장음표시 사용
141쪽
lao SPECI M. DOCTR. THEOL. Pars II. p. III. s.
MaCARIVS HAVERMANS S. T. P. An tu i r piae anno . 674. in suo Morinistract.2.eap. 6. f. 3 pag. 47.qq8 sic objicit sibi & respond. t. In alis r ex illa Doctrina sequitur manifeste has a PIO V. O GREGORIO XIII. condemnata propositio et OMNIA OPERd INFIDEMUM SUNT PECCATA. R. ε gando dico mo cum Iuxta dicta Tract. I. Infraus cog mini Dem , eamque sediligera debere non ignorent,non est cψ opera quadam Pu te pruiet Vsπη, o Rrisquenm
ter ex impersecto Dei casto amore, elicere non valeant. Haec non sunt miranda in hoe Professore et censet enim propositiones Baianas non esse damnatas in sensu ab Assertoribus intentio, tollitque de Bulli Pontificia celebre eomma post illa verba sustineri possent,ut vidimus p cap. i. I. . ut sensus Bullae fiat,ex sententiis damnatis nonnullas sui lineri p4se in rigere, O proprio verborum siensiu ab assertoribus initivo.Sensum vero Assertoris si attendas, nequaquam tergiversatione ista declinari invidiam damnatae propositionis,m ni festum est ex observatione praeambula ad hune S. Quam optandus fuerit S. Augustino interpres Prosessor idem Antverpiae die 8. Martii 1677.judicet Lector. Sic interpretatus illum est Thesi 26. Quando auum S.AVGI SI INVS alicubi videtur aserere, omnia in delium opera esse peccara um agit de infidelibus Deum verum plane ignorantibus, qui prorsus infidelitati sua tenebris peccarorumque s orum carno immersi, excaecati sunt, illi enim nultam opus undequaque bonum escere possunt. AND RE AS LAURENTS.T.D. probaturus haec videtur, qui Lovanti die 22. Iunii i669. assertionem hane probavit Thesi 3. Sicuti ad opus bonum opus est charitate imperante .ita ct fidae diligente , adeo ut qrustatera bonum, si non es ab aliquo saltem fidei radio. malum sit. LAVRENTIUS NE ES EN S.I .P.quem superiora ista approbantem audivimus
in alium locum suae Theol.Juor .de actib. hum delatus, aliam viam tentavit a m liendi invidiam propositionis damnatae. Quia trach. 13. q. I. pag. 321. sic interrogat respondetque.
Petra an ego virtutes infideliam ct Philosoplurum sint vitia. Reis. negatire: si quiadem hac piostia H a PIO V. Penisce in BAIIo damnata ; sod sunt imperfecta virtutes a quia eis officia illarum propter ιar ni iam 1eluitonis ad drbiium Dem ni vitios
ramen exse sunt, crex οι jecto eo nata userri.
Hic sane Prosessor aut ignoravit aut non curavit sensum Fa i , in quo damnata est propositio. Plane admisit Bajus de qui de hoe poterat dubitaret) gen raliter ossicia vini tum ex se bona esse de referibilia ad debitum finem. Unde lib. de virtvt. imp. cap. a. profitetur se non ambigi re de ossiciis virtutum, quin ex se bona sint di ii tegra sed ex malo bonove fine vitiari possunt. N coibi nunceu stio est, inquit, de honestatis ostiis , qui A, Mut Drum colendo b ne utimur , a mundum diligendo male. Et rursus: non itaque dei sciis Rihi qua lis est, qηι Alie
ex parit Is lapsi , in natura humana re seiuni iniura ista cc xii tui: M , ρομ
142쪽
sPECIM. DOCTR. THEOL. rara II. Cap.III. s. s. TItaliam finibus distinguuntur a vitiis. Non aliter has eontendit fieri vitiosas. , quam finibus a Deo diversis, cum vitium abstergi non queat, niti relatione in Deum per charitatem. Haec aliaque pertinentia ad sentum Assertoris ignoravit hie Prosessor, vel si scierit, contempsit, persuadens sibi, non esse damnatas propositiones in sensu ab Assertoribus intento.
g. s. Uretum negantium virtutim omnem formaum atra Charitatem.
UIrtutem Armalem appellamus actum voluntatis, qui ex vi motivi sui, seu finis moventis, est actus virtutis. Non sunt ergb virtutes sermales ossicia virtutum externa et quia non sunt actus voluntatis. 2.Neque virtutes krmales sunt ex speeie sua illi actus voluntatis qui sunt indifferentes, ut fiant ex moti vo honeuo vel inhonesto ; cujusmodi est volitio dandi nummos pauperi, si praescindas a motivo .seu fine movente ad volendum dare nummos pauperi. Similiter si censeas,nullam esse veram virtutem,nisi quq sit imbuta charitate, Vel imperetur a charitate, non est actus virtutis inrmalis ex specie sua volitio dandi eleemosynam ex motivo misericordiae erga proximum: est enim ex spe ete sua indisserens, ut imperetur a charitate vel non imperetur dec. Atque hine patet in ista sententia non solum nullam esse virtutem formalem sine affectu eharitatis, sed ne quidem illos actus virtutum moralium , qui sunt imbuti etiaritate, vel ab ea imperantur, esse larmaliter honestos, seu actus virtutis sermalisini si per denominationem . charitate,quam involunt,vel a qua imperantur. His observatis Assertiones videamui.
FRAMIS S VAN VI AN EN sa. D.Lovanti die i . Ianuarii is s. Ager-tionem nitidὸ expressam dedit Thesi 1. Qua diversa dicuntur νirtutes non sunt nisi Dei dilectiο ad minus impresecta ῶ
Conscntanea tradidit idem Doctor die 4. Septembris 1661. Thesi I. die a I. Novembris 1666.Thesi a.die P . Iunii 166 3. Thesi a. die 7.Julii 1663 Thesi a. dies. Aprilis rQt.Thesi a.die i8. Martii 167a. dee. Sed videamus ejusdem Doctoris Assertionem Lovanti propositam die a 3 .
143쪽
Charitarii xomine non sum Dei amicitiam , ut communiter S. OM AS. sed cumg. IVG TINO quamιumque ι tam Dei dilectionem intelligimus. Haec dilictio quodammcdosia es, qua vera virtutis nomen σ omen habet; μι qua,ut aut S. ONAS 2. .q. 2 . a. 7.impluiter vera virtus esse non potest. His no stris Theologis valde placet ibe lo us D. Thomae: poterant ex Baseopuscula de viri. impior. unde alia ta multa acceperum,haurire intelligenti ait lius loci: 'Besus enim ibi cap 4. de patrocinio D. Thomae desperat non sine dolore sic scribens. Neque etiam D.Thomas in sua disputatione id praetendit ut paretis 2.2.quaest. 23. art.7, sed ex eo putat osse virtutes , quia ad verum aliquod num particulare referuntur, quod ad bonum universale si resetibile ubiri inprimis mirandum occurrit, quod D. Thomas hanc proximi finis ad univer- fale bonum reseribilitatem , ad rationem virtutis sussicere existimet: cumis ejusmodi referibilitas etiam illi particulari bono competat, quod ab impiis ,, prae universali bono, & cum expressio ejus contemptu expetitur. Haec suius in istum locum D. Thoma loci ipsius perspicuitate victus, ne D. Thomam speraret sibi savere. ANDREAS LAURENT S. T. D. Lovanti die as. Januarii i66 .Thesi a. Per Charitatem primo , ct prinιi aliter meretur homo; cam inter cateras virtutes proantisima Dehin attingat nudo in hac vita excellenti fimo: solum autem in tantum per alim virtutes, in quantum earum activi ex hujas imperio sunt procedentes. Nullum ergo dubium, quin censeat hic Doctor,actus aliarum virtutum , in tantum esse actus virtutum, in quantum ex Charitatis imperio procedunt, hoc
est,per denominationem ab affectu Charitatis, a qua procedunt. Similis huic est a s ertio quam subdimus. LAURENTIUS NE ES EN nisi fortE Theses illas propositu ejus Collega in Gymnasio Archiepiscopali in Mechliniae die 6. Iunii i67 .Thesi a.
Tota ratio meriti in vere externo dependet ab interna charitate a qua procedit.
CHRISTIANUS LUPUS, nisi fallor obscuriusculὸ se prodit nomen S.T. D. Lovanti die 6. Octob. t 6 a. amplam dissertamque dedit assertionem Theu 2. Principium ct origo omnis meriti est ιharitas. Hinc quippe soli secundum se compeiis
persectio vera o Christiana virtutis et nec aliter ab iIla reliqua habint esse virixtis, qu/m homo ab anima esse virentis. Imo ex hac saturigine omnis in actiones nostras bonitas derivatur et ' ut tant,mdem uictus cujuscumque alterius vitrusis de vera bonitate participet,quantum de actu tharitatis intra se comprehιndit. GERARDVS VAN IVERM S.T. D Lovanti die a7.Januarii 1 a.Thesi i. Virtutem crea rura rationalis non esse prorsus aliam quam ordinem amoris, o charita-um,qua diligitur id.quod diligendum est; in celebei rima suo adversus Pelagia os con- ictu constanti sit me doιuit AUGUSTINUS ricte ui. , seu Iuste vivit .......
144쪽
sp ECIM. DOCTR. THEOL. Pars II. Cap. III. s. I. 133Brevius Doctor idem Lovanti die ai. Martii is s3. Thesii l. Cum autem vilius νerasimpliciter sit illa, qua ordinat ad principale bonum Ag a SINE CHARITATE νERA VIRTUS DARl POTEST. Etiam eY hac, ct similibus assertionibus, patet, nullam esse his Doctoribus formalem virtutem, nisi charitatem. Vide Observat. Praamb. ad hune s. Idem Lovanti die 3. Septembris 16S . Thesi t. Quia etiam S GREGORIVS Hom. 27. in Evangelia non habet, ait, aliquid viridi- raris ramus boni operis, nisi manserit in radice caritatis, merito omnium virtutum Iorma appellatur, NEC SINE ILLA ULLA VERA VIRTUS IN NOBIS ESSE POTEST. Locum Gregorii illustrasset, si ad disset ex homilia tam trita quae sequuntur: Nam sui it nonnulli, qui diligunt proximos ; sid per assectum cognationis , ct carnis rQVIs RS TAMEN IN HAC DILECTIONE SACRA ELOQUIA NON CONTRADICUNT: Sed aliud est, quod sponte impenditur natura , aliud quod praceptis dominicis ex catitate debetur obedientia, hi nimirum o ploximum diligunt, o tamen illa sublimia dilectionis premia non assequuntur θέ. His similia ad alias Patrum sententias , quae saepius occurrunt in hoc opus. culo Thesibus insertae etiam dissimulanter, promptum sit adnotare. Sed non hoe agimus: de ea, quae inseruntur, ferὰ sunt accepta a Bajo, & I senio , atque ab horum Antagonistis explieata centies. Severa est Astertio ejusdem. Doctoris Lovanti die ris. Maii 1676. Thesi a. Virtutes operari propter virtutes, earumque honestatem naturalem , aut silendorem, gravem assert Ordini amoris perturbationem.
LAMBERTUS LE DROVS. T. Doctor Lovanti die a T. de as. Aprilis i676. Thesi 8. Ex quo squitur, nullam esse virtutem absque caritate lare sumpta , siνe absique aliquo amore Dei propter se. LAMBERTUS VINCENTS. T. Doctor Lovanti die .l. Novembris i 676. Thesi 3 MAIOR AUTEM NORVM EST CHARITAS. ...... bac salteua imperficia
nullus actus undequaque bonus, nullus meritorius.
LAURENTIUS NE SEN S. T. Professor Mech liniae anno is s. in Ida Theol. morali de Actib. hum. tract. 13. q. I. pag. 3ῖO. QUAELIBET VIRTVS NON EST NISI CHARITAS inadaquale concepta. Totidem ferὸ verbis haee habent Theses ibidem in Archiepiscopali gymna, so propugnatae die in . Maii I 67 . non tame sine aliqua exaggeratione Thesi a. . Qualibet VIRTUS MORALIS NON EST ALIUD, QUAM CHARITAS inadaquatὸ concepta; prout nempe subit ossicium hujus aut istius virtutis moralis: unde quid aliud est castita , quam ciaritas proponens abstinere ab omni s voluptatibus carnis tam licitis, quam illicitis p
145쪽
iM SPECIM. DOCTI THEOL. Pos II. p. ni f. s.
dix ct fons omnis meriti est caritas Per eam principaliter meretur homo , cum inter ceteras virtutes praestanti ma Deum attingat modo hi hac vita excellem imo rsIum autem in tantam pet alias virtutes, is quantum earum a Ius ex ejus imperio pro
MICARI Hs VERMANS S. T. Profetar Antverpiae superioribus dediteonsentanea die I a.dc I 3. Iulii 1672. die ii. Julii I 67s. die '. de io. Maiiic s. Thesi a. in Procinio, in defensione Tyrocimii die. Consentanea dederunt
alii. Sed libet absolvere hane farraginem. Solum adnotandum est oc Macarium Harermans de alios ex hisee nostris libentur ineulcare identidem ad actum virtutis, aut non peeeandum actionibus singulis , solum a se requiri caritatem virtualem aut relationem in Deum vi tualem per caritatem. Ne vero quis existimet, illos esse contentos illa in ultimum finem relatione virtuali, quam praedicare solent thom istae, ob referibiliatatem particularis boni ad bonum universale, de qua D. Thomas a. a. q. 23. a. . aut aliter ab ipsis explicata, audire juvat, Macarium Havermans, qui sensus nostrorum Doctorum praeclare callet. In suo Procinio tract. a. eap. 6. s. g.
n. 83. pag. 49 o. si e disserit. Est igitur dilectio virtualis verin animi motus, qki vel desectu jam dicta re eximis , Vel ob rιm ionem O dibilitatem actus redditur quasi insin bilis, ita ut illam non e periamur, nisi in essectu , ex illa colligendo causm unde licet detur virtualis Dei dilectio, qua non sit sermalis; cum homosqe aliquid amet, quamvis illud non ιο- tii t ct advertat, seu supra illud non resectar, tamen non datur Hrtualis Dei dilectio, qua non sit actualis. Sic censet ille professor. Post pauca subdit explicationem dilectionis virtualis, quae aliis quibusdami 'a et, & ad praxim nihil habet diversi a Priore, ut recte observat ibidem n. hi patet, hos nostros Thelogos talem postulare in omni actione humana dilectionem Dei saltem virtualem, qualem requirimus intentionem ita Ministro Sacramenti. Si prae iverit formalis intentio Sacramentum eonficiendi, de sacros ritus peragat distractus Minister facilὰ confidimus , id eum facere ex illa intentione saltem virtualiter perseverante , quomodocumque explicanda sit illa, quod est speculationis Philosophicae. Id vero confidimus merito: neque enim spectata conditione personae alius est finis,quo moveri potuerit moraliter loquendo ad peragendos istos ritus: utinam licerer idem eonfidere de
dilectione Dei virtuali, ubi similiter praecessit dilectio formalis ; quando tam multi sunt alii fines, quibus solet moveri humana infirmitas.
146쪽
sPECIM. DOCTR. THEOL. Para II. p. ID
Specimen Doctrinae Theologicae in materia poenitentiae
ad D lituum concilii Trid. de contritione, in attritione. '
Concilium Trid. Seg. 6. Can. 8. hoc anathema scripsit., , C I quis dixerit gehennae metum, per quem ad inisericordiam Dei de pee-
,, eatis dolendo confugimus , vel a peccando abstinemus, peccatum esse ,, aut peccatores peiores facere; anathema lit.,, Concilium Trid. seis. 6. Can. si . hoe alterum scripsit anathema. is si quis dixerit, justificatum peccare, dum intuitu aeternae mercedis bene opsis ratur; anathema sit. , , Ad hune canonem in hac parte a. cap. s. in Observatione Praeambula , ea adnotavimus, quae & hie utilia esse potiunt. Concilium Trid. Sess. 14. Can. 3. de poenitentia hoc anathema Scripsi. is si quis dixerit, eam contritionem, quae paratur per discussionem , eo licc- , , tionem,& detestationem peccatorum,qua quis recogitat annos suos in ama ,, ritudine animae tuae, ponderando peccatorum suorum gravitatem , multitu- ,, dinem, foeditatem, amissonem aeternae beatitudinis, de aeterna damnationis ,, incursum, cum proposito melioris vitae, non esse verum, & utilem dolorem, ,, nee praeparare ad gratiam, sed facere hominem hypocritam, de magis peccari torem; demum illum esse dolorem coactum, de non liberum, ac voluntari rium, anathema sit. ,, Concilium Trid. Sess. r4. cap. 4. de poenit. sic nos docet. si Contritio, quae primum locum inter dictos poenitentis actus habet,anini iis dolor, ac detestatio est de peccato commissio cumbproposito non peccandi ,, de cetero. Fuit autem quovis tempore ad impetrandam veniam peccatorum
hic contritionis motus neccssarius; & in homine post baptismum lapso ita in demum praeparat ad remissionem peccatorum, si eum fiducia divinae miseriis,. cordiae, de voto praestandi reliqua, conjunctus sit, quae ad rite fuscipiendum ,, hoc Sacramentum requiruntur docet praeterea S. Synodus J et ii,, contritionem hanc aliquando charitate perfectam esse eontingat, bona nem- ,, que Deo reconciliare, priusquam hoc Sacramentum actu suscipiatur ι ipsam ,, nihilominus ieconciliationem ipsi contritioni sine Srcramenti voto, quod ip
147쪽
,, illa includitur,non esse adscribendam. illam veto contritionem imperfectam, o quae attritio dicitur, quoniam vel ex turpitudinis peccati consideratione, vel , ex gehennae, δέ pinnarum metu communiter concipitur, si voluntatem pec- ,, eandi excludat, eum spe veniae; declarat non soluin non facere hominem
Q hypocritam, & magis peccatorem, verum etiam donum Dei esse, ct Spiritus, , S. impulsum , non adhuc quidem inhabitantis, sed tantum moventis , quo, , poenitens adjutus viam sibi ad justitiam parat. Et quamvis sine Sacramento
Poenitentiae per se ad justificationem perducere peccatorem nequear; tamenia eum ad Dei gratiam in Sacramento Poenitentiae impetrandum disponit. , , Hos eanones, hane Doctrinam Sancti concilii Trid. Lcctor conferat cum Doctrina Martini Lurberi, ut ex sensu damnatae Doctrinae commodius stat irat, quis sit SS. canonum di Catholicae Doctrinae sensus. Lutherus in eo Sermone de paenitentia, in quem mavifestum est spectare anathema Trid. concilii sic
,, Contritio mic enim coepit vocari vera poenitentia interior duplici via pa-- ratur. Primo per discussionem , collectionem , detestationem peccatorum , , , qua quis, ut dicunt, recogitat annos suos in amaritudine ani vae suae, pondori rando peccatorum gravitatem, damnum, foeditatem, multitudinem , deinde , , amiisionem aeternae beatitudinis, ae aeternae damnationis acquisitionem , de , , alia, quae pollunt tristitiam, & dolorem excitare. Haec autem contritio facitis hypocritam, imo magis peccatorem : quia solum timore praecepti, ct doloren damni id facit : & tales omnes indignὰ absolvuntur , & communicantur
& haec est illa contritio , quam ipsi vocant extra charitatem nono meritoriam: alii vocant attritionem proxime disponentem ad contritionem: sic enim ipsi opinantur e quam opinionem errorem ego judico. Secundo,, paratur per intuitum & contemplationem speciocissimae justitiae , qua quisis in pulchritudine, & specie justitiae meditatus, in eam ardescit, ct rapitur, in- , , cipitque eum Salomone fieri amator sapientiae, cuius pulchritudinem videri rat. Haec facit verE poenitentem, quia amore justitiae id iacit, & hi sunt digni,, absolutione . amor est vinculum perpetuum ; quia voluntarium et ,, Odium temporale; quia violentum. Igitur persuade homini primum , ut di- , , ligat justitiam, ct sine magisterio tuo conteretur de peccato: diligat Chri, fluui, de statim sui prodigus odiet seipsum &c. ,, Lutherus in libro, cui titulus Alsettia articulorum per Bullam Leonis decimi dam natorum articulum 6. qui sumptus erat ex sermone de poenitentia , se vindicavit :,, Primum hoc nemo negabit, contritionem quantumlibet magnam, nisiis fiat amore justitiae, de ut ipsi mei dicunt in charitate Dei, non est vera, sed ,, simulata. Omnia enim, quae extra eliaritatem fiunt, nihil, vana, ct falsa sunt, ut I. Cor. 13. docet Paulas, quia non fiunt ex toto corde,quod autem excorde
148쪽
sPECI M. DOCT. THEOL. Pars II. Cap. IV. s. t. Inon fit, . iam hypocrisis est at contritio per peccatorum collectioia.. nem parata sine amore Dei, & justitiae , hoc est sine eorde eon erit haeis enim locutus sum. Quare necessario sequitur, ut faciat hypocrita n, qui nee
o volenter, nec amanter conteritur in corde suo animum autem talem, &iscor non dat natura,nec collectio Peccatorum sed sola charitas spiritus. ,,
. sumis graviter Nprobantiam communissimam Doctrinam de Fufi
ci nita attritionis ex motu g bennae ad efictum Sacramenti. SImplices Assertiones adversantium illi Doctrinae infinitum esset afferre;
ubi Lovaniensibus Academieis omnibusque eorum Theologiam redolentibus nihil est persuasios,aut decantatius. Quasdam exhibebimus graviter reprobantes communissimam Doctrinam de lii intentia attritionis ex metu gehcnnae , adeoque ex motivo spei Theologicae,eum gehenna importet privationem aeternae beatitudinis,ejusdemque m rivi sit metum,& spem gignere Oppositoruin. LAMBtRTUS VINCENT S. P. Doctor Lovanti die et . Novembris I 676. assertionem posuit, quae meretur viam sternere gravioribus, quas promit tebamus: est enim valde perspicua . qua & admittitur , quod vulgo neganthi nostri, attritionem ex metu posse includere voluntatem peceandi. Sic le
Ad gratiam in baptismo percipiendam quamquam contritionem inpersectam posse sufficere alimemus, eam tamen qua res ex talpitudinis peccati consideratione , vel
ex gehenna ,9 poenarum nutu tamquam adaquato motiis concipitur, etiamsi quod seri ad breve tempus posse put mus) voluntatem, ulterius peccandi excludat,in infuscientem reiicimus moti m amoris Dei indispensabiliter exigentes.
GER ARDUS UANFERM S. T. D. Lovanti die 16. Martii I 667. gravius insurrexit Thesi a. Qui paenitentiam salutarem absique interventu omnis charitatis inualu agi posse asserunt, NON MERENTUR VEL NOMEN CHRISTIANORUM , vel nomeholiorum viri Testamenti habere ; SED POTIUS CUM VULGO IUDAEORUM Mim fliorum ac serrarum te tamenti veteris.
Eodem anno Lovanti die 7.Junii haee dedit nihilo mitiora Thes 4. QTI IUSTIFICAT IMPIUM ABOMINAE BILIS EST Ap DEUM r quid hac est aliud impium justi F are quam illum, qui revera impius est, 1 tum pronuntiare quod cum faciant inrui proniisiue per pulpita,c suggelus clansitare non metuunt, quod ii . cum attritione o paro puto gebona metu concepta in Sacramento paenitιηιia justist ses tar,
149쪽
sPECI M. DOCTR. THEOL. pars II. Cap. IV. s. titur , QUOMODO AB ADIUNCTA DIVINA ABOMiNATIONE IMMVNasERUNT Non est mirum placuisse huie Doctori haee tam severa,qui propugnandum susceperat die 27. Augusti 167oinuam doctrinam de attritione esse dogma fidei. Sie posuit I heli 3.
Quare NON POTVIT SINODUS TRID. VEL INSINUASSE ATTRITIONEM EI FICERE, CUM SACRAMENTO oc. cum de eo versime dici o post, ct debeat illud Irenai epistola ad Flarintim : ista dogmata Presbyteri. qui ante nos fuerunt quique ipsorum spo lorum Dib illi erant, minime tibi tradiderunt. Imo per hoc non Ieriter in rinaretur auctoritas Concilii: cum ista scrνilis attritio pugnet cum avito sensu Sanctorum Patrum,atque uniPιrsa primitipa Ecclesie a fide , INTER CVIVS IMMOBILES ARTICULOS PONIMVS nec itatem amoris Dei propter si ad justib-cationem cum quocumque Sacramento , mn potuit ullatinus Generale Concilium
deviasse. Nota I. potuit Trid. Synodus vel insinuasse attritionem suis cere : sed de
hoe infra. a. In doctrinam de sussicientia attritionis conveniunt ea,quae Irenςus
scripsit in ista epistola eontra dogmata haeretica. Poterat e go vocari Novitium commentum : sic habebant illae Theses jam impressae ad actum publicum eelebrandum die i6. ejusdem mensis, sed cum displieerent, actus dilatus est , Thesel que correctae; quam id aceu rate, judicet L stor. s. Non leviter infirmar tur Concilii Trid. Auctoritas, si vel leviter insinuasset attritionem sufficere. . Inter fidei immobiles articulos ponimus necessitatem amoris Dei propter se ad justificationem cum quocumque Sacramento. De in oderatione hujus Theseos,& de spiritu,quo scripta est, judicent sapientes. CHRISTIANUS L VS S.T. D. Lovanti die i7. Novembris I 662. censuram eommunistimae doctrinae hane proposuit Thesi i. Animabis periculosa valde sententia est, alti itionem ex solo mινι gehenna conceptam etiam cum Sacramento suscerr ad justi caiiomm. Doctor idem anno i 666. Lovanti in lita dissertatione dogmatica de contrit.
Ealesia simper docuit me Dei siclo omnia charitate neminem posse justificari, adeoque 2 semper docuit conceptam ex servili metu attiuionem ιharitate, Iicti non perfectam , oportere tamen esse formatam. Quocirca quicumque aliter hodie
in Ecclesia forsitan cogitant, cogitant MARTINI LYTHERI DE ECCLESIA VERIFICARE CALUMNIAS , ET SACRO SANCTAM SINODUM REDDERE MENDACEM. Doctor idem in sua Epistola famil. cap. i. pagina 7. suam de attritione doctrinam appellat Apostolicum Christianitatis dogma, de cap. pag. 36. unum ex immobilibus Christiana fidei fundamentis. Contrariam vero doctrinam cap. I. pag. 6.
150쪽
adversum. At vero cap. s. pag. 7.48. de necessitate amoris Dei luper omnia ad effectum Saeramenti sic statuit.
Principalis quaestio est an peccator sine fide in Deum,seu fine casta adsectu saltim --
pre omnia Dii dilectione.ρ ii Dirina Mai stati reconciliari ' partem Urmatiram ιοα- flanter adsevera ESSE IMMOBILEM FIDEI ROMANE ARTICULUM,de quo usique ad MELCHIOREM Cauum nemo si elis dubitavit. Ibidem eap. 3. pag. 1 o Ex sola strvili gehennarum metu citra flem in Deum , seu castam Dei siuper omnia dilecIionem. formata contritio apud hanc venerandum Synodum EST IUDAE CONrRITIO, NON PETRI. Atrocissimὰ vero ibidem eap. I. pag. 8. pugnaturus pro suo illo dogmate de necessitate amoris Dei super omnia ad effectam Sacramenti. proludit his verbis. IMPII IN CIRCUITU AMBULANT. Impiorum praesertim caput diabolus misi
rum humanum genus conatus semper circumducere in eosdem gyros erroris, aut mala voluntatis. Ejusmodi enim per ipsum spectacula cogimur nos videre. Pioductorum quidem monstrorum ridemus σ nomen. σ sormam: verum ipsorum fabricatores , quod fratres no*ri sint eιiam ex matre Catholica, non possumus non deflere.. FR dNCISCVS VAN VIANEN S. T. Doctoe Lovanti die a. Augusti i66 . Thesi t. Ficus protulit grossos suos. Grosii sunt non tantum opera Iudaarum, sed etiam Christianorum , qua fiunt sine gratia , sed ex intentione Iudaica, ut metu poenarum , spe
bonorum temporalium; quibus proinde attritionem ex pura puto gehenna metu conceptam annumeramus.qua procul abest, ut cum Sacramento Iustifcet, quin polivifc accedestem novi fabrilegii reum cou Ilituat.
LAURENTIPS NEESEN S. T. P. Mech liniae anno i 677. in tua Theologia
Morali de Sacramentis tract. s. q. 2.dub. s. pag. 4O4. .
Ex his Omnibus, pro ut o ex illis. qua Iuse in materia de actibus humanis tract. 8.quast.2 dub. a. deduximus, licet inferre, quam sit periculosa in praxi Opposita sententia, asserens auritionem stipitem si s e re cum Sacramento paenitentia. MACARIVS II. TERM ANS S. T. P. Aniver piae die 8. Martii i677. plerumque nihil mediocriter assis mare solitus, Assertionem hanc posuit Theli 2I. Deduco ex dictis ese Truditiones; dari obligationem omnia sua opera riserendi in Deum tamquam finem ultimum. ATTRITIONEM EX SOLO GEHENNE METU ESSE INSUFFICIENTEM , etiam cum Sacramento , ad justificationem dist sitionem. AEGIDIUS GABRIELIS S.T. P. Bruxellis anno I 67s. in sua Morali Christiana, ct diabolica Farte a. g ixi. Mur Christ. pag. 93- Nec solum deploranda illa parentum incuria , sed multo magis illorum Sacerdotum perηiciosa Doctrina, qua docent tam facile per Sacramentum Poenitentia recuperari it