장음표시 사용
181쪽
,dio SPE Cl M. DOCTR. THEOL. pars II. cap. r. s. r.
Qitando S. CAROLVS sOR ROMAEI S. ct alii dicunt quod conlustrius non siit absolvere, quod absilutionem debeat negare vel distine hoc non solum fgni cat, quod is si non permittatur absolrere quasi ad hoc potestatem haberet, sed debet ' intelligi quod revera potestatem non h/h-i ad remittenda peccata, non magis, quam ad baptitandum mortuum vel ad consecrandum lapidem. Quam procul absit ab hae doctrina GV MMARUS II GHENSs.T. D. eori si-ἡeret Lector ex iis quae dedit in Methodo Tract. i. q. q. dub. 3. pag 67. Cousiones ct communiones, qua durante consuetudine recidendi peracta fuerunt, plerumque tamquam sacrilegia confiteri oportet, manetque praterea arcta obligatis denuoco tendi peccata mortalia,qua quu male confessus fuit; luc est , prater cons ion communes mortiferὶ sacrilegas dila quoque mortalia, qua obtinente relabendi consuetudine. Messus est de integro confiteri oportet. . Quid sibi velle videatur in his verbis particula plerumque explicatum est ,.superiori.
3 pag Philosophatur ac definiter ra conrersio rerum includit odium peccatorum mortalium qua ante patrata sunt, asproin e simum. O absolutum mo)tale posthac numquam committendi, propositum : *mum quidem, seu nequaquam vacillans, quodque amplius sit , quam vellestas: ut uquo mortalia nen una dumtaxat occasone sed omni prorsus , neque tempore prascripto,
sed . t reum vitandi propositum habeat. Si ad hoc yxopositum ventum Iurrit, pro uillud una 'ut adhibeantur media , quibin ad istum finem prudens co Varius opin ora judicabit: esciet proindest occasiones resindantur; tritum quippe est,quisquis candide o escaciter petit Inem. nccessaria quibus illum consequatur,media impendit: ex op. posito ieitur qui post confessionem media, qua prudens consessatius censet esse necessaria, non adhibuit,vel occasionibus, quas judicarat fugiendas, se non subduxit, hic sincerum, O scax pro tum non habuisse stequenter censendus est. Idem esta judicium, si confessarius nullam medieram, occasionumve mentionem Iec rit i m . interim ni ejusmodi, qua smilibis in circumstantiis nota eiusmodi senuuse debuerant.
Non est instituti nostri disputare: videt alioqui Eruditus Lector , quem ampum praebeat ista Philosopb Ddi ratio. . . , Unum animadverti plaeeti videturbis Doctor ad finem sit ratiocinii delatus
182쪽
sPECIM. DOCTR. T H E O L. Para II. Cap. V. s. s. i7Iexhorruisse amplam & legitimam consequentiam, quam his vel bis poterat, &debebat eoncipere. Igitur qui post confisitonom media non adhibuit, his trum θι cax propositum non ba uisse semper censendus est. Restrinxit eoni quem iam di- frequenter censendus est. Atqui sine restrictione verum est . cui quu esca se ter petit fiteminecessaria, quibus illum consequatur, media impendit. Causam restrictae eonsequentiae explicat sequenti pagina 64. Is qui ad templusitem usus est remediis a Confessario prascriptis poterit interdum rite fuisse conresu judicari. Non poterit, si valet argumentatio ab eis ei intentione finis , dc electione mediorum : argumentationem Lector eonsideret. His consentaneum est I. quod doeentem audivimus s. superiori, non esse
meri consilii, sed praecepti, ut differatur absolutio iis,qui Confessario probabilem faciunt metum,ne relabantur.
Contentaneum est 2. quod docet in Methodo Tract. I. q. q. Argument. 3.p g. 8O. Voluntas nova, quam ad veram conversionem omnes requirunt, e t voluntas absoluta,
o firma, hoc est, non vacillans, cuilibet peccata mortali resuntiandi in perpetuum; item absoluta ct firma voluntas Obseruaudi omnia Dei pracepta in re gravi ; omnia, inquam , ct in perpetuum. Non suscii igitur vel uitas, non item voluntas, qua
Hie nota, aliud esse huic Doctori voluntatem absituram ct Nluntatem si amasi militer aliud velleitatem , aliud voluntatem vacillantem : haec esse ipsi d versa, clarὸ indicat sic loquens: non suscit igitur velisitas, non item voluntas qua vacillat. Non est dubium , quin voluntati absoluta opponat velleitatem et quin etiam νο-luntati fima opponat roluntatem vacillantem. Quid sit velicitas, notum est: haec sine dubio, quia est inessicax & compossibilis cum peccato, non sussicit ad abs lutionem. in id illi sit voluntas vacillans diversa a velisitate, non potest quoque esse obscurum est quidem plus quam velleitas i adeoque est ex se essicax et Sed hoc non est satis ab Absolutionem; quia non est firma, sed vacillans, hoe est
inconstans non durans: hoc Ac vox dc res tota loquitur. Censet ergo non ibiscere ad absolutionem.voluntatem essi acem, sed requirit constantum, durantem , perleverantem. Quam haec sint consentanea superiori Doctrinae per te patet. Anonymus Gandavi anno I 674. auctor libri Flandrici cui titulus 1 li aer- achilhe biheeritabe noodigh tot eenegoede biechte : hoc est vera conversia necessaria ad bonam Cossionem , eidem Doctrinae congruentia dedit. Liber non est ad manum. Describamus igitur quae ad eius Doctrinam animadvertit Francisus Simonis S. T.Licentiatus anno I 67s. in libro eui titulus , Matus, origo oec. ad dogma et 2. pag. ΙΑΟ.i I.sic scribens. in Quanto amplius ex illis Gummati princiis piis eoncludendum sit, videtur omnino intellexisse Ructor libri Flandri ei, , eui titulus e vera conpero xecessaria ad lanam Consegionem, proxime superiori
183쪽
,, anno editi Gandavi : cum enim ex Scripturis sacris induxisIet exempla poe- is nitentiae Davidis, Manasiis, Matia Magdalena, Petri, Pauli. Quid, inquit. decιmuris per hac exempla t Respondeo qualis fit vera conrero peccatorum : de nullo enim om- nium poenitentium , qui nobis proponuntur in sacra Scriptura legitur quod a con Vero versone sua in idem peccatum Dibale H 1elapsus. Hoc ibi agit A uctor, ut doceat
,, qualis ut vera convertio, id vero ait nos doceti illis eonversionum exemplis, is quas non est secutus relapsus, negans alia extare in Seriptura sacra, censetri igitur non esse veram conversionem, quam id quatur relapsus. G .
sisertiones afimaηtium, non silum consuetudinario , sed omni peccatori, qui peccatum moriale fecit, disserendam esse aιsolutionem, donectitam noIabili Ic ore emenda ex it. φ ι altim excipias con-etersonis miraculHae aut articulum mortis. GVMMsRVS II VIGUENS S.T. D. Lovanti in sua Methodo tract. r. luaest.
Ob. I & 6. pag. aoc . de sequentibus re ipsa Assertionem illam dedit probavitque operose. Et li enim probatio tota procedat per modum obiectionis: astatasen ad extremum victus probatione ista manus dat objectioni, idque minime obscure : obieetionem posuit his verbis pag. roo. Consentaneum hinc videtur, quod ille , qui vel semel peccavit mortaliter, peccato fallem externo,& graviori, non poterit ablolvi prima vice , qua Coi te illarium absolvendus accedit. Obj etionem vero hane eonfirmat modis variis: Demus quaedam pag. 2O ror . sic loquitur. Fingamus aliquem lapsum Disse in crimen fornicationis, aut Adulterii cujus notabi lini di plicentiam interea tempolis non habuerit, quoad se ad Confisitonem paraturus hora arit dimidia ante conscientiam examinet, o discutiat, coneturque peccatum suum dei ait: quis tam est facilis dei ut moraliter certum habeat, quod ille tempore tam εxiguo in gnum illud, ct indebitum vera o intima ad Deum conversioni ν donum a Deo impetrarit λ quo tamen magis premat objectio, cogitemus loca S. Solptura, quibus Tract. I. docemur conversionem tanta non acquiri celeritate , ct facilitate, prout vulsὸ creditur:hac sane, si recte calculum psuimus solum agunt de consuetudinariorum convesone, neque testimonia sub titula primi argumenti contra subitaneam cot --etudinariorum conresonem allegata id solum innuunt. Tandem vero pag. roa.respondet imo objectioni succumbit his verbis.
R sponsi locost. quod paenitens priusquam Confessarium , petiturus absilutionem pri muni a Ndat, potest siua stente ea se ea omnia, qua cinsessarius absiluit.nem dilaturius
184쪽
sPECIM. DOCTR. TH EO L. . Par II. cap. V. s. 6. I73 praemittenda absolutioni judicaret; ac proinde eo ινentu a solutio huic Poenitenti ne pii ma quid.m vice disserenda uerit.
His nihil addit penitus, quod responsionis nomen mereatur : nili quod eoncludat, in concionibus, de catechilam saepe commonendum ei te populum, ut aniὰ consessionem per varia poenitentiae opera se praeparet ad veram conversionem et optandum e ne tamen , ut haec ipsa a Confessario in jungant in haec ipia vero, quae injunguntur, in ulcum deficere ii rigore Canouum Poenitentialium. Haec est responsio tota ad objectionem tam studio E probatam , de confirmatam. Ex qua ei iam caecus perspiciat mentem Doctoris de Absolutione differenda ad quodlibet peccatum mortale. Est enim umbratica restrictio quam ponit in objectione de eo loquens, qui vel semel petravit mortaliter peccato saltem externo. o graviori. Argumenta omnia, quibus objectionem roborat. generaliter eoncludunt, si quid concludant: R spondens itidem desperat generaliter de ibi utione argumentorum. Sic illi in peccatores Conluctudinarios praecipue severi in speciem , viam sternunt ad se
veritatem eamdem in peccatorcs Oliane S.
Audito Doctore GVM MARO HVIGIIENS, sensum habes plurimorum,qui ejus Methodii de pereunt ut jam lς pius monuimus. Certe non temet ἡ judicabimus auditum esse sensum FRANCISCI VAN VIANEN S. T. Doctoris , qui ut vidimus in exordio liqjus capitis die i 3. Julii 1676.Thesim suscepit ei opugnandam, qua vindicabatur universa Methodus remittendi & retinendi peccata δε die is .Septembris i 67s. Asscrtionem quae hic praecipue ad rem facit hanc proposuit Thesi I. Necessaria pernitentis dio itio regulariter nosci non potest nisi ab is ctu.
Illud ab issictu non est obscurum hoc tempore , quo i pectet ; ut nimirum regulariter differenda sit pbsolutio, donec effectu emendationis probata sit dispositio; praecipue cum mox inferatur in Thesi,diligenter videndum esse, quibus conferenda rei neganda, vel dissorenda sit absiluuο. Ad hunc locum spin are potiunt eae Assertiones. quibus affirmaIur generali ter satisfactiones esse praemii tendas Abiolutioni. sed pro hi, iit. g. 7.
sertion s Urmantium, Satisfactionem absolutioni praemittindam esset X 1ο-stitutione Christi. idque ita, ut irrita fit ab Olutio Oisecus iat.
Compendiosa deductionis Auctor Anonymus, neque tamen in Belgio ignotus aut parum celebris nominis anno i 672. haec ipla statuit pag. IS. i 9. Certo enim constat. Ecclisiam per undecim saecula hunc morem tenuisse, ut pρ basi iure mures omnia animarum suarum νulnera Christi mini liis urerui seni, i Suca tali V 3 curandu
185쪽
ij. S P E CI M. DOCTR. THEOL. Para II. cap. R. s. 7.
cur odis remedia ex prascripto acciperent deinceps paenitentium partes erant prascriptum satisfacti is modum accurate implere Hic itaque paenirentia dido oedecursus erat. Primum cens is peccatorum paenitentiaeque pο latis: deinde impositis paenitentia postea imposita poenitentia expletis. AD EXTREMUM ABSOLUTIO. Ad hujus vero ordinis demonstrationem, quem toe saculis tam eximium ac salutiferum suit Ecclesia, unum alterumve dumtaxat proferemus testimonium. Hactenus hunc ordinem videbitur solum commendasse, ut valde salutarem; quamquam Eccletiam per undecim saecula tenuis te constanter illum ordinem, plus nobis significat. Plus ceriὸ tibi vult Auctor , cum sic post pauca pronii tiat pag. 2O- ordinem vero hunc non consuetudo , non politia. aut institutis Ecclesia in xii ;sED IPSA CHRISTI LEX , AC PRAESCRIPTIO: natura rei id ipsum quodammodὸ dictante. . ' Hactenus dubitari potest , an ordinem illum exhibendae satisfactionis aniὰ absolutionem lic velit esse praescriptum Christi lege, ut tamen haud siit necessa rius ad Sacramenti valorem. Sed hanc quoque dubitationem mox tollit pag. 21.
pathi itaque, quod Confesso peccatoris ad hoc potissimum serviat, ut detecto sacerdotibus tamquam medicis ac judiιibus a Christo constitutis peccati vulneie ct crimine. ipsi congruus adhibeant poenit initas , medicinales, ac satisfactorias, quibus 9 prava voluntatis vilium, atquc ita peccati malitia curetur , ct divina justitia satisfiat: ut DE- Mi ad ITA DISPOSITIM IDONEUS FIAT, qui Deo o Ecclesia per sacerdotis ministerium reconcilietur. .
Vide; Lector ex judicio hujus Auctoris . ad hoc praetcriptam esse a Christo satisfactionem praemittendam absolutioni, ut poenitens per eam dispositus idoneus at qui Deo ct Ecclesia pir Sacerdotis mini sterium reconcilietur : quare nisi per pia
via, latisfactiones sic disponatur, irritum erit Sacramentum poenitentiae r non
enim istud potest ratum esse .ntii poenitens ita sit dii politus, ut fit idoneus , qui
Deo reconcilietur per sacerdotis ministerium.
EGIDIVS GABRIELIS S. T. Professor haec eadem omnia tradidit minim3 ambigit E in lita Morali Christiana ct diabolica parte a. Moratu Chri l. 6. 3 s. pag. ia; .dc ii . ubi sti scripssit. Sancti Patres ordinem in Sanatione θiritali obsierparcnt per duodecim facula ; ut
pi imo peccator accesciet se a doten . eiqne vulnera sua , seu morbum peccati detegeret. O remedium paenit: itia ab ipso peteret: secundo .ut Sacerdos peccatori paenitentiam imponeret et tertio ut peccat' paenitens illam imple et : qxa so ut Sacerdos paenitentem. impleta paenitentia ab Ve relapsis ab olveret . eique corpus CHRISTI Naberet. Et robprobem illum paenitentia sit dinem q em tot saeculis Ecclesia lauta in pratio habuit , o iam salutarem judicavit, susciet mihi ad ore auctoritarem trium summorum Pon
186쪽
Hic veto, ut vides, probandum suscipit,illum poenitentiae ordinem , quem Ecclesia tot taculis in pretio habuit. Conatur vero probare illum ordine Mnecessario ess e servandum, de alioqui irritam fore absolutionem , nisi praeviis satisfactionibus justificatus sit poenitens. Ibidem namque f., 8. pag. 6. concludit in haec verba. Itaque juxta S GREGORIUM praedeces ram suorum vestigiii inharentem , ut sacerris poenitenIem ab Erat requiritur primo ait videat, qua culpa pracsit: dcinde quasi paenitentia secuta post culpam : tum ut a solvat issum , quem videt gratia Dei compunctum : nis ιnim per opera paenitentia cerdoti constet dr interiori contritione poenitentis quam in ipso operatur Deus, a per quam externis operibus indicat, eum se recipeuin gratiam. NON ERIT VERA ABSOLUTIO SsCERDOTIS PRAESIDENTIS. Ecce non erit vera absolutio sacerdotis, nisi Deus jam sit operatus in pinnitente eam contritionem interiorem, per quam eum recipit in gratiam ; quod ipsum Deus indicat illis operibus externis poenitentiae, quae absolutioni pinnitens praemittit. ' ρPostquam haee ct alia in eande' sensentiam dedit tam manifesta . tamque . opero ξ, tandem ad abstergenda haec omnia significat perpaucis ibidem , . 4. pag. 16 s. non esse istam suam mentem;arti licio docendi quidlibet impunE , si
FAcile animadvertit Lector Superiora perlegens,eo omnia tendere , ut infirmetur Absolutio sacerdotis, hujusque vis imponatur iis dispositionibus, quas ad Absolutionem requirunt. Adnota vi mus supra, hoc agi. ut vis justifica di censeatur eonvenire contritioni ad Absolutionem disponenti ; hic ea proforamus quibus vis eadem ad satisfactiones Absolutioni praevias , deduci paula
Inonymus sed percelebris A uctor libri compendios deductionis, sic nos docuit
Patet itaque quod confesso peccatoris ad hoc pati nium sopiat, ut dilecto sacerdotia bus,tamquam medicis ac judicibus a Christo con Ilii ut is, peccati vulnere o crimine, ipsi congruas adhibeant paenitentias medicinales ac suis actorias. quibus o proη vorunt ris vitium arque ita peccati malitia curetur, ct dirina justitia sari Iat: ac demum ita dispositus idoneus fiat, qui Deo ct Ecclem per sacerdotis ministerium reconcilietur. Nota 1 .ad hoc potissimum instituta est eonfessio, ut sacerdotes congruas in jungant poenitentias satisfactorias.Nota a. illis Fenitentiis satisfactoriis praeviis ad
187쪽
i s SPECI M. DOCTI . THEOL. Pars II Cap. r. f. 8.
ad Absolutionem debere curari malitiam peccati. Notas iisdem pomitentiis satisfactoriis curata jam malitia peccati , poenitentem debere fieri idoneum , ut Deo de Ecclesiae per sacerdotis ministerium reconcilietur. Capiatur hinc conjectura, cujusmodi ministerium reconciliandi illud sit. FRANCISCVS VAN VIANEN S.T. D. Lovanti die 1 3. Ianuarii 1676. Assertionem eonceptam his verbis dedit Theti a. Opera satisfactoria olim praecedebant recon ι iliarionem .mi prater sexcenta argume ra invicti si me probat vel unus canon isque undecimus Concilii Toletani tertii, cujus cra ctoritatem in dubium si revoces BELL ARMINO O toti Ecclesiis temeratius ccuseris. Nec ideo minus ad Sacramentum pertinhiat ea sati jactio; quippe qua es a X ct i abolendam poenam .non tantum temporalem sed etiam aeternam aue initum est hodie
a multis totam Sacramenti virtutem .qua ex opere operato rocatur,absolutioni iri ut cum
ea etiam is Confisoni oe satisfaci ioni conveniat.
Haec admirata o cst mira: quia vel mirum dicitur quod multi hodie doceant, nullam virtutem ex Opere operato convenire satisfactioni, Ad consessioni; hoc vero dici,mirum est, quia constat, non multos, de fortasse nullos hoc hodie do-eere ad mentem Theseos vel mirum dieitur, quod multi hodie doceant, satis factioni de confessioni nullam ex opere operato convenire virtutem ad abo tendam poenam aeternam : hoc velo dici ruriit; mirum videtur, quia quod ad confessionem attinet,constat, non multo hoc hodiὸ docere ; quod ad satisfactionem vero , non est mirum , quod hoc hodie multi doceant; cum pHen aeterna aboleatur una cum culpa i haec vero aboleatur impertita Absolutione, ct praxis totius Ecclesiae communissima habeat, ut ante satisfactionem plerumque impertiatur Absolutio. Credibile est igitur, auctorem allertionis re ipsa mirari & improbare praxim totius Ecclesiae ordinarie absolventis anie satisfactionem exhibitam.
FRANCISCVS FARTA COVESS. T. D. Lovanti mense Aprili a 67 . Asse tionem sic proposuit Theli , a. Salii aeris pro essectu non habet stam remissionem poena temporalis: imo etiam pol
postra Sacramentali Absolutioni causat augmentum graiia sanctis antis. En vero satisfactio postposita Absolutioni causat augmentum gratiae sanctificantis. Quid incominodi non dicemus. Sed fatisfactio pi via Absolutioni quid causa: ὶ non dubium , quin primam gratiam de peccatorum remissionem. Si tuant sapientes, quo res tendat in tanto pruritu imponendi lati taction es implendas ante Absolutionem. LAMBERTUS LE DROg S.T. D. Lovanti die V. Iunii i676. The si is. Dum lio satisfactio) olim pramistbbatur Absolutioni, remigionern paena aterna, primamque justiriam una cum aliis partibus sacramenti conferebat. Quid ni hodie id
praestet ab Iuliani postposita λSignificat hie Doctor, satisfactionem absolutioni postpositam conferre cum
188쪽
iliis partibus Sacramenti remissionem poenae aeternae , primamque justitiam. Hoe videri poterit cuipiam paradoxum: neque enim credibile est, quod velit differti remissionem poenae aeternae, primamque justitiam , donee impleta sit satisfactio absolutioni postposita. Quare necesse est, ut dicat, satisfactionem
nondum existentem causare primam justitiam. In hoe vetd hi nostri non vident magnam difficultatem. CertE FRANCIS-cra FARVA ES S. T. D. Lovanti favens doctrinae de neeessitate contritionis perfectae in Sacramento poenitentiae, ut illam ostenderet non obesse e Teaciae Sacramenti, die 3 I. Augusti Isi I. in suo Paradoxo controveis de attritione g. 7. in Additione respon fionis ad objech. a. eogitationem hane dedit. Dicerent illi scilicet, Sacramentum nondum existens operari moraliter ct causare gratiam. Posse enim id fieri, Ostenderent exempla Passionis CHRISTI, qua operata est vere causarit grasiam in avtiquis justis, priusquam existeret. His similia videntur dicturi de satisfactione gratiam causante , antequam
existat. Sed animadvertat Lector, dicendum consequenter esse,neque per contritionem perfectam justificandum impium , si reipsa non sequatur Sacramentum poenitentiae, neque Sacramentum causaturum primam gratiam, si non sequatur satisfactio. Sed his immorari non licet.
g. 9. ertiones Mimantium, quod Ecclesia numquam approbaverit ritum issum, quo Irr Ecclesiam ipsam hodie administratur Sacramentum
Paenitentia, sed Ioliret invita. ω coacta.
GIDIUS GABRIELISS.T. Professor Bruetellis Anno in sua Morali uta Christiana ct diabolica p. a. s. a. Mor. Christian. pag. 13 4. postquam eo natus erat ostendere, satisfactionem generaliter praemittendam esse Absolutioni, sie objieit sibi, & respondet.
Objicitur etiam : quod, si hac ita se habent cur ergo Ecclesia moderna non curat pra ricari paenitentiam pro quolibet peccato mortali ante absolutionem λ ad quam Oflectionem restondetur: Ecclesiam in nulla Concilio universati , aut particulari appria e praximmox absolvendi post conssionem criminum, nulla praνie ad absolutionem facta poenirentia; sed refrigescente paulatim Charitate, a tribus aut quatuor seculis,antiquus vigores relaxatus et ita ut soleat impendi absolutio iis confitentibus de quorum contritione confessario susscienter constat, etiam ante impletam paenitentiam; sic tamen ut si non constet de ilia suscienter, etiam nunc Absolutio disseratur , ut interim magis probetur illositio paenitιniis. Hanc praxim autem pia mater Ecclem suorum infirmitati indul-Pm istur qua ut nunc simul, ac judicatur p aenitens contritus , ac paenitcntia injuni
189쪽
,'s SPECIM. DOCT. THEOL. Pars II. cap. r. s. s. commuuii astutio impendatur , ct ei Coiporis CHRISTI communio tradatur atio ut non tantum ordo panitentia si inrorsus tacd pQhe ipsa paenitentia subversa,
quodammodo evanida, nomenque poenitentia bominibus ιήrnalibus factum odiosum . in nomen cpinsioni sit mutatum ; quam consessionem bareiici nostri temporis non sani veriti appιllare carni ι inam, consi cnito l/nien/m, Uscientes, si ne piustum noxa vita ut quis arat poenitentium ab Tyβηgelio prascript m : unde non est mirum , nuod Euῖsia toleret impendi absolutionem post auditam curses em imp. tiam I xcm paenitentiam : quias hoc secuἰο ιοΠμpio exigeret paenitentiam proportio rata pe caiis, ct ejus impletiomm ante abbolutionem insan mulli transtrent ad paries barctica rum, vel libertinorum, rejiceient ipsam consis em. Sed quantum defiararet Eιιlsa moderna , qua semper manet in eodem si u cum antiqua utpote Iundata supra fim m Petram, non flum panitentiam vetam pelagi, sed pri num poenitentia didinim serrati, salia μpparet ex Concilio Lateramnsi. His consentanea sunt haec ibidem pag. I 6 o. Non potorat idem Cenι ilium expisὶ , ct de mandato tollere merirnam praxim, o liquam resiluere in integrum. Quia cum tunc rimporis Ecclem esset maxime corraria o divisa in sectas, ct hareses, indubie plur: mi tranfrissent ad partes hareticoruni,s dιbuissent sustinere antiqua paenitentia rigorem, cum selius censi is ruborιm di -ιillime sustinerent. H is recte congruit, quod assirmat mcunctanter ibid. f. qI. pag. 14J. His verbis .
' 'Restondeo dicendo, quod in Ecclesta primis trecentis aηnis practicatum fuerit , Mintilaretur ab lutio, o communio in articulo mortis iis , qui post xitum perduedam non egerant poenitentiam, o tantum ratione in miratis, ac periculi mortis pet
bant Sacramentum recοηciliationis . . .
Avior Anonymus Compendiosa deductionu Gandavi Anno I 6 r. non rninus humiliter sensit de Ecclesia, collapsam aspiciente ,& tolerante poenitentiam, ipsumque propemodum poenitentiae Sacramentum : tantamque calamitatem
imputat Theologiae Scholasticae. Sic disierit pag. 47. . n. lesiastica illa*nitas ineunte seculo duodecimo annis aliquet adhuc perseverarit , sid paulatim minui ct obsolestre crepit, ct consequenur cum ea ipsius severitatis ad 1 nicula, vitilicet antiqui illi ritus publici, tam qui paenit ita actionem , quam qui p*nitentium reconciliationcm I ectabania Cum enim i ηιipi te hac secula caperit quoquain Eccisa invalsere Philosophia Peripatetica, sese e Theologia insinuare, 'Myis num etiam myriaris undiqhe ebulliAe, qua non modo otiquioribus sacvlis , Iea cita prox ime piare loti maxima ex parte pinsus fuerant incognita. Siquidem captum est tunc agi ct agitari de partibus es sentialibus, de matteria rem ct Dinia Sactamentorum; ac proinde etiam Sacramenti paenitentia, de is uacia a Irg n caiioine a silurumis, divitie proprio ct nativo effectu : de qualuate , quantitate, o virtute ccxiiitlinii De oossitionis ad ullistum a stillicxis pra requisia: de ne cylt
190쪽
s p E CIM. D O C TR. T HE O L. Pars II. Cap. V. q. s. 179M tempore adimplendasti is actionis oec. atque in has ct similis circa Sacramenti ra- tionem subtilitates, o Scholasticas contentiones paenitentia rigor, Ostudium non marive sensim evanuit. Auror idem pag. 78. haec dedit superioribus eongruentia. Nec est.quod quis existimet juris rigorem autoritate Eccissa remissum esse thac enim spiritum paenitentia a Christo sibi inditum , ct ιοmmendatum , numquam dimittet sidis piivatis causis, ct justis , rigoris flectes in aliam frequenter commutata, ut demonstratum est plurimis occasionem dedit Pontificum, er Episcoporum beneflcio ad praeposteram relaxationem abutendi Ecclesia ut pisima mater flijs suis rene ius ab- blanὰiens noνis arti cijs ad interiorem cordis contritionem partem ad peccatorum remission nobtinendam, ut riusnt catera, efficacem, ct necessariam excitavit, ct i semet indulgentijs ad veram ct heroicam paenitentiam suscitandam , ct instam-
mandam prudenter usa est , dum eas non nis vere paenitentibus, ac contritis largitur: Dam inielim, ct immotam semper retinens intimo pectori canonum antiquorum existimationem, O observantia desiderium. Ibidem cum dixisset Auctor pag. 8o. Trid. Synodum multis temporum ea- Iamitatibus atque etiam licentia populorum , cordium duritie, inscitia Sacerdotum, aliisque pravit.tibus o morum corruptelis impeditam suisse, ut poenitentiam eadem prorsus qua olim ratione praescribere non potuerit, tandem pag. 8 s. sie loqui
Et ne omnino obliteraretur memoria potestatis ct praxis, quam Ecclesia semper obtinuit, o multis oculis rigorose exercuit, retinendi peccata, hoc est Msolutionem vel ne-g di, vel disserendi ad tempus, donec juxta canonicas leges paenitens debitam Deo ct
Eccissi a satisfactionem prastiterit et peccara quadam judicia solius Discopi reser ri
Hoc unum ausa est Synodus Tridentina , ut saltem memoria extaret illius ordinis inter partes Sacramenti poenitentiae, qui est neeessarius ex institutione Ghristi, de ad valorem Sacramenti ut docentem audivimus f. 7. hujus capitis.
IO ANNEs RECHT S. T. Doctor Lovanti die ψ. Martii I 677. assertionem proposuit patheticam verbis non suis, sed sensu suo, de quo inspecto genere teso doctrinae per Belgium manantis, quae exponitur his paginis , judicet sapiens Lector e sic habet Thesi a.
Merito eadem parte ct tit. c. 2. n. monet cavendaου pernicio G maximas modernorum aut borum, qui complures laxitates invexerant in Ecclesiam r ct Evangelium vertunt in problemat Philautia adblandientes, σ plurima peccata excusanus. Hinc sit ut hodie paenitentia Sacramento vix quidquam prater nomen reliquum sit. Ibid. c. I. Pg. 2ψ7. Auctor libri, cui titulus ι Actis salutatres contre plasteurs abus &c. hoc est, Monita salutaria contra pluris abusus Sce Gandavi Anno 167 I. pag. io . Si ede-'Plorat Ecclesiam & eollapsum Sacramentum poenitentiae.