장음표시 사용
201쪽
fidei erratis. Quem autem exitum habuerit istud bellum spirituale aperi mus eum illius prima initia a Calvinistis deprehenderimus : Nam ut pri-''mam illius originem attingamus, ab Haereticis maximὸ Calvinistis, sicut λ' ' Luthetanis repetenda, qui ex quatuor maxime Deo odibiles se reddiderunt.' Enumeratis quatuor capitibus, unde illi Haeretici invexere morum eo diruptelam, de socordiam in negotio salutis aeternae, Sermonem sie resumit
Ut autem ab hoe improperio se liberarent, recriminando dixerunt,id po- , tius convenire Theologis moralibus Ecclesiae Catholicae, de Romanae, qui multa resolvunt esse licita inter ea sus conscientiae, ut ipsi potius peceatoribus fi .igitiosis adulari viderentur,dum plerasque ipsorum actiones in speciem, turpes , de legi divinae contrarias a peceato excusant. Inde inquisierunt in ipsorum libros, de indiculos texuerunt propositionum hujusmodi peceato A patrocinantium, ut putarunt. Initium fecerunt ab insigni volumine Thomaeis Sancher die. o Haec ille de alia multa de origine belli spiritualis, ut vocat. f. q.
O Uoniam de hae Epistola frequens erit mentio in reliquo Specimine, est no
bis necessarium quaedam de illa praefari. Prodiit nuper in lucem Epistola illa, eujus Auctor neque Personae, ad quam seribebat, neque sui, neque illorum,quos accusabat ,rationem habuit, quam debebat: alloquens Majestatem, qua non est augustior in terris, quam indecorE exclamat s quam est praeceps ad maledicendum iis q saccusat i quam scribit eonfidenter I eertus est,non posse, nisi a se, sententiain dici: judicium Pontificis non tam rogat, de petit, quam exposcit, de flagitat: Eumdemque non tam eonsulit, quam docet. Quam est gloriosust nusquam non exultat,insultatque. Advertarios non tam accusat, quam triumphat, de tamquam certissimo victis exprobrat victoriam. Quam parum syncerusi impostulae non paucae sese o serent in decursu: hic verbo tangendum artificium,quo valet praecipue. Reiu-tandum suscepit FRANCISCUM SIMONIS , de purgandos A uctores, quorum ille dogmata repraesentarat S. Sedi. Cuin vero id sit dissicile, fingit identidem se aeculari. ubi accusatur minimὸ ; tum vero exclamat de impostura Francisci
Simonis; hujus artificii specimina occurrunt num. 26. pag 37. num. 4s. pag.62. num. 4O. pag. J4. num. 42 pag. 9. num. 4s. pag. 6o. num. 8 pag. 68. de alibi:
quam denique est verbosus s unem impoluerat alloquio summi Pontifieis , α abibat;
202쪽
spECIM. DO CT R. THEOL. pars III. s. q. I9I Ibat; ecee autem abeunti succurrit aliud quiddam ; redit igitur, novumque Sermonem orditur; idque non semel, sed iterum, donec denique finem imponit appendiee probrosissima in viros Religiosos. Quis verb haee Professione humilis Coenobita, paucis ab hine annis inter suos de disseipulo factus Theologiae
Magister r Philosophiam enim numquam docuit: tam se ignorans, modumque suum,quam est Iuvenis aetate: annos enim haud amplius tres supra triginta diis ei tur numerare : hic ille est , qui Religiosos Viros omnium ordinum sibi adversantes tractare non erubescit ut Haereticos et videat Lector , quae habet num . q. pag. 8. num 17. pag. a. q. num. II. Pag. I99. ct in appendice pag. 2II. pag.2I3. ubi arrepta oceas uncula nullius momenti vix se continet quin Religiolos quosdam Minoritas aceus et insaniae, certὸ eosdem traducit, ut ho11ibilis doctritis reos, de in eadem tuenda pertinaciae , atque etiam ut pia ultο , sed tamen justo Dei excaecatos judicio G. Haec aliaque humilis ille, ct mansuetus,qualem se profitetur, prostratus ad pedes Romani Pontificis, putavit sibi licere. Porro magni refert ad intelligendam Doctrinam Academicorum Lovaniensium tectε intelligi quid sentiat Auctor Epistolae Apologetieae r agit enim de Interpretem,& Patronum ill 2rum A uctorum,quorum dogmata repraesentaverat S.Sedi Fransisius Simonis, hoc est, Doctorum, & Academicorum Lovanien- sum. Profitetur etiam non obseure, se illorum mandato, aut consilio has partessu episse: Seribit enim nomine piorum Fidelium non ficto, aut vanὸ usurpator de hoc enim erimine accusat nanciscum Simonis, Sed legitimo, & illis volentibus impositor atqui inter Pios Fideles non est dubium , quin primum, ejus Iudicio,locum obtineant Doctores,& Aeademici Lovanienses,quos non obscurὸ vocat num. 28 pag. 26. 27. zelosissimos pro gloria Dei, ct Ecclesiae uti- Iitate viros. Ad haec constat Epistolam jam multis ante mensibus excusem anno superiori,demum prodiisse in lucem eo tempore quo se dabant in viam Lovanienses Doctores ad S.Sedem allegati. Constat etiam sententias easdem,de quibus Adversarios accusat Macarius, Lovanienses Doctores Romae. proposuisse ut a se reprobatas, ut non sit obscuriti fuisse ab his instructum eosdemque
Tristolam adamasse, ut grande quoddam causae suae praesidigm.
203쪽
Specimen Doctrinc Theologicae ex Academia Lovaniensi per Belgium manantis in materia morum, suppletis defectibus Lovaniensium Doctorum S. S dem informantium de sua doctrina.
Dilucidatur Doctrina circa generales Regulus Moralis Christiame, qui e passim traditur in Schola LOPuniens.
Doctrina circa Regultis generales Moralis Christia . uam ut pasm tria iam in Schola Lovanios Sandia Sedi re Uenitise
dicuntur Doctores Lovanienses. is i. Uo nobis innata sum vitia originalia,c eupiscentia,& naturalis legis .L ignorantia. O,, z. Uti nulla eoneupiscentia est insuperabilis : ita nulla ejusmodi ignoran- ,, tia est invincibilis.,, 3. Quippe sicut omnis illa per divinae gratiae auxilium ι ita omnis etiam is haee per ejusdem gratiae lumen superari potest. . Opera igitur nostra naturali legi contraria, quae ex tali ignorantia pro- ,, cedunt,a peccato plene excusari nequeunt, ne favore quidem ullius verisimi- ,, Iitudinis, vel probabilitatis.,, S. Ad summum potest subinde mortalis maeula dilui in venialem. ,, G. Quod ipsum tamen locutii non habet in his peceatis,quς primis natur 'is,& aetirnae legis principiis, aut manifestioribus ejus praeceptis adversantur. pςccatis carnalibus dilucide docet S. Augustinus Expositione in eboata in Epistolam Pauli ad Romanos,ea ne ipsis quidem pueris, & adole- ,,lcentibus a mortali malitia expurgari per ignorantiam. 8. Si autem actum legi aeternae , ct naturali eontrarium numquam plenὸ ,, exculet ipsius legis ignorantia,multo minus smplex inadvertentia, seu nono Iςdexio ad malitiam. V a
204쪽
spECIM. DOCTR. THEOL. Pars III. cap. I. g. r. I93g. 2.
Doctrina earim degeneralibus Retolis Moralis chriilianae dilucidatur praecipue ex I. Parte hujus Speciminis.
PRIMO. Animadversione digna est 2. propositio ; uti nuta concupiscentia est insuperabilis ita nulla ejusmodi naturalis legis ignorantia est invincibilis. Exeomparatione hae facile intelligitur, quam vincibilitatem agnoscant ignorantiae legis natura . SECGDo. Magis innotescit ex Propositione 3. Quippe sicut omis concupiscentia per dirina gratia auxilium ; ita omnis etiam ignorantia legis natura per ejusdem gratia lumen superari potest. Sic est; omnis & concupiscentia , & ignorantia superari potest pes gratiam divinam : Sed hoc non est omnem concupiscentiam, de ignorantiam absoluic, de simpliciter esse superabilem: fieri enim potest, ut sine eulpa hominis personali desit gratia,vel auxilium ad hoe sessiciens ; in quo casu nos putamus desectu libertatis, aut voluntarii non peecari formaliter , in quo nobis illi nonas sentientur. Imo ex principiis horum Theologorum gratia lassiciens deest, quoties non superatur concupistentia, ct ignorantia : toties enim deest gratia estacax ad superandum, praeter quam nulla datur sussiciens,ut illi censent, vel laltem complete sussiciens,quod eodem redit. Videat Lector quae de hae illorum doctrina dedimus in I. parte hujus Speciminis cap. I. g. a. l. 4. cap. r. f. I. 2. . q. ubi eomperiet hanc doctrinam esse propugnatam a Francisco van Vianen, Christi- ο Lupo, Gerardo Pan inerm,Andrea Laurent , praecipuis hoc tempore Doctoribus Lovaniensibus , aliisque communissime: neque est , hoe tempore inter Doctores hujus Theologicae Facultatis, cui eonstet eam displicere. Ex his patet,quam merito MACARIUS HAVERMANS in sua Epistola spolο getica num .s 2. pag. 8o. conatus sit persuadere summo Pontifici, esse quaestionem de nomine , an dicendum sit, nullam dari ignorantiam in vinei bilem juris naturae, nec ne ,& consequenter an dicendum sit nullam hujusmodi ignorantiam exeusare, quia omnis est vinei bilis, an vero quia ne invincibilis qui
TERTIO. Admirationem in Belgio peperit 'opositio s. oblata S. Sedi ut sententiam eontinens communiter traditam in Sehola Lovaniensi. Propositio sic habet. Ad sanimum potest subinde per ignorantiam juris naturae mortalis culpa dilui in venialem. . Alienum est a vero, hanc esse sententiam passim traditam In Schola Lo- .vaniensi. vix invenias aut Librum , aut Thesim ubi hoc expresserint. Inter B b tam
205쪽
1, SPECI M. DOCTR. THEOL. Pars III. cap.I. 9. r.
tam multa,quae retulimus in I. parte Speciminis cap. G. continentia doctrinam Lovaniensium de peccatis ignorantiae una sola occurrit asIertio g. I. propugnata a Iacobo Pontano a qua aliquid fortasse vestigii possis agnoscere illius doctrinae, ubi de ignorantia juris naturae sic pronunciatur, utpote qua ne quidem semper excuset a peccata mortali.
Certum est in Schola Lovaniensi eo inmunissimὸ tradi generaliter &sine ulla restrictione Propositionis s. ignorantiam juris naturae non ex- eulare a peeeato : videantur quae dedimus loco citato. Ireo certum est passim ab his Theologis doceri minimὸ obicure , illam non excusare a peceato Mortlili. Audivimus in I .parte eap. 6 f. i. GER ARDUM TAN IVERM Doctrina δοaetate inter Lovanientes Doctores aestimatissimum de ignorantia ii incibili juris naturae haec propugnantem : Quamvis autem hac ignorantia non excuset a toto, excusat tamen a tantor es non a tanto ut propter illam sit peccatum veniale quod ali qui esset mortale. Audivimus ibidem s. a. assertionem propositam a FRANCISCO VAN VIANEN S.T. Doctore his verbis : Nullam signorantiam excusare agnoscimus injure natura, ita ut inexcusabilis fit, sive qui siens, sνe qui ignorastis hu)us pravaricator est. Item ab eodem Doctore Assertionem hane s. 3. usque adeo enim signatum est super nos lamen vultus Domini . ut inexcusabilis si omnis homo, quem in juris naturalis ignorantia alboiberi ita contingit , ut contra Ius natura agat. Ut fortius inculcaret inexcusabilitarim , usus est phrasi Apostoli ad Roman. I. quam eonstat aecipiendam esse de inexcusabilitate etiam , peccato mortali. Audivimus ibidem assertionem a LAMBERTO VINCENT S. T. D. Lova niensi. Nunquam excusat a toro ignorantia agentem contra Iim natura;quamvis a taη-- D. Vnde si peccetur mortaliter oecasione ignorantia minus gravitet quidem punietur; ta
Legatur opusculum MATTHAEI FAN VIANEN S.T. L. cui titulus juris natu- ratis ignorantia notitia oc. quod scriptum est Lova mi in Collygio Pontificio ADRIANI VI. cui Praeses erat FRANCISCUS VIANEN Frater dicti NA THAEI ; neque dubium,quin consi lio, de opera adiutor ad scribendum. Legatur vero opusculum antiquis constans laciniis malὸ concinnatis, nusquam vestigium invenietur illius restrictionis, qua hie dicitur per ignorantiam juris naturae malitia mortalis subinde dilui in venialem. Imo generaliter identidem affirmatur, damnationi esse obnoxia illius ignorantiae peccata. Capitis a. hoc
Quid igitur ' damnare poterit justus Devi hominem , qui nesciens incarrit malum, quςdsisciret, omnino decimaret, ac Iugeret Procul dubio es damnabiliora sunt quaa sientibus commitisntur oec. Post pauca de Apostolo se leges: Universali dψ-xit ove omnes omnino homines, qui cretus, atque immutabilis justitia equisiima ma dura
206쪽
s p E CI M. D O C T. T H E O L. Pars III Cap. I. s. a. 19sdata δει scienter , sire ignoranter fuerunt transgress sub una eademque damnatio nis sententia pariter concludit dicitis, quicumque De lue peccarerunt, sine lue
peribunt. Caput 3. ejusdem opusculi hoc habet exordium. Hic facile occurret humana supe/bia , ct contendet ejusmodi Scriptura sacra testimonia quibus coram Deo esse damnabilia monstrantur etiam ignorantia peccata, nonnis de illis ignoranter peccantibus oportere intelligi, qui nescire volunt, aut scire negligunti minime vero in iis, qui in tanta, quanta nunc est, humane mentis caligine naturali ion tam errant voluntase,quam nec itate,ηec quia nolunt, aut negligunt scire, sed
quia non possunt; quos damnare velle, nimis a justitia Divina aequitate ridetur alienum. Sed talia dicentibus ipsa pro se Diνina justitia veraciin primo potest respondere, quod approbare falsa pro veris,ut quis erret invitus, non ι natura institutihominis, sed paena damnati, eaque sit peccati poena justissima. His habet talia consentanea illud opusculum. Legatur quoque aestimatissimus his nostris Saul Exrex IOANNII SI DCHII S.T. D. Lovaniensis, qui eum susissim E conetur ostendere, nullam juris
naturae ignorantiam exeus are a peceato , nusquam verbo insinuat per ejusmodi ignorantiam fieri interdum venialem eulpam,quae alioqui esset mortalis; sed contra lib. I.nu 73. & impiis, de pravaricatorib in terra annumerat peccantes ex ignorantia.
Nusquam etiam M ACARIVS HAVERMANS nequidem in Epistola Apologeti- ea M INNOCENTIUM. XI. verbo insinuavit restrictionem illam ; sed ubique supponit manifeste, non fieri veniale per ignorantiam juris naturae, quod alio qui esset mortale ; idque in primis in ea quaestione, quam tractat in I Irocinio Tract. I. eap. 8. F. r . & in Epistola num. 6 I. pag. 92.dc seq. an durante ignorantia legis naturae justi fieari possit, qui eontra eam peecavit, & eonfessiones faeere validas rEt sane qui fieri posset, ut ignorantia iuris naturae excusaret a peccato mortali salvis principiis horum Doctorum Peccatis illis neque libertas neque voluntarium deest, neque ad hoe requiritur eognitio, ac neque suspicio ulla malitiae praesens, aut praeterita, ut mox intelligemus clarius ex Interprete horum Doctorum M. Mario Havemans. Sed & actio contra legem est hujulinodi, ut graviter sit prohibita. Est ergo vana spes illa diluendae aliquando malitiae mortalis in venialem.
207쪽
Doctrina librim Proposition ra continia dilucidatur o Epistola lologε-tica Macarii Havermans ad summum Pont rem
Innocentium XI. ANte omnia animadvertat Lector Lovaniense dogma de ignorantia jurlinaturae non excusante,istud habere odiosum quod peccatis illis ignorantiae accersenda sit ratio voluntarii a peccato Adami,in quo peceavimus ; idque etiam in Baptizatis. Rationem voluntarii illis peceatis inde accersunt quidam ex hisce nostris minime obscure,ut vidimus in I. parte Specim. cap. 6. ,. q. Indidem reliqui etsi fere de hoe taceant, accerscre eoguntur. Artificio simili utentes vidimus in I. pari. eap. I. s.4. ad vindicandam possibilitatem praeceptorum saltem in speciem : eodem uti l seebit,ususque est Iansienius, de Calvinus ad eo
ei liandam libertatem eum necessitate peccatorum.
Ratio voluntarii faeilior in promptu esse videbitur iis, qui dicunt, omnem ignorantiam juris naturae e sse vinei bilem. Non est ita: primo quia eum vincibilem dicunt ignorantiam , intelligunt vincibilitatem per illud lumen gratiae, quod neque adest ignorantibus, ut patet,neque semper aequiri potest orando&e. de quo vide dicta s. superiori. Secundo quia ut credere licet Macaris Hareynians magnae auctoritatis Interpreti illorum mentis, vincibilem vocant ignorantiam legis naturalis etiam in eo homine, qui neque cum agit contra jus naturae,neque umquam in vita sua malitiam illius actionis agnovit, ne dubitandoquidem,aut suspicando,ut mox videbimus. Cum igitur de ratione voluntariae malitiae sit aliqua cognitio malitiae, elarum est, malitiam illi homini non esse voluntariam voluntate propria; adeoque ad voluntatem Adami peccantis reis eurrendum esse ut in illo peccato inveniatur aliqua speetes voluntarii. Haec nobis dilueidabit Macarius Havermans in sua Epistolia. PRIMO. Declarat n. a. pag. 8o. esse quaestionem de nomine an aliqua ignorantia juris naturae sit invinei bilis an omnis vincibilis; quia de aliqua est in vincibilis viribus naturae & omnis est vinei bilis viribus gratiae dce. His addat alac rivi nomine suorum Doctorum vel illud lumen gratiae omnibus praesto esse, aut absolute posse obtineri ab omnibus, vel, si eui desit,illum non peceare formaliter defectu voluntarii, vel denique rationem voluntarii peccati personalis repetendam esse a peecato Adami. Primum repugnat illorum dogmati de gratia susscienti; vide s. luperiorem. Seeundum repugnat dogmati de ignorantia juris
naturae numquam excusante.Tertium de repetenda ratione voluntarii a pece
to Adami,vulso placere his nostris ostensum est in Ilartesttaim.cap.6., SECUNDO.
208쪽
sPECI M. DOCTR. THEOL. pars III. Cap. I. s. 3. Is SECUNDO. Vincibilitatem illam ignorantiae juris naturae mirifice dilucidat
Autor Epistola. Censet omnem vinei posse, etiam illo temporis momento quo peccatur; idque licet neque tune, neque umquam in vita praeterita suerit ulla dubitatio, aut suspieio de malitia. Hoe videamus. Persuaserat sibi Franciscus Simonis in libro deflatu, origine, scopo cte. ad dogma iv. ab his nostris vinei bilem dici ignorantiam, non quod eo momento temporis, Da peccatur, vinci psit: sied quod vinci saltem potuerit olim, vel oranti Deum impensus, vel aliis modis. Hae e vero sic excipit Macarius in Epistola n. 39. pag. 89. 9O. In hoc non candide procedit , neque id hausit ex Drocinio meo , quod in heι puncto pracipue oppugnandum sibi proposuit libenter hoc sibi imaginatur ubique Macarius tibinum umquam asserui, quod vincibilem dicam omnem juris natura ignorantiam, non quod eo momento temporis, quo pectatur , vinιi psit; sed quod vinci saltem potuerit olim, vel orando Deum impensius, vel aliis modi, Hre ille Interpres Academicorum Lovaniensum. ex his, & similibus identidem eoncludens, illos a se purgatos esse.
Haee verb legens in Epistola, putes illup sentire, quod eo momento temporis, quo peccatur, semper adsit aliqua saltem dubitatio vel scrupulus de malitia. Non hoe sentit : quia in Epistola num. so. pag. 73. illam dubitationem, Aeserupulum de malitia, quando operandum est, solum audet spondere, quando homo non defuit suae obligationi orando, vigilando &e. Sie enim ibi loquitur
Nos hactenus docuimus etiam istorum praeceptorum logis natura ignorantiam hoc si nsu esse vincibilem, quatenus si homo non defit sua obligationi ; sed me intermisiisne pererationes instet apiasuperni luminis uigitorem. 9 vigiliis continuis practic. vincet illam ignorantiam et id est , ita viscet, ut non impingat in praeceptum juris natura ignoratum, quod set vel acquirendo pracepti ignorati notitiam , vel saltem latentis mali aliquod dubium, quo dubio positos tutiorem siquatur partem , omnino eradet periculum transgrediendi legem ignoratam. Sed quid si non oraverit, non vigilaverit satis assiduὸ Tum vero num. co. pag. 9 o. censet quidem nullam futuram dubitationem, aut scrupulum de malitia . sed tamen ignorantiam superari posse illo momento quo peccatur. mo
Prasumendum de Divina Bonitate, qua non vult mortem peccatoris, sed magis ut conνertatur, o viνat, quod si ct pro illa tempore quo verandum est . doleat de sua negligentia. seque perorarionem ad Deum pro gratia convertat, quod esciet, ne ignoran. ita succumbat.
Sed quid si in vineibiliter ignoret homo,se non orasse, & vigilasse satis ' fixe enim est ignorantia facti: Quid si etiam sine eul priua non oraverit, dc vigi- Iaverit satis , vel quia nesciret invincibiliter se obligari ad plus orandum ; vel quia ne orandi quidem tempus habuerit, ut in primo usu tationis Apparet
sane laeos esse quaesitos. Bb 3 Quod
209쪽
i,s SPECI M. DOCTR. THEOL. Pars III. Cap. I. ἔ. s.
Quod dicebamus, ne quidem illum requirere , ut malitia saltem dubitando eognita fuerit umquam in vita, patet eX eo, quod in Epistola num. 76. pag. 139. vitio vertat Francisco Simovis, quod ad Dogma a II. pag. 27. reprobaverit doctrinam de ignorantia in vincibili non excusante a peccato ; Quia peccatum affert, eujus malitia non est voluntaria ; cum ne eognoscatur quidem , cognitave umquam fuerit. De his tamquam de magno crimine accusans hune Auctorem M ACARIUS, citare supponit, inquit, peccati malitiam non esse voluntariam, quando non cognoscitur, vel cognita umquam fuit malitia. Haec ille rectὸ intelligens Veiba Francisii Simonis de cognitione etiam per dubitationem , unde ibidem proximε eontenderat ex simili doctrina consequens fore, ut non peccaverint Crucifixores Christi, idque hae ratione: omnino enim e ertum est illos nullam
actualem reflexionem, vel dubium de malitia sui peccati habuisse. Ex his Lector intelligit vinei bilem esse ignorantiam ; & ex ea posse peccarisorinaliter, etsi ne quidem dubitando aut suspicando umquam in vita venerit
in mentem de malitia actionis. Certum est ex notione ipsa voluntarii non posse hanc malitiam esse voluntariam voluntate propria peccantis r superest igitur ut repetatur ratio voluntarii a peccato Adami, in quo peccavimus. TERTIO. Etiam magis haec nobis dilucidat Macarius in Epistola num. 17. pag. 87. docens peccaturum formaliter ex ignorantia juris naturae, qui & numquam
suspicatus est de malitia, de in vincibiliter ignoravit obligationem petendi illuminationem a Deo , alijsve mediis utendi, quibus solis superari posset ignorantia. Non enim, inquit, illa duo. . . ea em sunt,invincibiliter ignorare, se obligari a Deo petere illuminationem, o ne culpa fisa ignorare, se obligari a Deo petere illumi
Ecce quomodo denique relabatur in suam sententiam , quam fatetur num.
s1. pag. 79. sibi aliquando placuisse , de ignorantia invincibili non excusantea peecato : diversia enim sunt hujus Professoris judicio in vincibiliter ignorare, se obligari, & sne sua culpa ignorare se obligari. Ergo fieri potest , ut quis invincibiliter ignoret se obligari, & tamen eulpabiliter ignoret se obligati.
Habemus igitur ignorani iam in vincibilem , quae non excuset a culpa , cum ipsa sit eulpabilis: in promptu erit his nostris ratio voluntarii repetita a peccato Adami. st WAR . Crescit dilucidatio Doctrinae ex Epistola num. s7. pag. 88. ubi eam simili haud incongruo Macarius sic explicat. An non in casu a me alligata in OROCINIO , quem hic addit accusator, quis propria voluntate tentatione siuccumbit , ct peccatum fornicationis ipsi voluntarium est propria voluntate . quando quis silensornicationem e se intrinsece malam graviter tentatur ad fornicationem , o non habens gratiam proxime fuscientem ad illam tentationem vincendam invincibiliter ignorat se illum gratiam a Deo per orationem petere debere sicque tentationi succumbens fornicatur ' Non eὲ usque puto veniet accusator ut hoc disteri audebit.
210쪽
sPECI M. DOCTR. THEOL. Pars III. Cap. I. s. s. I99 Hie facile amin ad vertit perspicax Lector, sornicationi in casu dee sse ratio nem liberi proximi ob defectum gratiae, sine qua non potest superari tentatio;
at vero omissioni orationis, a qua deberet accedere sornicationi ratio sermalis malitiae, simpliciter deesse rationem voluntarii, eum ignoretur in vincibilit obligatio orandi.
QVIN . A uctor Epistola num. s 7. pag. Ss. sucum affert notabilem loquens de invincibili ignorantia obligationis ad petendam a Deo illuminationem, qua sola vinci possit ignorantia legis naturae; bene quis, ait, propria sua voluntate se
culpa illur conjicere potest in talem invincibilis ignorantiastatum. Primum quidem inepte vocatur in vincibilis ignorantia , quae pendet a voluntate propria culpabili laltem praesenti. Sed demus sermonem esse de voluntate, ct culpa persis nati praeterita. Primo fieri potest , ut detur ignorantia juris naturae ita, ut ante omnem culpam personalem in vincibiliter ignoretur obligatio orandi, alii lue mediis utendi, quibus solis illa superari possit: adeoque non evaditur consectarium de peccato personali non voluntario,nisi voluntate Ada mi, in quo peceatum est. Secundo illa ignorantia in vincibilis , quae pendet a voluntate propria mere praeterita, debet excusare a peccato, nisi meos dederit summo Pontifici Macarius num. 39. pag. 89. 9 o. ubi ad peecatum ignorantiae requirit, ut tunc vinci possit ignorantia, eum peceatur. Sed fucortim, di antilo
giarum dives est illa Epistola.
Paradoxam Doctrinam revocemus ad pauca. Primo eo temporis momento, quo peccat ignorans, vincere potest , & debet ignorantiam : ct tamen illo momento ne quidem dubitat,aut suspicatur de malitia et imo de malitia eadem numquam dubitavit, aut suspicatus est in vita sua. Secundo : qui agit contra legem naturae, peccat formaliter, licet malitiam actionis neque jam cognoscat, neque cognoverit umquam in vita sua, ne dubitando quidem , aut suspicando, licet etiam invincibiliter ignoraverit obligationem orandi,aliisve mediis utendi,quibus solis vinci posset ignorantia.Tertio atque haec procedunt generaliter; adeoque etiam pro illo casu, quo est ignorantia juris naturae , simulque in vin- 'eibilis illa ignorantia obligationis orandi ante omnem culpam personalem. Quarto, ut peccet ut formaliter contra jus naturae satis in vinci posse illam ignorantiam per gratiam Divinam, etsi illa gratia desit, uti ex communi sensu horum Theologorum deest illis omnibus, qui peccant ex ignorantia, cum non
agnoscant gratiam complete, & proximὶ fossicientem e quid de hoe Macarius sentiat non vacat inquirerer mirum esset si in puncto tam celebri dissiderei ab iis, quorum patrocinium suscepit.