장음표시 사용
221쪽
ito S P E CI M. DOCTR. THEOL. Pars III. cap. III. s. a.
PRIMO: ad Propositionem ri. memor sit Lector ex dictis I. 2. cap. praeced. num. p. continuationem virtualem Fidei, & Spei per totam vitam aliud non esse ex mente horum Doctorum, quam actus Fidei, & Spei continuatos per totam vitam; sed ita, ut non fiat supra illos reflexio. SECUNDO: Propositionis i 1. prior Pars exploratissima est: firmissimum oportet esse allenium Fideir verissimum est Clementis Alexandrini dictum. At vero posterior propositionis Pars invidiosa est bonis viris ; quasi ullus in Belgio docuisset, fidem este, aut omnino posse est e probabiIem dumtaxat aestimationem, quod Abailardus deliravit cujus dogma explicuit S. Bernardus tract. de erroribus Abai lardi cap. . his verbis : ,, Fidem diis nil restimationem : M SI
CVIQUE IN EA SENTIRE, ET LOQUI, QUAE LIBEAT, LICEAT. Aut pense deant sub incerto in vagis,ac variis opinionibus nostrae Fidei Sacramenta, AH non masis certa veritate subsistant absit ut hos sines fides habeat Chrio stiana. Academicorum sint aestimationes, quorum est dubitare de omnibus, , , t ire nihil. Ego vero securus ip Mῆgistri Gentium sententiam pergo, de scio, is quoniam non eonsendar, placet mihi, fateor, illius de fide dissinitio ι etsi iste ,, etiam ipsam latenter insimuler. Fides est, ait, substantia rerum sperandarum, ri non immanium phantasia conjicturarum. Audis substantiam , NON LICET TIBI IN FIDE PUTARE , VEL DISPUTARE PRO LIIII V. Non hac illacque ,, vagari pςr in3ni3 opinionum, per devi errorum &c. isP-Ie; une errorem Hareiici hunc fuisse ut in Christiana nihil esset certi, ut firmi, quoi ut S. Tem 1 us explicat, cuiquς in ea sentire, o loqui, qua libeat, liceat, atque in de putare vel di istutare pro libitu.
Estne in Brigio, ut omnino in Eςclesia Thς plogus, cui placuerit haec ii
pietas' non est. Sunt qui docia re primum quidem cu' S.Thom. 2.2,q. Io,a.I.& aliis passim Theologis seri posse, ut homo quispi in si ς culpa sua penitu
ignoret revelatum a Deo esse Mysterium S S. Trinitatis ex empli causa et tum
vero de fieri possς,ut homo quispiam haud satis etiamnum instructus sine culpa sua incipiat judicate solum probabiliter, quod Deus revelaverit, se esse Trinum in Perlonis. Quia vero censent nihil huic defututu ut possit credere saltenaturali quadam fide ob auctoritatem Dei loquentis: addunt,sine incommodo dici posse quod talis quispiam assensus fidei supernaturalis sit, influente aliquo princiuio supernaturali; si voluntas.quod potest, illi adjungat adhaesionem , de firmitatem summam, ita tamen , ut sic credens, graviter obligetur investigare
ampliora signa credi bilitatis, quae constat evidentissima esse, ut fidem suam persciat,
222쪽
sPECIM.:DOCTR. T HE O L. Pars III. Cap. In s. a. arrpet fietat, adspirante,ut coepit, divina gratia. Hae e in Belgio quidam, haee alibi
docuerunt multo plures , si hos insinuatos velint hi Doctores damnatos in Pelio Abailardo,Dein illis ignoscat. TERTIO et Propositione i s. ut aliquod operae pretium videatur habere, intelligitur insinuari,quod in Belgio,vel saltem alicubi doceatur, fidem Christianam non debere esse supernaturalem ι docuetunt quidam in Belgio secuti insignes Auctores,sed nulla contentione,aut strepitu,neque magni faeientes quaestionem, quod fides late dicta de existentia Dei satis momenti habere posset ad justi fieationem accedente Caritate; sed id nemo doeuit de fide naturali, nemo etiam ita generaliter,ut illis sussieere dixerit fidem late dictam, quibus innotuit revelatio Mysteriorum divinorum. QUARTO et Circa Propositionem l . I s. i6. permittuntur in Belgio hi Doctores abundare in sensu suo. Fundant se in quibusdam S. Augustini testimoniis, quae vulgo Auctores censent non este aeeipienda ex ejus mente in summo rigore verborum; usque adeo, ut Cardinalis de Lugo disp.r a.de ride sect. 4. num. IOI .assirmet, neminem fuisse Theologorum, qui tam generaliter assi, marit, fidem illorum omnium explicitam esse necessariam necessitate medii.
ctrinam de virtutibus Theologicis exponentis apud l anctam βιdem. PRIMO : Amplam materiam suppeditabat Materia Fidei, in qua exposuimu
varias sententias horum Doctorum, de quibus certe merebatur consuli hae oecasione Sedes Apostolica. Exposuimus primo in a. parte hujus Deciminis cap. I. g. 1.2.3. 'Doctrinam Lovaniensium Academicorum factis ipsis comprobatam clim Romae, tum in
Belgio, de observantia debita constitutionibus & decretis Sedis A postolicae. Non vacat hic repetere illas historias ; sed neque alias ρddere , quod omnino possemus. Hoc certum est elucere in illis quasdam Doctrinas, de quibus meritolio test ambigi, an sint usquequaque tutae, de de quibus utiliter consuli posset ancta Sedes. Exposuimus secundo ibid. g. 4. Doctrinam Lovaniensium Aeademicorum de quodam Commate, seu virgula disjunctiva in Bulla Pii V. Gregorii X in. Urbani VIII. quod abolendum illi censent, ut nonnullae ex Propositionibus Bajanis, Sustineri psint in rigora ct proprio verborum sensu ab Assensibus intenta: qua inventione metuunt eordati viri, ne penitus enervetur gravi stima consti- . tutio. Cur non consuluerunt Sedem Apostolicam de illo Commate 3
223쪽
ii, SPECIM. DOCTR. THEOL. Pars III. cap. III s. r.
Si negent illam esse scholae suae Doctrinam, at certe merebatur de illa eonsuli S. Sedes tamquam de doctrina ab ipsis improbata. Etenim eonstat illa doctrina de abolendo Commate usque ad hune diem non parum turbari pacem in Berugio,quippe quae etiam hoe tempore vindicetur aeriter,& ultro eitroque scriptis libellis ventilata sit nuper admodum. Sed qui negare posIunt illam esse suorum Doctrinam 8 pleno marte illam
vindicavit MACARIVS HAVERMANS Lovaniensis Aeademiae Alumnus Spei magnae apud hos Doctores & destinato consilio patronus ea usae totius Acad miae apud S. Sedem hoe tempore agendae. Vindicavit vero non solum in Tyrociniis led etiam in sua Defensione , de quidem summa eontentione vindicare eam dem est ausus in ipsa Epi tota Apologetica ad Innocentium XI. num. 2 s. pag. 33, Hane veto Epistolam approbavit ARNOIDVS EIBEN Ecclesia Cath. D. VirginisAntverpia Canonicus Theologalis, &S.Theologiae Licentiatus Lovaniensis: arprobavit vero amplissime , ut adlliuentem Doctrinam Euangelicam. Approbavit itidem IVDOCVS RO TOVRT S. Theologiae Lieentiatus Lovaniensis praecipui nominis. Defensionem vero in qua acerrime propugnatur Doctrina eadem , ap probavit ANDRE AS LAUREN T S.T. Doctor Lovaniensis ut Libellum , qui nihil a Fide, o moribus docet alienum, lectoribus, qui viam ad calum securiorem in veritate
durat cupiunt ....... utilem et asserens etiam . libello eodem infundatam demonstrari reprehensioni Tirocinii per quasdam Theses Theologieas, quibus imprimis continebatur reprehenso Doctrinae de abolendo celebri eommate E Bulla Pontificum contra Articulos Bajanos. Approbavit eamdem LAMBER SI INCENT S.T. Doctor de Prosessor Lovaniensis: approbarunt CHRISTIANI S& LAMBERTUS LE DROV S. T. Doctores de Prosessores Lovanienses;& quidem ut Doctrinam S. P. ARGUSTINI contra nonnullos oppugnatores re
nue assertam. o ab impactis motibus cerroribus vindicatam. Atqui inter impactos errores erat illa Doctrina de abolendo Commate. Approbavit denique ZRNOLDVS ET PEN de quo supra, ut nihil continentem orthodoxa Fidei aut Christiana pietati dissonu m. Doctrina eadem de abolendo eommate locum habere meruit in Fastis ipsis Academiae Lovanientis celeberrimo libro, ut vidimus in a. Parte Specim. cap. I. s. q. placuit quoque ut ibidem vidimus, Auctoribus libri cui titulus, Rationes ob quas illastr. D. Archiepiscopus Mechliniensis a promulgatione Fulla, qua pio scribitur liber cui litatus CORNELII IANSENII AUGUSTINUS dee. Consiliariis utebatur Archiepiscopus Lovaniensibus Theologis, ut novit FRANCISCVS VAN VIANEN S.T. Doctor.
Potestne post lice dubitari. quin lite sit Doctrina Seholς Lovanienss, vel
initim a Lovaniensibus tradi solita λ usquamne in eontroversia tam celebri contrariam docuit ex illis unus saltem 'Neque in Thesbus illorum neque in libris, neque in scripto quopiam id licui deprehendere. Poterant ergo Lovanien sesMOctores in quaestione tanta cqnsulere S. Sedem hac occasio ae. Expo'
224쪽
sPECI M. DOCTR. THEOL. Pars III. Cap. II. S. . 213 Exposuimus 3. in 1. parte Speciminis cap. i. ,. s. Dominam Lovaniensium Academicorum eontra Infallibilitatem Pontificis de Ecclesiae in quaestione de haeresi alicujus libri r quaestionem facti vocare gaudent. Hanc vero esse Lova niensium Doctrinam nemo dubitabit, qui ea legerit, quae dedimus loco citato. Est vero quaestio illa grarissima, ut per se patet , in qua agitur de auctoritate eonstitutionis adscrum, qua condemnavit Alexander VII. Quinque propositiones , ut excerptas ex libro Corn. Iansenti atque in sensu a Iansienis intento . de cujus auctoritate quamdiu his nostris disceptare licebit , pax nulla in Belgio iseranda, ac ne in Ecclesia quidem. Erat ergo omnino operae pretium in qu stione tanta eonsuli Sanctam Sedem ab lii sce Doctoribus.
SECUNDO : Quod ad virtutem spei attinet, consuli merebatur S. Sedes, an satis congruat ea noni 3 i. sess.6. Cone. Trid. Doctrina Lovaniensium Docentium, quod peccet quisquis tutuitu aeternae mercedis benὰ operatur, ita ut ulterius suam ope iationem non reserat in Deum per puram Caritatem. Doctrinam exposuimus in a. parte Speciminis cap .a. cui inseri meretur assertio propugnata a GERARDO VAN IVERM S. T. D. Lovanti die in . Decemb. I 66o. his veris bis concepta: Quamvis reio intuitu mercedis aeterna. Deo servire licitum sit oe laudat iis , peccarramen, qui Deo mere propter bona serpit temporalia ; imo 2 qui propter claram eyus viasonem, dum eamdem ad ipsum Deum ultimate non restri.
TERTIO: Consuli merebatur eadem S. Sedes, an satis tutum sit dicere,quod nulla detur non solum Theologica, sed ne quidem Christiana aut vera virtus, nisi vel sit Caritas , etes imperata a Caritate. Vide quae dedimus in a. Parte Specim. cap. 3. b. s. ita ut ne quidem Christiana fides dari possit, quae a Caritate
non imperetur. Doctrinam exposuimus ibid. cap. I. s. 7. TARTO : In universa materia Caritatis quam perfunctori E informaverint S. Sedem de sua doctrina ex iis intelligitur, quae dedimus ibidem mio cap. 3. Ibi enim exposuimus doctrinam Lovaniensium Academicorum consonam propositioni Bajanae trigesimae octavae Omnis amor creatura rationalis aut vitiosa
est cupiditas, qua mundus diligitur,qua a IOANNE prohibetur,aut Iaudabilis illa Cha ritra , qua per Spiritum S. in corde dissusa Deus amatur. Propositioni basenae as. non est vera legis obedientia, qua si sine charitate, propositioni balanae as. Omnia vera infidelium sunt peccata , G Philosophortim villules sunt vitia. Doctrinae aliae aliis propositionibus consonae referri potuissent, sed erat taediosum. Cur vero de tam multis tanti momenti quaestionibus ad S. Sedem nihil hi Doctc res hae
Praetereamus doctrinam illam omnem in materia Quinque Propositionum. quam exposuimus in i .Parte Speciminis ; reduet illa poterat ad materiam fidei, vel alibi locum obtinere : pertinet enim illa quoque ad mores , quod non ne-sabit Gummarus RVIGHEM S. T. Doctor Lovanii , quo praeside ibidem de-
225쪽
ii SPE CIM. DOCTI . THEOL. pars III. COIV.
sensis sent Theses die 8. Octobris 167s. in quibus quoddam erat Impertinens , quo dicebatur doctrina de gratia suis cienti, hodie passim asserta, esse Totius Mo- falis corruptio. Sed de his infra. potro hare aliaque praeterita a Doctoribus informantibus S. Sedem extra controversiam illa sunt, quibus annos non paucos usque ad haee tempora piaeeipue inquietatum fuit Belgium, non ferentibus bonis viris tam parvam a tam multis vel nullam haberi rationem Constitutionum Pontificiarum in materia Quinque Propositionum Jansienianarum, & Propositionum Bajanarum. His ergo nitidξ exponendis Satius erat operam dari a Doctoribus, quam corradendis ex tota Europa proposinionibus, de quibus plerisque in Belgio controversia est nulla.
Dilucidatur Doctrina Lo2 aniensium de Inramento, cor mendacio.
Octrinam duabus hisce propositionibus complexi sunt. ,, i. Sic verbis utendum est, ut id, quod dicitur, consideratis simul ei η eum stantiis, quas obvie possit audiens intelligere , fit conforme menti lori quentis. oz.Si aliter fiat cum juramento periurium est; si citra juramentum, menda- , elum,quorum neutrum ulla utilitate, aut necessitate excusari potest. Prior propositio jubens considerari circumstantii consignificantes, quas o vie possit audiens intelligere, non est contenta, ut circumstantiae sint tales, ex quibus audiens possit intelligere sensum, quem habet loquens, sed requirit, ut obvie possit intelligere; adeoque ut ae ipsa intellecturus videatur. Hinc apparet ratio doctrinae, quam tradidit LAMBERTUS VINCENT S. T. Doctor Lovanti die a o. Februarii I 676. his v rbis. Mendacium nullo casu est licitum ; unde frustra tegitur restrictionum mentalium pallio : illicitum regis Confessaria de auultis in cons lane interrogato ; num rem aliquam in confessone audierit, respondcre,se nescire; nempe ut dicam tibi, vel tamquam homo. . Licebit consequenter eidem Confessario si ispicionem auditi eriminis alteri iniicere, tacendo aut tersi versando , ut cosideranti patet. Ratio doctrinae ex dictis intelligitur.
226쪽
sPECIM. DOCTR. THEOL. Pars III. Cap. V.
Dilucidatur Dodirina Lογaniensium de homicidio.
, , a. Aliqui assirmant iniustum vitae aggressorem posse occidi,aliqui negant :,, Hi S. Augustinum, illi S. Thomam sibi favere arbitrantur. Quoniam disputare nobis h.iud est propositum , hic satis erit annotasse , eos Lovanienses qni negant licere ocia de re injustum vitae aggressorem , id negare tam generaliter, ut ne quidem ex eipiendum putent eum casum , quo ille, qui invaditur, conscius sibi cssi t peccati gravis , ct aggressor putaretur esse solum injustus materialiter, & de reliquo liber peccato gravi. Sperabunt, eum , qui invaditur, justificandum ob tam insignem actum earitatis , quo se permittit Oc- ei di , ne peccet eontra legem non occides : Sed quam multis nominibus illa spessit incerta, facile videt eruditus Lector; praeeipue , si attenderit ex dictis in a. Parte vesimi cap. s. g. 9.quam arduam illi statuant earitatem perfectam. FOrtasse tamen de sperabunt in tali articulo justificandum impium sola attritione: Vide dicta ibidem S. 8
lucidatur Dοἱ bina L aniensium de In iustitia,
P Ropositiones dederant a sua schola, ut aiunt, reprobatas: tum ver5 se tentiam tuam duabus propositionibus explicarunt. I. Schola Lovaniensis hos de furto, detractione, limonia & luxuria, atticulos non admittit, ted passim impugnat. ,, 2. Circa luxuriam specialiter docet post S. Augustinum de alios P. P. ct Do ,, ct Ores, actum conjugii, ut omni detectu veniali caleat, exerceri debere vel ,, generandae prolis gratia, quae deinde Christo regencietur, vel ut debito con
jugalis justitiae satisfiat. De illis articulis, quos in prima propositione aiunt a se non admitti, commodius videbitur infra. Secunda
227쪽
Seeunda propositio non parum continet suci: eur de actu eonjugii id dissumulant,quod profitentur, de actione humana generatim spectata , ut nimirum etiam in illo actu peccetur, si non referatur ultimate in Deum per meram eari
Non tam dissimulatὸ conceptam assertionem Lovanti proposuit FRANCI cra VAN VIANENS.T. Doctor die I s. Julii i667. thesi x. his verbis. VIRI SIMILITER COHABITANTES, debitum conjugale reddentes, SECUNDUM SCIENTIAM , discrete , ct ex amore Dei. Si aliter ut peccatum est et nec suscii quia fiat ex amorι procreandi prolem, sed altiori opus est me. Unde de iis cunctister docent peccatana esse illum actum coniugii , qui exercetur ad vitandam incontinentiam : Sic habet assertio propugnata ab eodem FRANCISCO VAN UIANEN S. T. D. Lovanti die 9. Martii thesi a. i569. νxORI VIR DEBITUM REDDAT : Ggo 2 petere potest: non tamen ad vitan
GERARDVS VAN Ras S. T. D. Lovanti assertionem dedit similem diei. Junii 1664. thesi 3.
Ille tan jugum concubitus, qui merest advitandum in se incontinentiam seu mere intuitu medendi propria coucupiscentia, jure naturali prolabitus est. Hoc genere abundant Lovanienses Theles. Auctarii loco accedat assertio propugnata Lovanti a S. T. Doctore die i. Decembris i 66 . Tempus amplexandi mini αξ est, cum menstruata, aut gravida, aut eius est aetatis coniux, ut jam concipere certo non valeat. Neque enim institutae sie nuptiae sunt, ut ramis voluptatibus serviant,sed tantum ut fructum propaginis quaerant. Tunc ergo solum concumbendi relaxetur affectus , cum generationis speratur effectus. Quando autem quisque amplius eo utitur,quam hule necesse est, jam peccatum est.
R Ursus Propositiones dederant in hae materia a se reprobatas et tum vero de sua sententia haee pauca subdiderunt. ,, Lovanientes nihil hic tradunt singulare r docent quae Tridensna Syn ,,dus,& S. Mater Ecclesia. Nihilne aliud illi docuerint, qui in nupera confictatione de eultu B. Virgianis saverunt scandaloso libello, cui titulus: Monita Salutaria B. MARI E Virginis ad cultores suos indiscretei l judicent Sapientes. Qui vero, ubi docti,& instituti,
228쪽
SPECI M. DOCTR. THEOL. Pati m. Cap. VII. 21 & quibus Doctoribus addicti, faverint isti libello, nemini est ignotum in Be gio. Minime omnium illis est ignotum , qui eo tempore Lovanti vixerunt, dc
quotidiana Academicorum judieia audiverunt. Vix in lucem exierat Gandavi anno 16 3. libellus ille, eum nova ejusdem editio facta est Lovanti Typis Ad,iani de initie, & non sine plausu Academicorum avidissiliae distractus quaqua versum plurimis exemplaribus. Libellum amplE approba. it IGNari RS GILLEMANSS. T. licentiatus L vaniensis, de Lovaniensi Theologiae addictissimus, atque ad eam promoven dam Zelosissimus, ut palam constat. Approbarunt quoque recusum insulis libellum eumdem PHILIPPUS M CAMPENHogr , de IACOBUS BO ARr, ambo S.T. Licentiati Lovanienses approbarunt vero non sine magnis enco mi is, imo approbatione sua defenderunt strenuε . animos faciente Tornacensi Episcopo, Lovaniensi Seholae tam contentiente quoad caetera ut si in ea fuisset
olim sedulo institutus, qui & ipse in favorem.& gratiam scandalosi libelli prM
ter insignem approbationem, prolixam edidit epistolam Pastoralem. Paucis post mensibus anno i 6 . exi. it in lueem flandricus liber, eui tit lus ; Aenlyditabe tot den dienti do Herbghenctor I. GILLE MANS : hoe est; Manu' ductio ad cultum Sanctorum per RS arIVM GILLEMANS; illum ipsum approbatorem Monitorum salutarium, quem dicebamus. Caecus vero est, qui non videat, hune librum esse seriptum ad gQorem, & confirmationem Monitorum salutariam: recoquuntur ibi eadem ferὸ omnia ri idem abusus unaginarii cultorum B, Virginis proponuntur ad scandalum Haereticorum nobis vicinorum, iidem stru
puli injiciuntur piis, de simplicibus fidelibus B. Virginem Colentibus: ut vero
minus offenderentur piae aures imo ut subtilius venenum influeret, B. Virginis mentione plerumque abstinetur, de serὶ nomen substituitur Sanctorum. Hunc vero librum amplissimὸ approbarunt non solum IVDOCVS ROI COVRT ST. Licentiatus UOvaniensis aestimatissimus his Doctoribus , atque in hac omni novatione, quam in Belgio videmus , Antesignanus, sed etiam LAMBERTUS VINCENT, bc GVMM RUS II GHENS. S T. Doctores Lovanienses.
Vidimus quoque editam Mech liniae eodem anno 167 . Epistolam Apol et tam pro eodem libi lio scandalos b. seu Monitis salutaribus, luculentὰ approba tam a L URENTIO NEESEN. S.T. ProsesIore Archiepiscopali, qui de in Schola Meeli liniae, de scriptis libris enuntiare pridem gauder, quae hi Doctores quoti die cogitant. Approbatione vero hae usus est. Epistola hac Apolagetica , in qη Auctor Doctrinam veram , o sanam non ita pridem styla laconico a se traditam in ii bello, cui titulus, MONITA SALUTARIA σι. quam quidam habentes et tum, sed non secundum scientiam traducere ceram rudi plebe conati sunt, firmis, solidis , operoicuis rationibus confimat, dilucidat, atque explanat c. Atque hi quidem tem gratam praestiterunt Haereticis Middel-burgensibus in Belgio , qui de ipsi illa Menita salutaria non solum reduci curarunt latine , E e flandri ec-
229쪽
, is sPECIM. DOCTR. THEOL. Pars III. Cap. VII.
flandriceque , sed & vindicarunt ii renue. Ex his dispiciat lector,an admittendum videatur, quod apud S. Sedem assirmarunt Lovanienses Doctores. De cultu B. V. MARI E Loranienses nihil tradunt singulare: docent, qua Tridentina D dus, ct S. Mater Ecclesa. Porro hujusmodi libellis doctos, atque hae autoritate approbatorum Lovaniensium nixos credibile est illos fuisse, quorum scandalosae voces sugillantium fidelium pietatem saepius auditae sistat publice, privatimque. Auditus est Lovanti Aeademieus, qui, cx a primum Roma acceptum esset canonicum ossicium pro Regnis, & Dominiis Hispaniae indultum in Solemnitate SS. Rofarii, non parceret insolenti sarcalmo hui, inquiens, mirum, ni & Roma brevi habeamus ossietum de Sanctissimo Scapulari. Auditus est Uandavi Eccletiasti eus vir Lo-vaniensium aestimator eximius, qui aegrum morti proximum eonspicatus R larium collo circumdatum pie stringentem graviter reprehenderit. Non ferens Illust. Gandaventium Episcopus Aibertus Eugenius d Allamon quemdam e suis confratribus Canonicis, illum i pluin approbatorem monitorum salutarium supra memoratum, quem Rosario utentem nemo videret, circumferre Rosatium
solebat ipse grandibus instructum globulis, quod in sua Ecclesia Studiose piae-
ferebat, volvebatque palam, ut publicam pietaton animaret contra hoe genus. Haec ille de se palam praedicare gaudebat. Duo sunt menses, cum piam plebem Bruxellis i plo festo aiIumptae Virginis in caelum: motu minime pio commovit Plebanus Ecclesiae s Guduia periculum exaggerans idololatriae in cultu Sancta. rum imaginum, ac nominatim si quando in supplicatione qua adorandum circumiertur V. Sacramentum Eucharistiae , circumferretur quoque imago B. Virginis MARIAE : indignitatem rei explicuit similitudine scandalosa;Miltum dicens vulgo reputandum virum nobilem, qui parem sibi magnitudine pupam, seu panno tam leonem sibi eonsidentem in Rheda circumduceret per frequentissimas plateas bruxellenses: addens cavendum ne haeretici spectantes luminaria ante, & retro, interpretentur divinos honores. Scrupulus vigilantii haeretici de luminaribus illuminantibus in ortuos vires sumit in Belgio. Gandavi quidam D. de Coch Capellanus in S. Annae trans Schaidim circa mensem Novembrem i673 . quo primum Gandavi lucem aspexere Monita sa- Iutaria &c. in dicto Sacello S. Anna multis in sua concione invectus est in Con- fraternitates D. Virginis, ac inter caetera comparavit Scapulare Carmelitarumalis Icari de funiculum Minoritarum resti qua Iudas se interemit adeo ut Vic
riatus ob gravissimum scandalum quod dederat coactus suerit illum a Coi cionibus ad tempus suspendere. Brugis varii interrogarunt D. I. Schror Deeanum Collegiatae de parochialis Ecclesiae S. Salvatoris, an nunc liceat in honorem Beatissima Virginis, diebus Mercurii abstinere ab esu earnium,& diebus Sabbathinis jejunare,rationem dubitandi allegantes , quod aliqui iam sustinerent antiquam illam hujus patriae
230쪽
spECIM. DOCTR. THEOL. Pars III. p. VII. 219
rga Divam Virginem Venerationem abrogatam esse, vel brevi abrogandam , illo nitentes fundamento , quod non liceat plura agere in honorem Matris , quam filii. Ita testatur dictus Amp. D. Decanus 16. hujus anni 16 7. paratusque est semper id in fide Sacerdotis testari. Cum primum gandavi prodierunt in lucem Monita salutaria, de quibus supra gratulatus sibi est notissimus in illa civitate artifex statuarius,quod non parum lueti sibi proveniret ab hisce novitatibus : multis enim locis per nas pias serupulo ductas auferre de vestibulis miluin statuas B. Virginis, ct suam opeiam ab illis requiri ad substituendas icones Christi Salvatoris. Sexcenta sunt hujus genetis, quae memorare longissimum esset. Addamus tamen rem notabilem de cultu Angelorum.
Anno 167 . seandalizata fuit Bruxellensis eluitas r quia Illust. D. Archiepiscopus Mech liniensis prohibuerat ; ne festo S. Michaelis Archangeli Patroni
tutelatis illius civitatis in supplicatione solemni in qua circumfertur Venerabile Sacramentum , etiam circumferretur simulacrum S. Miιhaelis Archangeli cquod in illa eivitate fieri consueverat ab immemorabili tempore t haec prohibitio cives Bruxellenses graviter commovit, ita ut Magistratus, de ordines eivium renuerint eomparere in illa supplieatione ; . donec lieeret illam celebrare mole antiquo,& varia sermone vulgi jactata fuerint scandalose eontra hane novitatem , quae non duravit. Mox ergo nomine Illust. D. Archiepiscopi seripta
fuit justieatio dictae prohibitionis, directa ad Excellentissimum Belgii Gubernatorem, qui & ipse se opposuerat isti prohibitioni metuens populi perturbationem. In illa Iustificatione num. I 8. de I9. haec legimus. Au reste Monsiuneur, outres toutesces rasons, qui βnt generales nur exclare Iesimages de proι ions , ou est le venerable , it a encor dιs particulieres pour cella deSainct MICHEL, qui mestant, qsun es it , ct n' agant 1amais eu de corps , ne peutegre represente. Ainsi la S ulisse parunt des images, dit . IMAGINES CHRISTI B. M. VIRGINIS, ET SANCTORUM; jamais, ANGELORUM; molns enor DEI. Haec latine sic reddi possunt. De reliquo, Excel Domine, ultra has omnes rationes, qua sunt generales ad excla-Δndas imagines supplicationibus, ubi est V. Sacramentum , sunt etiam particulares praimagule S. Mi CHAELIS, qui cum non fit, nisi Spiritus, ct numquam habuerit corpus, non potest reprasentari. Ita S. Ecclesia loquens de imaginibus . dicit IMAGINES CHRISTI, B. M. VIRGINIS, ET SANCTORUM , numquam ANGELORUM; minus etiam
Dispicient Eruditi Lectores quam sana sit haee ratio; Cum non ι nis Spiritus, o numquam habuerit corpus, reprasintari non Must oec. vulgo nota sunt A cta Synodi vir. Actione s. ubi contemtpa simili ratione hominis gentilis, pronuntiavit Sancta Synodus, Angelos pingi oportere. Minime vero omnium est obscurum , eujus sensus Consiliariis & quam Lovaniensi Academiae devotis utatur