장음표시 사용
231쪽
sPECIM. DOCTR. THEOL. Pars III. p. IX. s. I. aar
Dilucidatur DoEctrina Abaraniensium de contritione.
Doctrina de Contritisne.quam ut paym traditam in Sotiti Lovaniens obtulisse dicuntur Sancta Seri Doctores Lovaniens es.
D Ropositiones doctrinam explieantes osseruntur nobis eontinuae superio ribus, unde visum est ne numeros quidem singulis appositos mutare. 3. Scrvilis gehennarum metus nequaquam in substantia sua malus est, sed ,, bonus de utilis. Attamen ipsi soli insistens attritio , etiam cum Saeramento non sussilit ad justificationem ε quia ad aceipiendam hanc gratiam oportetis credere sperare,ac Deum propter se diligere.,, 4. Vera attritio debet esse dolor animi, ae detestatio animi de peecato se eommi , eum proposito non peeeandi de caetero excludens voluntatem ,, peccandi. Attamen non debet includere perfectam earitarem, quae hominem ,, Deo reconciliat, priusquam hoe Sacramentum actu suscipiatur. si s. Nihilominus debet esse, licet imperfecta , tamen vera Dei charitas is qua poenitens Dominum Deum tamquam omnis justitiae sontem diligat, is ideoque peceata sua detestetur, de oderit. Eam aliqui appellant eliaritatemri affectu super omnia.
Doctrina eadem de contritione dilucidatur ex 2. Parte Speciminis.
PRIMO: Propositione 3. assimant,gebeηnarum metum nequaquam in substantia sua malum esse, sed bonum o utilem. Ut intelligat Lector. de quali bonitate loquamur, memor sit, horum Doctorum judieio nullum actum esse bonum. niu per divinam gratiam , imo omnem esse malum sine divina gratia. Unde FRANCISCVS VANVIANEN S.T. Doctor Lovanti die I 3. Iulii i66ς. Thesii r. hanc asser: ionem propugnavit: Nec individuam Uionem humanam sine dixina graria non peccaminosam peni sustinebimus. Tum vero memor sit Lector horum Doctorum judicio, neque attritionem ex metu Sehennae,neque ipsum gehennae metum, esse donum Dei aut Spiritus s.
232쪽
, i, s P E CIM. DOCTR. THEOL Pars III. cap. IX.
initulsum. In hane sententiam audivimus in a. parte Speciminis cap. q. s. 2.cu ISTIANUM LUPUM , FI MISCUM TAN VIANEN S. T. Doctores, aliosque. Ex his vero intelligitur, metum gehennae horum Doctorum iudieio ad sem-mum esse bonum hoe sensu , quod praestet aliquam utilitatem , impediendo
quaedam peecata saltem externa.
Hane illi solent praedieare bonitatem timoris servili ; sed immorari non non vacat. Hic tamen locum habeat minimὰ furata assertio , quam Franciscus van Vianen S. T. D. Lovanti propugnavit die 26. Septembris i 6 o. Thesi I. his verbis: Cum autem Sacramentum nulli gratiam conferat sine bono suscipientis motu, nulluseque sit bona volantatis motus nisi quem creaverit dissus per Spiritum Sanctunt Charita. iis , latus, consequitur sine bono motu eam esse attritionem, quasne Dei dilectione pe agito. Vide parte a. Specim. Ecce generaliter attritio ex alio motivo,quam charitatis est sine bono motu. '. Liquet igitur metum gehennae non esse bonum motum. Ex similibus apparet quanto candidius loquantur hi Doctores Lovanti,quam Romae. fgCUNDO. quod dicunt in eadem propositione 3 .gehenna metum nequaquam in substantiasua malum esse,non potest placere CHRISTIANO LUPO S. T. Doctori cujus in quaestione hac sententiam exposuimus in a. parte Specim.eap. q. s.f. An placere possit caeteris, quoruin doctrinam ibidem exposuimus,judicent sapi entes. Communissima & maxime decantata horum Doctorum Sententia haec est. Fieri non potest,ut doleat peecator ex metu gehennae aut spe beatitudinis sine eliaritate,nisi & velit peccare sub conditione, si non esset gehenna, aut beatitudo. Contendunt plerumque, hoc non esse vitium metus,aut Spei, vel attritionis, ex metu aut Spe, sed pravae cupiditatis pertinaciter illis adhaerentis, nisi supprimatur a eliaritate. Certum est Lutherum , contra quem extat Anathemati iamus Concilii Trident. Sess. 6. can. 8. N Sess. I . can. 3. ob adhaerentem hujusmodi pravam cupiditatem pronuntiasse in Serm. de poenitentia, hujusmodi metum, & attritionem esse peccatum, vide dicta supra loco eit. TERTIO. quod ajunt Propositione 4. Veram attritionem non debere includere persectam caritatem, qui hominem Deo reconciliet priusquam hoc Sacramentum actu suscipiasur, si e accipe,ut sis memor, quosdam ex Lovaniensi schola Theologos docere hoc tempore, ad Sacrame utum Poenitentiae requiri eontritionem persectam & justificantem. Hos audivimus in a Parte Specim. cap. s. 7. ut itidems, memor & Lovanti a quibusdam S. T. Doctoribus, ct alibi in Belgio a Lovaniensis Theologiae alumnis,magna eontentione defendi .non esse definitum in Concilio Tridentino , aliquam contritionem imperfectam sussicere ad Sacramentum Poenitentiae. De his vide quae dedimus loco citato F. G. QUARTO.
233쪽
s p E CI M. DOCTR. THEOL. Pars III. Cap.IX. S. 3. 223 QUARTO : ad Propositionem s. observa primo per eam phrasim diligete
Deum tamquam omnis Iustitiasnsem, nihil illos derogatum velle necessitati Caritatis Theologicae, ut patet ex propositionibus ipsis,& mulio magis ex dictis in a. Parte Specim. toto capite quarto. Observa 2.talem ab ipsis Caritatem requiri ad Sacramentum Poenitentiae, ex qua poenitens sua peceata detestetur & odericita,ut oportet ad justificationem in Sacramento, hoe est, ita, ut excludatur volantas peecandi et adeoque requiri ab ipsis eam earitatem , quam simpliciter Theologi voeant amorem Dei super omnia. Quare quod additur in fine Propositionis l. eam calitatem aliquos /ppellare caritatem assectu super omnia , phrasis quaedam est timide explieantium tuam Doctrinam. Etenim quam illi tot undὰ soleant asserere ad effectum Sacramenti poenitentiae opus esse Dei caritate super omnia, vidimus in z. Parte cap. 6. g. I.
Supplentur ea, in quibus defectrunt Doctor es exponentes S. Sedi Lovaniensium Q
Do firmam de contri Ione. PRIMO: Conisere poterant s. Sedem, an latis tutum sit docere, attritionem ex timore gehennae,aut ipsum gehennae timorem, non esse donum Dei, aut Spiritus S. impulsum. Haee docentes hos Doctores audivimus in a. Parte Specim.
SECUNDO : Consulere poterant S. Sedem,an satis tutum sit, doeere , quod :fieri non possit, ut doleat peccator ex metu gehennae sine Caritate eadem est ratio de dolore ex motivo spei nili certo peccet, saltem ob adhaerentem pertinaei ter cupiditatem peccandi, si non esset gehenna,aut beatitudo. Hare eerie est Lovaniensium Doctrina explorata , ut vidimus in a. Parte Decim. . cap. 4 s. 3. TERTIO: Consulere poterant s. Sedem, an satis tutum sit docere, quod ad effectum Sacramenti Poenitentiae requiratur Dei Caritas super omnia vulgo dicta a Theologis: & consequenter,quod non quaevis Dei caritas super omnia,
habeat per se vim justificandi. Utrumque enim Lovanti, & libi in Belgio a
Lovaniensibus Aeademicis docetur valde communiter δε contentiose: Doctrianae Specimina dedimus ibidem L. 4. & s. . uJARTO : Consulere poterant, an sentire liceat non esse definitum in Concilio Tridentino, aliquam Contritionem imperfectam suificere ad estectum Sacramenti Poenitentiae, sed Concilium a Quaestiori illa voluisse praescindere. Haec doeentes audivimus ibid. S. 6. INm : An tolerandi sint illi Aeademiae Lovaniensis alumni, qui hoe tempore docent,ad Sacramentum Poenitentiae, necessariam essu contritionem i
234쪽
i,4 SPECIM. DOCTR. THEOL. Pars I cap. IX. s. .
petfectam,d: per se justificantem. Hos audivimus ibid. s. .sgiro : An saltem illi de Doctores,& alii Academi ei tolerandi, qui docent. contritionem perfectam aliquando non justificare, & contritionem imperfectam aliquando justificare sine Sacramento. Hos audivimus ibid. s. 8.sEPTIMO : Consulere poterant S. Sedem an eontritio perficta,& per se justi fiean, illa sola sit,qua vixit patienter eleolabiliter moritur, ct omnem rerum creaturam adfixirum amorem in nobu extinguit. Haec docentes audivimus Lovanienses Doctores ibid. S. P.
s. q. Doctrinam Lovaniensium dι caritate requisita di Sacramentum Paenitentia dilucidare conatur Macarius Havermans in Epistola Apologetica ad innocentium X l. Nonnulli horum Doctorum Caritatem requisitam ad Sacramentum Poenitentiae vocare malunt amorem Dei praedominantem , quam amorem Dei super omnia,ut vidimus in a. Parte ea p. q. S. s.eredibile est, non aliud plerisque sonare i Ilam vocem, quam hanc. Sed Macarius Havermans Lovaniensium
patronus,& interpres aliquam differentiam agnoscit, de qua operae pretium hic erit meminisse, si sorte & pluribus ex hisce nostris placeret : ut quam fieri potest peltictissimὸ informetur S. Sedes hoc Specimine.
Macatius Havermans in Epistola Mologetica num 48. pag. 67. de neeessitate Caritatis requisitae ad Sacramentum Poenitentiae loquitur his verbis: In eadem Disequisitione 6. I l . ostendimus requiri cum Sacramento, amorem Dei praedominantem ; non
qui sit celabiis ille Dei super omnia amor., sed qui sit fortior pia sente cupiditate , seu
inordinato creaturarum amore quia alias voluntatem peccandi non excluderet; qua latius loco citato G seq.probavi. Ille autor Dei praedominans miras habet proprietates, & conditiones, quaserit operae pretium exponere. Primo de illo amore praedominante sic loquitur in Epistola num. 29. pag. 4 I. cessarium quidem est ad cassequeudam salutem aeternam ct adimplendum primum maximumque mandatum omnes obligans sub paena a terna damnationis, quod amor Dei piadominans super omnia hareat fundalus in corde nostio , quamdiu vivimus : sed qua consequentia inde de sit accusator Oc. . ibid. pag. r. sic loquitur:
Quod optime cons ii cum M. quod homines sub mortali obligentur semper in si h bere amorem Dei praedominantem: omnes enim indubie sub mortali obligantur esse, manere semper in flatu gratia sanctificantis, quem satum in allibiliter concomitatur
235쪽
spECIM. DOCTR. THEOL. Pars III. cap. IX. s. 4. 22sEcce autem ille amor Dei praedominans, α quidem super omnia , ex quo eoncipienda est attritio, ut vim habeat justificandi in Sacramento, debet sempermanere vegetus in homine: si ad monumeotum intercidat,peccat homo lethaliter. Hoe est valde notabile.
In quo autem dieemus hoc esse fundatum Z id videmur posse eruere ex iis, quae disserit in Disquisitione g. i I. pag. 6s. his verbis:
Quis istem dicet illum se ex toto corde, seu toto affectu convertere ad Deum, qui pro dominantem creatina amorem in corde suo non babet delendum videtur non quem indubie habebat,s in ipse non regnet,seu pradominetur DEI amor: alteruter enim amor in corde hominis debet pradominari, aut crearoris, aut cratura AUT CHARITAS, AUT CUPIDITAS , prout late ostendimus in prima Parte nostri TIROCINII. His similia ab eodem auctore audivimus in a. Parte speciminis cap. 3. s. I. ad propositionem Bajanam 38. Omnis amor creatura rationalis aut vitiosa est cupiditas aut laudabilis illa caritas dee. estque vulgo latis nota horum Theologorum Doctrina ista genericὰ spectata. Sed vulgo non est ita notum, hine sumi fundamentum ad dieendum, quod sub mortali peecato debeat in corde nostro haerere,quamdiu vivimus, ille amor Dei praedominans super omnia, ex quo concipienda est attritio ut sussiciat in Sacramento. a. ille amor Dei praedominans est eerto modo, amor super omnia, quia, ut jam audivimus vocat illum Macarius in Epist. pag. i, amorem Dei pradominantem super omnia. ed tamen ,ut de audivimus assirmantem pag. 67. non est celebris ille Dei super omnia amor. Quoniam ergo eelebris amor Dei super omnia ille est,qui excludit voluntatem peccandi graviter,amor iste praedominans non habet istam perfectionem,& tamen ut audivimus, significat Macarius illum amorem prae- dominantem debere excludere voluntatem peccandi cum dicat in Epig. pag. 67. quod debeat esse Foitio prairexistente cupiditate. ρκ inordinato creaturarum amo ocu VIA ALIAS VOLUNTATEM PECCANDI NON EXCLUDERET. Sed hane phrasim Concilii Tridentini Macarius non intellexit, ut communissimE Theologi, quos parvi facit : hi enim eommunissimὸ intelligunt
excludi voluntatem peccandi per eum actum , qui stare nequit cum ulla voluntate peccandi graviter. Mararius veto, ut intelligitur ex ejus verbis supra relatis, intelligit excludi voluntatem peccandi quando superatur prava cupiditas praeexistens in animo. Fortasse aliis quibusdam ex hisce nostris eadem placent. Haec fere illa sunt, quae de amore illo praedominante , quo est O pus ad Sacramentum Poenitentiae, uiscere licet ex Epistola Apologetica M.ACARII HAVERMANS : quas vero habet alias de illo subtilitates in sua Disiquisitione, haud vacat persequi: earum alibi vestigium vix invenias; adeo rvet parum utiles sunt ad informandamRS. Sedem de Doctrina Lovanien
236쪽
di 16 S PECIM. DOCTR. THEOL. Pars III. Cap. IX. s. . obiter adnotare hic lubet quaedam admiratione digna, ex Epistola spes esca. Capiti suo suorumque Macaritia dicit Anathema num.q2. pag. y9. his
Quantum ad dogmatis consectarium nempe lethaliter peccat qui de peccaris suis delet ex desiderio salutis, ct beatitudinis ei a fine caritate quia nobis ut igit FR a CISCVS SIMONISsol. 6o. illud plane fassum o h aereticum est; cui ex Ials o haretico deducitur principio,quo everso per se cadit ipsium consequens, a nobis numquam vel implicite assertum. Principium ex quo Franciscus Simonis duxit eonsectarium est hoc : Lethaliter peccat, qui de peccatis suis dolet ex metu gere a me Caritate. Principium est MAC RII HAVERMANS, qui eenset, eum qui sic dolet de peccatis nulla in animum illapsa caritate post peceatum , habere latentem affectu tri ad peccatum, per quem incurritur reatus gehennae , ut ex dictis est manifestum. Principium in idem his nostris Theologis perfamiliare, ut patuit in a Parte cap.4.3.3.as mat Macarius esse principium haereticum : viderit ipse cum suis. Consectarium,quod ex principio illo duxit Franciscus Simonis,est hoc; Letha liter peccat. qui de peccatis suis dolet ix desideris salutis, ct beatitudinis aserna sine coritate. Si principium est verum, consectarium est verum,ut vidit ipse Macarius, jus itidem judicio consectarium est haereticum e viderit ergo rursum ipse cum suis. Nos ram centoria judicia non sormamus. Viderit etiam, quid in eos statuendum censeat, qui de malitia attritionis ex metu gehennae disertiora d derunt,ut vidimus dicio s. 3. Post omnia per nos licet, ut, quod facit num. 42. pag. J9- jaclare pergat, sua quidem sententia metu gehennae comprimi voluntatem peecandi, dum fatetur, non comprimi lethalem velle itatem pecca
Dochina Lovaniensium tendens ad necessitatem contritionis perfaue in Sacramento paenitentia dilucidatur ex eadem Episola lologetica ad. Innocentium XI. AD necessitatem contritionis pei sectae in Sacramento poenitentiae sne dubio tendit doctrina Lovaniensium , qui docent, non esse definitum in Concilio Tridentino,aliquam eontritionem impersectam sussi ere ad c fictum illius Sacramenti. Hane doctrinam Macarius in Epipola dilucidare conatur n. 46. Pag. 63. his verbis Consequenter ad hanc destrinam ista cisato in DIJ QUISITIONE docui Duma II.
quo Ist. 7 o. habet Franciscus Simonis: non definivit Concilium Trid. contritio
237쪽
nem persectam non esse necessariam ad sacramentum poenitentiae ; quod ibid. latius probari ct ab objectionibus adrersarii vindicari ct endi , quod licit contriti. peuecta stata. o insili Oili lege peccatorem justificet ne actuali susceptione Sacramenti
.... equidem essectus Sacramenti paenitentia foret reconciliatio peccatoris cum Deo, absolutio Sacramentatu verus a Ius judiciatis.quo ab ipso sa eriale , velut a judice semen. tia pronuntiatur .... uti par ι ex illo casu in qκο quia sicundo absolvitur a peccatis semel dilecte absolutis, o remisiis, vel a peccatis, de quibus pravie ad absolutionem peccator elicuit contritionem perjectam. Hae e eadem ab aliis, quos citavimus in a. Parte cap. . s. 6, multo ante audivimus. Censent vero illorum adversarii in Belgio, enervari eadem paucis Concilii Tridentini verbis Seis. a . eap. 3. Sane verὸ res ct effectus hujus Sacramenti, AD EIUS VIAM, ET EFFICACIAM PERTINET , reconciliario est cum Deo: illum solum intelligunt reconciliari eum Deo, qui ex Dei inimico fit amicus, quod non eontingit, cum nova absolutio impenditur peccatis ante remissis per absolutionem ; in quo tamen casu manere verum autumant, quod effectus hujus Sacramenti si reconciliatio cum Deo, non absolute ; sed quantum ad ejus vini,cr edicaciam pertinet: negant vero,illud verum futurum , si ad Sacramentum poenitentiae requiratur praevia eontritio perseeta,& per se justificans: quia hoc posito numquam absolute Sacramentum reconciliabit,aut reconcili re poterit;cum necessario praesupponat reconciliationem jam factam. Sed pergat Macarius: Sic fatur in Epistola num. 6. pag. 64. doctrina hac clare patet ex historia Concilii Tridentini a Cardinale PALLA VICINO conscripta. Adversarii Macarii putant contrarium iam pridem luculenter, & laepius esse ostensum ex ipsa historia. Macarius quidem illa, quibus id ostendere sunt eo- nati, intacta reliquit, non solum in Epigua sed etiam in DIsquisitione. Ille vero Lovaniensis Doctor, qui ex historia Coneilii ostendere est eonatus , non esse definitum a Concilio Sess. 14. aliquam contritionem impersectam iussicere ad Sacramentum Poenitentiae .eo necesse habuit prolabi, ut assi maret,eontritionem imperfectam, de qua est mentio Sess. i4. cap. 4. non esse partem Sacramenti, neque Speciem illius contritionis, quae eap. 3. Pars Sacramenti erat dicta. His minutim exponendis immorari non licet. di
238쪽
α,3 SPECI M. DOCTR. THEOL. Pars vi. cap. X. s. r.
Dilucidatur Doctrina L aniensium de disserenda absolutione.
D;Arina di disserenda absolutione, quam ut passim traiitam in Sokla Lova, niensi, obtulisse dicuntur S. Seri Doctores Lovanienses.
D Rosequamur ordinem propositionum, ne iis quidem omissis, quae non fa-
eiunt ad scopum nostrum , ut clarius appareat, quam imperfecte informarint S. Sedem. ,. 6. Poenitens Confessario priorem inveteratam praesertim peecandi con- , , suetudinem ex conducentibus ad ejus medelam rationibus interroganti de- , bet obedire. I. Etiam exprimendae sunt circumstantiae intra eamdem speciem notabiis liter aggravantes.
,, 8. Absolutionis denegatio,aut dilatio quandoque est necessaria, quando,, que utilis, quandoque perniciosa. Quare Confessario non sola scientia esto necessaria, sed etiam prudentia: a Domino Deo postulare debet grassam diruri cernendorum spirituum. 9. Dicta dilatio, aut negatio, dum est dumtaxat utilis non potest exerceri ,, in poenitentem invito m. io. Causae quae ipsam faciunt necessariam , sunt praesertim tres. I. esto ignorantia necessariorum articulorum fidei.A2. defectus dispositionis, puta se contritionis. 3. proxima peccandi cccasio,quae vel ex natura rei,vel ex qua- ,, litate personae est talis.,, i I. Aliquot duarum postremarum exempla adducit in sua Romana Sy-- nodo S. Gregorius VII. falsas poenitentias dicimus quae non secundum auctorio talem S S. Patrum pro qualitate criminum imponuntur. Ideoque quicumque miles, vel negotiator, vel alicui ossicio deditus , quod si peccato exercetiis non potest,si eulpis gravioribus irretitus.ad poenitentiam venerit,uel qui bo- ,.na alterius injuste detinet, vel qui odium in corde geri recognoscat se veramo poenitentiam non posse peragere, per quam ad aeternam vitam valeat perve ire, nisi arma deponat,ulteriusque non ferat,nis consito Religiosorum Epi- scoporum pro defendenda justitia, vel negotiationem derelinquat, vel ossi- ,, cium deserat,& odium ex corde dimittat bonaque,quae injusu abstulit, restiis tuat; ne tamen desperet: interim quidquid boni facere poterit hortamur ut δε faciat, ut Omnipotens Deus cor illius illustret ad poenitentiam.
239쪽
SPECIM. DOCTR. THEOL. Pars III. Op. I. S. 1. 229
Dilucidatur Doctrina de disi renia absolutione suntari defectus Dossitum
eamdem mutile preponentium. D RIMO r Doctoribus Lovaniensibus nemo invidebit de sexta , & septima
propositione. Hujus generis propositiones accumulando poterant conficere Catalogum multo majorem nullius offensione. SECUNDO : Quod dieitur Propositione 3. absolutionis denegationem , aut dilationem quandoque esse necessariam, quandoque utilem,quandoque perni-eiosam, est extra omnem controversiam : esse veri, quandoque perniciosam , nimis multis experimentis compertum est in Belgio annis proximὰ superiori
TERTIO: quod dicitur propostione nona dictam dilationem , aut negationem, dum est dumtaxat utilis, non posse exerceri in poenitentem invitum , videtur esse de subjecto non supponenter Vix enim sperari potest, negationem, aut dilationem absolutionis, eum necessaria non est,suturam utilem pinnitenti invito. QUARTO: supplendus est desectus in exponenda secunda eausa negandi aut differendi absolutionem, quae in propositione Ii. esse dicitur desectus distostula- puta contritionis. Nimis jejune absolvunt hunc locum Lovanienses Docto- res profitentes se velle informare accurate sanctam Sedem de sua doctrina. Quoniam enim Lovaniensibus communissime probatur Methodus remittendi ct retinendi peccata GVM MARI NVIGHENS S. Theologiae Doctoris, ut ostensum est in secunda parte Deciminis ea p. s. in principio, poterant primo consulere S. Sedem, an tutum sit docere, non licere Sacerdoti absolvere peccatorem nisi moraliter certo constet de ejus convelsione interna, seu dispolitione suῶ-- cienti ad Absolutionem. Rationem dubitandi de hac doctrina tetigimus ibidem f. I. ubi de sententias exposuimus eam propugnantium,quod necessarium non erat, quando Methodus Gummari, qua hoc docetur , tam divinus est libet hi se ostiis, tantaque eontentione vindicatus in Scholis, templis, de conventibus quotidianis, publice privatimque.
a. Consulere poterant S. Sedem,an tuta sit doctrina assirmantium generaliter differendam esse absolutionem peccatoribus consuetudinariis extra mortis aristiculum δε casus quosdam rarissimos donee vitam notabili tempore emendaverint. methodi Auctores, aliosque audivimus ibidem , . 2.3. An tutum sit Assirmare, extra necessitatem aut poenitentiae signa prorsus inusitata, numquam licere Sacerdoti abso vere poenitentem , nisi exuerit cetu
240쪽
, ab SPECI M. DOCTI . THEOL. Pars III. cap. Xsuetndinem peccandi. Haec assirmantem audivimus methodi Auctorem , alios. que ibidem A. 3. . An tutum sit dicere semper differendam esse absolutionem , si probabilis sit timor, ne pinnitens relabatur. Methodi Auctorem aliosque audivimus ibidem s. q. s. An tutum sit dicero non fuisse rite converi os,aut dispositos peccatores,qui post absolutionem relapsi sunt, aut non Observarunt ea, quae ad remedium praescripsit Saeerdos et vide quae dedimus ibidem S. s. 6, An denique tutum iu docere non solum consuetudinario , sed omni pee-eatori, qui peccatum mortale fecit, differendam esse absolutionem , donee vitam notabili tempore emendaverit. si casum excipias conversionis miraculosis, aut articulum mortis. Doctrinam Methodi, hoc est , Lovaniensium, audivimus ibidem F. 52 QVINTO. Causa tertia negaudi,vel differendi Absolutionem , quae in eadem proposito ne ro . esse dicitur proxima peccandi occasio , indiget dilucidat tane ex methodi GVM MARI HUIGHENS S. T. Doctoris, quam Franciscus vari Vianen universam suscepit propugnandam die a 3. Januarii 1676. & alii passim Lo-vanientes Doctores de Academici summo studio extollunt ubique. Quid ergo Doctores hi intelligant nomine ocinionis proxima peccandi, licebit intelligere ex uno alterove exemplo occasionum dimittendarum sub gravi culpa ex doctrina illius Methodi. I. Tractatu 2. quaest. 7.pag. I79. sic interrogatur de respondetur. Qui sunt in occalone, quam S. CAROLVS his verbis exprimit: PERSISTERE IN ASSIDUA COLLOCTTIONE , ASPECTU. QCOTIDIANO CONGRESSU , ErSIMILIBUS TURPIUM AMORVM IRRITA MENTIS Tales ut minimum sunt si, qui in dies singulos aut admodum frequenter Alterius sexus personas inrisiunt. νel quae ejusmodi visitationes admittunt, rei una cum idis ad congregationes siolent conventare , - ιο nimirum anima, uisabulo, jocis, o lusibu , ψlii que, tempus, quod Ajunt, fallant, aut
ibidem pag. ISI. haec legimus.' Ex his conjice catera libidinis irritamenta . qas inditabe secum trahunt qui Udam Iocis Conventus quos assem bkes vocani quis sensus hic nou pascitui libidine Z c.
Tum veto ibidem dub. i. pag. 182. sic assirmatur.
satis superque ex dictis patescit, quod hujusmodi paenitentes alsolutum debeant p*psium habere dimittendi isa. Occalones. Confessarii in Belgio magis exercitati, quam hie Doctor Theologiae existimant, illos eonventus seu Assemblees , qui multis locis in Belgio eelebrant per honeste lusu cantuque in aedibus Nobilium Virorum .respectu plurimorum non esse occasionem proximam peccUdi, eontra castitatem,etsi respectu mutatorum fortasse talis sit; quod idem usuuenit in exercitio mereatuae in militia,& aliis