장음표시 사용
241쪽
s p E CI M. DOCT. T H E O L. Pura III cap.X. s. a. Ialiis plurimis. Censent proinde generales hujusmodi definitiones , quibus
abundat illa Methodus, esse periculosas , persequi singulas minutim non vacat: tetigisse quasdam satis erit. a. Eodem Tractatu 2 quaest. 3. pag. I . I 6sI66. se definit. Si hoc peccati mortalis dicenda est occasio, quidni igitur. habere domum , potum obsequia , ct his ilia parata alliciendis , Iovendisique jam depictis conventiculis, hoc est illorum , qui constarunt sibi consuetudinem popinam illam frequentandi, idi illiuin dies seme siregulor potitando, Otiose fabulando c. medios propemodum dies , prout dictum, transigenda . nec est, quod mireris , nos hunc in modum de isto Cau num genere loqui: si expendere Iibet similitudinem, qua Caupones istos, ct lenones inte cedit. Addit alia quibus ostendit , se magnam vim ponere in similitudine
Cauponis ministrantis vinum,quo praevidet alium inebriandum, eum Lenone, qui consortio impudico inducit irritamenta libidinis. Nos illam similitudinem, de doctrinam omnem relinquimus judicandam Erudito Lectori. SEXTO. Monendus est Lector, ut eaute legat eamdem propositionem Io. Etsi enim ea assirment Doctores sine restrictione, quod causa , quae negati tionem , aut dilationem Absolutionis facit necessariam , fit proxima peccandi occasio , qua vel ex natura rei, vel ex qualitate persona UI talis , hoc tamen intelligendum est cum restrictione , quae adhibetur in ipsorum libro , seu Metho G MARI HI IGNEM , qui Tract. 2. quaest. 6.dub. a. pag. 176. loquens de occasione proxima peccandi, sic pronuntiat.
Quod ad dubium prepotum attinet, non dis iteor , quin insolitis quibasidam eventibus sublatu Occasionu per accidens, non fit praemittenda absolutioni ; velut si mors imminet, timeturque, ne, si absolutio disseratur, quoad occaso abscissa fuerit , mors praxentura sit
absolutionem : idem censeas dum justa necessias pomitentem rite conversum jam nunc absolvere compellit, o ob in gnιm animi mutationem, aut alia, qua accidunt, ponitur non esse, cur timeatur, ne intra paucum temporis, quo occasonem meliu1 tollendi opportunitas expectaretur, relapsurus sit.
SEPTIMO : Propositio ri. non est Propositio Doctorum , sed est Concilii Romani sub GREGO RIO VII. celebrari, quam iis relinquemus, quibus erit animus disputare.
242쪽
sPECIM. DOCTR. THEOL. Pari III. p. x. s. s.
raucis exemplis Aluc ator Propositio 8. quatenus ea asseritur quassam
dilationes absolutionis sis pernicioseM.
EXoti eas absolutionum dilationes in Belgio fieri passim nemo in Belgio
dubitat, ac ne Romae quidem, ut existimamus , fama ipsa tam eonstanteeannuntiante. Nemo etiam dubitat , quin illae originem habeant ex doctrina Lovaniensium, ae in primis ex Methodo GVM MARI HUIGHENS S. Theologiae Doctoris Lovaniensis , in quam jurare solent illi Confessarii. Porro exotiearum dilationum exempla tam multa sunt, ut libro scribendo sussicerent. Speciminis loco dabimus quaedam ex iis, quae maritima Flandria suppeditat. Brugis Flandrorum hoc ipso Anno 167 . duo Advenae confessi non potuerunt obtinere absolutionem , sed dilati donee adimplevissent poenitentiam sex septimanarum. Unus ex his dum diutius haerere ibi non posset, atque impossibile illi esset ante annum redire, eum se mari committere deberet, indic uit hae e ipsa Confessario, humiliterque petiit ut se vellet absolvere , poenitentiamque mitigare , sed Confessarius id facere renuit, addens ipsos esse damnatos. Aecessere deinde duo illi Amplissimum D. l. Schroy Decanum Collegiatae,& Paroelii alis ibidem Ecclesiae S. Salvatoris qui scripto testatus est 16. Augusti hujus anni 1677. de in fide Sacerdotis toties quoties requiretur ic stari paratus est': primo quod parum abfuerit , quin uterque iste poenitens in desperationem actus fuerit. Secundo quod post diligens examen deprehendere nequiverit ullam rationem imponendi talem poenitentiam, quae nullo modo conveni
bat praxi, quae hodie est in in Eeclesia usitata', sed multum sapiebat rigorem antiquum , quo poenitentiae gravissimae , di publicae imponi quandoque solebant. Tertio quod illos absolverit. Ostendae Miles quidam antequam navem conscenderet, consessus est cuidam Sacerdoti ex Oratorio Bersiliano . quod ibidem est, habetque Lovanii Sem
narium suum; sed dimissus is fuit absque absolutione, eo quod juxta judicium
istius Confessarii non esset debite contritus. In audivit hoc Guillelnius Peetersnavis istius Capitaneus, de ista occasione confiteri neglexit. Postea tamen ad vocavit D. Petrum van interi Praesidii Ostendani Capellanum majorona , qui se ro. Junii hujus anni ad istam navim alia navi vectus satis procul Ostenda haerentem contulit, ejusque confessionem excepit, uti & Militis istius absque absolutione dimiis , ct utrumque absolvit magno, ut sperare licet, utriusque bono ; nam uterque in mari petiit. Ita scripto testatur Dictus D. Petius van
243쪽
SPECIM. DOCTR. THEOL. Pars III. Qip. I. g. 3. 233 ibidem quatuor alii pridie hebdomadaae sectae hujus anni i677. conscenderant navem Capitanei Van Embden, graviterque conquerebantur se absque absolutione esse dimissos, usque adeo , ut etiam jurarent, se numquam amplius ad Poenitentiae Saeramentum accessuros. Induxit tamen praedictus D. Petrus vanmcert Capellanus major ex his duos eerta occasione oblata, ut denuo illi eo n-fiterentur, quod fecerunt, illosque absolvit,qui paulo post cum aliis non absolutis in mari similiter perierunt. Ita rursum testatur die , de anno iisdem supra D. Petrus van Meert Capellanus major Praesidii Ostendant. Ibidem mense Majo elapso quidam scriba D. Balduini Bom nomine Firmoni ad mortem deeumbens ex variolis, eonfessus fuit euidam Sacerdoti ex Oratorio Berulliano nomine Ni ians exeesserat is non ita pridem Lovanio ob concionem valde seandalosam ibidem a se habitam ) sed judicavit hie aegrum esse incapacem absolutionis aceipiendae. Ingravescente dein magis periculo, urgen-xζque medico , ut aegro rite prospiceretur , adfuit rursum dictus Saeerdos ex Oratorio nomine millemans, iterumque dixit, aegrum esse incapacem accipiendae absolutionis, majorem dolorem in Consessione aegri requirens, de lae abi lutionem etiam tunc distulit. Tum derelictus aeger de in extremo positus arrepta Christi Cruei fixi imagine vulnera ejusdem exosculans dixit : Deus meus, si me homines deserant, tu me numquam derelinques, de ita eonsessione, ct sacramenti, Feelesiae privatus obiit. Ita sub Juramento testatur die I9.Augusti hujus anni 167 . Medi eus Ostendanus nomine Du Rosia. Haee ex illa Fla ndriae parte i non perambulabimus reliquum Belsium, ne historiis innumeris fatigemus Lectorem.
Dilucidatur Doctrina Lo laniensiuin de injungendis paenite i iiii a Confessariis.
Doctrina de injuvindis paenit iis , quam , ut pa Fm traditam in Abola
Lovaniensium, obtulissi dicuntur L MA Doctores Lovanienses. P Ropositiones de iniungendis poenitentiis hoe ordine de numero sequuntur
in exemplari, quod Roma aecepimus. ,, 12. Confessarius obligatur pro qualitate eriminum , de Poenitentium fa- , , culta.e, salutarcs, de convenientes injungere satisfactiones. Qui indulgen-
244쪽
, j. SPECI M. DOCTR. THEOL. Pars III. Cap.XI. S. I. O i istius agit, & levissima quaedam opera injungit pro gravissimis delictis , eo in
,, municat peccatis alienis., 13. Istiusmodi salutares poenitentias peeeator aeceptare & adimplere debet.
,, i . Graviorum dilectorum poenitentiam ante absolutionem explere, est ino vatiis causis sancti mimum : istius tamen moris necessitatem jam praeem abri stulit materna Ecclesiae clementia, nec videtur reducenda , nisi sic Ecclesiae
,, Romanae videretur. ,, g. 2.
Dilucidantur lue Propositiones.
D RIMO, Mirum si Propositionem It . posuerint tamquam propriam ipsis doctrinam, qua discrepent a vulgo Theologorum , aut tamquam esset operae pretium de ea consuli S. Sedem. Porcrant eodem iure universum Concilii Trid. Decretum de Poenitentia offerre examinandum S. Sedi. Sed cur mutarunt verba Concilii Trid. Sess. 14. cap. 8. gravior & accuratior est oratio Concilii: ,, Debent ergo Sacerdotes Domini, quantum Spiri- tus, & prudentia suggesserit, pro qualitate criminum , de poenitentium faculis tale, salutares & convenientes satisfactiones injungere t ne si forte peccatis, , eon niveant, & indulgentilis eum poenitentibus agant levissima quaedam ope--ra pro gravissimis delictis injungendo, alienorum peccatorum parti epes es
Merebantur non omitti haec verba ; quantum Spiritui ct prudentia suggesserit ipsis Sacerdotibus Domini. Hic vero est dissicultas. De spiritu de prudentia facilὸ sibi quisque blanditur: invenias etiam, qui, quod sibi putent suggestum a spiritu de prudentia,id regulam quamdam de normam caeteris velint esse,quasi praeter ipsos nulli sint prudentes. Scimus quo spiritu & qua prudentia in delectu satisfactionum salutarium se gerant multi per Belgium Sacerdotes Domini, quos Lovaniensis Sehola Theologica habuit discipulos. Historiae si exponantur, fabulas dicent: sed hae fabulae tam stini multiplices , tam sincetis testibus probatae,quoad probari ea res potest,ut nemo pro fabulis habeat in Belgio, nisi qui sentiat illarum ignominiam ad se , suosque pertinere. Fama ipsa tam
constans, tamque multorum ore sonans, non potest Romae esse inaudita , aut
suspectae fidei. SECUNDO : Propositio 13. quod attinet ad obligationem implendi poenitentiam habet quiddam ambiguir quoniam enim ex doctrina Methodi, qui liber his Doctoribus est quidam Canon Confessiriorum, persaepe differenda est Absolutio,
245쪽
spECIM. DOCTR. THEOL. Pars III. Cap.XI. s. a. an Absolutio, imo differenda est regulariter omni poenitenti, qui peecavit mortaliter donee vitam notabili tempore emendaverit. ut patuit in a. patie Deciminis eap. s. s. s. atque interea eXercendus pinnitens variis poenitentiae operibuς ipsi a Saeerdote injungendis, credibile est ex mente horum Doctorum , poenitentem
autoritate Consessarii obligari ad implendas poenitentias ante Absolutionem quoties Absolutionem ille distulit. . Dicere illi solent, pia opera , quae praescribit Confessarius Absolutionem
differens, non praescribi ut satisfactiones, sed ut medicinas utiles ad veram conversionem. Verum an sit explicatu facile, quid illis operibus desit, quo minus sint te ipsa satisfactiones, judicabit Erudims Lector. TERTIO. Quod dicunt Propositione I . necessitatem explendi poenitentias pro graVioribus delictis ante Absolutionem sublatam esse ab Ecelena supponit fuisse olim generalem necessitatem sic explendi illai poenitentias. De hoe dispicient, quibus libebit disputare. Credamus ita sentire hos Doctores , ut habet Propositio I 4. de sublata ne
eessitate poenitentiarum ante Absolutionem : mirum est ipsos non persuasisse hane sententiam illis aputquos in magna sunt admiratione, & quos in a. parte Speciminis cap. s. g. T. audivimus docentes, satisfactionem Absolutioni praemit-rendam esse ex institutione Christi; idque ita, ut irrita sit Absolutio , si secus
fiat: quos itidem audi'imus docentes ibidem F. 8. vim justificandi, aut remittendi poenam, aeternam convenire satisfactionibus praeviis ad Absolutionem rquos denique audivimus assirmantes ibidem S. 9. quod Ecelesia numquam approbaverit ritum illum , quo per Eeclesiam ipsam hodie administratur Sacramentum poenitentiae, sed toleret invita & eo icta. Quid de Propositione illa i . sentiat FRANCISCVS VAN VIANEN S. T. Doctor, qui Romam legatus a Facultate Theologica Lovaniensi Propositi nem illam obtulit Sedi A postolicae. tortasse intelliget Lector ex illa Assertione, quam Lovanti die I s. Januarii 1676. his verbis proposui Thesi 2. Opera satisfactoria olim pracedebant reconciliaticnem , uti praeter sexcenta a sementa4 invictisiime probat vel unus Canon isique undecimus Concilii Toletani tertii,cujus autoritatem in dubium si revoces, BELLAR MINO, ct toti Ecclesia temerarius censeris. Nec ideo minus ad Sacramentum pertinebat ea satisfactio; qippe qua escax erat
ad abolendum poenam, non tantum temporalem, sέ etiam aternam : ct sane mirum est hodie a multis totam Sacramenti virtutem, qua ex opere operato vocatur, absolutioni tribui ; cum ea etiam ct conssioni, ct satisfactioni conνeniat. Hie I. vides id quod in propositione i . assi matur verecundius de rectrictὸ ad satisfactiones pro gravioribus delictis, a firmari sine restrictione ; operas
tisfactoria olim pracedebant reconciliationem. Vides r. satisfactionibus Absolutioni praeviis vindicari essicaciam abolendi poenam aeternam. Vide virtutem
ex opere operato mirum si non eamdem , de qua proximξ mentio fuit) sim-
246쪽
plieiter vindicari satisfactionibus. Vides 4. occasionem arripi reprehendendi Scholasticos, qui totam virtutem ex opere operato tribuunt Absolutioni. Non est hoc mirum, quia ut supra observavimus, eo tendit doctrina horum Doctorum, quam exposuimus in a. parte ea p. s. ut infirmetur Absolutio Sacerdotis. Sed Autor Theseos parum videtur attendisse in illa quaestione beculati Va , nihil ab illi, Seholasticis affatum esse, quod deroget utilitati reliquarum partium Saeramenti; cum ex mente illorum Absolutio virtutem hanc suam non exerat, nisi juxta modum perfectionis illarum, quibus proinde etiam in illa sententia dici queat aequivalenter eonvenire virtus ex opere operato , quo intenti in a. parte cap. .f. 8. diximus,non multos aut nullos hodie esse, qui id doeeant quod Thess assirmat tam multos hodie docere; animadverteates eo spectare Thesim ut extollatur utilitas satisfactionum, eui nihil detrahes, aut adjunges, quod ad praxim pertinere queat,utcumque lenseris in illa quaestione spee uiativa Scholasti eorum de essentia Saeramenti poenitentiae. Ethodus illa, ut verbo dicamus, haec est differenda est Absolutio omni poenitenti habenti eonsuetudinem peccandi , imo omni poenitenti habenti peccatum lethale; si mortis articulum exceperis & eventum conversio innis cujusdam miraculo ae r disserendam vero esse absolutionem, donee exuta sit consuetudo peeeandi reonversionem peccatoris non esse veram , quam sequatur faeilis relapsus, ct c Vide Lector , quae dedimus in a. parte Speciminis.
Doctrina horum Theologorum in materia Tertiae Propositionis ex Qui que damnatis haee est: quod amplius nos delictat , secundum id operemur necesse est, dictum hoc Augustini intelligendo de delectatione indeliberata & non libera nobis. Etenim numquam non reciprocantur in anima duae hujusmodi delectationes; altera coelestis, seu gratiae altera terrena, seu concupiscentiae r si major est delectatio coelestis, secundum hanc operemur necesse est 3 si major est delectatio terrena , secundum hanc operemur nec is est. Hanc eorum doctrinam diligenter expositam vide, Lector, in I .parte Speciminis capite s. f. I. 2.I. Ut perspietas, quae sit eonnexio inter hanc doctrinam de gratia, de libertate, de inter illam Methodum retinendi peccata. animadverte i. in animo hominis , dum Pςέςat , praedominati delectationem illam eoncupiscentia , secundum g. 3.
Offenditur,quod Doctrina horum Neologorum in materia merita Propositicus σx quinque Ian sinianis si origo Methodi retinendi peccata, . qua iisdem placet hoc tempore.
247쪽
quam operetur necesse est: non esse vero rem facilem illos animi fluctus ita s dari, ut ad suam malaciam redeat animus,vel potius ut illis turbidis ventis sedatis,leniores aurae animum pei fient; sed justo tempore ad hoc esse opus: interea homo secunddm illum motum seu delectationem concupiscentiae operetur necesse est. Animadverte a. non posse veia converti peccatorem , nisi per divinam gratiam, hoc est per delectationem caelestem in animo hominis praedominantem, secundum quam operetur necesse est: hane vero, si miraculum absit, non cisci prae- dominantem cito. Constat enim experientia , hoe genus delectationes supernaturales in suo ortu de incremento imitari delectationes naturales: non est facilE, sed justo opus est tempore, ut delectatione vindictae incitatus animus contra quempiam componatur ita, ut in eo praedominetur naturalis delectatio amicitiae erga eundem hominem. Animadverte 3. nefas esse impertiri absolutionem peceatori, nisi rite eonverso. Ex his vero sequitur i. omni poenitenti reo peceati mortalis;praecipuὸ tameneonsuetudii rario,differendam esse absolutionem, donec scilicet lieeat confidere delectationem caelestem praevaluisse adversus terrenam. Sequitur a. oportere exutam esse consuetudinem peccandi, ut liceat absola re eum , qui assueverit peceare. Etenim eonsuetudo peceandi est habitus illo, qui ex frequentatis actibus peceati contractus, si non est re ipsa delectatio illa peecati in deliberata in animo praedominans , certe adjunctam habet delectationem illam quae rursus vel est re ipsa facilitas illa de pronitas, quam agnoscimus in habitibus voluntatis, vel illam parit neeessario et atqui praedominante illa delectatione non est vere conversus peeeator: quia secundum illam delectationem operetur necesse est, adeoque secundum illam necesse est,ut peccet. Similiter, atque ex eausis iisdem, animadvertat Lector , in animo hominis verὶ conversi praedominante delectatione coelesti, non esse faeile , sed justo opus esse tempore ut contra praevalere incipiat delectatio concupiscentiae. Hinc vero sequitur i. itum relapsum post absolutionem esse omnino signum nobis. poenitentem non fuisse vere conversum. Sequitur 2. confessiones omnes, durante consuetudine factas, esse iterandas, ipsasque & eommuniones illis junctas esse confitendas, ut sacrilegia. Odorem hune praebuisse ut satis. Cui libuerit caetera mysteria doctrinae perintinentis ad Methodum retinendi peccata hoe tempore celebrem conferre eum doctrina horum Theologorum in Materia tertiae propositionis ex s. damnatis, haud aegrὸ perspiciet eonnexionem inier hane, atque illam doctrinam , ade9que Methodi ipsius originem.
248쪽
tore donec supprimaIur a charitate. Differenda sine dubio est absolutio peccatori, in quo perseverat illa cupiditas. At vero eam necessario perseverare donec supprimatur a eliaritate paradoxum videri possit: sed paradoxum absterget Tertia Propositio ex quinque Jansentanis,si vera putetur. Doctrinam Alacaui Havermans exponamus. In
Diocinio traia. I .cap. 6. s. s. pag. Is . sic docet.
Si autem ante peccati detestationem, ac Iugam ex gehenna metu peccator assectu ad-hareat peccato, fatque illa ex solo gehennae metu cI non concurrat cυntiarius Dei amor, qui illam nolleitalcm supprimat recedendi a peccato, si posset impune,tunc illa detestatio O uga peccati erit involuntatia secundum quid. o flet cum languore,renisu, repugnantia ac nollei tale recedendi a peccato, si fieri posset impune. Ecce affectus ille qui est lethalis, sit si terga peccatum lethale, non supprimitur, nisi concurrat contrarius Dei amor: perseverat igitur nisi concurrat ille amore atqui omnis,qui peccavit lethaliter, habuit affectum erga peccatum. Etsi manifestum sit ex verbis modo relatis. quod loquatur de affectu actuali erga peccatum, fit tamen hoe manifestius ibidem pag. 35 I. Neέ refert,quod homo pravi deat. quod per illum etiam remanentem latentem assectum erga peccatum etiam reatum porus quam timet is fugere conatur, incurret : quia illum lectum pro libitu d*oncre nequit, neque per quodcumque motivum expellere; sed tantum per contrarium motivum, seu contratium assectum justitia. A ffectus justitiae sola est earitas huie auctori,ut declarat ibidem pag. I 67. Ex his patet, merum esse fueum, quem objicit si mo Pontifici in sua Epistola apologetica num. 41. pag. s 8. his verbis :Quando diιit FRANCISCVS SIMONII, quod secundum nos dolori adbareat pertinaciter cupiditas ista, nisi major eam caritas oppridiat qua sola id potest id verum non est, si loquamur de cupiditate quadam ac uali .seu actuali velisitate pet candi, s non est gehennae: ut enim in Drocinio meo Dare. I. cap.6. evr e docui.cupiditatem illam,seu velleitatem quandoque rantummodo esse habitualem. Constructio non est bona, sed tamen intelligitur, quid velit. Verum Macarius illo eap. 6. s.f. pag. I 68. insinuavit fortasse non enim anfirmavit, multo minus expresse docuit velleitatem illam interdum solum esse habitualem; sed immemor sui,omni lque consequentiae.
249쪽
sPECI M. DOCTI . THEOL. Pars III. Cap. XII. 239Videt perspicax Lector. dogma ipsum sponte sua fluere ex doctrina horum
Theologorum in materia Tertiae propositionis ex quinque Jansentanis ab Ecclesia damnatis. Quod amplius nos delectat , sicundum id operemur necesse est. Tessera quaedam hae' est Lovaniensis scholae. Atqui praedominabatur in homine, quando peccabat, delectatio concupiscentiae & praedominari pergit , donec prae dominari incipiat delectatio gratiae : hoc verb non contingit subito , ut intelligitur ex dictis , .superiore. Atqui secundum delectationem concupiscentiae operemur necesse est, saltem per pravam cupiditatem,quamdiu illa est major. Ast ubi praevalere coeperit delectatio gratiae , secundum hanc operemur necesse est perearitatem ; cum ipsa delectatio gratiae sit quidam motus earitatis indeliberatus, eui non obsequitur voluntas, niti per caritatem. Videt ergo Lector quam bellEinfluant illa speculativa in Theologiam moralem.
Suppletur defectus capitalis Doctorum L aniensium S. Sedem
DE sectus inquam capitalis si integrum est exemplum insormationis, quod aecepimus. Prorsus enim tacuerunt de sua doctrina in materia de divina gratia,& libertate. Et tamen in secundo libello supplici oblito suae Majestati, quem sepra deseripsimus, declaraverant se velle consul ε re S. Sedem Super articulis de divina pra- destinatione. ct reprobatione, de auxiliis divina gratia, T libero arbitrio ; eumque in priori libello supellei, quem itidem exhibuimus in principio hujus tertiae Parvis,declaraverint, se moveri ad instituendam legationem Romanam, quia dolerent esse in Belgio complures ct grandes controve ius, ct contentiones pertinentes ad Doctrinam Theologicam non sine acerbitate ct vehementiori mota aliquorum ita ut hine contingeret veritatem Christianam magnopere obscurari, turbari oc. liquet manifeste
ipsos agnovisse, contentionem istius generis hoe tempore in Belgio esse de dia vina praedestinatione,& reprobatione, de auxiliis divinae gratiae, de libero arbitrio. Mirum est igitur informantes S. Sedem de sua doctrina, tam altum siluisse de ea doctrina .quam tenent mordicus in hisce materiis ; praecipue cum profiteantur in eodem libello supplici,se velle infirmare accurate S. Sedem de doctrinu, quas docent in suis sicholis. Certὸ Catalogus bene magnus propositionum contexi poterat ex iis assertionibus,quas retulimus in I. Parte Speciminis in matella quinque propositionum propugnatas a S. Theol. Doctoribus Lovaniensibus praecipui nominis Francisco Pan planen, Gerardo Pan merin, Andrea Laurent, Christiano Lupo & aliis, quae
250쪽
α o SP E CI M. D O CT R. T II E O L. Parim. Cap.XII. ruae essent ejusmodi, ut de iisdem haud paulo majori jure consuli posset S.
es, quam de multis ex iis,quas obtulerunt, ut eontinentes doctrinam suameeonstat enim harum permultas non esse iplis proprias, neque eontroversas in Belgio; eum illa: Assertiones quas retulimus in I. Parte Speciminis iam inde ab eo tempore, quo prodiit in lueem Augustinus CORNELII IANSENII eonistentiones nobis dederint, de dare pergant, nullis hactenus decretis Apostoli eis, quae tam multa sunt Romae data compositas,neque facile eomponendas,quam diu illis licebit argutari de quaestione juris & facti, & quiddam exeogitare se sus quinque propolitionum,quem statuant esse haereticum , modo earumdem sensum Jansentanum defendere sinantur, ut Catholicum. Vide ea, Lector,quae dedimus in a. arte Speciminis ea p. r. , . s. Porro quaenam illae sint Assertiones in materia quinque propositionum ex quibus dicebamus contexi posse Catalogum propositionum benὸ magnum, de quibus consulenda erat S. Sedes,oti sum sit hoe loeo repeterer digestas accurate habet Pars prima Speciminis.