장음표시 사용
261쪽
PRoposnio QuARTA Ex eo quod 'ossit dari igno.
rantia invincibilis, & ea excuset a peccato , Doctores aliquos Academiae LoVaniensis a peccato excusare conabimur , quod alias saepe incurrissent , censurando sententias sanae doctrinae, ex quibus accipe sequentem. UT ACTIO
ADNOTATio MARGINALI s. praeter in ignem irrisonem , continet propositio baec sὸrtionem , UT ACTI0 si EPIAM .c, juxta quam rursus nulla actio mala erit, nis quam agens malam esse arbitratur ; ne interfectio quidem Apostolorum ab his facta, qui arbitrabantur, obsequium se praestare Deo.
PRIMO. Ponamus veram de sanam esse assertionem ; ut actio quapiam oec. eonsequens erit, peccasse contra jus naturae Doctores Lovanienses , qui asse tionem illam anno I 637. notarunt censura valde atroci, neque plene se excusabunt, nisi denique in excusationem influat ignorantia juris naturae , ut consideranti patet. Jam vero Autor propositionis putavit omnino assertionem esse veram & sanam : non ergo irrisit Doctores Lovanientes, sed illos pi E conatus est exeusare a peccato. SECUNDO in simili assertione Stephani Baunii salse tulerat anno I 6s6. Lud νicus Montauius in damnato libro litterarum Provincialium Epist. q. nec dubi- tarunt anno I 6 17. Doctores Lovanienses assertionem damnare hae eensura rest contra Communia Christiana Theologia principia, ct innumera etiam immani mahominum peccata excusat cum pernicie animarum. Nulla est assertio moralis ex, iis, quae displicent his Academicis,quae magis vapulavit in Seholis Lovaniensium non solum Theologorum , sed etiam Poetarum, quam illa, de qua nune est sermo ; ut actio quspiam fit peccamissa, uotiιtvt proce ut ab homine qui noscit, ct perιipit quid boni, maliνe in ea si ctc. Ii a
262쪽
spECI M. DOCTR. THEOL. Pars IV. cap. I. s. r. Nos Assertione intelligimus de notitia malitiae saltem per dubitatione, suspiacionem , scrupulum, hane notitiam malitiae vulgo e ensent in Belgio Theologi oportere praeviam esse ad actionem , ut sit peccaminosa formaliter : ubi vero nulla praecelsit hujusmodi Notitia, ibi censent ignorantiam malitiae esse inculpabilem, ac ne quidem potuisse occurrere obligationem tollendi ignorantiam juxta dicta , . i. ad Propositionem de ignorantiae. Hae e est doctrina tanto strepitu accepta ab his Doctoribus, eorumque asseclis: non aliter illa defensa umquam est in Belgio : si negent, edisserant ubi, a quibus &c. TERTIO. Fortasse eenseas hic quoque Doctores offendi, quod assertio ad peccatum formale requirere videatur , mi eo temporis articulo , quo ponitur actio sit quaedam notitia malitiae saltem per dubitationem avssuspicionem. Sed parum credibile est hoe illos potissimum angere, qui censent, ignorantiam imVincibilem juris naturae non exeusare vel solo modi loquendi ab illis differunt, qui ita censent, ut Uaru in teli igitur ex propolitionibus ipsis', quibus explicant suam doctrinam circa generales regulas morum , & magis diseri E fatetur ipsorum interpres Macarius Hapermans: vide, Lector, quae habemus in I. p. 1'ecim: toto Cap. I. ubi L. 3.& hoc intelliges, vincibilem ab illis ignorantiam dici, ei si per omnem vitam nulla fuerit dubitatio aut sbspicio de malitia , ae neque in mentem venerit umquam obligatio orandi , aliisve mediis pellendi ignoran
Caeterum nemo umquam docuit in Belgio , ad imputabilitatem Homicidii E. C. non sussicere, Hiise cognitam ejus malitiam, ipsumque fuisse intentum, aut aliquo in odo praevisum in positione causae, etsi illo articulo tempori r , quo
patratur homicidium, non eognosceretur eius malitia. Vide quae hoe ipso S. ad propositionem tertiam diximus num. 3. hoe tuentur eonstanter Theologi in Belgio contra doctrinam Academicorum Lovaniensium , quod alibi in Ecclesia Theologi passim omnes, ad imputabilitatem peccati requiri, ut aliquo modo fuerit cognita & malitia actionis, ct actio ipsa saltem secutura ex eausa liberEposita cum ista cognitione saltem per dubitationem, suspicionem, scrupulum et neque plus vult A ssertio exosa Lovaniensibus et si rotundius di sine ambagi
Liceat his subnectere insignis Theologi inter nostrates Guillelmite Matre judicium de assertione, quam tractamus ejusque censura Lovaniensi et fortasse erunt cordati Lectores, quibus illud haud displicebit : nos , quibus praecipue curae est informatio S. Sed is, judicium suspendimus. Sic ille pronuntiat in stat ra Suillis exugis sect. r. Cap. 3. S. S . pag. IJ7, o Articulus inter eosdem vigesimus quintus ; ut actio quaepiam sit peccaminis , se oportet ut procedat ab homine , qui noscit , ct nicipit quid boni , malive in ,, ea sit oc. dignis limus est censura prim o , si insinuet ad formalem malitiam ,, actus non suificere dubitationem aut luspicionem de malitia r secundo,si neget
263쪽
sit positionein ea usae, unde orta est in advertentia ad malitiam, habuisse sp ei alem malitiam ex eo,quod aliquo modo praevideretur actus secuturus sine,, advertentia. Si verb intelligatur solum assirmare articulus, in ipso actu, qui ,, procedit sine ulla advertentia , aut iuspicione malitiae, non esse formalem ,, malitiam propriam,& distinctam ab illa priori quae fuit in ponenda eausa i advertentiae, actusque eum illa secuturi, judicent cordati , quam rationabilis sit illa censura: propositio , est contra communia Chrisiana Theologia principia, innumera etiam immani via hominum peccata excusat cum pernicie anima- , ,rum. Haec ille,atque de his judicium sit Eruditi Lectorii. criNro. Intelligitur tandem nihil roboris inesse adnotationi marginali, quatenus ea dicitur, consequens fore ex assertione , ut ne quidem mala fuerit in terfectio Apostolorum ab iis facta , qui arbitrabantur obsequium se praestate Deo. Nimis benigni lunt hi Doctorcs erga interfectores Apostolorum, uti Merga Cruei fixores CHRISTI illorum interpres Macarius Hapermans in Epist. Apolog. num. 76. pag. 139. qui censeant, illos impios nulla nequidem dubitatione, aut suspicione malitiae suisse tactos. Arbitrabanrur , obsequium se praestare Deo, Dominum Gloriae non cognoscentes &e. Sic est, sed per insignem
impietatem claudentes mentis oculos ad considerationem illorum signorum, ex quibus eognoscere poterant, de debebant Dominum glotiae , ejusque Apostolos,& ea sola eonliderantes,quae suggerebat odium, rabies, erudelitas. Hi ne ille error horrfndus,o execrabilis cacitas,ut appellat Augustinus Tract. 93. in Ioannem. Non est hoe nullam notitiam habuisse malitiae , sed notitiam identidem affulgentem , invitosque pulsantem saltem per dubitationem habuisse exosam,. di velasse contra conscientiam, quoad poterant
Decimen ModUlia Doctorum es Academicorum Lov mensium in Erastati
materia de peccatis ignorantiae se inadvertentra. A Nno i 637. die . Maji assertionem hanc: ut actio quapiam fit peccaminosa, oportet ut procedae ab homine qui noscit percipit, quid boni, malixe in ea sit
oc. hac censura notarunt hi nostri Doctores, est contra communia Christiana Theologia principia, ct innumera,eιiam immani ma hominum peccara excusat cum pernicie animarum. Notarunt vero assertionem , pro ut haec in Belgio docebatur, ut manifestum est ex epistola i plius saeuitatis Theologicae ad GandavGnsem Episeopum,quameens is praefixam edidit Illust. P)oster Fagnanus in caput τι innitaris num. 339. pag. Io I. judilabunt rursum sapientes viri,an assertio, ut
264쪽
eam explieuimus in Belgio traditam , mereatur hanc censuram: si parum fide explicuisse nos causentur, postulamus convinci prolatis auctoribus, eorumque verbis. IoaNNES SINNICHIVS S. T. Doctor Lovaniensis anno i 662. in suo Suille exrege lib. I. cap.94. , si . assertionem eamdem pronuntiare non dubitat non parum consonantem cum illo libertinorum dogmare, quod ibi oppugnat. Eamdem eap. ii'. appellat articulum laxorum Ethicorum.
Iacos RS PONTANVS S.T. Doctor Lovanti die a 3. Augusti 1663. Assertionem eamdem ad Pelagianos relegatam exhibuit Thesi I .his verbis. Ignorantia tenebra siunt VERI NOMINIS PECCATA, scut 2 alia, qua apud
AUGUSTINUM poena vocantur peccatorum: nec ad peccandum requiritur reflexio, aut
dubium de malitia; QUAE FUIT DOCTRINA PELAGIANORUM. Hic vides, Lector, ad censuram Pelagianismi viam sterni quadam assertione,qua docemur quod ignorantia, de reliquae poenae peccatorum ι adeoque dceoncupileentia , de quidem etiam in renatis Thesis enim est universalis sint veri nominis peccata. Haec si placet,eonser eum decreto Concilii Tridentini depeceato originali Sessione s. ANDREAS LAURENT S.T. D. Lovanti die s. Septembris i 66 . assertionem eamdem; ut act io quaepiam si peccaminosa o c. rejecit ut adulterinam a veris S. Theologia principiis. HROZNATA CAN SAFTIMBENS.T. P. die 2. & 3. Septembris i 6 6. Doctoribus suee inuit si e graviter pronuntians Thesi I . Ingenue fateor, me non videre quid obstet,quo minus hanc assertionem quilaei Threis Iogus PROSCRIBAT UT HAERETICAM, UT ACTIO QUAEQVIAM SIT PECCAMINOS A, OPORTET UT PROCEDAT AB HOMINE , QUI NOSCIT, ET PERSPICIT 2ΩMICARIVS HI VERMANS S. T. P. in sua Epistola Apologetica num. 76. pag.
13 8. de affert ione eadem consulens S. Sedem, praejudicat confidentissime, censuras ostentans Lovaniensium pariter & Parisiensum quorumdam Doctorum, qui eam condemnaverint tamquam moneam, scandalosam, contrariam scriptura, ct Patribus, adeoque G sana Theologia : mox vero his e ensuris suum rationis pondus adjungit: si enim illa proposito vera foret,nulla peccata ignorantia umquam darentur; quod tamen in sana Theologia paradoxum est. Quam id minime sit consequens ex illa propositione, intelligitur ex dictis A. superiore. Sed inde eonversus M carius ad propositionem futilem , quam primo loeo de inadvertentia malitiae Doctores exhibuerunt S. Sedi, eum eam recitasset summo Pontifici, sie exelamat : Quis pius Melis, o non exhorrescar,ubi hac audit Z origo hujus dogmatis est non incogniti nominis Dogmatista Abaturos. Apparet sane immodestia;& quidem coram summo Pontifice.
Non erit abs re attexere identidem quoddam specimen petulantiae poeticae
265쪽
spECIM. DOCTR. THEOL. Pars IV. Cap. I. I. Lovanti usitatae in Collegio SS. Trinitatis, ubi frequens juventus litteris humanioribuς imbuitur ab Academicis Magistris. Vix ullum ibi Dram a spectes, nisi festivum ioculari inter ludio ad ignominiam Theologorum Moralium.
stum ipsum SS. Trinitatis honestare solent patente omnibus loco fixis epigram malis. Hisce argumentua foe ipso anno praebuit doctrina varia Theologorum Moralium ieentia poetica ad invidiam detorta. Pauca de multis ad ignorantiam pertinenribus exempla videamus. Primum lotum rabeat nova pietas erga Deum:
O Deus, arcani qui pectoris intima lustras, Accipe non dura supplicis aure preces. Peccarem et ast turpi radet pallesere culpa, usque se sontem mens Iuriata rimet,
Te precor aut tollas Omnem de pectore moxam, Cunctorum requies, o medicina Deus ;Aut supιrinfusis mentem sic conde tenebris, Ut peccans crimen nesciat ipsa suum, Hoc oro: nullum facit ignorantia sontem, Nempe novum suadet dogma norare preces.
Aec d et lam vere pium in tyrannos, interfectores Apostolorum , erueia fixores Christi ctc. quibus eensent hi nostri omnem malitiae notitiam,ipsamque adeo dubitationem, suspicionem, ae scrupulum defuisse. Quid velut iv saros te concitat ira tyrannos, qui Catharim sapis imposuere rotis piauid fremit in Decios noster furor, atque Nerones. Christiadas variis qui necuere modis Desine non meritis jam tandem incessere dictis,
nusquis ApostoIitas messuit ense viros an Nescis illos, dum c desaeviit ensis, Orbis rectori sacrifica ise ratos rcum peccata latent, o patras nescius ista, cui quid agas, nullum crimen id esse sui .
Missa faciamus alia permulta argumenti ejusdem quibus applauditup
266쪽
spECI M. DOCTR. THEOL. Pars IV. cap. I. DE bod statuet sapiens Lector, si ea legerit,quae in I .p.Specim. toto cap. s.
de in 3. p.toto cap. I.nullis adulterata figmentis Poetarum dedimus. Libet hoe loco paueis speciminibus ibi neglectis renovare illo ram saporem: multo pluribus possemus. GERARDVS VAN VERM S.T. D. praecipui nominis Lovanti die is. Junii 16sq. haec propugnavit Thesi 3.
Ignorantia ETIAM. INVINCI BILIS neminem conIra jus natura agentem uexcusas, UT SEMPITERNO IGNE NON IR DE s T. Huic similis oceuirit assertio ejusdem Doctoris densensa Lovanti die ret. Martii 16s 2. Thesi a. ITA UT SINT INEXCUSABILES, Licet ex ignorantia juris natura transirediantur pracιptum. Nam ignorantia ista neminem sic excusat, UT SEMPITERNO IGNE NON ARDEAT; Sed fortasse ut mitius redeat. Haee & alia his eonsentanea inserere licebat in sil . Decim. cap. I. ,. I. ubi tractabatur propositio quinta de generalibus regulis morum ab his. Doctoribbus oblata summo Pontifici, ut continens doctrinam Lovaniensis Scholae haec
ipsa scilicet , ad summum posset subinde per ignorantiam juris naturaeo mortalis
malitia dilui in venialem. Saepius insinuavimus ex dicti, in I. p.Specim. cap. 6.9.2. promptum sore his Doctoribus rationem voluntarii hujusmodi peccatis ignorantiae aetersere apeecato Adami, a quo est ignorantia r sed hunc alii nodum fortasse malent scindere cum LIBERTO FIOMONDO S.T. D. qui Lovanti die 16. Iunii i6ε assertionem hane dedit Thesi 4.
Si operaris cum ignorantia tam antecedente quam concomitante in ordine ad opM,
consequente tamen in ordine ad voluntatem, actus ille simpliciter est voluntarius: si autem cum ignorantia antecedente ct ad poluntatem, o ad opus, SIMPLICITER ERIT INVOLUNTARIVS: si tamen ex hac ignorantia in jus natura impingas, NON EST QUOD TE A PECCATO EXCUSES. Vides, Lector, ut non se cruciarit hie Doctor de ratione voluntarii concilianda peccato ignorantiae . actus simpliciter est in voluntarius et de tamen non est quod te a peccato excuses. Contra haee, alia his similia tam multa toties audita in Lovaniensi Schola nullas invenerunt censuras hi Doctores. Sed hoc loco dignae sunt memoratu assertiones illae de conscientia, quae aliud agentibus sese offerunt.
267쪽
Attamen o hoc verum est, quod agere contra conscientiam subinde sit licitum , saepe etiam praceptum. Vt quis peccet agendo contra conscientiam, requiritur juiiιium adlua. uJel pirtuale, non simit habituale. Actio rarὸ contrahit malitiam oecie diversam ex eo, quod contra conscientiam sit: ὸ cιntra, eve eo quod siccodum eam fit, potest peculia
Ibidem Thesi a. haec leges. Erroneam habens eonscientiam ebligatur non agere contra ; non tamen dici potest peccare Fac ipso quo non facit e quo dubitat, an hic O nunc a se faciendum non bi, via quod judicat es faciendum. His,quae videri possunt paradoxa,vide, Lector, an solutionem queas expediare ex iis,quae sequuntur ibidem Thesi 3. Sunt, qui generaliter docent, actionem, qua est secundum seonscientiam erra-ηtam in νincibiliter , hoc ipso a forin culpa esse immunem. Nos putamus non omnem errorem , qui more loquendi ipsium inpincibilis dicitur, a formali culpa excusare. Et cum PELAGIVS admisilit, hominem prolitare debere,ne ignoret, ideoque esse cuι- pandam ignorantiam.quia id homo nescit negligentia siua, quod adhibita dili nita siti debuist, nee hac si eterii Magistro nostra Magno AUGUSTINO , PELAGIO ct sequacibus cum eodem non enim quaerimus doctiorem , quia invenire timemus nasumptuosiorem 2 reston demus ex cap. r . de nat. grat. quod aliud si non curasse scire, qua negligentia peccata etiam per sacrisia quadam legis videbantur expiari aliud intellige- .rt velle,nec posse, o facere contra legem non intelligendo, quid fieri velit. Etiam lucis aliquid aeeedet ex iis quae dedit idem Doctor Gorariu4νan inermLovanti die 14. Martii is o Thes 3. his verbis.
Vt judicium ultimo practicum sit prudens , debet esse moraliter certum . . . . ide que cum sententia probabili debet concurrere alia Retula saltem moraliter certa ncque per sad Regula, omnimodam propterea a peccata immunitatem stondemus: sed hoc solum praecavemus , ne peccans in modo procedendi contra proprium lumen 2 judicium agat; a qua culpa et si per Regulum moraliter certam agens liberetur, non ideo
tamen immunis erit a culpa Iasa istiis legis, cui forte sentcntia, quam sectatur , vel motipum, quod attendit, ct habet pro fimo, a pirμιηr.
268쪽
,18 SPECIM. DOCTR. THEOL. Pars IV. Cap. I. s. 6.l ACOBUS PONTANVS S. T. Doctor Lovanti die 6. Novembris I 6s9. haec
propugnavit Thes I. iAd hoc, ut quis incurrat peccatum moriale, requiritur plena ct perfecta ccgitatio, seu expressa advertextia malitiae , vel periculi ejus, vel saltem expressa aliqua sibitatio , seu stupulus peccati; unde a peccato excusatur, qui aliquo die non jejunat, nihil omnino tigilans vel dubitans de jejunio in tali die : similiter excusatur , qui
minosa, oportet ut procedat ab homine, qui nosti ct perιipit, quid boni malire in ea fit, ct antequam iι videat, ct animum resectat, actio neque bona est, neque mala ' imo hoc plus habet, quod expresse, dc specifice eomprehendat casum juris naturae, ct tam in Doctor, idem IACOBUS PONTANYS haud ita pridem , hoe est die . Maji 1637. una cum suis Collegis Doctoribus Facultatis Theologicae
Lovaniensis damnaverat hane assertionem posteriorem solemnissinna censura: est centia communia Christiana Theolagia principia , ct innumera etiam immani mahominum peccata excusat cum pernicie animarum. Assertionem eamdem Doctoridem Lovanti die a 3. Augusti a 66 I. Palam exhibuit, ut D ctrinam Pelagianorum: verba theseos descripsimus supra , . 3. Quod ergo die q. Maji I 6 17. erat contra communia Christiana Theologia prinsipia oec. hoc idem die 6. Novembris I 639. Non erat contra ιρmmunia Christiana Theologia Principiar atque illud idem rursus die 23. Augusti i66 I. erat contra communia Christianae Theologiae Principia , utpote doctrina Pelagianor um; ct quidem haec singula approbante eodem Doctore. imo velo quoniam iuxta statuta Academiae Lovaniensis non possunt a Doctori is admitti propugnandae propositiones, quas Facultas Theologica concorditer improbat, nisi contempserst hane Legem Doctor ille , eoncludere licet propositionem , ut actio quapiam fit peccaminosa ctc. non esse concorditer improbatam a Theologica Faeultate Lovaniensi, contra quam declaratur ipsa subscriptione censuris facta. Minus etiam seret mirandum, quando parum benevolo animi affectu erga certas personas potius, quam erga doctrinam,censu rae essent latae, incautos censores identidem impinrete in Censuras suas.
Doctrinam Lot aniensium Dinorum de ignorantia es inasierientia Ma-bIia, tit ru)ιDIam a Schola Lovanunsi, obtulerunt S. Seri flores Lovanienses.
269쪽
sPECIM. DOCTR. THEOL. Pars IV. Cap. s. s. assHare semel exprimenda suerunt ut non hie solum, sed de in decursu suum usu in habeant apud memorem Lectorem. Calus enim hule similes redibunt non pauci. Nos filuin persequamur. THOMAS LEONARDI S.T. D. Lovanti die ra. Martii I 66s. Assertionem de ignorantia hanc dedit Thesi 3. Ignorantia conrenienter diνiditur in antecedentem, subsequentem, o concomitantem : prima causat inνοluntarium simpliciter, adeoque rotaliter a peccato excusat; licet 'ret in iis qua sunt juris naturalis. clarius,nervosiusque se explicuit Doctor idem THOMAS LEONARDI lib. a de hominis instit.cap. . ubi dc agnoscit ignorantiam in vincibilem juris naturae, & totis viribus pugnat contra Jansentanum Dogma de peecatis hujusmodi ignorantiae. Libemus quaedam. Existi ηρ seniretiam hans nullum habere fundamentum in D. HIERON. aut Arris VSTINO , vel Concilis Pala lino , ct esse in se falsam , ct ad nihil aliud idoneam,
quam ad generandum multas anxietates, ct perplexitates in timoratis conmentiis Primὸ quia necessariὸ peccabis. κtramvis partem contradictionis elegeris, quando ex invincibili errore putas aliquid esse praceptum quod revera repugnat lagi natura . . . . . secundo ingens orietur perplexitas animorum et cum enim sint plurimi contractin, ct innumerabiles Casus, in quibus contrονσιitur inter Doctores an tu iis reperiatur aliquid contra legem natura,vel non, o utrimque fini probabiles opiniones , siequitur quod conform/ns se probabili opinioni vel etiam piobabiliori dictanti id licere, caltu quo juxta legem natura non liceat, peccet coram Deo etiamsi adhibuerit omnem diligentiam unde sequeretur, quod in pertinentibus ad legem natura homines semper tenerentur sequip/rtem tutiorem . etiamsi opposita Ioue es t probabilior AM1 APTEM HEC ABSURDA SINT, PATET CONSIDERANTI. Post multa eum retulisset opinionem negantium dari invincibilem ignorantiam juris naturae, non aeqtii escens illorum rationi at hoc , inquit , non obstante cons rarium docet S. THOMAS, quod silicet lex natura, quoad secundaria saltem pracepta , quandoque deleri positi ἡ ιordibus hominum, ct inplacibiliter
Voluntas concordans rationi,seu conscientia vincibiliter erronee .semper est mala: conta dans verὸ consilentia in vincibiliter tironea,tantum abest ut semper sit mala ut etiam
bona, o laudabilis esse psit quamvis etiam versetur circa Objectum per se malum. GCILIELMUS AB ANGELIS S.T. D. magnus quondam Jansentanae iactionis Antagonista Lovanti die 17. Augusti 1646.Thesi i. ad peccatum ex parte deliberationis requiritur cogitatio vel susspicis malitia, vel periculi ipsias malitia, seu in genere, seu in stetie considerata, actu rei virtute perseverans;
270쪽
iso SPECIM. DOCTR. THEOL. Pars IV. Op I. s. s.
est easus quem explicuimus h. a. ad propositionem ε num .q. quo intellectus suborienti identidem luci oculos et audit,ea sola gaudens eonsiderare, quae suadent magis placentia. IOANNES SCHINCTELIVS S. T. Doctor Pontificiae auctoritatis & ipse eum vixit, assertor egregius adversus Jan lenianos, Lovanti die as. Octobris a figo. Thesi a. MORTALE NUMQVAM SINE GRFECTA MALI MORALIS COGNITIONE COMMITTITVR , cujus defectu volunt; potes circa oleatim grave peccare veniali-rer, vel omnino non peccare.
Haee quoque Assertio nihil habet, quo minus displiciat Lovaniensibus Centoribus, quam illa; ut actio quadamst peccaminos,opo iret ut procedat ab homine qui noscis .ct percipit quid boni malive in ea sit σc. De qua illi eensuerunt tam se-xere ; imo habet plus aliquid ; quatenus ad peccatum mortale requirit perfectam mali moralis cognitionem. IOANNEsu IGGEm S.T. D. Lovaniensis I. 1.q. 6. a. 8.
Secunda dirisio ignorantia , juxta quam alia statuitur esse jurIs, alia facti. Vtra que autem aliquando potest esse vincibilis, aliquando invincibilis. Nomine juris in- redige tam jus naturale quam potivum ignorantia qua est antecedens .... escit, ut actus nullo modost volitus - . O consequenter opus sequens excusatura culpa.GVILIELMUS MERCERVS S.T. Doctor Lovaniensis in supplem. S. Thomaq.8.3.S .dub 2. Cum Dei essensio per ignorantiam imincibilem excusetur, potest maseriale illud peccatum permitti ad vitanda hac mala, qua aliter νitari xequeunt tenendum est, ignorantiam invincibilem contingere quoque in his qua sunt juris naturalis, licet rarius, etiam apud viros doctos, qui disputant, an quadam sint jure natura licita nec possunt certo desinire alteram partem,ct multo magis apud indoctos. IOINNEO MALDERVS Antverpiensis Episcopus S.T. Doctor Lovaniensis anno I 623. sie docuit in I. a.disp. 38. , de in vineibili ignorantia, maritur primo utrum id. qued ex ea fit, omnino fit involuntarium. Restondeo esse. Ibidem infra se legimus: dico quartὸ r sunt multa conclusones juris natura obscuriores, de quibus saltem inter infideles potest etiam tota vita esse ignorantia inpincibilis dico saltem inter in deles , quia inter Christianos, qui facilὸ de hu i struuntur , non Aque contingit ignorantiam esse invincibilem, quamvis aliquando ιontingat. Estne operae pretium altius ascendere ad Majores Doctorum Lovanien sum , qui hoc tempore profitentur se insistere illorum vestigiis : jam pridem id praestitit Guillelmus is Maire in sua flatera Sriuiis Gregis sect. a. eap. 3. optamus vel unum proferri Lovaniensem Doctoi em,qui ante Novationes asse
ιhaelis Ecli docuerit vel impresso libro, vel propugnata I hes, vel alio scripto,