장음표시 사용
291쪽
spECI M. DOC TR. T H E O L. Pars IV. Cap. II. s. q. 28 Ituris naturae vigere in Academia LoVaniensi. Exemplo sit emptio eensus personalis, quae ut alibi terrarum , sic , c in ista Aeademia exereetur sine scrupulo a summis, infimisque , ubi de emptores obtinent 1 Rectore Academiae , uti &ὶ Conservatore Privilegiorum, ut per Academiae ministros executio fiat eontra morosos debitores redituum personalium. Atqui eonstat emptionem illorumeen suum merὸ probabiliter licitam esse ex iure naturae et licet enim a multis licita judicetur iis locis, ubi Bulla Pii V. de eensibus non est in usu, reprobatur tamen a pluribus, usque adeo ut μνarrus ea p. II. n. 79. dicat in hae opinione fuisse Hostiensem, I. andreaim, angaran. Anton. Cardinalem, Panormitan , Anauiam ct FERE OMNES; Censius vero de censibus quaest. 33. pro opinione reprobante illos census reserat tres Rotae decisiones. Constat etiam Doctores Sc Professores Lovanienses approbas se certori Montes Pietatis in quibus Mutuatarii eoguntur post annum solvere sortem, de ultra hane quindecim in centum : hoc esse licitum subscripto suo nomine signarunt anno I 626. Lovanienses Doctores Guiliemus Fabricius, Ioannes Schinchelius, Ioannes in gers: ac deinde anno i 627. Guilisimus Mercerus . Gisianus Beusecum , Cornelius Iassenius, Michael Paludanus, Henricus Paridanus. Atque ex horum judieio Montes illi procedunt in Belgio hactenus: hane vero justitiam, ut summ&n, esse merὰ probabilem de per se patet,de eonstat ex acri eo n- tradictione plurium, de qua liquet ex ipsa consultatione Episcoporum de Doctorum in illa controv&lia. Ex his putamus liquere, Doctores Lovanienses hoc tempore repraesentasse S. Sedi doctrinam Lovaniensium Doctorum de Probabilitate , tamquam reprobatam a Schola Lovaniensi.
Ad doctrinam is iraerepto caritatis,quam ut laxitatem Neologorum in Belgis a Lovaniens schola reprobatam sancta Sedi repraesentarunt
PROPosiTio PRiMA. An peccaret mortaliter,qui aistum dilectionis Dei semel tantum in vita cliceret conv
292쪽
, 8, - SPECI M. DOCT. THEOL. Pars IV. cap. III. s. i.
ADNOTAT 1o MARGiNALI . Ita nunc docent, ex quo ab ALExANDRO VH. censeratum est , ne semel quidem in Pita Deum esse diligendum ex praecepto caritatis.
PRIMO. Doctrina statuentium non peeaturum mortaliter , qui actum di- Iectionis Dei semel tantum in vita eliceret, non est doctrina Theologorum in Belgio : hactenus non invenimus, qui eam in Belgio docuerit: ae ne Doctores quidem invenerunt ; qui verba Propositionis excerpserunt ex qui ldam Thesibus Antverpiae defensis anno I 67 . quibus, ut patet, non assirmatur, non peccaturum mortaliter, sed suspenditur judicium. SECUNDO. Hoc vero suffetebat Macaris Havermans in ιpistola Apologetica ad
Innocentium XI. n. 39. pag. I s7.ut accusationem formaret his verbis: Iam ita extenuant illud praceptum , ut asserere audeant , non mostaliter delinquero
contra piimum ac maximum dilectionis praceptum, qui semel volatio caritatis actu iuvita diutius protracta Deum super omnia diligit. Hujus vero acculationis non aliud affert fundamentum , quam ho e pag. I 38. in Thesibus Aniverpia defensis anno I 674. condemnare non audent mortalis peccati, qui tantum semel in vita actum dile
tionis Dei eliceret. Tantumdem Macario est condemnare non audere, ae asserere. Fuerunt vero At
ctorcs illarum Thesium modestiorcs quam ipse. Sciebant Summum Pontifi-eem Alexandrum VII. non suisse ignarum hujus doctrinae , quae est aliquorum Theologorum, & tamcn die 2 . Septembris I 66 s. non voluisse eam condem nare, eum satis haberet illam notare, qua doceretur h. mirem nullo umquam vita tempore teneri cicere actum caritatis ex νi pracepti dirini , & de prioris doctrinae centura saltem ut ita deliberandum esse statuerit. Post haec interpres Lovaniensium Doctorum minus morosus ad censuras, Thesim Aiatverpiensem non audentium eondemnare, doctrinam sic excepit ibidem pag. i 38.
Quis pius siletu, ct talia audiens, non ingemiscat ' quis non tamquam impium , ct primo maximoque mandato contrarium dogma hoc damnet o Non praecipit ait S., , Scriptura nisi earitatem de non culpat nisi eupiditatem &e. Auctores Thesum illud dogma nec desenderunt, nee desendent , ut puta mus et damnabunt vero libenter, eum praei verit Summus Pontifex. Sustinebunt etiam cum S. Augustino, S. Scripturam nihil praecipere , nisi earitatem saltem late sumptam pro amore Iustitia, de amore boni: etenim ut August. ait lib. 8.de Trinit. cap. ro. Quid est dilebis, ct charitas, quam tantopere S. Scriptura D
dat , o pradicat, nisi amor boni t Innumera dedit alia hujus genetis: sed non hoc
TERTIO. Non intelligimus qua caritate Lovanienses Doctores posuerint
293쪽
adnotationem marginalem his verbis: ita nunc doceηt, ex quo ab ALEXANDRO VII. censuratum est . ne semel quidem in vita diligendum esse Deum ex pracepto charitatis. I. Quinam illi sunt, de quibus dicitur, ita nunc docent i certe Summus Pontifex,
de Romani Theologi haee sic aceipient, tamquam diistum esset, Theologos in Belgio, quos hi Docti res pro suis habent adversariis , sic docere : optamus vero ut vel unum ex illis nominent, qui ita docuerit; imo ut praeter Auctorem thesium , ex quibus sumllua est propositio , unum nominent qui declaraverit saltem se non audere eondemnare doctrinam illam. 3. Alienissimum est 1 veritate, de raritate , quod in Binant in tua Adnotatione illos eosdem Theologos antE decretum Alexandri VII. eondemnantis s. propositiones , solitos fuisse docere, ne semel quidem in vita diligendum esse Deum ex praeeepto charitatis: quod ipsum inverecundius illis Theologis attribuit Macarius Have mans in D stola n. 89. pag. I 37. petimus vero ut edisserant quis illorum in Belgio , ubi, quando, quibus verbis id docuerit. Non praestabunt.
PROPOsITio sECu A. Probabile est ne singulis quidem rigorose quinquenniis per se obligare psaeceptum Carit
ADNOTATio MARGINALis. ad I. & 2. Propositionem. sitis stio est an hoc si diligere Deum ex toto corde, tota mense, tota
PRIMO. Propositionem Doctores aeeersiverunt ex Hispania , sumpseruntque ab Antonio de Utabar Trach. s. Exam .e. r.quam repraesentarent S. sedi pro laxitate Theologorum in Belgio. Quamquam credibile est eompendio esse usos, Se consuluisse notissimum sibi librum Ludbrui Montaltu , qui epistola d eima de propositione illa tacobarii satis distincte meminit,si tamen est Escobarsi, qui isto loco alienam refert doctrinam. SECUNDO. Neque Esi bar, neque doctrina illa solicitos habet Theologos in Belgio. De praecepto earitatis hoe docent communissime, qu5d passim alibi Theologi, praeceptum aifirmativum earitatis non obligare pro semper , quod existimant Lovanienses Doctores , obligare tamen ad amandum Deum saepius invita, tempora obligationis illius non posse designari accuratE , homines de diros exercitiis pietatis in Deum non debere anxios hie esse. Haec aliaque circa praeceptum illud fere animadvertit in lignis in Belgio Theologus Guillelmur II
TERTIO. Doctores in Adnotatione Marginali quaerunt an hocst diligere Deum N n a ex
294쪽
ex toto corde, ex tota mente Oc ' Persuasum est Belgii Theologis, quos insimulatos volunt, id quod perluasum est caeteris , non esse necesse amari Deum per
omnia vitae momenta, ut dicatur amari ex toto eorde &c. Doctores Lovanienses secus existimant: Suadendum ut consequenter doceant,non amari Deum ex
toto corde , nisi durante per totam vitam amere per fictissimo. De perplexa obligatione caritatis, qum praedicant hi nostri, vide, Lector , quae dedimus in in s. p. Specim. cap. 2 S. s. ' .
Pn os IT, O TERTiA. Tunc solum obligat Ur.eceptum caritatis) quando tenemur justificyri,& non habemus aliam viam, qua justificari possimus.
ADNOTATIO MARGiNALis. streaestio est, au solis peccatoribus, non autem justis datum si boc pi .eceptum.
PRIMO. Apparet profecto Magistium Martinum Stetrari Lovaniensem Doctorem parum feliciter obivisse munus sibi impositum a Doctoribus Collegis exquirendi a Belgii ordinariis quaestion zs turbantes illorum Dioeccles quando toties occurrunt Propositiones aecersitae ex Hispania , Italia &e. Praetentis quidem Propositionis optamus citari Auctorem Belgam ex iis, quos in libello supplici Doctoies expostulant sibi adversatos in reformatione Theologiae Moralis. Propositionem rcipia accersivisse videntur ex Sicilia , de sumpsisse ex Nonia Tamburini libro a in decal. cap. 3. g. r. n. a. Ubi verbis ipsis satis similis invenitur. Sed revera Tambutinam aliud non docuisse , quam praeceptum Cha ritatis non obligare pro aliqno tempore determinato, nisi quando debet justificari peccator extra opportunitatem Sacramenti , pridem luculente ostendit Guillelmus Ie Matre in statera Suillis exregis sect. i. cap. s. sit vero de hoe ut volent Doctores. Doctrinam illam in Belgio improbant Theologi unanimi consensu. SECUNDO. inoniam supposita veritate doctrinae, quam Continet Propositio, non datur reipsa speciale praeceptum caritatis distinctum a praecepto contritionis , liquet eum , qui teneret doctrinam, re ipsa admissurum propositionem primam ex g s. damnatis ab Alexandro VII. Mirum igitur Doctores illam obtulisse S. Sedi ut Laxitatem Theologorum in Belgio , eum non obscure fareantur in adnotatione marginali desiisse eam doceri in Belgio post decretum illud Alexandri VII. Non bona fide insinuantes illam prius docere solitam , ut
295쪽
SPECIM. DOCTR. THEOL. Pars IV. Car. m. s. a. 23sq. 2.i doctrinam de operum in Deum Relatione, quam ut Laxitatem Theologorum in Belgio a Lovaniensi Scholae reprobatam repraesentarunt
gancta Seia Doctores Lovanienses.
P Ropost Tio PRiMA. Voluntas sine peccato potest in
creatura quiescere, eam ulterius non referendo ; sed ea moderate & rcfcribiliter fruendo.
PRIMO. Q iit quis est A uctor hujus propositionis, ille circumspectione
est ulus: I. Quia illam quietom in creatura ostendit se intelligere non politi-uam qua sola quiscere licet in ultimo fine,sed negativam , eam ulterius non reserendo saltem hic & nune. 1. Quia praecipit ut fruitio creaturae sit moderata. 3. Quia de praecipit ut fruitio eadem sit specialiter referibilis in ultimum fianem; adeoque ut proveniat ex intentione alicujus finis honesti, de sub ordinati ultimo fini; unde de apparet Auctorem Propositionis non admittere actiones indifferentes in individuo. SECUNDO. Non contenti Lovanienses Doctores, ut actio quaevis reseratur in aliquem finem honestum , ne sit peccatum , volunt ut positive reseratur in finem ultimum per charitatem Theologicam : hoc vero quia non praescribit Propositio, eam retulerunt inter illas, quibus in libello supplici queruntur in Belgio OIsurari o turbari veritatem Christian m , excitari sandala o c. TERTIO. Non est mirandum quod ipsis,ne peccetur , non sussulat illa referibilitas, seu intentio cujuscumqne honestatis: nam & Miιhaeli Bajo lib. deviit. impior. cap. q. usque adco illa non satisfecit, ut hoc nomine reprehenderit Sanctum Thomam his verbis. Nμοι etiam D THOMAS in sua disputatione id pratcndit κι patet 2. r. q. 23 a. . sed ex eo patat es νirtutes. quia ad rerum aliquod bonum parti utare referuntur, quod ad bonum univesale sit refert iis ubi imprimis mirandum Fcurrit quod D. THOMAS hanc proximi mis ad uniνersale bonum rescribilitat i ad rationem xiitutis si s cere existimιt. QUARTO. Consideret sapien Lector , an non majori jure displicere debeat haec Propositio ; Omnia opera infidelium sum pei cata θι. hanc re ipsa admittunt hi nostri in sensu ab Assertore Bajst intcnto, ut ostensium cst in a. parte opecim. cap. 3, , 4. quam haec, v.lunt isne peccψtρ pstis in creatura quiescere am uliε1ius
296쪽
,D SPECI M. DOCTR. THEOL. Pars IT. Cap. III. f.,
non referendo; sed ea moderate, o reseribititer fruendo. Propositio intellecta, ut in ligi meretur, de a nobis explicata est, negari non potest , nisii admittatur illa superior a summis Pontificibus damnata e locus est cavillationi, in voculis quiescere & fruendo. Sed has particula moderate, de altera reseribiliter sumpta ex D. Thoma, sic temperant,ut non videatur eordato viro scrupulus relictus.
PROposITIO SECUNDA. Comedere, & bibere usque ad satietatem absque necessitate ob solam voluptatem non est peccatum modo non obsit valetudini quia licite potest appetitus naturalis luis actibus frui.
PRIMO . Hane rursus Laxitatem Belgii accersverunt ex Hispania, vel potius accersitam ex Hispania acceperunt a Ludovico Montallio Epistolas . vel ab Auctore libri Gallici, cui titulus La morale de Iesiuites, tom. I. p. I. cap. I. a. q. pag.6 q. qui eam attribuunt Ucotario, apud quem in nostro codice ea invenitue
SECUNDO. Neque tamen existimet Lector in hoc verti scrupulum noθr rum Doctorum : peccari eensent eo ipso , quo actio quaepiam non refertur in finem ultimum per caritatem: adeoque vix placabiliores invenias erga Tho-m istas ; quibus ut actio non sit mala sussicit eam referri in finem utcumque honestum, quam erga Scotistas,qui censent ne qnjdem hoe ipium esse opus.
PRO post Tio TERTiA. Gula est peccatum ex genere suo
veniale, etiamsi absque utilitate k quis cibo & potu usque ad vomitum ingurgitet
- PRIMO. Attende Lector felicitatem Antonii de Isiobar , in cujus praecipuEscriptis luserint Ludovicus Montaltius, de Auctor Libri La morale des Iesulto,eare scriptores his Academicis : credibile est hac occasione celebrari Romae hoe tempore non pilicas E coburii Propositiones. CertE de hanc Propositionem suppeditavit uterqu&: ille quidem Epist. lic vero tom. i. Artie. de gula pag. 6 s. satis vero erar his nostris Propositionem videri Esidiarii , ut pro Laxitate . Theologorum in Belgio eam venderent Romae. SECUNDO. Invenitur revera apud Escolinium illa Propositio tract.a. exam. 2.cap. S. D. 23. pag. a I. edit. Lugdun. anni i64 . sed notandum est. i.Quod eam eontinuo sequatur restrictio ι nisi gravia valetudini incommoda sequantur. Notandum 2.quod in Propositione, gula accipiatur ut sejuncta ab ebri tate,
297쪽
SPECI M. DOCTR. THEOL. Pars IV. cap. III. s. 2. 287tate quod ex coni tu liquet. Notandum 3.quod dicitur in Propositione, εx genere suo, idem esse ex mente, Auctoris, quod Regularitu: sic enim se explicuit
TERTIO. Doctores Lovanienses anno i 637. die 4. Maji Doctrinam iulam Gobarii censura notantes conceperunt his verbis et non est nisi νeniale , etiam absque utilitate se cibo ct potu usque ad vomitum ingurgitare ; nisi ex hujusmodi vomitibus gravia valetudini incommora oriantur et placuit ipsis omittore particulam , ex genere suo, sive, regulariter. T um vero censuram doctrinae hane inflixerunt. Scandalosa est, ct falsa in sua generalitate, ac Loras habenas potatoribus, ad se liberaliter ingurgitandum ct inebriandum. Ad hane censuram sic adnotavit Glutismusti Matre in statera Saulis exigis Sect .i .eap. I9. ,, Hoc ut discerent hCmines,non ., erat opus judicio magnorum Theologorum et nam ct idiotis id notum est Ae,, pueris : neque inobar illa asseruit in sua generalitate et post pauca enim pro- is nuntiat simpliciter quod sese sienter inebitare usique ad usus rationis priratioηem,
QUARTO. Quoniam Doctores Lovanienses in suo Catalogo repraesentato S. Sedi praesentem Propositionem retulerunt ad titulum , de operum in Deum νι- utisne, videri potest, hoc ipsis potissimum displicere in Propositione, quod illa eomestio & potus usque ad satietatem dicat Messe ex suo genere veniale peceatum, cum tamen fiat ob solam voluptatem aeque referatur in Deum per e ritatem. Alibi quoque defectum illum relationis m Deum haud obscure signifieant hi nostri esse peccatum mortale , ut vidimus in 3 Specim. cap. a. g. a. etsi identidem id velint dissimulatum, ut de vidimus ibidem.
PROPost Tio . ARTA. Opus Conjugii ob solam voluptatem exercitum omni penitus caret culpa, ac defeetu veniali. ADNOTATIO MARGINALis. Ad I. Σ3 4. Propositiones. Dif
fcultus est quomo is Lec con stant cum castissima illa doctrina S. gustii is de moribus Eccl. Cathol. cap ai. item initio lib i. de doctrina Christiana, & lib. io. Confess cap.3 1.
PRIMO. Auctor doctrinae hujus perhibetur SINNICIIIo Saulis exregis lib. I. eap. I II. b. 42I S 429. Ioannes Samius dis p. 23.n 2 s. operae pretium esset addi Propositioni verba Almaini, quae ibidem valde laudat Sanchez voeans
aurea νeiba : haec scilicet aliis juncta : seed frequenter est messus is tuli acta. Mis
298쪽
iis S P E CIM. DOCTR. THEOL. Pars IV. cap. LII. s. 7.
1&ὸ D. AUGUSTINUS, ct alii dixerunt, quod erat veniale peccatum propter vehemen-iὸm assectionem is excessum. Optamus exhiberi nobis Theologum in Belgio, euiplaeuerit doctrina non adhibito hoe fale. SECUNDO. Non credat Lector, tam angi hos Doctores in eo , qudd opus conjugii ob voluptatem dicatur vacare culpa, quam quod innoxium dieatur illud opus non relatum in Deum per caritatem , neque motivum ineontinentiae vitandae, neque prolis genera'dae illis sussicit ut non peecetur. Quam qnainde motivo generandae prolis invenias identidem dissimulatius loquantes, ut
TERTIO. De doctrina ipsa Theologis in Belgio id satis communiter videtur quod Illustrissimo I prensium Episcopo Guillelma Nerinx sum. Theol. p. .
dis p.7. de matrim. q. s. n. 29. sic pronuntianti.
Est dissicile id ex ratione essicaciter improbare. Patres quoque videri pos- sunt potissimum culpare intemperantiam, seu immoderatum appetitum volu - ,, ptatis vel explicari possunt de eo, quod ordinarium est . quia nimirum ,, moraliter impossibile est,illam svoluptatem quaerere, & moderationem teri nere, ut nimirum ad minus practicὸ tenenda sit communis doctrina . , Quam de abso ut e tenet hic Theologus ob Auctoritatem , & alii in Belgio satis
Lo aniensium Dociorum G usu Conjugii. CVm nimis diserta sit sententia Augustini libro de Bono Conjugali eap.6.
Conjugalis concubitus generandi gratia non habet culpam , si e identidem se gerunt hi nostri. ac si is: ipsi culpa omni absolverent conjugalem concubitum hoc ipso quo fit generandi gratia. IO ANNES quidem SINNICHIVS S. T. Doctor Lovaniensis in Saule exrege lib. I. in Synopii capitis II 3. pag. 9 i. sic statuit: duobus solis modis conjuges inculpate coeunt, cousa nimirum prolis procreanda, ct debiti conjugalis reddendi. His similia offerunt Theses Academicae non paueae: quibus se conformavit LAURENTIUS NE ES EN S. T. P. in Gymnasio Arehiepiscopali Mech liniae Theol. Mor. de Sacram . traist. 8. q. 3. dub. I I. pag. SSO. his verbis. Dico primo esse Doctrinam Sacra Scriptura, ct SS. Patribus plane conismum quod licet sit unicus tantum finis bonus, ob quem matrimonium iniri psit . nempe generatio prolis; duos tamen esse sines ob quos actus Matrimonialis sint peccara exerceri potes licite; nempe causa prolis,o causa reddendi Lbiti conjugalis.
299쪽
sPECI M. DOCTR. THEOL. Pars IV. p. II. s. 3. 289
Sie loquuntur hi nostri: interea constat quid sentiant eum illis fixa stet sententia: omnis actio rarronalis creatura aut vitiosa est cupiditas, aut laudabilis caritas Neees litatem caritatis erga Deum ut non peceetur in actu conjugali generandae prolis gratia exercito . timide insinuarunt Doctores informantes S. Sedem de doctrina lue Seholae his verbis: Cisca Luxuriam oecialiter docet .... actam Conjugii, ut omni desectu veniali careat, exerceri debere rei geris auia prolis gratia qua deinde Christo regeneretur,vel ut debito
Hic vides moti vo generandae prolis adhaerere quiddam obseurae mentionis de motivo eatitatis: at vero motivo satisfaciendi debito eonjugalis Iustitiae
praeteritam mentionem Caritatis in Deum.
Nihil dissimulavit FRsNaISCUS , AN VIANEN S. T. D. Lovanti die as.Julii
1667. assertionem proponens his verbis conceptam Thesi a. VIRI SIMILITER COH BITANTES; debitum conjugale reddentes, SECUNDUM SCIENTIAM; di crete O ex amore Dei. SI ALITER FIAT, PECCATVM EST; nec suscis quod fiat ex amore piocreandi piolem, sed altiori opus est sine, ut aperi imὸ docet S. AVGI STINUS unde non scio quo vano pratextu quidam nuperrime e clamavit et ecce juxta AUGUSTINUM opus conjugala fι ex amore Dei , quando fit ex amore procreandi prolem . qui est finis honestans copulam conjugalem l Iundans se in quodam loco AUGUSTINI lib. 4. contra IVLIAN. cap. cum tamen D. AUGUSTINUS nihil minus ibi doceat. Aeeipe Lector Augustiui locum illum lib. 4. eontra Iulian.cap. 3. , , Amor autem Dei, quo pervenitur ad Deum non est nisi a Deo Patre peris IESUM CHRISTUM cum lpiritu Sancto. Per hune amorem creatoris beneri quisque utitur etiam erecturis hoe ergo amore opus est, ut bonum be , , tilicum iit.& pudicitia conjugalis, ut sit ejus intentio, quando utitur conju- ,, gis carne, non in voluptate libidinis, sed in voluntate propagationis. Si ai istem vicerit, ct propter seipsam , non propter filios propagandos fieri ali- , , quid extorserit, de voluntas veniale peccatum sit propter nuptias Chria, , stianas. Nihil vero libentius audias praedicantes vanienses Doctores , quam actum eonjugalem non excusari a culpa per motivum vitandae incontinentiae. De hoe habemus assertiones defensas Lovanti die s. Martii i669. die 4. Novembris I 676. die Io. Iunii I 66 . dieas. Augusti 166 i. die 26. Augusti 16sq. die II. Julii iss . Me. tum vero de confundit Ioannes Sinnichius in suo Saule exuge lib. i. cap. I i I. 6 422 motivum vitandae incontinentiae de motivum solius delectationis. Hoc illi idoneum erat ad exagitandum Tam
Sed quid ad loeum Apostoli 1. Cor. 7 7 Audi ANDREAM L URENT S.T. D. qui Lovanti die is . Maji ibs 9. haec dedit Thesi a.
300쪽
PROPTER INCONTINENTIAM VESTRAM. Permittitur igitvr actus Conjuga- Iis solins vitanda Iornicationis gratia; SED TAMQUAM MIΔVS MALI M AD VITANDUM MAIUS. De Augustini mente ad locum istum Apostoli Sanctiora quaedam nobis dedit I prensis Antistes Guillel. IIcrinx sum. Theol. p. . d. 7.
Laudes Conjugalis pudicitiae praedicatas ab AUUhio lib. 3. contra Iulio.
cap. 2I. nec thcvs Mis,nec gravidis utensis aminis, nec ejus aratis qua ceristin est ea. jam comi pere non valc e, studiose collectas a Sinnubio lib. i. Saulis exugis cap. II i .aliquanto crudius gaudet proponere L AVRENTIUS NE ES EN S. T. Pr fessor Lovaniensis Theologiae studiosus in paucis.Thcol. mor. deSMram.trach. 8. q. 3. dub. I s. sic statuit.
Petes an ergo snes aut steriles aut quoram alter talis est, non psint petere Abitum a sua conjuge sine peccato Z R. neg. eo quod res et in illis Inii matristonii,qui est spes pi tis propaganda; a ιοque Ecclesia non opprobat soli re mairimonia situm aut se illium, tau quam licita , sd p amittit tamquam minora mala .ad cultanda majora. Judicet etiam sapiens Lector de his, quae ibidem dedit Prosessor ille pag.
Dices; delectatio carnalis sine qua actus iste numquam exercetur, simper est culpa i- Iis : ergo ct actus il7e, cui ist a functa. Re p. negando antecedens : esto enim illa , inquant m est ulianis repugnet recta rationi non tamen est culpabilis, quando non est voltintaria : neque enim ιο'uges coguntur in illam consentire. Sed sicuti restialica . dum quandoque cb just ad causas permittit Lupanaria , minime censetur illis consentire , sicureim ire sese tantum ad illa habrae , ita quoque dicendum est , con)uges non peccare, qui esusmodi libidinem in actu Matrimoniali admittunt, dum in eam non consentiunt; sed eam portu ex Iusta causa pati, aut permittore. Nota I. peccaret Conjux , si quoquo modo consentiret in illam delectationem,etiam causa generationis: culpabilis esset delectatio illa, si esset voluntaria. Nota a. non magis ipsi licet consentire in illam delectationem quam liceat rei p. consentire in peccata carnis, quae fiunt in lupanaribus, sed uti huic liceat
ad ea peccata se habere permissive,si e & conjugi ad illam delectationem. Atque hane quidem doctrinam universam Lovaniensium de usu Conjugilibuti proponere sapienti Lectori, ut dispiciat,an placere debeat prae iis, quae S. superiori in fine diximus in Belgio placere satis communiter.