Doctrina theologica per Belgium manans ex Academia Lovaniensi ab anno 1644 usque ad annum 1677. In partes seu specimina quatuor digesta per theologos Belgas fidei orthodoxae & Apostolicarum Constitutionum studiosos

발행: 1681년

분량: 468페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

331쪽

spECIM. DOCTR. THEOL. Pars IV. p. V. I. 4. 321 TERTIO. Contra illos Theologos, qui in Belgio de alibi docuerunt, fieri posse ut fides supernaturalis sit in eo homine, cui sine eulpa sua non nisi probabiliter innotuit revelatio SS.Trinitatis exempli causa , de quibus s. proximε superiore ad Propositionem septimam, haec effudit n. 86. pag. I s r. Sanc Isime Pater non minas durὸ, quam gravitιν angunt, o tangunt hac dogmataplas Ideles 3ic inter hareticos degentes ...... datur talis farina hominibus ansa ad pers Gerandum dura cervice in stra harestat sibi persuadeantse in sua secta manne posse bis eadem salvari, quamdiu illa probabilis judicatur. Non est hie sermo,qui deceat benE sentientem de fide Catholica. Fieri non potest, ut cui est facultas investigandi veram fidem, ei probabilis appareat secta haeretiea: multo id minἰis fieri potest in pertinaci haeretico, Se eontrarium asserere est hominis parum recte sentientis de notis tam sublimibus, quibus testimonia Dei eredibilia facta sent nimis. Certe quidem insulse nimium a rudi homine eui de instructio deest,& facultas veritatem investigandi argumentatio ducitur ad pertinaces haereticos; uti si ex eo , quod inculpatE possit quisepiam earere omni fide Mysteriorum , si nihil ei fit annuntiatum de Euangelio , inserat quispiam posse id passim om aes homines. Huc planEnos ducit ille. Mittamus alias hujus generis oraecipitationes et verendum sit enim ne stoma am moveamus Lectori, si eas persequamur minutius, quasi plurimum interiit ad informationem S. Sedis si persequamur singula , quibus peceavit ille Doctorum Lovaniensium interpres.

Doctores es Academici a varia doctrina in materia de fida, quam ut reprobatam asua Schola repraesentarunt Sancia Sedi. PRIMO. Prae se ferunt hi Doctores & Aeademici valde sibi dispi ieere eorum

doctrinam,qui eensent . fidem late dictam satis momenti habere posse ad justificationem de lalutem. Videamus quantum ipsi ab illa doctrina distent. I. Neque Michael Bajus dubitavit, neque credibile est dubitare hos Doctores , , Aeademicos, quin possit humanum ingenium nulla praeventum revelatione divina , assequi notitiam Dei, de quidem certam de demon

strativam.

a. Stultum sit dubitare quin possit voluntas antὰ omnem revelationis notitiam amare amore perfecto, imperfecto non jam curae est summam Bonitatem demonstrativε cognitam,quippe rem summE amabilem.

332쪽

3. Atqui omnis amor suu mae bonitatis,seu Dci,est supernaturalis, si erediamus Michaeli Baio de hi e e nostris Doctoribus ct Academicis , quorum est dogma sacrosanctum, nullum esse Opus moi aliser bonum , sed omne esse malum quod non est ex fide, ct gratia Christi. Itidemque, nullum esse moraliter bonum, sed omne esse malum quod non est ex dilectione. Videat ea Lector, quae dedimus in z. p. Specim. cap. 3. Ccile quidςm M carrus Hapramans in Pisminio itact. 2. eap. 6. 6.9. pag. 493. ct sequς utibus operosissime hoc egit, ut dogma illud de supernaturalitate omnis Dci amoris propter se eonfirmauu

inum redderet.

. Hine vero patet, non posse illos recusare, quin fateantur fidem lasedictam , seu Dei notitiam cx creaturis baustam , satis momenti habere, ut, qui ex ea pendet amor Dei, supernaturali, ira, cum 2 ope illius notitia: amari possit Deus aὶiquo amore, re omni, Dei Amor supernaturalis sit, ut illi censent. s. Hine ulterius statuat Lector, quam procul illi distent ab ea doctrina, qua volunt quidam Theolosi, fidem laiE dictam satis momenti haberet ad justificationem & lalutem. Nobis quidcm promptum sit, eam.repudi re , eontendendo & fidem illam, & Dei amorem ex illa pendentem ordinis naturalis esse. Hae illi via doctrinam non lacessent, qui fateri cogantur, Dei amorem pendentem ex illa fide supernaturalem esse, neq* n sare possint, ope illius fidei , hoc est Dei notitiae demonstrativae unari posse Deum aliquo amore. Ne igitur fateri eorantur doctrinam ipsam

cui se infensos exhibent, esse suam , hoc ostendant oportet, amorem illum Dei supernaturalem non posse ira perfici, ut appellari mereatur persecta eharitas, & re ipsa justificet: Quam spem habeant illud ostendendi, ipsi viderint. SECUNDO. Prae se fetunt hi Doctores& Aeademisi, valdὸ sibi displicere illos Theologos,qui in Belgio nonnulli,st alibi multo plures, docuerunt, ii minem fine culpa sua tam parum instructum, ut non nisi probabiliter judicare possit revelasse Deum , se esse Trinum Personis exempli eausa, posse elicere assensium fidei supernaturalem de Trinitate Personarum Divinarum. Vide mus quam procul ipsi distent a doctrina illa. i. Vidimus in I .p. Specim. quam confidenter hi Doctores di Academici pro pugnent Quinque Propositiones acceptas in eo sentu, qui placuit coralis senio l prensum Episcopoμ quidem ut Scripturis Deris , ut Sue. Patrum ae in primis Aurrastini doctrinae eonformes. Ceriὶ dubitare potest nemo iis lectis,

quae ibi dedimus, quin eam omnem doctrinam tueantur ut continentem verbiales Catholicas,atque a Deo revelatas. Considerer ea saltem Lector, quibus explicantem sese audivimus in a. p. Specim. cap.s. f. a. FRANCISCUM VANγι EN S .Doctorem de essicacia gratia, quibus ti bat admiscere conciliationem

333쪽

liationem libertatis eum essicaci gratia.tamquam rem aliquibus etiam pericussum praesertim in Theologia Drocinio, ne forte etiamnum vacillantes eirca ea, quae didicerunt de essicaeia gratiae, eontingeret gravius turbari injecta disputatione de libertate,euius e ciliatio eum gratia penderet ex quaestione Philosophica,& eonvenienti quadam definitione libertatis. Consideret item quas dedimus ibidem eap. 2.s.2. Assertiones eonfidentissime& non sine aerimonia eensoria assirmantium .nullam in hoc statu gratiam dari suffcientem , quae non sit ess-cis. Consideret denique, ne plura persequamur hujus generis, quanta libertate Pelagianismi notam impingant eommuni doctrinae de morte Christi pro omnibus , aut Dei voluntate salvandi omnes. Specimina dedimus in I .p. Ex his quidem dubitari non potest, quin haee illi asserta sua eolant, ut veritates Catholicas, ae proinde Deo revelatas, multo minus dubitare licet, quin eadem illi eredant sedulo ob Auctoritatem Dei revelantis , sibique persuadeant totidem fidei assensus se habere supernaturales. Si inquiramu ,quam certas illi habeant notitias revelationis divinae de illis veritatibus , faeilius erit ipsis certissimas esse illas asserere, quam aliis eas agnoscere ut probabile

Verendum est profecto , nisi valde ipsi errant, ne non solum sussietat probabilis notitia revelationis, ut qui ex ea pendet assensus fidei supernatin alis sit, sed & notitia improbabilis.

CAPUT VI

De Iuramento, mendacio eo.

P RoposiTio PMMA. Vocare Deum in testem mendacii levis non est tanta irreverentia , propter quam Velit, aut possit damnare hominem.

Haec Propositis est Dechna quarta inter illas Septemdeeim, quas die et . Iulii

Faeultas Theologiea Lovaniensis solemni centura notavit, tamquam in praxi non tolerandas. Illas verb omnes perpaucis exceptis obtulerat his Doctoribui libelluς infami, damnatus in Gallia anno I 6 4. eui titulus 1 Theologie

morali cis Iesuius, ubi praesens Propositio s. Sedi repraesentata hoc tempore S s 1 legitur

334쪽

legitui pag. I i. adscribiturque Si phano Faunii Bin. des peches p. 84 s. edit. sCitari debuisset pag. 9s. Ubi,si verba spectes,invenitur propoctio , sed manifeste ex toto contextu hunc sensum faciens ; Deum accipere testem levis mendavit commitrendi,non tanta est irreverentia, propter quam ille velit, ct post damnare hominem ; non autem hune ; Deum accipere iocm lapis mendacii ipso juramento exi .iii, non tanta est irreverentia σέ. Agitur de juramento promissorio veraei, sed habente objectum leviter malum ; non autem de juramento assertorio meh. daci, seu perjurio.

PRoposiTIO SEc UNDA. Cum causa licitum est jurare sine animo jurandi, sive res sit gravis, sive levis.

ADNOTATIO MARGINALis. humensa mendaciorum con,ies, tum

in societatem humanam , thm in judicia publica ex his fontibus quotidie profluent.

PRIMO. Eeee rursum laxitatem Theologorum in Belgio repetitam ex sicilia. Res est mirifiea occurrens toties: si quid in Italia. Hispania,Gallia,Germania Theologi peccarunt,uel peccasse videntur, plectuntur hoc tempore The logi Belgae a Lovaniensibus Doctoribus. Sed vero male truncata ramburini doctrina est proposita, quod ipsum accuratὸ pridem ostendit Guillelmiu te Matre in patera Saulis exregis s. h. I. cap. I 2. pag. 76. ubi excutiens verba Auctoris l. s. in dec. cap. 3. s. r. ostendit ipsum haephrasi , 1urare ne animo jurandi aliud non velle , quam jurare verbis aquivocis; quod putavit ex justa causa esse licitum. An ex hae doctrina profluat in s cietatem humanam immensa mendaciorum colluvies, ut habet adnotatio marginalis statuant moderatiores judices.

PRoposia io TΞR A. Si quis vel solus, vel coram aliis sive interrogatus , sive propria sponte, sive recreationis

causa , sive quocumque alio fine, juret , se non fecisse aliquid, quod revera fecit, intelligendo intra se aliquid aliud , quod non fecit, vel aliam diem ab ea , qua fecit , vel quodvis additum verum, revera non mentitur, nec est perjurus.

335쪽

spECIM. DOCTR. THEOL. Pars IV. Cap. VI. S. I. 32sPRIMO. Habes & hie, Lector, Belgicam Laxitatem. Etenim verba Propo- sitionis habet Thomas Sancheet. lib. 3.in Decal. cap.6.n .is. nisi sorte hi Doctores satis habuerint uti Epistolis sibi earis Ludovici Montallii in Propositione illa more suo ludentis Epistola s. sEcν-ο. Familiare est his Doctoribus, hujusmodi Propositiones sie e hibere pcpulo di discipulis, ut hi, eum dici audiunt malitiam mendacii & pe iurii abesse , eredant malitiam omnem dici abesse; praecipue cum illos audiant

exclamantes, actum esse de commercio humano & sinceritate judiciorum pii-bli eoru in si vera sit doctrina e Atqui doctrinae,quam continet Piopositio, pr xime subjungit Thomas Sanche: hane regulam : Nullo modo licet uti verbis ambi

guis quibuscumque, etiamsi ex sua An si alione ambigua simi, id nulla causa justa perente , ni si in eo sensu usurpentur , quem communiter audientes percipiunt. Si secus utaris sine necessitate,negat quidem esse mendacium proprie dictum,profitetur tamen esse mendacium largὸ sumptum; non pro eo,ut loquitur n. 1 f. quod est contra mentem ire o opponitur negarita non mentiendi pracvia; sed pro eo,quod opponitur Urinativo veritatis dicenda pracepto.

PROPosiTio QuARTA. Causa justa utendi his Amphi

bologiis est,quotiescumque id necessarium aut utile est ad

salutem corporis, honorem, res familiares tuenda, vel ad quemlibet alium Virtutis actum, ita ut Veritatis occultatio censeatur tunc expediens, & studiosa.

Pergunt hi Doctores doctrinam Nonia Sanche: vitio vertere Theologis in Belgio. Ille ibidem n. i9.verbis prope ipsis Naratri, quem citat, Regulam condit, qua lieeat statuere de justa eausa ut elidi Amphibologia: pruriunt vero hi nostri, quod alias experti sumus, ut regulam sic accipiant, quasi dictum esset licere uti amphibologia, si id sit quoq modo nobis commodum. At alia omnia nos docet Auctor Regulam ipsam operose explicans, ct illustrans mullia plici eorollario. Nobis haud licet his immorari.

HopostTio QuiNTA. Qui mediante commendatione, vel munere ad Magistratum, vel ossicium publicum promotus est : poterit cum restrictione mentali praestare juramentum , quod de mandato Regis a similibus solet exi. gi , non habito respectu ad intentionem exigentis quia S s 3 non

336쪽

, si s PECIM. DOCTR. THEOL. pars IV. cap. n. s. r

non tenetur fateri crimen occultum.

ADNo Tio MARGi Lis. Hinc deploranda in Belgis

mala.

parato. Nihil temese assirmabimus de Lovaniensibus Doctoribus die vi

Maji 161 . solemni eensura notantibus Articulos 26. inter quos haee Propositio est Articulus decimus nonus. Sed ne videantur ipsi fabricasse Articulum, suem eentura notarunt, quemque hoe tempore Lovanienses Doctorei repro sentarunt S.Sedi, ut laxitatem Theologorum in Belgio . rogamus ut auctorem Articuli prodant vel Belgam, vel alterius nationis.Causae cur videri possint ipsi fabricalle articulum non sunt leves. i. Io ANNES SINNICHIVS S. T. Doctor Lovat iensis in suo Saula rare vestigator hujusmodi Auctorum indefessus, atque unus ex censi ibus Articuli

tractans Articulum ipsum lib. I. cap. 1 O . g. 9 . pag. 4Iq. col. I. non invenit Auctorem eui illum adseriberet, nisi Modernos laxitatam Patronos: nomen Amctoris distinctius nullum habuit : non dissimulasset profecto, si habui sset, eui aliqua specie adscribi potuisset Articulus: cum soleat alibi in suo Saule Exrege, tam esse in hoe genere diligens', ut etiam perinjuriam Auctores esse iubeat ineptarum opinionum, qui id minimὰ volebant: exempla abundant in statera illis Exregis. i. Est omnino verisimile, quod occasionem fabricandi Articulum Gnsores arripuerint ex opere Leonardi Legii de iure & justitia lib. 2.cap.42. Dub. 9.n.48. Nemo legens Articulum dubitare potest . quin ex ejus doctrina omnino absolvatur culpa perjurii sie promotus ad Magistratum : hoc ipsum insinuant Loo-nienses Doctores in Adnotatisne Marginali : non enim alioqui ad rem faciat quod aiunt, Hinc deploranda in Belgio mala. Atqui re ivi illa via se promoventes ad Magistratus, de officia publica, pronuntiat reos peccati groli, atque etiam periurii ; ut alias ea utiones omittamus, quas adhibet de de quibus tacet Propositio repraesentata sanctae Sedi. His ergo consideratis statuat sapiens Lector desineeritate Lovaniensium Doctorum. Nobis satisfacient si Propositiones Quintae Auctorem prodiderint ut eam.detestemur. SECUNDO Cum dicunt in Adnotatione Marginali existere hinc deploranda in Bella mala, si dicant haec mala existere ex doctrina quam continet Piopositio. non illis credimus,nisi ostendant non esse a se suisve fabrixatam Propositionem ad invidiam bonorum virorum.

337쪽

ΡRoposuio SE A. Licitum est reo cum aequivocati

ne negare veritatem Iudici legitimo legitime interroganti

pRIMO. Hane Propositionem non invenerunt Lovanienses Doctores apud suum Aucto iem ; sed apud Ioannem sartillam Gonet in dissertat et de opin. probab.

artie. 3.s a. n.94. ut miretur Luctor accurationem horum Doctorum. Porro 'Ioannes Bapt. Gonet illam tribuit Thoma Tmburino lib. 3. cap. 4 ,.3.n.f. ubi illa Propolitio non invenitur. ac ne doctrina quidem Propolitionis.

r. Quia Tamburin in dicto n. s. solum refert doctrinam Emin. Cardinalis datara di aliorum, pro qua deinde aliquas rationes eoi gerit. a. Quia dcctrina, quam ibi iefert, non est illa , quam continet Propositio, genetalem sensum faciens: doctianam ille rcfert his verbis.,, Recentiores docent probabilissimum esse & tutum, Reum minimE,, obligari ad fatendum crvnen suum , unde tantum malum sibi parari videatiis Potiissima ratio illa mihi videtur quia nemo obligandus est, concurrere ad ,, se i plum occidendum dic. Procedit ergo Doctrina , de ratio Doctrinae r strict ad Reum capitis; doctrina vero Propositionis sexta sine restrictione. SECUNDO. Emin. Cardinalis de iugo tom. 2. de Just.d-o.sect. i. doctrinam Tamburim relatam propugnans, non dubitavit n. I .reprehendere Turrianum, quod sententiam illam a Tamburino relatam dixerit esse improbabilem. Dia r. IO.Tract. I .resol. II velo, eum Turrianum atque Texedam dixisset improb bilem vorasse illam sententiam. A Texeda , inquit, d: Turrianus nimis audactero se gerunt in eensurandis Doctorum virorum opinionibus . unde olimis Reverendissimus Generalis Patrum Dominicanorum M. Turcus non semel M dixit mihi, dictum Teradam limites transilire in eensura opinionum. TERTIO. Denique de doctrina Theologorum tam multorum & celebrium

doeeri sanctam Sedem, ut de Moralis Theologiae corruptela in Belgio , invi- . diosum videbatur quare doctrinam expresserunt verbis magis amplE sonantibus, quae sibi idonea invenerant in dissertatione Ioannis Baptista innet praeses rentes in libello supplici ex ea doctrina extitisse in Belgio cententiones , Icrna basionei,sodala dec. quod est a vero alienissimum.

PROPOs1Tio sEnim. Urgens metus gravis est cauta justa Sacramentorum adminiitrationem a mulandi.

PRIMO. Praesto fuit haec propositio inter Articulos 26. quos Lovanienses Doctores selemni censura notarunt die 4. M i 1637. illic enim locum obtinet

338쪽

net Articuli is . & notatur ut Irreligiosa, ct Sacramentis CHRI I injuriosa. Unc de vero Censores Propositionem acceperint non est facilὰ dictu, uti neque, an ullus Auctor eam tradiderit; an vero eam fabricaverint Censores ipsi aut fabricatam acceperint. Hoe certum est doctrinam ipsam in Belgio vix esse notam , nisi ex eensutis Lovaniensium. agcrNDo. Potuit tamen Censoribus oecasonem praebuisse Antoninus Diana p. 3. Trach. s. re sol. 83.sic narrans: o Ioannes Sanche: in selectis disp. 33. n.6. se asserit ob timorem mortis, & gravem causam in administraudis Sacramentis is licitam esse simulationem, de adducit varia exempla. Hoc verum est, quod adducat quaedam exempla seu easus , in quibus licet simulare administrationem Sacramenti, sed doctrinam generalem, quam continet propositio repraesentatas. Sedi in illa disp. 3 s. non invenimus. De illa quoque non meminit Sinnichius in suo Saule Grege, quod assequi lieuerit, eum sit alioqui diligens, ut articulos a Facultate Theologica notatos suis Auctoriis bus adscribat. Hoe longe certissimum , quaestionem de illa doctrina in Belgio nullam iste, nedum Contentiones, acerbitates , scandala dce. quod illi profitentur

in libello supplici.

P RoposiTIO OCTAVA. Denique AucusT1Nus vel restrietione usus est vel aliqua ejus doctrina damnata est.

PRIMO. Sumpta est Propositio ex amplis Thesbus Antverpiae disputatis

die 9. Julii i67s. ubi ad verbum invenitur Thesi 27. procedit autem de Restrictione non pure mentali, ire reali, ut appellat Auctor Thesum et quam restrictionem sic ibidem definit. Restrictio non purὸ mentalis diei solet, Prolatio vorum, qua secundum se praeci se spectata non habent seu uni verum ,sed aliquem rerum habent,nul ex usu aut ex circumstantiis externis consigniscantibus , in quibus proferuntur ;per se patet Lectori, sine restrictione hujusmodi, non posse omnino subsistere sermonem, aut eommercium humanum . nihilo magis, quam sine verbis ex A. amphibologi eis, quae omnia si quis vitare velit, is se damnet oportet aeterno talentio.

Porro Auctor Thesum hoc unum agit operosὸ , ut ostendat interdum esse licitas hujusmodi restrictiones, quod cum probavit argumentis variis , probatdenique facto ipso S. augustini dieens; denique AUGUSTINUS vel restrictione usus est, vel aliqua eius doctima damnata est et in quibus verbis inest argumentatio di lemmatica, de subintelliguntii r haec; sed ejus doctrina damnata non est ; ergo restrictione usus est, reali scilicet & circumstantiis consignificantibus. Hane esse Auctoris mentem ex Theti tota est manifestum ; fitque manifestius ex toto opus eulo boe enim nomen merentur illae Theses in quo se ostendit Auctor eximium

339쪽

. SPECI M. DOCTR. THEOL. Pars IV. Cap. VI. S. 2. 329mium S. Augustini aestimatorem, solicite ubique assertiones tuas stabiliens S. Augustini testimoniis; led I: prudenter eavens, ne imitantes Calainum & ejus alie-Has, abutamur auctoritate S. Augustini adversus Ecclesiam, & Apostilicam S

dem.

SECUNDO. Ex his liquet, Propositionem Octavam non esse injuriosam S. Augustino: solum enim ea asseritur, S. Augustinum in suis scriptis alicubi usum esse restrictione reali , quam significabant circumstantiae ; qua assertione non plus detrahitur S. Augu*ino, quam si diceretur aliquando usus esse propositione habente duos sensus: neque enim quidquam interest, duo sine sensus habeat ex verbis ipsis, an unum ex verbis, & alterum ex circumstantiis. Probat vero Auctor Theleos S. AuguJinum restrictione usum et quia alioqui aliqua ejus doctiina esset damnata V. C. dum dixit, Omnia in delium e era esse peccata. quae Propositio in rigore, ct proprio verborum sensu, hoe est in sensu Michaelis Baj est falsa & damnatas in sensu autem quein habent verba, ex usu aut circumstantiis externis configni cantibus, ut loquitur Auctor Theseos, hoe est in sensit S. Augustini, est vera, ct minime damnata. In his quid peccati viderint hi nostri Doctores, non satis scimus, nisi sorte displicuerit insinuatum esse, Articulum Bajanum Omnia vera infidelium sunt peccata , falsum esse de damnatum, in rigore 2 proprio verborum sensu, quod illi negant reipsa. vide Lector 2.P.Specim. cap. I. g. q&cap. 3. S. . g. 2.

con irandum Lectori proponitur, quantum prae bis placere debeat doctrina Lovaniensium Doctorum hoc tempore de Refrictione.

Doctrina haee esse videtur: Numquam licet uti sermone ambiguo, seu ex verbis seu ex circumstantiis, nisi in eo sensu, in quo sermonem accepturus

videatur audiens.

Colligitur 'De ex illa Propositione , qua exposuerunt S. Sedi doctrinam

suam.

Sic rerbis utendum est,ut id,quod dicitrer,consideratis simul circum tantiis, quas obvie positi audiens intelligere, sit consorine menti liquentis. Si aliter fiat cum juramento,pem jurium est si citra juramentum, mendacium. Huic doctrinae lucem affundat Assertio quam Lovanti die ro. Februarii 3676. propugnavit LAMBERTUS VINCENT S.T. Doctor. Mendacium nudo casia est licitum e unde frustra tegitur restriditonum mentalium pallio. Illicitum euo Con essuris de auditis in cons ione interrogato , num rem aliquam in confessone audierit, restondere, se nescire, nempe ut dicam tibi, rei tamquam homo. Haec ipsa majori luee donavit FRANCISCVS VAN VI AN EN S. T. Doctor proponendo Lovanti die 26.Febr. 16 6. Assertionem hanc Thesi a.

340쪽

NE FALSUM TESTIMONIUM DIXERIS. Hoc praceptum pravaricatur Consessa rivi, cumstens ex confessone, Petium Verbi gratia commisisse timiιidium , se nessire respondet interroganti, uirum hoc ex confessone sciat. Quid ergo faciendum ' R. Dicat hujusemodi quoionem esse impiam, ct talem, ad quam nec Urmative, nec nVative liceat restondere. Sapientum judicio relinquimus, an satis consulat sigillo Sacramentali Consessarius ista respontione. Si non audivisset consessionem homicidii, liceret illi negare diserte, hoc sibi eon sellum esse Petrum ; cum ergo animadvertet interrogans. Confessarium tergiversari patet nihil paratius elle, quam ut judicet' et saltem suspicetur, Petrum consessum esse homicidium. Hoc attendentes The logi pallim omnes, exceptis hisce nostris, docent licere illi Confessario respondere ; Nescio. Idem Reo intectogato de crimine occulto licet secundum omnes Doctores teste Adriano S. T. Doctore Lovaniensi , cujus verba dabimus infra. De his ergo sapiens Lector viderit.

g. 3.

Specimen Modestia Lo aniensiam Academicoram in Maseria demendatio se perjurio.

Nihil est familiarius hisce nostris, quam doctrinam eommunem de restriactionibus lic proponere exsibilandam populo de discipulis , ut hi existimare debeant, simpliciter di generatim doceri, eas esse licitas et si e proposita

doctrina exclamationibus indulgent, ut ad noravimus S. I. ad Prop. 3. n. a. Habent vero sus deque restrictiones pure mentales,& reales ex ipsi scireumstantiis petitas , si non sint ad mentem interrogantis , ut ex dictis liquet :Quoniam vero docent Theologi omnes ', causas & eircumstantias posse incidere ejusmodi , ut non solum liceat, sed oporteat uti responsione , quae non

est ad mentem interrogantis , ut in Confessario interrogato , Consiliario , aliisque , statuat Lector quam aequae sinteensurae quas illi prodigunt in hac

materia.

I Εs quidem SINNICHIVS S. T. Doctor Lovaniensis in Mille nuget. I. e. IO . s. 392. in Theologos illos torquet Augustini dictum lib. de mendacio eap. I 8. Sunt in eu docIi, qui etiam regulas figant finesque constituant, quoci debeat, quando non debeas pejerari. o ubi ou Iontes lacumarum 1 2 quid facimus , quo abimus, ubi nos occultabimus ab ira veritatis si non solum negligimus carere mendacia, sed audemus insuper docere perjuria finis nullus sit, si quae effudit alia censorie vel indecore in praesente materia, prosequamur. Istud quidem indecorum 6. 39M Quis non mallet cum sim cane , quam cum tali Socio conversari dec. Haud minorem copiam ministrant quotidianae Theses: parce libemus.

SEARCH

MENU NAVIGATION