장음표시 사용
371쪽
sp ECIM. DOCTR. THEOL. Drs IV. p. XI. 36ilapientes: Censuram Apostolicae sedis , expectabimus sine dubio moderatio
Gra. ius displicuit his Doctoribus imponi erimen calumniatori, aut aceusatori falso ad elidendam calumniam neeestarium, quam imponi erimen sibi ad ovadendos cruciatus. Demus Specimina quaedam. IOANNES SINUCHIUS S. T. Doctor Lovanti die 29. Ianuarii x6s3. Ac sertionem hanc dedit Thesi 3. Imponens sibi crimen, quod non commisit, ad mortem aut gravia tormenta eradenda , non peccat mortifere , fi aliud incommodum non fit conjunctum. Nota l. Reos, de quibus solet esse quaestio, imponendo sibi erimen n&i solere vitare gravia tormenta , nisi de subeundo supplicium capitale. Nota 2. hane doctrinam esse defensam a Ioanne Sinnictis qui paucis post annis in Saule r. l. I. c. Iao. F. os. pag s . de do*rina illa exagitare non dubitavit Thomam Tamburiiivin operose detestans sulcidium lingua eommissum. GERARDVS VAN IVERM S. T. D. Lovanti die s. Maji i 633. Assertionem dedit multiplicem in materia detractionis Thesi a. his verbis. Etiam statis causa injuriam ab altero acce tam amico exponere, non est peccatum saltem mortale. Et generatim loquenti licitum est ob tui. vel proximi defostinem .i amotis crimen, modo retinnst, Augerer strvato tamen moderamine inculpata tutela , ne piru nocera, quam ad tutelam optu sis. Quin imo sine peccata mortifero tibi i falsum crimis impones ad evadendos cruciatus mortis illativos. Non requirit sine dubio ut mors absolute evadatur ista sui eriminatione. Non solet hoc reis
A NIMVS S. T. D. Lovanti die 17. Aprilis 1614. Assertionem dedit
Infamares 'si fre δε reu, sive de falso crimine per si , non est peccatum ma
rate . aut contra Iu itiam. Si autem rario nasili de causa M, ERIT ETIAM MERITOR II M.
Nota fractran, fra is falso crimine.
372쪽
Ad Doctriηm de Simonia, quam ut laxitatem Tbeologorum in Belgis Sanctae. Sedi proentarunt Doctores Lo anienses.
P Ropositio PRiMA. Dare temporale pro Spirituali non est simonia, quando temporale non datur tamquam pretium ; sed dumtaxat tamquam motivum conferendi, vel effciendi spirituale: Vel etiam quando per temporale fit solum compensatio gratuita pro spirituali, aut e contra. ΡRorosirio Sεcuso Et id quoque locum habet, etiam
si temporale sit principale motivum dandi sipirituale: imo etiamsi si finis ipsus rei spiritualis, sic ut illud pluris aestimetur quam res spiritualis. ADNOTATIO MARGMALis. An hoc non st smon pullis sub iustare , aut so*ere ut minus a nes sinonia hordes
PRIMO. Haee utraque Propositio est Articulus I s. ex illis 26. quos 4. die Maii 163 7. solenniter damnavit Faeultas Theologica Lovaniensis.Ioannes Si niιhiis unus ex illis censoribus in Saliis Exrege l. e. Io7. b. Is 3. pag. I 6. col. articulum attribuir. Gregorio de Valentia tom. 3. d. s. q. i5. p. 3. sed ibi quidem iniculum non invenerunt censores et quamquam quidni illis ibi displiceret V kntia, postquam displicuerat Ludovico Montalito Epistola ra. Sed audiatur Galli linia is Matre in latera Saulis E . sect. I. eap. 18. pag. 1 I3. ,, Gregoriis a Vatinita lueo a Sinnichio eitato prorsus docet eontraria isti artia ,, to et cum enim pag. 2οψ . retulisset auctores alios assirmantes, alios ne- ... gantes essesimoniam constres ritualeprincipaliter propter temporale, tamquam pro-- pter finem, mox ipse distinguit . his verbis: dupliciter potest qui conforres triai, male, propier temporale principaliter tamquam tropter finem. Vtra modo ita. ut ,, ις' ξρηαι A qud cum Inii, non mρα. pol talis o applicatienis Uimi ad actumiscusserendi
373쪽
spECI M. DOCTR. THEOL. Pars m. p. XII. s. r. 3ς3 conferendi multuate , sed ιtiam ipsius stiritualis; SI VIDELICET ILLUD TEM-
,, POR ALE AESTIMET PLURIS , non modo quam actum conferendi hic, o nunc
ostitit te, sed etiam quam IPSUM SPIRITUALE , quod confert. ET TUNCO OMNINO COMMITTIT TALIS SIMONIAM. altero modo potest quis conferre,, i 'irituale θι. ita ut temporale apud eum non fit etiam Inis ipsius rei θiritualis quasiis temporale pluris ab eo quam spirituale astimetur sed taraummodo voluntatis, sis apri plitationis animi ad actum conferendi stirituale: ct hoc non est fimonia. Consideranti haec verba erit dissicile statuere quo consilio Sinnichius r
lato artieulo citaverit Valentiam lom.I. d.6. q. 16. p. 3. quia , ut patebit conis ferenti haec verba cum arti eulo, docet ibi diserte contradicentia articulo se- ,, eundum eam partem quae praecipue est obnoxia invidiae. SEC NDO. Attribuli quoque ibidem Ioannes Sinnichius articulum Adamo Tannero tom. 3. d. s. q 8. dub. 3. n. 6 . estque revera articulus sere eoneeptus
Tanneri verbis, sed inhumanὸ avulsis a suo contextu , quem qui legit, videt, nihil ibi esse magni peceati, etsi seeus visum sit Ludorico Montastio Epist. I 2. Doctori aestimatissimo his nostris. Primo enim Tanneriis solii in negat in ea-sibus Artieuli intervenire limoniam naturalem: mox enim n. 6 s. cavet his verbis: hoc tamen non obstat; quo minus in casbin a jure expressis incurratur simonia ,sνι ea, quam juris positiνi superius diximu/, sive secundum presumptionem externi fori. Unde de Assertionem suam sie incipit R. limoniam VERE, ET PROPRIE
non esse, ni se quando temporale accipitur tamquam pretium oc. a. Tanne rus in casibus Articuli non recusat, admittere ultra peceatum simo niae positivae aliud grave preeatum alterius rationis, quam simoniae: quia n. 67. sic loquitur : Esto quidem tali commutatione grave peccatum committatur ; ac mulis casibus jure explesiis simonia saltem juris postiiνi incurratur, ut dictum est n. 6 s.
3. Tannerus ibidem in ipse exordio damnat generaliter ut simoniam om nem commutationem , qua sphituale pro temporali commutatur, tamquam pro a quali , secundum existimationem commutantis. Quando igitur a simonia naturali
eximit donationem rei temporalis ob spiritualem , tamquam propter finem , se ut illud pluris aestimetur, quam res spiritualis , non ponit rem temporalem tanti pretii aestimari, quanti spiritualem ; sed amorem rei temporalis esse m iorem , quam rei spiritualis . quae sunt valdὸ diversa e hoe illum intelligere ostendunt superiora , simulque quod subdit, Talem estimationem inrmiri in omni peccato mertali, ubi Deus postponitur rebus temporalibus. Denique exempla quibus utitur in Corollariis plane ostendunt nihil illum diserepare ab aliis vulgo Theologis r ab his enim passim singula admittuntur. Ex his patet Articulum esse conceptum Tanneri verbis valde mutatis, truncatis, & inique avulsis a suo contextu. TERTIO. Neque Valentia, neque Tannervi sunt Theologi Belgae, aut in
quorum verba hi jurarint: postulamus ut ostendant Doctores, quaestionem Z et et apud
374쪽
apud nos exeitasse contentiones, ambira m , sinulata, perturbationes publuia. Hoe profitentui in libello supplici.
PRoposirio Tεχτi A. Pro intercessione ad beneficium obtinendum potest aliquid dari sine simoniae suspicione.
PRIMO. Haec Propositio est articulus 16. Oc illis 26. quos die 4. Maii 163 . talen niter damnavit Facultas Theologica Lovaniensis. Verba Articuli aecepta sistat ab Antonio da Ucisar Theol. Moral. Tract. 6. Exam a. c. 6. n. 43. pag. 7 . nisi tamen aceepta sint ab A vino Auctore libri Ia Μρrale des Iesuit sTom. 3. pag. 3 I. ut ut sit, secta est ex quaestione , seu interrogatione Auctoris assertio. Ipse Escisar ibi nihil definit ; sed refert sententiam aliorum non de intereessione qualibet, ut procedit interrogatio versa in assertionem , sed de sola intereessione mediata : Auctores vero lententiae parum accurate eitavit ede illis videatur Themas Sanche: lib. 2. Confit. eap. 3. dubio 16. Andreas Mendo in tera dissert. i. q. a 3. sed his nostris Doctoribus ad repraesentandum Articu tum S. Sedi, suis ciebat interrogatio Antonii de Ucobar. SECUNDO. Postulamus nominari Theologos. qui in Belgio doctrinam propugnarim & quidem non sine contentione scandalo Sce. pro doctrina Theologorum in Belgio ossertur Sanctae Sedi interrogatio Hispanica : hoe non est aequum.
PRomsImo stu RTA. Dum quis exterius rem spiritualem
pro temporali promittit, Vel rem temporalem pro spirituali, ab que animo tradendi vel se obligandi ad rem irsam tradendam, non est vere simonia.
PRIMO. Propositionem aecepere ab Antonio de Esebar in Theol. Moral tract.6. exam. Σ. cap.2. num. I vel a Ludovico Montiatis in fimosis Epistolii. ubi doctrinam illam exagitat Epist. I x. doctrinam ipsam verbis aliis aecipere poterant ab Auctoribus omnis generist cum sit valde eommunis, ut periti norunt . utpotὸ CHeiani Tom. Σ. opula. tract s. q. 2. Dom. Sotol.9. de just. q. 3. a. I. Petri de Nararra l.2. de restit. e.2. n. II. dissie. I x. Petri de Le sma. I-νisi Lopeet. . aliorum muliorum , atque etiam Eminenti. Cardinalis Disti in lamma l. e. o. in fine se doeentis. Hla est unum dubium de eo, qui promItteret dare pecuniam pro ben is ficio; haberet autem animum non dandi, sed fictet de sic accepit beneficium. ,, an esset simonia Τ Ad hoe Sola de C et. dicunt. non esse: quia actus ext
,, xior ab interiori rationem seruit ; unde licia talis promissio ficta juramento'
375쪽
is eonfirmaretur, non esset simonia , quamvis in foro exterioli iudiearetur si-- moniae quia illud non considerat interiora. Ego ita eredo , quamvis Narari ,, alia procedat via , SED HAEC EST MELIOR Non est monendus eruditus Lector nullum horum Theologorum dubitasi se , quin esset grave peccatum illa ficta promissio idque ex varus titulis , quosaeeurate explicat Petrus de Naparra loco et t. Unum satis habent docere non f re peccatum simoniae.
' Pgopostrio uti NTA. Cum dixit Concilium Tridentinum, eos alienis peccatis communic tes mortaliter peccare,
qui, nisi quos digniores & Ecclesiae magis utiles ipsi judi.
caverint , ad Ecclesias promovent, Concilium vel I. vi. detur per hoc , digniores, nori aliudsignificare velle, nisi dignitatem cligendorum, sumpto comparativo pro positivo, vel x locutione minus propria ponit digniores, ut excludat indignos , Vel tandem loquitur s. quando fit
con ursus. ADNOTATIO MARGm Lis. Secundum hoc non erit gracre pecca
tum relicto digniore minus dignum eligere ad sese atum , aut ad pastoratum , pro quo non si concursus.
PRIMO. Siciliam ex aliquo intervallo revisini Doctores non invenientes in Belgio eorruptelas Theologiae Moralis sibi idoneas, magno studio quaesitas. Sumpsere propositionem a Thoma Tamburino lib. 8. in Dee. tract. 3. c. q. s. . n. g. ut sincere informarent S. Sedem de doctrina Auctoris siculi debuissent Propositionem eoncipere his verbis. Cum dixit Cocii. Trid. eos alienis peccatis communicantes peccara θέ. Videtur pohοι ι digniores . non aliud significare Mile θι. quamvis piopter hunc Tridentini textum fit multo probabilius Episcopatus oesimilia majora curata beneficia de quibus solum hieloquitur Tridentinum aebere dignioribus conferri, nec in praxi aliter sit consulendum Hare enim posteriora verba loco eitato n. i I. habet Tumbininus quae ad rem ipsam faeliint non parum. Illam ergo explicationem loci Tridentini auctor ille tradidit solum ut mines probabilem, sed tamen probabilem speculative saltem; idque, quia Tridentinum ibidem monet ut boni pastores, a4 Εω a Uanei tram- Peamar , quales esse possum etiam comparative minus digni
376쪽
SECUNDO. Quam provide concepta sit adnotatis Marginalis viderint hi Doctores. Non valet consequentia: Concilium censuit peccare mortaliter eos,
qui non eligunt dignum ad Episcopatum aut pastoratum : Ergo non est grave ue peccatum relicto digniore minus dignum eligere ad Episcopatum aut pastoratum. Persuasisse sibi videntur Concilium Trid. illo loco praeceptum eondi di siti quo solo sit illicitum promovere minus dignum. Sapientilis Cardinalis de Lugo disp. 3o. de just. num. I a. ad locum illum Trid. Nosandum est, inquit , in his verbis non imponi norum praceptum, ut constat, sed reduci in memoriam oblis
gationem , qua jam erat. P. 2.
Decimen modesta Doflorum s Acad micarum Lovaniensium in praesenti
FACULTAS THEOLOGICA Lovaniens s die 4. Maii Iss . solenni eensura notavit Articulum qui est Propositio prima & seeunda de Simonia , quas retulimus q. superiori in principio. Censura vero est haec. Varia ista fimalitates ut plurimum pallia sunt utentis Simoniae ct quampis feri subinde psit, ut nulla proprie dicta Simonia labes subsit, plerumque tamen subsunt
sordes Simonia Unes. Hie notet Lector oecasionem eoneipiendi & damnandi articulum esse arreptum ex scriptis Gregorii de Valentia, de Adami Tanneri, ut explicuimus f. ta periori. Ostendemus vero infra Censores,& quidem in ipsa sua censura, laxius sensisse in materia de Simonia, quam Valentiam aut Tannerum , quorum doctrinam exhibuimus f. superiori. Haec vero est immodestia,doctrinam in lignium
Theologorum sumere notandamquapiam censura , in qua ipse delinquas m sis, quam illi deliquerunt, si quid deliquerunt.
FRANCISCVS VAN VIA NENS. T. D. censuram dicti articuli auctam a probavit Lovanti die a I. Junii I 67o. juncta etiam approbationis eausa gravi, Thesi x. his verbis. Eo enim semel admisso conceptus Simonia usque adeo a rebus humanis exulabit, ct in mundum platonicum demigrabit, ut sigimon Magus, Gieci, o Balaam a mortuis jam resurgant, haud magno labore se ipsos expurgent: qui tamen non modo Simoni ci sed o Simoniastrum praecipui reputantur Patriarcha, Hoc genus delicias plenis modiis ministravit silmisbius in suo Saula exuge
l. a. c. io 7. sed non tin moremur.
Facultas eadem Theologica severius notavit Tertiam de Simonia Propositionem pro intercesilone ad nn cium obtinendum*as aliquid dari sine Simonia suspicione: quae est interrogatio Utabarii a Censoribus versalia assertionem: n lavit vero his verbis.
377쪽
DDUt, ac pernicie a, b minibusque ambἰtios , o indignis aditum aperiens adbeius cia per pecunioni promiscue pri curanda. ANDREAS LAl RENT S. P. D. unus ex Censoribus severitatem auxit Lovanti die 8. Octobiis i66 I. The si 1. CONTENDITE INTRARE PER ANGUSTAM PORTAM. Hunc Dominisem nem quantum in se est, mendacim δει iunt, qui similem probabilitatem inducunt: ut, liciatum est pro intercesilone ad Γιneficium obtinendum aliquid daresne Simonia sispicione. Hujusmodi cantionibus obdurescere oportet in Belgio Bonos viros, nisi miseri velint est e. Quid fundamenti fuerit ad fabricandum articulum, expli- euimus 6. superiori. Illum vero quia inveniunt hi Academiei censura notatum a Theologiea Facultate, occinere non eessabunt, ut axioma quoddam , tesse ramve suorum Adversariorum qui a doctrina ipsa sunt alienissimi. IACOBUS PONTANVS S. T. D. unus ex Censoribus Lovanti die as. Iulii 1663. in eumdem articulum haec dedit Thesi I. Hinc ad passi dum illius Simoniar) pravitarem nimis laceram cosum chlamydem illi, qui hunc articulum procuderunt: dare temporale pro spirituali O. . Quinam procuderint explicuimus S. superiori. Doctoribus Theologiae intercinuerunt Poetae r unum audiamus alterumve. Quid ιunctare Simon feri Miracula cernis 'Hac tu si facias , qua tibi lucra serentiri superimposita est capiti tua dcxtera , PETRE ;Spiritus Ethereosnctus ab axe datur.
Eia age Simoni flat, precor, ista potestas ,
Dentur ut o nutu caelica dona meo. Si facies , ingens dabitur pro munere nummus t Annuis y exitis sit tibi nummus , ais. Cur ita PETRE tibi ut pretium non nummi AIn mea testum ista ciere paro.
Cur miserum inrasit deformis lana GIEZIM , Inficiique rudes exitis manus
Anne profana ferunt invism munera lepram, Diraque pro grato munere lepra datur 'Nil minus: indignum generant non munera morum: Hujus poena dati non fuit illa multi Cepit dona lubens non tamquam debita, gratus Dat M AMAN igratis prabita dona placenti Credibile est alio rexarum crimine struum Forte minus Domino paruit ille μο.
Dillim rargem Ioannis dinniιbii S. T. D. leserunt hi Pociae. F. 3. Doctrinari
378쪽
Paniensi S. Sedi repraesentarunt Dociores Lo amensra. SAnctis Sedi repraesentarunt Articulum is .ex illis 26. quos censuravit Theologica Facultas die . Maji I 6s . hune scilicer. Dare temporaIe pro spirituali non est Siminia , quando temporale non datur tamquam purium . sed dumt xat tamquam motivum oec. vel etiam quando per temporalest solum compensatio grathita pro spiriιμali aut ie contra. Et id quoque locum habet
etiam temperate si princip/le metirνm dandi spirituale ; iniis etiamsi si suis ipsiuni seu itualis .H Mi illud pluris Uinietur , quam res stirisualis. Constat ex dictis f. i. occasionem huic articulo esse arreptam ex scriptis Vulantia &. Tanneri. Erit igitur operae pretium videre censuram qua notarunt Articulum , tum ostendere laxius de Simonia sensisse ipsos Censores & quiadem in sua eensura , quam ratentiam & Tannerum. Censura baee est.
Caria istasermalitates ut plurimum passia mit larentis Simonia: ct quampis feri subinde possit, ut nuda n tu dicta Omnia labes subsit , plerumque tamen subsunt
sides Simonia asines. Hic ergo audiatur Guillelm*sis Matre in Statera Salvis E .sect.2.eap. 14l.19s... Ecce iudicio Faeultatis Theologicae Lovaniensis istasematitares ut pluri-rimum pallia sunt latentis Simoni . Ergo iudicio ejusdem aliquando non suntis pallia latentis Simoniae ; ergo judicio xjusdem aliquando dare temperate pro se Spirituali non es Simonia, quo a temporale datur tamquam motipum dcc.consido
,, Et quamvis FIERI SUBINDE psit. ut nulla proprie dictu Simonia Iabes s intelligenda sunt hae e de universo ea se, eontento in Artieuior eur enim de , , hoe dubitabimus ' ergo iudicio Facultatis fieri potest ut non sit vera Simonia, ,, dare temporale pro stirituali, quando temporale Otur ι-quara motivum oec. i is que etiamsi temperati sit principale molirum dodi spirituati: imo etiamsi sit sinis ἐρ- ,,fus rei spiritualis sic ut illud ptu is astimetur quam res spiritualis. In hoe vero laxitari eenset . potiusque est rea articuli Dcustas quam Valentia qui ut vidimus num. ,, 212 di sertis de amplis verbis assirmat.omnino committi Simoiam in postremo is easu. Quod vero Facultas restrior it ad Simoniam proprie dictam, restrinxit ,, quoque apertissimETannerus, ut vidimus num. 23'. videamus postremam
.. plerumque tamen subsunt sordes Simonia os ines. Ergo iudicio Facultatis alia , quando ne quidem sub lint sordes Simoniae Mnes. Hue usque Tannerus non ,, est progressus,ut manifestum est ex dictis num. 233.Patet ergo,quod aiebam,rimestti
379쪽
sPECI M. DO CT R. THE O L. Pars IV. Cap. XII 3. 3. 3 , , multo potiori iure auctores Articuli dici potuisse a Sinnichio Doctores Fa
,, cultatu Theologicae Lovaniensis , quam Valentiam, aut Tannerum. Post hare, Lector confideret quae de auctoribus Articuli pronunciat Sinnichius Saulis reg. cap. Io7. pag.q36.cOl. 2 in vind. cap. 2 o. pag. 26 o. de audentiorum , in- ,, quit, Solptorum numero haud dubie DerAnt , qui Articulum mox relatam procude- ,, runt: quo utique semel admisso conceptus Simonia usque adeo a rebus humanis exula-
obit, ct in mundum platonicum demigrabit, ut si SIMON Magus, GIEZI, o Ba- , , L A AM a moliuis Iam resurgant, haud magno labore si ipsos expurgent. Simoni Ma- ,, go, Giezs. de Falaamo patrocinatos censet Valentiam de Tanncrum : de hoc via ,, derit Facultas Theologica Lovaniensis. , Quoniam vero in materia Simoniae exosum est nomen etiam moliri. seu Dis de gratuita compensationi , ut vocant, audiamus Lovanienses Doctores. IO ANNES SI :CHIVS S. T. D. unus ex Censoribus multo severissimus, Lovanti die 1 . Decemblis 166 s. hanc assertionem dedit Theti t. Diriditur Sinionia in mentalem. realem, ct conventionalem, ad quam reducitur considentiatu, Ad primum non sit cit quod ita intendatur temporale, ut fine eostirituale non fleret. Vnde excusamus a Simonia Clericum , qui propter distributiones, alias non iturus, choram sequentat. Ita intendi temporale, ut line eo spirituale non fieret, vel contra, est spirituale dari vel fieri tamquam m=tivum sciendi temporale , vel contra iuxta lentum Articuli a Censoribus damnati. IACOBUS POMPANVS S.T. D. de ipse unus ex Censoribus Lovanti die I s. Iulii 16 i. Theli i. Ad Simonia proprie dicta rationem suscere non putamus, quod stirituale detur quς- modoιumque non gratis fine interventu alicujus temporalis. GERARDVS VAN VERM unus & ipse ex Censoribus, simulque ex iis D ct Oribus, qui hae te .npore expostulant apud S. Sedem Lovanti die ro. Iuniii 562. Theli a. Pro quocumque Sacramento tamquam pretium pecuniam dare vel accipere Simoniacum est. Sed an etiam, Si in extrema necessitate adulti aut parvuli pro Sacramento B ptismi pecunia aliqua suppeditetur ' non. Hie quidem Do tot ibi non propugnavit inconcussa dogmata S.Thoma 2.2. q. I co a I .ad I. Nullo modo deberet pretium pro saptisma dare. sed potivi absque sartimo decedere. Io ANNES MALDE RUS Antverpiensis Episcopus S.T. D. Lovaniensis 2.2.
Simoniacus non erit Clericus etiamsi principaliter propter distributionis veniat, mulio minus, si solum non erat venturus, nisi distribusiones fuisset accepturis,mod. non veniat ut eas accipiat tamquam pretium sui escii, sied soliιm insustentationem. Doctor idem Maideria de eodem Clerico ibidem dub. 6. pag. 6oi. col. 2. Sic loquitur. Aas Forte A a a
380쪽
Forte etiam ex parte operis distinctio adhibenda erit: dicunt enim quidam ire ad T clesiam, ct personaliter ibi pervere, esse prιtio a limabile. non autem divinum oscium exequi: non omnino dissimile est quod D. THOMAS in sicapit. Quodl. 8. art. II. Ibidem dub. 3. pag. s 9s .eo l. i. Sic docet. Donationes gratuita quadam sunslicita, etiamsi sint rei temporalis accepta inruitussiritualis e Hare, nisi fallimur, est illa compensatio gratuita, de qua est mentio in propositione prima.
IO a NNES GIGGERS S.T. Doctor Lovanientis 2. a. tract. 7.e. 4 dub. 7. n. go. Licitum quoque est aliquid accipere pro ratione obligarionis, qua Minister aliquando se ad tringit ad ministrandum certo loco ct tempore. Obligationem hanc esse pretio aestimabilem probat a simili. Quemadmodum obligatio ad dandum mutuo, quotiese cumque alter exiget, est pretio astimabilis , etsi datio mutui retio astimati non debeat.
Dissicile hoe et consequens enim videtur, ut es obligatio non repetendi sortem ad certum tempus siti pretio aestimabilis: contrarium censuit Alexander VII. Citat prole inIGGERVS M.ALDERUM : utrique praeiverat I NNES MOLANVS S. T. Doctor Lovanientis Theol. pract. Tract. a. e. 2. n. I 8. his verbis.' Licet etiam accipere pro obligatione administrandi i non enim hic venditur res spiritualis. sed libertas. GODSCALCES ROSEMONDVs S. T. Doctor Lovaniensis in Cons latrali eap. I9. pro p. a 3-p g-s J8. col. 2. Serviens Episcopo vel alteri Praelato, aut Domino inste remunerationis alicujus benescii. Simoniam non committit ,si sine omni pactione, o conditione serviat; dummodo tamen principaliter hac intentione non serviat : si tamen principaliter intentione obtinendi beneficium, nullo tamen pacto interveniente, 6erviat, quamvis graviter peccet, non tamen incurriι talem Simoniam, qua obligat ad restitutionem ct 1e gnationem lene=ιii. Conseiantur haec cum doctrina explicata s. r. quae occasionem praebuit con-eipiendi & damnandi Articulum i s. sc n Propositionem. r. ct a. de Simonia. IOANNEI BEETS S. T. Doctor Lovanientis in Exposit. . Praecepti Decal. eap. 9. liti. H. Ex his eliciuntur multi casus , in quibus liciιὸ aliquid dari potest pro stiritualibus piimus eg quando aliquid gratis datur vel recipitur. 2 non ex corrupta intentione emendi vel vendendi rem stiritualem : tunc enim non est Simonia. Atque his quidem Lovaniensibus Doctoribus in materia Simoniae valde fuit tam exosa omnis ratio motivi, seu finis, & gratuitae compensationis, quam hisce nostris: doctrinam ergo suorum Doctorum ut reprobatam a su a Schola repraesentarunt Sanctae Sedi.