장음표시 사용
391쪽
Censuris ' non dicemus : Articulum enim illum Octavum ex septemdecim obtulit impostor Hispanus Gregorius Esclupea. , de quo audiendus Guillelmus is Matre in Statera Saulis exugis sect 3. eap. s. qui eum ostendisset articulum primum, secundum & tertium ferὸ esse aeceptos ab impostore Gallo Auctore libelli Thιοlogie Morale de Iesuites, de reliquis sie narrat. si Dieamus paucis. Quartum Articulum impostor Gallus delineavit seiff. q. , num. 19. p. t . Quintum articulum obtulit idem sect. 3. n. I9. pag. 16. Sex- tum articulum sect. 3. n. 7. p. I 2. Septimum articulum non obtulit impostor ,, Gallus sed Hispanus, Gre Prius Esclapeti artieulo 69. Hujus imposturas sup-- pressit Inquisitio Hispaniea. IDEM DE OCTAVO ARTICULO LECTOR I A TELLIGAT. Nonum articulum prompsit impostor Gallus toties memoratus,, sech. 3. n. 8. pag. I 3. Obtulit idem articulum i .i s. I 6. II. Sed jam horum me
TERTIO. Neque tamen ignota est nobis quorumdam antiquiorum doctrina in hae materia. G Gonem eonstat saltem periculose locutum, non ita tamen quin excusare illum quidam conentur. Captunus nihil definivit de praeeepto observandi festa. angelin & quidam alij non excusarunt a gravi peceato trans. gredientes legem ex eonsuetudine. Sed neque sunt illi,quorum doctrina eenseri possit laxitas hoc tempore Theologorum in Belgio , quae nobis Contentis-nes, perturbasiones, scandala dedetit. Auctores propositionis proserant Doctores. ut intelligamus non fuisse usos libello impostolis ad informandam S. Sedem de doctrina Theologorum in Belgio.
PROPOsITio sECuNDA . Si Herus quispiam ha is duodecim servos injungat eis laborem integri diei assignando is duas horas successive, ac divisive non
PRIMO. Auctorem doctrinae, quam eontinet propositio Ioannes zmlab in Sole Exrege cap. Io7. pag. 32.col. I facit Thomam Tamburinum l. . in decal. eap. s.f. 2.n.2. quia scilieet non improbat,quam ibi refert, sententiam Tonacina illam obiter docentis d. s. de 3. praeci dec. q. unica p. I. n. q. fieri potest , ut etiam' in Belgio prodierit uspiam aliquid Thesium Scholastiearum .in quibus illa eontineretur ι caeterum eam esse aut valde eommunem inter Nostrates , aut cuipiam tam etiaram, ut ejus eausa prosilire velit ad contentiones, acerbitates, scandala, non est eredendum his Doctoribus In libello suppliei. SECUNDO. Quantum etiam peceati habeat illa doctrina libent ux discemus a Romanis Censoribus, quam a Lovaniensibus , inter quos Ioannes Sinniιhius in Saule rege lib. I. c. IoT. F. oo. p. 432. eol. t. contra doctrinam ipsam hoc fere telo insurrexit.
392쪽
38, SPECIM. DOCTR. THEOL. Pars IH cap. XVI. g. r. Saulus Stephanum lapidavit eorum manibus, quorum vestimenta servavit ἰut expeditiores essent, ergo herus jubens duodecim servos singulos suecessive laborare per duas horas, laboravit toto die, adeoque peccavit mortaliter. Ad hoe argumentum Guillelmus te Matre in Statera sessit. ι . e. 8.pag 39. perplexares, inquit, assignare disparitatem. Sic refutare laxitates, est prodere severitatem M. Nos ex argumento Simiιhii intelligimus idem pronuntiaturum de hero , qui duodeeim Servos infideles praecepto Ecelesiae non obligatos, juberet similiter laborare. Sed ille viderit, viderintque Theologi, quibus placet doctrina, eujus sane praxis non est facilis, aut expedita valde.
De misse auditisue et ' Horis canonicis.
Ad Doctrinam de missae auditione s boris canonicis. quam, ut laxitatem προ- logorum in Belgio S. Sedi repraebentarunt Dociores Lovanienses.
ΡRoposiTio PRIMA. Satisfacit praecepto Ecclesiae de
auctendo sacro, qui duas ejus partes, imo quatuor si mul a diversis celebrantibus audit.
PRIMO. Haee propositio est articulus i7. ex illis 26. quos Faeultas Theologiea Lovaniensis solemniter damnavit die A. Maji i 6s . Ioannes Sinini bius Censorum unus in Saliis Exrege l. I. e. Io 6. M E tractans articulum non habuit in promptu cui eum adscriberet ; qaod mirum ; eum Ludovicus Montaltius in famosis Epistolis eum adscripserit Antonio de Gobur in Theologia Mor. editionis Lugdunensis anni 1646. quam non habemus ad manum ;In codice qui est ad manum assirmatur de duobus simul partibus ni issarum& non de quatuor , idque hac ratione quia potest auu ad utiumque sacerdotem an mum attendere. Non persuadet nobis haee ratio , occurrit tamen Cediivae L vaniensi his verbis conceptae : falsa est, o praeceptorum Ecclesia elusiva, nec maj rem habet apparentiam de q. sacri partibus quam de io. sic visum est illis doctoria
393쪽
sPECIM. DOCTR. THEOL. PUIV. cap. XCI. s. i. 383PRoposiTIo sΕCuNDA. In audiendo missam de praecepto , vel recitandis horis ex Obligatione, satis est attentio externa : unde potest quilibet voluntarie distrahi.
PRIMO. Verba propositionis excerpta sunt ex Thoma Tumburini lib. r. in
dee. e. 3. 6.8. n. I 2. audiatur ergo Guil. te Matre in statera Saulis exr. Sect. i. c. 6. n. 8O. p. 3 3. , , Tamburinus l. I.e. φ. 6.8. unde sumpta sunt verba illa , revera hoe
agit ex profeta,ut scrupulosis subveniat. Sinnichius autem in Saule eis. e. ,, a QT. pag. 34.cOl. ro pro tua benevolentia in hune auctorem , audiamus, ait, ,, eumdem alibi laxioribus indalgentem : ipsum puduit hujus dicti : unde , vel p ,,rtili, inquit, ut prasseri, ScrupulosioribM medentem Languida eorrectio. Quidis erat opus isto ut prase fert: simulavit ne Tamburinus te terupulosis mederi,&,, laxioribus indulgere studuiti vide suspicionem atram jam vero quid reis prehensionis meretur remedium illud a Tamburino serupulosis praetcriptum ,, eonsulantur Theologi etiam liberius vulgo medentes isti hominum generi, ne,, denique attentione orationis hoe essiciant, ut inepti ad orandum sint. Recti-
,, us ei lasset Sinnubius Tamburinum l. 4. c. 2. s. i.n. I9.2o. 2I. ubi, ut probabilem,
,, amplectitur sententiam assirmantium tempore sacri de in recitatione ossietiri divini, non esse necessariam attentionem internam , sed iterum iterumque significat attentionem se intelligere actualem , monetque se loqui solum de ,, de necessitate sub peccato mortali. Haec ille. SECUNDO. Nequaquam erat operae pretium de hae doctrina eeruiorem fieri S.Sedem Lovaniensibus Doctoribus et est enim tam multorum extra Belgium cin quo est nullius nominis, nisi quod quidam probabilem voeaverint ut Romae sit notior quam Lovanii. De auctoribus doctrinae videri potest Ani et
Diana Part.4. Tr. . R. Io . P. T. Tr. I. R. So. Leander tom. a. de Sacram. tr. 6.
d. II. q. II. S: tom.6. tr. 8.d. q. q. 2. Valerius in disi. Ulusique Iori v. Hora can. disse. x .citans pro illa sententia Auctores viginti duos , atque in his S. Thomam. Et vero sententia fuit S. Antonini s. p. tit. 13. 9.T. iterumque F. 8. Silvestri v hora q. I I. n. i 3. profitentis se loqui ex mente d.Thoma, ct Petri de palude. est itidem sentenistia Angeli v. bora n 27. Duronde in A. d. Is q. 12. n. 6. mittamus Hostiensem glosam, Archidiaconum, Ioannem de Medina, Victorestum, Machadum, aliosque. Haee in gratiam Doctorum Lovanientium tam liberis censiaris notantium doctrinani , ut mox videbimus. Ceterum illorum Omnium , quos nominavimus, peccatum ,
si quod est peccatum, luunt hoc tempore Theologi Belgae , quibus doctrina, minimὸ est familiaris r postulamus annumerari, qui eam tradiderunt, si quis biolute tradiderit, praeter Doctores Lovanienses de quibus infra. PRO-
394쪽
,s SPECIM. DOCT. THEOL. Pars Ir. Cap. XII. C. a
PRoposiT1o TERTIA. Qui non potest recitare maluatinum, ac laudes, potest autem reliquas horas, ad nihil tenetur , quia major pars trahit ad se minorem. Similitet si audire posses sacrum selum a praefatione deinceps,ad nihil teneris, quia per istam partem non potes adimplere praeceptum.
Doctrina Propositionis videri potest fuisse Navarri in Com. de orat. e. IDoctrinam Navarri sie temperatam ut qui eum socio reeitare potest totum ossietum , & aliter non potest id praestare debeat. eensuit probabiliorem Cain stropalaus p. 2. Tr. 7. d. a. puncto 6. verbis igitur Castropalai poti mum coneeptam propositionem censuerunt doctores offerendam S. Sedi-Quot aliorum Theologorum verbis eonceptam offerre potuissent majori jure , notum est peritis. Sed nos in Belgio quaestiones illae non torquent. g. 2.
Specimen modestia Doctorum , s Acarimitarum Lovaniensium in materis de missa auditione G hom canonicis.
CEnsu am Faeultatis Theologicae in propositionem primam, de auditione plurium sim sit partium missae, hanc audivimus et Iasa est oe praceptorum Ecclesia elusera e nec majorem habet up rentiam de 4. Sacri partibus , quam de vi- ginti. Modestius dixissent propositione non esse veram, tum vero de hoe in t gra suisset deliberatio aliis Theologis, donec S. Sedes eertum quid definivisset. Ad propositionem seeundam , de auditione missae & horis ea nonicis , cum
sola attentione externa magnum edit strepitum Ioannes Sinnichius in Saule exr. I. I. e. Ios. s. 399. p. 418.col. a. Assertionem, inquit, a SILVESTRO pridem tradiatam C ABEZVDVS jure merit. FALSISSIMAM G IMPROBABILEM praedicat. IN lentibus illa sententia accommodat illud Hier. 28. Maledictus, qui facit opus D mini fraudulenter. hoe itidem Mart. 1 f. mpocrita bene prophetavit de vobis ISAIAS dicens; populus hic labiis me honorat: cor autem eorum longe est a me : hoc etiam S. Bernardi in Apol. ad Guiliemum abbatem : Quis magis impius , an profitens impieta ratem, an mentiens sanctitatem Non minus tragi ea dedit idem Doctor Ioannes Sinnichius Lovanti die a9 Ianuarii 1663. Theli I. His verbis. νηde patet, quam ineptὸ quidam mere racali recitatione uin externo corporis cultu
395쪽
eo uncta contenti sint: cum humaniu sensus holreat audire, Ecclinam non plus in hac materia indicere Cliricis aut Monachis, quam prastari posit a Psittacis. Quare in tales meritὸ incidat propheticum illud fulmen ISAIAE D. p. 13. Populas hic labiis me honorat, cor autem eorum longe est a me. GERARDVS VAN IVERM S. T. D. Lovanti die r6. Ianuarii 16 r. Thesia. RABBINIS UNDULGENTIORES SUNT, qui confrinter docent, ad lactionem horarum non requiri attentionem internum. Triti stima his Doctoribus doctrinam quampiam in materia morum improbantibus sunt haec vocabula , RABBINI. PHARISAEI , LIPOCRITAE, & similia. Amoeniora dederunt Poetae Lovanienses nuper. Ad doctrinam de missae auditione sic luserunt.
O malet quod missumfestis audire diebus
Lex jubet, o votis lex inimica meis. Sed quid agam ' nobis dedit hoc Ecclesia Iegem rΠιηι si tro grediar, grande parrabo nefaF. Quam candelarum pestes exhorrea m vis Dum Subit ira, subit commodus ecce modus.
Incipit en sacrum: coeptum lilud , pane peractum Est aliud, modico tempore lecto genu. Vix moror , o primus pergit, procesiit o alter, Tertius absisit , nunc abiisse Iicet. De recitatione ossicii eanonici sic lusit alter: sortasse intelliget eruditus L ctor in quem virum luserit. ore Iera , tacita sed sidera mente revolvo;
Et quascumque tenent lucida signa vias. .
Nec satis est ; renium non carpit musca volarum, in turba mentem stridula musca meam. Et modo Mineον terris, patriaque recordor , Et venit in laetas impetus ire via1.
Baad aliter volare semper, sinsiumque repolror, Quam lapis, injectum quem Init unda minis.
Et tamen Horarum me rite exsisere munus
costar, o hoc ausim teste probare Deρ. Facessant alia hujus generis, quae plausum Lovanti tulerunti Cec s. marinam
396쪽
s. 3, Doctrinam L aniensium Doctorum. de missa auditione. O uris canonicis .ut rei probatum a sua schoia S. Sedi repraesentarimi Doctores Lo anienses. A Udivimus f. superiori quania libertate IOANNES SINNICHIVS προ
it tinxerit Theologos , quibus sussiciebat in auditione millae .& Horis Canonicis attentio externa: audiamus ergo rursum quae dedit ipse Lovanti dier . Ianuarii i6s9. Thesi . Non tamen est necessarium , ut quis praci se, satisfaciat pracepto Ecclesia ut habeat
internam aliquam devotionem, cum Ecιlesia actum mere internum pracipere nequeu, imὲ neque Huni internum, quatenus hic necesaraus est . ut actus externus, quem pra-cipit, habeat rationem vera virtutis . sed solisin quatenus est absolute neιessarius , arae ius externus in esse physco liberi 2 humaus modo ponatur: unde qui toto tempore sacri voluntarie est distractus, modo sufficienter bi prasini fit, ut sacra cum externa reverentia debite Uistat, huic preopio satisfacit , quampis talis in aliud pracepi impingat. Aliud illud praeceptum , eontra quod Ille peceat, facilὸ intelligemus vel devitando otio , vel de adhibenda reverentia ex natura rei debita. Sed quod attinet ad praeceptum Ecclesiae graviter obligans, hute satisfit per devotionem
externam, ut vides. Nos quidem assertionem generalem diserteque sonantem in hae materia nusquam alibi invenimus. Ad haee veto Gallielmus te Matre c. 6. g. r. p. I 68. hac mihi, inquit, ν
ritur mirabilis confidentia. haud ita pridem in actu publico proposuisse ejusimodi The-fim , atqua approbasse , us minimum , tamquam nulla dignam censura, aut reprehenis sane, O TAM BURINUM. reprehendere tamquam laxioribus indulgentem, quod dixerit scrupud os monendos δε probabilitate ejusdem Theseos. Admirabilior fit confidentia, si attendas illa quae q. superiore a Sinnichia audivimus; falsi ma ct improbabilis doctrina. Populus hic labiis me honorat; cεν autem eorum longὸ ect a me. In tales merii. incidia propheticum iliud fulmen oc. Quoniam vero assertioni, quam audivi miti, adiungitur ratio in Thesi ; cum Ecclem actum mere internum precipere neqaeui m. latius aceepta ibi videtur appellatio actus mere interni , quam apud nos soleate sortasse acceptio eadem aliis placuit Doctoribus, qui sustinuerunt Lovanti, non posse Ecclesiam pra cipere actus merὰ internos. Idque die 5. Novembiis x ό,6o. Thesi s. die 6. Decembris 166o. Thesi 3. die 9. Novembris i 66s. die si . Ianuarii a 659. Thes a. die 8. Martii i618. The li I. &e. IOANNES MOLANVS S. T. D. Lovan. Theol. Pract. rract. 3. e. g. a n. g.
397쪽
autem necessaria attentio vel ad νιrba, vel ad sensum vel ad Scopum orationis , hoee', ad Deum o ad rem pro qua oratur. Harum tientionum prima bona est . secanda melior, tertia optima.
Patet verό aitcntionem ad nuda verba deesse non posse illi, qui humano
modo reeitet horas canonicas. IOANNES IVIGGERS S. T. D. Lovaniensis Σ. Σ. tract. 8. eap. 2. dub. I 2.
altera attentionis d inctio est,secundum quam distinguitur in attentionem ad ver- a orationis quam D. BONA V. in opusc. de processu relig. I.7. c. 3. vocat superficialem in atteutionem ad sensum vertorum squam D. BON AVENT. vocat litteralem in attentionem , qua ottenditur ad finem orationis , scilicet ad Deum ct ad rem pro qua oratur dico primὸ in omni oratione νocali requiritur una aliqua attentis ex tribns dico secundὸ : ut autem oratio pocalis habeat rationem rara orationis, sussciet quamcumque adesse attentionem ex tribus jam aniὶ dictis. IO ANNES MsLDERVS Antverpiensis Episcopus S.T. Doctor Lovanienis
sis a. 2. trach. Io. de Orat. cap. 2. dub. 2. pag. 6' s. .
Quarta quastiuncula. Virum attentis ad verba sus icias fine alia attentione in Italane horarum ex obligatione pracepta I R. Attentionem ad verba μὸ voluntaria distractisne talem ut caveatur in orallicr. ne in verbis erretur, cum virtuali attentione illis verbis orandi ,suscere. Legendum hie est, cum virtuali intentione orandi, o nen M-tentione , ut patet ex phrasi ipsa , de eontextu et sie enim habet ibidem col. 2. Quinta quastiuncula. Quando censeamur sus icienter ad verba attendere R. quando voluntarie non admittimus aliquid, quod eorum debitam pronuntiationem impediar; sed iiι prenuntiandis , quod in nobis est, ita inpigilamus, ut vere subserviat earum pronuntiatio virtuali inιentioni orandi. I de patit non ese opus, ut super illa alieniisne flut actualis reflexist susscit humano modo, o libere intendamus legitima pronuntiationi , virtute legitima intensionis. Denique juxta hos Doctores sussicit humano modo pronuntiare verba sinὰ alia devotione interna, modo non voluntari E evagentur ille, cogitationes: illa autem superficialis altentio, ut rectὸ appellabat, S. Bonarentura, sine dubio non
meretur nomen interna deditionis.
Ibidem IOANNES MALDERVS dub. . pag 6s s. de Beneficiarii, sic doeet. Generarim ex simo , eum , quι horas exterius recitavit, quantumvis distractus si tamen aliquo modo ad Ecclesia intentionem se conformare volunit ἰnitio recitationis non comprehendi constitutione Lateran et aut PII V. de restituendis fructibus. Atque hae e intellisit ; si interior distractio etiam exterius prodatur, puta per incomparibile attentioni opus exterius, ut paulo ante se explicat. Ad Propositionem Tertiam qui non potest recitare matutinum ct laudes, potest autem reliquas haras, ad nitit tenetur: quia maior pars trabit ad si minorem , pertinet brevis assertio, quam GERARDVS VAN VERM S. T. Doctor ex illis ccc a . unus,
398쪽
unus, qui hoc tempore expostulant apud S. Sedem , propugnavit Lovantidie 29. Augusti 1668. Thesi x. Qui etiam ob cercitatem vel debilitatem nequit diseres rem majorem parum, adhibit tenetur.
f. I. - Doctrinam de Ieiunio, quam ut laxitatem Theologorum in Pelgis Sancta Stri repraesentarunι Dεctores Lovanienses.
PRorosi Tio ratMA. Qui dormire nequit, nisi vesperi
sumpta coena, non tenetur jejunare ; imo neque in prandio collationem sumere, quamvis hoc modo isti incommodo obViare posset ; quia nemo tenetur perVerrere ordinem refectionum.
Est haee Propositio articulus ra. Inter illos 26. quos Faeultas Theologisa Lovaniensis solenniter damnavit die A. Maji Is s I. verba propositionis ferEsumpserunt ab Antonio de E cobo , vel saltem a Ludovico Montritio Epist. s. nam ct hie verba descripsit. Quare Ioannes Sinnitatus Censorum unus in S.ttile E . l. I. e. IOI. g. l. p. 433. col. I. Articulus, inquit , videtur desiuimptus ex Theologia morali P. ANTONII DE ESCOBAR exeram. I 3. cap. 3. n. 67 citat illa ibidem FILLIVCCIVM. Sie est: eitat ille ibidem Rilluccium, & more tuo, non tam suam , quam aliorum refert sententiam. Audiatur ergo Alliuoius tom. a. tract.2I. p. 2. c 6. n. I 3o. qui bona de credit se habere justam causam non jejunandi, oe propterea non jejunat, is non peccato rem mortaliter Quo pacto ex. usari pissunt multi solventes jejunium vel excedentes in 1 ectiuncula: putant enim, se non teneri ex variis causis, ut ob debilitatem , vel ad capiendum s num. Huc res redit: excusantur illi a peccato propter bonam fidem. Erraverit ergo antonius de Et bar in exponenda doctrina Azuccii: hoc satis erat his D ctoribus. ut prosilirent ad censuram. SECUNDO. Sed denique erraverint in doctrina ipsa & Ucobarius Iliu clus, de eum bis C et us, Paludanus, Antoninus, SP lyester, Naparrus, quos a se stam
399쪽
spECIM. DOCTR. THEOL. PauIRCOI II. ς. I. is stare asserit Fultuum : alios pro Escobario citat Diana p. I. tract. 9. res .e I. Nihil haee ad eorruptelam Theologiae moralis in Belgio hoe tempore , de qua expostularunt Doctores in libello supplici r nusquam de quaestione illa apud nos viderunt contentiones, scandati m.
Pstoposimo sgcusnx. Defessus ex quocumque labore licito vel illicito, V. G. cum flaminis commixtione liberatur a lege jejunii.
PRIMO. Est hare propositio Articulus et s. ex illis 2 7. quos Schola The Iniea Lova mensis damnavit die . Maji r 617. Verba propositionis ferὸ sum-yta sunt ab Antonis de Escebar tract. I. exam. I s. c. 3. n. D sed ibi quidem merdinquirit, an defessus ex quocumque labore licito vel illicito obligationi jejunandi su jaciat ad quod respondet, alios assirmare, alios negare. Hoe verum est,quod eapite Σ. ibidem n. 22. ad quaestionem ; quid de laborante ad malum finem λrespondeat, illum quoque excusari a jejunio. Sed hi Nostri, ut magis durus appareret Arrieulus verba ipsa maluerunt sumere ex priori loco, in quo etsi nihil definiatur,laboris tamen illiciti exemplum ponitur commixtio cum heminis SECUNDO. Non est mirum graviter displicere his Doctoribus articulum quo dicitur labore illieito fatigatos ita, ut moraliter jejunare non possint 'obligari ad j eiunium . quando ex Iansentana disciplina instituti ceniens, tu n 'raelapsae nos obligari ad implenda praecepta simpliciter impossibilia. Doctrinae Specimina dedimus in I .p. cap. I. TERTIO. Si procedat quaestio pro ea su , quo nullo modo suerit praevissim. pG mentum jejunu, non debet pudere Ucubarium doctrinae suae: eui uab Ieribent omnes Theologi, qui cum Iuvenio nihil contraxerunt. Demus vero quaestionem procedere etiam pro eo casu , quo aliquo modo fuerit prae- visum impedimentum, vel, si praevisum non fuerit, aliqua negligentia factumst. ut non praevideretur. Nusquam negavit Ucobarius, illum hominem pee- easse , ct quidem contra legem jejunii, ponendo eausam impedimenti e id unum doeuit ps conmissum crimen, post transactum Iaborem lieirum vel illicitum, non esse obligationem jejunii. De auctoritate hujus doctrinae videri possune
Diana p. I. tract. 9. resol. Ao. Honoratus Fabri in opusculo Anonymi ad Anonymum eap. 3 l. Guillelmus te Matre inflatera see. r. cap.9. Mirum est, hos Doctores vel ignorasse auctoritatem doctrinae tam multiplicem & gravem. vel, si, non ignoraverint,tantum tribuisse eensurae Facultatis sua, ut illam putarint annumerandam corruptelis Theologiae moralis in Belgio , articulo ipso ad invia diam composito pudendis verbis, quibus expressam assertionem nus ara in
400쪽
cana ctc. hae centura notarunt hi Dactores q. Maji 16s7. Falsa 6ι , ct Iundata super frivola praetextu. Ad hane censuram haereat quispiam , & inquirat, de quo , vel potius de euius hominis praetextu sit sermo. Alliuccius quidem. &, qui alii fuerunt auctores doctrinae . Dihil praetexuerunt, sed causam exculantem requuiverunt veram, Gmni defectum notabilem: si qui in ipsa in axi praetexant somni defoctum , qui non est, hi non sequuntur doctrinam illorum auctorum. Sed neque doctrina fundatur super horum flivolo praetextu. Videtur ergo leviter praecipitata eensura, quod est contra modestiam. Propositonem secundam de jejunior Defusus ex quocumque labore Ii ιο vel illicito C. G. cum faminis commiasione, liberatur a lege ieiunii: graviori e rura
Falsa s ct castis auribus horribilis.
Quod ad priorem censurae partem attinet modestiores Theologi limpliciter dicent vel negabunt Propositionem esse veram et tum vero de falsitate credent melioribus censoribus, quibus hane debent reverentiam. Quod ad posteriorem attinet censurae partem , non fuisset tam horribilis casta auribus propositio, si placuisset his Doctoribus eam dare illis verbis, quibus exstabat apud modestiores Theologos ; non enim infarsissent exemplum de commixtione cum taminis, quod auctor eujus verbis utuntur, non adhibuit, ubi assertionem posuit, sed alibi ubi dubitavit et parum attinet qua motus ratione . Potuissent illigare in propositionem exempla minus horribilia ealtis auribus, quale est apud Tamburinum. Si quu ad Iurandum pedestre iter Hipuerit, vel etiam ut est apud Ledemum, aliosque passim , ad vilendam amicam. Pertransennam Lector notet, non dubitare hos Doctores Lovanenses quin a
jejunium obligentur , qui intemperantia, luxuria. aliisque vitiis, sibi tr fere vires ita , ad jejunandum sint ineptissimi, neque omnio jejunare jam pollinx,
nisi enecando sese. Ita quidem apparet. IO ANNES SINNICHIVS S. T. Doctor Lovaniensis in Saule Exr. l. I. IO7. f Hor. p. 33. col. i. Doctrinam de Ieiunio utraque propositione con tentam appellare non dubitavit maximam laxitatem. Et licentiosam mira methodum. Sed nos recreent Poetae Lovanienses. Ad ptimam propositionς sic luserunt.