장음표시 사용
381쪽
repraebentarunt Doctores Loramen ses.
P Ropost Tio PRiMA. Tam clarum videtur fornicati
nem secundum se nullam involvere malitiam, S solum csse malam, quia interdicta, ut contrarium omnino rationi dissonum videatur.
PRIMO. Sumpta est propositio ex Theologia Morali Illust. Curamuelis n. i 198. ubi ad verbum illa extat. Disputat vero ille Auctorflando nuda rationi: videatur ejus Theologia fundament. n. I I73. editionis Francos non dubitat vero quin fornieatio omnis, bc in omni eatu sit grave crimen. SECUNDO. Doctrina ipsa in Belgio est inaudita , neque assinitatem con traximus cum Illust. Caramuele eius Alictore, nisi eontraxisse putemur, quia est Lovaniensis Doctor. Tum vero sibi imprimis doctrinam imputent hi Do
PROPosiTio SECu A. Mollities jure naturae prohibita non est ; unde si Deus eam non interdixisset , jaepe esset bona, & aliquando obligatoria sub mortali.
PRIMO. Sumpta est propositio ab eodem Caramuele in Thesti. morali n. Isos. nisi quod Doctores adjeeerint haee verba : mollities jura natura prohibita non est. Non dubitat rursum hie Auctor quin grave erimen sit mollities in omni easti ;etiam quando esset necessaria ad eonservationem vitae , ut solicitὸ monet n. I Gos. addens n. sequenti docti inam procedere eonsiderando solummodo ra
SECUNDO. Hie illa eadem Lector adnotata intelligat, quae ad Eperiorem propositionem seeundo loco adnotavimus. Aa a 2 PRO-
382쪽
PROP cs1Tio TLRTI A. Copula cum conjugata consentiente marito, non est adulterium radeoque susscit in confessione dicere se esse fornicatum.
PRIMO. Est haee propositio articulus Tertius inter illos i . quos Faeultas
Theologica Lovaniensis solemniter condemnavit Anno 16ss. Ioannes Sinnichivi unus ex illis Censoribus artieulum tractans in Saule Exrege l. I. e. i I 2. s. 426. a pag 489.eol. I. non habuit, quem nominaret ejus Auctorem. Fabricanis
di articuli occasionem indubiὸ praebuit libellus famosus Theologie Moriae des Iesuites, damnatus in Gallia, in quo pag. 13. n. ro haec leges: quand aut septissime pracepte qui rigar de la ι bastete, iis ont ensigne ala Fleche , que te peche quoia commetares une femine Martee, lors que son marII consient, meti potnt adultere. Quod lati-nὸ sic sonat: quantum ad septimum praceptum , quod testicit castitatem , docuerunt Flexia, quod PE ATVM MVOD COMMITTITUR CUM MULIERE CONIV-GATA CONSENTIENTE MARITO, NON EST ADITTERIVM. In margine notatur : in m produirales scrius risin est : .id est pileremus scripta ,ssii epui. Quae spes sit obtinendi illa scripta, de quam authentica illa sint sutura , quae se
prolaturum spondet Impostor toties convictus, existimet sapiens Lector. SECUNDO. Hie Lector observet priorem partem Atticuli; copula cum conIugata consentiente malito non est adultellum, solam inveniri in libello infami: ubinam hi nostri Doctores invenerint posteriorem partem Articuli: adeoque suscit in Con sicne dicerest esse fornicatum, nobis non eonstat: per se apparet credibile , hanc sequelam ipsos addidisse de stio , iam quam indubitanter admittendam ab iis, qui partem priorem terere velint e dc tamen consequentia videtur sane facilis negatu, dicendo, hujusvodi copulam non esse quidem adulterium sumendo,adulterium ut vulg5 sumi solet. pro copula injuriosa alteri conjugi. quia non fit injuria volenti de consentienti . ut habet communis sententia ex D. Nonia 2.2 q. 9. a. pi neque tamen illum satisfacere in confessione dicendo, se esse fornicatum : sed exprimendam esse eircumstantiam eonjugatae e quia etiam si absit in justitia erga alterum conjugem; talis copula habet specialem m Iitiam diversam a simplici fornieatione per illam enim violatur sanctitas vineali matrimoniali si psiusqe Sacramenti matrimonii, de fit quoddammodo injuria Matrimonio . ejusque Saeramento . etsi iniuria alteri conjugi propriὸ non fiat. Sic ferὸ solent malitiam Adulterii explicare, qui docent volenti de eonsentienti non fieti injuriam. Patet vero nominis quaestionem elle, an sit adulterium appellandum illa copula , modo agnoscatur ejus malitia gravis diversa a malitia simplicis fornicationis; et si recti sis loquantur, qui adulterium appellant. Ut ut sit, patet non esse indubitabilem consequentiam , quam Propositioni inventae in libello infami addiderunt Doctores. TERTIO.
383쪽
TERTIO. Certὸ modum loquendi, quem eontinet prior pars Propositionis improbamus. sed non videtur suisse improbaturus Emin. Cardinalis Tuscus qui tom. I.conel. 222. n. 3o .dicit, Adulterium non committi cum nupta , s est mιretrix, quo ad accedentem ad eam, ei tans pro hae sententia luris eonsultos Ia. magis etiam id docturus, si maritus ipse leno sit uxorem prostituens; cum dieat ibidem n. I 8. meretricem reputari,quae maritum lenonem habet. QUARTO. Postulamus ut unum nominent e Belgis Theologum Proposi-.tionis Auctorem. Non nominabunt. Interea eorruptelas Theologiae moralis in Belgio profitentur se repraesentare S. Sedi, de quidem eas,quae nostratibus contentiones, scandala perturbationes dederunt.
PR OsITio QuARTA. Probabile est, non distingui spe .
cie incestu pa cum consanguineis ab incestu cum amnibus; neque intra quartum gradum incestum in uno gradu ablacestu in altero; ex quo probabiliter consequitur In coim fessione non esse explicandam hanc diversitatem.
PRIMO. Partem priorem Propositionis potuerunt sumere a D. nom. 2. 2. q. I sq. a. 9. ad a. ubi eum ellet obiectum quod incestus non est una stecies luxuria sed phoes , sie respondet et ad a. dicendum quod persona agnis conjungitur alicui propter persinam consanguinitatis coqunctam . c ideo quia unum est propter alterum ejusdem rasionis inιοnvinientiam facit consanguinitas ct agnitas. Ca jet anus in hunc locum se eommentatur : quia igitur initia ad ιώnsnguinit rem pruinatur . ut ad proprium finem , consequens et . ut ejusdιm rationis inιοnx nientia sit dehonorare Unitatem a consanguinitatem . quod fit per incestum gravius est secundum se peιcatum imestus cum sorore , quam cum scrore uxoris ἱ sed ex hoc nen siquitur diversitas specisca : gravius namque est , furati mille quam decem . ct tamιn non diserunι 1'ecie ct hinc habes , quod pecιaium cainale commissum cum consanguinea ejusdem est 1'eciei cum ιommio cum lite : itaque non oportet in hujusimiai cirιumstantia divestate sollicitari de nec itale. Quia tamingravius est comta ccnsanguinitatem quam contra a nitatem agerem, ideo sicut citium-santia aggravans tantum habenda est. Paucioribus absolvit Dom. Solus in . dist. I 8. q. a. a. q. argument. 17. imestus intcr ines , G consonguine . non disseiunt1φccie , ut D. THOMAS r. a. q. IS . a. 9. auctor est. Post haec otiosum iit reliquorum Thom istarum pro illa docti ina hic citare numerum permagnum. Vi deri etiam potest de patronis doctrinae ejusdem Diana p. s. tract. 14. rei ol. 6. P. IO. tr. Iq. resol. I 6. dc alibi.
384쪽
Partem Propolitionis posteriorem faeile illis fuit eonficere ex priori, ashibendo doctrinam D. Thoma , D. Bonaventura , & aliorum eommunem de eircumstantiis aggravantibus intra eam dein speciem non necessatio eo fitendis. SECUNDO. Credibilius est tamen , prae tot Patronis doctrinae, quam eontinet Propositio, placuisse his Doctoribus Thomam Tamb urinum de exped. eonfess. lib. 2. cap. 7. F. 7. mim. 48. aut alium hujus generis. Postulamus. ut ostendant doctrinam excitasse in Belgio contentiones , perturbationes, standala.
PROPOsreio MiNTA. Licitum est famulis ad concub nam Domini ferre internuntia, vel litteras, vel referre hinc inde horam ad peccandum, vel facere excubias. Vel custodiam dum peccatur, si ipsi famuli non consentiant in peccatum Domini , sed id faciant propter temporalem
PRIMO. Fuit haec Propositio una ex illis 38. quas Facultas S. Theologiae Lovaniensis solemniter congregata eensuravit partim anno 16 8. die q. Junii, partim anno I 6 9. die 8. Octobris partim Anno i 6s a. die io. Martii quasque Illust. Archiepiscopus Mechliniensis eum suis eensuris Romam misit ad s. Congregationem , ut ipsa quoque , si ita videretur. iudicio suo eas reprobaret ; sed non ita esse visum S. Congregationi patuit:ab eventu. Historiam iacit notissimam Guillelmus is Maiie inflatera Saulis exregis sect. 3.
Attamen Propositio prius erat proli Νior. Hoc tempore Doctores Lov nienses inter alia omiserunt haec: qui Dominus sine eorum societate illo non iret. Forte quia didicerunt ex Guillelmo is Matre in statera Saulis Gregis sect. i. cap. i. s. s. a. num. 279. quod Propositio sic concepta non pertineat ad Com
palaum Toln. I. tract. 6. d. 6. p. II. aut Tamburinam l. .e. I.. F. . num. 13. qui
bus illam assignaverat Ioannes Sinnichius unus ex illis. Censoribus in Saule exrege eap. II 3. Verum Propositio nequidem ut jam eoneepta est ad hos pertinet retenim Castropalaus loco citato dicit maxima causa opus esse, ut hoe famulo liceri. Dicit certum esse hac numquam honestari posse , nisi urgens causa intermdar. Post omnia hac, inquit, sub dubiiatione dicta sint, sollim definiens liecte famulo ad mandatum Heri deferre litteras, eum dubium est,an hae eontin ant vel ba ad libidinem invitantia. Tumburinus vero loco citato ponit, quod famulus mete comitetur, mere expectet ante fores, o non ut cuJodiat. Dein povit
casum , quo famulus deferas scripta o internuntia solius urbanuasis plena. M
385쪽
s p E CIM. DOCTR. THEOL. Pars IV. Op. x II. S. I. eontineant turpia & amatoria, vel directE ad peccatum provocantia , nulla nuexcusatio, inquit. SECUNDO. Postulamus annumerari Theologos in Belgio , auctores Propositionis, ejusque doctrinae: non invenerunt : non enim alioqui in Hispaniam 5e Siciliam excurrissent, quod & frustra fecerunt eum ne ibi quidem eos invenerint. Interea S. Sedi haec repraesentantur pro corruptelis Theologiae Moralis in Belgio.
PROPOsITIO sEx TA. Famulus, qui submissis humeris scienter adjuvat herum suum astendere per fenestram ad stuprandam virginem, & multoties eidem subservit des rendo scalam, aperiendo januam, aut quid sinite cooperando, non peccat mortaliter, si id faciat metu notabilis
detrimenti . puta ne a Domino male tractetur, .ne torvis oculis aspiciatur, ne domo expellatur.
PRIMO. Hane pro post onem cuderunt ex scriptis Ferdinandi de Caθropalae, vel Thoma Tamburini, vel utriusque, ut patebit adeunti Castropalaum tom. ι . tr.6.
Ut doctrina videretur invidiosior, casum posuerunt de stupro virginis , de 'quo neuter specialiter meminit: uti neque de famulo inultoile, istud obsequium praestante. Ad hete agit Casivaluus de famulo, qui id facit metu ne domo expellatur non simpliciter, sed si expulsus eogeietur mendicate vel penuriam pati; pr*cipuucum non ita facile alium Dominum inveniat, qui similia vel pejora mini tiria non petat. Tamburinus quoque requirit in famulo merum notabilis detrimenti ... ne a domo expellatur cum notabili detrimcnto c. Quod miscet de torvu oculis, faei lis accipitur conjunctim cum alii, aff. ctibus mala tractationis, de qua ibi meminit. SECUNDO. Hic quoque adnotata Lector intelligat, quae ad luperiorem Propositionem a J notavimus secundo loco nihil ad nos doctrina vel Tamburini, vel Cabiropalai cujuscumque demum modi illa suerit.
386쪽
Decimen Modestia Doctorum ill Academicorum Lovaniensium in prasenti matιria de Luxuria.
ΡRopositionem tertiam de Luxuria S. Sedi repraesentatam hane vidimus, Copula cum conjugata consentiente marito non ess adulterium ; adeoque sufficit dicere in confisione , si esse fornicatum. Animadvertimus priorem Propolitionisi artem esse sumptam ab impotiore Anonymo Auctore libelli infamis , de pulice damnati, promittente quaedam manu- scripta , in quibus illa eontinetur. Posteriorem vero partem adjectam esse ab ipsis Censoribus ut consequentiam ex priori neeessariam. Porro haec Propositio Anno I 613. inter Articulos I7. eam tulit eensuram, quam Articuli omnes; non toleranda in praxi, ct auctoritate siuperiorum merito prohibenda. Atqui prior Propositionis pars quid ad praxim faciat statuat Eruditus Lector attentis iis quae s. superiori ad ipsam adnotavimus seeundo loco. Ne ergo Propositio sit non toleranda in praxi, posteriorem ei partem avellant, Aut adjunxerunt,ut esset non toleranda in praxi. Est enim pars illa quaedam eons quentia minime necessaria ut ostendimus. Propositionem eamdem etiam severius damnaverat Theologica Facultas
Lovaniens s die q. Junii 1648. his verbis; Asertio totas absurda ct enormis. Haec censura aptata priori parii Propositionis non malE Quadrabit,si ea plaeeat notio adulterii,quam diximus solere placere illis Theologis, qui generaliter negant volenti posse fieri iniuriam; si vero accipiatur, ut vulgo solet . pro copula inium alteri eonjugi modestius fecissent hi Doctore sdi dixissent,durὸ locutum esse ρ uctorem Propositionis. Vide dicta , . superiori. Quomodo vocem adulterii aceeperit Auctor si omnino fuerit Auctor ullusὰ eonstabit, quando Anonymus imposior protulerit illa scripta, quae ait se habere, de ostenderit non esse supposita. In posteriorem partem Propositionis rectilis
quadrat Censura , quam non esse priori parti assutam , ut necessariam ex ea consequentiam , tune eredemus . cum nominaverint totius Propositionis' Auctorem.
Propositionem quintam solemni eensura notaverat Facultas Theologica Lo-vaniensis die A. Iunii I 6 8. inter illos Articulos 38. de quibus supra. Animadvertens vero illustris Archiepiscopus Mechliniensis, non esse Romae approbatas Censuras, ut petierat, monuit Faeultatem Theologicam Atticulos illos esse maturius expendendos, ut tantummodo exceptis inde Assertionibus, qua plane ex identis sunt absurditatis, digna eos censura perstringeret, ut eonstat ex
litteris D. Archiepiscopi ad S. Congregationem datis die II. Julii i6sq.
387쪽
S P E CI M. DOCTR. THEOL. Pars IV. cap. IIII. s. a. CT
Obtemperantes Archiepiseopo Lovanientes Doctores ex articulis 38. maturius expensis eliminarunt Articulos 16. retentis soldm duodecim , quos una cum aliis quinque sumptis, adeoque omnes septemdecim nova Centura notarunt.
Porro inter illos articulos a 6. quos omiserunt, erat ille qui est Pro filio quin ta de famulis hero sementibus asse stanti viam ad peccandum. Judicarunt igitur tune quidem illum Articulum non esse omnino evidentis absurditatis; etsi tunc ille contineret eircumstantiam notabilem , quod Herus sine illo obsequio famuli non esset iturus ad peceandum. Atecee rursus prodit Articulus ille & quidem truncatus invidiosa sui parte, repraesentaturque S. sedi, ut eo
ruptela Theologiae Moralis in Belgio. Fortasse igitur his Doctoribus rursum apparere cinpit omnino eritiniis absurditaris. Ex his se prodere videtur quaedam levitas horum Doctorum in suis Cenistis,quae est contraria modestiae.
s. 3. Suggeruntur auaedam a Lodianiensibus Doctoribus stropugnata δε quibus consuli poterat S.Sedis in praesenti materia de Luxuria.
HAῖς vero suggeruntur a nobis, non tamquam omnino evidentis absurditatis nos talia iudieia non ferimus sed tamen de quibus magis piὸ contuli PQ ςr. x s.sedes, quam de aliis multis, quae huie repraesentarunt nostri Docto νς : quia de bonae mentes angi de illis possent, de non sunt arrepta ex aliquolibςllo infami Anonymi impostoris aut male detruncata alicui libro,sed ut re serentur, de sic Academicis Lovanti proposita Thesibus,atque a Lovaniensibus Doctoribus propugnata. LἰFERTVS FROMONDVS S.T. Doctor Lovanti die 8. Januarii 16 8. hης proposuit Thesi 4. Osculum , causa amicitia secundum morem patria per se est licitum etiam solutis: ης erit mortiferum, si nacite fiat, quatenus est actus delectabilis absque ulterioris νο- tuptatis intentisne, o absque inordinata quod rarὸ sto corporis motione. Oscula oractus libidinosi inter non conjugatos nec stonsos idem judici de alloquiis, amplexibus, ct affectibusὰ mortalia sunt peιcaia r non autem inter conjugatos, si absit periculum pollutionis,nec sic inter sponsos amplexus o osicula. Nota quod procedat Thesis de osculis libidinosis,ut patet eonsideranti th sim;praecipuὸ cum de osculis non libidinosis procedat prior pars Theseos. IOANNES SCHINCKELIVS S. T. D. Lovanti die ax. Augusti i6 8. Thesi a. Osulum autem fictum prati ιὸ quatenus est actus tilectabilis, sine ulteriori relatione, non esse mortiferum, probabiliter sustinemus. Quaenam sit illa ulterior relatis , sine qua si fiat osculum , licita pronuntiatur
ejus delectatio prudens Lector dispieiat.
388쪽
318 s P E CI M. DOCTR. THEOL. Pars IV. Cap.XIV.6. I. GνILIELMUS AB ANGELIS S. T. D. Lovanti die 5. Februarii 1643.Thesi 3. Di,flum baset causam agendi aliquid, ex γο proximus sumit occasunem pecc/ndi, ixcusatur. Ex quo capise multa excus tur; ut Comitari herum abeuntem ad peccandam. Nota casum poni ejusmodi, ut sine hoc famulari obsequio Herus non esset peccaturus.
A Doctrinam de pr/ceptis Ecelesiae , qisam ui Laxitatem Tbeologorum in Belgio Sandi e Seri repraesentartini Doctores Lovaniensis.
P Ropost Tio uNICA. Haud est necessarium, ut quis praecise fatisfaciat praecepto Ecclesiae, ut habeat aliquam
PRIMO. Hane propositio em hi nostri Doctores honorarunt speetali titulo , de prataptis Eccloa. Certe hunc honorem propolitioni debebam : est enim propositio ad verbum nisi quod partieula non mutata sit in haudὶ propugnata publice Lovanti a IOANNE SINNICHIO S. T. Doctore Lovaniensi, ipsorum nuper Collega,cum viveret, Auctore SAULIS EI REGIS tam tu vero, ut jam saepius patuit, uno etiam ex Censoribus Articulorum I p. rursumque Articulorum 26. ex quibus multas Propositiones sumpserunt hoe tempore Doctores repraesentandas Sanctae Sedi. Assertionem propugnatam a IOANNESINNICIIIo mox dabirnus SECUNDO. Postulat hie locus, ut Lector adeat priorem libellum, suppliaeem, quem hi Doctores Romam cogitantes obtulerunt Regi Catholico , in quo laudant suos conatus, suorumque Majorum , ut doctrina Christiana do-eeatur pura & lolida,deplorant corruptelam Moralis Theologiae hoc tempore, α suos conatus irritos ceeidisse, opponentibus sese pluribus : profitentur se Romam cogitare,ut informent S. Sedem de suis conatibus jam dictis , ac doctrina suae scholae & multa similia. Ecce autem in ipsa informatione inter propolitiones,quas S.Sedi repraesentant, ut reprobatas a sua schola, atque ut propo titiones illorum,qui se opposuerunt ipsorum conatibus, collocant propositi
389쪽
sPECI M. DOCT. THEOL. Pars IV. Op.XIT.*. 2. 37 nem, quam ad verbum proposuit nuper impressis Thesibus, propugnavitque in Schola Academica Lovaniensi IO ANNES SINNICHIVS S. T. Doctor ille tam
TERTIO. Praeter Ioannem Sinnichium S.T. Doctorem Lovaniensem , nullus est, fuit ve Theologus in Belgio,quod assequi potuerimus, qui dederit hujusmodi propositionem aut doctrinam. Postulamus nominari vel unum. Fateriis tendum est etiam, occasione hujus doctrinae nullas apud nos extitisse contenti nes, acerbitates, perturbationes, scandala, quia Adversarii horum Doctorum lunt modestiores,quam ut occasione alicujus aberrationis irrepentis in thesim, qua non violatur manifeste auctoritas Ecclesiae, aut Romanorum Pontificum con traria manifestὸ docentium, ruant in contentiones. g. 2.
Doctrinam propugnatam a Lογaniensi Doctore loanne Sinnichio, ut reprε butam a sua Scbola Sanc a Sedi repraesentarunt Doctores Lovani nosti.
Doctrina repraesentata S.Sedi,haee est. HAEud est necelsarium ιt quis praecise satisfaciat pracerto Ecclesiis , ut habeat
Docti ina propugnata a IOANNE SINNICHIO S. T. D. Lovanti die i da nuarii I 6s9.Thesi 4. haec est. Non tamιη est necessarium ut quis praecise satisfaciat pracepto Ecclesia,ut habi/t in
Propositio repraesentata S. Sedi ad verbum eontinetur in propositione pro pugnata, nisi quod vocula non quam haec habet, sit mutata in voculam Dis, quam habet illa: haec etiam plus habet unum tamen. Optandum esset, ubiquς tam fideles fuisse hos Doctore, in describendis Auctorum propositionibu . Porro ne quis suspicetur inhumanam propositionis avulsionem a reliquo eontextu Theseos esse factam a nobis , locum ipsum describamus integrum. Ubi animadvertat Lector propositionem illam in Thesim non irrepsisse inobservatam,sed nutura deliberatione & luis munimentis , quoad potuit, structam probe, Hille ingressam atque admissam. Sie habet locus ille Theseo ad verbum. Graviter quoque delinquunt contra hoc praceptum,qui tempore sacri huc illuc circum spicientes fabulantur. Non tamen est necessarium . ut quis pracise satis aciat pracepto Ecclesita, ut habeat internam aliquam devotionem, cum Ecclesia actum mere intern m pracipere nequeat ; imo neque actum imernum . quatenus hic necrosarius est, ut a tη externus, quem praecipit, habeat ratiovem vera virtutis; sed ulum quatenus e t abs lute necelsarius, ut actus externus in esse physico libere, ct humana nudo ponatur. Vu D
390쪽
386 3 P E CIM. D Ο C T R. THEOL. Para IV. CayXIV. 3. 3. qui toto tempore sacri voluntarie est distractus; mea, susuienter ibi prasens fit, ut δε-
cro cum externa reverentia debile assistat fluic pracepto satisfacit; quamvis talis in aliud praιeptum inpingat. Sed an is, qui legit horas Canonicvi tempore Sacri die festo, utrique pracepto satisfaciat limativa pars uti communio3 dia verior est. Ostendit totus hie eontextus non solum doctrinam propositionis, sed daiundamenta doctrinae. Doctrinam ergo Doctoris de quidem IOANNIS SI NICHII tot Articulorum Censoris tam severi , ut te probatam a sua Schola, S. Scdi repraesentarunt Doctores Lovanienses. Quomodo irrepserit propositio in illum Catalogum ex Thesibus IOANNIS SINNICHII, nos latet: studio inde excerptam esse ab ipsis Doctoribus dissicile est creditu. Non enim hoe alibi solent cum possent saepissime. Fortasse eoilectoribus laxarum propositionum sunt usi, quos inter quispiam homo minimὸ malus propositionem inventam in Thesbus Sinniιhii laxam sibi visam,ut estuuggesserit.
D RoposiTIO PRiMA. Praeceptum servandi festa nos non
obligat sub mortali seposto scandalo , si abst co
p RIMO. Est hare propcisitio articulus octavus inter illos 17, quos Faeultas Theologica Lovaniensis solemniter damnavit anno I 6 3. Ioannes Sinnicb Censorum unus su e tractans hune articulum in Saule Ex r. lib. I. eap. Io s. F. 398. non habuit, quem nominaret ejus Auctorem, nisi generatim Neoteritas laxita
Eruditissimus atque eximius vir NICOLAVS DU BOIS Saerarum litterarum in Aeademia Lovaniens Professor Regius ae primarius, Pontificiae auctoritatis vindex indefessus, eum ad propositionem 23. & s. ex damnatis ab Alexandro VII, mentionem fecisset hujus quoque propositionis, renerata est , inquit, a Matericis se loquitur Diil Laxitatum patronis et sta neminem nominar ; nec ego apud eos qxes ea nomine impeti credideram, invenire potui. Haereticos doctrinae Auctores nominare sit promptius. Emin. Card. Robertis T luminus se scribit lib. 3 .de eultu Sanctorum ea in i o : Observatis certorum dierum festorum recte pracipitur in Eulesta lege obligore conscientiam etiam citia Gn-ti mptum o si andalum, tum subdit e hac est contra Hamicos hujus temporis. SECUNDO. Quid ergo ' dicemusne Articulum esse contactum, nulla saltem occasione arrepta ex libro quopiam, idque ne materia deesset indulge ndi