Christiani Wolfii ... Elementa matheseos universae. Tomus primus quintus .. Tomus tertius, qui opticam, perspectivam, catoptricam, dipotricam, sphaerica & trigonometriam sphaerica, atque astronomiam, tam sphaericam quam theoricam, complectitur

발행: 1711년

분량: 695페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

511쪽

In ea incidunt juxta KEPLERUM , vix amplias dubitandum. Ipse sane CH. DE LAHina a) non inficiatur, figuram Ellipticam non multum abesse ab Orbita vera Planetarum.

gox. Restat ut adhuc doceamus, quomodo Eecentricitas tam Solis . quam Planetarum superiorum σ inferiorum in Orbilis Ellipticis Iaseis veris motuum legibus inveniatur: quem in finem praemittimuI

512쪽

CU. IV DE THEORIA PLANETARUM PRIMARIORUM. s σ3

I. Producatur PL in Q, donec sit PQ

PS: SL. inferendo nempe, ut

Arith. . 2. Eodem modo producatur LM in Ο, donec sit Lo: OM-SL: SM.

& ex puncto S demittatur ad camperpendicularis SG ducaturque ex Peidem parallela PH. 4. Dividatur GS in A. ut sit GA ASPH: PS, atque producatur in B, donec sit GAiAS - GB: SB; erit AB Axis Ellipseos per puncta M, L & Ptranseuntis, cujus Focus in S S. 8O3. 8o7. 8o8 2. . Quod ii itaque fiat BF-AS; erit in F Focus alter de Ellipsis delcribi poterit S. 43 3 Anat. . ).

PROBLEMA XXXIX. Tati. SIG. Inmenire Eccentricisalem Orbis xIII. Elliptica Teltaris o locam Aps Ili H- Fig. que Perihelii.

I. Observetur oppositio Martis cum Sole g.727), tum enim in M , vel Punctum Eclipticae M. in quod cadit perpendiculum ex I in Ellipticam demittam , si latitudinem habuerit, O in S & Terra in T erunt in eadem recta MS. 2. Quando Mars elapsis 687 diebus d nuo ad Punctum M redit g 8 , Terra vero nonnisi post 73N dies , quo binas periodos absolvit g. ra . ,

ad idem restituitur; adeoque in Puncto A haeret, observetur locus Solis, quem Terra per rectam AS respicit g.2o 3 & locus Martis, quem ULdct per rectam AM g. 74i . Ita enim ob locum Solis in E tempore secundae observationis, & locum ejusdem in F tempore primae observationis datur angulus ESF, cui ve ticalis MSA aequalis S.I36 Geom. . Et ob locum Solis de s in secunda observatione datur distantia a Dsive angulus MAS. 3. Quod si ergo MS ponatur ICCOCO, in istiusmodi partibus reperietur di tantia rerrae a Sole SA S36. Irae. . q. Eodem modo reperietur angulusMSB de distantia Terrae a D BS in particulis decimalibus M S , quando o secunda vice redit in M, itemque angulus MSC & recta SC , quando δ' tertia vice restituitur in M. s. Quoniam in S est Focus Orbitae Tel

luris Ellipticae g 633 2 Se puncta A,

B & C in ob ta exili unt; Linea Ainsidum determinabitur & orbita deceribetur S. 8o9 , consequenter &Eccentricitas innotescit S. 638 2.Qnodsi jam Eccentricitatem SC & Radium Eccentrici A C in numeria,

513쪽

XII. LS una cum angulo intercepto PSLFla num. 2. &3. inveniantur anguli

7. Eodem modo ex datis in Δ LMS lateribus I S & MS una cum angulo intercepto num. 44 investigentur anguli S ML de SLM una cum latere M L.

igo' subducantur; relinquetur an

num. I. g. 8O9 , dantur vero PS

Io. Datis in Δ Q Lo lateribus .

rectangulo ster conser. relinquit angulum OLI g. 24 l. Geom. , cui si addatur angulus notus SLM num. 7. , prodibit angulus ILS - LSBob parallelas lL de AB c g. 222.

Geom. ς consequenter distantia Temrae in L ab Aphelio B g. 636J,

quod adeo hoc pacto innotescit. I 2. Jam porro ex datis in Δ NOM ad N rectangulo angulo NMo ipsius NOM ante inventi n. IO. complemento ad rectum S. 2 I. Geom. reperiatur latus NM.

Pars It

MS m. q. datur ratio axis AB x s. ad distantiam Focorum SF S. 8o3 , fg consequenter Radii tacentrici AC ad Eccentricitatem SC g. I 8 l. Arithm. . Quare si AC fiat Iocimo,

invenietur tandem Eccentricitas SG in particulis decimalibus Eccentrici S. 3O2. Arithm. . S c Π o L I O M.

8rt. Nibu in bae solutione si upponitar, quam Planetam in eodem Orbita Puncta eandem a Sole dictantiam habere r id quod ob tarditatem motus Apheliorum S. 736.

74 ii supponere licet. PROBLEMA XL. 812. Piane tam in eodem Orbisa Pancto bis observatum inaequalitate se cunda exuere; seu ex dato loco Gescentrico invenixe Heliocentricam ct ejus a Sisis diuantiam. REsoLUTIO. i. observetur Longitudo & Latitudo Planetae P Geocentrica CX Terra xiii

in T S. Is 9. 74I . Hi 2. Ad momentum observationis sup- Io I. putetur locus Solis g. 72 1& intervallum TS g. 67so ita angulus elongationis PTS S. 762. & iocus Terrae T innotescit g. 372 . 3. Quodsi jam elapso intervallo, quo 'Planeta Periodum suam absolvit g. 782. , ex Terra in A constituta denuo Planetae Longitudo & Lati tudo Geocentrica observetur & l cus Solis ex A visi supputetur cum intervallo AS; angulus elongationis PAS & locus Terrae A innotescit. q. Per

ELEMENTA ASTRONOMIAE.

514쪽

co. IR DE THEORIA PLANETARUM PRIMARIORUM. sos

q. Per data Terrae loca T & A nam. 2. 3. datur angulus TSA. Quam

brem cum etiam dentur latera AS& ST num. 2. 3. ; reperiuntur am

subtrahantur , relinqv ntur anguli

invenitur distantia Planetae a Terra curtata tempore primae observatio

Unde ob locum Terrae T notum , num. 2. locus Panetae Heliocentricus tempore primae Observationis innotescit. Cognito angulo PST rciperitur porro distantia Planetae a

Sole curtata PS S. 36. Trigo . . 7. Iam cum detur d stantia Planetae curtata a Sole RS snum. 6. & a Terra TR num. s. & Latitudo Planctae RTP num. I. , inveniri potest inclinatio RS P. Cum enim iit ut Sinus anguli R TS ad Sinum

anguli RST, ita Tangens RTP ad Tangentem RSP S. 794.3 & eidem Sinus sint ut SR ad TR g. 33.

Trigon. erit ut distantia Planetae a Sole curtata SR ad distantiam ejusdem curtatam a Terra TR, ut Tangens Latitudinis ad Tangentem

RS num. 6. , invenitur distantia Tab. Planetae a Sole vera seu intervat Vilum SP g. 36. Trig. - n9. Denique quia datur locus Planetae Heliocentricus in Ecliptica R num. 6. & locus Nodi N ad momentum observationis s*. 779. , datur et am distantia a Nodo in Ecliptica RN. Quare cum porto in Δ RPN ad R rectangulo detur inclinatio m xima S. 783 ; reperietur distam ita a Nodo in propria orbita S.

2O. Trigon. SM r. . consequenter locus centricus Planetae s. 73s . PROBLEMA XL. 8 3. Invenire Ec erar o alem Pl ne tarum primariorum in Dibita EP

centrica una cum distantiis ejusdem a Sole veris g. 8 l 2.).2. Cum ita dcntur tria piineta, per quae Ellipsis transit, una cum Foco ejusdem; Linea Apsidum & Eccentriacitas tam Geometrice, quam per calculum eodem prorsus modo determinantur, quo in Sole S. 8io. J. PROBLEMA XLI. 8I4. Ad ιιum tempus veram Planeta Longitudnem is LMιιudinem sum

putare. REsoLUTI .

515쪽

Tab. VIII.

n. Ia

so6 ELEMENTA ASTRONOMIAE. Ar, II.

3. Qi 'aeratur porro locus Nodi ascen dentis N ad datum tempus S. 79).

4. Locus Nodi N auseratur a loco Planetae eccentrico P; residuum est Argumentum Latitudinis PN S. 769 . . Dato Argumento Latitudinis PN , quaeratur porro Inclinatio PR S. gs & locus ad Eclipticam reducistus R S. 786) seu Longitudo Heliocentrica.6. A loco Solis E subtrahatur locus Planetae reductus R, vel hic ab illo, minor nempe e majore: relinquetur Angulus commutationis RSE, qui porro ex Igo' subductus residuum facit angulum RST. 7. Datis intervallo Planetae PS & Incli natione RSP, inveniatur distantia

s. Porro angulus ad Terram RTS. 9. Si distantia Terrae a loco Planetae r ducto R fuerit minor Semicirculo, locus Solis verus E , angulo ad terram RTS addatur ; sin illa maior extiterit, hic ab eodem suber, hatur, ut vera Planetae Longitudoprodcat.

O. Denique ex datis angulis RST& RIS atque Inclinatione RSPinveniatur Planetae Latitudo RTP

E. gr. Quaeratur Longitudo & Latitudod ad diem i Aug. A. i Tar. Primum itaque supputandus est locus O verus cum eius intervallo. Est vero Lot. O verus 4S 8'. is 3 3 in Merid. Patis. ad tempus apparens &Logarithmus intervalli oossis g. Ira).Loco Solis vero A intervallo ejus inve id, calculua ero Marte ita instituitur: Radix

Aphelii.

Nod. ala. S. G. S. G. S. G.

516쪽

Co. V. DE THEORIA PLANETARUM SECUNDARIORUM, dee. so

cui in Canone respondent in 38 I

cui in Canone respondent 89 a8μQuadrang 89 s9 6origo Latitudo I Is raBrevius quoque invenitur hunc in modum I

Isi Iz LS C Η Ο L I O N. 8r s. Auibas Calcatum Afronomicum exerincere volupe fuerit, iis suadeo, ut aut Tabulis Cel. DE LA Hi Rh utantur, aut, si Ru-dolphinae ad manus fuerint, ex iis tamen nonnisi Locum Planeta Heliocentricum investigent, ad Geocentricum aiatem inveniendum Methodum Trigonometricam adhibeant et

ita enim facilius scopo suo portentur.

CAPUT P.

De Theoria Planetaram Secundariorum, praesertim Luna.

'intervallum , quo Luna integrum Zodiacum percurrit, seu ad idem Zodiaci Punctum restituitur, unde fudirat digressa. DE p INITIO XLIII. si T. Mensis Synodicus seu Lunario est temporis intervallum, quo Luna a S te digressa ad eundem redit. DEpINITIO XLIV. 8I8. Mensis Ammalisticus est temporis intervallum, quo Luna ab Apingeto digressa ad idem rodit. DEpi NITIO XLV. 8 I9 . Mensis Dracomicas est temporis intervallum quo Luna a Nodo ascem dcnte digressa ad eundem redit. Nodus enim ascendens dicitur Caput Dr conis : Nodus descendens Cauda Dr

conis.

DEFINITIO XLVI. 82o. Hinc simul intelligitur , quid

sint variae illae motuum species, quarum apud Astronomos mentio fieri solet. Motus nimirum in LongItudinem Peri aecus est mensura mensis Periodici. M tus Luna a Sale Synodici; motaes Ano malia Anomalistici a motus in Latitudinem Dracontici. OBsERvATIO LVII. 82l. Quodsi repetitis crebro Obstrua tionibus Longitudo atque Latitudo Luna S s s 2 inve-

517쪽

multo in motibus ejus inaequalitaIem deprehend. 3, quam in Sole atque PlaneIis primariis. IIIa tamen inaequalisas regularitate omni non destruitur. Intra 28 enim dies semel velocissimus, sis mediocris er semel sardi simus. Quo ope Telesivit Luna obser etiar DIch soma sive bisecta, is ad momentum Ob-hervationis quaeratur una Longitudo Planeta g. cit. , rarimque Observariones sapius repetantur , Periodos in svulis Lunaison btis minime aquales reperies. Eodem modo constat inaequalitas menseum S nodicorum pariter se Periodicorum . si ad tempus . quo Luna Soli opponitur via eum fixa conjungitur , Longitudinem observes.

moveri , in cujus altero Foco Terra exiFrit, ea lege . qua Primarii circa Solem

seu Coniunctionibus er Opposiιionibus quas communi nomine SyZygias appe Dre solent ) singula ad supputarionem

Dei Luna veri nece faria eo modo , quo in Theoria Solis, aeterminentur ἱ locus Luna eodem modo, quo locus Solis, μ'

Iusatus cum observatione tansum con seniiι in SI Ugiis , omni autem te ore reliquo m re ab eadem inscrFat . ita ut AEquatio nunc ave Iur , nunc minuatur. Maxima nimirum dsferentia in , d ι uris obsier Iur : a Novilunionem e Assae ad primam Quad aturam crescit. inde urique ad PonItan rem ite. ruin decrescit, Or eodem modo se habet a

Pleni. unis usique ad Nou Iunium. DE FINiTIO XLVII. 823. In qualitas prima seu solusa estina qualitas motus Periodui orta ab imvariabili orbitae Eccentricitate, in Syzygiis observabilis. DEFINITIO XLVIII. 824. Inaequalitas aisera seu menstrua est inaequalitas motus elongationi a S te alligata. quae in Quadraturis omnium maxime se prodit. PROBLEMA XLII. 823. Invenire quamisarem mensis Pisiodici Sstnodici.

l. Cum in medio Eclipsium Lunarium, prout in sequentibus independenter ab his patebit. Luna Soli opponaturῶ. supputctur in minimis scrupulis intem vallum temporis inter duas Eclipses

seu oppositiones intercedens. 2. Hoc intervallum dividatur per num rum Lunationum interea absolut rum, quotus erit quantitas mensis

3. Supputetur motus Solis medius, qui quantitati mensis Synodici responder s. 6722 & integro Circulo, quem, Luna interea ab lolvit, addatur. 4. Tandem inferatur: ut aggregatu mi modo inventum ad 36O', ita qua titas mensis Synodici ad quantitatem, Periodici.

Etenim cum Luna restituitur ad idem Punctum, in quo Soli opponebatur DP riodum suam absolvit, adeoque tempus interea elapsum est mensis Periodicus S. 816 . Interea vero temporis Sol Diuiliaco by Cc oste

518쪽

C. . V DE THEORIA PLANETARUM SECUNDARIORUM, &e. s

progressus ulterius, ut adeo Luna adhuc arcum aliquem ultra integram Revolutionem absolvere teneatur,antequam ei dem denuo opponatur. Quamobrem

cum spatium inter binas Oppositiones interjecitum sit mensis Synodicus g. 817 i intra mensem Synodicum Luna

prater Revolutionem integram tantum conficere debet arcum , quantum hoc

tempore Sol conficit inare si 36o ad

datur motus medius O intra mensem Synodicum , prodibit motus Lunae medius eidern respondens , consequenter cum motus medius sit tempori proportionalis S. 6432; ex quantitate mensis Synodici invenitur quantitas Periodici, quemadmodum praecipitur. O. e. d.

E. gr. COPE RMICUS A. Is oo d. 6 Nov. h. ix post mediam noctem observavit Eclipsin Lunae Roma & Λ. is 13 h. . ast d. 3 Aug. aliam Cracoviae. Inde quantitas mensis Synodici ita eruitur. Obs II. A. I sa3. d. 237. h. 4. 2s

addantur intercal dies s

quod per 18 a menses interea elapsos divisum dat quantitatem Mensis Synodici. 4ας arist y hoc est, a ' d a h. 4it Idem CopεRMieus A. asia d. ς Sept. h. 3a in post mediam noctem, hoc est, A. 1271 Nabonassaris Eclipsin Lunarem raemia o servavit r sed anno 13 eiusdem epochae media nocte inter is & is mensis Thol, Babylone, hoc est , in meridiano Cracoviense& nostro Calendarici d. as Aug. h. Io. I o. alia observata. Ex harum observationum collatione ut ante quantitas mensis Synodici accuratius tacitur. Nimirum

obsu. A. 1172. d. 6 Sept. h. I 3. et o Obs. I. A. 28. d. 26 Aug. h. Io. Io Intervat. temporis ar63 Α. AEgyptiae. d. II. h. g. Io

hoc est ri 7893683o

quod per quantitatem Paulo ante inve tam divisum exhibet numerum Lunationum interea absolutarum. Quare si idem intervallum denuo per hunc numerum dividatur, prodibit quantitas mensis Synodici a xq . 3' IO u. 9 V. hoc est. d. 29. h. I I.q . 3'. rom Mot. O med. interea 19'. u

Ergo Mensis Period. d. 27. h. I. 43 . I S c Η o L I O N. 826. Euantitas mensis elicitur ex Pisis

niluniis veris r quare nova determinationeopas est. Scilitet ubi ope quantitatis invenista deteminatus fuerit locus ct motus Apogat atque Eccentricitas σ hujus beneficio inumtiones inventa, Oppositiones vera in medias eonvertendae ct tempus apparens itidem ad medium redacendum ct inde denuo observa. tionam collatιo instituenda. COROLLARIUM L82 . Data quantitate mensis Periodici, per Regulam trium inveniri potest motus diurnus, horarius &c. & sic Tabula motuum mediorum Luna Construuntur.

COROLLARIUM II. et 8. Quodsi motus diurnus Solis me

dius a motu Lunae medio diurno subtrahatur, relinquitur motus diurnus Lunae a. Sole.

COROLLAR INM III.

819. Cum, in medio Eclipseos totalis cum mora, Luna in Nodo existat, quemam modum insta independenter ab his ostendetur; si ad momentum illud quaeratur locus Solis eidemque addantur sex ligna,

prodibit locus Nodi.

519쪽

COROLLARIUM IU.

38o. Collatio Observationum recenti rum cum antiquis motum Nodorum manifestabit: ex iis vero apparet , Nodos Lunae moveri in Signa antecedentia , C. gr. ex o in ex V in K. COROLLARiUM U. 8 3 i. Si adeo motui Lunae medio dium no addatur motus diurnus Nodorum ; summa erit motus Latitudinis i . 81o & inde ulterius ope Regulae trium invenitur, quanto tempore Luna 36OR a capite Draconis digrediatur, hoc est, ab eo digressa denuo ad idem restituatur. Patet ergo, quomodo quantitas mensis Draconiatici sit invenienda g. 8 ist). COROLLARIUM UI.8 31. Dato motu Latitudinis diurno Tabula motuum latitudinis construuntur ut

833. Tabulas istiusemodi exhibet BυLLIAL-nus la . COROLLARIUM VII. 83 . Si motus Apogaei diurni subtraha

tur a motu Lunae medio diurno , relinquitur motus Lunae medius ab Apogaeo &inde per Regulam trium elicitur mensis

ω In Rudolphinia f. n.

Pars II.

vandam inaequalitatem solutam eodem pro sus artificio conseruantur, quo supra Tabulas AEquationum Solis ct Planetarum prim riorum construere docuimtis, non opus est, ut ibi dicta his repetamus. Restat igitur, ut ostendamus, quomodo AEquationes illa eore gantur , ut extra θ uias veros Luna m tus exhibeant: ubi non distendam, maδnas hic occurrere discultates, ita ut Luna Sidus plane contumax censeri debeat, nec quisiquam veras illarum rationes explicatas dederit ante profundarum meditationum Autorem N E wro NuM din, quas deinde uberius evolvit Davi D GREGORIus se). Sed eum Georiam Lana per causas Pissicas explicare nostri jam non sit instituti fecerit nobis evolvisse Hypothem, qua ΚεpLERus noster ad secundam Lunae inaequalitatem salvandam utitur.

ΟΒsERPATIO LX. 838. L Apogaeum vel Nodus Luna est in Quadris, nulla obsiervatur inal qualitas secunda integro mense, qui adeos Vacuus inuastari siet. Proximo vero mense etiam in ipso Apogaeo se Nodo.

ubi prima inaequalitas nusta, motus aliqua inaqualias, nempe auera, notaIur.

Ab eo tempore inaequalitas secunda singiuis mensibus crescis, donec copulis in Apogaeo vel Nodo factis , maxima omnium evadat: qui Mensis Plenus dici sui. Mense subsequenti iterum decresine incipit, donec 'orsus extinguatur.

ELEMENTA ASTRONOMIAE.

520쪽

cis. V. DE THEORIA PLANETARUM SECUNDARIORUM, &e. si

VIII. na quae per circulum hie exhibetur, quia fors. Ellipsis Lu ris ad eum proxime accedit , DF Linea AUidum, ex Terra centro A intervallo Euentricitatis constantis AB describatur Circulus , per id mducatur recta IK siti Linea illuminati nis , qua Hemispharium Terrae Etaminarum ab obscuro separa ι, porro fler A etatur ad eam perpendicularis HG, qua sit

Linea copularum, Conjunctione nimirum

Luna cum Sole in H, O 'ione in G com

citas menstrua, toto mense, quo Co

garum , in G Purigaeum menstruum. cts his usamur tanquam in prima inaqua Liate Ap gao D ct Eccen p. citate AB.inaqAalitates sec da trodeunt. Carerum quia hae etiam LaIitudinem assisti Pl -ntim Orbisa ad Planum Ecliptica librasile concipitur . ut angulus Inclinationi

maxima respondens varietur.

Obstruationi , quoad generales circumstantias patet, si eam cum ipsa eonferre libuerit. Ponamus enim Centrum B pervenire in S , ita ut Linea Illaminationis IK eam Linea AUDdum perpetua DF coincidati erunt tum Euadra in Apogao ct Perigaeo Eceentrici ct L nea No pariter coincidet eum IK atque Puncinium menstruum C eoincidet cum Α, nallaque adeo es Eecentricitas menstrua En mensem vacuum s Coincidat vere FD cum ΗG, tum Punctum B ct C coincident cum E, eritque Eecentricitas menstrua iacentricitati perpetua AB qualis adeo iae maxima omnium, quia circellum istum nunquam egredietur. En

mensem plenum s Consensum quoad circumstan- v iutias spetiales calculus in hac 'pothes inf

iitutus monstrat.

DE INITIO XLIX. 84 i. Disantia Solis a Nodo vel Ap/geo Luna est arcus Eclipticae inter locum Solis verum H & Apogaeum Lunae Disu Nodum ipsius interceptus, seu an gulus ad terram DAH vel, si arcus ille major Semicirculo, angulus, quem metitur ejus complementum ad 36o'. DEFINITIO L. 842. Scrupula menstrua Longitudinis sunt valor Trianguli AEquatorii recitanguli BNZ super Eccentricitate menLrua BZ stantis in istiusmodi particulis,

qualium omnium maximum in mense

pleno est 6O, cum nempe Punctum B coincid i cum TDEFINITIO LI. 843. Argumentum LongitudinIsmenstrua est arcus tacentrici Lunae LP interceptus inter locum Lunae primo

aequatum L & rectam PQ per Centrum Eccentrici B ductam atque Lipeae Ap. dum menstruae HG parallelam. Annuum est angulus DAH. DEFINITIO LII. 844. AEquario menstrua est valor6- anguli AEquatorii LAC, ductis rectis LA& LC ex loco Lunae L ad Punctum menstruum C & Terrae Centrum A deteris minati, in istiusmodi particulis, qualium area totius orbitae est 36O. DEFINITIO LIII. 84 S. Particula exsors est disserenita

inter Triangulum AEquatorium LAC Meius socium B

SEARCH

MENU NAVIGATION