Bibliotheca maxima pontificia in qua authores melioris notæ qui hactenus pro sancta Romana sede, tum theologicè, tum canonicè scripserunt, ferè omnes continentur. Promouente, aesque suppeditante illustriss. et excellentiss. d. d. fr. Ioanne Thoma de

발행: 1698년

분량: 637페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

so Francisci Agricolae

suam regendam committeret , ad nullum

alium recti ils refertur . s quid e tra Catholicam fidem oritur in Ecelesa , ut eius aucto. ritate eorrigatur; nee vlli alii tu titis, si quid

contra errores respondetur, ostenditur, ut eius prudentia examinetur.

Hugo de S. Victore lib. a. de Sacramentis parte 3 eap. I s. s A solica sedes. inquit. cunctis in otia terrarum praefertur Eceles; s. S. Bernardus lib. a. de cons de ratione ad Eugenium Papam . Age, inquit, indagemus adhue diligentius, quis ss, quam geras, vide- Iicet pro tempore, personam in Eceles a Dei. Quis es φ l Sacerdos Magnus, summus P Ontifex , tu Princeps Episcoporum . tu haeres Apostolorum, tu primatu Mel. gubernatu Noe, Patriarchare Abraham . Ordine Melchisedech, dignitate Aaron, auctoritate Moy ses, iudicatu Samuel. potesate Petrus, unctione Christus. a Tu es cui elaues traditat, eui oues creditae sunt. Sunt quidem . di alii caeli Iani. rores, gregumque Pastores r sed tu tanto glo. riosius, quanto, R disserentius utrumque praecaeteris nomen haereditasti. Hahent illi sibi assignatos greges, singuli singulos 1 tibi uni- Mersi e rediti, uni unus . t Nee modo ouium . sed di Pastorum tu unus omnium Pastor, J Et paulo infra. Ergo iuxta Canones tuos alii in partem sollieitudinis, i tu in plenitudinem potestatis vocatus es. I Aliorum potestas certis arctatur limitibus a s tua extenditur, Nin ipsos. qui potestatem super alios aecep ruat . Non ue, si causa extiterit, tu Episcopo caelum e laudere, tu ipsum ab Episcopatu deis ponere, etiam & tradere Sathans potes stat agitur inconcussum pr uilegium tuum tibi, tam in datis clauibus . quam Ouibus comis

mendatis .

Stephanus Archie Discopus Carthagine sis, cum Episcopis Afri nomine trium Conciliorum prouincialium Astieae in Epistola ad Damasum Pontificem Romanum qui

electus est, δὲ sedit anno 36;. Beatissimo se habet titulo Domino, l& Apostolico cutimine sublimato, sancto patri Patrum Damasci Papae , & summo omnium Praesulum Ponistis ei. J Stephanus Archiepiscopus Concilii Mauritanidi. & vniuras Episcopi. de itibus Conei liis Astieandi Prouinciae . Notum , ii quit , iacimus vestrae Beatitudini, quod quidam fratre, in confinio nobis posti quosdam status nostros, venerabiles videlicet Esese pos, vobis ineonsultis . a proprio deieiunt gradu, vel deiieere moliuntur , esim vestrae

sedi Episcoporum iudicia , & summorum

fidem Ecclesiasticorum negotiorum, in hon te beatissimi petii Patrum decreta omnium . cunctam reseruauere sententiam inquirendi reuerentia de Dei rebus , quas Omni eura , di sollicitudine obseruare debemus. Maxime

ueto debent ab ipso praesidum ediaminatii vertice Apostolico , J cuius vetussa sollicitu

do est, tam mala damnare, quam reuelare lauis danda . Antiquis enim regulis censium est, ut quicquid horum , qua nauis in remotis, vel Ionainquo positis agetetur Prouinciis, .non prius tractandum. vel accipiendum sit, s nisi ad notitiam Kma Sedis vestrae fuisset deductum , ut eius auctoritate , iuxta quod fuisset pronunciatum. firmaretur :) & reliqua multotiens talia, & his similia, quae super his con. si tuta sunt i quibus si illἱeite factum est , s ut

semper vestrae sedi eoia suetudo fuit, I sestinanter occurrite, di his utiliter . t ut Pater prostiis certantes, state. J Et paulo post: Deus

ergo creator omnium conseruet I longaeuum

Apostolatum vestrum, ad sabilitatem Eccle satum sanctarum, & orthodoxae fidei. vosq; Pastorem bonum, qui spiritualibus pro ovi-htis vestram ponitis animam. atque haculo pastorali lupos rapaces expellitis, omnibusq;

oppressis auxilium sertis: J quod di istis, I atque omnihus uos semper sacere optamus

sanctissime Papa. 3Synodus prouine Iali Carthaginens s ad

Innotentium Papam . Domino beatissimo. x honoratissimo fratri l In noeentio. v uiuer

satis FGlesia Papae. J Aurelius, Numidius.&e. eum Episeopis aliis, ultra septuast inta qui in Concilio Melctae Carthaginensi assiliis

mus. Cum ex more , inquiunt, ad Ecclesam Carthaginensem solemniter veniremus, atque ex diuersa causis congregata ex nobis Sy dus haheretur, eo preshyter nos et Orosius. nobis literas sanctorum statium , de consacer

dotum dedit Auerorbis, S Earari , quarum formam his constituimus esse su endam . His ergo lectis Pelagium , S Caelestium, auctores nesarii prorsus, de anathematirandi ob omnibus nobis erroris aduertimus . Vndo factum est, ut recensendum peteremus, quid ante quinquennium super Calestii nomine , hae apud Melesam Carthaginensium fuerit exagitatum . Quo recitato , t sie ut ex subdi. tis aduertere poterit Sanctitas , inra; quam inuis iudieatio manifesta constaret; quia in illo tempore Episcopali iudicio excisum hoe tantum Vulnus ab Ecelesa videretur et I nihilominus tamen id communi delibetatione cenis suimus. I ut eiusmodi persuasonis auctores

quamuis . At ad presbyterium idem Calesius postea peruenisse dicatur) nis hi apertissimὰ

anathematia erint, ipsos quoque anathem ttaari oportet, ut si ipsorum non potuerit. saltem eorum, qui decepti sunt ab eis vel Meiapi possunt, cognita sententia, quae in eos lata est,sanitas procuretur . t Noe itaque gestum, mine frater. sanctae charitati tuae intimanis dum duximus . ut salutis nostrae medioeri. tatis , etiam Apostoli eae sed is adhibeatur au.ctoritas, pro tuenda salute multorum. J &quorundam etiam peruersitate colligenda.

Et paulo post . in conclusone : Qii cumque autem alia eis obiiciuntur, i non dubito venerationem tuam. I eum lgesta Episeopalia perspexerit, uua in oriente eadem causa consecta dicuntur, s id indicaturam , undo omnes in Dei miseri eordia gaudeamus. I Ora pro nobis Domine. Matissime Papa . Conei lium Mileuitanum in Asriea, prouine tale . ad Innocentium Papam . Domino beatissimo, meritoque Venerabili, & in Christo venerando Papa Innocentio. Siluanus senex, valentinus, Aurelius, Donatus, Restitutus, Lucianus, Alippius, clim alijs que . Episcopis, inter quos, & s. Angustinus octauo loco numeratur . ex Coneilio Mileuitano, in Domino salutem. I Quanto Inquit Domino gratia sua praeeipuo munere in Sede Apostoliea, talemque nostris temporibus prestitit . ut nobis potius ad culpam negligentiae valeat si apud tuam venerationem, i quae pro

82쪽

De Primatu S. Petri, & Rom. Pont. 6r

Aeetes a subi supterenda tae uerimus. J quam ea tu possis, vel fastuose . vel negligenter a cipere . magnis perieulis infirmorum mei

brorum c hristi . l pastoralem diligentiam quae sumus adhibere dianeris .i Noua quippe

hares s.& nimirum perieulosa tentat assurgere, inimicorum gratiae Christi. Et paulo post et Hae e ins nuantes Apostolico pectori tuo, Inon habemus opus multa dicere, Ee tantam impietatem exaggerare, leum Nocul dubio te ista permoveant, ut ab eis eorrigendis. J ne

latius interimant , dum sub nomine Christi, a gratia Christi penitus aliena ut, i omnino dissimulare non possis . J Et paulo infra; Sed

arbitramur . adiuuante misericordia Domini Dei nostri Iesii Christi, qui te regere consulentem, de orantem exaudire dimatur, i auctoritati sanctitatis tuae de elaro seriptura. Tum Iumine depromptae saeis ius eos , qui tam peruersa, ct tam pernitiosa sentiunt, ese ees.suros. vi de eorrectione eorum potius gratuis

lemur, quam eontiissemur interitu, i Domine beatissime. Ute ad sanctitatem tuam deo concilio Numidis scripta direximus , Iimi. tantes Carthaginensem Mesesam, & Catthaginensis Prouineis Coepiscopos nostros. quos ad sedem Apostolicam, quam beatus Illustras , de hae causa seripsisse eomperimus. Memor nostri in Domini gratia augearis,l Domine beatissime . merito venerabilis, &in Christo honorande sanctissime Papa. IRauennius. & omnes totius Gallie FpIscopi quorum simul suerunt. & nominantur quadraginta quatitor, Inter quos, R Hilarius ponitu t) ad s. Leonem Pontificem maximum Romanae Ecelesiae. Domino, inquit, vetὰ saniacto, metito in Christo beati sumo, & Aposo-lieo honore venerando Papae Leoni . Rauenia us. Aee. eum aliis q3. episcopis. Perlata ad nos epistola Beatitudinis vestrς , quam ad

Orientem pro Catholiet fidei a sertione misi sis . optassemus statim l Apostolatui vestro Jpro tam immenso munere gratiarum acti nem reserte, nisi nobis dissicultatem, qua in

unum celeriter non potuimus conuenire, vel

spatia, quibus a vobis disparati sumus. longa

terrarum, vel aurarum. qus in restionibus nos ris. prster consuetudinem fuit, intemperies, attulisset. Det ergo Apostolatus vester, iam fm veniam tarditati, qui non de Otis, aut dissimulatione . sed certa necessitate descendit, quique a nobis . etsi celeritatis gratiain abstulit . exultandi tamen materiam auferre non potuit. Exultauimus igitur, Christo pr

pillo . lectis beatitudinis vestri literis, l&omni instructione patefacta. Omnes intra Gallias eonstitutos . exultare mox secimus. adolentes pariter pro his vobiscum, qui Catholice fidei lumine derelicto, in errorum te. nebras inciderunt. I Quae Apostolatus vestri scripta, vi symbolum fidei, quisquis redemptionis saeramenta non negligit, tabulis eordis ascripsit . di tenaci, quo ad confundendos haereticorum errores paratior si , memoriae commendauit. I Multi itaque in ea gaudentes pariter. R exultantes, recognouerunt fidei suae sensum: & ita se semper ex paterna tradi tione tenuisse. vi vester Apostolatus exposuit. iure laetantur. Nonnulli solicitiores facti, beatitudinis vestrae admonitione Percepta ,

modis omnibus se Iatulantur instrucios, ua

tamque si hi occasonem gaudent, qua libere, ae fiduei aliter, isticlagante etiam Aposolicae sedis auctor ita te, I eloquantur . de adserat unusquisque quod credit . Quis autem l Ap notatui .estro J pro hoc tanto munere, I quo non solum Gallias, sed totum mundum velut quibusdam pretiosissimis gemmis , ornauit. dignas aestimet gratias posse persolui. J Doctrinae. post Deum vestrae debet fidelis ut conissanter teneat, quod eredebati dehet etiam in-sdelis . .t a perfidia sua . agnita veritate, discedat, i & Apostolieae institutionis luee m

fisus. I erroris sui tenebras derelinquat. ma gisque sequatur, & eredat, i quod per os vestrum Dominus noster Iesus Christus de sacramento in earnationis suae docet, I quam id teneat, quod diabolus humanae salutis, & vetitatis inimicus instillat. Optassemus etiami ad Filium vestrum, J gloriosissimum, & fide. lissimum Principem Imperatorem intelligunt Valentinianum super eadem eausa literas dare,quibus eongratulantes fidei ipsius. humilitatis, quoque nostrae sol ieitudinem. 1 quae vos in Christo sequimur,l proderemus: nisi ad nos de Orientalibus partibus Nuncio pellato. seri hoc minime necessarium puta se semus. l Meritis autem Apostolatus vestri, pius Dominus praestitit, ut haeres m . iam diu

Occulte nutritam , Huris temporibus proderet. Ad laudem enim solicitudinis vestrae pertinet,quod malorum error latere non potuit:l

ad gloriosae fidei aedificationem redundat. quod praua persuaso partiei pes . aut non inuenit, aut inuentos amici. I Respiciat igitur , eonseruando Apostolatum ves rum , mi serieors Dominus, Ecclesiam sitare, toto orbe

dissulam. I vobis enim ita inuigilantibus, ct hi, qui euram animae suae gerunt, soliciti res in fide redduntur 1 & hi qui paulo desides

sunt, tanto ad solieitudinem accenduntur exemplo. Qiaod nox ante oculos habentes , non desinemus Deo. ae Domino nostro gratias agere, de pariter supplieare, i gratulantes. quod tantae sanctitatis, tantae fidei, tantaeque

doctrinae Apostolicae sedi, unde Religionis

nostrae. propitio Christo , fons S origo man uit, Antistitem dederite petentes etiam . ut datum, concessiamque munus Ponti scii vestri longissima,& didis eationem Ecclesiarum sit rnm , aetate custodiat. I Nos autem, etsi impares meritis, pari tamen fide . si quid quod absit ) eontra Leelesiam Catholicam pro ana insessatione tentetur . parati sumus . consonante Domino , eum Beatitudine vestra .

pro vetitate fidei animas nostras ponere. de vitam hanc. auctori salutis nostrae, S largit ri aeternitatis impendere. Et alia manu r Orapi me , Domine merito beatissime. N Amia solico honore venerande Papa. submonis Ioad G Dνem .

Conspirant eum Pallibus Graecis, & toritius Asae, Patres quoque Latini, totius videlicet Asrieae, Galliae.& occidentis . adeo

aperte. & vnisermiter,ut monitione opus non sit, sed obseruatione tantum,& attenti ne

sineera ad illa fidei suae, de publicae consessi nis testimonia , ut alia plurima omittam ex Italia. aliisque prouine iis, de quibus nihil controuertitur, aut dubitati potest, ut literae

83쪽

61 Francisti Agricolae

ultro citroque 'destinatae coarguunt quae fideliter, δe prolixius, quo lictor ex antecedentibus,& eonsequentibus citius sensum asse

quatur,& argumentum .aatque causam seriptorum ex illustrissimorum Patrum litetis .

S monumentis, nee non prouincialibus Conciliis deplompsimus , ae transcripsimus . Superest igitur, ut paucis examinemus, de me lucemus . quae ab aduersar Iis contra totius Orientis, de meidentis silem, & testimonia perperam, atque corrupte allegantur. Exegesis , o Germana explicatio Tatram quos adulterant, O corrupt/ei aηt haeretici.

Romanam Ecclesiam ipsissimam esse,

S. Petri Cathedram. de Romanum Pon liseem in eadem s. Detri esse uni eum, de ordi narium suceesserein , ideoque totius, ae Uni uersalis Ecclesiae Pastorem, rectorem. Ad Episcopum . atque Nauclerum supreinum , ex testimoniis s. Cypriani. quae allegant Catholici notius est, quam ut moneri, nedum probari debeat. Vnum autem totius Eeclesiae Episeo.

patii m. ci ius Esngulis Episcopis in solidum

pars teneatur , eatenus idem sanct4ssimus Martyr aserit, tum quia extra Ecclesiam Caelioli eam testitimus Episcopatus nullus sit, aut esse possit: tum quia inter Episcopos Catholicae Ecclesiae visibilis Pastor, visibilis a Christo ordinatus ,& ordinaria successione, quamdiu sceles a hic militabit, continuan cus, principalis . di summus Episeopus: cui alii inseriores Episcopi, de collegae sinto Ee inseriores tamen, atque diuina ordinatione ut unitas seruetur merito, semperque subiecti. Sed operae videtur pretium,ipsum Cyprianum audire se ipsum latius, & ex prosello

explicandum, S xenium, ae causam haeresumsraphice depingentem e atque m latis natu istam . & rationem pluribus comprobantem.

cauenda sunt, inquit, lib. de simplicitate Prae

atorum . paulo post exordium . non solum.

q uae sunt aperte manifesta, sed re astutae stati di, subtilitate fallentia. Quid vero astutius, quidue subtilius,quam ut Christi aduentu de tectus, Ae prostratus inimicus postquam lux sentibus venit ; S sospitandis hominibus salutare lumen evulsit, visurdi auditum spiria

malis statim admitterent .aperirent ad Deum oculos suos caeci infirmi aeterna sanitate reua Ieseerent, elaudi ad Ecclesiam eurrerent muti claris vocibus. & precibus orarent videns idola derelicta, de per nimium credentium populum sedes suas, ac templa deserta, excogitauerit nouam fraudent, vi sub ipso Chri- uiam nominis titulo saltat ineautost Haereses inuenit, & schismata, quibus subuerteret s-dem, veritatem corrumperet, , s se inderet viaitatem. J Quos detinere non potest in vir ve

teris ercitate , circuin scribie R decipit uoui itinetis errore. Rapit de ipsa Ecclesia homi. nes , dei dum sibi appropinquaslata in lumini,

atque euasisse saeculi noctem videlitur, aliasnestientibus tenebras rursus infunditi ut cum Euangelio Christi, de cum obseruatione eius .ci lege non stantes , Christianos se vocent :&ambulantes in tenebris, liabere se lumen exi si inent, blandiente aduersario , atque salienate , qui secundiim Apostoli vocem, transfigurat se velut Angelum luess,& ministros subm- , nat suos, vel minis ros Iustitiae, allerentes iam dem pro die . interitum pro salute, desper

tionem sub obtentu spei, perfidiam sub praetextu fidei , Antiehristum sub voeabulo Christi, ut dum veris milia mentiuntur, veritatem

subtilitate seu strentur. Noe ideo fit fratres dilectissimi, i dum ad veritatis originem non

reditur, nee caput qua ritur, nee Magistri eae

lectis doctrina seruetur. I Que si quis consideret, de examinet, tractatu longo, atque arin

mentis opus non est . s Probatio est ad s-dem facilis. eompendio veritatis . Loquitur Dominus ad Petrum i Ego tibi dico, inquit, uia tu es Petrus, de super issam petram aediticabo Ecelesam neam , 8d portae inferorum non vincent eam . Tibi dabo elaues regni caelorum , Ae quae ligaueris in terra , erunt ligatu , de in caelis: de quaecumque solueris super terram. erunt soluta , fle in eae lis . Et eidem

post resurrectionem si iam dieiti Dasce oves meas. I Et quamuis Amsolis omnibus post

resurrectionem suam , parem potestatem tribuat , de dieati Stetit misit me Pater, re ego mitto vos, aceipite Spiritum sanctum: Si cui remiseritis peccata, remittentur illi r si eui tonueritis, tenebuntur e t tamen , ut unitatem ruant testaret, vilitatis eiusdem originem ab

uno incipientem. sua auctoritate clisposuit. Noe erant vlique , de caeteri Apostoli, quod erat Petrus : pari consortio praediti, S honoris, Et potestatis: sed exordium ab unitate sidest Pastoris supremi proficiscitur, ut Ecclesia una monstretur . Quam unam Ecclesiam letiam in Cantico eanti eorum spiritus.sa -ctus ex persona Domini designat,& dicit: una est columba mea. perfecta mea . una est matri suae , electa genitrici suae . I Hanc Ee. cla se unitatem , qui non teneti tenere se fidem

credit Qui Feeles a remittitur, de res sit, in Ecclesa se esse eonfidit i a quando , Ee beatus

Apostolus Paulus hoc doeeat . Ak saeramen iatum Vnitatis ostendat, dicens: Vnum corpus,& vnus spiritus'. una spes vocationis ve-srae , unus Dominus . vira fides, unum h ptisma , unus Deus. Imam unitatem fitimi ter tenere , Ee vindicare debemus . ma

ximὰ Episcopi, qui in Ecclesia praesidemus . t Episcopatum, quoque ipsum vnum , di in diuisum probemus. I Nemo fraternitatem mendacio fallat: nemo fidei veritatem perfida

prauaricatione corrumpat . Episcopatus

unus es , cuius a singulis in solidii in pars tenetur. Eccles a una est, i quae in multitudinem latius incremento foecunditatis extenditur e quomodo Solis inulti radi . sed ii ΘΛ .vuum; de rami arboris inulti, sed robur unum tenaci radice fundatum . Et cum de sente , uno . riui plurimi desuhnt, numerositas licet dissilia videatur exundantis e piae largitate , t unitas tamen seruatur in Origine . t Avelle radium Solis a corpore, diuisionem lucis uni ras non capit. Ab arbore frange ramum,sra- eius germinare non potetit. A sente prseideriumn , praecisus arescet: Sie S Ecclesia. ID mini luee persula per orbem totum radios suos porrigit, I unu in tamen lumen est. quod ubique disiunditur, nec unitas corporis separatur: a ramos suos in uniuersam terram. c pia ubertatis extendita profluentes largitertiuos, latius expandita i unum tamen caputes,

84쪽

De Primatu S. Petri, & Rom. Pont cla

est. Ae origo una. Re una Mater taeunditatis sueeessibus copiose. 4 Illius saltu naseimur, illius lacte nutrimur, spiritu illius animamur. Adulterari non potes sponsa Christi; incor rupta est, de pudica. Vnain domum nouit, .nius cubiculi sanctitatena casso pudore cu-s odit. Haec nos Deo seruat, haec filios regno, quos regenerauit, assignat. misquis ab Ee-elesa segregatus adulterae iungitur a prsini Dsis Ecelesiae separatur. Nec pertinet ad chri- si norinia, qui relinquit Ecelassam Christi.

Alienus est, prophanus est , hos is est. Ha here iam non potest Deum Patrem, qui FGelesana non habet Matrem . Si potuit euadere , qui extra Aream Noe sulti de qui extra Eeclesam foris fuerit, euadit. Monet Dominus . di dicit , Qui non est mecum , aduersus me est r de qui non tueum colliuit, spargit.

Qui pacem Christi, de concordiam rumpit, aduersus Christum facit. Qui alibi praeter Teclesiam colligit. Christi Melcsam spargit.

Dicit Dominus: Ego N Pater vulam sumus.

Et iterum de Patre, de Filio, & Spiritu cincto

seriptum est: di tres unum sunt i di quisquam credit hane unitatem de diuina firmitate venientem, sacramentis coelestibua cohaerentem. scindi in I celes a posse, R , oluntatem collidentium diuortio separari I Hane vilitatem

qui non tenet, Dei legem non tenete non tenet Patris. & Filii fidem i vitam non tenet, &salutem. I Noe viaitatis sacramentum, hoc vinculum concordia in separabiliter cohsre

iis ostenditur, quando in Evangelio tunici Domini Iesu Christi non diuidetur omnino, nec se inditur sed sortientibus de chrisii , quis Christum potius indueret, j itcgi a

vestis aecipitur, in eorrupta, atque inuiuidua tunica possidetur. Loquitur, ae dieit scriptura diuinat De tunica autem, quae de superiore parte non consultis. sed per totum textilis suerat, dixerunt ad inuicem : Non scii damus eas' , sed sortiamur de ea cuius sit. Vnitate ni ille portabat de superiore patio venientem, id est, de ceeso, di a Datre venien- em, quae ab aeeipiente. &possidente scindi omnino non poterat, sed totam simul, de solidam firmitatem inseparablutei obtinebat. Poscidere non potest indumentum

Christi, qui seiudit, di diuidit Ecclesam, Christi . Et parum insta r At vero, qui Christi populus non potest scindi,tunica eius

Per totum textilis, de cohaerens, diuisa a possidentibus non est. Indiuidua; copulata .

connexa ostendit populi nostri, qui Christum

induimus concordiam coliarentem . Sacra mento ueliis deviarauit Ecclesiae unitatem .s Quis ergo sic est sceleratus, de perfidus, quisite discordiae furore vesanus, vi credat scindi Polle , aut audeat scindere unitatem I Dei tuestem Domini l l Ecelesiam Christ Monet ipse in Evangelio suo. R docet dicens:

l Et erit unus grex, di unus Pastor. Et ea polle uno in loco aliquis existiniat, aut multos Pastores, aut plures grems s lux Mado S. Cyprianus dieli, neminem se ficere a pistopum Episcopotui loquitur tantum de Episcopis Africanis. qui tui Concilio

Cartha iensi, Quod erat prouinciale inter fuerunt: voluitque ligni are, ita in illo Con euio statuere Patres illos. vladios uoluerunt

praeiudicaresccidus aut meliora se utieutibus,

in controuersia illa, qudi tune agitabatur Non sequitur propterea, quod Cyprianus negauerit aliquem esse Episcoporum Episcopum hoc est, supremum , & caput Episcoporum: sed hoc negauit, inter Afri eanos istos Episcopos tunc congregatos talem esse, nee hoe sibi

quemquam, licet ipsemet inter illos Primas

esset sumere. vel arrogare voluisse. Immo ex

verbis Cypriani hoc ipsuin non obscure colligat quisquam , Episeoporum aliquem suisse suprenitim Episcopum a nisi enim talis esset, aut esse posset, absurdE negasset de suis Coepiscopis , quod de nullo veraciter dici queat Episcopo . Sed manifeste satis explicauit

S. Cyprianus, in testimoniis illis, quae ex parte Catholicorum allegata suut, quod non solum sit, aut esse possit, unus aliquis, hoc est, supremus Episcopus, sed etiam neeessarium sit, talem esse, ut unitas seruari queat, di pax, atque concordia Ecclesiae sarta tecta manere. S. Hieronymi sententiam de primatus. Petri, & successorum eius Romanorum Pontificum, supra audiuimus explesiam satis:& hoc loco sese explicat manifeste, quando additi Et omnis ordo Ecclesiasticus suis rectoribus nititur. Vnde consequitur, non solum in singulis Eeclesius Episeopos, sed etiam

in singulis prouine iis unum Metropolitanum in singulis maioribus regionibus Primatem. de in tota, atque Uniuetra Ecclesia unum esse praecipuum , atque summum, seu primarium Pontificem qui omnibus praesti S cui omnes,

ut suo pos Christum Capiti. subsint, atque

Obedire teneantur, ut schismatis tollatur Oceaso. S taesesiasti ea unitas seruetur. Vnum, inquit. lib. I. aduersus Ioui n. ex Apostoliss alioquin quoad Apostolatum paribus elegit S. Petrum videlicet) ut capite constituto,

schisnatis tolleretur occaso. N. Hieronym. in epist. illa ad Euagrium, ex prosello inuehitur in abusum quorumdam Diaconorum , qui Romae se Presbyteris , aut aequabant, aut praeferebant etiam quodammodo, idque ex supercilio, & arrogantiae vitio pessimo, ea potissimum ratione, & occasione , quod Diaconi erant pauci, & Thesa ros L esiae curae suae habebant concreditos: quem abusum acriter perstringit, di Presbyterorum nomen. ac dignitatem, quod cum Episcopis maxime in exordio Mesesiaeῶ habuerunt commune. diligenter defendit, ac vindicat; ostendens multo superiores, di digniores esse presbyteros Diaeonis . ideoque Diaconos contra antiquam , & totius orbis christiani laudabilem. iustamque consuci dinem , in absentia maxime Episcopi, ausu temerario inter Presbyteros sedere praesumpsisse, cum haec antiqua, de communis haberet consuetudo, ut Presbyteris cum Episeopo

sedentibus, Diaconi non sedere, sed stare debeant . Idcirco dicit, orbis maior Urbe . si auctoritas quaeritur quoad abusum illum temerarium attinet; qui attainen non approbante , sed ignorante , N absente Pontificeta priuatim paulatim irrepserat . Rupit vero ibidem addit: Episcopos quarum uis Ciuita tum eiusde ira esse meriti, & sacerdotii intelli gendum est, non de iurisdictionis, sed de or dinis . ct sacerdotia potestate, qua sibi inui

cem sunt pares, atque aequales: cum alioquin

iurisdictione longe sumten atque excellant.

85쪽

6Λ Francisci Agricolae

Naiorem enim habet Iurisdictionem Metro politanus . quam simplex aliquis Episcopus

maiorem Metropolitano Primas, seu Patriarchar maximam & supremam, qui caput est Omnium, successor S. Petri Romanus Pontifex; quod s. Hieronymus alii, I, nec semes,nec obscure confitetur, ut supra fuit ex ipsius

monumentis demonstratiun .

Coneilium istud prout uelate Carthaginense, non loquitur de prima sede Ecelesae Uniuersalis, videlleet, de sede Apostoliet Romana, sed de prima sede in Africa, di ii lius sedis Episeopum non vult principem S

cerdotum , aut summum sacerdotem vocari .

sed tantum primae sedis Episcopum, seu Ptiis male mi idque merith cauet,& prohibet concilium hoe, quia Princeps sacerdotum, aut

summus Sacerdos, nemo vocari consueuit,

aut debet absolute, inter Episcopos Eeelesiae,

praeter Romanum Pontificem , quem se v catum esse, & vocari merito, graeci pariter, di latini Patres propria eonfessione testantur,

ut supra probatum est, & insta eae generalibus Conciliis probabitur latius. Loqui autem Concilium hoc Carthaginense tertium de primi, sed thus Asti ea , liquidum satis, atqui

apertum euadit ex Canone duodecimo secundo Concilia Carthapinensis,ubi se Meernunt Episeopi ibi praesentesi Placet omnibus, ut

inconsulto Primate euiuslibet Prouincit, nemo praesumat, licet eum multis episeopis . in quocumque loco, sine eius praeeepto episcopum ordinare. si autem necessitas fuerit. tres episcopi in quocumque loeosnt, eum Primatis praecepto ordinare debeant episco ispum . Qiaid porro de Romani pontificis Dia matu senserint, & quo loco, & honore ipsum habuerint Patres atque episeopi Astieani, ex supra allegatis epistolis, quas Stephanus Archiepiseopus Carthaginensis nomine trium Cone illorum Asticae , ad Damasum Papam.& alia quaedam Synodus Ahicana ad Inn centium ; R Concilium Mileuitanum, cui i semet s. Augustinus quoque intersuit, & su, scripsit,ad eumdem sanctissimum Pontificem scripserunt, meridiana luee elatius euadit. Et hactenus quidem, quid tam Latini, quamc raeci, orientis, & occidentis Patres, tamsgillatim, quam' coniunctim , in Conciliis prouincialibus de Primatu Romani Pontis eis ingenue, & apert8 eonsessi, & tam verbis quam octis contestati sint ex ipsorum scriptia

atque monumentis adduximus: superest nune ut totius quoque , & uniuersa ecclesiae cathoiali ex fidem, S testificationem publicam, quam in Conei lijs generalibus edidit, de eiusdem potestate,& principatu, in medium assera

mus .

mastatam . a

Romanus episcopus, quia s. Petri supremi Mesesiae Pastoris , ordinarius, di legitimus successor, totius quoque uniuersaliseeelesae, sub Christo, visibile est eaput. Dasior, & Rector supremus t quia se uniuersa per ordiem Christianum credidit, & consessa est primaeva Ch isti eeelesa.

ConeIlium Nie num primum Can. I seeundum nouam editionem Alphonsi Pisa ni. Veneramur, Inquit, secundum seriptu ras, & Canonum definitionem, sanctissimum

Romanae, antiquaeque ecclesia episcopum,l primum esse. & maximum episcoporum. Ivi autem eunctis ditionis suae nationibus imperat Patriarcha, & leges indicit, di ut a principio Petrus Christi V1eatius Religioni. ecclesis, exterisque ad Christum rebus pertinentibus praesectus, Principum Christi an

rum, prouinciarum, & omnium sentium Dominus , di Rector erate i ita ille . cuius prinei patu Roma est, Petro simulis, & auiactoritate par, Patriarcharum omnium domi natum , Ν principatum obtinet I Huie saniactioni si quis repugnauerit. N obsistere ausus fuerit, totius Synodi decreto anathemati su

biiciatur . . . 'Idem Conellium in praefatione. Sesendum est sanὸ ab omnibus eatholicis, i qum

tam sancta e lesa Romana nullis Synodi eis decretis praelata est, sed euangelica voce Domini, ει saluatoris nostri primatum obii nuit, a Vbi dixit beato Petro Apostolo i ines Petrus, & super hane petram aediscatio emclesiam meam , & portae instri non pr aleia hunt aduersus eam . Et tibi dabo claues Re gni Gelorum, di quaecumque ligaueris super terram, erunt ligata. di in cMo , N qureum que solueris super terram erunt soluta, ct in

ectio. Adhibita est etiam societas in eadem Romana urbe. heatissimi Apostoli Pauli .asa electionis, qui una die, unoque tempore gloriosa morte eum Petro sub PHneipe Nerone

agonirans eormatus est, & ambo pariter e

ei etiam sanctam Romanam Christo Domino

consecrarunt, aliasque omnibus urbibus in Λυniuerso mundo sua praesentia, atque venerando triumpho praetulerunt. Et licet pro omnibus assidua apud Dominum omnium sanctorum fundatur Oratio, his tamen ve

hi, paulus Matissimus Apostolus, Romanis proprio chiro apho pollicetur dieensi Testis enim mihi est Deus, mi seruio in sistitu meo In euangelio Fis ij elus, quod sine intermissione memoriam vestri faelo in orationi-hus ineis. i Prima ergo sedes ecelesi beneficio , Romanae ecclesiae , quam beatissimi

86쪽

De Primam S. Petri, & Rom. Pont. Θ

vemis, atque Paulus suo martyrio dediea. runt . I II sententia I aretirarum .

Romanus Pontifex, nee s. Petri successor. nee Ecclesiae Christi ordinarius est, aut supremus Pastor, sed ipsissimus Antichristus quia se Ecclesia Christi primitiua eredidit,&prosessa fuit.

Coneilium Nieaenum p inium, Canon.6. Mos antiquus perdurat ita JEgypto,vel Lybia,& Pentapoli, in Alexandrinus Episcopus limrum omnium habeat potestatein, I quoniam quidem , de Episcopo Romano parilis mos in . J Similiter autem. de apud Antiochiam, exterasque Prouincias, honor suus unicuique seruetur Leelesiae. Concilium Mileuitanum Caia. Item placuit, ut Presbyteri Diaeoni, vel caeteri inferiores eleri ei in causis, quas habuerint, si

de iudieiis Episcoporum suorum questi suerint, vicini Episcopi eos audiant. 8e inter eos quiequid est finiant adhibiti ab eis eae eon sensu Episcoporum suorum. Quod si . & ab

eis prouocandum putauerint,non prouocent,nis ad Asrieana Concilia, vel ad primates Prouinciarum suarum . I Ad transmarina autem , qui putauerit appellandum, a nullo inter Urieam in communionem suscipi tur. IConcilium Carthaginense sextum, ainpellationes ad Romanum Poatiscem admi

tere recusauit. Idem Canon. 13. In noua editIOne. placuit , vi accusatus, vel iudicatus a comproauincialibus in aliqua causa Episcopus, s li-eenter appellet, & adeat Apostoliedi sedis Pontificem, I qui aut per se, aut per Vic

rios suos . elus retractari negotium procuret. Et dum iterato iudieio Pontifex causam suam audit, nullus alius in eius loco pon tur . aut ordinetur Episcopus r i quoniam , quamquam a prouincialibus Episcopis accu. isti caulam Ponti scis scrutari liceat, non tamen definiri, inconsulto Romano Pontifice, permissum est 1 J eum beato Petra Apostolo, de non ab alio, quam ab ipso diei itin sit D mino i Qu cumque ligaueris super terram , dec.

Concilium Romanum feeundum, subsiluestro I. Pontisce ean. vlt. I Nemo enim iudicabit primam Sedem , t quoniam omnes Sedes a prima Sede iussitiam desiderant temperari . t Neque ah Augino, neque ab Omni clero, neque a Regibus, neque a populo 4udis iudicabitui . J Et subscripserunt 28 Episcopi, de 43. Presbyteri, de 3. Diaeones, S duo sequentes. & Augustus Constantinus,

Magnus , de Mater eius Helena .

Concilium Sardicense generale, quod quasi idem pro Nicaeno propter eosdem sere

Patres reputatur; in quo fuerunt circiter 3 o.

Episeopi Occidentales , exceptis Orientali bus, celebratum sub Iulio Papa. circa annum Domini 3 3. O. 3. Osius Episcopus dixit: Illud qucique necessaria adiaciendum est, veLpiscopi de sua prouincia ad aliam prouin clam, in qua non sunt Episcopi, non trans eant, nisi sorte a fiambus suis inuitati, ne videamur iamiam claudete charitatis. Mucid

tra fratrem iiiiim Episcopum litetn habuerit, unus de duobus ex alia prouincla advocet episcopum cognitorem . Quod si aliquis episcopus iudicatus fuerit in alia causa, de pu tat se bonam eausam habere . ut iterum Concilium renovetur, I s vobis plaeet, s. Deus Apostoli memoriam honoremus, J ut scribatur ab his, qui causam examinarunt, Iulio Romano episeopor de s iudicauerit renouandum esse Iudicium, renovetur, R det iudices.lsi autem probauerit talem causam esse, ut

non refricentur ea, quae acta sunt, quae decre uerit, confirmata erunt. si hoc omnibus placet ' a Synodus respondit, Placet. Et Can. Gaudentius episeopus diesiti Addendum, si placet, huic sententiae, quam plenam sanctitate protulisti, ut cum aliquis episcopus de- postus suerit eorum episeoporum iudicio, qui in vicinis locis eo orantur , dc Procla mauerit agendum sibi negotium in urbe R ina , alter episcopus in eius cathedra, post appellationem qui videtur esse depositus,omnino non ordinetur, nisi causa fuerit in iudicio episcopi Romani determinata. Et Can. . osus episcopus dixit: Plaeuit autem, ut si episcopus Meusatus fuerit, de iudicauerint

congregati episcopi regionis ipsius . de dogradu suo eum deiecerint, I si appellauerit, qui delectus est, de eonfugerit ad episcopum Romanae Ecclesiae, & voluerit se auditi, si iustuin putauerit, vi renovetur iudicium, vel discussionis examen, scribere his episcopis dignetur, qui in finitima , δὲ propinqua prinuincia sunt, ut ipsi diligenter omnia requirant . de iuxta fidem vetitatis definiant. IQustd si is, qui rogat causam suam iterum audiri, deprecatioue sua mouerit episcopum

Romanum, ut e latere suo Presbyterum mi

tat, erit in potestate episeopi, quid velit, de quid aestimet. Et si decreuerit mittendos esse, qui praesentes cum episcopis iudicentiliabentes eius auctoritatem a quo destinati sunt,etit in suo arbitrio. Si vero crediderit episcopos

suiscere, ut negotio terminum imponant,

faciet quod sapientissimo consilio suo iudicauerit.

Concilium Constantinopolitanum primum , quod est generale secundum. Can. s. Constantinopolitanae Ciuitatis episcopum habere oportet primatus honorem , i post Romanum episcopum, I propter quod sit iaO-

Idein Concilium In epist. ad Damasu in

Romanum Pontificem superiorem agnouit. de caput, se autem membrorum loco ; illique reuerentiam , di obedientiam non recusat deserte debitam. Vt refert Theodoret. lib. 3.

histor. eap. o. Dominis Reuerendissi in is, cinquit Concilium in epistola ad Damasum Romanum episcopum ad alios episcopos Romae congregatos in Concilio Romano. ad quod Damasus Orientales episcopos . Constanti .nopoli collectos euocauerat per episeolam ab Imperatore ad ipsos, Instantia Pontificis. destinatain ) de piassimis fratribus , ac Collo gis Dat naso, Ambrosio , Brittoni, Valeriano,

Acholio , Anemici, Basilici., dg caeteris sanctis episeopis in magna urbe Roma coactis , S nouus sancta episcoporum orthodoxorum , qui conuenere in magna urbe Consant in

a poli,

87쪽

66 Francisci Agricolae

soli, in Domino salutem. Et paulo post tostquam autem vos Romanam cogentes Dei voluntate Synodum . pro staterna charitate. t tamquam vestra membra. nos quoque literis summa pietate Imperatoris accersuisis. J ne

edm amiti ionum supplicia haeretieis potissimi in Arianis) nos soli perpessi simus hoc

in consensu Imperatorio de pietate, sine n his regnaretis, ted haberetis nos Regni, iuxta Apostolieam vocem. socios, i sane perquam optauim iis uniuers,si fieri posset. Ecclesiis derelietis obsequi, siue desiderio, seu usui praesenti. I Quis enim nobis det alas velut columbae , ut ad vos devolemus , de vobiscum acquiestamus verum cum hae re penitus nudarentur Ecclesiae paulo ante renouari carptae, neque Omnino illa a quibusdam prestari ullo modo possent et i concurreramus enim consantinopolim ad vestrae Reuerentiae literas , 3 post Cone ilium Aquileiense, missas Theodosio, pietate summa Imperatori, ad lam peregrinationem hane consantinop litanam parati. Ini dein resert Theodoretus de S. Dama sis, quid Patribus Orientalibus in Cone illo Constantinopolitano congregatis ad epistolain illorum responderit. Sed di laudatissi mus Damasus inquit Theodoretus lib. 3 . e. v. postquam hanc sectam exortam cognouit a non solum Apollinarem . sed etiam Timmtheum discipulum eius ex auroratos abdicauit. Eaque de re certiores fecit per literas Orientis rectores episcopos quas utiliter narrationi inserturus elle mihi visus sum. IQu , inquit Damasus , debita in reuerentiam Amias olicae sedi vestra habet charitas, vobis, filia

charissimi , prastatis ipsi plurimum . Lis

eoim in sancta maxime Ecclesia, ubi Apostolus sedens docuit, nobis Claui, quem tenen dum accepimus, ossicium incumbat, I tamen inferiores tanto nos honore est e confitemur :sed ideo quomodocumque postumus damus operain , ut ad gloriam beatitudinis ipsius peruenire valeamus. Scitote igitur proph Dum illum Timotheum discipulum Apollina ris haletici, i ita cum impio dogmate, litam dudum a nobis ex aut horatum, J neque nos credere reliquias doctrinae illius de caetero v piam valituras ese . Ibi paulo instat Sed quid a me quaeri Timothai ex aut horatione in opus

sente , & Petro I piscopo Alere andrinae urbis,l una cum magistro Apollinari ex aut horatus

fuerit, subiturus debita in die iudici, supplicia , ac Iormcnta.

Cone ilium tertium generale, quod est Ephesinum primum, Celestinum tunc temporis Episcopum Romanum, pro totius Ecclesis Pontifice,N Pallore, ac ludice supremo agnouit, di ex eius decreto Nestorium Constantianopolitanum Archiel iscopum, propter haeresim suam, exanthoritauit, S anathemate perculsit. Eius vero Celestini, tamquam sua premi Pontilicis , di Iudicis nomine, sanctus Cyrillus Alexandrinus Patriarcha, ex eius commissione, Concilio praesedit . . Liberatus Ecclesiae Carthaginensis Amehidiaconus in Breuiario eausae Nestorian rum, & Eutychianorum. Cyrillus vero , in riuit, per Possidonium Diaconum suum retulit de eo Nestorio in haereti post admonitionem pertinaei Papae Coelestino, dis quid Constantinopoli ageretur, ei per epi solam suam allegauit. Et paulo post idem Liberatus i celeta inus veris Papa vitiit increpatio nis epistolam cum exhortatione, de vituperatione . quia errare non debuerit ab eius ordi natione . & est eius principium . Aliquantis diebus vitae nostrae &e. tribuens ei Nestorio)decem dierum spatium , hoe est. uia die acceptionis epistolae usque ad vitiniam diem, vi si minime Nestorius emendaret expositiones suas , di reuocaret ad Melesiam, qui propter Chripum, qui est caput eius, ab eo suerant expulsi, cognosceret se ab eius Collegio, di Omnium episcoporum consortio esse sep ratum, instinians ei. t dedisse vicem suam in Cone illo per epistolam suam , euius initium est i Tristitiae nostrae , sanctitatis vestrae literae&e. qua Cyrillum admonuit. vi si per illos decem dies doctrinam suam Nestorius minime emendaret, disponeret eum a communi lcommunione episcoporum, vel Coepi se mrum remouendum . At prouidendum illi Ecclesiae. Eadem de re pariter scripst Ioanni Antiocheno . Ruso Tliessalonicensi, Iuvenali

Hierosolymitano , S Flauiano Philippens Arehiepiscopis . Scripsit S ad Clerum Comstantinopolitanum, admonens eos contra

doctrina in Nestorij fortiter state , eiusque persecutiones patienter serte, quae fructus a ferunt coronarum, I scientes, ab eo excommunicatos, vel deiectos, in Apostolicae sedis

permanere communione. 3D. Cyrillus Alexandrinus episcopus, &Synodus. quae conuenit apud Ephesunt, Ne uotio, Deo amabili. 1 religioso statri. Cum Saluator nosser aperte pronunciet: Et qui diligit Patrem , aut Matrem super me , non est me dimus i ct qui diligit filium, aut filiam super me, non est me dignust quid nos iaci mus , qui deposcimur a tua religione, ut tosuper Christum Saluatorem omnium diligamus ' Quid enim nobis in die iudicij subuenire poterit λ aut quam satisfactionem reperire poterimus, ita diuturnum silentium prinlatis a te eontra eum blasphemias, continem tes i Et s quidem te tantummodo laederes, docens ista, vel sentiens. sollicitudo nobis minor existeret. Cuin vero totam scandaliis zaueris ecclesiam, di fermentum insolita prauitatis, e nouae haeresis miscueris in populis, nee tantum ibidem postis, sed ubique existentibus nam tuarum expositionum libri per cunctuin vulgati sunt orbem quae super nostro silentio ratio ultra, vel excusationissetino lassiciat Aut quomodo non necesse sit meministe Chri si Domini, se dicentis iNon putetis quod venerim pacem mittere in terram . Non veni pacem mittere . sed gladium t veni enim separare hominem aduersus Patiem suum, ta filiam aduersus Matrem , suam Nam citin laeditur fides, parentum re uerentia velut inutilis, di periculosa despieitur, di amor erga filios, fratresque vitatur. Ad postremum etiam super ipsam vitam is, mors potius a pias viris eligitur, ut meliorem resurrectionem, sicut scrip um est,consequantur . t Ecce itaque te simul cum sancta Synindo , quae apud amplam urbem Romam eon gregata est. Prasi lante Sanctissinio, & Reue-iene illimo Fratre, re consacerdote nostro

88쪽

De Primatu S. Petri, & Rom. Pont. Θ

c testino Episcopo, his si nod Ieis seriptis te

iam tertio conuenimus consiliit m dantes, uti tam prauis abstineas distortisque dogmati hus , quae di sentire dignoscetis , & docere: Jrecipias vero fidem rectam, Ecelesis per beatissimos Apostolos. 3d Euangelistas ab initio traditam, qui At oeulis inspexerunt, di mini stri verbi sitisse inon strantur . s Quod si hoe religio tua facere distulerit, iuxta dilationem literis praefinitam sanctissimi. de Reuerendi Lsmi Consacerdotis nostri Romanae Praesulis Ecclesiae selestini, scias te nullam sortem hahere nobiscum , nec locum, aut colloquium

eum Dei Sacerdotibus, de Episcopis obtinere. J Non enim fas est contemnere nos Eccle-sas ita turbatas. de scandali atos posvitos, iudemque rectissimam violatam, vel dissipatam: quin etiam gregem, quem custodire debueras , si iuxta nos . amator recti dogmatis extitisses , sanctorum Dat tum vestigia consectans . Omnes itaque,quos propter fidem is tua religio a communione remouit, aut: ab

ordine Lo deposuit, laicos , de clericos , in

nostram communionem recipimus . Non

enim iustum est , eos tuis opprimi decretis, qui nouerunt recte sentire, qui etiam bener sataeientes, tibi prudentissimer restiterunt. Hoc idem namque in epistola , quam misimus ad Praesulem amplae Romae sanctum ' Coepiscopum nostru in cilestiuum , sq:nificare curasti. Non autem susscit tuae religioni, solummodo fidei symbolum consteti, quod expositum est per idem tempus Sancti Spiritus largitate,

a venerando Concilio apud Nicaeam congregato: hoc eni in nee intellexisti, nee recte ii terpretatus es t quin imo peruerse , lictit sono vocis ea verba protuleris . lsed consequens est, etiam iureiurando fateri te, quod an themat ires fidein tuam pollutam, di proph, ita dogmatar sentias, & doceas, quae nos via Luersi siue per Orientem, seu per occidentem Episcopi, de Magistri, Praesulesque popul

rum credimus , de docemus . t Epistolis au tem ab Alexandria tua religioni uir is, Eeclesia consensum praebuit, tam ea, quae apud urbem Romam conuenit. sanet a Nynodus ;quam etiam nos omnes , velut recte , irreprehens hi literque conscriptis. Subuidimus autem his literis nostris, quae sentire oporteat, 1 docere, ct a quibus abstinere conueniat.

r Haee est enim fides Catholicae, & Apostolies

Ecclesiae . cui cuncti consentiunt orthodoxi per Orientem , Occidentemque Pontifices . JNicephorus Callistus lib. I cap. 3 his . Eccles cum prius, quale tempus Cttestinus Romanus Ponti sex Nestorici praefixerit conuersionis, sub poena excommunicationis, si non pareret intra decem dies, commemoras set cap. I. ita condemnationem Nestoris per Cyrillum, cui vices suas delegauerat Celesti nus , eo quod adesse per ualiter commode non pollet in Concilio Ephesino , de omnes Patres, ducentos videlicet Episcopos latam di pronunciatam describit. Celestinus autem inquit , Ronaae Episcopus propter nauigationis pericula, ipse Synodo adeste detrectauit :ad Cyrillum tamen , ut locum ibi suum obtineret , scripsit ..t Ex quo tempore fama est, mitram illuin , de Papae appellationem, atque ut orbis uniuersi iudex appellaretur , accepis

se . a Quae deinde otiania per successioneui aua entia IIS

eo etia in peruenerint, quibus sorte Alexa

drinae Ecelesiae thronus legitii ad obuentilet sacros Episcopos . Et paulo post: Cyrillus qui cis euini loeum tenuit Romani Episcinpi qui cum eo erant, postridie Concilio

coacto , ut mos est . tribus Episcopis initiis ,

Nestorium, ut in conuentum veniret, citarian .

ille id contempsit, 3 haudquaquam compa ruit. synodum in Antiocheni spiscopi ad

uentum diffundens . Vt autem ille iterum , atque tertio vocatus, responsum nullum, quo

se delenderet. dedit, At conuicias, atque coim tumeliis eos, qui ad se missi erant, remisit: synodus sancta . trecentorum illorum. & 18. diuinorum Patrum symbolum in medium, de Cyrilli atque Nestorii. quas ultro, citroque de dogmate dederant literas . I sacraria item

illam C testini ad ipsum Nessorium scriptam

epistolam , protulit. J Atque ubi Theodorus Ancyranus, re Meliten si Acacius blasphema eius verba . quibus aperte Ephesi multis praesentibus usus suerat, indicauero , 5 multae

eximiorum . sanctorum virorum voces auditae , insuperque alia Nessorij impie diei

congesta Dint, impium illum ex aut horauit, sententia hisce verbis concepta . Cum picter alia Reuerendissimus Nellotius . neque vocationi in cistrae audiens este voluerit, neque a

nobis missos sanctissimos, & piissimos Episeopos admiserit, necessariis eo destendimus, ut de impietate eius inquireremus . Et quo niam cum ex epistolis, & scriptis eius, quae lecta etiam sunt: atque item ex verbis Quibus in Metropolitana hae urbe usus est : tum ex testiuin dictis . impie eum , s sentire, Sdocere deprehendimus necessitate nobis a. canonibus, de sanctissimi Patris . Collemque nostri Romanae Ecclesi Episcopi epistolao, imposita, diu multumque lachrymantes, ad tristem hane peruenimus seu tentiam. J Qui igitur ab eo blasphemi,s impetitus est, Dinminus noster Iesus Christiis, per praesentem sanctam synodum decreuit, Nestorium a diagnitate Episcopali, de Sacerdotali conuentu omni esse alienum.

Idem Concilium Ephesia uin in epistola

ad Coelestinuin Papam scribit se causam Ioannis patriarchae Antiocheni, quae magis dubia erat, quam eausa Nestoris, s non fui te

ausum iudicare, sed reserualle iudicio ipsius Coelestini. IConcilium Generale quartum , Chalcedonense videt ieet, actione prim labet, qu modo Pasthalinvs Reuerendissimus Episeo. pus . de Virarius sedis Apostolicae in medio Concilis cum collegis sitis consistens sie sue rit prae satus. δ: Concilium allocutus, i Beatis.

simi atque Apostoli ei viri Papae Urbis Rome.

quae est caput omnium ecclesiaruna, pracepta habe inus prae manibus , J quibus praecipereo dignatus est, ut Dioscoriis Alexandrinorum Archiepiscopus, non sedeat in Coneilio, sed audiendus intromittatur, quod nos seruare nectile est. Actione a. postvectam in Conetilio S. Leonis tunc Romani Pontificis episto iam ad Flauianum, Omnes episcopi clamatistunt. Hae e Parrum fides, haec Apostolorum fides. Omnes ita credimus. Anathema. qui ita non credit. I Petrus per Leonem loeutu est. 3 Acii e P leguntur tres epistolae diueruibrum Ccit cum ad Leonem Papam , Ea I , Coim

89쪽

68 Francisci

cone illum Chalcedonense . quae omnes ita Deipiunt i l sanctissimo . S beati stivio viii- uersali Archiepiscopo . & Patriarchae magnae Potnae Leoni. I In eadem actione destinatur epistola ad S. Leonem, in qua petunt Apostolica auctoritate confirmari . quae in Coneilio eiusque acta erant. Et inter alia etiam depositionem . & condemnationem Dioscori haeretiet , de quo inter alia sie aiunt. Et post haec omnia insuper. & contra ipsum, i cui vitiner custodia a saluatore commissa est, extendit insaniam J Leonem intelligit. quem

Dioscorus excommunicare praesumpserar

i idest, contra tuam quoque Apostolicam sanctitatem. IConcilium Constantinopolitanum 3. Act. ex sententia, & decreto baptismi Pape

Romanae Ecclesiae Agapiti deposuit, I exau-Lhorauit, atque adeo auathematizauit epist pum Trapezuntinum Anthimiun haereticum, cum iuxta sententiam , di decretum ei pri ius tempus , ac spaci uin poenitentiae dedistet, &ille coinparere, & poenitentiam agere, atque obedientiam praestare nollet. Et quidem cum p itentiae locum,tempusque ex praescripto sanctissimi Papae Agapiti dare vellent

Anthimo haeretico, sic Menas Patriarcha , &Archiepiscopus Constantinopolitanus cum tota Synodo dixit. I Non mirandum si suos, de nunc magna Apostolica Sedes sequitura cras sanctiones sanctissimariini ecclesiarii in inuiolatas conseruando, & quae tectae fidei sunt defendendo, J ac his, qui peccauerunt, clementem veniam tribuendo. Vnde&nos implentes ea . quae a sanctissimo Papa in epist. Synodali data suere, & tempus poenitentiae ipsi Anthimo dantes derutemus, re decernamus Volporium sanctissinium Episeopum Neocceiariae Metropolitanae,& Αcatium sanctissimum Episcopum Metropolitanae Possmintinae, di Ioannem, di Theotistum presbyteros, ct de sensores magnae Ecclesiae, quae hic est, di Zachariam sanet illimum Episcopum Mi lineiastin Metropolitani,& Acatium,& Christodorum Diaconos venerabiIes, ct Notarios huius sanctissimae Ecclesiae, ad notiticandum ei, quae a nobis gesta suerunt, ct inuitare ipsum insta tres dies si volet venire ad sancta ui synodum, ad saciendum super annunciatis congruam satisfactionem. Hactenus Menas patriarcha, S uniuertum ConciliumConstantinopolitanum.P'si quam vero eumdem Anthimum de haeresibus, Nsceleribus variis accusatum , ἐ& conuictum, contuinace inque uniuersa Synodus iuxta sententiain, di decretum Romani Pontificis condemnasset, Menas Patriarcha , di praeses

Concilii tandem sic inter alia, cuin dixistet sententiain Concilis Christianissimo, di catholicae fidei obseruandistino Imperatori estes gnificandam, concludens subiungit, Patres Concili; alloquens: L Nec enim, sicut scit vostra charitas, Apostolicam Sedem sequi init,& obedimus, re ipsius communicar Orest Omia municatores habemus, & condemnatos ab

ipsa , de nos condemnamus. J Cui sententiae uniuersum Concilium subscripsit. JConcilium Nicanum secundum , quod est septi inuin generale, actione a. recipit, Nprobat epistolani Adriani Papae cuius Vicarii in Synodo crant ad Tharalivio Archiepi-

Agricolae

st mn, de patriarcham Constantinopolit num, in qua epistola inter alia, haec haben tur 1 Cuius . Matimini videlicet Apostoli Detri, I sedes . inquit, per totum terrarum Orbem primatum Obtinens lucet, omniumque ecclesiarum Dei caput existit: unde Nipse B. Petrus Apostolus Dei iussu ecclesiam pascen mil omnino praetermisit sed ubique

principatum obtinuit. N obtinet. JConcilium Latera ense generale maximum sub Innocentio Tertio . in quo Graci, di Latini, quin & Patriarchae Hierosolymitanus, fi Constantinopolitatius . N praeterea o. Metropolitani qoo. Episcopi, Abbates i ru

mani imperii Legati, Regum vero Hierusa lem. Franciae , Hispaniae, Angliae, di Cypri

Oratores interfuerunt cap. s. s Romana . in

quit, Ecclesia, disponente Domino super Omnes alias ordinariae potestatis obtinet

prinei patum . utpote Mater uniuersorum

Christi fidelium , & Masistra. IConcilium Lugdunense generale sub

Gregorio Decimo . in quo etiam Graeci, re Latini interfuerunt. Geterum , inquit, ut habetur sexto decretalium lib. . tit. 6. cap. 3. s. otterum: agens de electione Romani

Pontilicis quomodo pure instituenda, quia

cum arbitrium,vel inordinatus captiuat affectu si vel ad certum aliquid obligationis

cuiusque necessitas adigit, cestat electio, dum libertas adimitur eligendit Cardinales eosdem obsecrantes per viscera misericordiae Dei nostri, per aspersione in sui sanguinis Obtestamur, ut pensantes attentius quid eis imminet, leὐm agitur de creatione Viearis tela litisi, succestoris Detii. Recioris uniuersa

iis ecciesis, gresis Dominici directoris. J omni

priuatae a flecta Onis inordinatione deposita, ti ei libet pactionis , conuentionis, Obligationis necessitate, necnon condicti, ει inten

diment i obligationis contemplatione ce santibus . non in se reciproce ut considerationis intuitum , vel in su's, non quae sua sunt quprant, non commodis priuatis intendant. sed nullo arci ante ipsorum in eligendo iudieium, nisi Deo puris, S liberis mentibus nuda ele.ctionis conscientia . utilitatem publicam liberὰ prosequantur: omni conatu , di solici

tudine , prout possibilitas patitur , id acturi

tantummodo, i ut eorum ministerio acceleretur 'tilis, de pernecessaria totius mundi prouiso, idoneo celeriter eidem Vniue sali) Ecclesiae sponso dato. I Qui autem stetis egerint, diuinae subiaceant vltioni.

concilium Florentinum tenerale, in quo etiam Graeci, de latini, di inter eos, Pa triarcha quoque Consi intinopolitanus, interfuerunt, unanimiter se explicuit, & con firmauit fidem tuam de Romani ponti scis potestate , item , inquit sessione ultima, i definimus sanctam Apostolieam Sede & Romanum Pontificem in uniuersum orbem tenere primatum , ct ipsum pontificem Romanum luccei lorem esse n. Petri principis Apostolorum, eu verum Christi Vieatium, totiusque Ecclesiae caput, de omnium Christiano rum Patrem, & Doctorem existere, & ipsi in Petro Pascendi , regendi, di gubernandi uniuersalem eeelesiam, a Domino nostro Iesu hiillo, plenam potestatem traditam esse .

90쪽

De Primatu S. Petri, &Rom. Pont.

quemadmodum etiam gessis Oeeumeniem tum Conciliorum, & in saetis Canonibus continetur. ISalmonitio ad Lectorem .

Ex his legitimis, de approbatis Conei liis

Oecumeni eis, inter qua sunt pruna, repraeeipua illa quatuor generalia. Niecenum videlicet primum, constantinopolitanum primum , Ephesinum primum . N Chalced nense, quibus iam Haeretici nostrates , velint nolint, deserte, de subscribere coguntur, imo illa eum sanctis Euangelijs tamquam sacrosancta aceeptant. seu acceptare sese praetemdunt, totius Orientis, de Oee identis, hoc est, uniuerse Leelesae Catholicae, quae primis sexcentis , imo mille o. annis extitit, de illimstiis , celebrataque suit , sententia, fides , Aepubliea doctrina, atque consessio, meridiana luce clarius essulget de Romani Episcopi

summa , re uniuersali sub Christo in omnes oues, & Chrissi fideles potestater videlicet ipsum esse Apostolicae , idest . Apostoli Petri

Sed is Episeopum, ideoque S. Petri ordinarium in Romano Epistopatu successorem Ordinarium, & legitimum i de proinde S. Petro sine dubio Romae Episcopi si isse. & mansisse, vsque ad mortem , martyrio Christi celebratam , Ac consuin mala in i δὲ quatenus S. Petri

In Episcopatu successot, de haeres totius quinque uniuersalis , de catholicae Ecclesiae ordinarium , ae supremum Pastorem, summum Pontiscem , Iudicem . N Rectorem . atqu adeo Christi, in visibili , di externo regimine visibilem. M ptincipale ira Vicatium . Quae omnia summatim, de plenissime, ac concinne valde, complexum est Concilium Florentinum in publiea fidei suae declarationein confessione, quam postremo loco posuit nus. POL set hoe ipsum ex aliis quoque sequentibus concilias generalibus.vsque ad annum sesquia

millesinum, non minus euidenter continumque probari: sed Christiano. d. sincero lectori

tot Conciliorum generalium . de praecipue quatuor primorum au tit Mein . de fidem abunde fumeere non ambigimus, di posteriora haeretici moderni, more suo, licet iniuste, in dubium vocare , aut tamquam suspect

eontra conscientiain suam, recusare non erubescunt. Quod vero inter alia auctoritatis,

di potestatis Romani Episcopi elogia, aetitulos, Concilium Lugdunense Romanum Pontificem etiam Sponsum Ecclesiae nominat . mirum nemini, nedum absurdum, aut

blasphemum, videri debeti cum eodem sensu sponsus vocetur . quo de vicarius Christi, di

Caput Ecclesiae nuncupatur: videlicet, non carnali, aut mundano humanoue more. quasi

aut Christus Feclesiae suae reuela absens sit;

i indivisibili. sed non spectatilli nexu eon

iunctus est semper, aut ecclesia duo capita, duosve sponsos eodem sensu habeate nequaquam 1 sed hoc tituli illi, di elogia, sibi volunt, quod, ad visibile , atque exteruum a resimen ecclesia, quod attinet, sicut omnes,

etiam partieulates episcopi. N inferiores pastores, suo inodo , di sensu Christi veraciter sunt ,& dicuntur in spiritualibus vicaris. in docendo videlicet . sacramenta dispensando, atque ecclesiam externe moderando, dipto pagando. defendendoque; ita inter illos Ro manus Pontifex , supremus est Christi, ac generalis Viearius , supremus imo, de uniuera

alis ut in Chalcedonensi Concilio aperte

vocatur, alio tamen sensu . quana S. Grego rius, di ante eum Pelagius in Constantinop

litano Episcopo detestati sunt) Episcopus, de

fenerali eura, atque ossicio uniuersae per O em Ecclesiae praesectus . sicut etiam eodem sensu , de quatenus editerne , di ministerialiter

filios spirituales, hoc est, Chrissianos, in eccles a quotidie generant, A ecclesiam multiplici prole sicundant, & ditant, augentque

inferiores , & particulares episcopi, atquOPastores; in inisterio nempe verbi, At per sacramenta, potissimum baptismatis sacri, Ita Romanus Pontifex, tum per se, tum per suos Collegas , atque inferiores sacerdotes eadem intentione, di suo modo supremus merito Sponsus Fecie sae censeri sub Christo, &vocari potest. Talis suo loco . de ordine sponsus . atque adeo Pater erat, qui incunctanter, veraciterque dixit: Filioli. quos iterum parturio, Gal. . de si mille Paedagotos habeatis, sed non multos Patre si per Euangelium enim ego vos genui I. Cor. 4. Quare istiusmodi

tituli a SS. Datribus sigillatina, & ab uniuersa eccles a in generalibus Concili s coniunctim,

Romano Pontifici, nee stinet, nec limiterito tributi filere: nee in calumniam verti aut trahi possunt . si recte intelligantur, nisi ab illis, qui meri sunt, Ze peruerit sacrae Scripturae , de

Sanctarum Patrum, totiusque ecclesiae calum hiatores . Exegem Germana expIi estis eorum , qua ex concili si perperam, ac corruptἡ alleguat haνetici.

C Anoia hie sextus Ss. Concilii Niconi. de

cuius lectione tamen quidam variant,

non impugnat, sed inruit auctoritatem . de principatum Romani Episcopi. si enim Alexandrinus Episcopus, seu Patriarcha, ide3 generalem. summamque, ut Archiepiscopus in AEgypto, Libia, de Pentapoli habere dehet potestatem . quia Episcopo Romano parilis

mos est, seu talis consuetudo : patet cceteros Patriarchatus , ex quibus Alexandrinus non postremus suit secundum regulam, normamque Romani Episcopi, suos habuisse . 3e rexisse subditos . Quod utique non decreuisset erum hoe Concilium , si Romanus Epist

pus supremus non fuisset, de maximus Pontifex,cuius normam, Imperiumque. seu ordinationem ecaeteri non solum Episcopi. sed etia in Archiepiscopi, atque Datriarchae seis qui tenerentur. Sensus igitur canonis, ut citatur, iste germanus esse videtur, Alexandrinum Archiepiscopum, seu Patriarcham AEgyptum. Lybiam, de Pentapolim illisque subiectas prouincias gubernatos quia Romanus Episcopus, ordinatius in supremo pastoratu S. Petri successor, de summus

Leclesiae moderator . ita, ante omnem etiam

Cone illorum dissinitionem consueuit illi

Episcopo permittere. seu committere, aut per illum dictas Prouincias administrare. Hunc autem sensum esse, mentemmie Concili j.patet,

tum quod Nicolaus primus Pontifex sumnius, in epistola ad Michaelem Imperatorem sic

SEARCH

MENU NAVIGATION