장음표시 사용
391쪽
ω subime donum perseuerantia in eius gratia,quod est omnino necessarium, ut pateat nobis ingressus ad gloriam:Et hocquiden est natura nostra procul dubio difficillimum ima facile lassaturin oratione, dum tenet arcum intentum ad imitandum sortiter sagittam.Et ipse experientia docet nos,quod S A gustinus estimultos iustosinitio sua conite risionisieruenter orare lato tepide;deinde frigide, denique ii ligetiteri& in specie tantum; ita hoc exercitium interrumpenteS, Vt parui faciant,si orationem ex dies aliquot intermittant,aut se ad eam non praeparent. Is eoque in illud maledictum Ieremiae incurrui
dicentis a Madeictusquisaci ou Dei fraudulanter. Quod enim aliud opus magis pro-pfledici potest Dei, quam familiaritas cum ipso quidquid enim in e fit,Dei est ipsique
Deo fit,cum Deo S iiiiiitute Dei: icii Eu angelista appellat boramne' Dei. Dignus μ' taque est tali uialedictioine,qui huiusnodi 'pus facit negligenter Contemnit enim ipsitis Dei maiestatem, cum quo agit. Quae autem ea. .es lai rite ius maledictio nisi qua 1 eta est a Dauidein monte Gelboe, quod scilicet muros in nisi caelestis senia πε eum, nec gustet mann*Angeloruim nec resplendeat igne affectuum diuinorum , nec particeps fiatem.'stium consolationum, nec caeterorum bonο-'rum;quae secum affert oratio; samis fisivi. portet. Amplectere itaq; sententis consilium
392쪽
νerearis, Due a mortem iustificari qumiam, reues Dei minet in termin. Quis diceret, multa oscurrent tibi impedimenta ad continuandam orationem, uec perieueris in ea Vsque ad morsem: sed nullo eorympatiaris te impediri,autoratiot in inter' ittas. si enim ab ea destiteris, amittes iustitWm Uanstitatem. simul enim,parique passu incedunt continua pratio,&cotinua sanistificatio. Et quod Vnius continuationem impedit,etiam impedit continuationem alterius;&qui impedimenxas
remo; et unius,simpi quoq; remouqt alterius. Expedit; utem illarem mere, qui*me πι- 'triusque non perit: sed aeterna est,nec inlimia
tala,sed immensa. Quia ea ip semet Deus, . bona qua ab ipso preveniunt. aeterne, cuius λ num, seuerat,iamcqqcede, vi in oratione perseuerare usque ad finem vitae, sicuitu vis,ut sic perieuerem etiam in i stitia, fiam e per gratiam tua' digmi ,qui perueniam ad tem/m Vixam Α-
393쪽
TRACT. I. CAP. LX.& sublune donum perseuerant ita in eius gratia,quod est omnino necessarium, V pateat nobis ingressus ad gloriam:Et hoc quidem est naturae nostra proeul dubio difficillimum; quae ficile lassatur in oratione, dum tenet arcum intentuni ad iaculandum sortiter sagittam.Et ipsa experientia docet nos,quod S.Amgustinus ait;multos iustos initio suaeco G sionis seruenter Oxarmino tepide;deinde frigide; denique in ligente de inspecie tantum; ita hoc exercitium interrumpenteS, Vt
parui faciant,si orationempe dies aliquot intermittant,aut se ad eam non praeparent. Id eoque in illud maledictum Ieremiae incurrui
dicentis a Maserim quifacito νιι Dei fraudulanter. Quod enim aliud opus magis Propoedici potes Dei quam fanidiaritas cum ipso quidquid enim in eisit,Dei est ipsique
Deo fit,cum4 eo is virtute Deir, ita, jangelista appellat bWamnem Dei. Dignustaque est tali maledicti'n qui huiusnodi 'pus facit negligenter Contemnit enim ipsit is Dei maiestatem, cum quo agit. Quae autem e- ea. V .r.xti rit eius maledictio, nisi quaedictain a Dauido in monte Gelboe, quod sciliceti nec ros nec rami cari distis menta urer eum. nec gustet ann/Angelorum, nec resplendeat igne af-lfebuum diuinorum , nec particeps fiat chse Ostium consolationum, nec caeterorum bono-frum;qua secum affert oratio, nando fit ut o portet. Amplectere itaq; sepientis consilium
394쪽
vereamis usque a mortemis scari, quoniam merces Dei manet in aeternum. Quasi diceret,imulta oscurrent tibi impedimenta ad contianuandam orationem, se perseuerantiam in ea usque admor em: sed nullo eor in patiari s ς intipediri,aiit oratiotieni intermittas si enima, destiteris iami tes ius fisi in sensti a-tem.simul enim,parique passu incedunt con tinua oratio,& otinua sanctificatio. Et quod Vni sentinuationem impedit,etiam impedit continuationem alterius i&qui impedimensa remo 'et nius,simpi quom remo i alterius. Expedit utent illa rein ere, quia merces Hirtusque non perit: sed aeserna est,nec est limitata,sed immensa. Quiaes ipsemet Deus, bona qua ab ipsi preVeniunt. aeterne, cuivi in don im perseuerantiae coqς In oratione perseuergre Usque ad finem vitae, sic tu vinus sic perseuerem etiam stitia, fiamque per gratiamina'
395쪽
ωsublinae dolium perseuerantiae in eius gratia,quod est omnino necessarium, ut patea nobis ingressus ad gloriam:Et hoc quidem est, naturae nostrae procul dubio difficillimitis; quae facile lassaturin oratione , dum tenet arcum intektum asi aculandum sertiter sagit tam.Et ipsa ex pei ientia docet nos,quod S. A mgustinus ait;multos iustos initio sis, imae sionisJeruenter oraresinox tepide;deinde frigide; denique' ligenterjd inspecie tali tum; ita hoc exercitium iii terrumpentes , ut parili faciant,si orationempe dimasquot in termittant,aut se ad eam non praeparent. Id eoque in illud maledictum Ieremiae in currui
dicentis: a a deictus quifacito'us Dei fraudulenter. Quod enim aliud opus magis Propnedici potest Dei, quatri fainitiaritas cum ipso quid sidenim in ea fit,Dei est ipsique Deo fit,inmoeo iiiiiitute Dei: Mitas fangelista appellat bπationem Dei. Dignus i laque est tali malediction qui huiusnodi 'pus facit negligenter Contemnit enim ipsiis Dei maiestatem, cuna quo agit. Quae autem ea. evr.xti riteius inaledictio, nisi quaedictain a Dauidein monte Gelboe, quod scilicetcnec ros nec plaui a caelestis penialsum eum; nec gustet mann Angelorum, nec resplendeat igne aia fectuum diuinorum , nec particeps vicis
istium consolationum, nec caeterorum bono-frumuequar secum affert orati quatin fit, im' portet. Ampleetere itaqi sipientis consilium 'Mi-ι - dii centis: dagon impediaris oraresemper,=ηe
396쪽
verearis usque ad mortem iustificar . quoniam
nerces Dei manet in aeternum. Quasi diceret, multa oscurrent tibi impodsmenta ad conti nuandam orationem, S perseia erantiam in ea usque ad mortem: sed nullo eorum patiaris te impediri, aut orationem intermittas. Si enim ab ea destiteris, amittes iustitiam Tanctitatem. Simul enim parique passu incedunt con-tmua oratio,& cotinua lanctificatio. Et quod Vnius continuationem impedit,etiam impedit continuationem alterius;& qui impedimenxa remouet unius, simul quoq; remouet alterius. Expedit autem illa remouere, quia merces Utriusque non perit: sed aeterna est,nec est limitata, sed immensa inia est ipsemet Deus, bona quae ab ipso preveniunt. Deukaeterne, cuius ςst donum perseuerantiae,concede mihi in oratione perseuerare usque ad finem vitae, sicut tu vis,ut sic perseuerem etiam in iustitia, fiamque per gratiam tuad dignus, qui perueniam adae- si 'aam Vitam A
397쪽
men inde exeunt,non propterea intermittunt orare,in omni loco, & occupatione occurrente. Nam ut ait s. Hilarius in omni loco comporeo,suum habent cubile internum, in quo ζ: ε' Hi 4 suam Deo orationem offerant. 'eu omni 'Σ ,tas potens,ostende in me tuam omnipotentiana hom. να- inconseritanda memoria tuae praesentia intra pop. meum spiritum etiam dum laboro cro Pore fixi et '& siquidem iubes,me flemper orare o non de Lue is a. flore, doce me orationem externae actioni coniungere, via hera alteram iuuet, ne defi
stram cum Deo familiaritatem spectantias dicentes: Christum I N.non selum iub lxe nossemper orare,ct non deficere orationem scilicet in ternutiendo,sed etiam perseuerare, Sc non defic ore in eiusferuore, quoad omnes circumstantias feruenti orationis:ita ut neq; deficiat,in Dei pressentia cogitanda,nec in at tentionein reuerentia tantae Maiestati debita nec infiducia neci substantiali de uotione, nee in ordinaria continuitate sed in his omnissius esse perseueraudum squel ad mortem. Nam usque ad illam horam; non obtinetur praecipuum bonum, laod per eam quaerimus , it scilicet aeterna,
398쪽
merces Dei manet in aeternum. Quasi diceret, multa oocurrent tibi impedimenta ad continuandam orationena, in perseuerantiam in ea
usque ad mor em: sed nullo eorum patiaris te impediri,auto ratiouem intermittas si enim ab ea destiteris iamittes iustiti'nicianssi a rem.simul enim par que passui, cedunt continua oratio,& cotinua sanctificatio. Et quod Vnius continuationem impedit,etiam impedit 'continuationem alterius;& qui impedimenxa remo 'et nius,simul quom remouW alterius Expedit utem illa remouere, quia merces via triusque non esit: sed aeterna est,ne e stlimi tara,sed immensa inita est ipsemet Deus, bona qua ab ipso prehemunt. D S aeterne,
in oratione peris ergre usque ad finem vitae, si eo vis x sic perseuerem etian i iiii stitia, fiamque pergr tiam tu Pqu ἔ, perlieni mada:
399쪽
internis Dei in oratione collicutionibus earum admirandis proprietatisi
essectibus causis medi cliue 4 eas impetran
V, hactenus egerimur de modo, qtio nos visitamus .colloquimur in oratione eum Deo D. N. constituentes nos in eius praesentia, & familiari ter cum eo agenteS:aequuest nunc explicare, qua ratione ipsemet Deus visitet, I alloquatur nos in ea. ut enim supra est dictum, familiaris in oratione tractatio,est collo lurumi sermocinatio inter Deum , animam, amicabiliter utroque conuersante,
estque illa animae felicitas, quod Deus illi ad cox loquatur . Vt enim ait David, quando ita Deus in nobis timuitur, quitur pacem Iu-llstitiam, Tanctitatem, in hisbe uam, no- stras videlicet potentias est enim valdι affabilis; loquiturq; libenter cu eo,qui ipsu audit, prΘnem .32. S alloquitur: na cum νηρὴicibus sermocinatio: ias,respondet adinterrogata.&interrogat 't
400쪽
D INIERN VisIT. 3δIi ibi respondeatur.Quem dmodum apparotincolloquiis cum Iob habitis; iis,quae in libro Cantisorum referun vh ac proinde. Modi nobiscum loquatur, non interturbat o--lraxionem,sed facit=xqςnti rem,iuuariu veram preseqq.nux sinat duo amici conuersa tionem suan mutuam fouent,inuicem se u dientes om l .Ex quo sit,ut irim Ocem in oratione ninito & inporiunos esse in i qmndmquin desistamus ad tempus, instar ius,qui auscultat: audii, quid illi Deus di cere ac inspirare qlit. Exemplo pauperum, qui pinquam Gam paupertatem di necessit te .propos Ierunt,&Eleemosynambagremedium petiuerunt tacent, expectinio, quodlpetiuerunt.Quod silentium no i est otiosi mal sede lassistere a sentiat oricum viva quadam leuerentiae plena attentione, expecta n eius misericordiam, cinxernum 40-Πum,quod petimus,sicut dicebat Habacuc bHper custodia me misi tionem silicet ora bilaibae: L
nim modis Deus loqui consueui exhortando, docendo,consistando, reprehendendosqua-re,atientsim me esse decet, ut audiam quid mi