장음표시 사용
31쪽
32nem suam omnia sua opera iterum limat, & prelo subjecit,
Echo tamen suam gra e , & ad Graecorum aures ad vocem Eruditiovis ονοις, ad I sis opi κοποι , ad hariolari λάροι iterantem Corrector, atque Emendator Graeciae non emendavit .
Quid plura Z Fatetur Vossius ipse Eras num Magistrum
suum nec se sui Discipulum admisisse, neque alios ad suam sententiam pertraxisse : ne id quidem conatum fuisse; Isse
inquit , quia sic a puero ad esset, spe quia desperaret g o
fe exemplo alios adimitctionem provocare posse , spe quia
Iosuendum putavit cum vulgo , sapiendum cum paucis . Ita Pythium suum recentia fundentem oracula complectitur , ut quidvis malle videatur , quam se non ineptum . Peto enim: Si Erasmus Ueterem illam Atticorum ορλεπω situ obsitam , seculis obrutam , Letans gurgitibus demersam primus , nescis qua Medeae verbena in lucem iterum , atque
in iuventutem revocavit : faJ Si sine proco amavit, si nemo ab ipso repudiatam adspexit , qui erant quaeso pauci , cum quibus sentiret i Sed quid Vossum persequor Zipse Erasmus , quum Eruditos ad Capharea traxerit , ipse suis se telis confecit . Postquam enim tantopere in Graecos, Ec maxime in Graecorum vulgus debacchatus est . hJ Conducendus , ait feJ aliquis natione Graecus, licet alioquin parum eruditus , propter nativum tuum , ac patrium in num , ut coligate graeca fonari discantur . Huncine virum , quem calcata Gtarcia Triumphatorem ad Capitolia litteratorum turba comitatur Quam tamen scriptis suis vel non exegit , vel non obtinuit iidem Erasmus , majorem ut fit praestitit Ioannes Chechus , quam ille postulasset. Movet enim,quas Erasmus posuit, novitati lineas, δc ultra vagatur . Stetit acriter pro Gradicia Stephanus Episcopus Vintoniensis . Hinc acres illae inter eos Epistolae, quas Coelius anno CIDIOCLv edidit Basleae . Hinc illi sonitus inter Iacobum Greiserum,Andraeam Hel-
32쪽
Helvigium , Theodorum Beram , Adolphum Meherchium,
& Jacobum Ceratinum , qui , ne ab Erasmo novitatis studio tantulum superaretur sui etiam is nominis sonum , non sensum maluit immutare. fu J Qui laetior ex ea dimicatione abierit , videant Eruditi . Iransit dudum Alpes contentionis aestus , & jam in Italia percrebuit: aliis pro Graecorum Pronuntiatione veluti pro Helena contendentibus ;aliis turpius eam in dies deformantibus : Athenarum ne illam,& veteris Graeciae ruinis eripere, an penitus opprimer laborent , incertum . Profecto admirari non debes , quod tanti viri de re levissima , atque omnibus retro seculis certa
tantopere digladientur: Est enim , si quid hac in re est ,
vitium non hominum, sed temporis. Quidquid profecto eruditorum aliquis hodie excogitaverit; id, si aliqua parte ingenii viribus sustineri possit, opinionis donatur nomine sChristum Dominum omnium suisse pulcherrimum , quos Sotad hanc diem adspexit. Sanctissimum ejus altorem Iosephum fuisse Senem : fuisse Ronuae Apostolorum Principem Petrum, omnium mentibus alie defixum semper suit, omnibus indiciis semper testatum ; tamen haec qui in quaestionem revocant eruditiores appellantur . AEneidos , aut Odarum Phrases ne pleno ore apud Eruditos dilaudes . Quid Zminus ne Latinas ξ Noli dicere: Sed scire oportet, esse
qui non celeberrimis illis horum operum parentibus, sed aliis quibusdam personatis gloriam adjudicat , dum crimen
Sed quo feror Z Uideor enim istiusmodi ineptiis adjungere velle etiam hane de litterarum Graecarum sono controversiam. Non faciam prosecto, licet magnis auctoribus me pollem defendere, qui, cum a Griecis veritatem flare perspiciunt , tum risu potius excipienda putant , quae ab Erasmianis excogitata sunt . mitto enim P. Contucium Conluci E virum
a Proprie appellabatur Iaeobus Teyng,ab Homia autem loco natali clinus Homanus. Hornan ut veto Belgarum lingua, Fc κερατι,ος Graecorum idem est , ae Italorum
33쪽
virum non minus Graecae eruditionis, quEm vetustatis perspe- istae laude tota Italia notissimum . mitto P. Nicolaum Galeoti, Graecae linguae callentissimum, atque alios in hoc Gregoria no Lyceo Graecae linguae ante me Prosessores. mitto Eruditissimunx D. Gregorium Placentinium , a quo jam audio arma in Sarpedonium sumi. omitto P. Bartholomaeum Per- ramulum virum Calata jeronensem , meum olim Praeceptorem , quem si Cle nardo , si Lascari, si magno Allatio hac in re conseram , citra voluntatis studium loqui videbor iis , qui hominem norunt , ceteroquin modestissimum . Ιs enim litteris Panormo ad me nuper graece scriptis hor
δυνάμει αποθῶσθω, 16 αελαυνε ν. Quin si ego meis verbis ita appellastcm, nimis modeste facere visius ej Iem Simoni Por
tio , fa J Vesthenio fibJ , Salmasio scJ . Hi enim audaciae,
atque temeritatis notam passim Erasmianis inurunt . Sed ferocius in Theodorum Begam insurgit Scaliger, i J quem idcirco haereticum appellat , quod Era si ianis hac in re aliquando subscripserit. Utinam sola illius vi. i haec Haeresis fuisset i Ego vero hoc tantum pronuntiationis Graecarum litterarum exagitandae studium nullo nomine damnem . ipsos Erasmianos judices appello: ipsi a contentionis aestu, ad se placidos causana reserant , Sc quid contendant advertant . Contendunt enim Grilcar tuu litterarum sonum jampridem extabuisse; qui illum ad sinitatem revocaret inventum tot secuIis neminem , ne Platonem quidem : ipsum inihil aliud potuisse , nisi foedam divinae illius locutionis feJ audaci, iustentique mutatione de ortae calamitatem inanibus prosequi lacrimis: Batavis in agris nuperrime tamquam sungum exortam jam reflorescere ; Accentibus autem sublatis , diphthongis diffractis , quatuor immutatis litterulis , omnem jam tanti vulneris obditastam cicatricem ,
34쪽
. abstersum etiam tam diuturni situs paedorem, omnem venu statem veterrimam restitutam . Atque utinam repertum lio Hecatombaeum aliquo loco consisteret i nam ubi semel a Graecorum pronuntiatione discessum est, ipsi sibi novandae vetustatis imbecillitas indulsit , in altumque provecta est , nec reperit locum consistendi . Illi enim accentus tamquam aculeorum segetes stirpitus evellendos , faJ Hic lunam a tantum falce demetendos hJ censet . Alter utc , alter utre. ypillon iste ut v, se) alius ut 3 f profere Ra a Gallus ad suum e , Italus ad suum pertrahit.
Luo teneam vultus mutantem Protea nodo Quid enim λ alia me Belga , alia me Germanus docet , ac dum ingenii aciem Graecorum litteris acuunt , earum pronuntiationem magis in dies obtundent , donec aliquando penitus exterminent . Hanc ipsi contentionem quo nomine appellent , cogitent : Ego vero dum & re , R nomine secum isti conveniant , sequendam esse duco Pronuntiationem tam discordantium inter sese Graecoruin concordi voce iis pari prorsus modo tot seculis comprobatam , nullo umquam dubio ante Erasmum , aut Manutium vexatam , quam Cle nardus , Trapezuntius, , Chrysoloras, Lascaris , Chalcocondylas , Eullathius , Suidas , Theotorus , Hesychius ceterique semper Grammatici docuerunt , quam tot viri doctissimi in omni aetate adhibuerunt , quam tot Graecorum populi in Orientali Eccle
sia immensis diffusa spatiis D e ' ut verbis utar Goarii ,
audiverunt , cujus corruptae nullo tempore , nullo loco cause , aut indicia apparent , quam denique etiam corruptam utendam esse duceremus,donec quae fuerit incorrupta aliquis Thucydides , aut Pericles ab Inseris excitatus ostendistet .
35쪽
Ab Aururitate scriptorum Grccorum. VSxatissimum ἔ, non a Turcis post eversam Graeciam in ita esse detortum , ut putavit Erasnus , Citechus , Uossius , Meherchius , docemur a πολυθρυλ- λήτω Eistathio , qui taculo duodecimo floruit . Is enim geminam consonati iam Ho nero suisse familiarem ostendit παρήχησιν per istam, Sc -οπαρηχησιν, seu ψευδοπα ρηχησιν Imperfectam , quae similem non eumdem prorsus sonum habeat frequentiorem quidem elIe apud ipsum : atque haec exempla affert 9ος & ἐως , μεῖνα , & μῆνες. Perse iam vero
Idem certe promus sonans , habet vero dissimilitudinem δε- cundum fensum , ct scriptio Hem . . . omnino quidem , ω ex omni parte idem sucus , in diversu vero littera euudem suum habens. Exempla hujus persectissimae , idemque δε- nautis παρηχήσεως adfert ; En tibi aliqua ex infinitis . ὀδδωr a) timuerunt, & εδ αι ligaverunt πίθεσθα obedite πειθε Θιia obedire h). ἔμω eramus & 7μυ imus pubis & Mις uis avis της quis τοις articuIuS pluralix Dativi masculini umι vel ἔιπι seu i τοι autem ζῆ, vivat ζωetivit. ἰρηο Iunonis ἴρις Iris. c) Perspicuunx igitur est omnino uniismina esse ἰm cum ἰωm , cum οι, cum ει . Scio haec, ait Mirtis bus, eterum fusathius non de Athe
36쪽
nis usum feterum more , sed de consuetud7vν Thesia uicae suo fortassis aevo obtinente loqui ce fendus est. u) At Eustathius , non dixit , esse apud Homerum hujusmodi πα-ρηχησεις , sed ab ipso Homero factas, consulto excogitatas esse , & juxta se ad venustatem conlocatas fuisse . Psquam enim inquit Homerus dixeris . 'Hρη δ Λ πολωνα καλεσαm αμαπς ἐκτοις b
Iuno autem AApollinem accerspit extra domum Irique: Sto in describit paraphrasiee Irim . ηδε θεοῖσι μεmγγελος α θοσα τοι ri . quac Deis internuntia es immortali
λωum vocari putetur . Putavit itaque Eustathius Homerum paraphrasi illa sua cavere voluisse, ne lectores a mυφωνια deciperentur. Neque dici potest alucinatum , quum haec diceret Eustathium virum profecto , cui parem Graecia multis retro saeculis nescio an protulerit , cujus in loquendo nitor cum Platone , cum Thucydide, cum Periclo consertur : cujus perquirendae vetustatis Graeciae , lit terarumque investigandarum sollertiam ita omnis posterita9 commendabit, ut manifestum sit neminem hac in re fuisse praestantiorem. Vetustissimos quosque poetas enueleavit 1. eorum sententias mira eruditione exposuit , atque adeo patefecit , ut Scriptores omnes Atticos tamquam ungues digitosque suos prae oculis habuisse visus sit . Is vero cum adseveret ηα uni sonum elle cum sωm , cum ει , cum οι nulla id ne levissima quidem ratiuncula probare conatus est: Uni verse igitur Graeciae notum id semper fuisse , & nulli posterorum dubitandum arbitratus est ..
37쪽
Riores in Homero animadversone dignum censuerint i Quidni ergo suspicer παρηχη ς istas ἀ ἔπι cum fiam abalis uo'etustiore notatas esse Z Quid quod suspicio ista Homerum ipsum petit, non tantum ex Eustathii dicto, sed re ipse ZCur enim κρην vocat unonem ubi ἴριν Irim mox dicturus erat , nisi ad n αρηχησιν , quam deperire videtur , effingendam ξ Iuno enim Griecis 'Ηρα ψας dicitur non ηρη ηρης. Noli poeticam licentiam , & Ionicam dialectum causari , quae naetri causa solum adhiberi testatur Zuingerus sa) tam Cnam ηρη , quam ψα spondaeum esse ex prosodia Grircorum
. illud adlauc tangit Mirtisbum sib) quod si κρης , &
ηρης , ἔπεισαν , & εδησαν iris di iris edisn 9 edi u dicatur , jam non παρηχmrις inquit erit , sed φυοινωνία . At quid magis Eustathius contendit, quam i ρης, & ηρης esse pu
fecto calice nostrae, quod ipse dixerit Eustathius : qualis vir Z Deus bone i Quid enim Z Illum Graecae Iinguae Auctorem censemus, Magistrum pronuntiationis ejurabimus 3 Quae producit vocabula aurea sunt , casta , integra ; corrupta & profligata , quam docet , ptonuntiatio Τ Uerum antiquitatem omnem rimabimur , quo perspicuum sit κοα sena- per ι non e valuisse . Suidas antiquior Eustathio c) Bautum inquit ovium non per βαι, sed per βη scribuni Attici . δνα igitur Suidae non est uni num cum αι atque adeo male scriptum fuisse a Cratino eo clarius adfirmat , quo minus dubitatum suisse hac de re sciret . Id ipsum confrmat ordine alphabetico Lexici sui, ni nitor,
nam statim post αι ponit ε; dc ζ interposito statim post κτα
38쪽
eonlocat ἰωνα deinde θ. Quid autem ordo hic tam praeposterus significare umquam potest , quanν φυτο φωνας esset eas litteras , quas simul conjunxit Z Praeterea . νήφων inquit idem ia: τοῦ μ γρηγογων sobrius νίφων ω μ ιωτα χιονιορι νος nive oorutum . γλήχων Q, ηmpulegium γλίχων διξὰ is ivinis cupiens δημηειορ δια του ηm Cerealis διμιτο1ος δια του itim bi-
mater & alia id genus . Jam vero si i me illi sonaret , aut ab aliis e intellectum iri putaret , non minus ridiculus esset , quam si latine diceret: ebrum scriptum per e sonat densum, frequens. Cribrum per ι sonat instrumentum illud , quo farinam secernimus a furfure. aurio cum e aggredior fl utercuso cum i auribus percipio. lego cum e litteras apto , Apro sero ligo cum i impedio, & adstringo . Aliqua etiam ejus nodi vocabula profert Hesychius , quae aliud cum scrualiud cum ηm scripta sonant. Cyrillus praeterea aut 'Philoponiis λὶ longam seriem texit Alphabetico ordine digestam , bo earum vocum quae eundem sonum , sed varium habent sensum pro vario nempe accentu , & scriptione. En aliqua : Aprεμης, inquit, integer, αραμ Dictaagacion ς per ηα herus δε-o τις Per ι ἀν m Domina ἐπιχαρής freti
fuaplicatrix . N3n omittam hoc Ioco Ammonium, qui omnium, quos supra memoravi aptiquissimus est hic inter voces miles , &δ miles ponit δαμαλης vitulus Guαλις judeuca πεῖρα evertentia ara μοι facetitas effrius . βέλει vis βύ velis αγενος. που ci ur αγρειος rusticus . ἐροιο, & ωωο , εσειο . & ἐσοιο. Didymus Alexandrinus , qui ab Ammonio citatus antiquior illo dicendus omnino est c) λιπιργειν maledicere λη,ργῶν mini ore pustice . Apollonides Nicaneus d J κααίακ ci um habitare κααζαισις sum fucere , ut alii habitent .
sanavero : nis ητα esset ui num cum Lum cum εα cum σι
Signiter I ritheistarum Saecul. In Iliad. B. d l. I. δ Vide in fine Henr. Steph.
39쪽
O istae voces & δαμαλις πειρα , & n κρα iam dissimiles essent in litteris e dissimiles in accentu ; si etiam sono dis- ferret ἰωτα ab ητα , ἔτα, ab ει , in quo essent similes Z quam ineptus igitur ellet ille titulus περι ὀμοίων, vi διαφορων λε-
ξεων si enim in omnibus διο πέρωσι, in quo ομοι, dicerentur Z Neque dicas accentu esse similes καπικησιμ 3c κατοίκισις ζ accentus enim non ponis; deinde si quantitatem spectes non conveniunt κατοίκηψις & κατοικισεις . Cur haec Erasmiani aut non legerunt, aut neglexerunt ZDesinant ergo ait Scaliger, leges graece pronuntiundi dictitare, qui pix priinoribus
Iabris Graeca degsaverint fa) . CAPUT II.
Ab erroribus SerisIoram Grxcorsm . Haec tanta Scriptorum , quos supra recensuimus , in Vocibus ταυτοφώνοις adnotandis cura quem ob alium finem suscepta est , quam ut ne ταυτοφωνία decepti aliud pro alio intelligamus , aut aliud pro alio δια τo ἰσοδυναμον , ut loquitur Porphirius b) scribendo usurpemus ZEt vero multa apud Calli graphos τατοφωνία deceptos παφικα ἁμαρτήματα accidisse luce clarius est.Exordior a sacris. Ex SACRA SCRIPTURA . Emanuel Zaestinus Codicem Basileensem nobis exhibet tredecim suculorum senio praestantem. Unde haec pauca .
40쪽
Addo spectabile aliud vetustatis doeumentum Acta Apostolorum Boideliana, ubi tamen e) πιπιν pro πιτὸν sidam