R.p. Octavii Mariæ a S. Joseph Tusculani, theologi Augustiniani excalceati Opera omnia. In quibus bis mille, trecenta, & decem dubia moralia per modum interrogationum, & responsionum discussa, continebantur ... Tomus primus secundus

발행: 1708년

분량: 458페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

141쪽

DE IUERELIS,

τ 1 TULUS CLXXIX.

De uaeretis Subditorum Regularium .

Vide tit. de Apost. d Relig. tit. de Re LGe. Inter. Sq. 36IS T Nier. I. Possuntne licit. sub I diti suos accusare Praelatos :& querelae contra Praelatos debentne statim admitti p θ. Subdit I suos Praelatos a ceu sare prohibentur , qui non affectione

charitaris , sed sua pravitate vitam eo rum diffamare , di reprehendere quae

runt ; ut habetur ex e . eum nonnulii

S. Thomam a. a. quaest. 68. art. I.

ad a. Rodericum in compend. qq. Regulis resu. Αο. sub num. 3. Nam quando Remligiosi concordant contra suum Praelatum crim Inando illum apudSuperiores non servato ordine correctionis Evangelicae, aut suarum constitutio. num, sunt conjuratores , aut conspiratores, cum illi praejudicent. Sylvestervere. praejudicium z interelae igitur contra Praelatos in actu, vel qui suerunt , non debent statim recipi: sicut nec facile debent admitti contra illos probationes, etiamsi videantur plenae, quia Praelati multorum calumniis sunt expositi; si quidem si volunt suo muneri satisfacere corrIgendo , & puniendo a quae correctione , & punitione digna sunt, facillime incurrunt in odium subditorum , licet misericordes esse studeant, & quamvis citra con dignum puniant subditos delinquetos; putant enim semper subditi se ultra condignum fuisse punitos ex odio, de

passione Superioris. Colligitur ex cap. non est Crudelis a 3.qus. . ce co8. qua Iiter a. de accusationibus , de docent RodriqueZ de Re I. tom. 3. μιοῖ. 77.art. q. Peyrinus in formulario littera

F. cap. I 6. numer. 7. LeZana rem. I. gr. 2. cap. 27. num. I 8. Unde contra

Praelatos major saepe desideratur prObatio aquam contra lios. Verae

quando clare, & evidenter constat de culpa Praelati, Vel quod sit malae noti,& famae, non militat praefata doctrinas sicque servari non debet, ut ex diversis juribus , & doctoribus satis probat idem Rodriqueet Deo supra eit. Et no ta,quod non omnes subditi, sed criminosi dumtaxat Prohibentur accusare Praelatos, ut habetur ex cap. Frae D-mγnt a. quaest. 7. Unde si Monachus accusare vult Abbatem, est ei licitum, immo debet habere expensas a Mona sterio pro lite , ut decernitur in cap. em parte de accusari nec in tali casu necessarius est Abbatis consensus.Glos. in cap. cum Fastoris a. qu. T. in prisc. ochoc quod dicitur de monachis , intelligendum est etiam de omnibus aliis

Religiosis,prout docent conmmuniter Doctores . Vide Leranam lom. 2.Perbo Accusare num. 3. q. cst 9. ton. I. par. I. cap. 9. sub num. II.

IOI9 Inter. a. Religiosi possuntne appellare a sententia injusta Superioris N debentne appellari gradatim ae Guardiano , vel Priore ad Provinc Ialem, a Provinciali ad Generalem, ae Generali ad Sactissimum , vel Sacran Congregationem ejus vices habente di Resp. Dico quando evidenter con

stat fieri notabilem injuriam Religio sis in fama , vita, & honore, vel Pr P

ter excessus correctionis, vel punitio nisa etiam alias Regularis, in ipsius substantia, modo, aut circumstantiis sticita est illis appellatio. Vide D.

Thomam. 2. 2. quaest. 69. artic. 3. Sa lonium quaest. eis art. Io. Em. Sa verba

Religio num. 13. & ibi Victore lium ,

in quibus locis asserit etiam licite fieri pone appellationem ad Sedem Apostolicam , vel Sac. Congregationem

sitie medio ; idem docet Diana par. 3.tro. a. res sq. qui alios concordantes referunt. Verum necesse est in appellatione causam gravaminis exprimereῖ quia solummodo admittitur appellamito cum modus exceditur; immo San

142쪽

Ior. Inquit , quod subditus non posse appellare, nisi excessus Superioris manifestus sit; quia pax , & simplicitas , di obedientia Religiosorum hoc pomstulat. Unde si causa non assignatur svel ea assignata frivola , aut iniusta visa fuerit Iud Ici , & aliis ad hoc consiliuili, adhibendis, nihil de illa curare d bet Judex, quia talis appellatio nosuspendit exectition in sententiae. VI de Alde rete lib. r. de disciplina Relix

cap. 28. Dum. 2ς. & Sancheg Ioco cit . num. Ioz. G seqq. a quibus plura ha beri possimi ad intentum . 25ao Inter. 3. Possuntne Regulares eX empti facere querelam contra suos Superiores , vcl alios Religiosos cora

Episcopo p vel saltem supplicare Episcopum , aut Gubernatorem , ut vim eis illatam ab eorum Superiore tantum tollant

Reθ. Dico quod non , quia Iudex

eorum non est Episcopus , sed Praelatus Regularis. Vide Leranam lom. 2.verb. Appellatio num. 6. Tamen Rode

st seqq. ex aliis , quos ipse sequitur sputat licitum esse Religioso In aliquo particulari casu pro vi injulla tollenda , ad repellendam vim thjuste illa tam , casu quo fac Ile non sit recursus ad Superiorem Regularem a nec aliter repelli possit, recurrere ad Episcopum , vel Gubernatorem ad impetrandum , seu implorandum remediucontra iniustum gravamen sibi illa tu , non per modum appellationas, sed Id- Ium , ut Intercedat, & moneat , ut des statur ab injusto gravamine : Defenso enim est de Iure naturali, quam ne mini est deneganda , quod quidem mi hῖ valde probatur a lic. t oppositum doceat Diana par. I. tr. I. res I. in De .

De Raptu Mulierum.

R6ρ. Rartus species luxuriae , est quando rapitur Mulier causa libidinis, sive mulier sit soluta, sive conjugata .

sive Virgo , DD. communiter . 1522 Inter. 2. Inter alim poenas, quas incurrunt raptores, Mulierum , liganturne aliqua censura, qua posita , non

possiat absolvi sine speciali facultate 3 Rest. Ultra alias poenas , incurrunt etiam excommunicationem; Ita habetur ex Concilio Trid. Is. 24, c. 6. tamen haec eX communicatio nulli est reservata , & ideo non est necessaria specialis facultas.Tolet. lib. I .c. In. l. Em. Sa in Assor. zerb. Excomm&xicat.

nulli reserv. n. s. I 623 Inter. 3. Estne idem dicendum de dantibus consilium, favorem , Scauxilium ad raptum commitendum λResp. Maxime , quia ita decerni tur in Trident. loco cit. & Tradunt DD. commuta Iter, sed ut di xl, ducta

excommunicat', nemini est res rvata. Vide 4 olet. loco cit.ω lib. I. c. I .n. a.

TIT UL US CLXXXX.

De Regularibus , f i Religiosis .

143쪽

DE REGNARI BPS,

x524 Nier. r. Si in aliquo Μο- I nasterio sit tantum Superior;& alius Religiosus Sacerdos,& 1 e in viiscem percusserint a possuntne se invi-Cem absolvere p

Resp. Est quidem pulchra quaestio

inter DD. ut videre licet apud Diana.pεr. 9. tr. q. res. I a. sed omissis aliorudictis, dicendum est posse se invicem

absolvere, modo non sit alius a quo absolvi queant, & urgeat Praeceptum v. g. celebrandis quia licet excommunicatus malori excommunicatione

non possit absolvere , tamen in casu necessitatis , prout in praesenti , cum nec est tas lege careat, id iacere potest. Ita ex Tabiena , Rodriquer, Miranda, Coriolano , Peyrino, M aliis, docet Lerana tom. a. verse. Curicus Iubn. II. Itaque potest Superior dare facultate Subdito, ut se ipsum absolvat a de viceversa potest Superior absolutus , suum subditum absolvere, quia is censetur casus necessitatis, in quo lex servar, non potest; Tamen, ut vitetur incursus irregularitatis,non debet Pri tuo

absolvens sacramentaliter absolvere, scilicet a peccatis , sed tantum ab excommunicatione praecise , qua sublata debet deinde absolutus primum ab utrisque absolvere, hoc est a censura, de a peccatis, quia irresularitas no incurritur ab excommunicato , nisi qu1do exercet actum ordinis Sacri, nomautem si exerceat actum iurisdictionis in casu nostro. Ita fortioribus terminis probae Bordon. in Cons. Regal. tori. I. ro.28. num. 37. & huic sententia adhaeret Diana Ioc. cit. N alii ab iplo relati; Vide Portellum in Resp. eas morat. par. a cos. Io. apud Leranam ubi sus. I 523 Inter. 2. Consessarius alicujus Religionis , poteilne absolvere a casibus Episcopo reservatis illum , qui de proximo vult ingredi ejus Religionem λResy. Afirmat Bartolomaeus de Vecchis in prax. Novisior. disp. q.

b. 7. auis. S. apud Dianam parte 3. tr. a. res. qq. neque hoc esse contra Decreta Summorum Pontificum, in

quibus prohibetur Regularibus absolvere vi privilegiorum poenitentes a casibus Episcopis reservatis, quia praefata Decreta loquuntur de Confessariis, qui audiunt Confessiones Saecu.

larium, sed qui statim Religionem

sunt ingressuri, non debent comprehendi inter Saeculares s ergo &c. Imo testatur idem Au ctor consuluisse super hoc sui ordinis Procuratorem Generalem , qui postea fuit ad dignitatem Cardinalitiam assumptus, & respondit de mente Clemen. VIII. supradictos Novillos, seu Religiosos in fieri absolvi posse a casibus reservatis, eo mo do, quo absolvi poterant priusquain ejusdem Clementis VIII decretum de

anno Ibo 2. emanatum fuisset. Vide Dianam Deo citat.'par. II. tras. q. res. 16.vers. Vota hic,& Leaanam to . I. par. I. cap. 24. uum. P.S. G 9. G ta. a. τeis. Novitii num. 36. ac etiam in titulo Is I. de Novitiis, ad Isterro -

tionem 2.

144쪽

Episcopi commiserῖe aliquod peccatum ab eodem reservatum in Monasteri Is Regularium exemptis, potestne a quolibet Confessario absolvi puriD. Assirmat Baucius in uiscen

Sed an haec opinio sit probabilis, judicent viri do ti, ipse certo ad praxi in

eam dedecere non auderem , quias et s casuum reservatio facta in Dioece- fana Synodo sit per modum statuti,ta men non sequitur ex hoc , quod pec Catum reservat uni In Monasterio Rogularium commissum, non sit reserva Vatum a & per consequens a quocun

que simplici Consessario absolubile,na peccati reservatio, non solum est pue na delinquentis , sed etiam est limitatio jurisdictionis absolventis , cum adirecte impediat Confessarium , ne il- Ium absolvat; Sed nunc pro hujus rei intelligentia supponamus , quod tu Dioecesi , ubi Confessarius moratur spercussio Parentum sie casus reservintus a non tamen tu Dioecesi poenite iis, tamen nulli dubium est, non posse Confessarium hujusinodi poeniten tem absolvere ex defectu jurisdicti nisi quam non habet in reser Uata sita a pari dicendum est de peccato re servato commisso in Μonasterio Regularium intra Dioeces in Episcopi reservantis, & ratio est , quia casuum reservatio nihil aliud est, quam quaedam prohibitio facta Confessariis reservanti subieet x, ne illos absolvant; Unde liqui de patet perpetrantem

Peccatum reservatum in Monasterici Regularium, non posse absolvi a quolibet approbato Confessario carente Potestate super reservatis, ut docuit Baucius , & ex eo Diana Ioco cit. Se Consequenter adhuc sub potestate reseruantis comprehendi, de hanc se tentiam , ut probabiliorem coni mat FacundeZ apud Dianam par. I. tr. Ioa

absolve udi a casibus resetvatis aliquem Religiosum , & Superior: ne

get , potestne hoc non obstante Confestarius talem Poenitentem ab

solvere λResp. Clemens VIII. in suo Decret super casuum reservatione declaravi e , & declarae, ut fi hujusmodi Regularium Confessariis casus alicujus reservati facultatem petentibuSSuperior dare noluerit, pollini nihil minus Confessarii illa vice poeniten

tes Regulares , etiam non obtenta a Superiore facultate , absolvere . Vide Lerana in istis. I. par. I. cap. 18.num. 29. & Dianam par. 3. tr. a. re

sol. I 26. qui etiam addit, quod si Confessarius petat licentiam a Superiore Regularium absolvendi a reservatis aliquem Religiosum particularem in possiit etiam illum absolvere a reservatis commissis post licentiam obtentam pro prima vice , secus si talis licentia fuerit a Poenitente obtenta , Scpro hac sententia citat Barbos de potest. Diyc. par. a. aIIG. I 2. via iners. 9.Leonem, & Floronum . Sed Vide ipsum Dianam par. o. irati. 6. resolutionc Sy. ubi plura congerit ad

intentum .

isa S Inter. s. Quid facere debet Religiosus, qui pluries cadit in aliquem

calum reservatum , si Confessarius ipsius petat facultatem a Superio re , dc Superior concedere recusat potestne Missam celebrare, vel com municare si necessitas urget

Resp. Si talis Religiosus non pomi est sine nota infamiae Missam , v glCommunionem omittere , vel cogi tur celebrare , vel communicare ,

debet instruere Confessionem apud in feriorem Confessarium , a quo poterit absolvi ia directe a non reservaris, uesaepe me dixisse memini, cum ciners tamen confite di peccatu reservatum scuicunque habuerit auctoritatem illud absolvendi directe . Sed hoc est intelligendum in casu, quod Religiosus prudenter timcat aliquod grav ε

145쪽

DE REGNARIBUS , SEU RELIGIOSIS .

damnum ei eventurum, si suo Praelato Onfit e re tur , puta hactionem Sigilli , infamiam apud alios , aut aliud hu)usmodi ; nam si solum nollet con fiteri suu in peccatum Superiori propter ruborem , verecundiam , vel quia

non habebit bonam opinionem de ipse , non eXcusatur a praecepto divino integre confitendi , cum huiusmodidit Ecultates non sint sufficientes adde obligandum aliquem a praecepto divino integrae Consessionis; Vide quae dixi supra in tit. q. de Conse1. Sacram. ad Int. 7. Sylvest. verb.Confessor I. .6.

& Victoria in Stim. tu. de confessisae

15τ9 Inter. 6. Religiosus furans aliquid notabile ad usum alicujus Fratris particularis pertinens , incurritne in casum reservat si in Decr. Clem. VIII. aut saltem potestne Superior reservaria Illud furtum quatenus est Peccatum Proprietatis λκωρ. Dico prImo , quod aliqui probabiliter putant, dictum Religi

sum non incurrere in casam reserva-riim ; quia Clem. VIII. concessit tantum Superioribus Religiosorum reservationem sulti de rebus Mon alterΗ, di Conventus, ergo non debet fieri extensio ad res ad usum Flatris particu Iaris pertinentes ; tamen hoc non obstantes puto non esse recedendum ab affirmativa sententia , praesertim quia Coriolanus de eas res par. S. cos. 8.

b. I. num. I p. apud Dianam par. I. tr. 6. res q . ex Sorbo,testatur ita declarasse ipsum mei Clementem VIII. de hac re consultum , quamvis idem Diana dicat, posset quis respondere de diei a declaratione non constare autentice. Dico se condo , quod lice eLedesma penes Dianam ubi supra re- sol, Α - putet esse probabile , non posse Superiorem reservare tale furtum a Particulare, etia in quaterius est pecca tum proprietatis, nihilominus verius

Positum censeo; Quia sub nomine

Is proprietatis , non Intelligitur tantum largitio alicuius rei magni valoris, qua laceret Religiosus , tanquam Dominus , & sine licentia Superioris, ut vult ipse Ledeis a r sed intelligitur

omnis proprietas contra votum paupertatis , quae sit peccatum mortale ἀnam lex indistincte loquens comple

ctitur omnem casum a maxime cum snon adsit major ratio in uno , quam in altero , ut habetur ex lex. I. b. Iu-

desistium θ. de lege praestanda . V nda recte ibidem inquit Diana , quod secundum mentem supradicti AuctorIs dictum esse velit , non posse Superiorem in tali casu reservare tale furtum , &c. I 63o Inter. 7. Si Sacerdos: Regularῖs applicat Missam contra mentem Supe rioris , valia tne talis applicatio , vel peccat sic faciendo Resp. Quod peccet contra Votum obedientiae non est dubium apud Dcin flores ἰ an vero applicatio valeat , est dissensio, ut videre licet apud Dian.

tia est probabilis, sed magis communis est illa , quae docet valere, quia Christus Dominus liberum actum celebrationis, & consecrationis instituit,ut tota applicatio pendeat ex Sacerdotis in tentione. Allor.in y-.---M . utia I. n. 36. G 33.; Et quitam praevalera applicatione subditi, efficaciter osten

dit Pasqualig. de Sacrifie. M . q. 83. ubi allegat 28. DD. idem sentientes ;licet oppositum probabile putat Di na, & alii. I 63r Inter. 8. Episcopus prohibet Regularibus ne sinant celebrare Sacerdotes in eorum Ecclessis sine veste talari, tenentur ne Regulares ei obedire Rev. Certo obedire tenentur,nam licet Ordinarii locorum non possint prohibere Regularibus peregrinis , ne celebrent sine eorum licentia in Ecclesiis eorum ordinum,uc declaravit Sa c. Congregatio anno 1626. die 27. Iulii , tamen possunt prohibere Regularibus,

ne in eo; ii E lata bacerdotes Saeculares

146쪽

I 42 Iares exteros ad divina ossicia celebranda admittant, nisi prius ab ipsis visis litteris commendat itiis, ipsi Sacerdotes admissi fuerint, ex declaratione Sac. Congregationis. Vide Leranam e m. r. verb. Epistopus quoad Regularesstum. 2o. Immo non possunt Regulares in suis Ecclesiis ad celebrandum ad mittere Presbyteros Saeculares contra prohibitione Episcopi, ut ex alia Sac. Congregationis declaratione die Σοω- Iii Ioz I. constat. Teste Angelo a Lan tusca in Theat. Regul. ver b. declaratio num. I.& hic Romae extat edictum Em. Card. VI card de mandato Clcm. Papa IX. editum die 29. yunii I 667. sta aliud de mandato Innocentii Papae Duodecimi felicisIimae recordationis, editum die vigesima Novembris anno 169 I. quibus praecipitur, ut nullus ad celebrandum admittatur, nisi praeter tonsuram, deferat etiam vestes talares, di ita in omnibus Ecclesii s adamussim observatur, & recte quidem, nam Sacerdos in celebratione Missae debet esse indutus vestibus sibi convenientibus , quarum exterior , saltem talum pedis attingat, ut habetur ex Rubrica Missalis merb. Ritus servandus in celebratione Musae sp b nu. 2. Et notandum eli, quod omnis consuetudo contraria Rubricis Missalis declaratur abusus a Sac. Rit. Congregatione, cujus decretum habetur in principio Missatis,tuste Nicolio

ἐκ flasculis verbi consuetudo num. Io, sed vide etiam Barb. in Colleti. Do Ioram nident. βέ. 23. de Resor m. cap. 15.

r632 Inter. 9. Si Episcopus vult in Ecclesia Regularium suae Dioecesis solemnes Benedictiones, re ossicia divina Celebrare, potest ne ab ipsis Regularibus impediri pResp. Minime eu impedire queunt. Ita Doctores, quos dat, & sequitur

LeZana rom. 3. Uerb. Episcopus quoad Regul. num. 22. Immo declaratum esse dicit a Sac. Congregatione in una Fa nens die Ir- Aprilis anaeo Ido I. polle

Episcopum in die Palmarum, dum modo Ipse Dersonat Itur aecedat una cum Capitulo , & Clero benedicere

Palmas in Ecclesia Regu Iarium, etiam privative quoad Abbates : Item posse in eorum Ecclesijs cantari facere Miselas Rogationum per suos Canonicos ,

ut declaravit eadem Sac.Congregati in una Firmana 23. Ianuar. I 6OI. Vide Novarium in Iucerna Re I. verse. DI- scopus quoad Regulares num. I., G 4 .,& Dianam par. I. troii.d. ref. 36. vers.

Ad illud ver . I 633 Inter. Io. Possuntne ReligIosiastis ei e Comediis sine peccato mortali Resp. Si comed Iae res lascivas, turpes, aut impudicas continent, vix pose sunt excusari Religiosi a mortalistum ratione scandali, tum ratione periculi lapsus. Si vero in ipsis comediis representantur historiae Divinae , vel humanae, aut etiam fabulae, di figmenta Poetarum, sine rebus turpibus, & inhonestis, seclusis aliis circumstantiis, scilicet scandali, periculo peccandi, vel alicuius prohibitionis, nullum esse pecca

num. 7. ex D. Tho m. a. a. quaest. Io S. ar. I. ad 3.

I 634 Inter. II. Regulares possunt ne praedicare sine licentia, & benedicitio

ne Episcopi Z

Resp. Regulares In Eccles Isa quae sui ordinis non sunt, sine licentia Ordinarii praedicare minime possunt; In Ecclesiis vero sui ordinis praedicar possunt, sed petere tenentur Episcopi benedictionem: Ita habetur ex Trid. ses. . ecp.2. ει sest.2 esp.q. de resorm.

decernitur etiam, quod nullus,contra

dicente Episcopo,praedicare praesumat: Imo si praedicaverint in alienis Eccle sis sine tali licentia,& in propriis sine benedictione petita , possunt Episcopi

contra eos poenis,& Ecclesiasticis censuris procedere , & eos toties, quoties opus fuerit, punire; Vide Coae t. r. Gregor. IV. quae incipit . Inscrutabili, datanonis Februarii Isaa. s.8. Dianam in sum, ver . Idegulariam prιτiI. nu. I. s re

147쪽

maesertim Leranam lom. I. par. I. e. o. nu. ῖ., S: iterum Dianam par. I. tr. 2.1 es. i I. Vide Iufra ad Inter. qq. hujus tituli. I 533 Inter. I 2. Potest ne lEpiscopus benedictionem negare Regularibus in propriis Ecclesiis praedicare volentibus, Se quid si licentiam neget Hest. Plures Doctores apud Leranam Ioco proximξ eit. sub nam. I. dicunt quod non , Si dato quod licentiam neget, adhuc Regulares possint in suis Ec- clusis praedicare, di ratio est quia Til-

deiit latim dumtaxat mandat ,ut petanthenedictionem , nec dicit, quod obtIneant; Benedictio autem jure petita, si Injuste denegetur, videtur jure concessa , & ita censuisse Sac. Congregationem teliantur Henrῖque et lib. 6. .em ait. cap. I . num. q. Peyrinus de subdito

um. I. q. I. de Obed. cap. 22. Gavantus

den. sess. et q. de resor m. cv. q. num. 2ῖ. t alii . Vide Leaanam rem. 2. Terbis Coutionari, Ge .sub num. 7. Id Dianam par. D. tr. 2. res. I. Vide etiam in hoc titulo ad Inter. qq.

1636 Inter. II Si Regulares non possunt praedicare invitis, de contradicentibus Episcopis, ut habe rur in Triden.s . aq. cap. q. quomodo 'ergo post intpraedicare non obtenta ab ipso benedictione λῆάρ. Dico, hoc intelligendum esse, si Episcopus non prohibuerit , in quo casu Clem. X. infra inpraesenti titula in Responsione ad Inter, q. referendus sed prius Triden. sus 26.cap. q. clarum exprimit non licere . Videatur infra verba Clem .X. Ad dictam Iau. ψ . 1637 Bater. Iq. Estne petenda a Regularibus Episcopi Benedictio , dumtaxat in Quadragesima, & Adventu

vel etiam tempore Insea annum s t iles , quoties volunt in eorum Ecclesiis concionem habere λ

, SED RELIGIOsIS.

declarasse , quod doctrina tradita de petenda benedictione ab Episcopo,intelligatur etiam de praedicationibus extra Adventum, Se Quadragesimam; Et id etiam praecipit Clem. X. infra in Responsione ad Inter. 64. hujus tituli

referendus. Vide Dianam'. T. tr. I .re1.2q. Sed notat etiam Ipie Auctor invere. Retriariis jura sub Dis aeu.ῖο. ex alia Sac. Congregationis declara elone , quod non debeat denegari benedictio pro concione sine caula. Vide

Leranam loco proxime cit. sub u. .circa sinem.

1638 Inter. Is . Episc.potest ne in EcclesIs Regularium exemptorum ipsis invitis praedica repResp. Elt dissentis inter D D quia

actus videtur lion oris , non vero juri Ddictionis, ut est Chrisniare, ordinare, Confirmare, degradare, Zec. Peyilnus

Bolochixum sub x. N alii tenent iro posse ibi praedicare contra voluntatem Praelatorum earum Ecclesiarum, quiae X emptis iron praejudicatur in suo privilegio , nisi quatenus exprimitur, ud docet Cardianalis in Clem. Archiepiscopo S. si tumen u. 2. ει 3. Oppositu in tamen est dicendum, nempe posse Episcopum praedicare in quacunque Ecclesia etiam Regulari suae Diorces s , nec ab ullo poste prohiberi, de ita decisum fuisse a Sac. Cogregatione Epis.

I 63 9 Inter. I 6. Quomodo , N a quo puniri debet Regularis excipiens Co- 'fessiones sine Episcopi aeprobatione Resp. De hoc dubio interrogata Sacra Cardinalium Congregatio Concilli , scilicet qua poena , di a quo siepudiendu cerdos Regularis, qui absque

148쪽

sque praevIa ArchI episcopI, seu Episcopi approbatione consessiones persona rum 1aecularium auditὸ Sacra Congregatio die IA. Aprilis Is 6. sic respondit: Puniendum esse ab eodem Archiepiscopo , seli Episcopo poeuis , etiam

censurarum. Ita testatur Diana . par. 9.

M. 9. res 36. vers. sed F aliquis. Sed vide

eum. 4 I. ubi docet, liujusmodi crimen esse depositione dignum ex cap. Fla ediit dist. 6. Verum nunc apud Fagna nucsp. I rinitaris num. 3 o. vers. hii demi a Picimus de Constit. Invenio Decr. SS. Inquisit. 3o. Panuarii I 6sq. ab Alex. VII. approbatum , propositione prima expressu serens centura Inductionis inhaeresim circa illam opinionem asserentem, Concit. Trident. non obligare in Gallia Regulares ad obtine- das approbationes ab Episcopis,ad audiendas saecularium coselliones: Quod Decretum magis militat pro Regularibus extra Galliam , cum ubique sint immediate subiecti Sedi Apostolicae,& constat etiam ex aliis Pontificum Bullis , omnes ubique Regulares obligantibus ς Quare Regulares audien tes confessiones in alia Dioecesi ab ea, in ova fuerunt approbati, sunt quidem de haeresi suspecti, & merito ab Inqui-storibus punirentur. & hoc idem advertit Illustrist. Se Reverendisi. D.

Meus DANDINUS de s p. de haeresi,

cap. 3. se I. I. subsec. I. num. 23. Prς Iatus quidem , non solum nobilitate a sed etiam moribus, Doctrinaque praestanti si mus, cujus praestantiam satis praedicabilem ejus mirificum reddit

Opus a

scopus denegare approbationem,& li. centiam audiendi Confessiones Regularibus , ex eo quia in loco , aut Dice si plures atant Confessarii Rev. Mendo 'it. Vin. moraLvere.

idem tenent alii plures penes Dianam Ioco mox citando,tamen probabilius ase

Sed quid dicendum, usque ad finem, teneri Regulares obedire: Vide Ausoninmissum. Diana verb. Regulares num. IS. Puto tamen, peccare Episcopum, maxime si nullam aliam causam justam habeat nolentem approbare saut ad mittere ad examen Regulares ea tantum de causa. Vide Vasqueatat 3. par-t m. q. q. 93. art. I. si . . n. s. Card.de Lugo de paenit. disp. a I. sedi. 3. num. q. Dicast illum de Sac. ism. 2.tr. 8. disp. IO.

Ob. Io. u. 298. Laurentium Longum in Tabul. Sacram. par. a. cap. 8. Rumor

& Pellirarium in Man. Regia. Iom. 2.tr, 8. cap. I. sesi. a. sub se l. r. num. 21.1642 Inter. I 8. Episcopus potestne tradere licentiam Regularibus cum limitatione, sc licet prohibendo ne Coinfessiones excipiant renuente Parocho

Resp. Minime , & ratio est evi. dens , quia Regulares ab Ordinario approbati possunt quidem Confessiones Secularium audire, absque Paro chi assenta,ex vi Privilegiorum a sum inmis Pontificibus concessorum Fratribus ordin. Minorum ,& extenduntur ad caeteros Regularcs per communicationem cum eis in privilegiis, & sic non valet Episcopus privilegia Regularibus concessa tollere , aut limitare, consequenter nec Illis Id prohibere, ut docent Barbos. de Osfurearochi par. 2.

cap. I9. eum. 23. Pax Iordanus tom. I.

IV. 34 sit. q. num. I 2S. de alii penes

Ipsos; sed hoc intellige in propriis Ecclesi Is . Vide infra in hoc titulo ad

I 642 Inter. I9. SI Episcopus sine iusta causa non admittit Sacerdotem Rem gularem ad Confessiones audiendas , potestne hoc non obstante talis Sacer dos Confessiones excipere pMθ. Pro utraque parte erant OpIniones Doctorum,ut videre licet apud

tamen d Ico , quod licet peccet mortaliter Episcopus si ex odio, & passion onon approbat Regularem idoneum , non per hoc potest valide, aut licita consessiones audire . nam non satis fa

149쪽

DE RE GPLAR is , SED RELIGIOSIS .

cIt praecepto annuae Confessionis , qui confitetur Regulari Episcopo praesentato, sed ab eo injuste reprobato , Moppositum , ut minimum a tanquam

scandalo sum, fuit reprobatum ab Alexandro VII. in suo Decreto emanato anno I 66s. N est 2 3. propositio ibi reprobata 1 Sed vide Fagn. is c. omnis ,

de paenit.-remis. uum. I. pro hac nostra sententia , dc Dianam par. 6.tr. 7. res. oo. ει par. II. tr. q. res. I .

I 643 Inter. ro. Religiosus, qui se Itiam et generaliter approbatus ab Episeopo ad audiendas consessiones, si recedit a Dioecesi , pollea redit, te neturne nova quaerere approbatione λResp. Noli tenetur novam quaere re approbationem, Sc licentiam audiendi consessiones, hoc procedit etiamsi interim mutatus fit erit Episco

pus in illa Dioecesi , in qua Religiosus

jam fuit generaliter approbatus. Ita e Nugno , HenriqueZ , ZerOla a Facunder, Se Barthol. a S. Fauito firmat Barb. in Colus. DD. in Trid. ses 2ῖ.e ρ. Is . num. 39. Sed vide quod dicam infra boc tit. ad Inter. 63. et 6 in Inter. 2I. Regularis ad Confessiones audiendas ab Episcopo admissus simpliciter , 8e sine ulla temporis praefinitione , potestne ab eodem Episcopo reprobari, vel ab audiendis

confessionibus suspendi λResp. Non potest Episcopus id facere sine nova causa, eaq; ad confessiones ipsas concernente , aut ob non serva tu in Interdictum ab ordinario positum , & ita determinatum csse a Sacra Congregatione testatur plurimi, quos refert, de sequitur Lerana tom. Isar. lac . I9.num. 9. & concordant alii plures apad Barbosa loco in praecedente Respon. allegato num. q3. Verum estramen , quod an eadem causa subsit, necne, Epis no tenetur ipsis Regularibus edicere, sed Sedi Apostolicae dumtaxat , ubi eam libi aperiti postulavexit .Sed vide Barbos. De. tu. de Const. Clem. X. quae inci p. Superna . IOAS Inter. aa. Episcopus Valet ne Regii l. a cofessionibus audἰedἰs repellere, si cu sta dato,& inhoneste v I vant Rev. De hoc minime est dubitandum , nam ita declaratum fuisse a Sacra Congregatione refert Aidanus

Ideoque integrum est Episcopo suspe-dere, aut repellere Regularem, si cum scandalo , aut inhoneste vivat, vel aliquod delicium comm Itiat, propter

quod rationabili ipsius Episcopi judicio , in quo ipsius tantum conscientia onerata erit, viderura eonfessionibus audiendis illum suspendere . Vide Balbos. in Coliect.ώυ. ia Trid. sess. 23.

cap. I . num. 69.patet etiam ex Conit. Clem. X. citata ist 645. Inter. 23. Potestne EpIscopus adimere facultatem audiendi confessiones omnibus simul unius Conventus Regularibus confessariis 3 Reu, Non posse Sacr. Congrega tione inconsulta id facere , docet Aidanus in Comp. Coon. res. lib. I. tit. Iῖ. uum. S. attestans eamdem Sacr.

Congr. ita censuisse Abdie 2 o. Noleb. I 6 Is. Se hoc Decretum eiusdem Sac.

Congregationis refert per ex tonsum in Lezana lom. I. par. I. cap. I9. sub η. 9.de late scribit de tali dubio is m. q. con DI. Io. per totum . Et id docet etia in Gavantus in Mant. Osse. merb. Con fess. num. 2 . de habetur expresse in adiata Costitutione Clem. X. Qui Auctor etiam subdit haec prscisa verba; Unde si contra hoc Decretum a Con festarii Regulares suspendantur ab au diendis consesso nibus , puto quod notenentur obedire , cum excedant in

tali casu Ordinarii limitεs Auctoritatisν qua habent. Sed dico obediendum esses& recurrendum ad Sedem Apostolica.I6 7 Inter . et q. Episcopus potestne prohibere Regularibus , ne audiane confessiones infirmorum in eorum do mibus sine licentia Paro hi Reis. Dico quod hon , modo Regulares fuerint ab eodem Episcopo ap probati ad audiendas confessiones Sae-

150쪽

sar Ii tenentur relinquere fidem, seu schedulam apud Infirmum , vel ipsius consanguineos, qua testatur infirmum consessum fuisse , nec tenentur ullo modo petere licentiam a Parocho. Vide Lega nam tomahetera. Discopus quo ad Regia. sub num. S. qui sic a Sacra Congregatione decisum fuisse testatur, de ita decrevit idem Cleni .X. Vide supra ad Int. I S.I648 Iuter. 23. Regulares possuntne cIpere Consessiones famulorum actu inservientium is commora' id in eorum Conventibus absque ordinarii licentia , de approbatione pResp. Nullus Saecularium Consese sones audire potest, nisi sit Parochus, aut approbatus ab Episcopo , vel ordinario, ut patet ex Tridentin . Sess. 23. cap. I s. Imo Urb. VIII. In Bulla, quς incip t Cum sicut accepimus tom.-buI Iaris, S est Bulla 92. revocavit omnia privilegia alias concella quoad audiendas Consessiones Rcularium persona

rum, sine e Xamine, di approbatione or dinarii, Ergo non sunt audiendi Bor- donus in cons. Regul. Iem. I. res. 34. cum. 84. est tore. 2. ref 7 . nzm. q. Τambur. de Pur. Abb. tom. 2, dif. 6.quot. 6. mis. q. Pey rinus tom. I. in costitui. r. Pulli II. num. Iz. quos citata sed non sequitur Diana par. 9. rras. 9.r6. 36. Vide igItur DD. quos refert idem Dian. hanc nostram sententiam docentes , & etiam Em. Sa telo. Con-ngor num. 6. Le Zan. t m. I. r. I. cap. 19. num. 2. M allos apud ipsos. I 6 9 Inter. 26. Possiintne Confessarii Regulares commutare Vota jurata , aut votum non contrahcndi matrimonium , vel non se polluendi Rest. Dico primo, v I gore Concessionis Greg.. XIII. factae Patribus Iesu ἐ-tis, posse Confessarios. RegulaIes comunicantes in privilegiis cum ipsis

commutare vota juratas modo tamen

commutatio non fiat in praejudicium tertii. Ita Roderic. in compend. qq. Reg.

siectisne q. num. 26. Sc alli penes imis s. Dico secundo cum Peyrin.rem. I. de Subdito quaest. I. c. 2I. b. vers. Dico

Iertio , quod Confessarii Regulares

offunt commutare vota non contra

endi matrimonium , non se polluendi , non petendi debitum conjugale, de caetera hujusmodi, quoties in eis materia promissa deficit a natura materiae reservatae,ut dixi su p.ad Interrogat63. itis. 83. loquens de Episcopis , de pro hac lententia sunt etiam Sanch. m. q.

sed omnino vide quod dixI in tit. qa. De Confessariis , ad Inst. I 8.16 Io Inter. 27. Religiosi possuntne obligari ad peccatorum venialium confessionem Resp. Sylv. verse. Confessio num IK. dicit, quod nec Papa potuit obligare ad confessionem venialium , quia hoc

esset mutare Sacramentum poeniten

tiae, idest materiam ejus de venialibus faciendo materiam poenitentiae nece Diariam, ergo multo minus obligare potest quicunque alius; idem docet Medina apud Em. Sa verb. Confessio , ηυm. 12. prope finem , 8c alii plures, quos reserta de sequitur Diana par. 3. tr. q. res. I 23. Unde Clementina ne in , agro de ilatu Monachorum , ubi praecipitur Religiolis S. Benedicti, ut semel in mense confiteantur , putant probabiliter quidam non obligare sub

mortali, si habeant tantum Peccata venialia , quod tenet etiam Lezana de qq. Re L lom. I . par. I. s. s. u. ΣΣ .

Cum Henrique E,N SOeo. Probabilius tamen est , posse Papam id praecipere fidelibus omnibus, aut aliquibus Religiosis . Ita Divus Thomas in q. di- sindy. 3. art. I. quaestiunc. 3. Sanctus

Bonaventura , Ric cardus , Suarer ,

VasqueE, Lugo, Azorius , Sylvius, & plures alii. Et probatura nam talis actus est et aeterior, ix honestus, & val

SEARCH

MENU NAVIGATION