장음표시 사용
741쪽
reputans seruum Dei illic soli uiri se exercere Cum autem anuenirem proprietes eius
cellam, in qua ii militer nullus crat, perseueraui trianere toto dic cupiens salutarcho
minem,& citra ullam intermissionem dicens c psalterio. Ciam ille autem dies inni- hui retur vidi gregem bubalorum venientem,& fratrem ambulantem in medio eorum. vero ij prope me venissent, illum quidem vidi virum veste nudum, pilis autem te tiam corpore. Qui ctim peruenisset in eum locum n quo stabani,& me putasset eo sic spiritum mansit orans Multi enim spiritus in iis locis cum tentarant, quemadmo , dum ipse postremo mihi narrauit. Dixi autem ei: Curtimes, seriae Iesu Christi Dei nostriὶ Contemplare & vide gressus meos, ut scias, quod sunt homo, sicut tu: Palpa me. Vt videas quod caro & sanguis ego sum. Ipse autem clim me cisci conleplatus,&na tias egisset dixit,Amen Ego vero rogaui cum dc persuasi, ut me suam speluncam deduceret. Ille autem ex me qua luit quomodo coaccessii seni. o vero ei audacter scopum meum&institutum exposui, nempe quod cum Velleio cognoscere Christi seruos,qui sunt insolitudine,illuc accessi, nec Deus come fraudauit aesiderio. Time
cx eo sciscitatus sitim,dices: Quomodo huc venisti Z dc quanto tempore habitas i in hac
iblitudines & quamobrem nudusancedis nulla re te sZIs autem haec mihi dixit: Fgo fili nuper monachus degens in coenobio Thebaidis magnoque& sidentiani
mo Operans. S tui autem egredi ex illo coenobio.&soliis quiete habitare in monaste. rio studens maiorem inuenire mercedem. Hanc cogitationcm cum lubenter susce. pissem aedificaui paruam cellulam,&solus in habitaui. artem exercens incis manu
bus. Quo factum est, ut multi quoque ad me accederent iubentes mihi opus, quod meis facerem manibu . Neque vero mihi parui fructus ex iis redibant, ex quibus, pati peribus & egentibus oc hospitibus suppeditabam. Inimicus autem, qui est omnino viii, iacio bonis infestus illo mihi tempore inuidens & meum erga Dcum vehementem scorii 4 Qtui, drinstitutum impedire cupiens cum stibiis et mentem cuiuidam Monachae quae apud me fuerat iubens paruum aliquod opus ei fecit,ut ea ad me rediret. Quo factum cit ut
libere inter nos locuti, simul qtioque habitauerimus, oc postremo quod eii graui.
mum iniquitatem pepercrimus,& sex mens s in peccato manserimus. Postea autem cum mihi in mente venisset meae vita sinis, dc aeternum ac magnum iudicium,& ten
brae exteriores,& ignis,qui extingui non potest conflagratio,& vermis, qui no potest sopiri corrosio dixi apud me: Hei mihi,oanim melius est mihi surgere, Ec abire iii solitudinem,& sugere 1 peccato. Relictisq; rebus omnibus & illa muliere,veni in hae solitudinem, dc inueni sontem,& hanc spesvncam & hanc palmam. autem mihi victum suppeditat. Haec enim palma Mnerat quotannis duodecim spathas, netripe simpulis mensibus unam.Vna autem spathas inicit mihi triginta dies. Et postea venit alia spatha. Nihil autem aliud habeo cibi in hac spelunca, neq; alium potum. Quin etiam
vestes meae longo temporis spatio interierunt,&capillis capitis mei corpus tegitur O pudendis. Iam enim tempore triginta annorum habito in hac solitudine nec unquam cellauit aer mihi salubrem dare temperiem, neq; panem omnino gustaui. Postquam ex illo iusto haec audiissem eum interrogaui, dicens: in principio quam do huc venisti laboratii ne valde, an nonr Ipse autem respondens mihi, dixit. Primi unquidem valde laborabam,o frater, adeo ut dolore cruciatus, me in terram proiicere, Vt qui in ventre maximam sentirem molestiam, nec possem caput erigere: ob idque cogebar meam synaxim peragere volutatus, Deum qui in omnibus est misericors, rogans, tam propter eum,qui me tunc aissidebat dolorem quam pro redempti ine me xum peccatorum.Cum vero multos labores sustinuissem . quodam die dum sederem, dc graui dolore ventris vexarer intrinsectis vidi virum insignem coram me stantem, qui me est allocutus, dicem in id habes & quidnam tibi dolet 3 Statim aute, postquam hoc ex eo audijisem,consitinaui vires,&ei dixi: Domine, dolet mihi iecur. Is vero di xit Oilende mihi locum, in quo sentis dolorem. Cum ego autem citecuros lendi: lem, ipsc manu extensa dc mihi imposita,& coniunctis digitis perinde ac gladio scidit Ia tus,& meum iecur eduxit,meo maximo cum dolore,& ouendit niihi plagas, quas ine' habebam illud vero manu sita erasit & ei pannum mundum iniecit, do iecur mea in iocum suum restituit. Cuna ij totum corpus meum coirectasset nedictis suis ni nibus, lateris mei vulnus conglutinauit dc dixit: Ecce sanus factus cs, noli amplius peta care ne deterius tibi contingat sed servi Domino nunc,& usq; in secula. Eccc autem
illo die curata sunt omnia mea interiora, cessauitq; dolor mei iecoris. Ex illo ergo . tempore maneo sine dolore, Deo benedicens, dc ipsum florificans propter suam i
742쪽
Mihi . autem ostendit vir ille insignis pannum amomi, quem meo lateri imposuit. Op se
Q 9ndo vero mihi Paphnutio narrauit haec omnia rogaui eum , Ut cum ipso mane rem in spelunca. Ipse autem mihi respondit dicens: Non poteris,frater mi, ferre insultus daemonum. Postea vero rogaui cum ut mihi nomen suum significaret. Is vero mi hi dixit: Nomen est mihi Timotheus. Memento mei,dd roga pro me frater dilecte. Deus in me perificiat bonum,quo sum dignatus. Ego autem Paphnutius procidia se ius pedes, prcces ab eo postii; ans. Ipse autem respondens mihi dixit: Dominus noster Ierus Christus benedicet te.& defendet te ab omni laqueo diaboli,& pr ebit tibi vi as rectas ad hoc, ut pergas ad sanctos eius in siccula. Benedictionem autem cius conse cuius prompto dc alacri animo cum gaudiosum reisus, Deum laudas propter egre pios sermones, quos audiui , sancto illo Timotheo. Inter ambula sum vero apud me considerabam &animo valde anxius, dicebam: Quidnam est mea vita, aut quodnam meum institutumZMansi autem non paucos dies haec apud me cogitans. ω hui' iusii viri Deo grata opera sequi cupiens Cum vero clementis Dei mihi illuxisset prouidentia non abieci curam meae vitae, sed excitatus, rursis profectias sum in interiorem soli nidinem in via auia, ubi est genus eorum qui dicuntur Mazici. Omne enim ibidium me in eo ponebatur, ut scirem an esset alius Anachoreta n interioribus partibus solitudinis Deo seruiens ut ego quoque dignus haberer, tui id consequerer. Hoc autem iter cum coepit semingredi, tuli mecum paucos panes, dc aquae modi p 6 cum Quae quidem mihi suifecerunt usq; ad quatuor dies. Cum ij te praeterijssent, expletu esset quod manducarem, amigebar adductus in magna devictu angustias. 1 Statim vcro sumptis viribus. dc morte habens ante oculos ea cura dimissa, alios qua tuo r dies&noctes sum prosectus cum nec panem alit aquam sustassem adeo ut rur ut inedia, sis clim mihi deesset cibus, valde laborare,dc me humi abi j ciens, mortem expectare. Tunc vidi virum insignem venientem dc manum suam labris meis imponentem, no secus atque medicus scalpellu ul dc protinus rurisiis sumpsit vires, adeo ut neq; f nie,neque sitim sentire. Cuni magnam autem dc terribilem. vidissem visionem, siura gens ruri in prompto dc alacri animo profectus sum in interiorem iblitudinem esios uatuor dies dc noctes. Defessus vero re extensis in cςlum manib', Dei uia oraui. m- uerursus virum illum vidissem ad me venientem accepi ab co magnas vires. Cum
que septendecim dierum itineri finem ut semel dicam imposuissem, vidi procul vi tuna venientem adsipe iii admodum terribilem hirsutum pilis, hisque telium toto corpore, non secius ac seram terribilem. Erat enim veste nudus, lumbosq; cinctos ha- bebat soliis herbarum Cum is autem prope me accessisse territus asscendi supra cacumeir montis valde excelsum . Timui enim, existimans cise homicidam. Ipse Horiosi; vero cum ventilet ad radices illius montis abiecit se in umbram. Amisebatur enim so ora tori ro ter angustias senectutis dc inutrimenti ardoremti; oc laborem, quem sustinebat nilla solitudine. Cum suspexisset dc me vidisse clamauit dicens: Descende ad metaωαJ'' vir sanctissime. Nam ego quoq; homo sum habitans in hac solitudine Ego autem his auditis, protinus descelidens, me humi abieci ad illius pedes Is vero dixit mihi:Surge cli mi: nam tu quoque es seruus Dei, dc amicus sanctorum. Venis, dignus sum lia 'tus,qui sederem ex aduerso eius. po autem rogaui ut mihi diceret nomen suum. Is vero mihi dixit: Est mihi nometronoscius.Sexagesimus iam annus agitur ex quo habito in hac meitudine ambulans in montibus huius solitudinis quo tempore nullum omnino hominem vidi, carne cognosceretiar, te solo excepto. Habitaui autem antea insancto monasterio. - ,πquod nomine appellatur Eriti Henaepolitani Thebanorum regionis, quod e fratri, nomimpletiar numero centum qui eiusdem sunt fidei 5c animi: dc omnes communiter coan edunt in charitate ociniij titudine pacis Domini nostri lcsuChristi .ddin magno sile tio quiete tae exercent,dc glorificant eius bonitatem. Cum ergo in iuuenili aetate ii licdegerem dc crudi er Desq; amorem a sanctis patribus, puram ac synceram fide doccrctoc regulam pietatis, audiui sanctos patres dicentes de admirabili pio de re uigioso patre nostro Elia quemadmodum ei filerunt vires a Deo confirmatae perto, ritiam.&patientiam corum quae sustinuit in deserto: dc rursus de Iohanne Bapti
praecursore cui nullus par it ex hominibus, dc de iis, quae passus est insolitudi vimiae ad diem, quo reuelatus est Israeli. R. og: iiii autem lanctos patres, dicens: Quid ergorqui habitant in solitudine sivit vo pii, maiores apud Deum ipsi vero respondentes mihi dixeriint: Sunt nobis es tui. Nam nos quidem alter alteriam videmus quotidi , c nos as synax cominu hobi c. Nan niter
743쪽
niter celebramus cum gaudio,&quando esurimus cibum paratum inueni inui: imi liter etiam si sitierimus habemus aquam & si contigerit aliquem nostrum esse imbe cillum alii eum consolantur propterea quod vivamus communiter. Quod si etiam α iculentum aliqiaod desiderauerim is hoc internos comunicamus propter Dei chari
tatem. Qui autem habitant in solitudine, sunt remoti ab his omnibus. Undenam e nim haec eis suppeterent 3 Quod si eos aliquando inuaserit amictio, vel bellum ex la queo aduersarii ubi inuenient hominem, iiii mutare possit mentem, aut consolaris Quin etiam si desit eis cibus non est facile eum consequi Similiter si inuadat sitis eis: aqua non adest ibi autem, o frater, maxime laborant qui sunt huiusmod quando ita tuunt solitudinem occupare ad habitandum, & magis amplectuntur seruiuitem in Deum,& se tradunt exercitationi laniem & sitim parati ius ere, & occulta bellae
bonis infestus, contendentes vincere, & omnem viam a ictam in Dominolestu, - persequentes,Vt nequaquam superentur insania aduersari j.Is enim semper istudet mihis. impedimentuat serre iis qui talia desiderant,& eos tentare ut bonuscopum retardet, I ne permaneant in exercitatione & consequantur Dei munificentiam, quandoexce. dunt Ecorpore quandoquidem ad eos,qui sustinent in exercitatione, peruenit bona Domini nostri misericordia ad ea remuneranda. quae propter cuin sustinuerunt. Hi
vero ab eius sanctis Angelis qui ad ipsos mittuntur, nutrimentum cuppeditatur, &axia. o. qua ex petra,sicut docet Esaias Propheta,quod qui sperant in Domino, mutabunt i titudinem: assiiment pennas sicut aquilae current,& nori laborabunt ambulabunt, non deficient. Et rurius dicit Si sitierint asserte cis aquam ex petra. Fiuntque inlic quae sunt insolitudine dulce in ore plus litam mel. odii eis quoque labore ex oriri contigerit,aut bellum aduersarii, dum surgunt ea hora qua extendentes manus accedunt ad Dominum,statim eis desuperabis immittitur auxilium: dispergunttii cabeis omnes tentationes propter ipsorum ineuna rectitudinem&corpuriam. Non audita sunt a te o fili, ea, quae seruntur inscriptura, nempe quod Deus non derelim quit pauperem in seculum 8 Patientia pauperum non peribit in finem 3 Et rursus di mi iis. citi Exaudiet eos Dominus,&liberabit eos ab afflictione ipsorum. Dat enim Domi nus unicuique secundium labo em quem propter ipsum sustinuit. Beatus est ergo qui iacit Dei voluntatem super terram Angeli ministrant ei, faciunt eum cxultare, ciet vires addunt singulis horis, dum est in carne. CD u. Cum aut ea sanctis patribus, qui erant in m'nasterio, haec didicissem ego minimus Honostius, tanquam melle suauissimo dc anima dc corde repletus, magnam. in me sensi correctionem adeo ut ab iis, quae audiui, perinde ac si luissem in alio mundo, mea mutata sit cogitatio prompt, ue& alacri animo noctii surgens accepi pauco pane qui mihi satis eratad alimentum usq; ad quatuor dies ludebam enim cogno scere deductus a Des prouidentia, ubinam me vellet habitare. E monailerio autem . egrediens illa nocte veni in viam montis. volens ingredi in solitudinena . Animas
uerti vero lucem, quae erat ante me. Cumque eam vidissem, valde sum perterritus aia .
eo ut consilium ceperim de reuertendo ad locu in quo eram prius,& de in eo habitata do ut prius. sed hoc mihi iiiii arymentum maior rosectus in Domino Ecce enim iami fuisthin territus, insignis ille quicunq; is este id sciens, est ad me conuersus& mihi appropinquans dixit: Ne timeas, ego sum Angelus, qui tecum ambulo a tua est ''s i ineunte aetate. Hoc enim consilium dc haec dispes alio, propter quam voluit Deus me nostium. tecum habitare,nunc tibi perficitur. Cum haec autem mihi dixisset, mecum ci tribula uit ac venit in solitudinem circa sex vel scptem milliaria. Clim vero spelueam vidi seni venerabilem, accessi prope eam, volens scire an homo in ea habitaret. Cumque iuenissem ad ostium, clamaui: Benedic, Domine id dices pro more fratram Chri ibat antium. Vidi autem sene virusanctissimum forma vero admodum speciostini& vultu magna plenum gratia. Cum autem vidissem me ad eius pedes sta ni proieci in terram Scum sum veneratus. Ipse vero me manu erigens: Tu es, inquit, fra ter Honostius qui meus in Domino cooperator.Ingredere, fili: Deus tibi opem fere perseuereique, Ut cs vocatus, ira implens opera in eius timore. li restris autem
sedietam eo paucos dies illi scias ex discere sanctum opus quod etiam accidit. e enim docuit instituta vitae Eremitarum . Cum ipse autem cognouisset illuminat secse meum spiritum addiscendii opus Domini nostri Iesu Christi,& resistenci arra oe cultis bellis aduersiarii.&metsi quem habet solitudo, dicit mihi: Surge, fili, α aladi canite in alteram speluncam in interiori solitudine, vitii in solus habito, e clatio. rem sustineas.Ideo enim te misit Dominus echoc consilio, ut tu in interiori habires
744쪽
solitia dine. Com haec autem mihi consuluisset mecum in interiorem prosems est Q.
litudinem,quatuor dies & totidem noctes. Postea vero deuenimus in quoddam patauum tugurium, Vbi prope erat pal ma. Tunc aute mihi dixit vir sanctissim us : Hic est locus,qui Dei prouidentia est tibi paratus ad habitandum In eo ergo mansit mecum triginta dies, me pulchra docens opera. Et post triginta dies vale dicens, recessit a me:&ex illo tempore semel tantum singulis annis conueniebamus usque ad illum diem, quo excessit e corpore. Clim eum autem mortuu offendissem, deposui cius reliquias
Postquam haec omnia mihi narrauit rogaui eum qu i mo minimus Paphnutius, y dicens: Bone pater,multum ne laborem suilinutili quando primum ventili in hanc latitudinem 3 Dicit autem mihi beatus senex: Crede, dilecte frater, tantum laborem amictiones, sustinui, ut mei saepe spem omnem abiiceremus'. ad mortem fame&ssiti mihi inimi si nentibus, dc simul etiam igne solis in die,& frigore aeris noctu madefactaq; fuit mihi caro a rore caeli. Cum vero bonus Deus vidisset haec me sustinuisse, dccertamen te iura i , , c quod dedissem animam meam exercitationi, iussit sanctum suum Angelum mihi prouidere,& ad me afferre alimentum quotidianum, & modicum aquae ad me- um corpus coniirmandum :&haec palma mihi quotannis producit duodecim .spG thas,adeo visiit una singulis mensibus. His ego cum vescerer cum herbis solitudinis, iuerunt mihi per Dei prouidentiam, melle dulciora. Scriptum est enim: Non in solo D utit. anc vivit homo, sed in omni verbo quod proficiscitur ex ore Dei. Si ergo , o frater aphnuti seceris voluntatem Domini nostri ab eo tibi prouidebitur. Dicit enim in sancto suo Euangelio: Nolite esse soliciti quid comedatis aut bibatis. Dominus enim Matti ci pater vester,qui est in caelis, nouit quonam opiis habeatis. Petite ergo primum regnum cius& iuilitiam,& haec omnia adiruientur vobis. Hςccum mihi exposuisset sanctissimus pater Honofrius sub cacumine montis,ubi 'ei factus sub obuiam, repletus omni gaudio,oblitus sum omnium laborum, qui mihi ιacciderant in itinere,dum ambularem in montibus soli rudinis, famem & sitim nihil
omnino apud me reputas.Cumq; vires sumpsit item dc spiritu dc corpore, & cilcm ex ultatione repletus,ei dixi: Sum beatus,qui dignus sum habit', ut te viderem, Pater sam ctissime,& audirem tuos pulchros dc iucundissimos sermones. qui me nullo non affecε re beneficio.lpse autem respondens mihi dixit: Surge modo, o frater, dc siimul recedamus. Non cessabam autem, tanquam rem nouam & inauditam, admirari gratiam sancti patris Honosrij. Deinde cium processissemus duo aut tria milliaria,pervcnimus ad tugurium maxime venerandum, prope quod itabat pal ma. Ipse vero cum ad locu accessisset, mecum cst precatus Impletis autem precibus dixit, Amen. Posica vero se dentcs mansimus exponentes inter nos inuicem bona Domini.Cum autem occidente iam sole dies desineret, haec vidi in medio tugurthiacentem panem,& parum aquς. Dixit vero mihi viri ne beatus: Surge silli,sume parum panis dc aqua qui sunt ante te Video cnim te adductum este in periculum ex fame dc siti.& labore itineris. Ego autedi i ci: Vivit S luator meus Dominus non comedam nec bibam, nisi manus nostras a laxemus, dccdamus communiter . Eum ergo valde rogaui, dc vix potui persuadeare, ut manum immitteret, dc pane fracto mecum vesceretur, donec est et satiatus. Ex illo auicin pane nobis superfuit. Mansiimus vero tota illa nocte orantes. Dum esset autem mane, vidi ipsum post matutinas prcccs mutasse faciei adspectum c. u. dc colorem dc sui conterritus. Ipsie autem clim hoc cognouisset me est allocuto, dices: Ne timeas, frater Paphnuti. Deus enim,q est in omnib' misericors,te ad memisit, ut cura geras sepulturae mearum reliquiarum. Ecce enim hodierno dic perficio meam Praediei administrationem,&abeo inrequiem meam usque inscculum. Erat autem dies se. . xtus quidem decimus Pauen, nonus autem Iunii mensis apud Romanos. Mihi autem hoc quoque praecepit: si in Aegyptum exieris, frater Paphnuti,annuncia mei memoriam, ad thymiama ei praebendum in medio fratriim,dc omnium Christianorum. Si quis n. oblatione in nomine naeo,dc in mei memoriam obtulerit Domino Deo no stro in omni loco feret ipsum Dominus in primam horam annorum meorum. Haec est enim petitio mea, quam ab ipso petiui. . Et si quis fratrem pauperem nutrierit in nomiae inco, meminerocius, ut dignum eum censeat Dominus, qui veniat in primam horam meorum annorum. Respondi vero ci, dc dixi; si quis autem sit pau- . sesε id super, qui non pollit osterre aliquid,aut nutrire pauperem in tui memoria, non veniet inrisecilliis in primam horam annorum tuorum sautem dixit: Modicum thymiamatis in noniinc meo in odore suauitatis si Domino obtulerit, dianus habebitur simili laetitia . . t 'P
745쪽
Ausus sum autem hoc quoque ei dicere: Si quis autem non inuenerit thymiani cinita degens in solitudine, aut ei nequaquam suppetierit ad offerendum, non seretur in
primam horam mille annorum fata potius,5 pater,ad nos peruenient preces tua iustitiaeZSi quid enim a Domino petieris dabit tibi neque tua tardius veniet petitio, pro pter tuam impigram seruitutem, quam sexaginta annos sustinuisti quibus suisti in hiesblitudine cxpectans Dominum. Ipse autem respondens, dixit mihi:si quis est pauper habitas in solitudine,& non potest offerre oblationem,aut mittere thymiama , is ve ro surgens dixerit, Pater nosterquies in caelis, & reliqua usque ad Amen in nomine meo Domino obtulerit, rogabo eum,ut dignus habeatur,qui in prima hora mille annorum cum omnibus iustis mercedem coruequatur. Ego autem rursus ei dixi: Bone
pater,sii sum dignus cupio habitare in hoc loco, postquam tu E corpore excesseris. Is vero dixit mihi: Fili, non venisti ad hanc administrationem sed Deus te misit, ut re crees suo, sanctos, qui habitant in solitudine,& anni cies bonum odorem eorum vitae in medio fratrum. Abi ergo fili in Aegyptum, dc perseuera in bonis operibus Do. mini nostri Iesu Christi praedicans omnibus ea, quae vidisti in solitudine. Haec cum dixisset venerandus senex Honomus, hia mi procidi ad eius pedes, dicta Benedic igitur mihi pater,ut inueniam coram Deo misericordiam, dc sicuti dignum
me censuit in hoc mundo Saluator noster,ut te venerare rursus quoque iubeat, ut in
futurum seculum eo dignus habear.Ipse autem mihi dixit: Fili Paphnuti, Quod atti,net ad ea, quae petis, Dominus nequaquimicassiciet molestia Tibi vero benedice 2 inam confirmabit charitatem,&illuminabit tuos oculos ad eius diuinitatem,& teli berabit ab omni casu de vinculis aduersarij. & in te perficiet opus, quod es aggressus. Protegent te oculi eius occustodient ab insidiis inimici, nihilque inuenient,in quo te possint accusare in hora terribili, in qua es apud Deum sistedus,& causam tuam defensurus. Post haec autem surgens, Oravit Deum cum lachrymis dc multis gemitibus:&paulopost cum ea ipsa hora se humi deiecisset, cosummatus est in Domino in eius man tradito spiritu cum laetitia.Statim vero audivi vocem Angelorum, Deum magna voce laudantium ante animam beati&sanctissimi Honoseij: eratii, magnum gaudiura hora qua is ad Deum venit. Ego autem cum me exuissem eo, quod gestabam, te bitonario,& eius transuersa soluissem, ea in duo divisi: dc cum Amidio quidem eius
corpus inuolutilem, pro more iustorum,quae mortuis peraguntur,contexi. Alterum autem gestaui dimidium ne ego manerem nudus. Et cum petram inuenissem conca uam, tanquam in cisterna corpus eius illic deposui multisque collectis lapidibus con texi reliquias. Surgens autem oraui ut illic manerem. Statim vcrd vidi collapsum in.
gurium,& palmam,qua nutriebatur, ipsam quoque cecidisse similiter. Quod clim vi dissem ta cito accidi: le, dc ex eo cognouissem non cise Dei voluntatem,ut in illo loco
habitarem, comedi panis id,quod superfuit, dc aquam bibi similiter. Rursus auten xtensis in caelos manibus oraui, dc vidi virum illum ad me venien tem eo modo quo vidi ambulans in solitudine. Qui mihi vires addens ambulabat ante me.Cum illinc autem essem egressus,dc amigerer propter beatum patre Honosti rursas animo meo exortum est gaudium, lubd dignus sim habitus qui eius sancto ore benedicerer. iiiiij quatuor dierum spatio ambulas leni, accessi ad quandam cellam, quς in alto fuerat ς dinota. Quam ingressus, neminem inueni.Sedi autem parumpe cogitans de dicens apud me: Estne aliquis habitans in hac spelunca,in quam me dedit. xit Deusξ Haec cum apud me cogitare,ingressus est vir sanctus canis plenus, specie a
mirandus de decorus,ex palmis contexto indumento vestitus,&suum corpus conte gens. Ipse aurem cum me vidisset, statim est allocutus, dicens:Tu es frater Paphnutili mira videt qui contexisti corpus sancti patris Honoctii. Clim ergo cognouissem eum in visoner Pi ' nu didicisse, quod faciumnierat, statim ei procidi ad pedes. Ipse vero me consolatus dixit mihi: Surge frater, Deus te dignum cesilit,ut esses amicus sanctorum et' famulorum. Iam enim didici ab eius prouidentia tuum futurum hodie ad me aduentum.Tibi autea periam,frater dilecte qubd sexaginta annos habitaui in hac solitudine: No vidi ho 'minem qui ad me venerit, nisi cos solos fratres qui hic mecum habitant. Interim autem dum nos loqueremur, ingressi sunt tres alii, tanquam sancti senes patres in illam cellam. i me alloquentes, statim dixerunt: Benedic frater:Tu es frater Paphnutius, noster in Domino cooperator.Tu es,qui texisti corpus sancti Honoiiij Gaude frater.es enim dignatus magnam virtutem cognoscere. Videns autem Dominus, nobis significauit,sore vi hodie ad nos venias: iussitq; ut esses nobiscum unum diem. Iam enim
sexaginta annos habitamus in hac solitudine, neque vidimus hominem praeter te so
746쪽
lam. Clim vetb timcolloqueremur de patre Honostio & aliis sanctis, post diras horas dixerunt mihi:Surge fratcr,vcscere modico pane,& confirma cor tuum, quado. quidem venisti e longinquo dc cupisnobiscum collaetari. Postquam ergo me secerunt surgere unanimes Deum precati sumus, dc ecce vidi mus ante nos quinq; panes leues,& admodum pulchros oc delicatos ratum modo costos.lpsi quoq; attulerunt aliquid aliud est talentum, quod quidem sumpsimus cum panibus,omnes'; sedimus& stimul comedimus.Ipsi autem rursus mihi dixerunt: Ec
ce, ut iam tibi diximus antea, cum sexaginta annis habitauerimus in hac solitudine, intor panes Dei tu illa ad nos e caelo quotidie deseruntur: Nunc aute cum tu ad nos nitii, da ueveneris, ce panum num crus pro re quoq; cit ad nos missus: neq; scimus undena alia sanctis vitiarantur,sed quotidi E speluncam ingredientes inuenimus eos per separatos. Postquam vero nos simul gustauimus tota illa nocte secimus orationes: & magna synaxinice lebrauimus: Erat enim sancius dies Dominicae.Ciim cssct autem mane, rogaui ipsos,
ut manere cum eis in speluncavsq: ad diem ultimum.Ipsi vero respondentes mihi dixerunt: Non est voluntas Dei, ut tu habites in hac solitudine: sed surge dc vade in Ae gyptii dc narra fratribus Christi amantibus omnia,quaxunqi vidisti ad nostri memo riam,&ad lucrum dc utilitatem eorum qui audiunt.Cum ij haec dixissent, eos valde rogaui ut sua nomina mihi significarent. Ipsit aute non sunt passi hoc mihi dicere. Smpe ergo hoc ab eis vehemeter petii. inq; vehemeter laborassem,non potui hoc:cis persuadere: sed respondentes mihi dixerunt: Is scit qui omnium nouit nomina. Me mento autem nostri, frater, ut digni simus, qui nos inuicem videamus in domo Dei Stude ergo dilecte fili fugere mundi tentationes, ne ab eis illudaris, quandoquidem multos sunt ludificatae. Cum haec autem ex eis audiuissem, procidi ad corum pedes. Qui cum mihi benedixissent, abessabij in pace Dei. Pra dixerunt autem mihi quaedaalia,quae mihi accidcrunt. Cum autem ab eis abijssem ambulaui uno die per interiorem solitudinem. Cumque cur i. cinissem ad speluncam fontis aquae illic sedi, ut parumper requiescerem a laborciti eris. Erat autem locus ad id aptus, ut qui circa illum fontem multas haberet arbores lenas fructibus.Cum vero parum quieuissem,& surrexissem, circuivi in medio arborum admirans ipsorum fructuum multitudinem dc cogitans apud me, quisnam essetis qui illo loco plantaverat. Erant autem fructus illarum arborum multae palmae, claui punica, sycamina, Zi Zipha, dc vites, aliae quoq; amoenae arbo es&frugistrae , qua ra se sititus est melle dulcior. His accedebant myrti quoque, dc aliae variae arbores in medio earum, quae illic sitae crant suavem odorem emittentes. Ille quoque sons ex se scates, di omnes illas arbores irrigans adeo ut existimarem eum esse Dei paradisutia. Cum ergo illud admirarer spectaculum,uidi quatuor adolescentes hilares dc valde specio sos ad me procul venientes,succinctos pellibus ovium. Qui clim appropinquassent, dixerunt: Salve frater Paphnuti. Ego autem protinlis humi cecidi in faciem,& cos ve ciemitae. neratus sum.Qui ctim me erexissent mecum sederunt, dc locuti sumus inter nos.Erat vero tanta gloria insignes, ut ego existimarem eos este Angelos, dc descendisse decae lo. Mecum autem magna sunt affecti laetitia. dc collectos fructus ex ill is arboribus nil hi dederunt ad vescendum, dc laetatum est cor meum eo quod ego ab eis diligerer. Ma sique apud illos septem dies, vesce fructibus illarum arborum. Rogaui autem eos: Quomodo huc venistis, dc unde estis Ipsi vero respondentes mihi dixerunt: Frate quandoquidem Deus temisit ad nos, omnem nostram tibi vi . tam narrabimus. Nos sumus ex civitate quae dicitur Oxyrrynchos: Nostri vero parentes, sunt senatores illius ciuitatis. Clim autem in illorum literis ab eis instituere mur, uni scholae traditi literas quidem pedestres didicimus. Cum vero etiam stup riorem inchoastemus doctrinam an unam conuenimus sententiam,Deo nobis Opem serente ad id, quod est melius, dc statuimus eius quoque discere sapientia. Ex illo ergo tempore nos quotidie mutui, excitantes ad animi alacritatem dc bonum scopum sabentes in nostris cordibus studentesque locum inuenire, de paucos dies quiescere, do nec sciremus Des denob is prouidentiam, acceptis nobiscum paucis panibus, dc mo dico aquae ad nostrum cibum dc potum usque ad septem dies, recessimus. Clim vero peruenit semus intra soli trudinem, fuimus in ecstasi, dc vidimus ante nos virum Moaria insignem, qui nos appraehensos manibus deduxit in hunc locum dc nos tradidit viro valdὰ prouectae aetatis, qui Deo seruiebat. Ecce autem illa iam habitauimus sex annos, mansimus vero cum eo usquead unum annum, ab illo docti ci aemadmodum
Domino seruitemus.Impleto autem illo amo, consummatus cst hic paterici ex illo
747쪽
tempore hic soli sumus. Ecce autem frater dilecte nos tibi confitemur.spatiose tam ou ista kό norum,Vt diximus,in hoc loco degimus. Panem non gustauimus, nec alium cibum sustabis . siam psimus,nisi solummodo de fructibus harum arborum.Singulis vero hebdoma sed iructib dis semel tantiam nos videmus inuicem. In hoc enim loco inuenimur,& nobis inui , s. ta Occurrimus sabbato dc sancta Dot linica. Post hos autem duos dies unus qui vestabaturi que nostrum venit in locum proprium,&apud se degit.Ipsi vero rursus fructus aini terunt,&communiter cibum simpsimus. Cumque postea egressi suissemus, simul processiimus circiter quinq; milliaria per solitudinem. Clim autem eis vale dicerem, rogaui eos ut dicerent mihi sua nomina. Et primus quidem dixit, Iohannes: Sec . diis autem, Andreas: rtius vero, Heraclambon: Quartus heophilus: pidicipientes mihi dicere nomina sua fratribus ad sui memoriam. Ego vero eos rogaui,ut mei me
p i , Cum autem ab eis discessissem,&non viderem eos amplius, ambulaui tristis recordans&ea admirans,quae vidi meis oculis. Rursus vero apud me magnam capiebam laetitiam, admirans & recordans earum, quas consecutus fui benedictionum S sanctis Eremitis & sancto Angelo. Clim aute venissem in Aegyptum itinere trium dierum, inter ambulandum inueni duos fratres Deum timentes. Apud ipsos autem quieuita ' decem dies annuncians eis illa,quae vidi &ea quae mihi acciderunt. Ipsi vero mihi re spondentes,dixerunt in omni gaudio:Vere, frater Paphnuti, magnam gratiam es. Consccutus,qui dignuses habitus,ut videres in agnos&persectos Dei seruos.Ipsi aute fratres benigni & clementes diligebant Deum ex tota anima. Nominatur autem lo. scorum Scites.Cum vero audiuiisent ea,quae ego illis narraui, ea diligenter c6scit pserunt,&celeritercurrentcs,obierunt totam Scitem, ferentes librum, quem coa scripserunt ex mea narratione. Et postquam ea legi issent sanctis patribus, acceperunt cum in ecclesiam.quem quidem illic reliquerunt ad lucrum Sc laetitiam iis, qui credat &ea audiunt. Nam qua hora voluerint haec meditari magis benedicunt Deum &san ctos eius plenilςtitia&cxultatione, clim hi sermones sint pleni contemplatione qui
ego minimus seruus Paphnutius, Dei prouidentia dignatus sum aisequi. Sit aute gra tia & pax Domini nostri Iesu Christi nobiscum intercessionibus sanctorum patrum, qui ei placuerunt,nunc & semper & in secula secutoruai, Amen.
nuper in lucem edita bibliotheea Clunia 1in1 ita.
ET CELSI, PER D. AM BROSI.VM EPISCOP MMediolanen scripta.
TIA NI SI martyribus region Is extraneae pia votorum debita redderemus proprijs consulere utilitaribus de co- modis probaremur. Nostros cnim cossides facerct,dcremotis quamlibet finibus, sperata nobis patrocinia conrogarent studiorum ii quidem sunt huiusmodi suifragia, non locorum. Proinde apud domesticos Dei tantum intercessionis promerueris, quantum venerationis impe deris. Oportet itaque ut alienos potius nobis deuotio re ligiosa conciliet, quam forte proprios a nobis negligen- tia irreligiosi tem poris alienet. Agnoscamus, charissimi, circa ecclesiam nostram ubem a s isto riorem diuinorum munerum largitatem. Exultant felices singularum urbium populum Chri- Ii,si unius saltem martyris reliquiis muniantur. Ecce nos popilios martyrum postide nius.Gaudeat terra nostra nutrix caelestium militum, dc tantarum parens foecunda, liquii, d. Virtutum .Recte itaque dc ex debito a fili, parentis ecclesiae horum beatorum martyuotionem. rum celebrantur insignia: Qui illuminantes virtute fidei suae innumerabiles populos . soli quidem illatam sibi sensAre mortem, sed non soli mortis suae beneficia possed runt. Immensa enim Dei nostri pietas multiplex ad bonitatem,& artifex ad salutem, proponens arduam virtutum palmam,raro appetitore preciosam, in paucorum triuumphis, plurimorum commodis prospicit.Illorum siquidem merita nostra vult esse, sufflagia. Simulque dum nobis fidςm veram duro martyrii agone commendat, aftictionem praecedentium, instructionem euicitposterorum. Quanta
748쪽
Quanta est circa inos Dei nostri solicitudorillos examina V t nos erudiat.Illos conisteri ut nos acquirat:eorum ii cruciatus,nostros vult essae prosectus. Merito ergo eos Molibcolimus qui periculis suis pugnant,& nostris utilitatibus militant:qui per lucis vitaeq; , α
contemptum edocent nos,quantum Deo nostro debeamusaffectum. Nouerimus ita
discitere praesumas,&post tam manifestos duces in errore permaneas,&post mori entium sudores ociosa disputatione contendas. Congratulamur ergo, dilectissimi fra es, magnae fidei vestrς perquam dum exul proflua charitate suscipitis, etiam inc
aras aradisi & caeli ciues habere meruistis. Beatum itaq; Nazarium martyrem Christi sancta Mediolanen fas ecclesia licet to-
tam corpore secum retineat, & mundo tamen totum in benedictione transmittit. Haec est enim sanctorum martyrum gloria, quorum et sit per uniuersum mundum se Fminetur in cineribus portio manet tamen integra in virtutibus plenitudo Venera mur ergo in tanto Christi milite iidem nostram: mater nanq; martyri, fides catholi caesi in qua iste illustris athleta sanguine susto morte pro ipsa calcauit: mater, inqua, martyrij fides est. Veneramur ergo in sanctorum martyrum gloria fidem nostram. Quomodo fidem nostramὶ Ab istis enim dum mortis tolerantia indubitanter excipi 'ir, spes immortalitatis euidenter asseritur. Nunquam enim hanc vitam tam constanter expenderent,nisi esse alteram incomparabiliter beatiorem persecta definitione tisentirent. In sanctis itaq; preconibus veritatis resurrectionis authoritas est. Prompti enim pereunt in melius reparandi, quibus per angustias tribulationum aperitur exitus ad amplitudinem gaudiorum.. Vnde & beatus Nazarius cuius hodiξ gloriosam de mundi hoste victoriam uniuersalis Ecclesia festa exultatione concelebrat, cium tempore gentilitatis non i nobili dibus parentibus oriundus existeret, facrilegi adhuc puer genitoris militiam simul &doctrinam detestari ex improuiso coepit atqueab innocente ma tre,quc iam Christi nae fidei titulis in signita Cliristo sedule insistebat,sacrosanctae regeneration is fi uenta, fidelis iam spiritu ac fide instituta pranaeniens, demonstrari sibi ilagitabat. Nondum siquidem baptismum consequutus, sed inter religionis principia consummatus,& nct dum manifestatis sibi legibus Deo plenus, repente posscssio atque habitaculum Dei factus est: atque ita peruenturae usque ad caelos turris prius meruit eleuare fastigium, qtiam disponeretiundamentum. Nondum sacramentorum conscius, & in sacrificiuiam praeelectus.
Did ad haee nos infelices respondere poterimus Qui post nitorem baptismi, post in eoinqui
collatum nobis sacra regeneratione candorem, post acquisitam indumenti nuptialis angelicam dignitatem,in peccatorum coenum relapsi,& in antiqua criminum volu hi fili labra reuoluti,niueum vestimentum tetris iniquitatum ac libidinum contagiis sordi flagitia. damus, Echolosericam in qua sigillum diuinae imaginis acceperamus impressum, ma culis morti se corruptionis iniecimus:& post singularem Mei nostri indulgentiam innovata foedamus integrarescin sinus,expiata violamus repetentes opera non iam
Nndis purganda sicd flammis. Quid illud quamque insigne diuinaegratiae munus, quod
accepto iam salutari lauacro post innumera virtutum signa, post peragratas circun- quaque ob Christi praedicationem innumeras regiones, cum pro Dei summi confes sione diuersa per supplicia aduersus eum torus pene orbis baccharetur,& nunc atro cissimis arctaretii oenis cruciandus nunc in longinquis finibus transueheretur exualandus ita robustissimo Christi athleta pectore tormenta omnia deuincebat, ut strenuum de prostrato hoste reportaret trophaeum, interque cruenta Caesaris iussa vastimaris deiectus gurgitibus ambulare ei diuina stuper aquas concessum est prouidentia, s&rerum obstupet aente natura, per insueti itineris nouas vias pendulum inferes gres sim, tumentia maris dorsa calcauit3Videres quoreas sanctis substeriit meritis vii las,supraque angelicis consortatum alloquiis in Christi Iesu laudibus exultare. Ecce prophanus hostis nunqua beato mar tyri tantum prodesset obsequi quantum profuit odio. Sed tandem perfecto agonis certamine cum Celso puerulo. auem ipse in holocaustum Deo polluto assumpserat ... h. seculo,crudeli imperio damnatione absoluitur, gladio consecratur. Felix hic tali uiti exitu, quo omne delictum ita ab eo exiit, ut etiam redire non possit: quo sic debita.
ita solui sine ultra creditorem timeret: quo in se hostium peccata fide clausit, fide
749쪽
damnauit per quem innocentiam deuotione quaesiuit, perseuerantia inuenit, morte
Quaecum ita sint charissimi, lices hic tantus Christi testis preciosus csisessione pre ciosior sanguine,crudeli vulnere preciosior di tincta veste candidior, licet hic Medio lanensitum peculiaris putetur priuilegio sepulcri, sed omnium est communione suffragii. Neque enim istius urbis charitas proflua, fides auara,tantum huic martyri de thuritati, rogati erit,dum sibi arrogat, ut solum erga moen ta sua, patrocinii illius beneficia assii malinum tura esse crediderit. Non clauditur locis, quod disti inditur meritis. Inuocasti ubique Prahonox inartyrem, ubiq; te exaudit ille,qui honoratur in martyre. Moderante itaq; eo qui pensat vota tua dc dispensat munera sua, intantum vicina praesentia efficacis pra,ebitur aduocati inquantum fuerit fides deuota sit scepti. Ora tio enim quae castitatis,iustitiae eleemosynarum operibus adiuuatur, excedit mundo, penetrat paradisum,cuolat usque ad ipsum sumniae Maiestatis, Angelo conserente, conspectum.Sicu t quodam loco vox testatur angelica: Et cium ti inquit, orares, ego obtuli orationem tuam in conspectu claritatis Dei. Beata anima,charisti ni cuius votum cuius compuctionis incensum, cuius suppli cationis holocaustum, nulla infidelitate sumi dii, nullo carnalis illecebrae foetore pol statum,nulla saeuitia cruentum nulla odij simultare maculatum, sed fide igneum conscientia nitidum, synceritate cordis odoriserum, concordia re charitate perserim, usque ad Dei vultum per caelestium nunciorum defertur obsequia. M, aliae cum ita sint, honoremus beatos martyres, principes si dei intercessores mundi,' i. , pr moς rcgnus Oheredes Dei. Quod si dicas mihi: Quid honoras in carneia resoluta ' atque coiisti mpta de qua nullaia Deo cura estὶ Et ubi est illud chartissimi quod ipsa ve- Naim. ii,. rritas loquitur per Propheta nat Preciosa inquit in conspectu Domini mors sanctorum cius. Et itertim: Mihi autem valde honorificati sunt amici tui Deus. Honorare de mus seruosmet, quanto magis amicos Deit De quibus alio loco dicitur: Dominus ita
qui custodit omnia ossa eorum, & unum ex his non conteretur. Hon Oro ergo in Μό-s,. carne aliartyris exceptas pro Citristi nomine cicatrices. Honoro viventis memori d. .hnes, am perrennitate virtutis. Honoro per conscisionem Domini sacratos cineres. Ho Gone san- noro in cineribus semina aeternitatis. Honoro corpus, quod mihi Dominum meum
.i ..tai ostendit diligere, quod me propter Dominum mortem docuit non timere. Cur aute. non honorent corpus illud fideles quod reuerentur & daemon 3quod α aifflixerunt in supplicio, sed glorificant in sepulcror Honoro itaque corpus, quodChristius holucrauit in gladi quod cum Christo regnabit in caelo.
DE INVENTIONE CORPORUM NAZARII ET CELSI .
quaedam lectu digna habentur Tomo 2.in VitaS.Ambrosii Episcopi Mediolanensi.
VITA S. OPVLPHI PRES TERI ANTE ALI
QUOT ECVLA AB INCERTO QUIDEM AUT HORE,
sedgraviteredita Solum mutavit magna expaueFLLaurentius Surius.
EMPORIBVS Ludovici pijssimi Imperatoris vir qui
dam venerabilis iiiit, e Francomm notali prosapia ominDicebatur is Bodgis,&'ex eo procreatus est Odulphus: qui stimulatq; e sacratissima baptismatis unda renatus est caelesti quoq; rore diuinitiis est irrigatus. Porro ubi desit ad materna pendere ubera, literarum studijs traditus, re sanctis ac Deo deuotis hominibus, ut ab illis canonica r ligione imbueretur, commendatus est. Praestitit autem illi' Deus tantum discendi studium, tantam ue ingenii felici 'tatem, 'tillos etiam, qui ipsum aetate antecedebant, ipse longo post se interuallo relinquere aetatem j suam lices annis nec uin maturam, diuinis disciplinis,dc dogmatibus egregie ornaret. Porro ca
750쪽
xtate accreuit ei etiam sapientia & sanctitas idque adeo, ut ijs, qui per id tempus Deo
religiose seruire conabantur,nouus quidam Samuel ortus videretur. Quibus sane adeo gratiosium illum diuina gratia ei fecit,ut unanimiter ab illis omnibus amaretur, &ob vitam probabilem summae venerationi haberetur. Atq; ille ediverso par pari res rem, syncero animi affectu eos quoq; diligebat. Iam vero puer religiosus ac venerabiblis in ipsis adolesicetiae initiis id se meditari & appetere declarabat, quod postmodum
reipsa compleuit,non immemor illius Dominici sermonis,mi amat patrem aut matrem plus quam me non est me dignus. itemq;: Qui vult post me venire, abneget semetipsum.& tollat crucem suam quotidi E &sequatur me. Quorum ille adhuc puer crebro memor,&dic ac nocte cape illa tacitus siccum reuoluens piis moribus Jc sanctis
operibus plane apud se statuit Deo perpetuo seruire, spiritalici, matri sanctae Ecclesiae
inseperabiliter adhaerere. Itaque sanctus adolescens, viris quidem probatis inprimis charias, sed tamen soli cap., Deo scruire solicitus, per virturum gradus semperad sublimiora tetendit donec in virum perscctum euaderet. Mentem atq; animum, quemadmodum 1blent sancti ho mines,ad caelestia continenter erigere,& mundanae vanitatis ac pompae inanis illecebras declinare statui ut in illum qum competeret,quod in Psalmo legitur: Ibunt de virtute in virtutem.Sic ergo in cunctis virtutibus proficiens, etiam Ecclesiasticoruordinum gradus asscendit,oc presbyterij est benedictionem . adeptus, regis altissimis ecidolio. cerdos ei sectus.Tum vero mox apud se decreuit studio piae conuersationis ad quoddasacrae religionis monasterium se conferre. At parentes eum dehortabantur, ne id se .ceret, sed potitis ad ipsorum se voluntate accommodans ecclesiam Oroschatiana ad ministrandam susciperet Illic enim & natus & educatus erat. Victus tandem precibus illorum,more eis gessit ea in re, quanuis inuitus.Sed no diti postvisum est ei adire summae reuerentiae locum Traiectum,antiquitus Vulltcnburg dictum,idq; ea mente &co Traiectum silio, ut illic cum caeteris Dei famulis Christo ibidem militantibus,quoad viuere prς olim viai poteti Deo fideliter seruiret. Memoria ergo retinens,quod in euangelio Saluator ait: hR D. Qui non renunciat om nibus, quae possidet,non potest meus esse discipulus rosthabito iapatre neglectis propinquis, contemptis agris, familia, rebus dc facultatibus omnibus, ad locum illum Christo duce profectus est, rebus quidem pauper, sed meritis diues. Nihil iam in hoc mundo habere volebat, via Domitio iuxta illius promissionem MMO,.
centuplum acciperet,& vitae aeternae haeres esse mereretur
Erat per id tempus Traiecti Episcopus eximia sanctitate. Fridericus nomine, qui vi 27 .ru Dei Eu multo gaudio& honore excepit. Feceruti de omnes servi Dei, qui illic erant i ,-m' adunati.ex animo sibi gratulantes tam sanctu tam j, religiosum ad ipsos Dei famulu Epistoriis. accessisse. Nec potuit diu illos celare,quod oculos diuinae maiestatis notatuit: sed eum aliquantisper apud illos moratus esset, omnibus ardens caelesti lumine lucerna resple duit. Erat enim in vigilijs strenuus in ieiuni potens, in oratione sedulus, in sacra lecti one studiosus, in eleemosynis largus,in curandis pauperibus celebris,in hospitalitate r secuens, in rebus ecclesiasticis di stribuendis prudens. Denique quibus mst antistitem
praefectus erat, cos omnes mirum in modum antecedebat. Neque aliter vel ab omni illis, vel ab ipso etiam praestite,quam monasterij pater vocabatur,atque ab eius ore omnes cupiebant accipere consilium. nibus enim omnias actus erat cum ApostO- i. f. lo, ut omnes Christo lucrifaceret. Ea tempestate Frisones,homines teroces, in tam foedos erant prolapsi errores,ut is, quena diximus, Episcopus,neque per seipsum, neque per suos Archidiaconos eos posset in viam veritatis reuocare. Itaque literas per hominem fidelem misit Traiectu ad virum Dei Odulphum, rogans eum ut qua posset celeritate traiecto maris sinu adip sum veniret. Literis illis acceptis, Christi seruus mirifice exhilaratur, perinde acti ad caelestes epulas inuitaretur, cupiens cum sito pastore si ita res poscat,in tam pio agone pro Christo sanguinem suum tandere.Cum autem ad Episcopum peruenisset, ille vi meo. immes rissus gaudio, cum pacis osculo cum humaniter excepit. Deind. mutuo sese consolantes,&, ut summi regis generosos praecones decebat gladio apiritus ea pregie accincti, per ecclesias pariter proficisci .iterum atq; iterum eas inuisere,habere
conciones ad populum, Euangelica eruditione ad veritatem reduciare coeperunt ..De. rpit ni , crebro admonendo, arguendo increpando homines qui antea instar luporum iii & rapaces fuerant, salutari doctrina in oves mansuetas conuerterunt. His ita frugem te. stis antistes ille comunicato cum clericis, nec paucis ei regionis laicis viris cosilio,
virum Dei obnuce rogat, utintrauli terrae Erlatea velat permanere,& populum nil