장음표시 사용
751쪽
per ad sanitatem reuocatum, suis eruditionibus constri inare,& ab antiqui hosti, morti seris faucibus eripere. At vir Dei plane recu fat.asserit sic aetate grauem, ad id ministe rium pares vires ad serre non posse Contra Episcopus suis cum precibus nectere conatatur Cedit tandem sanctus vir,& pastoris sui iussa capessit, populi: votis obsecundat, ea tamen conditione, ut liceat ei aliquot exactis annorum curriculis Traiectum rei sere,ubi se in Christi famulatu vitam finitiirum promiserat. , Galli,s. Volens igitur suo muneri non deesse vir plenus Spiritu sancto, non cessabat seminati alium eis Verbi Dei spargere in populum, norum regnum multa instantia praedicare, omni- conteri. bus ceu prudens dc fidelis dispensator, diuini sermonis praebere alimoniam, sortioli bus solidum cibum infirmis ex Apostoli sentetia.lac offerre. Ita factum est, ut omnes ex eius canctitate gaudio repleretur.Cum autem eo ministerio perfunctus esset, se rea cepit ad suos Traiectenses, Deum laudans, quod eius sectus ope, tot animas lucratus esset. Etsi autem iam longo fractus esset senio, at tamen animo vincens aetatem, nihil
de Dei seruitio dc solitis pietatis exercitiis remisiit. Perseuerauit enim in ieiuniis assidia is, in vigiliis Deo gratis in sanctis precibiis in largissimis eleemosynis: sibi parcus, alijsona nibus pro Christi nomine largus: nihil terrenum sibi acquirere cupiens, ut posset
bonis aeternis frui. cap. .. Claruit vero etiam prophetiae spiritu,ita fit tura praedicens ac si iam cor1m fieri cet oneret. Quod ut certius testatiusq; fiat ex plurimis pauca adseremus. Cumi a discessii Ius est et ab eo loco, qui Stauerendicitur, prius luim se daret itineri, ingens ad eum conuenit Frisionum multitudo, eius saluberrima adhortatione muniri cupientium Ille vero Domino eos commendans,bene precatus est eis, amanterque admonebat, . ne a via veritatis unquam deflecterent certi non sine graui animaduersione id sese Fit sotribu, cturos. Et o quidein,inquit, sat scio non vos permansuros in sana doctrina: sed ea ipsolis causa gentiles barbari in vos incurre it,quod mihi vobis iam ante praedicenti incum o vhς ctanter credere potestis,ij l, vestram regionem populabuntur, vosque & res Vestras
titas.Mhil sectana in captiuitatem abducent. Euenit utrunque pollea ,sicut erat 1 sancto viro prae
Ingens saxum ad domus eius ostium iacebat Illud ergo digito demonstrans ijsdein, Scitote,inquit futurum esse ut absq; ullius hominis opera saxum istud in flumen de uoluatur: ubi etiam latitabit sub undis, donec vos diuinae pacis eritis beneficio destim ti Cilni autem videritis iterum illud absque humano opere ad litus emergere, no dubitetis me, licet iam extinctum,vos reuisere, vobisq; pacem a Deo impetratam appositare mansuram apud vos,donec superbia,periuriis,homicidiis, adulterijs atq; omni uariis flagitijs eam rursus a vobis excludatis, irato Deo propter maleficia vcstra. Huius quidemiatici iiij dc signi admiradi permulti testes hodieq; supersunt, qui se id suis oculis conspexiste asseuerant saxumq; illud ibidem in ecclesia immobile perdurat, victe. dentium confirmetur fides, dc increduli pudefiant. Ecclesia Traiectensis e vita sublato Episcopo, pastore orbata fuit. Mox collecticle rici cum beato viro tractabant de cligendo successore. Diu autem illis inter se conte dentibus tandem elegerunt ecclesiae praepositum Crastum. At ille rebus valde locu ples, arroganter ac tumide dixit ad illos: Habco abunde multa: Cur in meos humeros P ,di i con jciti ξ ijs verbi comotus B. ut lius, Quid, inquit, ais miserrimes sta Spernis plane, sed quod consequi non mereris. Quod si fiosebas in te recipere, diceres rei bi Piae saltem te tanti honoris culmine indignum. At nunc propter opes immensas Apollo ruitu lici ordinis spernens dignitatem,propedi Em ex hac luce subtra neris.Dixit vir Dei, &sermonis veritatem hominis mors declarauit. Interim qui ex Clero conuenerant, cum animis vacillarent,singuli qui ipsis cum primis idonei viderentur, clesere. At Christi sacerdos non ad personam, sed ad meritum respiciens, dicebat polle interi psos alium inueniri magis idoneum: nec tamen vituperabat ab ipsis electos. Itaque Murg xv ostendit eis presbyterum quendam Hiingerum nomine: qui licet vultu deformis est se attamenne eientibus hominibus, sed non nesciente Deo, meritis insignis erat. Eum ergo omnes elegerunt & statuto temporc consecratus est Episcopus cultis sane tanta fuit vitae integritas, ut post Vuillibrordum& Bonifacium sanctos Episcopos, in illa sedc nullus repertus sit qui usque ad suprenium vitae diem excolendis virtuti hus par illi fuerit. Apparet inde, non temere eum 1 sancto Odulpho alijs praelatum fuisse.
p. Iam senectus praemebat sanctum virum Odulphum, & ad ecclesian absque scipia neprogredi non poterat. Inii sius autem scipionis suprema parte ceream astixerat tabellam
752쪽
bellam, in qua solabat,oblata occasioe, nomina fidelium annotare,donec ea in libro vitae dei criberet.Q odam autem die prae animi vigore dc alacritate oblitus imbecillitatis sua cum ad Dei cultum properaret,in domicilio suo reliquit scipionem illum. Paulo post opera maligni daemonis inflammatum est domicilium illud, & cum ona ni sup lectile conagrauit. Erat tum vis Dei occupatus laudibus diuinis,sed cum cecineret valido igni iam correptum domicilium,ad solita praesidia se contulit, Deum o- , rans ne loca sancta ignis inuaderet: non admodum curans excidium cellulae sitiae. Exa. audiuit vero Deus preces eius moxque incendium repres lana est,nec qiiicquam praeter viri Dei domitalium exussit. In medijs autem flammis ad y scipio mansiit illaesus, ut ab igni cera indurata videretur,ne minutissimo quidem apice ex illa abolito. Qu, Necta Vii i insigni miraculo Deus ostendere voluit, quanti apud ipsum meriti esset sanctus Odul phus Scipionem autem illum in eius defuncti sepulcrum defixere fratres, qui illic ita mansiit fixus usque ad beatae memoriae Ramodi Episcopi tempora. 'Aduentante tandem tempore, quo vir beatus ad optarana caelestis patriae gloriam capao. erat transiturus modica febre correptus, sensit adeste migrandi tempus.Accitis igitur . fratribus indicauit eis diem obitus sui Sub ipsam autem mortis horam rursus fratres sibi adesse voluit &cum ipsbcantare psalmos pro expectatione deccsvis sui. Omni . bus denique ex ipsius praescriptori te peractis, valefecit fratribus, rogans eos ut pro ip- vult masse Dominum precarentur, se quoque pollicens pro ipsis&loco illo eiusque habitato defunctoribus perpetuo Domino preces oblaturum. Inde mox ad Dominum se conuertens, ni hil iue trepidans ad mortem. quippe qui mortem ipsam in lucro poneret hilari me- te dixit: In manus tuas Domine commendo spiritu meum sub quibus verbis sancti ita mihi tua illa animae corpore egressa est simulq; suauissimi odoris fra rantia illic dii fusa est,ita ut omnes inaestimabili suavitate replerentur, perspicueq: inae liceret animaduerti beatiissimos angelicos spiritus animam illam e corpore abeuntem suscepit se. E ius festus dies celebratur pridie idus lunt j. Fiunt autem per eius meritano solum Tra lecti, sed etiam in Staueren innumera miracula in honorem & gloriam Domini no-
stri Iesu Christi, qui cum patre ae spiritu sancto vivit dc regnat per infinita secula secu ,
a prili mense vitam Iustini Philosophi reposuimus authore Ioachimo Perio h ctuti Latina Martyrologia. Nunc rursiis damus Iu stinum Philosophum,cu multis alijs propietate caesum, authote Simeone Metaphraste, qui eum habet die ir Iunii. Vtrum aute planE idem utrobique sit Iustinus, ob temporis penuriam necdum satis examinare licuit. Mihi quidem diuersus hic ab illo priori esse videtur. Non enim tam obscuriis suit Iustinus, ut Praesectum ex eo percontari oportuerit, quod in hac histo ria sit, in quarum disciplinarum genere versaretur.Sunt & alia, quae facile persuade- .ant non eundem esse.
LOSOPHI, CHARITONIS, ET SOCIORUM, QUI , pasi Iuli Authone Simeone Metaphraste.
VO tempore nefari j superstitionis idolota propugnato ii.iunt, res impia contra pietatem ac religionena semantes Chri stianos,per singulas urbes ac regiones edicta proposueriat, ut quicunque Christiani deprςhensi essent idolis sacrificare cogerenturaeona praehensi Iustinus,& qui cum illo erant adducti sunt ad Romae Praesidem, Rusticum nomine.Qui biis ante tribunal constitutis,Rusticus risses dixit Iustino: Age esto dijs ipsis obediens,&Imperatorijs edictis. Illi au tem Itistinus tcspondit : Nemo unquam rephaehendi aut condemnari poterit,qui saluatoris nostri Iesu Christi prς- 'ceptis obedierit. Tum Rusticus Pr fectus: In cuiusnam, inquit cruditionis ac disciplinarum genere versaris 3 Cui Iustinus: Omnium discipli narum genus discere conatus sium,omnemque eruditionem expcrtus, postremo vcrae christianorum disciplinae adhaesi, quanuis illa non placeat his, qui filiae opinionis cr- Ooo 3 rore
753쪽
rore ducuntiar Tum Rusticus dixit: Illane miserrime eruditione delem in Malim inquit Iustinus quoniam recto cum dogmate Christianos ipsos sequor. At Praefectu, Qualenam est istud dogma3 Respondit Iustitius Rectum dogma, quod Christiani sibimnes cum pietate seruamus hoc est, Vt Deum unum ea istimemus factorem ui ue creatorem omnium, quae videntur, quael corporeis oculis non cernuntur, &Domi
mi isti nu num iesum Christum Dei filium confiteamur olim a Prophetis praenunciatum, qui ct humani generis Iudex venturus est, salutis praeco,dc magisteri, qui ab illo bene di dicerint. Ego quidem,ut homo imbecillis sum,& longe minor, quam ut de infiniti illius Deitate aliquid magnum dicere possim Prophetarum munus hoc es riteor.Is li enim huiusipstas quem Dei filium csse dixi, in orbem terrarum aduentum muttii
antea seculis diuinitus praedixerunt.
Qila siuit Prafectus,quem in locum Christiani conuenirent. Cui respodit Iustimis
eo unumquenm conuenire,quo vellet ac pDsset. An, inqui existimas, omnes nos in eundem locum conuenire solitosὶ Minime res ita se habet, quoniam Christianorum iiDeus loco non circunscribitur sed cium inuisibilis sit, caeliani & terram implet, atque ubiqia fidelibus adoratur,&cius gloria collaudatur. Tunc P sectus: Age inquit di cas. quem in locum conueniatis,& discipulos tuos congreges. Respodit Iustinus: Ego prope domum M arti ni cuiusdam ad bal neu m , gnoin elato Timiotinu iri, hactenus mansi .Veni autem in urbem Romam secundo, ne malium quempiam locum maquem dixi cognosco. Ac si quis ad me Venire voluit communicaui cum illo vertia , doctrinam. Ergo Christia ius cs mὶ inquit Rusticus. At Iustinus: Maxillae Christianus ego sum. ne Praesectus dixit Charitoni: An octu Christianus est Cui Chariton:
cta itio,. Christianus ego sum, Deo ipso adiuuante. Quaesiuit Rusticus a Chariti humuliere nis& ipsa Christi fidem sequeretur.Cui respondist illa, se quoq;. Deo dante, Christiamin tu tristuc esse Tunc Rusticus dixit Euelpisto:Tu vero quisnam esὶ Cui respondit Seruus quida Caesaris sum, sed Christianus,1 Christo ipso libertate donatus,& illius beneficio atque gratia eiusdem spei, ius&isti sunt, quos vides, particeps facius. Post haee Pris quaesiuit ab Hierace, num&ipse Christianus esset. Cui Hierax dixit: CerteChristianus Sego sum eundem enim Deum colo atque adoro. An inquit Praesectus Christianos vos fecit Iustinus3 Ego inquit Hierax,& fui,& ero Christianus.Stans autem & non dixit: Ego quoque sum Christianus. Et quisbam, inquit Praefectus,te docuit3 Respondit ille Aparentibus bonam hanc consciitionem ego accepi. Post hune Elielpistus ditiuEt ego lustini quidem sermones magna cum voluptate audiebam, sed a parentibus tamen&ipse Christianus esse didici.Tum Praefectus: Et ubinam parentes tui sunt In Cappadocia inquit Euelpistus quaesiuit Praefectus&ab Hierace. ubinam gentium ei sen t eius parentes. Cui respondit Hierax: Verus pater noster Christus est, & mater fi des qua in ipsum credimus: terreni vero parentes mei mortui sunt. Caeterum ego asIconio Phrygiae abstractus huc veni. Quaesiuit Praefectus a Liberiano quidnam&Lpse diceret: num Christianus cisset,atq; in deos impiusὶCui Liberianus: Et b, inquiti Christianus sum colo enim&adoro solum verum Deum. ' Tunc Praesecius conuersus ad Iustinum dixit: Audi tu, qui eloquens esse diceris χputas te veram disciplinam tenere : Si a capite per rotum corpus sagello usiacris, persuasum ne habes. fore ut in casum asscendast Cui Iustinus: Spero, inquit, me habiturum, quod habent, qui Christi dogmata seruauerint, si hae ipsa quae dicis. perpessus saero. Scio enim Omnibus, qui sic vixerint diuinam gratiam conserit ri,quoad totus mundus consummetur/d haec Praesectus Rusticus: Ergo suturum Litaris, ut in caelos ast ccndas mercedem aliquam reccpturusὶ Non opinor, inquit Iussi nus sed scio,& hoc tam certum habeo, ut nihil dubitem. Rusticus dixit: Veniamus se inceps ad id, quod propositum est,& nos urget. Conuenite simul,& uno eodemdan
de tisi ses. modiis sacrificatc Ad haec Iustinus: nemo, inquit,qui recte sentiat pietatem deserit rita, mi merrorem atq; impicta tem delabatur. Praefectus Rusticus dixit: Nisi iussis nostris D rore volueritis cruciatus sine ulla misericordia patiemini. Iustinus autem : Maxime nos in votis habemus, propter Dominum nostrum Iesum Christum cruciatus perpe ii ac saluari hoc enim nobis salutem dc sidui iam conciliabit ante eiusdem Do mini &Saluatoris nostri terribile illud tribunal, cui totus mundus diuino iussu assistet. Idem dc reliqui omnes Martyres dixerunt, hoc addentes: Fac cit quod vis: nos in Chri .stiani stimus δc idolis non sacrificamus. M. -H, Haec audicias Praefectus talei' sententiam pronunciauit Qui diue sacrificare, de In iudicis in per toris edicto parere noluerunt,nagello cassi, ad capitalem poenaici a Licatur. Otae admodum
754쪽
1lmodium leges praecipiunt. Itaque sancti martyres Deum collaudantes, ad consuetum locum producti, post verbera securi percussi sunt, & in Saluatoris consessi ne martyrium consummarunt. Post haec quidam fideles clam illorum corpora sustulerunt & in loco idoneo illa condiderunt,cooperante gratia Domini nostri Iesu Christi cui gloria in secula seculorum, Amen.
MARTYRIUM SANCTAE AQUILINAE' VIRGINIS, AUT HORE SIMEONE ' 'Metaphraste.
Os EAQS A M Saluator noster Iesus Clirimis ἐκ Iunii in.
lo descendit, dc homo factus est, & pro peccantium lio sep minum salute in terris apparuit, eius arte miraculis abun de mundus ipse illustratus suit atque his, quae ultro pascsus est, si aboli qui hominem circunuenerat, imperium . exinanitum fuit, diuinaque gratia per gloriosam ipsius resurrectionem in mundum redundans, humanum genus adfiilcm conuertit. denique posteaquam e terra in caelum ipse assicendit, dc ad patris dexteram sedit, Apostoli, acceptis ab co mandatis, fidem ipsius per totum orbem terrarum praedicarunt. Cumque multi per Apostolicam praedicationem institii eremur, & mi ope ad iuuante. omnes illi a sancto Spiritu illuminarentur,sides ipsa per totum orbem terr rum vigebat. Apostoli ver cum suum munus complesistent ad c testem Dominum acenderunt.Sed illorum tamen praedicatio faciebat, v t per uniuersam terram multimum timerent.
Itaque in urbe quadam Palautinae regionis quae Biblos dicebamr, erant Christiani cap. homine qui ab Apostolis ipsis pietatis doctrina instructi fuerant, e quibus unus, Eu-tolmius nomine in urbe illa uxorem duxit: qui cum una sancte viverent, Deus ipse fructum & progeniem illis dedit quae nefaria tyranni decreta exinanivit. Oim enimi Oemina illa ex Eutolinio viro suo concepisset puellam peperit, quam & Aquilinam '
tit. Cum enim puella ipsa quadrimestrem aetatem ageret,eius mater ad Euthalium
piscopum illam tulit, quam in nomine Domini nostri Iesu Christi Episcopus ille si
Vauit, dccatechumenam fecit Posiduos vero menses cum candem ad Euthalium ipsam mater portasset,puclla Christi baptismo illuminata est.Quaecum annum agere eius pater Eutolmius ex humana vita ad Christum migrauit: Λ later vero puellam educabat. itaq; cum septem annos haec ageret, a matre sua omnem institutione mulieribus congruentem edocebatur, quae quo aetate magis crescebat V ἰsancto implebatur, & Christi gratia decorabatur. Cum vero decimum annum ageret, nunquam desinebat Deum iptum inuocare. Quo tempore Drocletiani imperatoris anno scptimo instante. Volusianus qui ditii Lomo tam nefarius, ut diaboli progenies dici posset, prouinciae Palaestinae admi- eiud ii, ni strationem accepit: qui cum Deum ipsum non cognosceret, coepit diuinae pio itastinum
cscultores inscctari.Cum igitur Christi victoria multi coronarentur,& Domini Iesu athletae certamina maxima recte sustinerent, diabolus ipse videns consilia sua avi. ctoribus Christi militibus delirui omnem insaniam ac furorem effundebat Quaeciam ita fierent, beata&honesta virgo Aquilina multam Dei notitiam habens, aequaleo e suas conueniens, & quotidie cum illis colloquens: Quaenam,inquit, utilitas vo bis est ab idolis istis quae vos colitis3 An ignoratis, quod qui fidem in istis collocarunt,
vanam expectationem, inanem, nugacem, animarum corruptricem & daemonia
cani spem habent Zistorum enim omnis inuocatio inutilissiima est , quique istis diis sacrificium offerunt, ut eos propitios sibi faciant, inanem operam cosumunt. Nam Qumortui sunt,& loquendi facultatem sibi dare non possunt, quod rodo illi poteris benefaceret Maia ciun aquilina diceret, mulieres omnes quae cum ea loquebantur
755쪽
niam,inquiunt deos ipsos negas, & eos euertere videris,agEdic: Quemnam Deum tu colis 3 Respondit Aquilina: Ego Deum illum colo, qui caelum, terram, & ma re creauit,quique ab omnibus seculis ijs omnibus benefecit, qui fidem & spem in ipso habuerunt,&adhuc potest benefacere in perpetuum ijs, a quibus inuocatur. Tum mulieres illae: Et quomodo, inquiunt nos audiuimus, a Iudaeis intersectum sui geia' ,ἀδε Deum dicis r At Aquilina: Omnes qui a morte absorpti fuerant. -
' ouo us meus redemit. mors enim ipsi non dominatur. Hic igitur cum opera manuum ita catad fide. arum,hoc est, homines ipsbs in multo errore vagantes vidisset, hominem se facere
voluit,vi mundi errorem extingueret, & gratiam cum iustitia coniunctam nobis ac ferret. Dixerunt foeminae illae: Et quisnam est, quem Crucifixum dicunt ille ipse in quit Aquilina est omnium Salitator, qui propter suam in homines charitatem, cum vellet omnibus hominibus per aquam & spiritum nouam generationem auerre, Crucem subire & perpeti voluit,vi non solium iis qui in terris fiant, falutem conse rei, sed eos citam,qui apud inferos tenebantur.liberaret omnibusque, eo quod ipse tertio die a mortuis resilirexit, suturum.ostendit ut & ipsi omnes suo tempore imortuis resurgerent. Tunc illae: Si haec beneficia in orbem teri arum, ut tu dicis, ille contulit quare Iudaei, ex quibus&ipse erat, non ut Deum colunt 3 Ad haec Aquiliana: Semper, inquit, Iudaeorum natio veritatis viam auersata est, cumque ceruice dura & animo obstinato sint, quae iusta & vera sunt, rei jciunt: quamobrem & e una, qui multis modis in ipsos pie se gessierat, negauerunt Pilato tradentes, di ut eum
in Crucem tolleret, ab ipso flagitantes. Ipse tamen IESUS sponte Crucem illam sibi ita C p s. Dum Aquilina coem illis neminis haec loquebatur, Nicodemus quidam ex illo
axisi rum numero, qui erant cum Proconsule, audiuit quae Aquilina dicebat, &statim ad ipu/ volu Volusianum Proconsulem cucurrit,dc ait: En, Proconsul. Imperatores ipsi deorum limum beneficia profitente per omnes urbes edicta miserunt, ut quicunque dijs ipsis noni Moisicant pcssmis modis interficiantur. Est in urbe hac puella , quae dijs aduersatur ae edictis religiosorum Imperatorum non obedit, sed totam spem suam in homine ii Io Crucifixo collocavit: quinetiam mulieres alias docet,& ipsas Deorum istabileni &compositam religionem denegare. Adde, quod & deos ipsos daemones vocat. Hauctim audisset Proconsul misit quosdam ex cohorte sua, qui eam compraehenderent. Quam cum tenuissent,ad tribunal duxeruntatim in eam Proconsul intuens Tu ne, inquit, es, quae Imperatorum edictis repugnas,&-minas alias falsis sermonibus in-
strui ne amplius diis ipsis obediant, sed Crucifixum hominem colant 3 An ignota Imperatores ipsos isti Crucifixo iratos esse, quippe qui iusserunt, poenis quibusdam ineuitabilibus & summis cruciatibus illos interfici , qui Iesum coluntὶ amobrem l&m ab illius doctrina discedas,& inuictis diis nostris congruentes victimas as erre istudeas,ne aliquo modo nos cogamur cryciatibus te si ibijcere eo quod dij, ipsis obire ctes. Ad haec Aquilina: Cum, inquit, cruciatibusate Proconsule subiecta lucro, tune immortalitatis coronam a Saluatore meo me accepturam expecto, eo quod illum
non negem. Quapropter sine mora quaevis tormenta in meipsam excogites, ut cogno scas me fide armatam tibi assistere,neque minas tuas extimescere.
p... Tunc dixit Volusianus: Video te ad tribunal meum assistere aetate adnibilum
iuuenili specie vero & pulchritudine valde honesta itaque tui rationem habeo nam si tormentis te subiiciam, tenera membra tua quam primum gladiis destruentur. od si carnificibus meis iussero te cruciare, nullam tui rationem habebunt: tu utaxo a te valde tenera stuppliciis male consumpta, vitam finita, neque quicquam tibi prodeste poterit Christianorum Deus, quem colis. Erat beata Aquilina duodeci Aquili inum anatis annum tunc agens, cum Proconsuli assistebat : quae respondens: Nolo inquit, ego, ut misericordia me prosequaris : putans enim te miscricordem in mecste, maiori damno me assicis: sed a te peto, ut ferociorem te ostendas, quo expau. tia mea cognosi is, cos, qui spem suam in Christo Domino positerunt, inuictos
f. . Haec cum Volusianus puellam dicentem audiuisset, iussit carnifices ad eam ac Colaphis dere, dc constanter colaphis illam percutere dc addidit: Vide Aquilina, num istae tota ς di xv . mentorum primitiae tibi suaves & iucundae videantur. Adhax Aquillita: Tu qui dem,Tyranne, non eritus es iubere colaphis eam caedi, quae ad imaginem Dei fa cta est itaque nec Deus meus tibi parcet in die ludici j. dum Volusianus: Ego, inqui existimo,maximos nostros deos terrarum orbissalutem in manu sita tenere, α in. illo
756쪽
illo altero seculo omnium salute in in sua potestate habituros Idq; cuindixisset, iucpuellam exui, & subligaculo cinctam, a duobus carnificibus distentam acriter verberari, haec verba addens: Nonne tu, Aquilina , dixisti futurum, ut Deus tuus in die Iudici j mihi non parcat 3 Et ubin1m ille nunc est , qui mihi non parcit 3 Veniat, dc
liberet te de manibus meis. Sed admoneo te, ut vanam istam Christianorum haere sim iugias. Tune iussit carnifices verbera intermittere,& ad Aquilinam conuersus: AD, in. Cap.ε. quit, dic mili misera: Et quem aliquando cognouisti, aut audivisti spem habuisse in homine Criici fixo,qui manus meas effugere potuerit 3 Et quemnam eorum,qui eius . fidem secuti sant, Imperatores vivum reliquerunt 3 Age igitur.audi me, dc ab ins nia ista te remoueas. Ad haec Aquilina: Num o Tyranne ferocissime, tormenta limputas me sensiisset Illud velim scias, quotcunque machinas pater tuus diabolus tibi contra meipsam fiaggerit,totidem,& longe iis plura, subsidia mihi a Deo suppedita f.Tunc Volusianus: Nos, inquit.edocti sumus a sapientibus iis, qui ante nos fluerunt,dijs ipsis immolare itaque tibi dies aliquot praescribi iubeo, ut interea consilium in
eas,num meliorem mentem capiens diis cultum offerre dc vitam a nobis, maximos.
que honores ab imperatoribus nostris assequi velis. Ad haec Aquilina : Quotnam dies mihi praescribis,quibus deliberemi Tot, inquit Volusianus, quot ipsa voles,&1ane petes. Aquilina autem dixit: Hoc a te peto, ut nullos mihi dies praescribas, quod ad
huius rei consultationem attinet. Ego enim ab ineunte aetate hoc semper cogitas nul- hei Iu sit tum alium Deum inueni,qui possit mihi benefacere,& ad quem confugere oporteat, capientia. nisi caelestem illum Deum.Tunc Volusianus: Vana est,ut video admonitio mea, &frustret laboraui cum te admonui. Nequaquam, inquitAquilina, hac in re tibi obtem vero. itaque ne frustra labores,sed quicquid cxcogitari potest, aduersiis me inutilem Dei seruam adhibeas, ut rursus te victum este ostendam, quemadmodum dc superio mus tormentis victus es. Tunc Volusianus dixit: Accendantur subulae ita ut ignitae sint dc per eius aures tra- '' Licsmittantur.Cum fecissent carnifices, quod iusti fuerant, dc subulas ardentes in aures ἡ Hepuellae eo usque transmisissent quoad vel solus ignis vapor eius cerebrum combure res esus d rei,dc per nares effunderet, inque ipsius cerebrum incenderetur, puella Deum sic figRRV
precata est Tu Domine Iesu Christe qui aluisti me ab adolescetia mea, qui iustitiς tus radiis occultissimas cogitationes meas illuminasti, qui generosa dc forti potentia tua me sortem reddidisti, ut contra hostem dc aduersarium diabolum pugnarem ,qui ve ram dc summam sapientiam tuam omnibus fidelibus tuis impertiuisti, perfice cursu ortaminis mei, dc virginitatis meae lampadem inextinctam serua, ut dc ego una cum quinq; illis virginib ad purissimum thalamsi tuum introire,ac teipsum celebrare pos sim, qui petitiones meas mihi concessisti. Haec cu in precata esset, dc diutius serreis de ardentibus subulis combureretur, se- cap io. mimortua facta est ita ut Proconsul Volusianus illam mortuam esse crediderit. Ita que iussit illinc eam abs portari, dc extra urbem proiici, quippe quae deos ipsos negauerit,dc imperatores contempserat: ob idque dicebat sepulturae mandari non debere, sed canibus ipsis escam proijci. Cum vero Aquilina torum diem in via proiecta iam isset circa medium noctis tempus descendit Angelus Domini, de Aquilinam cum te tigillet:Surge, inquit de ei lo sana Volusianumque Proconsilem redarguas,quod ipse nihil,& eius consilia vana sint.Statim Aquilina incolumis surrexit, dc Deum laudas, cebat: Gratias ago tibi vitae meae aut hori, qui sanitatem affers, dc ab iniquitatibus homines liberas: tu enim es, Domine , qui ante secula suisti, dc in secula permansurus es, nec praeter te alius est Deus . Illud vero a te supplex peto , ut
cum patientiae bravio consummata suero , corona tua caput meum circundes, ut certissimis promissis tuis fruens, una cum choro sanctorum tuorum, qui propter te martyrium compleuerunt, hymnos tibi concinam . Tunc illi Dominus
respondit: Vade, fiat tibi, sicut tu dixisti. Quo audito, Aquilina valde laetata est. Tunc ab Angelo ducta, venit ad portam urbis: qua statim patefacta, in urbem ipsam est ingressa. Fuit sutem illi dux Angelus, donec ad Volusiani praetorium eam duxit. Quis p cum a somno excitatus,illam ante oculos suos stantem vidisset, mapore perculsus cillatim quosdam vocavit ex ijs, qui in eius praetorio morabantur, dicens : Videte, quaenam haec sit, quae ante oculos meos consistit. Cumque allati fluminibus, illam
757쪽
vidissent dixerunt Prosectb haec Aquilina est, quam tu canibus est' proiici iussisti. Haeccium audiiset Proconsul iussit illam seruari usq; ad sequentis diei tempus. Quod
cum veniiset, iussit illam duci ante tribunal. Eam verba intus:Tunc nquit, es Aqui linatTum illa respondit : Scelestissime homo, & si cordis tui lumen excaecatum est, patre tuo diabolo, an & corporeis oculis non videsZEgo sum Aquilina, quae tibi nunc assisto. Tum Proconsili manu sua oculos terens & prae stupore cum paulisper Obm tisset,secum dicebat Si ipsius cerebrum combustum est.& morti stibiecta fuit nullum igitur deinde aliud tormentum ipsam attingere poterit. Haec cum dixisset, sententiam, ut securi percuteretur, talem pronunciauit Lquilinam pessimae Christianorum sectae propugnatricem, natu sit dem minorem, sed veneucijs tamen grandem, Imperatorum edictis religiosissimis aduersantem depraehendimus neque dijs obedientem, neque Imperatoribus amentientem : quam cum multis admonitionibus conati simus ab infama hominis Crucifixi ad inuicto rum deorum verissimam cognitionem traducere, non potuimus. Haec multa tota Virtus diui menta expe in quidem suit, sed veneficiis tamen suis secit, ut nullis tormentis per- 40 hi turbati posset. Reliquum igitur mihi vissim est, ne deorum sacrificia irrideantur, ut hanc extra urbem eductam capitali poena plecti iubeamus.Cum igitur Aquilina edia ceretur,& carnifex praeiret,venit ad eum locum, in quo illam gladio percuti defini tum fuerat. Ibi unius horae tempus peti j ut Deum oraret. Erectis igitur in caelum ocii 'lis: Domine, inquit Deus omnipotens ago tibi gratias, quod martyrij mei tempus mi hi ostenderis. Laudo te, Deus meus,rerum omnium effectorem, quod non fecisti, ut frustra stadii mei cursum conficerem. Benedico tibi creator uniuersorum, quod a rannum confudisti,& meipsam coronasti. Hoc igitur a te supplex peto, ut accipias si ritum meum in pace viderelictis terrenis rebus,caelestibus bonis frui possim,&,reau thore, immortalitatis coronam recipiam. Hax cum precata est et, vox e caelo venit, quae dixit: Age, virgo electa, quae Tyranni fremitum conculcasti.& diaboli stimulos certamine tuo comminui sti, ducen que Volusianum omnino superast accipe bravium tibi propositum. In terris labo a II c. -& ςrumnas pertulisti in caelis nunc iucunditate perfruaris. Cum haec vox ad eam a carnifice. delata esset,priusquam carnifex in eius ceruicem gladium iniecisset, ruata Christi 'en Dei nostri martyr perfecte mortem Gij t. Carnifex vero, licet illa spiritum reddidi set, tamen, Proconsule iubente,eius caput abscidit, ex quo pro sanguine lac in terram h liqμ' defluxit. Christiani autem homines cum praesto essent, eius reliquias gemmis prae r . Vii, stantiores sustulerunt,& preciosis unguentis ac linteis nouis inuolutas in monumen. to apud urbem Biblon sepelierunt. Martyrio autem consummata est beata Aquilina, Imperatore Diocletiano.& Volusiano Proconsule, tertiodecimo die mensis Iuni j. Est autem eius martyri jlo cus in urbe Biblo,ubiusque ad hodiernum diem multae curationes homini bus afferuntur, in Christo Iesu Domino nostro: Cui gloria
DE S. Felicula videat Lector historiam Ss Nerei&Achillesin. mense Maio, die Ia.
758쪽
D. BER NARDI ALBATIs CLAR A VALLENsIS.' per eundem scripta e One xxj. in Cantica
VOVs Edisti niuio,& ignis, quem intra meipsum
1 abscondo triste pectus adurit interiora depasciturὶ Clati- sus lati iis serpit statit acrius. Quid mihi & cantico huic, qui in amaritudinesiamὶ Vis doloris abducit intentionem, indignatio Domini ebibit spiritum meum.Subtracto ii quidem illo per quem mea in Domino midia utcunquel liberaestes blebant simul&cor meum dereliquit me.Sed ν feci vim animo, ac distimulaui usque huc, ne affectus fide. Vincere viderctur.Deniq; plocitibus alijs ego ut aduert re potuistis siccis oculis secutus sunt inuisui unus, sicciso ta habuerat ' culis steti ad tumulum quousque cuncta peracta sunt exe φθς'μλης qui aruiri solennia. indutus sacerdotalibus, solitas in eum orationes proprio ore compleui,terram meis manibus ex moreieci super dilecti corpus terram mox fui nim. Qui me intuebantur,ssebant, & mirabantur quod non flerem ipse: cium non it Iuni quidem , sed me potius qui illum amisissem,omnes miserarentur. Cuius enim uel terreum pectus super me ibi non moueretur, quem videret Gerardo superstitem Gommune damnum: sed praenam non reputabatur infortunio. At ego quibus pote, viribus fidei, rcluctabar astu bii nitens vel inuitus non moueri frustia addicti ne naturae, Uniuersitatis debito conditionis usu, potentis iussit .iudicio iusti, stagello teribilis Domini Voluntate. Pro huiusmodi semper ex tunc&deinceps exegia memeta sonori indulgere multo fletui multum tamen turbatus&moestiis. Nec potui ina serare tristitiae qui potuit laςhrymae sed ut scriptum est Turbatus sum, & non sum locutus. At suppressus dolor altius introrsum radicauit eo visentio acerbior factus, bd non cit exire permissus. Fateor, victus sunt. Exeat necesse est soras, quod intusatior Exeat fane ad oculos filiorum, qui scientes incommodum, planctum hurna Dius aestimen dulcius cons blentur.
Scitis, ost ij, quam iustus sit dolor meus, quam dolenda plaga mea. Cernitis Eneomianerope quam fidus comes deseruit me in via hac qua ambulabam, quana vigil ad O. rana, icia in non segnis ad opus, quam suauis ad mores. Quis ita mihi pernecessariusὶ
cui aeque dilectus' ot Frater erat genere, sed religione germanior. Dolete, quae- vicem meam vos, quibus lim nota sunt. Insirmus corpore eram, dc ille porta bat me. Pusillas corde eram, dc consortabat me . Piger & negligens, & excita- . bat me. Imp uidus&Obliuiosus,&commonebat me. Quo mihi auulsus esὶ Qu', mihi raptus e manibus homo unanimis, bonio secundum cor meum 3 Amavimus la in in f, in Vita, quomodo in morte sumus neparati t Amarissima sepiratio, & quam non qui mi potnet O mnino cilicere nisi mors. Quando enim me viuus vivum desererest Omniano opus m'tus, horrendum diuortium. Quis enim tam suavi vinculo mutui nostri no pepercinctamoris, nisi totius silauitatis inimica morsZBene mors,quae unum rapi endo, arios suriosa peremit. An non mors etiam mihi rimino plus mihi, cui utique ὀmni morte infelicior vita seruata est. Viuo, ut vivens moriar: dc hoc dixerim vi- tali atrii mitius me priuarcho austera mors vitae usu quam fructu. Nam vita sine fructi inrauior mors. Denique duplex malum ligno paratur infructuoso,securis, &L is Ercto meis laboribus inuidens elon asti 1 me amicum & oroximum : per cuius inaxime studium erant siquando erant fructuosi. Satius proinde mihi fuisset periclitari vita quam tua, Gerarde praesentia quinaeo t. rum iri Domino studiorum eras solicitus incitator, fidelis adiutor, cautus cxamina ror. C Q r,quaesb aut amavimus aut amisimus nost Dura conditio, sed mea miseranda rinna, non dc illius. Nam tu chare frater, si charos amisisti, chariores utique ro cepisti . Me vero quaenam iam miserum cons blatio manet post te unicum si latium .
meaior Placita scit pariter vitii societas corporii pro morum concordia: sed solu ni me l
759쪽
ine diuisio vulnerauit. mune,quod libuit: quod triste & lugubre meum In me iubsierunt irae in me confirmatus sutor est. Erat ambobus alterutrum grata praesentia, dulce consortium suaue colloquium. Sed tantas utriusq; delicias ego perdidi,tia mu tasti. Et quidem immutatis illis retributio multa. Hatos aenore gaudiorum ac bene dictionum cumulo cares hodie, nobis frater charissime,lanto habes certEpto meta
Tisias,. repositam tibi Christi praesentiam. Nec dispendium sentis absentiae, nobisi ,
angeloria in admixtus choris. Non est igitur,quod causeris tu de nostra quasi subita cha tibi praesentia, cui affatim sui suorumq; copiam Dominus maiestati sindulsit. At ego pro te quid Quam vellem scire quidnam sentias nunc de me illo unico tuo in iis nutante curis&poenis, destituto te baculo imbecillitatis meae. Si tamen licet adhuc cogitare de miseris ingresso abyssu luminis, atq; illo pelago aeternae felici tatis absorpto. Forte enim cisii nosti nos iecundum carnem, sia nunciam non no sti: Et quoniam introisti in potentias Domini memoraris iustitiae eius solius, in me mor nostri . terum qui adhaeret De unus spiritus est, dc in diuinum quendam to tus immutatur affectum: nec potest iam sentire aut sapere nisi Deum, α quod tit , c sapit Deus, plenus Deo. Deus autem charitas est, di quanto quis coniunctio Deo, tanto plenior charitate. Porro impassibilis est Deus sed non incompassibilis, citi proprium est misereri semper dc parcere. Ergo dcte necesse est misericordem ella, qui inhaeres misericordi, quantiis iam minime miser sis: dc qui non pateris, compate. ris tamen: aifectus proinde tuus non est imminutus, sed immutatus : nec quoniam Deu induisti nostri curate exuisti:&ipsi enim cura est de nobis. Quod infirmum abiecisti, sed non quod pium Charitas denique nunquam excidit. Non obliuiscetis me in finem.Videor mihi quasi audire stat rem meum dicet em: Nunquid mater o
expedit prorsus.scis ubi verser,ubi iaceam, 'bi reliqueris me. Non est qui porrigat num. Ad omne quod emerseri respicio ad Gerardum, ut consueueram, di non est. Heu tunc ineemisco miser sicut homo sine adiutorio. Quem consulam in ambigui cui in aduersis fidam quis portabit onera, quis pericula propulsabit 3 Nonne ubique gressus meos Gerardi oculi anteibani3 Nonne tuum Gerarde pectus curae meae n. . . . tiusquam meum ipsius habebani3 familiarius incursabant acrius urgebant Non in
lingua tua illas lacabili &potenti, mea a serm qnibus seculi frequetissime vedicari Ami m s dc amico reddebas silentio Dominus dederat illi linguam cruditam, ut sciret qua
do deberet proferre sermonem. Ita denique in prudentia responsorum suorum,oc in gratia data sabi desuper, &do
mesticis satisfaciebat,& exteris,ut pene me nemo requireret cui prior forte Geratis Occurrisset.Occurrebat aut aduentatibus opponens se,ne subito meum otium incit sarent.Si quibus sane per se satisfacere non quibat, hos perducebat ad me, caeteros e. mittebat.O virum industrium,6 amicum fidelem, & amico gerebat morem, & otii. cijs charitatis non deerat. Quis vacua ab eo recessit manuὶ Si diues, consilium : si pauper, iubsidium reportabat. Ncc qii rebat quae sua sunt qui se mediis ii gerebat cu ris ut ego vacarem. Sperabatenim sicut erat humili mus maiorem de nostra quiete crii nquam si vacaret ipse. Interdum tamen postulabat absolui, & alteri cedere, quasi melius prouideret. Sed ubi ille inueniretur3Nec petulanti aliquo vias Iolcu in λαficii detinebatur affectu sed mlo intuitu charitatis. Siquidem pliis omnib'laboraba iiiii. Σι α minus Omnibus aecipiebat: ita ut saepe cum aliis neces laria ministraret, egeret isse
sibi iuueta. in pluribus verbi causa cibo aut veste. .
Denique cum se sentiret decessivi propinquare: Deus,inquit, tu scis, quod quanin messii semper optaui quietem: mihi intendere tibi vacare. Sed implici trina te timor tuus.& voluntas fratrii,& stia diu obediendi, sit per omnia Abbatis parit &rris germana dilectio. Ita est Gratias tibi frater,deomni fructu meorum si quis est ii Domino studiorum.Tibi debeo, si profeci, si proiiii.Tu intricabaris, & ego tuo bene scio seriatus sedebam mihi,aut certe diuinis obsequiis sanctius occupabar, aut doctrinae filiorum viiiiiis intendebam Cur enim securus intus non essem,cum te sci re agente foris manum dexteram meam lumen Oculorum meoru pectus incum de linguat'
meam Et quidem inde Tamanus, oculus simplex, pectus consilii, lingia a loquens iudicium sicut scriptum est os iusti meditabitur sapientiam, & lingua eius loquetur
Sed ouid dixi foris astensem illum quasi interna Gerardus nesciret, ne spiri fra n lit ' expers esset donorumi Norunt qui illum norinit spirituales, qua verba eius spiritUre.
760쪽
ὸolerent. runt contubernales quam mores eius &midia non carnem saperet, sed
struerent spiritu .Quis illo rigidior in custodia disciplinae quis in castigando corpus su c. I
um districtior, suspensior, vel sublimior in contemplando, subtilior in disterendor tuita. Quotiescum eo diifferens ea didici, quae nesciebam,&qui docturus aduenera, doctus magis abscessiὶ Nec mirum de me cum magni ac sapientes viri idipsum nihilom iniis in ' iv illo sibi accidisse testentur Non cognouit literaturam, sed habuit literarum inuentorem sensum, habuit dc illuminanteni spiritum. Nec in maximis tantum, sed&in mi natis. nimis maximus erat.Qii id verbi causa in aedilici js,in agris, hortis aquis,cunctis deniq artibus seu operibus rusticors quid, inqua. vel in hoc rersi genere Gerardi subterfugit peritaὶ metariis, fabris,agricolis,hortulanis,siutoribus, atque textoribus facile tua . sister erat. Cumque omnium iudicio omnibus esset sapientior.sblis in suis oculis nun M'dem erat sapiens.Vtinam multos etsii miniis sapientes, non plus tangeret illa maledictio: vae qui sapientes estis in oculis vestris.Scientibus ista loquor,&adhuc plura his de illo, ui
&maiora compertis. Parco tamen quia caro mea dc frater est. Hoc tamen securus
Go,mihi utilis in omnibus 5c prae omnibus fuit. Vtilis in paruis dc magnis, in priua- i&publicis, sotis&intus. Merito ex copendebam totus qui mihi totum erat. Solum pene reliquerat mihi prouisoris honore & nomen m1 opus ipse faciebat. Ego vocitabar Abbas, sed ille pr eratin solicitudine. Merito requieuit in illo spiritus meus, per quem licebat delectari
in Domino in omnibus praedicare liberius, orare securius. Per te, inquam,mihi frater mi,mens sobria,& grata quies, sermo efficacior, pinguior oratio, frequentior lectio dc seruentior affectus. Heu sublatus es,& haec Omnia simul. cum omnes pariter abi E re delitiae&laetitiae meae. Iam curae irruunt, iam molestiae hinc inde pulsant, &angu riae undiq; solum me repererunt,solae mihi te abeunte remanserunt, solus sub sarcina' Omo. Aut ponere aut opprimi necesse est,quia tu tuos humeros subduxisti. Quis mi nitribuat cito mori post teξNam pro te nolim, nec te tua fraudare gloria. Porro su reruiuere tibi labor dc dolor.Vivam quoad vitiam in amaritudine, vivam in moero re dc haec sit mihi consolatio,vi moerendo affligar. Non parcam ,& iuvabo manum Domini. Etenim manus Domini tetigit me. Me inquam, tetigit dc perciissit,non illo,' quem vocavit ad requiem . Me occidit, dii in succidit illum. Nunquid enim occisum H quis dixerit, quem plantauit invita3At quod illi vitae ianua fuit, mihi plane est mors: ri , illa morte mortuum dixerim,non hunc qui obdormiuit in Domino. titi invii Exite, exite lachrymae iampridem cupientes exite, quia is qui vobis meatum obstru xera commeauit. Aperiantur cataractae miseri capitis, ocerumpant sontes aquarum, si fortes uniciant sordes diluere citi parum, quibus iram merui. Cum consolatus suerit super me Dominus,rimc fortassis dc ego merear consolari, si tamen non pcpercero a moerore. Nam qui lugent, ipsi consitabuntur. Propterea condescendat mihi omnis s mictus,&in spiritu lenitatis qui spiritualis est, sustineat lamentantem. Lucius meus humano,quaeso, pensetur affectu,non usu. Videmus nempe mortuos quotidie plangerena ortuos suos, letum multum, dc fructum nullum. Non culpamus affectum nisi
'in excedit modum,sed eausam. Ille nimirlim naturae est, ct eius iurbatio p inat .aii, ii, a cati: haec vanitas & peccatum. Et enim ibi sola nisi fallon plorantur damna glina mariae carnis, vita lyraesentis incommoda. Et plorandi, qui ita plorant. Nunquid ego sicὶ danorum. Si in ilis mihi avectus,sed altera causa dissimilisci; in tetio. Nulla mihi sane querela de omnibus quae sunt mundi.In his profecto quae sunt Dei, ademptu doleo fidele auxilia
una, salutare consilio.Gerardum lugeo.Gerardus est in causa frater carne, sed proxi mus spiritu,socius proposito. Adhaesit anima mea animae illius: & unam fecit de dua . bus,non consanguinitas, sed unanimitas Carnis quidem necessitudo non defuit: sed plus iunxit societas spiritus, consensus animo rum,moria consorinitas. Cum ergo esse mus cor unum & anima una, hanc meam pariter atq; ipsius animam pertransiuit gladius,de scindens mediam partem locauit in caelo partem in coeno deseruit. Ego ego ii la portio misera in luto iacens truncata parte sui,& parte potiori: dc dicitur mihi, ne fleuerisZAvulsa sunt viscera mea a me,&dicitur mihi ne senseris 3 sentio, sentio vel κ. inuitus,quia nec sortitudo lapidum, sortitudo mea nec caro mea aenea est: sentio pror ius dc clole dc dolor meus in conspe bimeo semper. Non sane nos poterit duritiae oci insensibilitatis arguere ille qui verberat quomodo illos de quibus ait: Percussi eos, ct Ieteri. s. non doluerunt Alfectum meum confessius sum, dc non negaui. Carnalem quis dixe rit ego humanum non nego,sicut nec me hominem. Si ne hoc sui licit,nec carnalem .
laegauerim. Nam & ego carnalis sum, venudatus sub Heccato, ad si bis morti, poenis, Pp p dc aerum