De probatis sanctorum historiis, partim ex tomis Aloysii Lipomani, ... partim etiam ex egregiis manuscriptis codicibus, quarum permultae antehàc nunquàm in lucem prodiêre, optima fide collectis, & nunc recèns recognitis, atque aliquot vitarum accessi

발행: 1579년

분량: 1028페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

771쪽

Nota

iii ina: filius tuus Ic viii it.& recte valet: C ursbr autem iste diabolus est. Ad quas voces

instar nimi ille egregius cursor euania it. Cum Paduae degeret vir Dei Vlys bonae duo ciues inexpiabili odio se mutuo prose quebantur e quibus alter iuxta aedes parentum bcati viri manebat, &cium hora ve spertina illium hostis sui in platea inuenisset per stiminam crudelitatem tu uiauit, de intempesta tabcte in horto parentum viri Dei facta fouea eum sepeliuit Cum autem nobilis esset is cuius filius caesius erat inquisiitum est diligenter,& repertum eius filium illac transge,ubi eius inimicus morabatur. Itaque eius domo & horto lustrato, nihil compertum est. ltum est ad vicinas aedes & in horto illarum pueri cadauer inuentum est. l taq; pater sancti viri cum tota familia coniectus est in vincula, tanquam reus cae dis illius. Id vero ut per spiritum Paduae cognouit vir Dei, vesperia Guardiano petiit copiam exeundi quae illi negata non est. Eadem nocte magno intraculo Vlys bonam R perductus est & proxima luce ad Iudicem se contulit rogans ut insontes e vinculis di mitas pateretur abire domum. Illo modis omnibus recusante, peti jt cadauer perempti pueri ad se adferri. Quo allato, iussit surgere puerum & dicere, num a parentibus ipsus occisus esset. I lle surgens dixit eius caedis illos prorsus conscios non esse.atque L ii in illud. ta discedendi est illis facta potestas. Mansit toto illo die cum parentibus suis , iis beat

& mane angelico ministerio Paduam reductus est. C,ν it. Quando ad populum concionabatur eximius praeco Christi, sernio ex illius brexile M si tanquam ex ardenti camino proficiscens mirabiliter solebat mouere auditores, ipsas. λφ'-ς que animorum penetrare medullas & multam in iis deuotionem & coin punctione, Vitiorumque odium S detestationem excitare, ita ut plerunque alter alteri diceret cum multo gemitu: Heu me miserum,qui nunquam antehac isthuc putarim esse pec

catum quod si sicluissem certe nunquam illud admisissem: mutuoque se horti antur ad faciendam confestionem ad suscipiendas peregrinationes religionis ergo, adieiunia cellis diebus amplectenda in honorem matris Dei, aut similia pietatis istudia sectanda. Quis vero possit dicendo consequi quae illic fusae sint lachrymς quae ab imo pectore durcia suspiria quae pectorum tunsiones in obstinatis peccatoribus conspecte Adebenim Dominus mitificauit sanctum sitium, ut non solum usitatis quotidie cu ruscaret miraculis, sed etiam inaudita ab eo signa ederentur.Sicut enim beatus Nico laus sertur per visima apparuisse Constantino Magno, eiu*ι Praefecto, minas: inte. tasse ni dimitterent homi ncs innoxios in carcerem coniectos: ita hic vir beatus, quos

per peccatum cerncbata maligno daemone vinctos detineri & ad mortem tenderes Epiternam, iis liberandis praecipuam nauabat operam. Et solebant nonnulli venire ad fratres, cum adhuc viveret vir Dei & pro certo assirmare ipsis in lecto iacentibusa' paruisse eum,& dixisse: Surge Marti ne surge Agnes abi ad illum fratrem, & hoc sue illud peccatum ei confitere, quod tali in loco perpetrasti cuius nemo preter Deumcoscius erat. Qua ratione peccata prorsus occi illa expiata fuere. - Paduanus quidam viro Dei confitens peccata sua inter alia exposuit ei, quod ma trem suam tanta vi trusisset pede ut illa compulia fuerit cadere. Id audiens vir san ctus,omnis malitiς hostis capitali cum quodam spiritus seruore dixit: Pcs quo patet aut mater percutitur,merito quamprimum deberet amputari. Quod ille homo sim plex perperam accipiens ilico domum abit,& pedem amplitat. Mox per Omnium α.ra volitat crudele facinus,&ad virum Dei resertur. Qui absque mora adit hominem,tatata ' at S Oblatas Deo preces, Crucis signo expresso iungit pedem tibiae,& aliquandiu i

initi nil sacris manibus suis Confestim surgithona' incolumis,ambulans&exilies,&lau dans Deum,&ingentes agens gratias seruo eius fideli Antonio. . : p 33. Tyrannidem apud Veronenses occupante immanissimo illo Ecelino Romatio

ζά .. V didicisset beatus Antonius multam eum hominum caedem per summa crudeli

ionei,sic talem Veronaesecisse, intrepidus illum accessit, atque his verbis compellauit: Immi net ceruicibus tuis tyranne saeuissime & rabide canis horrenda sententia Dei. Quoucque non temperabis tibia fundendo insontium hominum sanguine 3 plura iunis sumilia voce liberrima in faciem ei dixit.Qui vero aderant, nihil expectabant aliud ni si illum more suo iussuru m ut trucidaretur: sed secus euenit. Nam omni posita feritate,instar ouis, ad collum suspensa Zona,coram viro Dei humi prostratus, culpam sua humiliter cdixit omnemque pro illius arbitrio promisit emendationem adiecitque: Viri commilitones, no vobis isthuc mirum videatur. Nam reuera diuinum quedam vidi fulgorem ex huius vultu vibrari qui adeo me perterruit, ut me repente in tari rum demersum iri vererer.Ex illo tempore multa erga homine Dei deuotione suit,

772쪽

&quoad vixit,1 multis malis, quae alioqui, sicut ipse fatebatur, secisset,illo retrahenai Q.

te abstinuit. lPotest de beato viro non absilrdξ dici quod de filio sito Iacob dixit Isaac patriari Cap. 3 cha: Ecce odor iiiij naei sicut odor agri pleni .cui benedixit Dominus. Adeo enim caelestis benedictionis gratia perfusus erat civirtutum odori scris floribus mirifice or. viiiiii natu, ut esset humilitate praxipuub sapientia clarissimus, eloquentia mellitis limus, sancti viii. charitate sementissimus, paupertate infimis , omni niorum clegantia illustristi finius, honestate praecelsus sermone placidus .conuersatione humatiissimus denique in omnibus dc Deo dc hominibus gratus. Moderatione autem siue discictione, quae est virtutum omnium parens,sine qua virtutes abeunt in vitia praeclare in primis vitis elii ite incionibus, in dandis consiliis,in recipiendis consessionibus, denique in dictis, factis & rebus omnibus ut nihil in eo posset animaduerti huius virtutis sale non conditum Solebat sine persi,narum acceptione omnibus fidelem nauare opera, Vte petacatis extraherentur, Jd quibuslibet poscentibus opitulari nunquam desijt vivens in terris, 'ti nec hodieq; cessat post obitum suum vires ipsa restatur. 'Et ipsum quidem obitum situm longe ante praesciui med ne fratres moerore assice- cap. is rentur,illis indicare noluit. Decimo ait into sere ante mortem suam die, cum e quodacolle contemplaretur amoenam Paduae planitiem cxultans spiritii, situ urbis eius mi ris vehebat laudibus. Versus deinde ad fratrem itineris sui comitem, muli onore Fciuitatem illam breui affectum iri praedixit non tamen exprimens cuiusmodi ille lio nor futurus esset. Sed ab illius obitu usque in praeuens gratulani rurbs illa felici rerum Padi lix experimcnto, quando propter viri Dei praeclara merita innumerabilium hominum frequentia visitatur,egregii, praeconi jsdc eximiis muneribus cohonestatur, dum th laurum illum miraculorum signis incly tum obtinet, i prope incomparabilis titulosaudet, in suo Antonio tot miseris opitulatur. Clim iam mellis instaret,de vir Dei seiret colligendis frugibus populum occupatum Cap.16. isti, statuit ad tempus concionibus supersedere. Pertaesiis vero crebri cum secularibus hominibus congressus extra oppidum ad locum quendam solitarium, quem S. Petri campum vocant secesssit, Deo dc tibi vacaturus. Nec vero mediocriter eius aduentu exhilaratus Tito vir nobilis in cuius ditione erat locus fratria, multa humanitatis of scia propensissimo animo illi praestitit. Habebatis locum quendam nemoribus con situm, haud procul a domo fratrum in quo erat arbor procera ex cuius trunco sex rami emerserant,coronae speciem referentes. Eam vir Dei conspicatus, Cellulam sibi sui cream cxtrui voluit,quod solitudinidc quieti opportunus ille locus videretur. Id ubi Tiso ex fratribus cognouit,ipse suis manibiis viro Dei dc duobus abcijs eius tres Cellulas cum multa deuotione consecit. In ea igitur Celtilla vir Dei vitam degens so litariam,initar apis sedulae lectioni scriptu rae sacrae dc contemplationi vacabat.Atque haec inter mortales illius ex trema fuit habi tatio. lam igitur separatus ab hominum turbis vivebat sibi, sanctis meditationibus &ser Cipi iactitibus precibus intentus, ut spiri tum ab omni rerum terrenarum cotagione reputagaret, ac si qui pulveres ex hominum secti larium conui hi&cosuetuditae, ut assolet, illi aliqua ex parte in hastillant,cos lachrymis copunctionis occapillis sanctae contemplationis abstergeret,caelestis patriae propcdiem ciuibus selicissime colungedus. Cum autem die quadam e sua cellula prandii hora descedisse cum fratribus pro more diccubit. Facta vero est illic super cum manus Domini, coepit i; repente totius corpo Vi ih ΠΛ viribus destitui. Morbo autem magis ac magis inualescente, fratrum manibus sua stentatus a mensa surrexit: sed cium fatiscentes artus sustinere non posset in cuiusdam lectuli liramenta se praeceps inclinauit. Sentiens itaq; corporis dii lutionem imminer accito ad se socio suo fratre Rogerio dixit ei: Si tibi consultum videtur, frater, ob vitandum hortim fratrum gravamen, Paduam me conseram ad beatae Mariae lo cum .Qu'dclini fratri illi placeret, in currum imponitur vir Dei fratribus quidem loci illius,ue ipsos desereret, obnixe contendentibus. Qui tamen ut viderunt eius an naum flecti non posse patii sunt icetinuiti cum abire. Iam vero ad urbem propius accedenti alius quidam friter obuiam venit qui illum inuisere constituerat. Is vivi dit eum invehiculo valde aisecta valetudine hortabatur ne propter ciuium impo tunitatem ii urbem ingrederetur ad fratres de S. Maria sed diuerteret potius ad Ccla . lam fratrii iiij tamonaiierium pauperum dominaru commorantium,&cis diuina mi disnilitantium. Assensit vir beatus seq, eo perduci curauit. Paulatim autem increscente

773쪽

num illum debeata Maria,O gloriosa Domina,canere coepit. Deinde sublatis oculis, .

aliqiuandiusiursum diligentis mei intentos eos tenuit. Cum autem interrogaretur, videtI ' ecquidnam ita adspiceret, respondit: Video Dominum nacti Cernentes igitur fratres, i μμ λ μ inui aderant felicem eius exitum adesse e proximo,sacra Vncti Onon ei impendere voluerunt.Vtasit vidit sanctus vir fratrem ex more sacrum oleum apportantem. intuta in eum ait illi: Hanc unctionem ego habeo intra me. etsi autem necesse non est vi hae ihi extrinsecus adhibeas, at placet tamen& utilis cst. Susccpit igitur sacram unctio nem extensisci, manibus Spalmis inunctis, psalmos,quos p nitentiales vocant cum uesσαὶ fratribus perlegit. inde quasi dimidia clapsa hora,inter manus adstantium d imie tisimilis leniter expirauit, Scanima illa sanctissima .carnis ergastulo absoluta, in abyssia inP0 RQ elaritatis absorpta est. Corpus plane dormire videbatur,inanibus in candoreni ci colorem pristinum mutatis,&membris omnibus ad nutum correctantium nexibilibus. Agebatur tum 1 Christi incarnatione annus Iasi.&dic lunestis. Eodem autem die celeberrimus ille A .as Vercelle sis, sacrς lectioni dc diuinis me. ditationibus intentus, solus erat in cubiculo. Eum vir Dei cum csset in corpore, praeci.

'pue charum habuit maxime quod olim in Theologia illum instituisset,& vicinini ab illo ex libris Dioni iiij de rebus altissimis instructus fuisset. Et ille quidem Abbas incoluentu fratrum suorum hoc viro Dei perhibuit testimonium Frater inquit,Antonius tardinis illorum fratrum de pii a Theologia sensu mystico hausit plenisti me, diuinim , , et radii gratia illustratus. Porro in Abbatis cius cubiculium vir Dei sit bito in restiis, s livi iuncti . mutuani salutationem ait illi: Ecce domine Abba, relicto astato apud Paduam stili nus ad patriam proficiscor. Laborabat tum Abbas grauiter ex gutture: sed vir Dei te niter eum attingens totum illud incom modum repente depulit & disparuit. At ille putans eum adnatale solum iter intenderc, ignarus prorsus Obiuis illius surgit,&eiumulis monasterij perquirit,ubi sit frater Antonius. Stupefacti illi responJent se ne scire. Abbate asserente se pro certo eum vidisse,&ex suo cubiculo quam primum eum ex ijsse missus est quidam ad liatres, ut ex illis cognosccretur num quid de Antonii ad uelitu comperissent. Vbi ille reuersus.fratres dixit nihil eius nolle, Abbas tandem ad se rediens certissime cognouit Antonium migiat se ad cZlos: tenapiiq; annotans pol ea didicit eodem die & nora cum decessiisse,quo in cubiculo apparueiat, sicuti pie stati tribus non sine lachrymis narrauit. Cum iam abijsset a vita beatus vir, noluerunt fratres ad hominum notitiam ilico id

Cap. 39.

r.es, mi o perserri, ne populus cubito ad ipsos accurreret: sed latere non potuit. Pueri enim ne. modo moi mine quicqua sciente de eius morte, per Urbe cateruatim incedentes, clamabant: Mortuus est pater sanctys: mortuus est Antonius. Ν

temetus

. Mox in oes vibis angulos ru mor ille t. vadit & populus certatim neglectis laboribus,quibus se suosq; alebant instar apii adue lat ad domum fratilina eamq; circulidat undiq;. in primis vero ciues,ad pontis caput

vis qu3m habitantes cum armata iuuentute accurrunt Ocyus impedituri ne quis beati corpus et ius Pa- rapiat. Omnium ibi lamentabiles voces & gemitus audiuntur, lugentium orbitat cridu/n tui suam. Maxime vero plorabant letanto patre destitutas sorores, quas pauperes doni

nas vocant,quae etiam multum Murunt apud primarios eius ciuitatis viros, ut lic

ipsis api id se retinere corpus sancti viri. ed repetebant illud fratres, ad S. Mariam gentes, apud quos etiam se, eliri voluitvir Dei dq; adeo, ut sub imortem fratri cui di ipsi assilenti piaeceperit modis omnibus darctoperam, ut corpus eius ad S. Maiia e clesiam deportaretur. Itaq; instabant fratres tui, & cacrum corpus absiportare vole ban t sed ciues de pontis capite illis resistebant,dc nec attingere quidem permittebant corpus. Interim ctiam augent armatorum 'umerum, qui soctes & dies aduistilent, ne inde auseratur.Tum fiat rcs nescii quid facerent, adeunt ciuitatis Episcopi in eique rem totam pcrmittunt. Episcopus nonicas conuo tis singulorum super hac re sententiam inquirit. Multi videbantur in cam ire sententiam ut pauperibus dominabus corpus sancti viri relinqueretur.Tandem Episcopus non nogligendas putans preces fratrum rationi consentaneas, magistratui urbis praecipit, ut fratribus in deportando corpore pro viribus adiumento sit. Interea dum haec gerula uir pars ciuium de pontis capite valde inflammantur deli. derio humandi sacra corporis, neglectoq; magistratu in vetitum maiori contentione nituntur inuitantq; seniores oc amicos,ut ipsis auxilio sint. Deni', inter i. vi iiiiiiii et statuunt se suaq; omnia in prascias mortis & excidii discrimen colicet e botius, quam Nota studia sinant ex eo loco tolli corpus viri Dei. Et quod mirum videri queat adest in hac re cium ciuiuaruebant, ut quidam corum odium inueteratum dc bella intestina,quibus intes se mul.

Cap. o.

774쪽

to tempore saeuierant, plane exanimis abiecisse viderentur, tantiim ut illud sacrumpi erga iussu gnus retinerent. Et ne cuiusquam fraude aut machinis illo tortassis priuarentur com- inunicato inter se consilio illud rapere moliebantur.Sed quod praesens non esset Mi nister prouincialis, ad cuius nutum fratrum cotrouersia pendebat, seniore, quosdam Eciuibus rogabant fratre ut ad illius aduentum paulispera sitio proposito desiis teret, eiusq; arbitrio omnia permitterentur. Placuit hoc ciuibus & omnes illi sententiae ac cedebant. Nocte incumbente. fratres emissis turbis claudunt ostia domorum ,& dilia' senter vectibus ac seris ea obfirmant. Et ecce media nocte clamor ingens existit dc im fortuno desiderio turbae inhiant ad videndum corpus sancti viri. Itaque ostia perfrin ri eurum ni sed cum iam tertio id secissent nulla ratione in domum ingredi potuerunt, sta bani ij, ut ipsi met fassistunt, apertis otiijs stupefacti: dccum domus plena esset lumini ' nibus aditum videre non potuerunt. Mane facto, permulti ex urbe, castris, pagis& locis vicinis accurrunt.&quibus datur vel semel utcunq; cotingere facrum corpus bea- tum se credit. Qui autem prae turba tangere non poterant Zona'annulos monilia,clauo dc caetera ornamenta per senestras & ostia passim porrigebant,ut contactu sancti simi corporis sanctificata reciperent. Pendente interim propter Ministri absentiam negocio fratres propter aestiuum camp. . lorem corporibus infestum in capsa lignea sacrum corpus conditum, in foveam de- ponunt, leuiter illud humo operientes. Mox rumor exit in populum, raptum esse fa crum corpus. Advolant igitur omnes suribundi in domum fratrum cum sustibus oc esadiis,scpes dc ostia euertunt properant ad locum, in quo erat corpus, nec cessant 1 sub conatu donec capsam illam inuenirent. Sed nec sic credunt in ea haberi corpus,li cet fratres id asseuerarent.Tandem aduenit Minister,ad cuius reditum tot avrbs sus pensa haerebat. Ab eo igitur ciues de pontis capite corpus sancti viri perunt instanter, addunt etiam minasut terroribus frangant fratres, allirmantq; se nullius periculi cau o a sententia is essuros.Videns Minister temeritate illos duci, cum multa cautionei &modestia dicit ad eos: Nihil quidem iure hic reposcere potestis charissimi: sed si dethdulgentia agitur de stat tum consilio faciemus quod Dominus insipirabit. Interim ne aliquam pollitis suspicari fraudem .vobis permitto custodire locum, in quo beati patris corpus quiescit. Mane alterius dici Minister adit Magistratum,&conuocato se

mili xςr omni contilium implorat. Magistratus de communi omnium sim

tentia custodes adhibet loco sacri corporis,dc sub poena centum librarii cauet. nequis . vim afferat fratribus aut armatus ad eurn locum accedat, donee Episcopus& Clerus quid fieri oporteret, statuerent. Altera luce Episcopus in eam curam occogitationem diligenter inclibuit dc audira utraq; parte, tandem voluiti ut omnia ex Ministri volun tate inerent iussitq; vidc Clerus dc populus omnis die crastino ad ei serendum sacrum corpus summo mane conuenirent: Magistratui quoq; praecepit, ut fratribus, ne quid paterentur molestiae, sua ope adessent. Magistratus libenter iussa capescit, dccxaduerso fluminis. quod Cellam fratrum ambit,ex nauibus d lignis celeriter curat pontem coatici ne ciues de pontis capite animis commouerentur, si cernerent corpus per suos fianes deserri. At illi nihilo miniis versi in sieditionen pontem illum disti pant. Ea resto

ius ciuitatis animos concitaui quod tanta temeritas ad omnium iniuriam redundaret. Iraq: armis muniti omnes proficiscuntur contra illos ponti seuersoreh&hi non. minus fidenter ad arma separant,omni periculo contempto. identes autem fratres tantum urbis totius discrimen, magno timore correpti cap. , sunt: nec miniis terrebantur pauperes dominae,sua culpa eas turbas concitatas asseren tes uni vero Magistratus illum populi tumultum non fercns,omnes voce praeconisi Λd palatium conuocat dc pontis euersoribus interdicit ne ea die ausi sint redire ad ae des suas. Amotis ergo illis seditionis aut horibus,Episcopus cum Clcro, Magistratus cum militibus de innumera populi multitudine,institutis usque ad sacri corporis lota Tra semirt cum processionibus, cum hymnis de canticis spiritalibus per medium capitis pontis

ad clesiam sanctissimae matris Dei idem beatissimi viri corpus mira omnium exul ri fierentisii tatione transferunt. supponebant autem feretro humeros suos primarii viri ciuit tis Ec imagistratus, beatos se existimantes, qui loculum vel leuiter attinyre mereren tu . Q totquot autem cereos habere potuerunt,cos accensos manibus ferebant: quo - . rum rari crat copia, vicorum lumine quasi tota urbs inflammata videretur. Vbi

ad perpetuae virginis templum ventum est, Episcopus incriticium fecit: co pera cto dc exequiis celebrati hquinto ab obitu eius die terrae mandatum est sanoissimum

corpii

775쪽

Eodem ipso die tempestite Illa in tranquillitatem redacti, coeperiant miraculoratus isti, a corusicarpsigna,ita ut quouis affecti morbo. ad contactum iunabae viiij I et mox reua culis. lcscerent qui vero pre turba propitis accedere non poterant,coram omnibus etiam in platea sani euaderent ibi reuera oculi caecorum aperiebantur, aures surdorum pate bant claudus sicut ceruus saliebat: ibi fistula mutorum lingua,velociter & plane Deo laudes promebat: dediq; omne genus aegritudinum depellebatur, dc optati diuinitus m lata, impetrabantur. Porro ciues illi de capite Pontis, qui pontem destruxerat, tibis ita ' lachrymis infusi Sc detractis calceamentis Clero cum Crucibu dc vexillo pracedet te,cum tanta reuerentia dc humilitate coram tumulo se prostraturi venerunt, ut ' nitentia sua animos intuentium ad multam comini serationem permoverent. Era ibi lix pxo illi milites delicatum hominum genus: quos etiam matronae nobiles prae teneritudi- .u sis, M ne vix se serentes. nudatis pedibus sequebantur. Nec ij duntaxat, sed ciues omnes iaeipere vide. partes distributi statis diebus cum simili processione abiectis a pedibus calceis ad sacra beati viri tumulum accedebant.Veniebant itidem religiosi ac postremo Episcopus toto Gero, praeceptores cum multa studiosorum caterua, Magistratus cum militum

dc potentium frequenti Malijque diueri irum artium proselibres,sinnitatim ordinatis processionibus,certis diebus dc horis, cereos habentes in manibus, positis calceis, de centis lime aduenerunt. Erant autem ceret,qui ante lingulos aduentantium caetus potatabantur,ea longitudine,ut non nisi aliqua praecis a parte intra Glem beatissimae ina. tris Dei inferri possent, multa etiam formarum interue varietate artificiose distincti. Quidam etiam prae suo pondere humeris portabantur,non ulli curribus vehebantur. Cum non possent autem prae nimia multitudine ad ecclesiae valvas accedere, cereos in platea circa templi ostia statuebant. Nec deerant,qui super muros lumina colloca rent,dc in plateis excubias perpetim agerent:ijq; nec aestiuis ardoribus, nec hy berni sal goribus ab eiusmodi pietatis studijsarcpri se patiebatur. t ungebantur cu nocti scies di aliis post alios succedetibus sine ulla intermissione Deo laudes gratem: agebantur. 1, ibis i. Laetabatur Padua alii Patauium Vocant tantis ornata luminibus tantis illvi rata sub is , g o goribus,nec ullas noctiu sensit caligines, Accurrunt Veneri, properat Cenomani, ad ni seo sunt Vicetini, Logobardi,Sclaui, Aquileieses, Germani, Hungari, Hispani Galli suis ρ μμ 4h oculis cernentes diuinitus celeberrima declarari miracula, in laudes praepotentis Dei μ ''ῖμ' sua ora laxabant,dc corde compuncti, peccata sua fratribus,tantae turbae vix sui ficien sis tibiis confitebantur.Si qui vero curationis causa Venissent nec sua vellent peccataco. fiteri illi nihil obtinebant: facta autem confessione, dc correctius vivendi concepto proposito cunctis videntibus mox misericordiam experiebantur. Interim exaltabatur catholica fides, pudetiebat caeca perii dia, mordaces haeretio rum dentes conterebantur,Christi sponsam calumni, exagitare conantium, caloincredulitatis miraculorum splendoribus profligabatur. Fuit vero totius Cleri dc po. puli ea concors sententia ut quam primum apud Romanum Pontificem de viri beati nomine sanctorum catalogo adscribendo ageretur,cum ab eius obitu necdum men.

sis fluxisset. Et ei haccurate sane iussu Pontilicis Gregorij noni in eius miracula inimi situm,oc multa adhibita cura,vt omnia rite fierent. Tandem cum essent a Pontis.

Nota.

conuocati Cardinales dc Praelati omnes, qui tum Pontifici aderant,inter caetera ab il lis dictum est: l lad ignum valdε est,nos,quod absit beatissimi patris Antoni j meritis vcinerationem debitam in terris subtrahere, quem Dominus maiestatis dignatus est αria dc honore coronare in caelis. Sicut enim veritati miraculorum cognitς sidem nost. adhibere,perfidia est sic meritis sanctorum laudem negare, genus inuidentiae est. Ita. que Pontifex,qui turn Spoleti erat anno a nato Saluatore rasa. Pontificatus sui anno sexto,ipso sacratissimo Pentecostes die beatum virum in sanctis deinceps numer itidum cum ingenti celebritate decreuit,cum necdum ab eius E vita decessu annus expletus esset. Eo autem die quo in sanctos relatus est vir Dei,res mi penda accidit Vir monae. Nadc viri dc foeminae extra domos in plateis cantabant dc tripudiabant, dc campanaeon nes totius ciuitatis nullo eas movcnte,concrepabant egregie, nec poterant hominea se cohibere quin se laetitiae dc tripudiis darent. Ea autem re in multam illis adinibrationem adductis non diu post superuenere ex Italia fratres, quorum, relatu didicerunt, eodem ipso die inusitatae laetitiae suae, virum beatum in sanctorum albo inscri-

ptum suisse.

776쪽

sΑNCTI PATRIS NOSTRI BASILII ARCHIE

pisCOPI SELEUCIAE LAUDATIO IN PROPHETAM

Eliseeum mulierem Sunamitidem, ex Simeone

Metaphraste.

X prophetarum numero alii sermone Christum pronin i ii , clarunt, alii opere ac factis eius res indicarunt, alij diuinae Christitin dispentationis figuram & rerum futurarum

tanquam adiimGratione quadam praemonstrarunt. Scr-d , mone Christum praenunciarunt Esaias, Ieremias, EZe- maluntachiel, & una cum illis duodecim alii prophetae. Factis, illum indicarunt Elias Thesbites& Eliseus eius discipulus. Figura ipsus sepulturae fuit Ionas Propheta. Sicutcnim, inquit ipsis Dominus in Evangelio, filii Ionas inventre ceti tribus diebus & tribus noctibus, ita erit fi lius hominis in corde terrae tribus diebus re tribus noctibus. Sed interea Ionae& Eliae, aliorum ii, narrationem in aliud tempus disseramus, Eliseum vero in medium proserentes, primum quaeratuus,quare Sunamitidis filium no oratione ut Petrus Apostolus Dorcadem illam, a mortuis excitauit, sed sit pra mor- Acto. .' tuum illius pueri corpus seipsum expandi Upueri enim ori sui oris superficiem, nares

maribus, fronti frontem, pedibus pedes accommodauit pectus pectori, dc oculi socii

sadhibui hoc, ut summatim dicam, singula pueri membra suis membris Propheta contingens vitam ipsi largitus est. inae igitur fuit causa, ut mortuum puerum oratio- ne non excitauerit, sed seipsit in eius corpori adiuisierit Haec illis quidem in figura co ti erunt &ad nostram doctrinam si pia fiunt,ad quos fines seculorum deuenerunt. tarre Cus igitui cuius rei figura suit Eliseus,&cuius filius Sunamitidis mulieris, qui mortuus sierat.imaginem praemonstrabat. Eliseus Christi figuram praeserebat, Sunamitidigverb filius gentium populum si

urabat: hic enim a peccato ipso morti subiectus fuerat venit igitur spiritualis Elise. pii, Chiissi. & eius membra omnia,Os oculos,manus ipso,pedes, totum deniq; corpus mortu tim depraehendit. Os videlicet mortuum era quo non ad Dei gloriam celebrandam serio uri. linguam exercebat sed ligno dicebat, Pater meus P tu:& lapidi, Tu me genuisti. URc Ict .a. dem oculi mortui erant quippe qui non ad uniuς riserum rerum opificem Deum cri gebantur, sed relicto creatore his rebus seruiebant, quae a Deo ipso creatae sucrat. Mor tuae erant & manus.quaedaenionibus ipsis sacrificia oiserebant. Mortui & pedes, quip equi ad diaboli adorationem flectebantur. tum deniq; eius corpus putidum crat, &potente illo medico indigebat non quouis,in lyam,medico sedeo qui posset mortuis etiam hominibus vitam restituere. Venit igitur medicus ille, qui requirebatur, spiritalis Eliseus Dominus noster Iesus Christus qui cum humanum corpus totum ortuum comperisset seipsum totum toti mortuo corpori accommodauit. Dicet aliquis: Quidnam hoc est quod dicisὶ Tota, inqiuam,&plena diuinit tispem ctio totam nostramhumatiam naturam in segestauit hominem scilicet ipsum, in quo habitauit ut inquit Apostoluso tota plenitudo diuinitatis corporaliter. Oculos λάhabuit ut homines. similiter&manus&pedes,non specie aliqua, sed revera. Non c. nim rapinam arbitratus est se esse aequalem Deo d exinanivit seipsium, sormam scr. Hul ψ. ui accipiens. Itaq; vita ipsa mortis indumentum gestauit, ut mortalem illam coditio- nem ad propriam immortalitatem traduceret aeuinq; diuinitas ad humanum corpus descendisset,omnia deinceps hominis membra sancta sunt effecta,& ad meliorem v sum conuersa.lta igitur os ipsum didicit tandem illuddicere: Domine, labia mea ape sies. dc os meum annuciabit laudem tuam. Oculi vero ipsi ad Dei gloriam intenti es se didicerunt, ut de ipsis dici possit: Oculi om niti in in te sperant Domine,& tu das illis pili. escam in tempore opportuno. Manus ad Deum extense, Domino suo benedicunt vi&de illis dicatur in noctib= extollite manus vestras in sancta,& benedicite Domino: item illud: Eleuario manuia mearum sacrificium vespertinum. Iam vero &pedes ipsi

in Ecclesiis consistentes,& totum hoc Deo acceptu referentes Stantes inquiun t,iam sint pedes nostri in sanctis locis. Item illud:Stantes erant pedes nostri in atriis misit

Hierusalem.Viduli,quae sit in membris exterioribus diuinae gloriae celebratio. Quid

777쪽

iginir Num de interiora hominis mebra diuini ministerii sunt experitis Minina ii,

quam sed anima ipsa cum interioribus membris clamans dc Deum iniiocans, ait: M isa. nedicanima mea Domino,& omnia. tuae intra me sunt, nomini sancto eius.

Omittamus igitur Sunamitidem illam viduam cum miraculis ab Eliseo propheta effectis.& Chri 1i ad nos venientis umbram quandam prae se seretem,& ad nouae a tiae miracula orationem nostram conserentes, de hac ipsa re latius disseramus & pii mum consideremus quemadmodum unigenitus Dei filius a solo Patre ante omnii secula genitus idem in extremis diebus, dccx Virgine matre sola sine semine aliquo

natiis unicum viduae cuiusdam filium mortuum, misericordia motus,ab inseris exta Lue. r. tauit.Sed recurramus ad viduae illius lachrymas, quaecum filium suum unicum itior Viήμη xμ' tu uni deploraret.Dominum ipsum,qui nostrae salutis causia in mundum venerat, admisericordia mallexit. Illius enim viduae lachrymae unigenitum Dei filium ad unicanior reinde. eius filium 1 mortuis excitandum adduxerunt Cium enim ille valde misericors erisceminam dolore nimio affigi vidisset,sponte viduam adiit, di moeroris famam sta, tui. ' benignitatis fonte totam extinxit de ipso enim apud Prophetas scriptu legimus : Rina te proficiscens,inedicina ipsorum et t. Fractum itaque ramum, ut bonus agricola, ite. rum inseruit. Cuiusnam hominiscor dolor ille non vulnerati etὶ Quis viduae illiusti chrymas sine lachrymis praeteri jacti ZEius, inqua, foeminae moeror toti ciuitati fletum

excitauit. Viduae ipsae viduam illam quae filiorum matres erant, mulierem liberis ot batam commiserabantur. isti os habebant,adolescentem mortuum lamentabantur. Adolescentes adolescentem illum lachrymis prosequebantur. Alij ut filium, ut fratrem deplorabant. Omnes deniq; inceror ille tetigerat: dc matris vulnus eo ma gis in corde renovabatur.Fiiij enim memoria in eius viscera tanquam telum aliquod recurrens,ilammam accendebar, dc doloris acerbitatem maiorem essiciebat. Nihil αnim ita matrem amigit,ut mortui filij recordatio. Cum igitur crines sine intermi suone laceraret,&vnguibus ipsis maxillas discerpe. ret ac dedecoraret, lachry marum fluuios effundebat dc miserabiles pro filio mortuo voces emittebat, quales scilicet par erat a moerore ipso in cius mentem ac vocem sit peditari.Cuinam in quicbat fili, viduam matrem & orbam dereliquisti 3 Quem, te ad empto adiutorem inueniamὶCuinam aetas mea grandis, 'ranquam baculo, inniterutrQuem posthac patronum inueniam,cuius vir prius excessit cui filius nunc adimitur Qui potero orbitatis meae an uilias sufferre,dc viduitatis tempestatem euadere 3 ΗΣctentis onere illo quod viduas coissequitur depres la sui, nunc & orbitatis caligo me oppressit. Duos illustres oculos possidebam,virum&filium, sed utrunq, mors ipsa ei sodit. Ecquis igitur fili, matrem tuani iam mortuam sepulcro mandabit 3 Quis tuti

persoluei Z En illum, qui me lachry mis prosequi debebat, ipsa prilis lachrymo: quem

decebat sepulcrum mihi parare eum ipsa nunc sepeliam. Non amplius tuis amplexi bus fruar.no amplius tuis suauissimis osculis recreabor. Par erat matrem, prius quin filium a morte rapi: hic enim est naturae ordo,Vt filii parentes praemittant. Sed quo Lam ordinem peruertisti saltem celeriter Deus hoc mihi largiatur,ut ad eos, qui moti tui sunt,me quoque adiungatu alius enim mihi erit uno eodemque sepulcro condi. quam sine filio breui hac luce frui nam nulla vitae iucunditas mihi amplius reli est cum non amplius supersit ille cuius cauta viuerecupiebam .Quandiu filius supere. rar. sine dolore aerumnas meas ferebam: uterque enim alteri consolationem at rebamus neque illum orbitas frangebat, neque viduitas ipsa, tantum illo vivo, meo nerabat. Et viri quidem calamitatem siij expectatio paulatim a memoria subtrahcibat: sed consolationem meam hanc mors acerba statim conturbauit, & hilaritatem magnam in dolorem intolerabilem conuertit .Quam diuersa sunt euenta ipsa ab iis, quae mihi proposueram. Quotidie eius nuptias expectabam, sed pro thalamo nuptivli sepulcrum construxi . Quo tempore de nuru cogitabam, tunc monumentum para ut Cum de nuptiali conditione tractabam tunc testamentum eius consignatum ac pi dc filius matrem haerederia scripsit quae filium haeredem costituere debebam. Clim. vestem nuptiis congrtientem parare ccepissem, tunc sunebribus vittis & indumentis eius cadauer adstrin xi. Qiam diuersa sunt haec ab ijs quae mihi proposueram: Non est

dolor aliquis cu in doloris mei acerbitate conserendus: nulla calamitas meae calanii. rati par est. Nemo ulcus meum sanare poterit: nemo Vulnus curabit: nemoratu acu tantus medicus in urbe hac est non est,inquam, non est. Sed num aliquem apud urbis portam inueneroZCum adhuc mulier loqueretur, Medicus,qui desiderabatur, praesto erat. Ille vidua

778쪽

Iohaa. u.'

tum ration viduae occurrit: Pater orphanota adolescentula vocavit vitae largitor Dominiis mortuum in vitam restituit, & orbatae matris lachrymas misericordiarum amator. Deus repressit.Cum enim ad ciuitatis Naijn portam Dominus appropinqtiasset, cui dicit Euangelista ecce efferebatur mortuus filius unicus matris sitae. Mortuus inrisi. Lue hemingredienti vitae occurrit. Cumque flentem matrem ipse Dominus vidisset misericordia illius commotus est eique dixit: Noli flerc: mors en i in quae te impugnauit, expugnata nunc est. Noli flere: nam inferna sedes coacta filii tui animam a me repetita. remmei. Gaudebit quidem satanas,ut praedam deuoraturus sed ingeniis e voti co . pos non factus. Et ut disicas verum ciue,quod promitto reuera filium tuum resurgem diem adspicies Tum dixit:Adolescens, tibi dico, surge. Et sedit qui mortuus fuerat, dc et coepit loqui. Adole*ens, inquit,tibi dico, surge.Sed curnam addidit,Tibi dicoὶ Simpli cius enim dicere poterat qui mortuus es, resurge. Eius rei causam hanccsse arbitror, quod Saluatoris vox summam vim habens, S alios mortuos in vitam cxcitatura rati propterea illud addidit,ibi dico, ut gratiam suam huius adolescentis resurrectione circunscriberet. Hoc idem fecit & in Lazaro non enim dixit: hi mortuus es, ve- iiii foras sed nomine mortuum vocans: Lazare, veni foras. itaque id secit,ne vox illiti qui vitae author est, simpliciter pronunciata, multos mortuos cxcitaret. Sedit mota tuus,et coepit loqui,illud nimirum: Nisi Dominus adiuvisset me, paulominus habi. H.lla M.tasset in interno anima mea. Item illud: Dominus eduxit me de lacu miseriae dc delu- Halm. 39. to 'cis:& statuit supra petram pedes meos,& direxit gressus meos. Hoc igitur oc nos intentationum fluctuationibus clamantes, canamus gloriam Patri, Filio dc Spiritui sancto nunc&semper, dc in aeterna saeculorum secula, Amen. .

VITA ET MARTYRIUM SANCTAE FEBRO.

NIAE VIRGINIS. PER TH ΟΜ AIDEM SANCTIMONI

levi scripta.Habet in Simeone Metaphraste.

tempore Diocletianus Roman is imperabat accidit Iunx, ut Anthimus praestes morbo laboraret, & in lecto iaceret. - Selenum igitur fratrem ad se accersitum his verbis affatus

est: Ego mi frater, ex rebus humanis excedo itaque Lysi machum filium meum in manus tuas trado: cui quonia Prosphori benatorij hominis filiam uxorem dandam co sti: uimus, velim post meum obitum nuptias quam primui iudeas perficere.& sis illi patris loco. Haec cimi Piaeses fratri mandasset, post tres dies duiuis excessit. Imperator ve i ria Diocletianus Lysimachum Anthimi filium, & Sele num eius patruum ad se accersivit,&s corsium dixit Lysia anacho: Ego,adolcs cns patris tui anaicitiam recordatus, in animo habui, post eius excessum re in eius locum Praesidem constituere: sed quonia fama quadam aures mcq personant te Christianorum religione desciari, interea id facere dissuli. Volo igitur te ad Orientis partes mittere, ut Christianorum religioncm persequaris ac deleas: cum- que ad nos reuersus eris, tunc Praesidem ages. Haec cum Lysimachus audiuisset.nihil lin peratori ausus est respondere erat enim capi aetate admodum iuuenili, annum agens sere vigesimum. Selenus vero eius patruus cium ad Imperatoris pedes procubuit let: Supplex inquit, immortalem maiestate tu1oro,Vt paucos die; Ly simacho concedas, ut nuptias celebrare pollit: postea dc ego v-na cum illo abibo,& omnia fient, qua diuina maiestas tua praecepit.Tunc Imperator: arius ad Orientem profecti Christiauorum religione extinguatis: cumque omnia re- . aE perfeceritis huc reversi,me quoque habebitis omne studium adhibentem ad consciendas Lysimachi nuptias. Haeccium audiuissent non amplius ausi sunt Imperatoia 'ri respondere. Acceptis igitur mandatis,& militibus multis, ad Orientem iter fecet uti Lysimachus vero secum duxit virum quendam Primum nomine, ex corum num io, qui Comites vocantur . Erat autem ille ex matris eius sorore genitus, quem de

exercitui prodesse voluit. Cum igitur venissent ad Orientem, & ad Mesopotamiam. accessissen in ea regione, quae Palmyra dicitur, Christianos homines partim in L inem coniecerunt, partim adio perculserunt. Erat enim Selenus ille admodum sς- uua atque inhumanus, qui non1blum haec, quae Gimus, faciebat, verumetiam illorum uoa chii.

779쪽

notum corpora canibus escaria proiici iubebat. Multus igitur terror propter seleni duriori

P --μ v viti solitiam atque atrocitatem totum terrarum Orbem continebat.

- Nocte vero quadam Lysimachus Comitem Primum ad se accersitu ni his verbi, affatus est: Honestissime vir Prime, tu nosti, quod licet pater meus Graecorusupersti tionem sequens mortuus fuerit, tamen mater mea Christiano cultui dedita vitam e serit, &diem obierit: quia quidem multum studium ac diligentiam adhibebat. Vt christianus fierem: sed ego propter Imperatoris & patris mei timorem id lacere ad huc no potui. Quinctiam matris meae habeo mandata,ne quem Christianorum lio Lysimach minum interficerem,sed Christi amicus esse studerem. Nunc autem Christianos i fauet Chri- hoc homine perditissimo Seleno patruo meo cruciatos impie necari. -' Quamobrem animus meus illorum causa valde amigitur. Volo igitur, ut Christiano. rum incolumitati clim deinceps eonsulamus, priusquam a Seleno ipso pessime om

nes interficiantur.Haec cum audisset Primus ille. neminem Christianorum comptae hendi iubebat: sed illis quos nouerat,dc monasteriis ctiam significabat, ut vastatoris Seleni manus aufugerent. Cai,. . Clim vero adhuc in illis locis versaretur, volebant Sibapolim peruenire , quae sita Non st iu erat in finibus aisyriorum ac sub Romanorum ditione constitii in Erat autem in urbe illa monasterium mulierum quinquaginta.quae monasticae vitae studio seipsas exerce' bant. His praeerat mulier quaedam nomine Brienna, quae magistram habuerat Plato. niam,diaconatus ossicio ante se functam, cuius traditionem & canonem ad finem usq; optime seruauit. Platoniae autem canon talis sucrat. In die Parasceves nulli ex sororum numero licere opus aliquod facere, sed in sacello omnes conuenire. Itaq; mo. do psalmorum canendorum regulam exequebantur,modo Platonia librum tenens, literas diuino spiritu amatas sororibus legebat usque ad horam tertiam. Post tertiam autem horam dabat librum in manus Briennae iubens cx eodem libro aliquid ibroribbus legere usque ad vesperam. Ita igitur &Brienna faciebat, tale ministerium obeun do.Cui duae virgines adoles entes aderant,bene apud illam cdueate.& cxercitationis monasticae palaestram obeuntes: quarum una Procla, altera Febronia nominabatur. Eratq; Procia annos nata viginti quinq; , Febronia Vero Viginti,quae Bricianae cratiae

piis. Eadem pulchritudine & corporis statura erat valde insignis & adspectu valde hi laris,ita ut venustas in ore ipsius emorescens humano artificio depingi non pollet. cap. s. Porro erat Briennae multa solicitudo, quo pacto Fcbroniam intactam seruare illam sorma tam egregia praeditam videns. Citim vero omnes sorores illaeabunius xςh φ diei vespera usque adsequentis vespertinam horam ieiunarent ussit Abroniam post 'des' duorum dierum spatilina comedere.illa igitur cum se tali corporis habitu praeditam Videret, tunc ctiam neque panem, ncque aquam ad satietatem usque sumebat. Adau ium. haec iussit paruum quoddam scamnum sibi componi, tribus cubitis longum, A. vim salmo ac dimidio latum in quo requiescebat,quoties dormiendi tempus aduenerat. nterdum & in solo nudo carnes suas reclinabat. inoties vero a diabolo nocturius cogitationibus tentabatur exurgebat.&multis cum lachrymis Deo stupplicabat, yt diabolum tentantem a se iugaret:& statim librum aperiens, diuinas literas labbis legebat.Cum enim adolesccns esset discend i cupida tam multa didicit, ut tantum Scibroniae scientiae studium Brienna valde admiraretur. In die igitur Parasceves omi bus sororibus il lis ad aedem sacram conuenientibus,tubebat Brienna Febroniam ditana eloquia sororibus legcre. Quoniam vero mulieres nobiles in die parasceves adita cellum veniebant.&spirituali soctrina fruebantur, iussit Brienna Febroniam velo contectam diuina eloquia recitare: hominis enim externi vel mulieris adspectum, cuiusmodi esset, nunqua in viderat. Febroniae igitur doctrina usquequaq; per totam urbem, & pulcherrima ipsus sor. ma, dc mansuetudo,at lite animi modestia celebrabatur. Sod climaudiuisset Hierusenatorij generis mulier, miro quodam ardore inflammata, quaerebat cum Febro.nia colloqui. Erat autem Hieria illa superstitionis Graecae cultrix,& necdum ad ba. ptismum venerat: quae clim una cum viro suo menses septem vixissEt, vidua postea facta, reuersa est in suam patriam ad proprios patentes, quiete vivens. Erant autem dc ipsi Graecae superstitionis cultores . Venit igitur in monasterium, dc per ianuae custonieria gEt idem consilium suum Briennae significauit. Exijt Brienna ad illam. Cumque Hieriai psa ante Briennam sese prostrauisset,eam adorauit,& appraehendens eius pedes: Ob

desti testo inquit te per eum,qui fecit calum & terram, ne me abomineris, quae Graecam

si perstitionein iecuta sum, ob id ii impure me gessi, dc ad hanc usque diem idolorum sui

780쪽

sui ludibriuin. nae priues sororis meae Febroniae doctrina atq; congressu. Per vos liceat mihi discere salutis viam, ut per eam incedam. Liceat inuenire, quae Christianis parata sunt. Liberate me ab huius lectili & impurae idolorum superstitionis vanitate, quoniam cogunt me parentes mei secundis nuptijscopulari:&sit mihi 'ita, Febr nix consuetudo & dolarina satis enim mihi est, praeteriti temporis inscitia, tanquam poena quadam,mulctatam suisse. Haec cum diceret Hieria,& lachrymis pedes Briennae adspergetet, ipsam in multa misericordiam concitauit. Illi igitur Brienna: Quod ad Abroniam,inquit,pertinet,

nouit Deus,quemadmodum cum duos annos ageret,ipsam in hoc monasterio in manus meas acceperim : & hodiE decem & octo anni sunt ex quo in monasterio vivit,t i que viri alicuius . neque mulieris in mundo versantis formam adspexit: sed nec tririlaris . nundi liguram aliquam hucusq; vidit: quinetiam neque eius nutrix hactentis ipsius niinreviri adspeetiam cernere potuit. Quanuis enim lachrymans saepe mihi supplicauerit, ut li. ceret cum colloqui non tamen id assecuta est.nam ei hoc ego non concessi. Cum diis . vero te eius videndi desiderio teneri intelligam, & Dei amantem esse cognoscam,ad eam deinceps te intromittat modo veste monastica induta fueris.Dii xit igitur Brienna Hieriam ipsam ad Febroniam.Quam cum virgo Febronia monastica veste induta vidisset ad Hieriae pedes se deiecit: existimabat enim peregrinam aliquam monachai se videri. Vicii sim igitur se amplexae sunt quas ambas iussit Brienna sedere.& Febroniam liuinae scripturae libros lepere. Eius autem lectione ac doctrina ita compuncta Ilici is es loest Hieria ut to im noctem insomnem simul transegerint: neque enim Febronia di cendo neque Hieria ait diendo defatigabatur.Tantum vero lachrymarum in terram e fudit Hieria vitorum sol una eius lachrymis irrigatum fiterit. Diluculo autem vix Irienna potuit persiuadere Hieriae, ut illinc ad parentes suos rediret Cum igitur se vi cissim iterum amplexae,lachrymarum plenaeniissent, descendit Hieria in domum simam, & persuasit parentibus ut ab inanibus paternae traditionis moribus, & idolorum seruitute discederent,& Deum omnium Creatorem cognoscerent. Febronia vero interrogauit Thomaidem, quae secundas partes diaconat sis gere

baz: Quaese domina mea & mater: Quaenam est illa hospes& soror, quae ita lachry-inis perfusa erat, quasi alias nunqua diuinas literas legi audierit.Tsic Thomais Febro niae respondit: An ignoras, quae illa sit3 Et undena,inquit illa, peregrinam mulierem cognosicere poteramZTum Thomais: Haec est Hieria senatori j generi, Demina. Et quare, inquit Febronia mihi non significastis,ne ego tanquam cum sorore loqueret Atilla: Ita fieri iussit Brienna Praeses. Illis diebus aegrotauit Febronia usque ad mor tem & in scamno illo suo iacebat.

Interim fama quaedam ad urbem illam peruenit, Lysimachum&Selenum aduen Op tare, ut Christianos cruciatibus multis amigerent. Omnes igitur Christiani qui erant in ei uitate, clerici laici & monachi, relictis rebus suis aufugerunt ita ut eius etiam ur mole im i bis Episcopus propter imminentem terrorem se occultauerit. Cum hoc audiuissent Hem. i eius inonasterijsorores, adierunt Briennam,&haec ei dixerunt: Quidnam faciemus, N. ' cum serae urbem hanc occupauerint, & omnes propter imininentes minas aufuge i rint Quidnam,inquit Brienna,vobis placet ZTum illae: lubeas, mater, nos latere pau- Iisper, ut animas nostras nos etiam seruemus. Ad haec Brienna Nondum,inquit, bet

l ni vidistis, dc de suga cogitatis 3 Nondum pes stra praesto est. & statim vos victas o

stenditisξ Nolite,quaeso, illi ita facere: nolite, quaeso, sed resistimus,&certemus, moriamur pro eo, e pro nobis mortuus est, ut& cum illo vivamus. Haec cum sorores

audiuissent, conticuerunt.

Die autem crastino unaquaedam e sororibus, nomine Aetheria dixit: Scio ego, 'i qu bd Febroniae causa non permittit nos Brienna hinc' secedere . Fortasse propteri hanc Fes roniam nos omnes perire vult. Sed ecce ego dico vobis, ut illam adeamus: t ipsa enim pro omnibus dicam,quod docet.Cum haec audiuissent sorores, aliae pariae iunt Aetheriae, aliae contradixerunt, eius consilium condemnantes. Cumque multa disse cisio intereas per aliquot horas fuisset, postremo omnes concordes adierunts Briennam, ut scirent quod conssilium illis daret. Postea vero quam venerant illae,&I Brientia consilium Aetheriae cognouit, intuens in illam: Quidnam, inqui vis, mror ι - .

Aetheria Quae respondit: Vt iubeas nos occultari &imminentem furorem auriige iamilia vist re: non nim incliores sumus clero dc Episcopo. Oportet te illud cogitare, internos gino intes

adolei mira quasdam esse, quibus cauendum est,ne aliquo modo compraehendan tur ii imi cibus, corrupta corporis virginitate, exercitationis moriastica mercedem amittania

SEARCH

MENU NAVIGATION