장음표시 사용
781쪽
amittant. Illud etiam timendum ne nos tormentorum angustias sustinete non vale te' onum cultrices effectae animarum nostrarum i ctu 'iaciamus. Si placet igitur iubeas nos aufugere & Foeroniam nobiscum ducere. . His auditis dixit Febronia: Vivit Christus meus, cui desposata sum, cui animam me ani dedicaui quod non egrediar e loco isto: sed hic moriar,& hic sepeliar. Tum urienna ad Aetheriam conuersa: , inquit,videto quid agas ego innocens de hac re sutu rasum. Deinceps dixit&alijs sororibus: Unaquaeq; vestrum noui quid sibi ex diat: quicquid igitur vult,illud eligat.Tunc omnes sorores illae metu impulsae,salutem dixerunt Briennae dc Febroniae, multisque lachrymis& gemitibus sua pectora pe cudentes,c monasterio egress sunt. Procla vero Abroniae condiscipula, eius collum ample ctens,ipsam deosculabatur,clama's dc orans ut pro illa Deum precaretur. At I bro nia manu ipsam appraehendens, non permittebat e monasterio egredi, dices: Metuas. Deum, Procla soror . Saltem tu nos non derelinquas, An non vides me aegrotarerine sorte moriar,& Brienna no possit me in sepulcrum demittere. Maneas igitur hic ut sanus meum cures.Tunc Procla respondit: Non derelinquam te,soror mea, ut ii bes. En,inquit bronia, coram Deo mihi pollicita es,quod me non derelinquas. Ve spere autem Procla illa mutato consilio discessi e monasterio. Brienna igitur cum monasterium illuwpropter sin minentes angustias sororibus destitutu vidisset, ingressa est in aedem sacram dc in solum se abiecit, ululans re lamen iis Deum implorans.Thomais vero, tuae secundis partes poti Briennam gerebat, ac sidens illi,camque roganti Desine, inquit mater mea flere: potens est enim Deus no stercum angustib&tentatione iacere, ut felicem euentum babeant is, & tentatio no ferre possimus. Quisnam cred dit Domino,& unquam confusus est ZQuis vi qui permansit in timore illius dc ipse cum contempsit ZIta profecto, inquit Briciana, resse habet: sed quid faciam Febroniae 3 Vbinam ipsam occultem, aut seruem l Quibus oculis adsipicere potero illam a barbaris captiuam duci Ad haec Thomais: Num obliuta es corum,qus tibi dixiὶ Qui potest homines mortuos exui citare, ille idem & Ecbro
niam corroborabit,&seruare poterit. Itaque mater mea quas animum confirmo,
α sententiam mutes:desistens', a gemitibus Jc lamentis, veni, ut Fchroniam conii incinus, eo quod ipsa morbo allium decumbit Cum igitur ad scamnum venissent, in quo Febronia decumbebat, statim Brienna
grauem ululatum em lsit:& cum iaciem in sua genua deiecisset, laestry mis perfunde batur. Cum vero in ipsam Febronia intueretur, ad Thomaidem orationem dirigens: Quaeso,inquit,mater, quisnam ululatus suit Briennae8 Audivi enim ipsam & paulo in te, cii adhuc esset in aede sacra,clamores magnos emittere.Tui causa,inquit Thomau, gemitum dclamentationes emittit: aerumnas enim praeuidet, quae, Tyrannis nobis ra ni undae sunt, propterea quod tu adolescens.& pulchritudine valde insignis cs. Tu. bronia: Rogo vos,vt pro me ancilla vestra Deum oretis potens est enim ipse resipi cere humilitatem meam,& me infirmam corroborare, mihi ij patientiam concede re, ut omnibus semissiliis,qui vere ipsum dilexerunt. Ad haec Thomais: Filia, inquit, . mea Febronia, en tempus certaminis praesto est. Igitur ita initi tibi compra hen si rimus, no quidem ut Hate prouectae, breui tempore 1 Tyrannis interficiemur: te Oro, ut adolescentem&pulcnritudine insignem, letinebunt. Ergo si te blanditiis esticient, nequaquam illis obtemperes. Quod si auro vel argeto, veste aut delicatis cibis te demulcere istudebun Vide filia ne illis credas, ne praeteritorum laboruni inor c cinu; f;hi L perdas,ns Vc daemoniblis&idolis ludibriosis. Nihil virginitate praeliantius. Multa e mi, pixstan nim est ipsius merces: dc praemium virginitatis sponsus imisit ortalis est qui immor p talitatem his praebet, qui eum exoptant. Da operam, Febronia, ut illum videas, cui & animam tuam dedicasti.Vide, silia mea ne reprobescius pignus,&conuelas .gas. quibuscum Christo ipso coniuncta es.Terribilis enim est dies ille, cum sederit inicilio gloriae siuae Iudex ipse a quo unusquisse; recipiet secundum opera sua. Haec cum audiui stet Febronia, confirmabatur,& sortiter ac generose contra diaboli spiritus seipsam praeparabat:& respondens Thomaidi: Bene, inquit,secisti, domina mea, quod seruam tuam confirmans, animam meam alacriorem effecisti. At si iii e dicertaminis propositum habuissem,&ego cum ibroribus ipsis exire, dc meipsam oci culta e poteram Sed quoniam illum desidero, cui oc anima meam dedicaui studeo ad ipsum accedere si quide digna me faciet, Uro nomine ipsius certeria dc mo iar. Haec cum audisset Bri etia, coepit dc ipsa dicere Pilia mea Febronia, mem Oria repetas, que- admodum doctrinam meam assecuta es . Recordare, quemadmodum & aliora maia
782쪽
DE s. FEBRONIA VIR G. ET MARTYRE. U
pis Asberis. Recordare qudd te secundunt iam annum agentem in manus meas a nu res roma 1 trice tua acceperim,& ad hanc diem nemo faciem tuam vidit. Feci, ut cum mundi tu
huius mulieribu non versaretis. En, ut hactenus te custodiui immaculatam. Nunci
autem quid faciam tibi. filia meaZOro,ne senect: item Brienna dehonestes, ne labore Diritalis matris tuae inanem esticias. Memoria referas certatorcs illos, qui ante te sortiter dc gloriose martyrium passi sunt, victoriae coronam ab illo caelcsti certa mi num Praeside percepisse. Non virosibium,sed etiam mulieres recordare, Libiam & Libia MLeonidem ibro res illas duas,quae martyrium glorio E pertulerunt: e quibus Libia i ria gladio percussa, capite priuata est. Leonis vero in ignem coniecta fuit. Recordare
quemadmodum puella Eutropia, duodecim annos nata, martyrium si isti mi erit. An item Eurici non semper Eutropiae obedientem animum de eius tolerantiam ac patientiam admi p dv. ς'
rabaris cum eam Iudex ipse vinculis exolutam, sagittis peti iustitivi prs inclusugeret: Sed illa matrem ita sibi dicentem audiens: Filia mea surro pia . vide ne sugias: manus sibi post terga devinxi dc sagittis percussia in solum cecidit, de statim spiritum emisit, dc matris praeceptum non violauit. Nonne puellae huius patientiam tu semper admi rata es t Et illa quide puella erat, omnium literarum rudis atq; ignara tu vero et alia. rum magistra existis. Cum haec & his plura dicerentur nox praeteriit. Jc dies illuxit. Post ortum autem Solis tumultus dc clamor ab his, qui urbem illam incolebant.emittebatur clim Ly sima chus &Selenus eo venissent. Vt igitur Christiani multi a militibus capti in carce rem c niecti fuerunt quidam ex Graecorum numero a Selenum de monasterio illo significarunt. Hic autem statim misit in monasterium milites. Qui cium illud circuli dedissent &portas iecuribus perfregissent facto impetu in monasterium irruerunt, distatim Briennam compraehensam gladio interficere voluerunt. Sed Febronia, cium periculum imminere vidisset se ad militum pedes abiiciens, dixit: obtestor vos per Deum caelestem, me me prius de medio tollite, ne dominam meam resorientem videam. Dum haec Febronia diceret, Comes ille, qui Primus vocabatur, superuenit, indignatusque aduersus milites, eos e monasterio expulit. Priennam alloquens: Qbinam, inquit, fiant alia quae in monasteri stoc raptὶ Ilia vero respondit: Prae metu omnes secesserunt.Vtinam inquit Primus & vos secessi: solis. Jc adiunxit, Liceat vo bis saluas abire quocunque volueritis. Mox secum milites abducens e monast crio discessit. Cumque ad praetorium venisset,adiit Lysimachum. Cui I.ysimachiis dixit: Veranc audiuimus de monasterio illot Vera inquit Primus. Cumque illum seorsum di ister,haec addidit omnes,quae erant in monasterio illo fugae se dederunt, neque inuenimus, nisii duas vetulas. dc unam adolescentem muliercna. Mirum aut cm quiddam & peregrinum tibi significare possum quod vidi in monasterio. illam profecto adolescetitem vidi eius iliai formam habentem qualem hactenus nullam inter mulieres adspexi Scit Deus verum esse,quod dico.Vidi iasii per adolescentem illani iacetem in quodam scamno,& mente perculsus sui. Quod nisi paupercula & inops foret, dignam certe iudicarem,quam dominus meus uxorem duceret. Ad liaec Ly si inachu: . Si mandata,inquit, habeo matris mcGnechristianorum sanguine effundam sed illo una amicus potius sim, quomodo potero Christi sponsis inlidiarit Minime certe idicia. Sed quaeso illas accipias.& e monasterio educas, carumque sis conscruator, nemine diana
in patrii mei Seleni crudelis incidant manus. vocem.
Tunc unus quidam Enumero pellimorum militum qui ex monasterio venerant, ' clim nonnulla ex his verbis sorte audisset cucurrit ad Selenum, eique significavit,inuentam fuisse adolescentem quandam in illius urbis monasterio sorma valde insigane iri, de cuius matrimonio Primum Comitem cum Lysimacho agere. Audiuit haec Selenus, dc furore concitatus misit custodes in monasterium, qui eas mulieres serua rent, ne iugam arriperent:& statim iussit pracones per urbem edicere, crastino die Febroniam productum iri. Cum hac audiuissent eius urbis dc finitimae regionis homi Nnes,magna virorum de mulierum turba ad spectandum Febroniae certamen colluxit. Postea ver quam dies illuxit, venerunt milites ad monasterium,& ingressi, a seam- vin itano illo Febroniam abripuerunt de ferreis vinculis collo adolescentis adstricto, e nio nasterio pertraxerunt. At Briciana dc Thomais Febroniam complexae, lamentabili Voce clamantes prccabantur milites, ut paulisper concederet eas cu Febronia loqui. Tumuli multa misericordia Febroniam prosequentes, permiserunt facere quod petati tu iri suerat. Deniq; ambae illae muliere eosdem milites rogabant, ut liceret 6c ipsis
de certamen subire, ne rubronia sola derelinqueret urincve cistituta aliquo modo
783쪽
formidaret. Milites vero dixerunt,se non filii se iussos ut illas, sed Febroniam tantiam
ad iudicitim adducerent. ' r. Coepere ni igitur Thomais & Brienna hortari Febroniam & confirmare: quarunt prior Brienna his verbis usa: En,inquit, filia mea Febronia, ad certamen nunc egredearis. Considera caelestem sponsum certaminis tui spectatorem esse,& victoriae coro nam ab Angelicis potentiis teneri tibi dandam, si constans fiteris. Vide ne tormenta expauescens,diaboli fias ludibrium : ne corpus tuum plagis dilaniari videns, miseri cordia illud prosequaris. Hoc enim velimus nolimus, paulo post sepulcriani excipiet,& in puluerem dis luet. En ego in monasterio lamentans, nunci iam aliquod de te, siue bonum,sive malum, expectabo. Sed da quaeso, operam, filia mea F nia, ut faustum aliquid de te audiam. Vtinam mihi aliquis optatum nuncium ais rat. Febroniam persecte martyrio stinctam,& in Martyrum numero aggregatam fuisse. His auditis Febronia respondit: Fidem dc speni habeo in Deo meo, mater Bri enna fore,ut quemadmodum mandata tua nunqua in contemps, sic neque hoc tempore admonitiones istas&praecepta tua neglectura sim: sed videbunt populi &oti stupescent,& Briennae senectutem beatam praedicabunt&dicent: Vere hoc est si Lennae illius magnae Reminae germen & educatio. Ostendam enim in corpore multe. bri virilem mentem . Sed bene mihi precemin i,& me discedere patiamini. Ad hae Thomais: Viuit, inquit, Deus, Febronia soror nea, o ego seculari habitu induta, ve niam & certamen tuum adspiciam. Cum vero milites ipsi Febroniam vigerent, illa: Precor, inquit, vos matres thea ut benedictionem pro viatico mihi impertiatis,& m. agis magisque pro Wie Deum Q.
retis, meque ire permittatis.Tunc Brienna tendens in caelum manus, dc vocem masegnam edens, ita precata est: Domine Iesu Christe.qui seruae tuae beatae illi Tectae certati sub Apostoli Pauli habitu apparuisli,quaeso,& huic humili seruae tuae in hora certa minum appareas. IHaec cum dixisset Brienna,& Febroniam ultimo amplexa citet. il tam salutatam dimisit. Quam milites compraehensam,ad Selenum duxerunt. Reversa est autem Brienna in monasterium,dolens ac lamentans,dc in solum eo in loco, v. bi Deum orare consueuerant, prostrata vociferabatur, Deum precans pro Febroni Thomais vero,quae secundas partes post Briennam in monasterio habebat, illam de reliquit de seculari habitu induta ad spectaculum Febroniae se contulit. Omnesim tur secularcs mulieres quae ad monasterium in die parasceves conuenire, dc eius do. trina frui consueuerant, pectora sua verberantes, cum lachrymis ad eius rei specta culum currebant,dc adolescentis doctrina se priuatas dolebant. p. i,. Clim haec audiuisset&Hieria, senatorij generis mulier, broniam scilicet montil cham publice produci,surrexit, dc vocem ita magnam edidit,ut paretes ipsus,dc qui ἰ . '' in eius domo erant,obstupuerint,dc ab Hieria ipsaquςsiuerint quidnam ei accidisset: eius, Quibus illa respondit: Soror mea Febronia producitur, magistra mea ad poenas duci. tur,ut Christiana mulier Ctim igitur a parentibus admoneretur, via luctu desisteti eo illa magis dolens dc vociferans,dc parentes suos Obsecrans: Sinite, inquit. me acer bellere, dc ibi orem ac magistram meam deplorare. Haec cum dicere suis etiam par tibus luctum ita commouit, ut ipsi quoque Febroniam lamentarentur. Clim agitiis persuasi illat parentibus suis,ut liceret etiam sibi spectaculum illud adire, pueros mulatos & ancillas secum habens, ad locunt, in quem Febronia ducebatur, lugens pro perabat. Cumq; mulicrum concurrentium dc lamcntantium multitudinem conse inita esse inuenit&Thomaidem Quaecum mutuo se agnouissent, ambae lugentes aes spectaculum certaminis illius conueneriant. Multitudine igitur in eum locum Ggre gala ubi de Febronia quaestio habenda erat,venerunt dc Iudices. Praesidentes igiturSelenus 6c Lysimachii iusserunt Febroniam coram sisti. Illa ita que intromissa manibus vincta,catenis etiam collo illigata ibi constitit. a visa turbae omnes lachrymamn .atque ingemuerunt. Cumque in medium producta esse iussit Selenus praesentes a tumultu desistere. Quod cum omnes fecissent, dixit Sele nus Lysimactio: Interroga mulierem illam dc eam respondentem audias. Tunc simachus Age, adolescens dic: Libersne an serua yTum Febronia res nitit: uosum serva Cuiusna inquit ille,sem estAt Febronia: Christi ancilla ego sitim . . Quo Lnam, inquit Lysimachus nomen tibi ei lὶ Cui respondit Febronia Christiana, ovo cor, humilis quidem dc abiecta.Tum Lysimachus: Nomen tuum cupio scire. Dixi, inquit illa me Christianam esse: qubd si nomen meum scire vis, mater Febroniam
me vocavit.Tunc Selenus iussit Lysimachum a quaestione desistere, de ipsi: coepit Fe
Cap. 2 Febroniae cor, iudice consessio.
784쪽
DE s. FEBRONIA VIR G. ET MARTYRῖ. di s
tironiam sic alloqui: Norunt dij me ita at etiam suisse, ut tecu loqui nollem : sed quo
niam mansuetudo dc aequitas tua cum pulchritudine & forma egregia coniuncta, furoris mei & indignationis quam aduersus te conceperam, magnitudinem superariar, non amplius te ut ream, sed ut filiam interrogabo. Audi ergo talia:Testes habeo deos, quod vera stant quae dico Multis pecuniis dc facultatibus locuplctem mulierem Lysi-s d si ustia. macho dc ego & Anthimus frater copulavimus sed tamen, si nobis eris obediens,li die coniugium cum filia Prosphori dis luemus,& tecum de matrimonio conueniemus,dc eris Lysimacho coniunx sedens ad eius dexteram, cui ego nunc assideo Ille ut vides, perpulcher est.quemadmodum dctu.Audi igitur consilium meum,ut patris tui, ci tegloriosam reddam neque paupertas unquam amplius te amiget. Cum cnim mi hincq; uxor, neq; iiiij supersint,omnia mea tibi elargiar dc omnium mearum rerum dominam te constituam. Haec omnia pro dote addam Lysimacho meo, dc ero vobis k patris loco dc gloriosam ac beatam dicent te omnes mulieres, cum viderint quanto honore digna ei secta sis. Largietur insuper multis victoriis ornatus Imperator noster tibi multa dona: qui etiam promisit se facturum, ut Lysimachus Praesidis magistrat si gerat. En audisti omnia Responde igitur mihi patri tuo ea quibus significes te deos colere &iis animum meum exhilara. Nam si non obedies admonitionibus meis, dii sciunt,itam urtim, ut in manibus meis ne tribus quidem horis vitias. Itaque minc aperi vobis quid sentias. Ad haec Febronia: Ego inquit,o Iudex,thalamum habeo in caelis non manufactum, .
nuptias possidens indis lubiles:dotem habeo totum caeleste regnum.Sponsum igitur
immortalem cum habeam non patior cum mortali dc corrupto homine copulari: quinetiamne audire quidem pol sum quod polliceris. itaq; Iudex noli laborare neque enim adulando citi icqua proficies, neq; minis me perterrefacies. Audiuit haec Iudex, dc magnopere indignarus,iussi milites illius vel in disicindere, dc lacero quodam panano ea in cingi, ut omnibus spectantibus,ignominia S turpitudine confiunderetur,ut seipsam admodum turpem tactam videret,Ec miseram iudicare quod1 magna glo ria excidisset de ad extremam ignominiam deuenisset. Milites igitii r quam primum . eius vestes disciderunt,dc vili fascia eam cinctam, in omnium conspectu reliquo corpore nudam constituerunt.Tum Selenus: Quidnam agis Febroniar Videsne i quantis .'' bonis excideris,dc qualem miseriam sortita sis3 Audi ludex, inquit Febronia: Liceto milibus pannis me exutam, dc omnino nudam ex hibeas, ego huiusmodi turpitudine pro nihilo facio. Vnus enim creator est maris dc meminae Deus. Itaqι non hoc sollini aequo animo patior ut vellibus exuar, sed ense obtruncari, dc igne incendi cupio. Atq; utinam digna sim pati pro eo, tui pro me tot dc tanta passiis est. Tum Selenus impudentissima Remina,& ignominia omni digna, sicio te glorian cap. ix. tem de pulchritudine tua propterea non existimare tibi hoc turpitudini esse, sed lauadi potius tibi esse putas,quod sic nuda constitis.Scit, inquit Abronia,Christus meus adhinsternam diem viri alicuius adspectum a me visum non suisse, dc ut in manus tuas inciderem impudens videri vellemi Age istulte dc stolide Iudex, velim dicas: inis um Flagellat γquam cx athletarum numero Olympiacum cer men certans,indutus veste in palm . stra cum aduersario congreditur3 An non certamen ipsum nudus exercet, donec aduersarium superet Z Ego igitur tormentorum dc ignis minas expectans,qui potero ve stibus induta cum his rcbus congrediὶ An non corpus ipsum nudum plagas excipiet, quoad expugnem patrem tuum satanam, cruciatus tuos contemnens3 Quonia, inquit Selenas mulier illa poenarum de cruciamum cociliatrix aduersus ignis minas audace se praebet. per quatuor corporis partes illam extendite, sic infra ipsam ignein accesum. supponite, simulq; quatuor milites virgis eius terga Verberent ac dilanient. Id cum Atioeisilia fiere dc diuti iis virgo illa verberaretur,copiosus san is ex utraque humeri parte in t cruci terram defluebat: ignis verbinfra eius corpus accensus, visceractiam ipsa combure. μ' bat: ad h c oleo magis excitatus ac vchementiorem flammam erigens Febroniam mi, nino consumebat. Cum vero permultas horas virgo ipsa verberaretur dc comis
vcrcthir,tota multitudo illa pro febronia summis clamoribus Iudici supplicabat, his vicias vocibiis: Parce benigno ludex parce virgini dc adolescenti. Caeterum ille nihil ominus ob id de aeuicns,vchementius illam percuti ac torreri mandauit, quoad vidit eius carii in terram defluere.Tunc iussit carnifices desistere: qui existimantes eam
mortuam esse,extra rogum deiecerunt.
At Thomais cum vidisset cruciatus illos tam vehementes Febroniae afferri, animo cap. et
delici ciis, in solum cecidit ad II ieriae pedes. Quae voce magna emilla: Vae mihi, inquit.' - Rrt Eebronia
785쪽
Febronia soror, vae mihi, magistra mea quoniam postloc doctrina tua priuata sueto
No solum autem te amisi, sed etiam Thomaidem. En & ipsa tui causa moritur Cum dautem Hieriae vocem Febronia iacens in silo audiuisset,rogaui uites, ut aquam in Thomaidis faciem adspergerent,quo animum colligere posset. Milites statim aquam attulcrunt, quam cum in eius faciem adspersissent, illa ad se redi j t. Tunc Iudex dixitFebroniae: balisnam tibi visus est, Febronia, primus palaestrae congrestiis 3 Tum illa: Ex primo, inquit congressu didicisti me inuictam esse, dc tormenta tua contemnere. v ἡ - Ilis auditis Selenus dixit: In ligno ill in suspendite,& ferreis pectinibus eius lateia di-
2 ' laniate:quinimmo ignem rursiis adimouete ut etiam ossa comburantur.Statim igit it ei adhibetia carnifices ceperunt pectines,& ita eam laniarunt,ut carnes ipsae una cum sanguine in terram deciderent. Admouerunt etiam ignem quo vel ipsa viscera comburinamur. At broni Moculis in caelum creetis: Veni, inquit, Domine in auxilium meum, & ni derelinquas me in hac hora: IIis dictis, conticuit, quanuis igne valde vreretur. Multi vero spectatores, non serentes Seleni crudelitatem .a spe iaculo aufugerunt. Alij sum. mis clamoribus ii Iudice contendebant,ut ignis ille tolleretur. Et iussit Selenus ignem
p Cum vero adhuc in iisno Martyr penderet rursus coepit eam interrogare. Sed cum ea respondere non posset, iussit illam e ligno deponi,& palo alligari, & carnificem it. luc duci Cui dixit: Cum scelestissima hςc&nefari mulier nolit mihi respondere ab scindatur eius lingua, & in ignem deiiciatur. Ex emit linguam Fcbronia, cic milia λgnificabat carnifici ut illam abscinderet. Cum verbis linguam tetigii t. dc eam ala. nandere a rcderetur turbae per deorum Calutem Selenum obtestante illi persuaso Gis sata . runt,ne id iaccret.Caeterum scel filii mus iussit illius dent eradicari. tatim jue catinifex ferrum cepit,& sanctae puellae dentes illos quos eradicabar in terram dei j ciebat. Cum decem igitur&septem dentes eii ut si essent. dc sangia inis rivi in terram denue rent, iussit Selenus nullum amplius euelli.At cum Febronia tantam sanguinis copiari vidisset,eam viro defecerunt. Medico autem statim remedium aiserere, sanguis que re destitit. p is Coepit igitur Selenus rursus eam interrogare: Num,o Febronia, saltem nunc hi di cio parere,dc deos ipsos confiteri vis3Cui illa: Pessime oc scelestissime senex, t iam meam impedire studes, neq; sinis me ad sponsum meum accedereὶ Festina quam maiume potes ex huius mei corporis luto me eripere,quoniam amator meus Christus me expectat.Tum Selenus: Omnino inqui hcnsedc igne corpus tuum delebo: video enim te etiam nunc propter adolescentiae tuae tenae ritatem im pudentem esse Sed non id iacito erit ut te cupere prae te fers nanq; ista tua arrogantia multo plura Sc grauiora mala tibi afferet. Febronia cuna propter tormentorum magnitudinem non multa respodere posset, eo maiorem indignationem Iudici commouebat. TVc Selcitus iuuit car nilicem mammas eius iecare. Accessit ille, do aggrediebatur id facere Tu rbae vero clamoribus magnis contendebant a Iudice, ut tormentii in illud adolescenti Febronia condonaretur. Cum vcrbdiu ciamarent de Iudicem precaFntur, ii gnatus Seleniis
x esse ui aduersus carnificem: Quid cessas, inquit, scelestissime. dc deorum inimicissime 3
Q,et aestu. mammas istas non siccast Accepit ille novaculam, dc dexteram puellae naainmani se eare coepit. Atilla erectis in caelum oculis, voce rii. agna dixit: Domine lacus meus, ad spice violentiam quae mihi ai Drtur.Veniat anima mea in manus suas. Neq; ampli socrudclem locuta est. Abscissis igitur duabus inaminis de in solum deiectis iudex impius manda I uit ignem afferri dc in mammarum quae abscissae nierant locum admoueri. Clim, rbdiutius combureretur,dc ignis usq; ad eius viscera penetrare turbae ipsς tam criteγ le facinus spectantes, maxima ex parte a spectaculo illo discesserunt, clara voce Dio eletianum dc eius deos cxecrabiles esse testantes. ΝΣα Thomais vero dc Hieria miserunt ancillam quandam in monasterium ut frienna quae facta fueranti nunciaret. Clim venisset igitur ancilla ad Briennam magna voc Thomais inqui hoc Hieria tibi significant ne amplius defatigentur manus tuae in cae. tum ad Deum cxtensae neque cor tuum solicitum sit assidue precando: ariagna enim . praemia Febronia iam assecata est Cum hoc nuncium Brienna audivisti d Deum vo cem erigens dixit: Domine Icili Christe, veni dc auxiliare seruae tuae Febroni Et in se luna prostrata clamabat: Vbin' o Febroniat Postea vero iterum manus in caelum e rigens,Domine,inquit respice numilitatem ancillae tuae broniae.Veni,dc illi auxilia. re. Fac, ut videant oculi mei Febr iam martyrio functam, dc in Martyrum numero collocatam. l
786쪽
Rursus Selenus iussit Febroniam e palo dissislui. Quae clim dissoluta esset, in solum C p
cecidit: non enim poterat consistere.Tunc Como ille, qui Primus vocabatur, dixit Lysimacho: Q iorsum adolescentis huius virginis tam in tes& crudeles cruciatus3 Sine inquit Lysimachus: ad multorum enim salutem huius virginis tormenta spe .ctant. fortasse autem dc ad meam quoque. Nanque talia multa olini a matre mea audiui. Nonne in iraca potestate crat, illam disssolui dc seruari facere3Sed sine illam cer tamen pcrficere Tunc Hieria crecta aduersus ludicem clamatiit: o immanis, & hu nianae naturae expers nondum contentus cs malis praeteritis quae huic virgini attulisti3 . . .. immemoriae es matris tuaeZN6nne Scipsa muliebri corporcinduta erat 3 Notine&tu 'mammas si xisti quas nunc ab ista virgine ab cidisti Mammisne ideo nutritus suisti. vi tantam crudelitatem in foeminam exercerest Miror plurimum ego quod nihil corii, quae dico,immitem 5c inhumanam mentem tuam deflexerit. verum id persuasum habeas,qubd,quemadmodum tu non pepercisti huic puellae, ita neque caelestis Rex tibi parcet. Cum haec dixisset Hieria.iussit Selenus illam e tecto.in quo erat, deduci, dc poenas publice luere. Idatidicris Hieria, multo cum studio dc gaudio descendit, at que ait: Domine Deus Febroniae.accipe&me humilem mulierem cum ipsa Febronia. Dum autem Electo descenderet Seleni Iudicis amici consilium illi dabant, ne publice Hieriam produceret: fiaturum enim diccban ut tota multitudo cum ipsa martyrium subiret,dc uniuersa ciuitas periclita retii r ac periret. Placuit Seleno cosilium. Itaque non amplius Hieriam produci iussiit, ned indignatus & aduersus eam tanquam furiosus, exclamans voce magna: Audi tu inquit, Hieria; per deos multa mala estor menta mica'sa Febroniae adiicientur. Et statini iussit duas manus Febroniae & dexte-2ς rum pedem abscindi. Carnifex igitur ligno eius manibus supposito securi series dex
teram pariter & sinistram abscidit.qui etiam in pedem dexterum,cum ei lignum sup- niae amp posuisset securim magna vi adhibita inuexit, sed pedem ex talo abscindere non mit.Similiterci secundam plagam inflixit neque tamen potuit. Id cum vidissent tutata summopcrdaccla inarunt.Tertiam deinceps plagam intillit,& vix pedem abscindere potuit. Febronia igitur toto corpore contremiscens,licet iamiam desectura esset, dabat in Cap. it. peram,ut alterum etiam pedem stiper lignum poneret, rogas ut& ille abscinderetur.
Cum id cerneret iudex: Videtisne inquit impudentis mulieris pertinaciam 3 Et muLa: ' μ μ to iurore accensus carnifici di xit: Mea & alterum. Abscissis igitur & altero pede, fur rexit Lysimachus,&ad Selenum conuersus Quidnam inquit, reliquum est, quod se clas huic puellaeὶ Eamus iam .quoniam prandij tempus est. Ad haec iniquissimus Sele nus: Per deorum vitam ego non dimitia mulierem hanc vivam, sed hic cro, quoad spiritum emiserit.Csi igitur permultas horas anima ageret,Selenus ad satellites con- . uersus dixit:Vivitne adhuc mulier scelestissima3MaximE.inquiunt illi,cius anima ad huc in insa est. ne iussit Selenus caput Febroni abscindi. Cum igitur miles gladiu Caput Hus accepi siet,& Febroniae coma altera manu appraehensa, ita illam ense suppos to iugua lasset, ut si quis ouem aliquam immolaret sanctum abistidit caput. Stat intit; posteatu dices ad prandium accesserunt: Lysimachus vero lachrymam reuertebatur. At turba concursu facto volebat Febroniae corpus abripere: sed Lysimachus iussit cap εν milites permanere &corpus illud custodire. Multis igitur angustijs & moeroribus detonius Lysimachus, neq; chst neq; potu sumebat: sed seipsum in cubiculo conci sit & Febroniae mortem lugebat. Selenus vero eius patruus cum Lysimach si tristem esse accepimet,neque ipse cibum sumpsit: sed cum surrexisset e loco , in quo erat, d
ambulare coepit: cumque multo incerore dc tristitia detineretur, repente caput in cae lum erigens atque intuens,diutilis sic mutus permansit: deinde vero tanquam taurus aliquis mugiens in unam ex iis columnis, quae erant in praetorio, insiliens, caput sui imconfregit,& in icrram prostratus anima in emauit. Multo autem clamore dc tumul otii excitato,accurrit Lysimachus,& viso patrui cadavere,quaesituit,quaenam res illaec tyrannuntia
set.Cum autem qui adstabant. id quod factum fuerat, Lysimacho exposuissent, ille diu caput quassans: Magnus inquit est Deus Christianorum benedictus est Deus F broniae: vitus est: Deus sanguinem iniuria effusum. His dictis, iussit Seleni cadauer c ferri. elato, Lysimachus,accersito Comite Primo, ita fari coepit: obtestor te per Deum Christianorum,ne mandatum meum violes, sed quam primum iubeas Febr niae arcam componi ex lignis quae putrefieri non possint, & mittas praecones. qui Vbi - que praedicent. ut quicunque Christiani ad Febroniae martyris cxequias accedere vo- hierint,libere atque impulie accedere valeant,prssertim cum patruus meus a mortuus
787쪽
sit Nosti, Prime mihi optatissime quod sit animi mei desiderium. Accipe igitur co .
hortem,ac Febroniaecorpus afferri iubeas ad monasterium Briennae neque quisquam Eturba aliquod eius corporis membrum ab cindat, vel abscissum a corpore auserat neq; permittatur cani. vel impuris alijs animalibus sanetuinem ab ea est itum lingere quinimmo terram illam inquam Febroniς sanguis effusus est,ess odiati in monacte rium exportari praecipias. Do. Fecit Primus quicquid Lysimachus mandauerat,& Febromae corpus iustit militesvςliquiae baiulare: ipse vero sumpto Fcbtoniae capite pedibus di manibus,& omnibus ijs mem. - bria quae fuerant ab eius corpore abscissa, chlamydestia illa inuoluit. &in monasteri Iazum exportauit Cum autem magnus turbarum concurius factus esset, a redieban
turillae ipsae turbae aliquod membrum auferre ita ut Comes Primus in magnum per culum venerit ne a turbatum violentia aliquid paterctur. Porro milites, istrictis gla dijs vix turbas ipsas propulsare potuerunt. Postea vero. quam ad monasterium mul in labore & vi se contulerunt reliquias sanctς virginis Febroniae in monasterium im. imiserunt: neque quenquam excepta Thomaide dc Hieria, ingredi patiebantur. Βαen nactim Febroniae corpus ita obmutilatum vidisset, in terram cecidit animo desti. tuta. Primus autem Come,,militibus in monasteri j custodia constituus, redi jt in pis.
Dein Brienna posti nullas horas surrexit,& Febroniae corpus amplexa .clamansili. icebat: Heu siilia mea Fcbronia, hodie ex oculis matris tuae Briennς ablata es. Quisna niliteras diuino spiritu amatas sororibus posthac intcrpretabituri quaenam manus tuos libros reuoluentξHaec cum Brienna clamaret, Omnes sorores quae sim' i cum Aethe. xia discesserant, ad monasterium redi Erunt: Sprocidentes cum lachryniis, marty ris Febroniae corpus veneratae sunt Similiter, c Hieriaciamabat: Venerabor sancti sillos pedes,quibus scrpcntis caput conculcatum est. Exosculabor vulnera sanctarum reliquiarum quibus curata est anima naca. ronabo itoribus laudationum caput ii R. inon. lud, quod certaminum pulchritudine genus nosti uin coronauit. Haec cum dixit seipi M., Hieria aderat nonae horae tempus. Postea vero qui in orationem compleuerunt, ite rum planxerunt omnes,&earum eiulatus Valde confusus erat. Cium autem vespera aduenisse lauerunt sanctum illud corpus,&in scamno suo deposucrunt ilia gulam . bra suis locis accommodantes. Dcin iusit Briciana monasteri j sores turbis pateficii. Cum igitur turbae introiuissent,Dei gloriam celebrabant &seculares mulieres magi. strae suae Febroniaeorbitatem lamentabantur Venerunt autem &. quidam ex iis patribbus,qui sanctitate praestant crant,& monachorum plurimi, qui totam noctem in.
cap. ii. Caterum Lysii machus ciam Primum Comitem ad se accersiri iussisset: Ego. inquit Lysin μου omnibus patrijs institutis, & uniuersa facultate derelicta, ad Christum me adiungi, ,es ' Tum Primus: Et ego idem faciam. Valeat lai ci ianus,&cius imperi uin. Omni is Κειν 'x' patrijs rebus nuncium remitto,&ad Christum accedo. itaque derelicto Praetorio,
irentur. nerunt & ipsi cum tota naultitudine in monailerium. Ciuin vero dies illuxister, ven runt qui loculos portabant,& multis cuna prccibusac lachrymis reliquias sanctae r broniae collegerunt.& singula membra, quae abicissa fuerant a martyre illa sancta suo quaeque loco accommodarunt, caput, ped , manus & reliqua membra: dentes vero in pectore ipsius reposuerunt. Turbae autem Unguento,& castoreo, atque suauis uim odoribus ita loculos repleuerunt Ut sanctae Febroniae corpus nequaquSm apparciet. Clim vero seditio multa commota esset, tu ibis ipsi sciamantibus neque loculos claudi atque obturari permittentibus,contra vero Episcopo urbis illius, monachis&cle. xicis valde precantibus, ut reliquiae reponerciatur, turbae ipsae minime allentiebant Tunc asscendit Brienna in excelsum quendam locum,& hortabatur turbas his verbis: Precor vos, domini & fratres mei,ut sinatis illam in suo loco repotii. nare: dixit Bri . na,& tota multitudo ei obtemperauit: multisque cum precibus ac lachrymis canaas illas reliquias exportariit, & in insigni quodam monast ij loco reposuerunt: otia nec que Dei gloriam celebrabant. Graecorum vero multitudo credidit Domino, &eius
baptismo tincta est.Item Lysii machus& Primus baptismo purgati fiunt, & rebus ier talis, renis derelictis,abierunt cum Marcello Archimandrita,&cxcrcitationis monasti palaestram ad finem usque cum recte transigissent, ex humana vita excesserunt. 2Christo aggregati sunt. Plerique etiam ex militibiis cum Domino credidissent, & Lpsi baptizati sunt. Eodem modo Hieria & cii patcntes baptizati, crediderunt in D miniim I sitim Christum Posthaec patentes suos Hieria derelicuit. & terrenis rebi
788쪽
reminciatisin monasteritim ingressa est cui omnes facultates suas dedicauit.& Prien Hioa sedi. nam precata est in hanc sententiam: Rogo te,mater mea Brienna ut me in sanctae Dabroniae locum seruam accipias.seritiam cgo tibi,ut& illa seruiebat. Cum igitur ona ni ornatu suo Hieria se exuisset,aureis pannis&margaritis loculos sanctae Febroniae undiq; adornauit. Quo autem tempore beatae Febroniae martyrium eius scilicet certaminis mento Capantia celebratur conueniunt coetiis mulierum,&ingens virorum multitudo, pr sertim propter quoddam sigmina, quod illic quotannis apparere solet. Nam memoriae suae die, mediae noctis tempore,cum preces ad Deum sutiduntur, apparet sancta Febronia usque ad tertiae horae preces in illo eodem loco quo solita erat iacere, ita consistens, ut magnus tremor in hora illa id spectantibus exoriatur.Nemo tamen audet illaniata tingere, vel eam interrogare. Cum enim primo anno apparuisset, &omnes sororestituore magno perterret actae essent, Brienna voce magna: En, inquit, adest filia mea Febronia. Cunam ad illam amplexandam cucurri isset,statim euanuit. Non igitur am i lius ad illam accedere,vel ipsam tangere audent ted quo tempore apparet, lachry-
mariam copia citanditur,simul l gaudium magnum in omnes ex huiusmodi visione proficiscitur. Eius ver , urbis Epi opus, cum templum valde ins e dc pulchrum Febroniae mar
tyri erigere carpi illat per totos sex annos opus compleuit. Quo persecto, conuocatis linitimarum regionum Episcopis celebritate magna adhibita, per totam noctem OL Guoluae ficium celebrauit mensis iunij die xv. Quo tempore multitudo ingens cocutrit, ita ut neque templum,neque monasterium eam capere possent. Vbique vero& psalmorucantus frequentabatur. Mane autem,precibus matutinis completis, Episcopi conue nerunt in monasterium,ut eius diei, quo Febroniae corpus depositum fuit,memoriam 'celebrarent Sequebantur Episcopos turbae cum facibus re thure ac vapore multo. ingressi igitur Episcopi in monasterium ac Deum precari,consederunt,& Brienna ad n se accersita. haec illi dixerunt: inititutionis dc vitae, mi illorumq; laborum, quos Virtu
iis causa sustinuisti, laudem assecuta es, neque qxiis quam pro dignitate te laudare pol ierit. Tales decet esse monasteriorum Praesides. dc tales fructus Deo ipsi offerre. Qum niam vero iteri non potest, ut Martyris quae tot& tanta certamina perpessa cst, laua des per nos explicentur:decet illas sit lentio praeterire. Neque enim lingua nostra, qu1- tum satis est Marurem hanc laudare potes . Itaque cum neque sermonibus,neque in peribus aliquid assecuti simus,quod Martyre dignum sit, te ad hoc idonea rogamus, videre proposita diiseras. Honora denique&ipsa nobiscum una martyrem Febro niam. Ac concede nobis, ut in templo, quod sub eius nomine conditu est, Marty ris coti
. Clim haec audissent sorores,omnes clamarunt una voce,& ad pedes Episcoporum '
pro iratae, dixerunt: Precamur vos per sanctos istos vestros pedes, ut nostri vos mise reat, quae humiles dc abiectae sumus, neq; preciosa hac margarita nos priuetis.Cumq; eio iacias diu omnes lamentarentur,&Episcopos obsecrarent,eius urbis Episcopus Brienna in m rivi M alloquens: Audi, inquit ibror: Nosti quantum studium adhibuerim ad martyris broniae templum procius honore&gloriae rigendum En sex anni sunt, quos in co mplo conlituendo insumpsi.Ne igitur labores meos inutiles & sine fructu esse patiaris. Haec cum aridisset Bri na,respondit:Si ita vobis placet, dc si placet Martyri, quod petitis accipiatis. Quis sum ego, ut hoc impediam 3 Ingresti ergo illam accipite, abite. ingressistunt Episcopi sic preces ad Deum siderunt. At Hieria clamabat: Vae nobis qu5d hodierno die monasteriit magna benedictione priuatia r. Vae nobis, quod hodie angustiae dc orbitas in monasterium allata sitiit. nobis quod hodie margari- .:
tam nostram tradimus. Et ad Briennam conuersa clamabat: d facis materi Curi e priuasd0mina mea,cuius causa omnia dereliqui,&ad vestras manus confugi 3Bri- na cum vidisset Hieriam ita lamentantem,ad eam conuersa: Cur, inqui lanienta . tis filia mea Hieria3Si gratum est illi abire, abeat: sin minus, non abeat. Cum Episcopi preces compleuissent,omnes dixerunt, Amen. Cum primum au. Cap. 6 tem loculos marty ri, tetigeriit, tonitru in aere tam magnum erupit, ut uniuersamul titudo praerimore ceciderit Rursiis paulo post clim fuit lent aggressi idem facere, teta
motus tam magnus factias cst, ut tota urbs ruere videretur. Ex ea re cognouersit Epi tia mora scopi dc uniuersa multitudo.Martyri non placere monasterium egrcdi. Itaq; tristes si re
iacti,dixerunt Briennae:Si Martyrino placet monasterili relinquere, unum aliquod ex membris abscissis nobis lauiare,dc discedemus. Brienna clauem simpsit, dc locu
789쪽
los aperuit,&vidit corpus Martyris,instar solis effulgens. Multo igitur cum terrore
extendit manum suam,&asterain Sanctae ipsius mantina a lictuam ii piscopo illi praebere voluit. Sed manus Briennae detenta eis& velut inomia torpuit. Tunc Brie ira lachry mans: Preco inquit,te,fi lia mea Febronia, ne i rascaris matri tuae.Recorda re laborum meorum,nem sene bitem meam contemnas. Remissa autem sana ina. ι illa, rursus eam Briciana extendit,&lachry mans rogauit: Prael, inquit, nobis bene. dictionem ne me tristem ei scias. Qimq; accepisset unum ex den ius, qui erant in e . honore sinius pectore, Episcopo dedit.&statim loculo clausit. Episcopi vero omnes accepe. οφ mxς- rudi reliquias illas Lanctas,& in vase aureo portantes, laeti abieriit: quibus praeibat iuui titudo psalmos canens cum cereis facibus cithure multo.
Clim vero ad templum peruenissent, asscenderunt Episcopi in sublimem quendari locum, , c populo reliquias illas ostenderunt.Quicunque vero erant caeci, vel claudi aut daemone capti, sanati sunt idque omnibus mani semina factum suit. Currebant L dolescentes undique,& aegrotos homines,alios in grabbatis posito alios tumetuis vec eios serebant,& omnes sanabantur:&quocunq; aliquis morbo detinebatur sanus se ii mu ad bat. Quandiu vero aegroti ferebantur, turbae non permiserunt reliquias ianuae Febro duiti. reponi. terum cum omnes,qui mal E se habebanus ani facti essent & Deo hynos cecinistensirepostae sint Febroniae ima ris sanctae reliquiae quintodeclino die mensis Iuni j. Cumq; omnes magi dona assecuti essent in domos illas redierunt la ti,& Dei gloriam ac Dominum Iesum Christam,& Sanctu spiritum cslebrantes: Cui gloria & imperium in secula seculorum, Amen. Brienna vero cum duos annos viis si et post consecratum sanciae broniae templum,ci omnia bene disposuimet, in pace diem obi j t. Ego vero Thomais, quae post Brienae obitum eius ministeri ' silcceis, cium Febroniae vitam decertamina inde usq; a principio cognouis lem quae in praecellerant, a Lysimacho didicissem,in commentarios omnia collegi ad laudem S gloriam Dei, eiusdemq; martyris Febroniae,& ut eos, qui haec audierint, excitarcin& alacres redde
rem ad Domini Iesu Christi cultum n gloriam Patris, dc Fiij, & sancti Spiritus, nutas & sempeq& in secula seculorum, Amen.
MARTYRIUM SANCTI DULAE, AVTHORE
VO tempore catanas ab ijs colebatur, qui eo digni erant, de idolorum si perstitio atque error vigebat, cum Maii mus Ciliciae praesiderei,delatus est Tatianus, cognomento Dula'vir iustus & timens Deum qui totius gentis testim0 nio pietatem,& in omni re iustitiam seruare probabatur. Hic, i nquam,delatus fuit apud Praesidem, quod Christi iter profiteretur.Quamobrem in carcere detincbatur, scriba ipso ita Praesidi reserente: Quemadmodum tu iussisti, tu tellitum principes regionem omnem usq; ad Zephyrii rum urbem pervestigantes depra hender ut quenda in ii piae Christiano tu religionis sectatorem, quem obtuli syi cero&illustri tribunali tuo. Haet ille dixit. i Praeses Maximus: Go tempore, ii quit,Vrbes ipsa, circumiero,omnes,qui sunt in carcere,ad me duci iubebo Cum igitur in urbem P aetoria in ingrcitus est et,& sederet in tribunali, iussit pri naum adduci ad se Dulam quem supra diximus. Qui cum ad Praesidem ingrederetur ita Deum orauit:Christe fili Dei,qui miseri eoi s es, tu dixisti per os David: Dilata os tu um de implebo illud.Tu & in Evangelijs dixi isti: Ne soliciti sitis, quomodo aut quid loquamini. Nunc igitur, Domine Iesii Christe mitte Angelum tuum,dc da mihi orati'
nem os meum aperien ti,ut ad scelestissimum Maximum ingrediens eius ini pietatem redarguam Quod vero ad plagas pertinet, cum te prae oculis habeam' huius tormen. .ii: xanoriri meo, meum ille corpus Praesidi libenter proponana. Nisi enim corpus meum i ii , Duta tradidero ita ut ardeam.qualium bonorum coronas accipere potero Z quales Domino meo lesu Christo cicatrices ostendam, quas ille videns, benignitate ui me utatur, di peccata mea remittat Haec clim ille dixisset, milites pallio cum exuerunt, dc vincita Praesidi obtulerunt Tum Maximus Praeses Age, inqui dic paucis verbis,quo nomine appelleris. Tum
cis Seruus Christi ino sitiri. Ad haec Maximus Cum nihil, inquit, utilitatis non
790쪽
istud tibi afferre possit dicas naturale nomen tuum. Respondit nulas: An non mani scibam tibi nome meum effecit Vero quidem dc certo nomine Christianus appellori
autem, quod mihi ab hominibus impositum fuit Dialas: itaque sic appellatus re ve ira seruus Christi sum. Nondum inquit Maximus, iudicii terrorem expertus cs. Nunc L tui dicas, cuius nationis homo tu sis cuius loci, aut generis. Ad haec ibulas ait: Ego irum natione Cilix,ex urbe Prgloriade genere claro,& a puero Christianus.Tum Maximus Praeses dixit: Cum claro genere ortus sis, inuictis Imperatoribus cedere velis,de deos adiens aequo animo illis sacrifices, ut & a nobis honoreris,& apud Augustos Imperatores magnus atque illustris habearis. R espondit Dulas: Honores mi & Augusto- cisii esti, irum gradus vobis stini,dc omnibus iis, qui Deum ignorant. A me Vero Deus hoc auer. Hira pio rat, ut alia in rc proiiciam quam in fide Domini nostri Iesu Christi. missa. Cum ita eum sentientem Maximus Praeses vidisset: Extensum,inquit istum vita Dp gis percutite dc admonete hominem,ut desinat insanire. At Dulas, clam verberibus
pulsiaretur dicebat: Gratias ago tibi, Christe, quod dignus habitus sim, qui propter nominis tui consessionem haec paterer. Audiebat ista Maximus, dc illi hax exprobra bat: Quidnam tibi prodest nunc Christus tuus,cum totus sis vulneratus 3 An non ad huc sentis, stulte homor Cui Dulas: Quid Z Nonne beatus Apostolus Paulus dicit:
Nςmo coronatur, nisi legitime certaueriti Tum Maximus: Ergo, inquit, verbera , tu tu coronam aisequeris 3 Respondit Dulas: Ego hodie contra patrem tuum diabolum certamen sustineo.Si ergo satanae praelium deuicero, te, inquam, satanaeministrum, in caelis coronam accipiam. Cur, inquit Maximus, sic erras homith in Cru
ce sitis xo fidem habes3 Ad haec Dulas: Velim dicas,praestet ne homini Crucifixo, hoc
est Deo vluenti de vero an lapidibus d lignis, operibus manuum hominum, credere. Scelestissime inquit Maximus,num tibi humanum opus videtur magnus deus Apol- ,
lor Dulas ait: Vere Apollinem isto nomine appellasti nam illi mentem adhibens, ani 2 ρ- , rimam tuam perdidisti: no solii in autemtuam, sed illorum etiam,quibus persuades, vila ueum adorent . Illud autem scito, quod Deus ipse requiret e manibus tuis animas, quas cogensperdidisti. terum Apollo impius. dicam tibi qualis suir. Erat ille, ut tu nunc es, incontinens cumque Daphnes amore captus esset, & pecu- cap. .. nias multas ei dedisset, promissa, tua ab ipsa acceperat,assecutus non cit. Quaeso, qua. Apollini Ilitiam deus iste est,qui amore vulneratus eam, quam adamabat, at sequi non potuit Z ' φη
Qui potes igitur sperare, te aliquid per eum ait ecuturum 3 Vere quae a vobis de illo
canuntur,risu digna sunt, vel potius luctu. Quem enim mulicr meretrix execrabilis, atque omnis impuritatis plena, pro nihilo irabuit, Apollinem, inquam, tuum in cuius faciem ipsa expuit, tunc illum, ut Deum, adoras 3 Vides ut luctu digna sunt ina pia vestra facinora3Haec audiens Maximus: Versate, inquit, istum in alteram partem, Ciatini irici ventrem percutite. Tum Athanasius Cornicularius dixit: obtempera piaesidi: .. Nonne vides viscera tua exilirer ME inquit Dulas tu qui diaboli consiliarius es ciminister tibi& P aesidi tuo da consilium illud, quemadmodum Daphnae perci adere possitis, ut cum Deo ucstro Apolline coire velit, ne amore consumptus pereat. Ego scnim habeo consiliarium meum Dominum Iesum Christurn.Tum Maximus: Affetate craticulam, dc illam vehementer accendite atque istum, 't dijs maledicentem,in ea.
inponite. At Dulas: Gratias, inquit, tibi agit Apollo tuus in gehenna, quod ignem vi in iri
' nunquam extinguendum ci prouides; atquc tibi gratiam reseret,hanc scilice ut una erat uid
cum ipso ad tenebras exteriores detrudaris. Tunc & ego te ridere potero, impie rurollinis patrone. Clim autem totum sere Martyris corpus carnifices combussit sent, nihil prosec runt meque enim Dei seruo persuaserunt, ut 1 fide Christi deficeret Tunc iussit Maxi mus Praeses,ut milites ita combustum in carcere interiore hominem custodirent ii que cura aliqua illum prosequerentur, haec addens: Ne quis ex impijs hominibus eum ob id beatum praedice ,γbd impie in deos nostros sic gerent tormenta perpessus .. . t in fuerit. Erat igitur saltus ille in vinculis & sine intermissione Dei gloriam celebrabar, cumque precabatur ut martyrij cursum perficeret. Post quinque dies Maximus in tribunali sedens, quaesiuit an scelestus ille dc impiae Christianorum religionis secta tor adhuc viveret: quem dc ad tribunal duci iussit. Athanasius Cornicularius re Divinita, spondit Praesecto: I ta constans dc ad defensionem paratus,& incolumis est homo ille, ut ne cicatricem quidem aliquam in corpore suo nabeat. Iussitque illum introduci. Quem cum P raeses totum san in vidisset, dc vultu admodu hilari: O scelestissima, in