De probatis sanctorum historiis, partim ex tomis Aloysii Lipomani, ... partim etiam ex egregiis manuscriptis codicibus, quarum permultae antehàc nunquàm in lucem prodiêre, optima fide collectis, & nunc recèns recognitis, atque aliquot vitarum accessi

발행: 1579년

분량: 1028페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

981쪽

praestandam obedientiam confirmauit.Ecquis autem eius rei author fuit Nimi lim Anthelmus occum eo Gauitedus sapiens oc egregia facundia vir. atq; in diuino scit

pluris eruditissimus. Horum studio labore&opera ciscctum est, ut diu nutantes cor

firmati Priores,caeteristi Carthusiani instituti fratres, Pontifici Alexandro obedien tiam promitterent. Atq; ij ipsi permultos Ecclesiastici Ordinis praelatos & iii bditosissitorum in schisma propendentes aut nutabundos & dubios,ab errore reuocarunt, dc in sana sententia confirmarunt,Alexandrum catholicum probantes, Octavianume. Probum reprobantes.reum condemnantes, dc schismaticum cum eius Autorib e Grantes. Imperator igitur,qui non nisi sua voluntate& authoritate Pontificem creari volebat cuius admins ster erat,non dominus,isthuc de Anthelmo resciuit, veneque fidei cultorem dc defensiorem non sollini odio habuit,sed etiam condemnauit, cum illius nec maledicere esset nec benedicere. Interim vero praeeuntibus Carthusianis

ac Cistertiensibus Alexander Pontifex a Gallis, Hispanis, Britannis breui recepti

est. Quae quidem inter caetera nos referre voluimus,ut perspicuum fieret,quanto anum i scruore iustitiam dc verita tem aemulatus sit Christi seruus Anthelmus, Deusque laudetur oc glori licetur qui sanctos suos adiuuando, claros & celebres reddit. anuis autem .ut diximus,mlitudine&silentio delectaretur, libenterque carnis amictioni spiritus contritioni sanctaeq; meditationi perpetuo vacaret, non tamen libcuit ei diti mancre intra Cellulaeanticos recciliis, Domino volente,ut tam illustris tu. cerna non sub modiolateret sed posita super candelabrum luceret in domo Dei. cidit tum Belli censem ecclesiam orbari pastore suo : dccum de succei re ageretur, pars potentiorquendam elegit adolescentem genere nobilem, eique aedes Episcopi traditae sitiat.Sed pars altera in eius electionem minime consentiens,monachum que . dam in defuncti locum subrogauit, missis legatis ad Potificem maximum, qui tum iaGalliis morabatur, ut eius aut horitate confirmaretur & consccrarctur. Eius legati innis facile princeps dc dux erat Sigibodus homo astutus dc mire eloquens multa ueliteraturς qui oratione polita Sc phalerata facile in suam sententiam pertraxit cos,qui erant in curia Pontificis at Pontifex ipse neutram electionem voluit rata habere , di stulitque legatis dare responsum non dubitans etiam alterius patiis nuncios vetulo quorum rationes aeque ut priorum audire volebat. Interea Cliristus illius ecclesiae ciuram rcns, utilem di bene idoneum illi antistitem contulit. Erant in fratribus moderatiores aliquot pauci illi quidem,ut semper rariores sunt sapientes, quibus neutri u . partis probabatur electio. lj caeteros in concordiam redigere cupicntes, magnum it Arithelmum eligunt. Consentiunt illis reli Iid shic. qui on nes gratulabundi adeoque etiam ille.qui prior electus fuit cum amicis suis. e. copiis. rat enim Anthelmi consanguineus. Sed cum non ignorarent, sine multa disti cultate

illum a Carthusiae solitudine avelli non posse ad Pontificem Alexandrum prope abicrunt: qui ubi cognouit quid molirentur gauisus est dicens illos selices fore tali pastore, lemi; consilium propitio Deo ipsos suscepisse. Et primo quidem pius Ponti itare istos& alios. lui ad ipsium venerant, per seipsit in conatus est in concordiam rediptare: sed Sigibodus, qui se omnia pro voto habiturum putabat,iam bonam electionem moliebatur abolere, multis rationibus asseverans suam ratam, hanc vero irritam esse . debere. Blande vero admonitus, quin de rogatus 1 Pontifice cum tanti Patris no pocset resistere voluntati inuitus tandem asten sit. Omnibus itaque concit latis S animo coniunctis, Pontifex datis ad Anthelmum literis, Apostolica aut horitate praecepit, t. ccclesiae Bellicensis,cuius esset praesul electus, curam suscipere nulla occasione differuret. Mandauit etiam Priori Carthusiae& fratribus, ut cum traderent petetibus & si re

cusaret praecepto compellerent.

cap. 1. At ubi Anthelmus didicit quid gereretur,& ianta esse qui ipsium essent abducturi,

Subduot se, fugae se mali dare constituit exemplo Christi Saluatoris, qui Iudaeis eum rapere volcinis, A. tibus, dc regem constituere,fugam iniit, docens ea re dignitates & honores neutiqui ibimus. ambiendos sed fugiendos potius esse.Sed Dominus Christus cur eam fuga capesseret,no ignorabat: Anthelmus vero propemodum cxtra sepositus ad faceret,nesciebat. Dominus qui non suam,sed patris venerat facere voluntatem, idcirco fugit, quod tu pus ab omni aeternitate praefixum nondum adesset,quo a Patre claris catus regnaret Anthel m' vero ea causa si abducere se voluit. Jc necet sario recusato ministerio sus obsequi voluntati,quod necdum compertum haberet rem a Deo geri. Perquirentes at rem fratres, postquam cum repererunt,e latebris ex tractum,vix in conuentum perdacere potuere. Exponunt ei Pontificis mandatum, exhibent literas, addit Prior etiasuum

ibidem.

982쪽

sau m p receptu in rogant legati nomine totius ecclesiae Bellicensis, hortatur fratres, ut prouinciam diuinitus ipsit demandatam suscipiat, nec suam voluntatem ausus sit diuinae anteferre. Ecquid vero iis omnib'effectum essZIlle prorsus renuit, palam pro testans, se extra illam eremum nunquam egressiarum.Tandem pia quadam , c callida machinatione proponunt ei alterum e duobus ut eligat: aut Pontilicis mandato im pos tum amplectatur ministerium. aut ipsum Pontificem adeat, quem aiunt eius coagnita voluntate nunquam illi vim adhibiturum. Ea igitur spe ductus ille, iter ingrecsus est,tcgatis eu m non deserentibus. Vt autem per uenit ad Pontificem, ab ipso dc to ta curia honorifice acceptus est. Noueralia enim virum esse magni meriti & eximiqvirtutis) Postquam autem ad colloquium ventum est, dixit Anthelmus,se non alia causa eo accessi se nisi ut posset Pontificis experiri misericordiam,nectus aut horita te ad id adigeretur quod neque sibi neque ccclesis.1 qua expeteretur, conducibile so-ret. Multa tum in seipsum coepit iactare conuicia illiteratum. idiotam, imperitum, improbum inutilem se clamitans, atquc ijs alijsque id postremo adiiciens, se votum nuncupasse Uco,nunquam ab eremo se recessurium,atque idcirco linii tum copi non debere. Enixe igitur illo petente. ut Pontifex ipsi parceret ile respondit: Noli .sili, no li caluas excusationes praetexere neque enim te fingere decet. Nouimus qua sis indu stria ubi animum adiicere&intendere vis inlidita nunc inerti pusillani imitate con traherist Obedias oportet. Ego enim quod scripsi scripsi. Memineris scripturae dicen iis, quasi peccatum ariolandi esse. repugnare:& quasi scelus idololatriae, nolle acquie. i.Reg.insccrc. Simul animaduerte.quanta sit obedientiae virtus quam professus diti coluisti. Qui teipsum abnegare &Christum sequi velle professus es non debes tuae obsequi voluntati, sed ad Christi exemplum & imitationem te componere, qui tactus est pa tri obediens usque ad mortem Crucis: liqua etsi pro humana conditione abhorreret, at tamen constan ter dixit patri: Pater mi si non potest hic calix transire nisi bibam it. Ium,fiat voluntas tua. His atque id genus alijs sermonibus Pontifice eum demulcen te ille pudefactus conticuit, dc pro tanti Patris reuerentia non sui laus iis ulterius relu. Cesit i, iactari. Consecratus inde est solenniter ab ipso Apostolicae Sedis Pontifice Alexandro dem-eon ipsi seri natiuitatis perpetitae Virginis, quae tunc in Dominicum diem inciderant, codemque Pontifice ipsium retinente ad dies aliquot mansit in Curia :&cum multa tis . de rebus varijs familiariter inter se colloquerentur,& Anthelmus crebro ex scriptu ris opportuna testimonia proferret: Itane inquiebant.rudis plane & indoctus est ille, ut ipse nobis persiuadere voluit Cum autem solicitus in eam curam incumberet, ut discedendi ipsi facultas daretur. Pontifex congruis quibusdam munii sculis donatum, secum benedictione dimisit. Hactenus nonnullis de vita & moribus beati viri an te pontificatum commemoratis, nunc ad ea, quae Episcopus gessit breuiter exponen

da. Deo fauente accedemus.

Non habuit sane in illo locum.quod vulg5 dici solet. Honores mutare mores.Idem ienim permansit, qui antea sacrat vitae grauitate, virtutum constantia, perseueranti . .. religionis studio ad preces vigilia ieiunia& caeteras corporis amictiones adiecit po. gessiciit.

tius aliquid quina detraxit. Diuinum officium non in sacellosito sed dignius 6c maiori cii decoro,in summa arcte cum Canonicis humiliter persoluit. Quotidi E sere, quod

ante, raro permittebatur.falutarem Deo hostia offerebat cum multa deuotione dc copia lachrymarum.Sacris initiatos maxime sacerdotes, summo honore dignos a Dfirmabat pro concione iussit ii suis auditoribus,Vt multa eos reuerentia pro tequereri .

tu illos porro admonuit,ut sine criminis nota seipsos integros&inculpatos Deo ministros exhiberent.Sed audiebat dς illis,q animo eius non postent no esse molesta. E. rat enim nonnulli in eis si quod sine pudore dici non potest publice suas fouerent cocubinasiquida etiam, quod execrabilius est qui sic foedissima adulter ij infamia conta minarent.Itaque primo anno suscepti ministeri j sui ad synodum conuocatis presbyteris,dc blanditiis de minis eos sui ossicii admonere volens, ita locutus est: Quis ho

nor quae dignitas sit sacerdotij aduertere debetis fratres A. conpresbyteri mei. Vos, auilliore beatissimo Petro Apostolo genus electum regale sacerdotium: vos inter De umdc homines mediatorcs estis. Sacerdos cnim Angelus Domini exercituum est. Milaeh... Vos sicut luminaria in mundo lucere debetis. dc alios optimis exemplis potius quam verbis solis, docere. Quantae or dignitatis est,creatorem omnium, Deum immen*IMM Mmaiestatis contrectare manibus panemq; illum vivum, qui de caelo descendit, e mensa Domini accipere Sane quisquis hoc non mundo corpore dc pura mere per icineritatem facete non dubitat, is, Apostolo teste, iudicium sibi manducat, non dijudicans i.ctii .ii

K xxx , corpus

983쪽

corpus Domini. Et sunt tamen etiam in vobis, qui id minime attenuant non quoa ignorent, sed quod negligant & parvipendant. Nam quod abominabile & valde ex crabile est, turpiter sese abi j cientes,& a tanti honoris fastigio in sordes& c raria icie

praecipitantes,sancta polluere non verentur, turpitudine sua omnipotentis Dei in ic- . iram concitantes. An vero parum vobis est, s vobis loquor, qui huius facinoris rei sti si quod quemadmodum per Ezechielem dicit Dominus pascet vosmetipsi: nomodo oues,quod vos facere oportebat, non pascitis,infirmos confirmando, debiles roborando,fractos consolidando dispersos reducendo, & ex luporum raptos extrahendo: sed etiam turpissimae vitae toxico oues Christi inficitis, dc qui ad obtinendam vitam aeternam authores & duces esse deberetis,eas vobiscum in aeteri qmortis praecipitia adducitisὶSed haec quidem hactenus a vobis perpetrata, tametissarerat eorum eausa vos & ecclesii asticis prouentibus & sacris ordinibus priuari, taliam in praesens mihi meritas non dabunt poenas. Si qui vero deinceps sese ad

frugem recipere noluerint, in illos esto certe mulsa seueritate animaduertere non omittam. Nolim enim dissimul ado vestrae me iniquitatis reddere participem. Quod si V noueritis parcere saluti vestrae Deum quoque propitiumscnticias. Haec primo anno dicta fiant ab illo: altero annotam quidam nollent resipi sic talia con sed suis inuoluti fecibus pro infami contubernio mallent vincula catenasque colla hiR ip prementes perpeti cum ignominia, quam ad pudorem & honestatem cum Uci amore se componere, sex aut septem audiuimus ordine priuatos. Ita quos non potu humanitate dc mansuetudine corrigere, illos seueritate & iusta animaduersione αmendatosdilexit fouit,tuendosque suscepit,ut nemo esset qui sacerdotes aut laedere vlla ex parte ausis esset aut turpe aliquid de eis dicere. Suas vel ecclesiae terras, a mines, coemeteria & quaecunque ad ipsum attinerent, integra conseruare, cieri , Viduas, pauperes defendere summoperE curauit. Siquis illis, quae tuenda susic

ranillata ali a iniuria ipsum offendisset, erant autem per id tempus illis

pauci raptores&maligni homines quantacunque is dignitate vel aut horitate est nulli parcens, nullius personam accipiens, nihil quicquam reformidans, iri mo multo etiam constantior, si speraret martyrem se quasi leo confidens, absque terrore erit anathemate eum percellebat, nec unquam nisi satisfactione accepta absoluebat. Comes Hubertus, A med ei filius quendam eius presbyteriam iusserat comprine

Petijt ille presbyterum sibi restitui: sedctim no impetraret, P positum

pr ' texu sbyterum ceperat cum tota domo eius excommunicauit. Postquam au

pvuit ubi presbyter detineretur, Episcopum Maurianensem dominum Vulmeimum misit,ut eum cx illa captiuitate extraheret i nuenit hominem Praepositum,qui tum aderat, ut missit meum faceret. Nolente Praposito Epitico cum e custodia abduxit contradicente codem Praeposito & vociferante: Equidem rubi non resisto sed tamen sciet haud dubii, dominus incus,quis captiuum ius abitul rit Post ubi presbytero illi significatum fuit insit dias illos moliri,ut rursus ipsium caperent,suga sibi consulere statuebat. Peruenit id ad notitiam

abeunti insidias tenderates cum gladijs repente ei occurrunt. illo te,tam atroci cum vulnere affecere, ut intra paucos Iesmoreretur. Idem crona per calumniam asserebat,quaedam in possiessionibus ecclesiae eius regalia esse nec

tamen,Viuente sancto Episcopo, propterea iniuriam facere ecclesiae, xi

ea exigere ausus fuit. De his igitur cum cum compellasset Episcopus, ille ira per

tus, minari coepit, non se diutius dissimulaturum, quinquae sui essent iuris, exiger Rursus autem monente Episcopo & excommunicationis

nisi & calumnia abstineret, & pro sacerdotis nece, quantum ad istinaum,

Deo satisfaceret: Comes monita eius contemnens, minasque

tendens asserensq; se Pontificis Maximi priuilegio munit a nemine posse com nicari: ab Episcopo, nulla eius potentiae habita ratione, anathemate plectitur, cra '' oraesens adesset. Tum vero illo surore inflammato,& grauiter comminante, iuri

ue,qui claderant assii mantibus pro tanta in principem temeritate, mox Epicctam capite puniri oportere: vir Dei maiori constantia sententiam suam repete pertinacem Comitem multo ctiam expressius a Christo&eius cor re quod est Ec . elesia praecidit,satanae illum tradens.Stupebant sane qui huic negocio intereran nec partim timebant viro Dei cum ille maneret intropidus, ma i beneficii loco habiturus,& impense etiam gavisurus, si tanta posset gratia dignus haberi,u tpropter tu inr

tenerauum

Presbyter. interlicitur i

984쪽

ee asonem ad martyrii palmam & beatitudinem liceret peruenire.

Erat enim non mercenarius, sed verus pastor: iron ex illis negligentibus, quibus per Ezechielem Dominus improperat: Non asscendistis ex aduersoMeque oppositi ilis murum pro domo Israel, ut staretis in praelio in die Domini. verba expo nens beatus Gregorius Papa: Ex aduerso,inquit, asscendere, est quibus ibet potestati. u. M. bus praue agentibus rationis libera voce contraire. Et in die Domini pro domo Is in Eua rael in praelio stamus, ac murum opponimus, si fideles innocentes contra peruerso rum iniustitiam ex iustitiae aut horitate vindicamus. Itaque boni pastoris id est. Chri sti vestigia secutus Anthelmus, S. gregi suo custodiendo accurate inuigilans, tu po ve niente haudquaquam sugiebat,nec aiflictorum leuandis calamitatibus & miseriisse subducebat: sed sit ita res posceret,etiam animam pro ovibus ponere paratus crat. In illum autem lupum saeuissimum non corpora, sed animas iugulare cupientem, dia bolum, vel maxime intentum se praebebat, non ignorans illum ouili Dominico die

noctuque perpetuas moliri insidias, dc mentes fidelium mille modis lacerare dc dii certare. I liuergo extra se a populo admonitionibus ac obsecrationibus: a se ipso ieiuni j vigilijs& variis corporis amictionibus.multisq; ad Deu indendis precibus depel

lere curabat. Abigebat, inquam illum a fidelium cordibus sagittis potentis acutis de icarbonibus desolatoriis id est, verbis Dei compungentibus corda per poenitentiam,&sanctorum exemplis vetustatem vitiorum consumentibus, & ad virtutum sectanda nouitatem animos instam mantibus. Qui iam autem mortiferi illius serpentis essent toxico correpti aut iaculis fauciati .eos instar periti medici ita curare nouerat,ut singulis quibusque opportuna dc conuenientia remedia adhiberet. Paterno omncs complectebatur affectu, cunctisque prouidere & consulere nitebatur. Nec deerat ci Zelus, Nitimas' quem in Phinees scriptura diuina commendat,sed accinctus gladio iustitiae, impios puniebat: neque tamen odij id faciebat acerbitate sed beneuolentia & amore non minus illorum,quam suam salutem appetens, talesque cos cupiens enicere, qualis ipse erat. Et certe plus illorum dolebat vicem, qui animo quam qui corpore laesi essent. Iataque vitia damnans & persequens eos qui pias eius admonitiones negligerent, casti

gabat ut emendatiores redderentur damnabat,ne damnarentur.

Non est autem praetermittendum,quanta iustitiae aut horitate dc constantia suam cap. a. in Comitem supradictum sententiam prosecutus sit.Cum enim Comes ille Sedis A postolicae Pontifici significasset, se contra datum sibi priuilegium 1 Bellicensi Episco ii iapo cxcommunicatum,idem Pontifex mandauit ato viro per Taret asium Archie piscopum Petrum & alium qucdam Episcopum,ut charismimum filium silium Comi rem Hubcrium,quem satis temere excommunicasset. absolueret: ipsis etiam ijsdem Episcopis praecipiens, ut si nollet Anthelmus,cuius constat iam nolicrat, ipsi eum ab soluerent.Veniunt Episcopi,adserunt mandata a Pontifice,multis hortantur verbis, ut summo Pontifici debitam praestet obedientiam,'& irati principis animum impen denda absolutione sibi conciliet. Ille respondet: Qui iuste ligatus est. solui non de Α' Desiniti prius per poenitentiam satisfaciat illi, quem laesit: atque ita etsi fortassis non digne dc pro meritis, saltem misericordia persuadente dc iustitia parcente, catho soluerulus. Iicae Ecclesiae restituatur. Neque cnim vel ipsi beato Petro sic est haec collata potestas, ut vel non sbluenda soluere, vel non liganda ligare debeat. Quynto igitur minus nobis Z Id igitur certu habetote, me a semel pronunciata sententia non destexurum, sed eam plane retenturum. His auditis Episcopi discessere, nec , quantiis id manda tum illis esset Comitem fuere ausi absoluere. AttameαPontifex cum id didicisse' Comitem absoluit, idque Anthelmo significauit. Ea autem re permotus vir sortis . .. Min Christo,de moleste ferens,relicta Bellicensis ecclesiς cathedra cupiens uni Deo in pessi ἐεί silentio dc solitudine vacare, ad cellae optatam se quietem recepit. Sed Dominus, qui ad id eum honoris euexcrat, non permisit ut illic maneret. Cum enim Bellicem sis ecclesia dc omnis illa regio citis absentia se desolatam sentiret, Gerici illius Pon tificis maximi literis quas impetrauerant,freti,eum repetierunt, atque aegre tandem obtinentes, cum debito honore dc reuerentia cum reduxerunt. Porro Comes ille iam . Ivit se pro absoluto habere,neque in ecclesiam ingredi ausus suit, donec coram san Eho viro sese humilians,& satisfactionem pollicens ab illo absolutus,& Ecclesiae resti honuisse itatus esset. Et si aut e magnopere eum charum semper habuit vir Dei etiam tum cum eis ab Ecclesia separaret,at nunc familiarius oc cum quadam reuerentia crebro illum hortabamsi odo blandis, modo acrioribus utens verbis.Sed cum negligcntem dc in- comis ... curiosum salutis suae cum cerneret,& neque stare promissis, neque mala velle corrigere, soluit.

985쪽

immo vero ea potius cumulare,durius eum appellare, mala, qu*subeo, vel per ieόώ: j, b iis bant, iii properare,clientelariSossicii sponsionem&agnitionem quain libo ἡ magium vocant,abeo exigere coepit. Ea igitur rursus Comiti materiam di somitem descit. Odij ministrabant, ita ut testaretur nullum esse sub sole hominem, quem perinde hesberet exosum,atque Anthelmum Episcopum. Minabatur etiam illi, & vix sese conii.

nens,mala ei machinabatur.Interim tamen valde eum reuerebatur,sanctitati ei de

serens etiam animo hostili: neque unqua in iis,quae calumniabatur, eum aut i dere aut dehonestare ausus suit. Si quid autem ab alio ei illatum esset mali, gratulabatur.Cum aliquando admoneret eum Episcopus ut pro iis,quae diximus, satisfaceret, ille resi adit se in foro paratum respondere. Mox adiecit Episcopus:Tu me iure fori, ego te te gibus poli conuenio, diemque tibi dico illumipsum, quo omnes stabimus ad tribunal Christi.Sed de his hactenuS. In Episcopatu suo vir sanctus in eam curam semper incubuit, ut ex veritatis &m

sericordiae praescripto omnia fideliter&accurate gereret: nec minus tamen pristi vacabat rcligioni, immo vero sblici tenealicubi in toto ordine Carthusiano sancta. rum institutionum siue consuetudinum rigor langueret, seruor tepesceret. Ab e a nutu pendebant Carthusiani Priores, & illo moderante, sancta negocia disponebaa. tur. Dabat vero operam, ut omnia relisiose & ex ordinis instituto atque praescripto fierent. Habuit autem semper locum suum in prina a Carthusia,&inca Cellam xa cuam ita Vt unus esset ex ijs, quos habitatorum certus numerus admittebat. In ea Cella saepe morari solcbar, elim esset pertaesus negociorum temporalium, a Carthusi, recrearet spiritum suum, non Episcopi maiestat cm, sed humilis monachi subitictionem praesescrens. Recreabat autem sese, non ciborum lautitijs, si diei ui stprecibus: non somno vel desidia sed vigilijs & tinctis exercitiis: non rumoribus aut fabulis vel musicis instrumentis dc modulationibus, sed sacris meditationibus, diu nis contemplationibus & iubilo mentis: non gaudio, cuius cxtrema luctus Occupansed luctu & moerore, cui aeterna consolatio promittitur His, inquam, Dei fidelisiciauus reficiebatur & confirmabatur alimentis,perennis gloriae spe illum roborante

consolante.

p. . Solebat etiam non raro visitare loca religiosa inprimis autem ipsi domestiua aristae proscssionis: cumque venissetad quamlibet sanctam congregationem,conuo tis fratribus, gratissima dc mellita oratione proponebat illis magnorum exemplari rorum,quos aut vidisset ipse aut de quibus auditione acccpisset, mores corum , dici factaque commemorans. Deinde comiter& iucunde singulos ad se accitos, sibi aesidere voluit,aut ipse e suo loco surgens, ad illos se consercbat, omnibus se conformari& accommodans, nec plus deserens maiori atque minori Tum vero familiari 2 placida cx hortatione, vultu ad hilaritatem & iucunditatem composito, animabat mad suscepti in stituti pcrseuerantiam&prosectum ad serendum libentibus animis a gum Domini suave&onus leue: simul ob oculos eis statuens illud immensum p .st,.... inium suturae beatitudinis,a Deo ipsum diligentibus praeparatum,quale nec oculus ii. i .r. dit, nec auris audiu it,nec in cor hominis ancendit. Et quia vir sanct= nihil sibi tributabat, nec sua sibi sufiicere arbitrabatur,sed aliorsi se ope indigere ab animi humilitate persuasum habebat, studiose eos orabat, ut in precibus suis ipsius essent memor Ad qua ncuntque venisset seruorum Dei congregationem, ab ijs se in fratrem recipidi periit, ct impellauit idque speciatim in cunctis Ordinis Carthusiani monastcri ιErarcnim rationi consentaneum, ut quem Deus in illo caelesti regno eximium soNΣ.- in praesenti Ecclesia optata suffragia non negarentur. Conciliis Ecclesiae

lini. cis, aut secularium negociorum tractatibus quoties intersuit, nullus vel Episcopi , vel alterius ordinis aut sta iussuit,qui non eum sibi antepo cret. O cum reuere tur,ipsa etiam Romana Giria.Si quid enim vitio sunt aut repraehensione dignuinali quo cerneretur, quantacunque is authoritate poli crct, non dubitabat cum arguere. tantus illi ineratiustitiae dc veritatis zelus. Neque enim ex arrogantia vel hypocrisi faciebat sed feruore charitatis. Nec deerant quibus ille eius iustitiae zesus esset inui avo atque i lii quidem eo praesente ori suo digitum imponebant scd ablatati detrahebam, eiusque facta rodebant dente canino. Compluribus sine eius castigationes& repra hen siones non erant ingratae. Adversiim superbos scit crus & rigidiis erat corum coatemnens arrogantiam hi milibus comem,placidum dc astabilem se praebcbat. Ob j nati, pervicaces,& qui nollcnt resipiscere, durum dc qua si indignabundum cum expet riebantur obedientes dc morigeri,icncm,humanum dc familiarem. Erga pcccato ο

986쪽

DE ANTHELMO EPISC. BELLICENSI. ' I

poenitentesqtia rapita benignus&misericors suerit. norunt illi, qui ei peccata sua c5 fessi sunt,oc eius manus impolitione cum Deo in gratiam restiti iti. Totis san visceri ivis condolebat illis id non sine lachrymis. quas ab oculis eius eliciebat non moeror suctiti' animi sed ingeris pietas&misericordia&laetitiae magnitudo. Iure enim gaudendi lex istimabat.cum ipsis Christotestante gaudiussit in coelis cora Angelis Dei super uno peccatore poenitentia agente.Consolabatur quc': illos. diuens veniam dc Dei gratia Luci, ipsos esse adeptos: atque deinceps licet oes cxanimo diligeret. illo, tamen peculiari iis, non aliter quam tuos mater filios Miseris&a illictis condolebat eo ni consolatione consilio auxilio fouebar. in pauperes vero dc inopes quis illo unquam beni. gnior, quis humanior visus est squis maiori erga illos misericordia quis de illorii sub leuanda inopia solicitior fuit ZEx iis, quae habebat nihil suum arbitrabatur.sed omnia pauperum quod quidem etiam reuera sic erat. Non incubabat ille pecuniς thesauris,

qui non permanent: sed illis potius coaceruandis intentias erat qui in caelis repositi, amitti vel corrumpi nunqua possurit itaq; demptis ij, qua moderatus victus poscere viderctur, caetera omnia in paupcrcs erogabat inprimis aute religioso, siue monasti cae vita cultores. Cum aut sancta loca omnia amore & benetiolentia complectere tiir duas quamam sanctas congregationes sibi tuendas fouendasq; susceperat singula ri quodam studio illas prosequens. ix magnis sustentans beneticiis, tum in iis, quae adstructuras tum quae ad victum vestitumque ement necessaria. Ex his una erat ancillaru Christi,viduarum dc virginum quae sexum imbecillem cum ipso inudo virili animo pia, congi eviccrant,&in loco qui Ti incis dicitur . eremiticam ducebant vita. Altera erat lepro s Donς .sorum, subregula degentium: quam quidem vir sanctae comiersationis& mirae humi litatis Deo deuotus Gui miles Christico in loco quem. Inter saxa, vocant ad Rho dani magni numinis ripa in construxerat institueratque. Haec duo loca crebro solebat sanctus Episcopus inuisere animarumque occorporum curam gerere:delectabatur que eorum colloquiis nec sceminarum reformidans accessim vir castissimus, nec te

prosbrum fastidiens familiaritatem seruus Christi humili mus. Eo anno,quo ab hac Vita decessit, magna annonae caritu magnam famem dccata. mitatem inuexit in homines. Tum vero ille quasdam sanctorum congregationes suis fouit beneficijs.dc constuentium undique pauperum turbam usque ad messis in pus quotidianis cicemosynis sustentauit. Mirabantur omnes, unde tanta illi suppe mulio. s. terent. Sed Domitius,qui quinque panibus totidem hominum millia satiauit, poti rat seruo suo fideli augere & multiplicare ea, mae illius causa distribucbat. Certum autem diem praefixerat ad quem usque promiserat se illas eleemosynas continuaturum. Itaque Domitio qui extra mundi huius exilium ad patriam cum euocare con stituerat tantisper expectante donec id quod voverat cistet executus .eodem ipla die, quem eleemosynis illis praestandis extremum praestituerat,a Domino vocatu decessisit e vita. Illo autem die aduentante. dc si iturae vitae, cuius obtinendae causa fideliter rare eois labolauerat,initio propinquante,aci ita febre correptus, cum, ut fit in ea aegritudine, pitui. verbis erraret at tamen de rebus necessarijs interrogatus, prudenter dc accurate re

si iidebat, in nullo prorsus errans. Flebant autem omnes eius amici Sc familiares, id quo pietate potius,quam moerore ducti, sciebant enim eius obitu dolendum non est se quod ad illum attineret. Petebant vero ab eo benedictionem Sc consilium: de illebeiic eis precabatur, Jc consilia stuppeditabat, Cumque dicerent,ut res suas distribue rei respodit: Absit a me ut faciam testamentum qui nihil habeo quippe qui non sium Non stude hoc mundo. Hucus lite ex ministerio sacerdotii licuit mihi re commendatas curare dc dispensare: at nunc quando ijs frui non possum, nec dispensare licet. RO 'gabaiat porro. ut Comiti ignosceret,cum quo erat illi controuersia: at ille, nunquam se id facturum asseuerabat, nisi , calumnia cessaret, fidemque daret . ne nihil vii quam ab Episcopi vel ecclesiae eius possesssionibus exacturum : tum etiam de caeso presbytero culpam siuam poenitens agnosceret. Atque haec quidem Comiti. qui in vi co illo aderat indicanda videb1tur, sed non erat qui id ausus esset. Interfuere aut huic consilio duo ex Carthusiae fratribus, genere nobiles. sed humilitati, dc fidei constan tia multo nobiliores nempe Haymo.quondam porcias in seculo de magnificus, atque Giraldus. Hi Comitem adeunt, indicant quid audierint ex Episicopo hortantiir vim is Lam faciat calumniam: a tanto patre veniam petat, ut eius, qua se felicem fore speret. possit benedictione potiri. Audiens hoc Comes, Deo suam illi gratiam ad spirante, 6c beati viri qui eius sitiebat salutem intercedentibus meritis, timore corre- hi,in partua dc corde copunctus, erupit in lachrymaa stati nil veniens ad virum Dei, culpam ab illo. suam

987쪽

stam c5sessus est.& calumniam omnem missam fecit promisi , se ecclesi rudesen sarum. paratus etiam iureiurando id confirmare:&eum humili rer dc 'bnixe venia, peteret cum illo ingratiam re impositisq; ei manibus vir Dei bene precatus est ei, dicens: Deus omnipotes Pater &Filius & Spiritus sanctus benedictionis suae& gratiae tibi tribuat largitatem:crescere te faciat dc multiplicari,item: filium tuum, cum no haberet nisi filiam. Rati autem pleriq; illum errare, suggerebant ut filiam diceret, noluium Co filium. At ille semel atque iterum repeti jt nlium .Quam quidem prophetiam non mulmile . to post tempore nouimus completam nato illi filio.

Porro Clericos suos ipsum consulentes admonuit vir pius, ut mutua se charitate complecterentur,studerent concordiae de unitati,dc pacis vinculo inter se colligar tur. Ita demum illustri cursus sui agone peracto, sanctus Dei consessor Anthelmus Episcopus aeternum adeptus est bravium: expletisq; circa eum, quae ei praestari P

rat, officiis, inter litanias de cantica spiritum Domino reddidit, sexto Calendas tulit, , . :.ὸθ aetati sitae amplius septuagesimo, Episcopatus vero decimoquinto, ipiis regi an te cuius regnum non habet finem, Domino nostro Iesii Christo: cui est cum Patred Spiritu sancto gloria, laus dc honor, virtus dc potestas per infinita secula seculorum,

Amen.

Dequibusdam miraculis Aus, qM aliquot locis

contraximus.

ων ,1. WTsi vero non impar esset meritis, nec Deo minus gratus beatus Anthelmus plerisnque miracula facientibus attamen in vita sitia haud secus atque pestem quandani id vitare constituit,ne sanctus diceretur. Non enim iii se gloriari ille nouerat, si d ia Domitὶo nec aequum arbitrabatur,vicissiciedorum miraculorum gratiam sibi viiii paret ipse indignus ita enim de se sentiebat) peccator. Sed interim tame eximiae v. tutes dc praclara opera eius, miracula erant: dc licet ille sic celare non pauci tamen e ius meritis se sensere molesti js liberatos. Quam vero celeriter fides eius optata inare trarita Domino,exco,quod subi j cimus, potest miraculo animaduerti. Cum dic dam iter faceret,qua transiturus erat, miser quidam iacebat homo a serpente ictus. Is veneno se per corpus dii fundere,versi in tumore, acerbissime cruciabatur,nihil nisi mortem expectans. Venientem ad eum locum virum Dei orabant qui aderant,ut paululum sit bsisteret, praestaretq; consilium, quid remedij esset homini calanatioso adhibendum. Tum ille misertus eiusnon sine lachrymis Crucis signum incum cae seirenteia pressit: moxq; tumor dc dolor omnis euanuit. Dignum sane erat ut Christus propter ruuna suum , qui crucem suam tollens, ipsiim secutus erat, dc carnem suam crucis xerat cum vitiis&concupiscent ijs Crucis ministerio dc mala pelleret, dc bona largi retur Seuerissime autem vir Dei prohibuit socijs, ne cui id indicarent:caeteris quoq; , qui illic aderant,dicebat. Dei beneficia non siis meritis sed illorum fide impetrata, net..1i '' , adscribenda putarent. Neque enim tantopere fur in furto deprehendi reformidat, quam hic vir sanctus hominum laudibus celebrari:quippe qui non alio,quam pecca- toris loco se haberet. Postquam autem ex mundi huius caligine ad illam lucem sempiternam commi grauerat, Dom inus non est passus sanctum suum, qui se occultauerat, diutius in obscuro latere,sed euidentibus miraculorum signis eius sanctitatem declarauit. Nam cum

eius venerabiles celebrarentur exequiae,oc sacrum corpus monumento conderetur,

, τὸ -'-loco. 'bi humatum est,tres lampades erant, quae non interdiu, sed noctibus acce

functe diui di solebant,praeterquam in praecipuis solennitatibus. Erat igitur etiam his solenni nitiis accen- tas preclara,non suneris,sed triumphi. Ecce enim,dum niuad sacrum funus inten--μ' - tisiiii vident in una ex ijs lampadibus ignem immenso lumi e corustare: Admiran tibus illis dc stupentibus etiam aliae duae diuinitus accenduntur, simulque omnes illii strius de se lumen spargunt.Fit clamor ecclesiae exultantis, dc Deum laudantium. M. currunt omnes tum indigenae tum peregrini,qui illic aderant, tanto spectaculo ob stupescunt. In iis suit etiam Comes Hubertus & socer eius Girardus Viennensis, do qui cum illis erant viri illustres non pauci. Vt vidit autem Hubertus Comes insigne mi raculum,irempsactus ex Episcopi aedibus,in quas ingressus fuerat, egressias est, dcormnia quae illic sibi vendi cara ibi reliquit. r G. territorio Gratianopolitano vir nobilis erat, Deum timens cum coniuge sua. Amauerat illos Anthelmus, totius boni amator. Deerant ijs proles, quod matronasterilis esset.Vtautem peruenit ad eos fama tot miraculorum, qua a Uul uiri viri

988쪽

fiebant ait uxor marito suo: ibo ad dominuni meum sanctum Anthelmum, nihil dubitans quin sit mihi a Domino prolem impetraturus. Abiit. preces obtulit de uotas ciam multa fide & spe domum reuersa, concepit & enixa est. Eiusmodi miracu. . i. ' ylum secerat etia in vita sua. Negocii cuiusdam expediendi causa venit Geneuam. Ho spitio acceptus est Buia mundo amico ipsius. Postquam assedit,Vbi est,inquit domi naὶ Volo eam videre.Venit illa. hortabatur vir beatus ambos, ut fidem coiugii& mu tuum amorem conseruarent.bonis operibus essent dediti, diuinodue timori sem per inhaererenti Dixit autem ad illum Buia mundus: Domine satis quidem omnia ex sen tentia habemus: sed unu quod vel maxime optamus deestmepe proles. Tum vir san. vi eius vocat ad se matronam,pingit Crucem in fronte eius dicitore iucundo: In nomi RQ ne Domini fac mihi unum n lium. Mox in virtute Crucis mandatum fides, & fide est se bis consecutus est. ncepit enim ex marito, dc oportuno tempore edidit filium. Adolescens quidam nobilis nondum adeptus militiae cingulum, oderat sanctum' 'virum sortassis ab illo quandoque obiurgatus. Is cum transiret reuerendum eius se pulcrum videret: ibi iacere homines morbidos & male affectos illorum fidem mit titiae tribuens, ibat cachinnans. Et ecce subito acri corri ' r sebre, & intolerabili acidore vexatur spem vitae abijcies. At colligens sese, duci coepit poenitentia, sociorum Muia 'ique manibus,cum per se non posset, eo perductus, humiliter veniam peti jt, vota nun ri Dei. cupaui hoc liberatus est.Idcirco enim corpore poenas luit, ut animo sanaretur. Alius quida nobilis adolescetulus hemitritaeo, id est, semitertiana febre dire crucia batur cui accedebat etiam morb' caducus. Is de vino, quo ablutum filii sacrum beati tho.quis viri corpu'bibens curatus est: eiusdeq; vini potu multi S diuersis sunt morbis liberati. coipus bea Mercator quidam ab extera regione reuertens, pro distractis mercibus suis aurum, argentum dc magnam serici copiam reportabat. Cum transii itteret autem Rhoda num flume,equus,cui ea omnia imposuerat cum sarcina e naui decidit. Et primo qui

dem videbatur ab illis qui erant in naui.dum fluminis impetu traiaretur: sed pressiis sarcina ab eorum oculis subductus est. Postquam igitur casso labore eum des jt meracator inquirere, eumq; se recuperatum desperauit, quod eo in loco sit quasi abyssus quaedam ut audiuit beati Anthelmi nomen dc miracula, fide dc spe animatus, venit ad sacrum corpus eius positoque illic cereo,quem in eius honorem consecerat,in vi silio dc preces incubuit munera obtulit, vota secit. Mane post celebrata diuinam steria per piissii micon scoris merita de diuina confidens misericordia redijt ad loco, a quo moestus recesserat, spe bona factus hilarior: dc ecce videt cadauer equi,quem longius vi fluminis raptum conspexerat, in portum eiectum, remque suam omnem saluamdcillaesam. cum sanε admiratione dignum esset. serita nihil madetactum ni ' hil ulla ex parte corruptum. Itaque ablata sarcina, stilius equi iacturam non magni pendens,Deo dc pijssimo eius conseillari gratias egit, laetusque abscessit. Sed si ego ea omnia,quae benignus Deus per seruum suum mirabiliter efficere nodesinit annotare velim,tempus me citius quam materia,deficiet. Non possum tamevnum illud praetermittere.quod caeteris longe antecellere videtuρ Fiscilliacum vocant rus, quod a Bellicensi urbe sex abest milliaribus. In eo puerulus quidam trium circiter annorum.matre eius alibi occupata,domo egressus, longiusque progressus, hac illac errabundus vagari coepit.Tarda tandem hora recordata mater pignoris sui, una dique circunspiciens.nec tamen ulla eius vestigia adspiciens, metu dc tremore corre pia,quod male agi cum paruulo suspicaretur, circunquaque sedula curiositate inqui suit eum. Ad extremum ad praeterfluentis rivi alueum se conserens, videt filiolum suum lapsiam in aquas: cumque procul ab aquis corpusculum agitari cerneret. existi mans eum adhuc vivere, in hanc erupit vocem: Deusdc sancie Anthelmei vobis reposim filium meum. Deinde accedens propiti hoc eum cxtraheris ab aquis, ut vidit exanimem, vellere capillos, scindere vestes, genas unguibus lacerare,pugnis verbera repectus,vallem omnem moestis complere clamoribus ccepit miseram se vociferas, et sibijpsi volens adferre manus. Accurrit vero pater anxius, aduolant vicini ad tam miserandum spectaculum,dolent vicem parentum miserorum. Inde domu deporta tur puer diti fouetur, sed non calescit nec quicquam in eo vitalis spiritus depraehenaditur cum a mane usq; in vespera sere conmtus esset. Igitur de eius sepultura agitur, sed mater se opponit.constantiq; animo dicit: Ego cadauer seram ad beatum Iohan nem de sanctu Anthelmum dominum meum. Credo eorum meritis a Dominore

stitutum mihi iri filium meum,que propter peccata mea abstulit mihi fraus inimici. Illa sic instante, pater paruuli corpusculum,comitate matre dc vicinis, in ecclesia Bel

989쪽

Icensem adducit.& ad beati Anthesmi deposuit sepulcrum. Aderant Hus urbis per .

multi utriusque sexus homines, qui eos secuti crant in ecclesiam, quibus misi e m. ' tris lamenta & fideles preces, lachrymas excutiebant. Na instar Canangae illius, inui. ructiso ta fidei constantia precianain instantia clamabat se peccatricem, sibi dicebat poenam tuus reuiui- deberi atque a se ultionem cxpetendam,non ab innoxio infantulo simul implorans

f .u: . illorum,quos duimus, suffragia. Nee est frustrata spe sita. Na paulo postis ital. ' cmpit moueri puer: sed mater territa, ab co recessit rei eventum contemplatura. D inde audiunir leues quidam infantuli vagitus: post paululum, cum nemo ad eum a cederer cunctis stupendibus surrexit & arrepto scipione qui iuxta illum erat, ad men

suram factus corpusculi eius ad sanctum sepulcrum progressus est, ibi j resedit. Tum

demit mater ausa accedere cum alijs affatur pueri & ille respodeEprorsus incolumis. nec quidqua mali senties perinde ac si nihil incommodi perpessus estet. Existit apud nanes inges exultatio,cu timore quodam dc admiratione coluncta: sset parentes preo galidio, pictate mouentur uniuersi. Clerus, nobiles. plebeii adueniunt, Deum pariter omnes laetabundi laudant de pr dicant qui per sanctos suos faciat magna & admiratiada: Cuius imperium & potem se porrigit in omnia secula seculorum Amen. Op 3 - In Ecclesia sane Bellicen neritis beati Anthelmi multa alia facta sunt miracula, iis tui, i, quae hominum incuria non sunt in scripta redacta: quanquam eor intam inges pro se hocst numerus tantaque assiduitas vi comena orario 'nia non possint: quandoc5cula. stuentibus undique turbis ad eius venerabile corpus innumera credentibus beneficia obtingunt. Gaude igitur & laetare Ecclesia Bellicensis cum tota dioecesi, tam eximii patris illustrata praeconius. Laetamini ciues: quia quem in vita meruistis habere pasto rem minc multo etiam magis protectorem&pium apud Deum intercessorem a betis Laetamini vel maxime omnes vos qui in Clcro cilis, quibus t1tus obtigit thesauru :quo locu pictati, non sentietis inoliam, si tamen digna veneratione vos noste o stenderitis,qua mis&qualis sit,&quanto colendus honore. Non desinet ille vestri curam gerere per illum Domino jargiente, multa vobis aderit prosperitas &pax, si nequa non potest ulla crescere ecclesia,nisi forte,quod absiti circa illum negligentes sitis. Date igitur operam,ut ex animo illum diligatis ac veneremini, si modo Deum vere diligitis si Dco placere cupitis, cui placet ille. Eo enim vos inuitat omnipotens remunerato siquando tot admirandiS, ut cernitis eum signis ornat. Quem ergo Deus potenter & magnifice, illum vos pie ac religiose . quantium humana seri fragilitas, . honorate cum summa reuerentia. Qui vos incat s cupit habere socios deuotos lia bear in terris cultores. Quicquid ei a vobis erit honoris impensium,iii vos redudabit.. Ille vobis conserre aliquid potest, vos illi nihil. Non eget ille vestra ope qui summo fruitur bono. Sanctis habere honorem, nihil aliud est quam Deum ipsim honorare, nor. in Deis qui incis est,&cuius corporis membra sunt illi. Habetis in illo exepla virtutum illum ictuntati stria: sit ille vobis instar speculi ob oculos propositus,sa nctisque sectandis moribus il lum imitamini, ut ad quam ille iam peruenit beatitudinem, eam vos quoque, illius meritis Sc precibus adiuti adipisci mereamini. Quae nostra humilitas vestrae amplitu dini ausa est suggerere,ca vos loge rectius curaturos no dubi tam iis,quam nos ulla discendi facultate consequi possimus: praestante Domino nostro Iesii Christo quicum Patre & Spiritu sancto vivit & regnat per infinita secula, Amen.

VITA SANCTI PATRIS NOSTRI SAMSONI sHOSPITvM EXCEPTORIS, AUT HORE SI MEO ne Metaphraste.

. A RTI M quidem magno Samsoni gratum nostra an,

mum significantes,&ei cultu debitum exhibetes: partim'. autem hominum iustam vitates repς rhensione, ad hanc accessimus orationem, .c illius scribendae vitae munus gra te subimus. Quomodo enim non optimo iure reprς hei Ideremur, si cum multorum aliorum sanctorum, partim quide Martyrum, partim autem,qui Deo alia rationei a/ cucru nt, horum quidem labores & certam i na, illorii ve tro vitam & res gestas diligenter conscripserimus: hunc Iautem magnu Samsonem videamur contenere,&mnxi

i me, quiest adeo propinquus,dc quod ad sepulcra qu idem

attincta

990쪽

attinet quod res efficit admirabiles est nobis viciniis: id: ctim millum ex iis, qui nos

praecest erunt,inuenerim iis, quisuerit eiusdena, cuius nos antini R vitam illius scriptis diligenter mandatierit. Neque vero me latet, a viro pio & Pontifice,& culus etiam magna suerit eruditio, unoemium magni Samsorus compositum fit illi' Encomtum. Ego autem dico vitam sinisulatim β βψη ςHeompositam &accurate res illius tractantem,&quae praeterea rerum mirabisium sa C ic dytis amplam faciat mentionem. Hoc enim neque alios nouimus qui in hodiernum

usque diem secerint. neque nos id satis facere possumus, qui ab illis temporibus simus mulitim remoti neque eius vitam persecte persequi, nisi solum eam referre paulo diligentilis.& pauca ex eius miracu lis viris piis ad Dei gloriam exponere. Eius en ii si paeuum xitae opusculum, in quod E clero acceptum incidimus, id vilium est non solum negligenter com positum, sed etiam testati r eum , qui id composui sinihil habuisse e ruditionis: immo vero nec ea ipsa quae narrat, fatis persecte & ab solii te traduntu r, &longe abii inta summa persectione. Quinetiam illud opus quo diu usi sumus, ima enimus se habere similiter,&ex eadem ut aiunt factum esse fidelia, ct inscriptum qui dem esse Eneomium diuini Samsonis. & habere singularem quandam narrationem eorum quae ab illo in vita gesta sunt: sed parce admodum,& maligne viris bonis prς

bens guistum eius miraculorum. Quod autem nos omnium maxime conturbat est quod ipsi quod ad res gestas attinet cum eas aliunde habere non liceat, eos sumuste cuturi. Ea de cauta petimus nobis dari veniam ab ijs, qui legentea. quae sunt a nobis ea laborata, ut nos non condemnent negligentia neque hanc minime examinatam re liciant narrationem. Neque enim nostrum est hoc opus, ut pri is diximus, sed sumus aliorum secuti vestigia. Illi id itaque Herodoti hic poterit commode dici, esse potius Istixi calceum. etiamsi ipsum induerit Aristagoras. Ita autem habet Hic ergo magnus,& cuius omnem orbem terrae peruasit fama Samson genus qui- cap 1. dem duxit ex illa celebri & inclyta Roma. Ortus est autem ex non ignobilibus nee vulgaribus parentibus, sed etiam valde honestis&claris: quorum magnae quidem e rant opes:gloriabantur aute se genus ducere ex sanguine Imperatoris. Sed clim viri pilentes. huius maximi res externae ita se haberent, neque res quoque suas habebat contem p tui. Quomodoὶ Nam &virtutis magnam curam gerebat,& diuinae scripturae lectioni erat intentus:& tanquam iucundissimo cibo ei diligenter adhaerebat:&breui tempo re venit ad omnem cius cognitionem. Vertim cum neque medicinae, quae erat arsual dξ humana vir longe humanissimus studium abiecisset, sed se etiam ei diligenter de me. dimet etiam si arte partim admodum ad quaestum sit usus, in pauperibus ta men cessit diuinae gratiae ministerio morbos curans immedicabiles, & tanquam gratiae velame to arte utens propter summam humilitatem. Postquam autem cius parentes e vita excessissent, non amplius cunctabatur, nec cir udisserebat: sed apta accepta occasione, utpote quod nullus esset prohibiturus ea facie bat quae sibi videbantur, & ijs in quas cadit interitus diuitiis & q stini ad breue tem p diuitias comulabat aeternas, conuenieter diuinς voci Domini. liubet vendere ea,quq habet.& praebere cleemosynam,& hinc pararc crumenas, quae minime vetera sicunt. Dabat vero opes non parce, nec paulatim,sed nec guttatim distillans, sed profuse ad. tabesai , modum &large ambab',ut dicitur manibus effundens in ventres pauperum aut esu est in pa 'rientium: idque non semel, aut bis sed per totam vitam: Ei enim semper aequalis, & cu r eo nutrita fuit eleemosyna.Seruorum autem greges nolebat amplius apud se mane re neq; in seruos uti arroganter imperio: sed potius libertate, dignabatur ingenue,e is abunde praebens quod ad victum sussiceret. Quid enim ei opus crat seruitute honii num Mi se verum &germanum seruum Domino consecrauerat 3 Sic itaq: in faciat Tiates aifectus,&quibus temporalibus tanquam vinculis laxatus, erat re vera leti is&accinitiis,& una quidem tunica,vno autem famulo contentus. Deinde Roma relicta hie vir egregius in hanc nouam venit Romam, diuini, inquam, Constantini ciuita- 'tem. Atque quaenam quidem eum causa permoveri nequaquam possum dicere. Sed non sine Dei numine neque omnino inutiliter versat' est in hac regia ciuitate: in qua quantu, si est etiam saerum eius corpus repositum thesaurus sacrosanctu diuitiae, quae minime

consumuntur, omnium morborum remedium. Anctorum

Hic ergo omni ex parte magnus Samson,cum ad hanc peruenisset ciuitate, in qua. cap.. dam parua& humili domo habitabat.In proximi autem cura gerenda assiduus. Nam cum nanc domum benignitatis argumentum,& gratuitam fecisset ossicinam,cos, qmorbo premebantur,hospitio excipiebat,& fraterne tractabat nec solum iacos otii. fidis'

SEARCH

MENU NAVIGATION