장음표시 사용
241쪽
ea supplicia leviget, quae Deus minatur aeterna. Mumana generis adversarius , quum praesentis vltae gloriam Spon- - ' det , quid aliud dicit quam, Gustate , ct eritis sicut dissAc si aperte diceret: temporalem conci placentiam tangite, & in hoc mundo sublimes apparete. Antiquus hostis , quum a cordibus hominum timorem divinar sententiae amovere conatur, quid aliud loquitur , quam id quod primis , minibus dixit: Cur praecepis vobis Deus ut non eomedoetis is omni ligna paradisis divino munere redemptus homo justitiam recepit, quam dudum conditus amisti s robustior se iam contra blandimenta callidae persuasionis exercet 3 quia experimento didicit, quantum obediens esse debeat praecepto. Et quem tunc culpa d xit ad poenam , nunc poena sua restringit a culpa: ut tam to magis delinquere metuat, quanto cogente supplicio, ia re ipse iam, quod perpetravit, accusat. Callidus adver
in Sarius contra primum hominem parentem nosmuri in re bus se tentationibus erexit: quia hunc videlicet gula, Vana orta avaritia tentavit 3 sed tentando superavita' quia sibi eum per consensum subdidit. Ex gula quippetentavit, quum cibum ligni vetitum ostendit, atque ad comedendum suasit. Ex Vanagloria tentavit, quum diceret : Eritis sicut dii. Ex avaritia tentavit, quum diceret: ' Scientes bonum er madum. In hoc ergo eum ad superbiam .. ,. traxit, quod illum ad avaritiam sublimItatis excitavisi , Qus hvs .m is i diabolus primum hominem stravit , eisdem modis secundo homini tentato succubuit. Per gulam te b. 4. lavit, quum dixit : Die , ut lapides isti panes fiant. Per n. .. Vanagloriam tentavit, quum 'dixti: Si Flius Dei es , mitte te deorsum. Per sublimitatis avaritiam tentavit, quum re na omnia mundi vostendit dicens e me omitia tibi dabo, Moral. ig. sI eadens adorainris me. Quid est, quod ad auram postmeridiem Dominus deambulat, nim quod Ex t serientidii 3. v. charitatis abscesserat, & peccatricem animam culpae suae frigora constringebant φ Increpavit ergo Adam deambulans, Iut caecis mentibus nequitiam suam, non solum sermoni
' sa Haec in nostro eat scribae Incuria desunt, quae tamen, ut Ien aeum cons rem, ex. Gregor.' supplere visum mihi fuit.
242쪽
. bus, sed etiam rebus aperiret: quatenus 'peccator
. MO , & per verba, quod secerat audiret , & per
deambulationem, amisso aeternitatis statu , mutabilitatis Suae inconstantiam cerneret, & per auram servore cli ritatis expulso, torporem suum animadverteret, & per declinationem solis cognosceret , quod ad tenebris P - Moeia m.
Pinquaret. Scriptum est Vmoit Deus Adam , di xit ei : Ubi ει Quid est , quod Dominus Adam posts e s. s. lapsum requirit, dicens: Ubi es Numquidnam divina potentia nesciebat , post culpam servus ad quae latibula
iugerat Sed quia vidit in culpa lapsum, iam Sub pec-
to velut ab oculis veritatis absconditum, quia renebras erroris ejus non adprobat, quasi ubi sit peccator ignorat. Omnipotens Dominus Adam & vocat, & requirit, dicens : Ubi es t Per hoc quod vocat, signum dat , quia M. Poenitentiam revocat. Per hoc quod requirit, aperte insinuat , quia peccatores iure damnatos non ignorat. Humanum genus contemplationem lucis intimae habuit in v. 13. paradiso sed sibimetipsi placens , quod ad se recessit, lumen conditoris perdidit, eiusque faciem , ad ligna para- dysi fugit: quia post culpam videre metuebat, quem ama- 're consueverat. Sed ecce post culpam venit in poenam: ex mena autem ad amorem redit; quia quis suein culpaestinus , invenit fatque illam iaciem, quam timuit In cu pa excitatus requirit ex poena : ut iam caliginem caecit lis. suae fugiat , , atque hoc ipsum, quod auctorem suum non videt, graviter perhorrescat. '
FIxum statum temporum In praesenti saeculo habere non possumus , ubi transituri venimus : alve hoe ipsum nostrum vivere, quotidis a vita transire est. Quem videllecthmum temporum primus homo ante culpam habere non potuit ; quia tempora , eo Stante, transibant. Sed post quam deliquit, in quodam se quasi lubrico temporalitatIs posuit. Et quia cibum comedit vetitum, status ui protu
243쪽
nus invenlt de Ehun. Temporum mutabilItatem, non solum exterius, sed interius quoque homo patitur , dum ad meliora exurgere opera conatur. Me.is etenim mutabilitatis suae pondere ad aliud semper impellitur quam est:& nisi in statu suo arcta custodiae disciplina teneatur, semper ab inferiora delabitur. Quae enim semper stantem deseruit, statum, quem b habetat, amisit. Omne etenim tempus . hoc nostrae mortalitatis quamdiu nos In hac nostrae mutabilitatis corruptione retinet , aeternitatis nobis incommutabilitas non apparet. Qui igitur diem iam aeternitatis videt, aegre diem suae mortilitatis sustinet. Scri'rum est in libro beati Job: Pereat dies, in qua nasus sum.
In die quippe justitiae homo est conditus, sed jam in
tempore culpae natus. Adam enim conditus , sed Cain prsemus natus est. Quid est ergo diei nativitatis maledicere nisi aperte dicere: dies mutabilitatis pereat, & lumen aeter. nitatis erumpati Hoc tempus nostrae mutabilitatis non quandoque ita periturum , id est, transiturum est, ut mala Sit sed ut penitus non sit , Angelo in sacro eloquio adtestante, qui ait: μμ visentem in saecula, quia tempus jam non erit. Nam etsi Propheta dicit: Erit tempus eorum in aetemum, qlm, per momenta tempus deficit, nomine rein poris eorum desectum vocavit, ostendens, quod Mne omnimodo desectu , deficiunt hi, qui a visionis intimae con- Solatione separantur. Nos quippe ', quia de propagine primi minis nascimur , radicis amaritudinem quasi in vir Mio retinemus. Nam quia ex illo originem ducimus, ejus Cursum nascendo sortimur , Ut eo ipso momento quotlidiano quo vivimus , inceruntes' a vita transeamus , & vivendi nobis spatium, unde crescere creditur, inde decrescat. Durri. Intintia ad pueritiam . puetitia ad adolesce riam , adolescentia ad juventutem , senectus transit ad mortem in cursu vitae praesentis , ipsis suis augmentis ad detrimentum. miser homo compellitur, & inde semper deficit, unde se proficere in Spatium Vitae credita . . t
244쪽
De dista dia ' Phrum sociorum, aitque hominum sub praevaricatione constitutorum. PRiusquam Redemptor noster per carnem nasceretur, discordiam cum Angelis habuimus , a quorum es ritate , atque munditia per primae culpae meritum , per quotidiana delicta longe distabamus. Quia ergo peccando extranei eramus a Deo , extraneos nos a Silo cons tio deputabant Angeli cives Dei. Sed quia nos cognovimus Regem nostrum , recognoVerunt nos Angeli cives suos. Quia caesi Rex terram nostrae carnis adsumpsIt, infirm ratem nostram angelica celsitudo non despicit. Ad p cem nostram Angeli redeunt , intentionem prioris di cordiae postponunt: & quos infirmos prius , abjectosque despexerunt, iam socios venerantur. In veteri testamemto Loth , & Josue Angelos adorant, nec tamen adorare prohibentur: Johannes in Apocalypsi adorare Angelum viniit, sed tamen idem hunc Angelus, ne se adorare debeat, compescuit, dicens : Vide ne fueris p conseretis βω- sum ct fragrum tuorum. Quid est, quod ante Redem toris adventum Angeli ab hominibus adorantur , & t cent, postmodum Vero adorari refugiunt: nisi quod naturam nostram , quam ' prim desexeiunt , postquam hanc Super se adsumptam conspiciunt, substratam sibi videre pertimescunt' Nec jam sub se velut infirmam contemnere ausi sunt, quam super se videlicet in caeli Rege Venerantur. Nec habere dedignantur homiuem socium, sui super se adorant hominem Deum.
De Jerusalem caseste, vel ejus rivo . ' - '
rusalem visio pacis interpretatnr. Hi nimirum Ρ- is rusalem habitant, qui in visione pacis intimae men-
tςm figunt. Scriptum quippe est: Jorinatem adscaitur ζ'
245쪽
in cisitas. Quia enim illa internae pacis visio ex sanctorum civium congrmatione con truitur, Jerusalem caelestis ut civitas aedificatur. Superna illa Jerrusalem civitas dum inti c. peregrinationis terra flagellis percutitur , tribulatim, bus tunditur , . ejus lapides quotidie quadrantur. Ipsa est civitas, scilicet , sancta Ecclesia, quae regnatura in caeso adhuc laborat in terra: cuius civibus Petrus dicit: tanquam lapides visi superadisse,nim. Et Paulus ait: Dat agricultura , Dei ad Fatis estis. Jerusalem civitas habet hie an sanctoriim moribus magnum iam aedificium suum. Ia
aedificio quippe lapis super lapidem ponitur , & qui podi
tat alterum, Portatur ab altero. Isaias Propheta ait a b is Dominui , cuyus ignis est in Sion, ct caminus ejus in Je- Husalem. Plus est enim Caminum esse, quam ignem; quia ignis esse & parvus potest , in camino autem vastior flamma succenditur. Sion Vero speculatio , Jerusalem a tem visio pacis dicitur: pacem vero nostram hic interim speculamur, ut illic postmodum plene Videamus. Ex am
re omnipotentis Domini in Sion ignis est, in, Drusalemve caminus 3 quia hic amoris ejus flammis aliquatenus ardemus, ubi de illo aliquid contemplamur. Sed ibi plene ardebimus , ubi plene vidcismus, quem amamus.
De Bassonia. , sesque citatiminia. , - clandum est, quod Sennaar latissima vallIs est, ins3- - 4s. o qua turris Babyloniae a superbientibus aedificari coeperat. Stainaar quippe interpretatur festor eorum : ouae tu . ris liguarum facta diversitate destructa est, quae G Babylon dicta est, pro ipsa Videlicet confusione mentium , a que linguarum. Babylon confusio interpretatur. Rem igiatur insecunda mens Babylonis filia nuncupatur, quae In eo quod nequaquam bona opera germinat, dum mullo ordine. rectae vitae componitur, quasi confusione matre generatur. Scriptum est: Descende, reia is piavere vieto sita Babylon, sede in terra: non est solium Aia Chaldaeorum. Huniana
igitur mens, postquam statum salutis PQ didit, ad com
246쪽
HonIc suae e malum , appellatur Virgo , vel incorrupta, quod dudum fuit di cui apth per increpationem dicitur divina voce, Deseende. In alto quippe humanus animus stat, quando supernis retributionibus inhiat; sed ab hoc statu descendit, quum turpites vlchra sese defluentibus mundi desideriis subjicit. Certissime filiae BabylonIs dicitur e Seia Moria. 14. de in pulυere; quum enim semper terra sit puIuli, quid Per pulverem nisi cogitationes debemus accipere at
dum importune, ac silenter in mente volant, eius ocu alas excaecant. Et quid per terram, nisi terrena actio deis
v natur ' Reproborum mens prius ad cogitanda prava dejicitur, & postmodum ad iacienda. Recte ergo filiae Babylon, quae ab hoc internae rectitudinis iudicio descendit , per serientem sententiam dicitur , ut prius In pulvere , & post in terra εedeat: quia nisi se in cogit
tione prosterneret, in malo opere non haeMSset. Scen- μω. is. dens enim, impulvere residet : quia caelestia deserens, terrenis cogitationibus aspersa In infimis vilascit. Sunt Moral. r.
nonnulli, qui quum parVa agunt, de semetipsis magna' ' sentiunt. In estum mentem sublavant, & praeire is c iteros virtutum meritis putant. Hi nimirum apud se introrsum humilitatis sterquilinium deserunt & elarionis .ifastigia ascendunt. Illum videlicet imitantes, qui NImus se apud se extulit, sed eleVando profrravit. Illum Imitantes , qui accepta conditionis dignitate contentus non fuit,
dicens: In caelum conscendam, super astra eaeli exaltabo s
mem meum. Apostatae Angelo math conjuncta Babylania, id est, confusa multimo peccantium dicit 'Sὸdeo Regi mna , Ο UIdua nom sum. Quisquis ergo Introrsus intumes- Laecit, In altum se apud semetipsum posuit, sed eo se gravius In infimiς deprimit , quod de se infima veraciter sentire contemnit.' Leaenae nomine aliquando huius mundi civitas, id est, Babylonia designarur, quae contra vitam innocentium Imrmestate crudelitatis e fatur , quae ant quo hosti quasi sari inimo leons sociata, perversae seminaslanti eius semina conc*li ,' & reprobos ex se filios
ad simillaudinem illius, quasi crudelas catulas gignita C tuli leonum sunt quilibet reprobi ad iniquam vitam, -- lignorum spirituum errore generati: qui & simul omnes
247쪽
universam mundi civitatem , quam praedixinius, Babyloniam faciunt, & ramen hi iidem singuli Babyloniae filii, quasi non leaena, sed leaenae catuli vocantur. Sicut Sioa tota simul Ecclesia dicitur, filii autem Mon Sanctorum quique singuli memorantur 3 Ita & filii Babyloniae singuli
. . quique reproborum, & eadem Babylonia simul omnes re .. .,. Probi Vocantur. Sancti Viri quandiu in hac vita sunt, seis. metipsos solliclin circunspectione custodiunt, ne leo ci euiens insidiando subripiat. id est, antiquus hostis sub aliqua imagine virtutis occidat ne leaenae vox auribus obstrepat, id est, ne Babyloniae gloria sensum ab amore
Quid significet area dii ii. A diluvii, quae inserius ampla, sum Ius vero angusta
zi. 4. n. describitur, Sancta Ecclesia figuratur, quae a trecentis di sexaginta, ac triginta cubitis ad unum cubitum colligituri quia ab ea atitudine, quam Mncta Ecclesia in membris suis adhuc infirmantibus habet, paulisper angustata, & in altum P oficiens, ad unum tendit. Ratio exigit, ut creda mus , quod in illa arcae latitudine omnes hestiae, cunctaque quadrupedia atque reptilia in interioribus fuerunt, . homo vero atque volatilia nimirum in superioribus.' Juxta sum riorem etenim partem senestra fiuit in latere, , qua cor' vum vel columbam dimisit homo, ut si jam diluvii tram Sissent aquae, cognosceret. Et quia arca eadem in uno iuucubito consummata, homo & volatilia juxta cubitum fuci runt. Recte per arcam universa Ecclesia ides natur, quas adhuc in mustis suis carnatibus lata est, in paucis spiritua libus angusta. Et quia ad unum hominem, qui est sine pectis. , is , colligitur, quasi in uno cubito consummatur. Arca E. es. in undis diluvii Ecclesiae typum gessit, quia scilicet ampla
in inserioribus, & angusta in superioribus suli 3 quae in
summitate etiam sua ad unius mensuram cubiti excrevisi
248쪽
insulas quippe quadrupedia atque reptilia, superius vero aves & homnes habuisse credenda est. Ibi lata extitii arcet ubi bestias habuit: ibi angusta, ubi homines Servavit. quia nimirum Sancta Ecclesia in carnalibus ampla est, in spiritualibus angusta. Ubi enim bestiales hominum mores tolerat, illic latius sinum laxat. Ubi autem eos habet, qui spirituali ratione sustulti sunt, illic quidem ad summum dincitur sed tamen, quia pauci sunt, angustatur. Lata quippe via eri qua dueit ad perditionem, est multi sunt, qui vadunt per eam: angusta porta est , quae ducit ad vitam, pauci sunt, qui inveniunt eam. Eo usque arca anguStatur in summis, quousque ad mensuram unius cubiti perducatur : quia in Sancta Ecclesia quanto sanctiores quique Sunt, tanto pauciores. Quae in summo ad illum perducitur, qui solus homo in hominibus, & sine ullius compa, ratione natus est Sanctus. Qui iuxta Psalmistae vocem, Factus est 1icut pavier unicus in adscio.
De electis ante legem vel sub lege exortis.
R electi ab ipso mundi primordio ante redemptio- 10 nis tempus exorti sunt, & tamen huic mundo se
nietipsos mortificare curaverunt. Qui conscriptae legis ta- hulas non habentes, quasi ab utero mortui sunt, quia avotorem suum naturali lege timuerunt; & quum venturum Mediatorem crederent, studuerunt summorere . mortificandis voluptatibus eriam, quae scripta non as ceperant prae
.cepta. Serrare. Tempus illud, quod juxta mundi initium mortuos huic. Saeculo patres notiros protulit, quasi abortivi uterus fuit. Ibi namque Abel, qui occidenti se fratri restiatisse non legitur. Ibi Enoch, qui talem exhibuit vitam, ut . ambulaturus cum Domino transferretur. Noe scilicet, per .hoc quod divino exanuni placuit, in mundima mundo su . perstes fuit. Abralaam Patriarcha , dum peregrinus extiti saeculo , faetias est amicus Deo. Isaac quippe caligantibus carnis oculis, per aetatein quidem . praesentia non . Vidit, sed per virtutem prophetici spiritus, in suturis etiam Saeca
249쪽
33. 1.lis magna videndi luce radiavit. Jacob iram fiatris humiliter fligit, elementer edomuit. Qui prole quidem secundus
extitit, sed tamen spiritus ubertate secundior, eamdem prolem sub prophetiae suae vinculis adstrinxit. A mundi primordiis , dum quosdam paucos electos Mose scribente cognoscimus , pars nobis maxima humani generis occultatur. Neque enim tot iustos solummodo usque ad acceptam legem extitisse credendum est, quot Moses breuissima descriptione perstrinxit. Quia ergo a mundi primordio edita multitudo bonorum ex magna parte notitiae nostrae subtrahitur, m. a. ia quaSi abortivum absconditum Vocatur. Fuerunt in Israeli-
populo sancti viri Patriarchae atquae Prophetae, qui
, montes iure vocarentur: quia per vitae meritum ad caelestia propinquaverunt. Sed incarnatus Unigenitus istis montibus aequalis non fuit, quia naturam, Vitam, & merita omnium ex sua divinitate transcendit. Dominus Jesus-Chri Baiai.i. mom Super Verticem montium dicitur, quia excelsus ex divinitate sua inventus est etiam super cacumina Sanctorum : ut hi, qui multum in Deo prosecerunt, ejus ventigia vix potuissent tangere ex Vertice cogitationis. Electi, Λ qui post acceptam legem In hoc mundo nati sunt, auctori 6 suo eiusdem legis sunt admonitione concepti. Sed tamen quasi concepti lucem minime Viderunt: quia ad adventum incarnationis dominicae , quamvis hanc fideliter crederent,
Joa. .rx. pervetare nequiverunt. Incarnatus Dominus dicit : Ereuis . , . mundi. Atque i a LuX ait: Multi pro rei σ 7- justi desideraverunt videre, quae videtis , non viderunt. Quia ad spem venturi Mediatoris apertis Prophetarum v cibus excitati, nequaquam pori erunt cernere eius. incam nationem. Ante adventum Redemptoris nostri multitudo
. electorum formam quidem fidei habuit, sed hanc usque adapertam visionem divinae praesentiae non perduxit ue t quia prius hos mundo mors interveniens rapuit, quam mani-4. sesta mundum veritas inlustravit. Mediatoris adventum,' quem patres in lege positi diu praestolati sunt, ad vitae suae requiem populi gentiles invenerunt, Paulo adtestante, qiil ait: Quod quaerebat Israel, Me non rat consequutus, elee
250쪽
De electis viris ante adventam CDJses exortis. Mira 'divina dispensationis opera libet cernere, qu modo ad inluminandam noctem vitae prarientis , astra quaeque suis vicibus in caeli faciem veniam , quousque in finem noctis Redemptor humani generis, quasi Verus Lucifer surgat. Nocturnum namque spatium, dum decedentium , sucedentiumque. stellarum cursibus Inlustratur, magno caesi decore peragitur.. Ut scilicet fioctis nostrae tenebras Suo tempore editus , vicissimque permutatus stellarum radius tangeret, ad ostendendam innocentiam, venit Mel ad docendam actionis munditiam, venit Enoch; ad insinuandam longanimitatem spei & operis, venit Noe; adimnifestandam obedientiam, venit Abraham; ad demons trandam conjugalis vkae castimoniam , venit Isaac I ad insinuandam laboris tolerantiam, venit Jacob; ad rependendam pro malo bonae retributionis gratiam, Venit J Sem; ad ostendendam mansuetudinem, venit Moses ; ad informandam contra adversa fiduciam, venit Ionae; ad ostendendam inter flagella patientiam, venit Job. Ecce quam fulgentes stellas in caelo figuraliter cernimus ut inon senso pede operis, iter nostrae noctis ambulemus. Cognitioni hominum divina dispensatio quot iustos exhibuit, quasi mi astra super peccantium tenebras caelum misit, quoum verus Luciser surgeret, qui aeternum nobis mane nuntians, stellis ceteris clarius ex divinitate radiaret. Electi omnes ... dum indiatorem Dei & hominum bene vivendo praeeunr, & rebus & vocibus prophetando promiserunt. Nullus etenim iustus fuit, qui non eius per figuram nuntius extiterit Dignum quippe erat ut In semetipsis bonum omnes ostenderent , de quo & omnes boni essenr & quod prodesse omnibus scirent. Unde & sine cessatione promitti dcbuit, . . . quod & sine aestimatione dabatur percipi , . & sine fine re- tineri: ni simul omnia sarcula dicerent, quid In redempti ne communi saxulorum finis exhiberet. o '