장음표시 사용
351쪽
men hidicio agitur, ut per eorum ignoram Iam hi etiam, hul sequuntur , oisendant. Hinc namque in Evangelio per, semetipsam Veritas dicit: Si reus emo DCatum praebeat, ambo in Disam ea M. Hinc Psalmista , mon optantis anῖ
mo, sed prophetantis O mysterio denuntiat, dicen&r- Obscurentur oetui eorum , - videant,'dorsum iliorum se--
per ineu a. oculi quippe sunt, qui in ipsa honoris summi facie positi providendi itineris ossicium susceperunt: quibus hi nimirum , qui subsequenter . inhaerent, dorsa nominantur. Obscuratis ergo oculis dorsum flectitur ὁ quia quum lumen scientiae perdunt , qui praeeunt, prosecto ad
portanda peccatorum cur 'antur onera, qui Sequuntur. In
. I, digni quique tanti reatus pondere fugerent, si Veritatis sententiam Sollicita cordis aure pensarent, quae ait: Qui sea in Haltetaoerit unum de pusulis istis, qui in me credunt, e ped i ei, ut suspendatur mola asinaria collo ejus , er demerga Grego ibi sur in profundum maris. Ne temerare sacra regiminae, quis P est, audeat, & per concupiscentiam cui
minis ducatum suscipiat perditionis. Hinc enim pie J cobus prohibet, dicens: Nolite plures magistri fieri , se
. tres mei. Hinc ipse Dei , hominumque. Mediator regnum percipere vitavit in terris , qui supernorum Spirituum quoque scientiam, sensumque transcendens ante saecula regnat in caelis. Plerumque adversitatis magisterio sub disciplina cor premitur: quod Si ad regiminis culmen erupit,e. Raeg. e. in elationem protinus usu gloriae permutatur. Sla Saul, qui Q. indignum se prius considerans fir at, mox mr regni gu- .Ret bernacula percepit, intumuit: honorari namque coram p a K. i. pulo cupiem, dum reprehendi publice noluit, ipsum , qui: κ., i, regno se unxerat, Scidit. Sic David Propheta auctoris . iudicio pene in cunctis actibus placens, mox ut pressuraepondere cari It, in tumorem vulneris erupit, factusque est in morte viri crudeliter .rigidus, qui . in adpetitu seminae fuit cnerviter fluxus : & qui malis ante noverat pie parcere, in bonorum quoque necem post didicit sine obstaculo retractationis anhelare. Prius quippe serire deprehensum
352쪽
persecMutorem noluit, de post cum damno desudantiς exercitus etiam devotum militem extinxit. Quem profecto ab iesectorum numero culpa longius raperet, nisi hunc ad veniam flagella revocassent. Plarumque qui subire magist rium pastorale cupiunt, nonnael a quoque bona opera animo proponunt. Et quamvis hoc elationis intentione apperant , operaturos tamen se magna pertractant: fitque , ut aliud in imis intentio suprimat, aliud tractantis animo superficies cogitationis ostendat. Nam sibi ipsa de se mens saepe mentitur, & fingit, se de bono opere amare quod non amat, de mundi autem gloria non amare quod amat: saepe mens principare appetens fit ad hoc pavida , quum
quaerit, audax. quum . pervenit. Tendens enim, ne non
serveniat, trepidat: sed repente perveniens , iure sibi hoc debitum, ad quod pervenerit, putat. Quumque percepti principatus ossicio perfrui saeculariter coeperit , libenter
obliviscitur i quidquid religiose cogitavit. Nece- est, ut
quum cogitatio extra usum ducitur, protinus mentis oculus ad opera transacta revocetur: ac penset quis piis, quid subjectus egerit dc repente cognoscit, si praelatus bona . agere, quae proposuerit, possit. Nequaquam valet in culmine humilitatem discere , qui in imis positus non desiit superbire. Nescit laudem, quiun suppetit iugere, qui ad hanc didicit, quum deesset, anhelare. Nequaquam Vincere avaritiam potest, quando ad multorum sustentationem
tenditur is, citi sussicere propria nec soli potuerunt. Ex ante acta ergo vita se quisque inveniat, ne in apoetitu se culminis imago cogitationis inludat. Plerumque in occupatione regiminis ipse quoque boni operis usus perditur, qui in tranquillitate tenebatur: quia quieto mari recte navem Imperitus dirigit 3 .Q turbatus autem tempestatis fluctibus etiam peritus se nauta confundit. Quid est potestas ctilinianis ni si tempestas mentiis' In qua cogitationum semper procellis cordis . navis quatitur, huc illucque incessanter impellitur, ut per repentinos excessus oris & operis, qua- . si per obviantia saxa, frangatur. Inter haec, quae protin Tlimus ,. quid sequindum est, quid tenendum, nisi ut vir- Tom. XL. Rr im
353쪽
tutibus pollens coactus ad regimen ventit , Virtutibus 'Dii. cinis nec coactus accedat Ille si omnino rerutitur, c 3- veat ne acceptam pecuniam in sudarium ligans, de ejus
occultatione iudicetur. Pecuniam quippe in sudario ligare est percepta dona sub otio lenti torporis abscondere. Indignus quisque , quum regimen . appetit, adtendat ne . peritiis. Q. exemplum praVi OPeris phariseorum more ad ingressum M. regni tendentibus obstaculum fiat: qui juxta magistri v cem , nec ipsi intrant, nec alios intrare permittunt. Gn- Siderandum quoque est, quia quum causam populi electus Praesul suscipit , quasi ad aegrum medicus accedit. Si ergo adhuc ejus in opere passiones vivunt, qua presumtione Percurium mederi properat, qui in facie vulnus portat xx XVII L De eoniasa Episcopis potestate ligandi atque suomia.
.. ΡRaedicatores Sancti qui districtum Dei judictum m
,ε n. tuunt, animarum Judices fiunt& alios damnant vel liberant, qui semetipsos damnari metuebant. Horum pr secto, nunc in Ecclesia Esnscopi locum tenent. Solvendi atque ligandi auctoritatem suscipiunt, qui gradum regissenis sortiuntur. Grandis honor pontificalis, sed grave pondus est istius honoris. Durum quippe est, ut qui nescit tenere moderamina vitae suae , judex vitae fiat alienae. Pl rumque contingit ut ipse iudicii locum tenear, cui ad locum Vita minime concordat. H saepe agitur, ut vel damnet immeritos, vel alios ipse ligatus solvat. Saepe in solvendis ac
ligandis subditis suae voluntatis motus non aurem causarum
merita sequitur. Unde fit, ut ipsa hac ligandi & solvendi Potestate se privet, qui hanc pro suis vi untatibus & non pro sublectorum ab meritis exercet. Saepe fit ut erga quemlibet proximum odio vel gratia moveatur Pastor. Juae care aurem digne de subditis nequeunt, qui in subditorum causis' stri ver odia vel gratiam sequuntur. Unde recte perrit betam dicitur: Moris bara animas , quae non moriun
354쪽
rientem quippe mortificat, qui justum damnari & non victurum vivificare nititur , qui reum a supplicio absolvere
conatur. Deus omnipotens, ut nos a praecipitatae Sententiae Molii.i prolatione compesceret, quum omnia nuda & aperta sint oculis eius. , mala tamen Sodomae noluit audita judicare, qui ait: Descendam Oidebo, utrum elamorem , qui υenit Gm. 33. ad me , opere compimerint, Ian non est ita , ut sesam. om- lnipotens itaque Dominus & omnia sciens, quur ante probationem quasi dubitat, nisi ut gravitatis exemplum nobis proponat, ne mala hominum ante praesumamus credere quam probare Quid . hoc exemplo nisi nos admonemur, ne ad proferendam sententiam tumquam praecipites esse debeamus , ne temere indiscussa judicemus, ne quaeli tmala. audita nos moveant, ne passim dicta sine probatione credamus φ Causae videlicut pensandae sunt, & tunc ligan- LA.; di atque solvendi potestas exercenda: Videndum, quae cul-: ram, aut quae sit Poenitentia sequuta post culpam, ut quos.' omnipotens Deus per compunctionis gratiam visitat. illos: pastoris sententia absolvat. Tunc Vera est absolutio praesidentis, quum interni arbitrium sequitur iudicis. Quod bene. quatriduani mortui resuscitatio illa significat, quae videlicet demonstrat, quia prius mortuum Dominus vocavit & vivificavit dicens : Laetare, & Postmodum 7.... ., is , qui vivens egressus suerat, a discipulis est solutus, st-' 3-cut scriptum est: Quumque egressus esset, qui fuerat lyarau n. v. 4s. institis , tum dixit Iesus discipulis suis: Misite etimnite abire. Scilicet ut pastores Ecclesiae eii poenam debeant a Vere, quam meruit, qui non erubuit confiteri quod fecit. Sub magno moderamine pastores Ecclesiae vel solvere studeant vel ligare. Sed utrum juste an iniuste obliget Pastor, Pastoris tamen sententia gregi timenda est ne
is qui subest, & cum injuste forsitan ligatur, bH tionisnsuae sententiam ex alia culpa mereaturo Pastor qui ue vesabsolvere indiscrete timeat, vel ligare. Is autem Ol' sub
355쪽
ligatus est, ex tumidae reprehensionis superbia, culpa'
De Pastoribus - m' rem gradientibus. αQUnt nonnulli, qui solerti cura spiritualia praecepta
. o perscrutantur: sed quae intelligendo penetrant, Vl- Vendo conculcant. Repente docent, quae non opere sed meditatione didicerunt: Et quod verbis praedicant, morbbus impugnant. Unde fit, ni quum Pastor per abrupta graditur, ad praecipitium grex sequatur. Per Prophetam Dominus contra contemptibilem Pastorum scientiam que, dicens: Quum ipsi limpidissimam aquam in retis, reliquam pedibus -stris. luctabatis , O oves meae. M qua conmicata ped*us vestris fuerant, .pavebantur, O qua' pe- des vestri turbamerant , hac bibisant. Aquaara quippe 1 llinpidissimam' pastores bibunt, quum fluenta veritatis recte intelligentes hauriunt, sed eamdem aquam pedibus turbare est Sanctae meditationis studia male vivendo corrumme. Aquam scilicet pastoeram i turbatam pedibus oves bibum, quum subjecti quique non sectantur verba, quae audiunt . .i Sola, quae conspiciunt, exempla pravitatis inutantur
i. Qui . quum dicta iniunt, quia per opera pervertim ii quasi corruptis sontibus in potibus lutum sumunt. Nemo
amplius in Ecclesia nocet, quam qui perverS 'agem -- men vel ordinem sanctitatis habet. Detaquentem, namque hunc redarguere nullas praesumit, & in exemplum culpa Vehementer extenditur, quando pro , reverentia' ordinis peccator honoratur. Qui ad sanctiratis speciem deductus vel Verbo ceteros destruit vel exemplo, melius prosecto fuerat , ut hunc ad . mortem sim exteriori habitu terrena acta constringerent, quam sacra officia in culpa ceteris imitabilem demonstrarens quia nimirum si Solus caderet, exseri inquumque hinc tolerabillor inserni poena cruciaret. Saepe
suscepta, cura huinis', cor per diversa diverberat, S
356쪽
Impar quJsoue Invenitur ad. singula, dum confusa mente dividitur ad multa. Unde quidam sapiens provide prohibet dicens: Fili, ne In multis tint actus tui 3 quia videlicet Nequaquam plene In uniuscuiusque operis ratione colligitur, dum mens per diversa partitur. Quumque λras per ius lentem curam trahitur, a timoris intimi soliditate vacuatur. Dum mens in exteriorum fit dispositione sollicita sui est solummodo ignara, & scit multa cogitare se nescietis. Nam quum plusquam necesse est, se exterioribus implicat, qu si occupata In itinere oblivIscitur, quo tendebat. Ita ut ab studio suae inquisitionis aliena, ne ipsa quidem, quae patitur damna consideret, & per quanta delinquat, ignoret. Ezechias Rex peccare se minime credidit, quum Venientihus ad se alienigenis cellas aromatum ostendit: sed in a damnatione sequuturae prolis ex eo iram Judicis pertulit, Bai. 3, quod se facere licenter aestimavit. Saepe dum multa suppe-
tunt, dumque agi possunt, s quae J subiecti, quia acta
Sunt, admirentur, in cogitatione se animus clevat, & plene in se stam Judicis provocat, quamvis per iniqua seras Opera non erumpar. Intus quippe es, qui iudicat. Intus quod 7udicatur. Quum ergo in corde delinquimus, latet homines, quid apud nos agimus, sed tamen ipso Judice testo Peccamus. Haec proserentes non potestatem regiminis reprehendimus , sed ab appetitu illius cordis infirmitatem mutamus: ne immincti quique culmen arripere regiminis audeant, & qui in planis stantes titubant, in praecipiti pedem ponant. Caecus pastor est, qui supernae limen contemplationis ignorat; qui praesentis Vitae tenebris pressus, P u. c. dum venturam lucem nequaquam diligendo conspicit, quo , .gressum operis 'porrigat, nescit Claudus vero Rector est,i ' qui quidem, quo pergere dc at, aspicit, Sed per infimmitatem mentis vitae viam persecte non Valat tenere, quam videt : quia: ad virtutis statum dum fluxa consuetudo nomerestur , quo ex desiderio nititur, i illuc gressus emc
ciper non sequuntur. Parvo autem naso est, qui ad tenemdam mensuram discretionis idoneus non en. i Naso quippe odores facetoresque discernimus. Dcte ergo per nasum AE
357쪽
cretio exprimitur , per quam inrtutes et initis, delicta reprobamus. Sunt nonnulli, qui Gni restimari hebetes no- . luat, Saepe se in quibusdam inquisitionibus plusqnam ne mcesse eSt, exercentra ex nimia subtilitate falluntur . Unde recte dicitur: VH grandi torto naso. Nasus etenim grandis di tortus est discretionis subtilitas immoderata, quae dum plusquam decet excreverit, actionis suae rectitubdineia ipsa confiindit. Fracto pede vel manu est, qui viam Domini pergere omnino .non valet, atque a bonis actibus fianditus exors vacat s quatenus haec non ut claudus saltim cum infirmitate teneat sed ab his omnlim do alienus existat. Gibbus vero est, quem terrenae sollicitudinis pondus .c deprimit, ne umquam ad superna respiciat s sed solis his,
quae finJ infimis calcantur, intendat. Qui etsi aliquando aliquid ex bono patriae caelestis audierit, ad hoc nimirum
Perversae consuetudinis pondere praegravatus , cordis faciem non adtollit; quia cogitationis statum erigere non Valet, quem terrenae usus solicitudinis curvum tenet. Uypus namque est, cuius quidem ii nium ad cognitionem veritatis emicat, sed tamen hoc carnalia opera curant.
In lippis quippe oculis pupillae sanae sunt, sed humore defluente , infirmantia palpebra grossescunt. Quorum quia infusione crebro Q atteritur, etiam acies pupillae vitiatur.
Sunt nonnulli quorum sensum carnalis vitae operatio sauciat, qui videre recta subtiliter per Ingenium poterant, sed usu pravorum actum caligant. Lippus itaque est, Cuius Sensum natura exacuit, Sed comersationis pravitas i co fundit. Cui bene per Angelum dicitur: Collyrio is me ocuus t s , su videas. Collyrio quippe oculos, ut videamus, inungimus, quum ad cognoscendam veri luminis clarit :tem intellectus nostri aciem medicamine bonae operationis adiuvamus. Albuginem habet sacerdos in oculo, qui veritatis lucem videre non sinitur, quia arrogantia sapientiae sive iustitiae caecatur. Pupilla namque oculi nigra ' videt,
notant, miram eme apud Codd. varietatem. Lectio autem nostri 'Tali invenitur quoque in Codd. Carnot. & Aud. I. hancque lectionem 1 uinam esse indicat sequens quorum Vide Praefat. nostram m. rs'. M M. ast
358쪽
albugiuem tolerans nil videt: qnia videlicet sensi is i m
nae cogitationis, si stultum se peccatoremque . intelligit, cogitationem intimae claritatis adprehendit. M autem ca dorem sibi justitis seu .sapientiae tribuit, a luce in supernae ab cogitationis excludit, & eo claritatem iveri luminis n quaquam penetrat, quo Se apud Se per arrogantiam eraktat. Sicut de quibusdam dicitur : Dicentes enim se esse s pientes , stulti facti sunt. Jugem habet scabiem in corpore, cui carnis petulantia sine cessatione dominatur in mente. QIn scabie etenim fervor viscerum ad cutem trahitur. I rquam recteduxuria designatur: quia si cordis tentatio usque ad operationem prosilit, nimirum fervor intimus usque ad cutis scabiem prorumpit: foras corpus scabies sauciat, quia dum in cognitione voluptas non reprimitur, etiam In acti ne dominatur. Quasi enim cutis pruriginem Paulas curabat abstergere, quum dicebat: Tentatio vos non adprehendat, mri humana r Ac si aperie diceret: Humanum quidem est 3 3. in corde tentationem perpeti, demoniacum vero est finJtemtationis certamine & in operatione superari. Impetiginem habet in corpore, quisquis.avaritia Vastatur in mente 1 quae Si in parvis non compescitur , nimirum sine mensura dilatatur. Impetigo quippe sine dolore corpus occilpat , & absque occupati taedio excrescens membrorum decorem fatisat: quia& avaritia capti animum, dum quasi delectat, exulcerat;
dum adipiscenda quaeque cogitationi obiicit, ad inimicitias
accendit dolorem in vulnere nori. iri, . quia aestuanti animo ex enim abundantiam promIttit. Decor membrorum . . ,
per impetiginem perditur, quia aliarum quoque virtutum per avaritiam pulehritudo depravatur; & quasi totum cor pus exasperat s ' quia per universa vitia animum supplantar, '
Paulo adtestante , qui ait: Radix omnium maiorem est r. min.
piditas. Ponderosus est, qui turpitudinem non exercet opere, sed tamen ab hac cogitatione continua sine moderamine gravatur in mente : qui nequaquam quidem usque ad opus nefarium rapitur, sia eius anisus Voluptate lux riae sine ullo repugnationis stimulo delectatur. Vitium quippe est ponderis, quum humor viscerum ad virilia labitur, quae
359쪽
quae profecto cum 'inolestia dedecoris intumescunt. Pondeis rosus est, qui totis cogitationibus ad lasciviam defluens pondus turpitudinis gestat in corde: & quamvis prava non exerceat opere, ab his tamen non evellitur mente. Nec ad usum boni overis in aperto vini surgere, quia grave hunc in abditis pondus turpat. Quisquis ergo quolibet horum-vitio subigitur , panes Domino offerre prohibetur: ne profecto diluere aliena delictii non valeat is, quem adhuc. propria devastam. Quum sacerdos non agit bona quae Io- e. t s. ii. Attatur', ei etiam Somn Subtrahitur, ne loquI audeat quod . non Operratur , Sicut per Prophetam dicitur e Pereatori vis sem d xis Deus : Quare tu enarras Iustitias meas , ct ais His testamentum meum per os tutim ἶ Unde etiam Psalmista P . ra . deprecatur dicens: Et ne auferas de ore meo verbum verita- sis rasquequaque. Perpendit; namque , quod omnipotens . . . . Deus veritatis verbum, facientibus tribuit, & non facienti-
.. hus tollit. Qui ergo hoc de ore suo non auferri petiit, quid aliud quam gratiam bonae operationis quaesivit Ac si aper te diceret: A bono opere errare me non sinas, ne dum amitto ordinem bene vivendi, reetitudinem perdam h quendL, Plerumque Doctor qui docere audet, quod n Disit agere, quum desierit bona loqui quae operari contempsit, docere subiectos incipit prava, quae agit, ut justo omnipotentis Dei iudicio in bono iam nec linguam habeat,
qui habete horam vitam recusat: quatenus quum mens eius terrenarum rerum amore. incenditur, de terrenis re-
με. . ,. hus semper loquatur. Unde In Evangelio Veritas dicit: M. abundantu eordis as loquitur. Bonus homo de bono thesaura profert bona , maius bomo de malo Gesauro profert mula. γε ' Hine etiam Johannes ait: Ipsi de mundo Προ, de mundo
360쪽
De Episcopis , quὶ pro ordin itionibus munera libenteraecipiunt.
Nonnulli Episcoporum donum accepti spiritus In usum La, r. insolent negotiationis inflectere , & miraculorum signa ad avaritiae obsequium declanare. Hinc est enim, quod Si--ε mon per impositionem manus edita miracula concupis cens , percipere donum Spiritus Sancti pecunia voluit, scilicet, ut deterius venderet, quod male comparasset. Remi. .a. t
demptor noster flagello de resticulis facto de Templo tur-bra eiecit, cathedras vendentium columbas evertit. Columbas quippe vendere est, impositionem manus, qua Spiritus accipitur, non ad vitae meritum , sed ad praemium dare. Sunt nonnulli, qui nummorum quidem praemia ex ordinatione non accipiunt, & tamen sacros ordines pro humana gratia largiuntur, atque de largitate eadem laudis solummodo retributionem quaerunt. Hi nimirum, quod gratis acceptum est, gratis non tribuunt; quia d r Impenso ossicio sanctitatis nummum favoris expetunt. Quum justum virum describeret Esaias Propheta ait: Pui exeutit a manus suas ab omni munere. Neque enim dicit: Qui ex- 'cutit manus suas a munere , sed adiunxit Ab omni: qu7a aliud est munus ab obsequio , aliud munus a manu , aliud munus 1 lingua. Munus ab obsequio , est subjectio inde- . bite impensa: munus a manu , pecunia: munus a lingua, is r. Qui ergo sacros ordines tribuit, tunc ab omni munere manus excutit, quando In divinis rebus non solum ullam peccuniam , sed etiam humanam gratiam non requirit. Plerumque fit, ut quisquis aurum , vel bona corpo-'Mbest ralia ab hominibus accipere contemnat; sed quia haec non' Α 'accipit, maiores ab eis recipere laudes quaerat. Et fortasse munus se accepisse non aestimat, quia bona corporalia accipere recusat. Sicut superius dictum est, aliquando mu- Tom. XXXI. Ss nus