장음표시 사용
371쪽
Tum actionum strepitum deserit, & per quietis stussium
ejus mens virtutibus intenta, quasi vIgilans dormir. Unusquisque Monachres ad contemplanda interna minime per- . ducitur, nisi ab his quae exterius implicant , studiose M subtrahitur. Hinc etenim per semetipsam Veritas dicit: Matth. si Nemo potest duobus dominis semire. Hinc Paulus ait: Nemo militans Deo, implisae se negotiis saecularibus, ut ei pi ν,. i ii proba D. Per Prophetam Dominias admonet, dicens: Vaeate, ct oidete, quoniam ego sum Deus. Quia videlicet nequaquam notitia interna conspicitur, nisi ab externa implicatione cemetur.
De humilitate , vel opere eorum. r
ADinonredus est Monachus, ut reverentiam habItus
sui in actu , in laquutione, in cogitatione sua sem- Per circi Spiciat, atque ea, quae mundi sunt, perfecto deserat, de qtiod ostendit humanis oculis habitu , hoc ante oculos moribus praetendat. Piae Monachorum mentes, - c. 33. qutun deest exteriorum curarum administrario , in his e i tritori s implicari non quaerunt. GraViter autem eciamequum adsunt, ferunt, quia per exteriorum curam a se ex, Te pertimescunt. Omnes Monachi, qui in curis exterior,hus spargi refugiunt, simplices in cogitatione, atque in conscientiae suae habitatione consistunt. Hinc de Iacoba... ,,. Scriptum rat: Jacob autem vir simplex babitabat in taberna rulis. In tabernaculis habitare, est sese intra secreta me tis restringere ,& nequaquam exterius per desideria dissipare. Electi Monachi, quum eis transitoria prosperitas arrIdet, favorem mundi quasi nescientes dissimulant, & sensgressu interius hoc, unde exterIus sublevantur, calcant. De V Monachi millis pra Te actionis clamores perstrepunt, nullo piditatum temporalium turbulento appetitu rapiuntur, sed b) nimirum curis praesentis vitae necessariis immoderatius occupari refugiunt. Saepe bona agentes Monachi , paterna
372쪽
adhue flagella sentiunt; ut tanto perfectiores ad haeredita tem ' Veniant, quanto eos pie seriens disciplina quotidie
m remissa conversarione ipso um
SUnt nonnulli , qui post vitam perditam ad semesimos re met
deunt; & accusante se conscientia,' perversa itinera 'ζιν. 'relinquunt, commutant opera, antiquae suae pravitati conia tradicunt , terrenas actiones sagiunt, desideria superna sectantur, sed priusquam in eisdem sanctis desideriis s lidentur , per torporem mentis ad ea, quae dijudicare re perant, redeunt ἰ atque ad mala, quae fugere disposuerant , recurrunt. Saepe contingit, ut pro utilitate muli rum etiam sancti viri exterioribus actibus serviant , & . . populornm gubernationibus occupent hoc infirmI aspraeientes , & per vetustam adhuc superbiam quaerentes Imutari , Iexterioribus 'se actionibus Inserunt: sed quanto ad eas non eruditi discipliniis spiritualibu& Veniunt, tanto eas Carnaliter exequuntur. NisI prius cor longo studio, &diutina conversatione in deMderiis caelestibus convalescat, quum ad exteriora agenda refunditur , ab omni stam boni operis eradicatur.x Sunt nonnulli qui post perversa Itinera αειμι sanctas vias sectari appetunt , sed priusquam in eis , ut diximus , desideria bonae roborentur, quaedam illos prae- ., sentis saeclisi prosperitas aecipit, quae eos rebus extersorNbus Implieat, & eorum mentem, dum a calore intimi amoris retrahit quasi , ex frigore extinguit, & quidquid in eis de virtvmm flore apparere videbatur, inter tr. Si quid boni sortasse infirmus, ac tepidus Μonachus agere co perit , prius qiram in eo per longitudinem rem is eo valaseat, ad exteri a delabitur, & peri erse deserit , quae recte inchoasse videbatur. In terrenis quiplae actitas valde trigescit animus . si necdum fuerit per inlisa dona sol datus. Valde necesse . est, ut loca majora, vel exsertara opera, quae humanis sunt necessitatibus prostitura , illinexercenda suscipiant, qui haec dijudicare , atque sub se-
373쪽
mriipsis premere ex virtute intima noverunt. Quum infirmuS quisque , i VCl. yd, locum regiminis, Vel ad exteriora agenda retrahitur, quo quasi extra Fa ducitur , eradicatur; quia & arbor , quae radices prius in altum non mittit, citius Ventorum impetu sternitur έ. Si se ad altam M ver- lticem extollit; eoque citius ad ima corruit, quo altius in aere sine radicibus excrevit. Nonnumquam florentem Vi- lneam non frigus, Sed intus arefacit. Quumque immodera- to calore tangitur, discusso flore botrus tabescitii Et plerumque contingit , ut hi, qui ad bona opera recta intenditione non veniunt, quum . placere se hominibus vident, ad exercenda haec eadem opera vehementius accendantur,
humanis placitura oculis agere anxie studeant, di quasi lin s ncto studio servescant. Quid itaque istos, nisi in flo- :re aestus b contingit, quos humanae laudis appetitio a istuctu alienos secit 8 In Canticis Canticorum per Salo-c- ν. H. ne in d citur : me surgamus ad vineas , videamus si M.
vinea , si fores fructus parturiunt. Florescunt quippe Vineae, quum mentes fidelium bona opera proponunt. Sed fructus non pariunt, si ab eo quod proposuerint, aliquibus victi erroribus , infirmantur. Non ergo intuendunt est, si vineae floreant, sed si flores ad partum fiuctuum conva, lascant: quia nil mirum est, si quis bona inchoet, sed valde nitiabile est, si intentione recta in bono opere perdu- 'ret. Unde fit plerumque ut si in bono Gpere recta intentio non o teneatur, etiam ipsum hoc opus , quod
s.. num creditin , amittatur. Oliva quum in flore est, si immoderata nebula tangitur, 1 plenitudine fructuum vacua tur. Et quotiens inchoantes quique bona opera, laudari aspicientibus coeperint, atque in suis laudibus delectari, fit caligo intelligentiae in cogitatione, ut iam discernere nequeant , qua intentaone quid faciant, & fructum perdanta. Ol. operis, Velut ex nebula favoris. Quosdam saepe Monachos Vidimus terrena, quae possederant, reliquisse, , & nil j.im transitorium . quaerere , nullis i pro hac vita jurgiis admisceri. Quumque hoc in se quisque ostendit, quasi olivastorem protulit. Sed quum quidam ex intilius rursum
374쪽
ceperint mundi gloriam , quam contemserant, quaerere , &terrenis rebus, quas sprevisse videbantur , insatiabiliter inhiare , Vacare jurgiis , proximorum laesiones exquirere; n, mirum proiecit oliva florem , quem proposuit: quia rud, menta honi studii ad persecta opera non perduxit. Sciendum Summopere est, quia plerumque Monachis hoc evenire consuevit , qui Deum puro ac simplici studio non sequuntur , quod in libro Beati Job scriptum est: mn segat s pocritae sterilis. Coepta enim bona non amitterent, si hypocritae non suissent. Congregant vero & hypocritae bona onera, sed eorum sterilis est ipsa congregatio : quia per hoc quod agunt, fiuctum recipere in aeterna retributione non appetunt. Foecunes, ac virides in suis operibus humanis oculis videntur, sed in conspectu occultii Jud, cis infisecindi,& aridi apparent e
De Monaebis euris saeculi se implicantibus.. .. NEquaquam mens Monachi ad superna adtolistur, si curarum tumultibus ' continue in infimis occupatis Quid enim de Deo occupata obriueat quae de Illo adprehendere aliquid etiam vacant laborat i Benq autem per Psa,
quia qui vacare Deo negligit , suo sibi tum 'n ejus visionis abscondit. Monan , qui reb s temi orarbus o cupantur , tunc bene exteriora diston rnr. qi uim sollicite ' ad lateriora refugiunt : quum nequaquam Gras perturbationum strepitus diligunt, sed apud v mer p os intus Intranquillitaris. sinu ' requiescunt. PraVae Mo Y i borum men- n. a..tes temporalium rerum tumulius Intra se ini r psas: versare non cessant, etiam quum Vacant. In cogitatione enim sem
ant depicta, quae amant: & quamvis nihil exterius faciant, apud semetipsas tamen sPb pondere inquietae quietis elaborant. Quibus si earumdem rerum administratio praebeatur, semetipsas funditus deserunt: & fugitiva haec
375쪽
telii ruralia per cogitationum passus sequuntur. In libro Genesis scriptum est : Pactus est Esau gnarus venandi, et homo atricola. Quid enim per venationem Esau, nisi eorum Monachorum vita figuratur, qui in exterioribus voluptatibus fusi carnalia acta sequuntur Qui etiam agricola esse describitur: quia amatores huius saeculi tanto magis exteriora b incolunt, quanto interiora sua inculta derelinquunt. Dissimulanda sunt Monachis , quae exterius favent 3 reprimenda quae interius perstrepunt , declinanda , 3 quae ciuasi necessaria involvunt 3 & tamen in his omnibus adnuc districti examinis flagella metuenda. Plerumque ipsa nostra persectio culpa non caret, nisi hanc severus Judex in subtili lance examinis misericorditer penset. Curis enim saecularibus intenti, tanto inse sibiliores intus efficin uiar , quanto ad ea, quae foris sunt, studiosiores videmur. Usu curae terrenae a caelesti desiderio obdurescit animus : & dum ipso suo usu durus emcNtur per actionem saeculi, ad ea emolliri non valet, quae pertinent ad caritatem Dei. Sancta Ecclesia de membris suis infirmantibus dicit : Posuerunt me custodem in vineis, vineam meam non custodivi. Vineae' quippe , nostrae acti nes sunt, quas usu quotidiani laboris excolimus. Sed cu todes in vineis positi, nostram Vineam minime custodiis mus : quia dum extraneis o cogitationibus implicamur, ministerium actionis mstrae negligimus.
Nonnulli Monachorum mundi quidem actiones fugiunt
sed nullis virtutibus exercentur. Hi nimirum torpore, non studio dormiunt: & idcirco interna non conspiciunt, quia caput non in lapide, sed in terra Posuerunt. Plerum que Monachis contingit, ut quanto securius ab externis actionibus cessant, tanto latius immundae in se cogitationis
376쪽
streplium per otium congerant. Unde sub Judaeae specie per Prophetam torpens otis anima defletur quum dicitur : Viderunt eam hostes , der serunt sabbata eius. Praecepto legis ab exteriori opere in' sabbato cessatur.' Hostes ergo Sabbata videntes inrident, quum maligni spiritus ipsa vacationis otia ad cogitationes inlicitas pertrahunt: in unaquaeque anima quo remota ab externis actioiubus Deo servire crediatur , eo magis eorum tyrannidi illicita cogitando iamuletur. Per sapientissimum Salomonem dicItur: Qui mollis, ct dis olutus est in opere suo , frater est sua Vrra dissipantis. Inchoata bona sortiis operantis manus ad persectionem non sublevat, si ipsa operandi remissio contra hoc , quod opera tum CSt, pugnat. Monaςhus, qui Coepta bona districte non exequitur, dissolutione negligentiae manum destruentis imitatur. Sardis Eccle iae ab Angelo dicitur: Esto vigilans, confirma caetera , quae moritura erant: non enim invenio opera tua plena coram Deo meo. Quia igitur plena coram Deo ejus opera inventa non fuerant, moritura reliqua etiam quae erant gesta, praedicebat. Si a) quod mortis in nobis est, ad vitam non accenditur, hoc etiam extinguitur, quod quasi adhuc vivum tenetur. In hoc mundo humana anima quasi more navis est contra ictum fluminis conscendentis,nno in loc' stare non permittitur, quia ad ima relabitur, nisi ad summa conetur. Explieit liber secundus.
377쪽
Initium Capitulationis Husdem libri. I. De voluntate Del, ac permissu. II. De dispensatione divina. III. Qualiter Sacra Scriptura maledicti promat sententiam. IV. De quinque aetatibus mundi, atque hominibus. V. De brevitate vel miseria vitae praesentis. VI. De juventute, ac senectute. VII. De coniugatis. VIII. De virginibus, & continentibus.
IX. De nuper conversis e saeculo. X. De jejunio vel abstinentia. . . XI. De spontanea paupertate.
XII. De adhibendis pro corporis necessItate subsidiis. XIII. De Sanctis viris quietam vitam diligentibus. XIV. De Sanctis viris activae , & contemplativae vlia deditIS. m. De electis inter multos I reproborum bene vi
XVI. De praesuris electorum. XV II. De electorum miraculis. XVIII. De reproborum miraculis. XIX. De divinis carismatibus. XX. De quatuor virtutibus id est, Prudentia , Temperantia , Fortitudine, atque Iustitia. XXI. De vita activa, & contemplativa. XXII. De oratione. XXIII. De distributione spiritus septisermis. XXIV. De non reddendo malum pro malo. XXV. De pace, & concordia. XXVI. De Patientia. XXVII. De humilitate.
378쪽
xxVIII. De sim IcItate. - , a XXIX. De Intentione cordis , & eorporis. XXX. De mansuetudine. XXXI. De obedientia. XXXIL De vere dia. XXXIII. De misericordia, & pietate. XXXIV. De eleemOSynla. XXXV. m. passione He rum , & compassione proxi
XXXVII. De regni caelestis desiderio. XXXVIII. De bonorum concordia. XXXIX. De conservanda amicitia. XL. De legendi assiduitate. XLI. De spiritalibus deliciis. XLll. De discretione. XLIlI. De taciturnitate. XLIV. De cavenda detramone. XLV. De compunctione. XLVI. De spe , & sermidine electorum. XLVII. De poenitentia. XLV III. De confessione. XLIX. De gravitate consitae L. De hospitalitate.
LI. De corruptione vitae praesentis. Lll. De salute corporis. LIII. De aegritudine corporis. LIV. De morte corporis.
Expilaiunt opitula libri stretia.
379쪽
De υoluntate Dei , ae permissu.6stus & misericors Deus mortalium adta disponens, allas concedit propitius alia permittit iratus P. atque ea, quae permittit, 3 sic tolerat, ut haec in sui consilii usum vertat. Miro modo fit, ut quod sine voluntate Dei agitur,
voluntati Dei contrarium non sit: quia dum in bonum usum mala facta vertuntur eius consilio militant, etiam quae ejus consilio repugnant. riptima est: Mallina opera Domisit, exquisita in omnes voluntates ejus. Sic namque ejUS opera magna Sunt, ut per omne quod ab hominibus agitur, ejus Voluntas exquiratur. Nam saepe inde perficitur, unde repelli. putabatur. Rursum scriptum est: --nia quaecumque ooluit Dominus fecit in caelo, ct in terra. Hinc Salomon ait: Non est sapientia, non est prudentia, non est consilium contra Dominum. ReStat ergo, ut in cunctis , quae agimus , vim supernae voluntatis inquiramus, cui videlicet cognitae debet nostra actio devote famulari, &quasi ducem sui itineris persequi, ne ei etiam nolens serviat , si hanc superbiens declinat. Vitari enim vis superni consilii nequaquam potest; sed magna sibi virtute hanc temperat, qui Se sub ejus nutibus refrenat: ejusque sibi
pondera levigat , qui hanc subjecto cordis humero volens
380쪽
Agna est omnipotentis Dei dispensatio, & plerum-1 I. que contingit, ut quibus majora i dona praestat,
quaedam minora non tribuat, ut semper eorum animus h
beat, urulei ipse se b reprehendat. Plerumque electi appetunt ., perlecti eme, nec possunt: elaborant in hoc , quod a Domino acceperunt, nec tamen laborando praevalent. In his autem , quae accepta habent, se minime extollunt, &discunt, quia ex semetipsis majora bona non habent, qui in semetipsis vincere parva Vitia non poSSunt. Perducto Dominus adi terram promisSionis populo, cunctos sortes, atque praepotentes adVersarios ejus extinguens, Philisthaeos, atque Chananaeos diutius, reservavit, ut, sicut scriptum est, in eis experiretur Israel. Nonnumquam, ut dictum est, eis etiam Dominus , quibus magna dona tribuit, par-Va quaedam reprehensibilia relinquit. . Ut Semper habeant contra quod bellum gerant, & devictis magni hostibus, mentem non erigant, quando eos adhuc adversarii etiam minimi fatigant. Miro modo fit, ut una eademque mens& virtute polleat, & ex infirmitate lassescat, quatenus &ex parte constructa sit, & ex parte se conspiciat esse destructam: ut per bonum, quod quaerit, & habere non valet , illud servet humiliter , quod habet. Quid igitur mirum, quod hoc de homine dicimus, quando illa superna regio in civibus suis ex parte damna pertulit, & ex parte sortiter stetit, ut electi Angelorum spiritus dum alios per superbiam cecidisse conspicerent , ipsi tanto robustius, quanto humilius starent ' Sic ergo & in unaquaque anima
itur, ut in humilitatis custodia aliquando ad lucra
gunt , hac ratione : reprctu resate qMatenus dum appetunt perbem esse , nec possum , est' laborant in hoc quod non acceperunt , nec tranen laborando pra- valent, in his , quae accepta Arbem , se minime exic liant: sed discant, quia ex semetipsis maiora bona non habent, qui in semetipsis vimere parva vitia atque e trema non possum. custodiam.