장음표시 사용
431쪽
subjicit, quando hanc Mediator Dei di hominum, esti. quum obedientes remunerat non relinquit. Sciendum est,
numquam per obedientiam malum fieri s aliquando autem debet per obedientiam bonum, quod agitur, intermitti: neque enim mala in paradiso arbor extitit, quam Deus homini ne contingeret interdixit. Sed ut melius per obedientiae meritum homo bene conditus cresceret, dignum suerat, ut hunc etiam 1 bono prohiberet : quatenus tanto Verius hoc , quod ageret, virtus esset , quanto & a bono cessans Auctori suo se subditum humilius exhiberet. Notandum nobis summopere est, quod primis hominibus 1 Domino dictum est: Ex omni ligno paradisi edite , ω de ligno avitem scientiae boni, ct mali ne tetigeritis. Qui enim ab
uno quolibet bono subjectos Vetat, necesse est ut multa Oncedat, ne obedientis mens funditus intereat, si a bonis
yy omnibus penitus repulsa ieiunat. Scriptum est in libro S lomonis : 00 Melior est obedientia quam victimae. Obedientia quippe victimis iure praeponitur , quia per victimas aliena caro, per obedientiam vero voluntas propria mactatur. Tanto igitur quisque Deum citius placat, quanto ante ejus oculos repressa arbitrii sui superbia gladio praecepti se immolat. Λriolandi peccarum inobedientia dicitur, ut quanta sit virtus obedientiae o demonstretur. Ex adverso ergo melius ostenditur , quid de eius laude sentiatur. Si enim quasi peccatum ariolandi est repugnare , & quasi scelus idololatriae nolle adquiescere, sola obedientia est, quae
fidei meritum possidet, qua sine quisque infidelis con-
vincitur, etiamsi fidelis esse videatur. Per Salomonem in P-. is. ostensione obediendae dicitur: mrobediens loquitur oles rus. Vir quippe obediens victorias loquitur , quia dum alienae voci humiliter subdimur , nosmetipsos in corde superamus. Virtutem obedientiae Veritas commendans, ait:..,, venit ad me, non ejiciam foras I quia de eaelo
descendi, non ut faciam voluutatem mea λι, sed υstantatem ejur, qui misit me. Quid enim i Si suam faceret, eos. qui
432쪽
qui ad se veniunt , repulisset Quis nescsat, quod V luntra Filii a Patris voluntate non discresut 8 Sed quoniam primus homo , quia suam secere voluntatem voluit, a paradisi gaudio exivit; secundus ad red 'mptionem Veniens hominum, dum voluntatem se Patri et, & non suam si ire ostendit, permanere nos intus rer olbedientiae meritum d Cuit. Quum Claristus D.mbam non fra m , sed Patris voluntatem Acit, quia dum exemplo suo nos ob dieritiae subjicit . eos, qui Q se 'veniunt, foras non cjicit, & viam nobis egressionis claudit.
De Verecundia. V Ereriindas mentes aliquando ad meliorem vitam exhortatio lenis, & modesta cona Urit: quia plerum que ad eorum conversionem susscit, quod eis doctor mala sua saltim lenirer ad memoriam red icit. Plerumque major profectus verecundis adiicitur si hoc quod in cis repreheraditur, quasi ex latere tangatur. Verecundantem quippe plebem per Prophetam Dominus refovcet , dicens: C nfusionis adobseentIa tua obliotueris , ct opprobrismviduitatis itia non recordaberis , quia domesabitur eui, fecit te. Paulus Apostolus . egregius scilicet PraedJcrior, Culpas verecundantium , quasi compatiens reprehendit, di-Cens : Gaυisus sum in Domino Debementer , quoniam tandem ram p. 4.MIquando res ruistis pro me sentire, sicut O sentiebatis: vecupati enis eratis. Egit itaque Doctor egregi ias, ut ver cundantium culpas medicinali benignitate sanaret, dum eo-Tum negligentias sermo mollior temperando velaret. Si-i A. Cui verecundia laudabilis est in malo, ita reprehensibi lysen in hono. Erubescere enim malum , inplentiae est, bo- t . num vero erubescere, semitatis. Unde scriptum est: Qui me erubescit , ct meos sermones , hune Filius hominis erubescet,
433쪽
Mdi Ar quum venerit in majestate sua. Quidam. Sapiens ait: Est confusis adducens gloriam. Qui enim verecinadans erubescit, poenitendo mala quae fecit, ad vitae libertatem pervenit: qui vero erubescit bona facere, ab statu rectitudinis cadit, atque ad damnationem tendit . XXXIII. .
De Misericordia , ct Pietate. I , servare quae
a. 3. I lusta sunt: quatenus .collatus in proximos rivus misericordiae , de justitiae sonte ducatur. Multi proximis quasi opera misericordiae impendunt, sed iniustitiae facta non deserunt: qui si veraciter proximis misericordiam facere studerent, sibi ipsis prius debuerant iuste vivendo mis
D t - φ-reri. Unde scriptum est: MPserere Mima tuae placens Deo. Qui misereri vult proximo, a se trahat necesse est origi--ibam nem miserendi. Scriptum namque est: Diliges proximum tuum sicut teipsum. Quomodo ergo alteri miserendo pius
est, qui adhuc injuste vivendo fit impius sibimetipsi Ad exhibendam misericordiam, ut indigentibus plene exterius valeat Impendi , duo sibi necessaria congruunt: id est, homo qui praebeat, di res, quae praebeatur. Sed longe incompar iliter melior est homo , quam res. Unde Perrassio s. quemdam Sapientem dicitur : Qui sibi nequam est, eui b=nus erit' In ipso misericordiae opere plus solet apud inter num Judicem animus pensari, quam factum. Et nota dum , quod Beatus Job caeci oculum fiuisse se asserit, in dem claudi haec enim dicens, prosecto indicat, quia& illi per semetipsum manum praebuerat , & hunc por tando sustinebat. Ex qua re colligitur, super egenos , ac debiles quantum misericordiae illius viscera fiundebantur. 6 Idem Beatus Job dicit: Pater eram pauperum. Non ergo son. 43. patronum , vel proximum , vel adiutorem pauperum , sed patrem suisse testatur. Quia nimirum magno caritatis os . fi-
434쪽
ficio studium misericordiae vertit in estostum naturae , Ut eos quasi filios cerneret per amorem, inubus quasi pater Praeerat per protectionem. Quia vis miliericordiae Beati Job naturam fuerat imitata , patrem se pauperum fuisse commemorat; ubi etiam subdidit: Et cansam, quam nescisbam, nM. dulgentissimae inoestigabam. In quibus videlicet Verbis Sanda sunt omnia , quam distincte narrantur, quod nulla ab eo merces praetermittitur. Justus quippe est in actionibus suis , pius in infirmitatibus proximorum, Strenuus in negotiis pauperum. Qui aeternae retributionis bona cogitat, necesse est, ut misericorditer ad omnem Se cau-Sam Secuturae mercedis extendat. Hinc enim per Salam nem dicitur: Qui Detim timet, nihil negligit. Hinc Paulus ait: Ad omne opus hon m Parati.
XXXIV. De Eleemosynis. QUI Ind enti proximo exteriorem SubstantIam prae Mo, A. bet, sed vitam suam a nequitia non custodit, rem ἔ suam Deo tribuit, & se peccato. Hoc quod mu)' nus est obtulit Auctori, & hoc quod maius est servavit iniquitati. Nonnumquam divites elati inferioreS Opprimunt, Moi Δ- ει aliena rapiunt; & tamen quasi quaedam aliis l. argiun-rtur & quum multos d primant, aliquando quibusdam opem defensionis serunt 3 oc pro iniquitatibus, quas num quam deserunt, dare pretium , videntur. Quotiens post culpam eleemosynam iacimus, quasi i pro pravis actibus pretium damus. Unde & per Prophetam de eo , qui harer non agit, dicitur: Non dabit Deo propitiationem suam, nec n. s. .st. pretium redemptionis anima sua. Tunc eleemosynae pretium nos a culpis liberat, quum perpetrata plangimus, & a Dcamus. Nam qui & semper peccare vult, & quasi semper eleemosynam largiri, frustra pretium tribuit: quia nota redimit animam, quam a vitiis non compescit. Eleemosynae impensio superbum divitem redimere non valet, quam
435쪽
perpetrata simul rapina pauperis ante Dei oculos ascendere J- 3 non permittit. Unde per Eliphaz dicitur : Non credat frustra errore deceptus , quod aliquo pretio redimendus sit. Saepe superbi divites, quum eleemosynam tribuunt, non hanc pro aeternae vitae desiderio, sed pro extendenda vita temporali largiuntur. Mortem se posse disterre dationibus 9 cr dunt, sed nequaquam obtinere ex impenso munere valent, ut finem debitum evadant. In Evangelio Veritas ait:/i Mis. 6. I deuiat sinistra tua , quid faciat dextera tua ; id est , piae dispensationi nequaquam se gloria Vitae praesentis admis μceat; sed opus rectitudinis appctitio ignoret favoris. Plerumque multa homines pauperibus largiuntur, non quia eos iem pauperes diligunt, sed quia si minime tribuant, iram Judicis superni formidant: Qui si Deum non metue rent, quae habent dare noluissent. Admonendi sunt, qui sua misericorditer tribuunt, ne cogitatione tumida supere se, quibus terrena largiuntur , extollant: & ne idcirco se meliores aestiment, quia contineri per se caeteros v dent. Qui possessa misericorditer tribuunt, a caelesti m mino dispensatores: se positos subsidiorum temporalium agnosc.mt: & tanto humiliter praebeant, quanto di aliena esse intelligunt quae dispensant. Ne in benefactis largitoreς immoderathis gaudeant , audiant quod scriptum μ. 7 - est 2 Quum feceritis omnia , quae praecepta sunt visis , dici te : Sentia inutiles sumus, quod debuimus facere , fecimus-Ac ne Lugitatem tristitia corrumpat, audiant quod scrima.eεν. . . rum est: Hilarem datorem diligit Deus. Ne largitores eleemosynarum unpensae gratiae vicisitudinem requirant, a diant quod scriptum est: P-m facis prandium , aut cor nam , noli vocare amicos tuos , ἐ0 neopue cognatos , neque υ
F rinos ditates ne forte ct ipsi te insitent , se 'sat tibi
retributio : sed cum facis. conυiDium , voca pauperes , d biles , elaudos, raecos ς beatus eris , quia non habem, unde retribuere tibi. Ne quae praebenda fiunt citius , sero pra ν ... beant largitorta, audiant quod scriptum est : Ne dicas ami- co tuo Vade , di reUertere , cras dabo tibi , quum si
436쪽
tim possis dare. Ne sub obtentu largitatis ea, quae po sident , inutiliter distributores spargant , audiant quod
Scriptum est: Sudet in manu tua eleemos=na. Et ne quum multa necesse sint, pauca largiantur , audiant quod scriptum est: Pui parce seminas, parce metet. Ne quum a. cor. s.
Pauca oportet, phirima praebeant largitores , & ipsi post-
modum minime inopiam tolerantes, ad impatientiam erum-Pant , audiant quod scriptum est : Non ut aliis sit remisio, με. . vobis autem tribulatis , sed ex aequalitate vestra abundantia
illorum inopiam suppleat , illorum abundantia vestrae inopia sit supplementi . Quum igitur dantis mens inopiam ferre nescit, si multa sibi subtrahit, occasionem contra se impatientiae exquirit. Prius praeparandus est patientiae animus , & tunc , aut multa sunt, aut cuncta largienda: ne dum minus arq animiter inopia irruens sertur, & praemissae largitatis merces pereat, & adhuc mentem deterius murmuratio Subsequens , perdat. Ne omnino distributores nihil eis praebeant, quibus conferre aliquid parum a debent, audiant quod scriptum est: omni petenti te tribue. Et ne saltim aliquid praebeant, 'quibus omnino conser nihil debent, audiant quod scriptum est : Da bono , ct non receperis peccatorem , bene fac humili, non dederis impio. Per quemdam dicitur Sapientem: Pamem tuum , vinum super sepulturam justi constitue, 9 noli ex eo mam durare , , hibere eum pereatoribus. Panem enim , & vinum suum peccatoribus praebet, qui iniquis subsidia, pro eo quod sunt iniqui, impendit. Nonnulli hujus mundi di- .vites quum fame crucientur Christi pauperes , effusis largitatibus nutriunt histriones. Qui vero indigenti etiam Peccatori panem suum, non quia peccator, sed quia homo est, tribuit, nimirum non peccatorem, sed iustum Nutrit, quia m illo non culpam , sed naturam diligit. Qui
sua misericorditer largiuntur , sollicite custodire studeam, . Ne quum commissa peccata eleemosynis redimunt, adhuc redimenda committant; ne venalem Dei juStitiam ae timent, si quum curant pro peccatis nummos tribuere, av-
. bitIentur se posse incite Peccarς. Plui est anima, quam '
437쪽
esca , corpus, scilicet, quam Destimentum. Qui ergo escam , atque vestimentum pauperibus largitur, s)d tamen animae vel corporis iniquitate polluitur , quod minus es justitiae obtulit, & quod majus est, praebuit culpae. Sua Mox Gib. enim Deo dedit ,& se diabolo praebuit. Sollicite persciv a. ... dere Studeamus, quia & eos , quos nunc inoms Cernimus, abundantes quandoque videbimus : & qui abundantes aspicimur , si largiri negligimus , quandoque inopes erimus. Qui nunc temporale subsidium pauperi tribuit, ab eo pos modum Perpetua recepturus, ut ita daeam, quasi ad frugem terram excolit, quae quod acceperit, uberius reddit. Restat ergo, ut numquam clario surgat ex eleemAsyna, quando videlicet dives ex eo, quod pauperi tribuit, agit s...'s ' perpetuum pauper non sit. Honorate quos pauperes niti. o. n. cernitis , & quos foris conspicitis despectos saeculi, intus arbitra nini amicos Dei. Cum his participamini quod ha-batis, ut O quandoque dignentur vobiscum compartic qu ad habent. Electus quisque sic quae pomidet tribuat , quatenas quanta sit largitas remunerantis adtendata Ne quum terrena largitur , suam , pluSquam necesse est, inopiam cogitet, & in oblatione muneris hilaritatis lumen tristitia obscuret.
De passione electorum , ct compassione proximoram. Anchi viri tribulationum bello deprehensi, uno eodem ιν. '' 'que tempore alios fertenres, atque alios suadentes M i riunt. Illis opponunt scutum patientiae, ' istis iacula intorquent doctrinae. Ad utrumque pugnandi modum mira virtutis arte electi viri se erigunt, quatenus & intus sapienter doceant, & foras sertiter adversa contemnant; hos docentes corrigant, Illos tolerantes premant. Electi viri In surgentes hostes pariendo despiciunt: infirmantes verb cia Ves compatiendo ad salutem reducunt. Illis resistunt , ne . & alios subtrahantis istis metuunt, ne Vitam rectitudinisi ει-
438쪽
fiinditus perdant. Videanaus castrorum Dei militem Pau-n ε lum Apostolum contra utriimque prae iantem. Ait namque: Foris pugnae, intus timores. Enumerat bella, quae extrinw-x. cor. 7.cus tolerat, dicens : Periculis fluminum , Periculis latro' e. .is.
num, periculis ex genere, periculis ex gentibus, periculis inciυDate, periculis in solitudine , periculis in mari, periculis in falsis iratribus. In hoc spirituali bello , quae contra ad versarsum Paulus spicula intorqueat , adjungat: In labore, nia.
aerumna, in υigiliis multis , in fame, ct siti , in jejuniis
multis, in frigore , ct nussitate. Inter multimoda certamina deprehensus Vas electionis dicat, quanto vigiliarum munimine etiam castra custodiat. Ait enim : Praeter illa , quae extrinsecus sunt , instantia mea quotidiana , sollicitudo omnium Eretesiarum. Ecce bella sortiter suscipit,& tue
dis se per compassionem proximis misericorditer Impendit. Narrat mala , quae patitur , subiungit bona, quae impertitur. Pensetur cuius laboris sit Paulum Apostolum uno eodemque tempore & Qris adversa tolerare , & intus infirma protegere. Foris pugnas patitur, quia Verberibus sci ditur , catenis ligatur 9 intus metum tolerat, quia PasSionem suam, non sibi , sed discipulis obesse sermidat. Aliorum casus Apostolus In propria passione metuebat,
ne dum & Ipsum discipuli afflictum pro fide verberibus a
noscerent , fideles se profiteri recusarent. Unde eisdem scribit , dicens: Nemo moveasur in tribulasionibus istis. Ipsi x.Theu.ti
enim senis, quod in hoc positi sumus. O immensa M caritatis vIscera Pauli Apostolii despicit passiones , quas ipse patitur , & curat ne quid pravae persuasionis discipuli in corde patiantur. In se contemnit vuInera corporis ,& in aliis vulnera J medetur cordis. Habent hoc justi proprium, ut in dolore positi tribulationis suae, curam non deserant ut litatis aIlanae: & quum de se adversa patientes dolent, aliis necessaria docentes praevident ; & quasi percussi quidam magni medici aegrotant. Ipsi tolerant scissuras vulneris , &aliis proserunt medicamenta sanitatis. Ualde autem min xis laboris est, aut docere, quum nihil toleras, aut tolerare , quum nihil doces. Sancti viri ad utrasque passionum H Ed. tamenim 'Disit iroo by Corale
439쪽
num se vel compassionum pugnas sollerter extendunt; dc quum tribulationibus fortasse feriuntur, sic exteriora bella Suscipiunt, ut sollicite cogitent, ne proximorum interiora lacerentur. Dum viri fortes in acie adsistunt, illic iaculis adversantia pectora feriunt; hinc scuto postpositos debiles tuentur. Atque ita utrobique velocitate circumspectionis i vigilant , quatenus & anre se audaces confodiant, & post se trepidos a vulnere desiendant.
MMil. m. π num dIcitur , quando Ineffab te gaudium mente eoncL. I id o pitur , nec abscoradi possit, nec sermonibus aperiri , & t.:men quibusdam motibus proditur , quamvis nullis proprietatibus exprimatur. David Propheta intuens
electorum animas , tantum gaudium mente concipere, quantum sermone non Valent aperire , ait: Beatus populus,
M. n. is. 'bilationem. Non enim ait, qui loquetur, sed qu seit: quia sciri quidem iubilatio intellectu pol si s sed dictu ab exprimi non potest. Per iubilum sentitur , quod
ultra sensum est φ & quum vix ad contemplandum susticiat conscientia sentientis , quomodo ad exprimendum sufficit lingua dicentis t .
De regni eatistis desIderio. clamor Sanctorum magnum est desideriumr 1 1 tanto enim quisque minus clamat, quanto minuS desiderat ; & tanto majorem Vocem in aures incircumscripti spiritus exprimit, quanto se in eius desiderio δὴ plenius fundit. Quum aliter moveri soleat mens qNae Pe- tit, aliter quae petitur : & sanctorum animae ita in interni secreti sinu Deo inhaereant, ut inhaerendo quiescannx quo
440쪽
quomodo dicuntur petere, quas ab interno motu Ο cons-int nullatenus discrepare Quomodo dicuntur petere , quas& voluntatem Dei certum est, & ea quae futura sunt, non
ignorare φ Sed in ipso posita: iu ipso aliquid petere dicuntur : non quo quidquam desiderent, quod ab ejus , quem
Cernunt, voluntate discordat ; sed quo mente ardentius inhaerent, eo etiam de ipso accipiunt, ut ab ipso petant, quod eum facere velle noverunt. Nemo qui tardius auditur, credat quod a superna cura negligitur. Saepe enim noStra a. s. '
desideria , quia celeriter non fiunt, exaudiuntur: & quod impleri concite petimus , ex ipsa melius tarditate prosperatur. Saepe Vox nostra eo perficitur, quod b dissertur; &quum superficie tenus petitio negligitur , Vora nostra altius in cogitationum radice complentur ; sicut & semina mes-Sium gelu pressa solidantur, & quo ad superficiem tardius 'exeunt, eo ad frugem multipliciora consurgunt. Desideria nostra dilatione extenduntur , ut proficiant: proficiunt, ut ad hoc, quod perceptura sunt, convalescant: & exercia tantur in certamine, ut maioribus cumulentur praemiis in retributione. Labor protrahitur pugnae, ut crescat corona Victoriae. Suos ergo I minus, quum velociter non exaudiat,
c) quo repellere creditur, assidue M trahit. Internus medicus peccatorum in nobis contagia, quae inesse medullitus reprobat, secat, & abscindit virus putredinis ferro Tribulationis: eoque voces aegri audire dissimulat, quo aegritudinis finem procurat. David Propheta ait: ciamabo per diem, ct non exaudies, in o nocte non ad insipientiam mihi. Ac si diceret: Nequaquam mihi ad insipientiam proficit, quod die ac nocte clamantem me continue non exaudis 3 quia unde me in temporali tribulatione quasi deseris, & non exaudis, inde ad aeternam sapientiam plus erudis. Iterum Psalmista dicit: Adjutor in opor--.tunitatibus in tribulatione. Tribulationem quippe dichirus, Opominitates praemisit, quia saepe & tribulatione conterimur , & tamen oportunum nondum est, ut ad desiderium ereptionis adiuvemur.