장음표시 사용
521쪽
Mors. s. tum Dominum nostrum. Plerumque unum Idemque pecca .
a. tum & poena est & causa peccati, quod melius ostendi mus , si res ipsas ad medium deducimus. Effrenata enim ventris ingluvies in fervorem luxuriae plenitudinem carnis instigat: perpetrata autem luxuria, saepe aut periuris aut homicidio tegitur, ne humanarum legum ultione puniatur. Ponamus ante oculos, quod quidam voracitatis sibi fiena laxavit: qua voracitate superatus adulterii facinus admNsit: deprehensus autem in adulterio , latenter virum adulterae , ne ad judicium traheretur, occidit. Hoc itaque adu, terium inter voracitatem & homicidium positum de illa videlicet nascens , hoc generans , peccatum est & Poena &Causa peccati. Peccatum profecto. est per Seimum , Poena vero peccati est, quia culpam voracitatis auxit. Causa autem peccati est, quia subsequens etiam homicidium genuit. ἔπρm. 3. Propheta Jeremias dicit: Visitabo siffer Uos juxta fructum
Pau. studiorum vestrorum. Peccatis aliis differunt peccata. quae per
'μ 'consilium perpetrantur. Non enim tam prave facta Dominus, quam studia pravitatis insequitur. In factis enim saepe infirmitate, saepe negligentia ; in studiis vero semper malitiosa intentione peccatur. Beatus Job typum peccantium intra
Ecclesiam designans , ait: Concidit me vulnere super vulnus. e. , Λ ,. Ita infirmis suis sancta Ecclesia Vulnere super vulnus concisditur , quando peccatum peccato additur, ut culpa Velie mentius exaggeretur. Quem enim avaritia pertrahit ad rapinam , rapina ducit ad sallaciam, ut perpetrata culpa ex falsitate etiam defendatur ; quid iste, nisi super vulnus concisus est vulnere Bene per Prophetam dicitur: Mao: - '-, mendacium, homic dium, furtum , ct adulterrum
inundaverunt, O san is saavguinem tetigit. Sanguis ergo Sanguinem tangit, quum culpa culpam cumulaverit. Quum igitur vulnus vulneri additur, vires contra nos antiqui hostis Vehementius excitantur. Quamvis quolibet in loco cogi- .3 - . 37. tando, loquendo, & agendo peccemus, tunc tamen per tria haec animus effrenatius rapitur , quum mundi hujus
prosperitate subleVatur. i i . l . '
522쪽
. De m festis , occultisque peccatis.
UN luscuiusque hominis culpa latens , quasi vulva
peccati est, quae occulte peccatorem concipit, reatum suum in tenebris abscondit. A vulva enim de utero exitur , quum peccator, quae in occulto commiserit, haec etiam in aperto committere non erubescit. Scriptum quippe est: Egressus ex utere non statim perii ' id est, postquam ad apertam iniquitatem exii, quur me tunc saltim perditum non cognovi t Periisset quippe in suo judicio , si se perditum cognovisset. Quasi ab occultat Ionis suae vulva processerant, de quibus Propheta dicebat: Peccatum suum sicut Sodoma praedicaverunt, nec absco erunt. μι. s.
De his ad delicta post lacrymas moertuntur. SUnt nonnulli, qui quando ad mentem redeunt, mi Mo H. iustitiam & rectitudinem contemplantur , di orando 'ac flendo contremiscunt 3 sed postquam contemplationis hora translerit, sic audaces ad iniquitatem redeunt, ac si post dorsum eius positi a justitiae eius lumIne minime videantur. Quiquumque post lacrymas ad delicta relabuntur , apud se in abscondito quasi corporalem videntem aspiciunt Ib faciem Dei, quia et, & quum praesentes fiunt, blandiuntur fletibus , & quum quasi a conspectu lillus recedunt , moribus detrahunt. Qui tanto amplius de malis suis feriendi sunt, quanto & in occulto cogitationis rem Dei iudicIa cognoscunt. Sunt nonnulli, qui post vitam'::
perditam ad semetipsos redeunt , & accusante se cons- clantia , perversa Itinera relinquunt: commutant opera, antiquae suae pravitati contradicunt, terrenas actἰones su- 'glunt, desideria superna sectantur 3 sed priusquam in eis-
523쪽
dem sanctis desideriis solidentur, per torporem mentis ad ea, quae diiudicare coeperant, redeunt, atque ad mala, quae stigere disposuerant, recurrunt. Si quid boni fortasse homo agere coeperit, priusquam in eo per longitudinem temporis convalescat, ad exteriora relabitur , & perverseia . deserit, quae recte inchoasse videbatur. Sunt nonnulli, qui post perversa itinera sanctas vias sectari appetunt I sed priusquam in eis desideria bona roborentur, quaedam iblos praesentis saeculi prosperitas accipit, quae eos rebus exterioribus implicat, & eorum mentem, diim a calore intia mi amoris retrahit, quasi ex frigore extinguit ; & quidquid in eis de virtutum flore apparere videbatur , interfi-- ώ. lib. cit. Curandum nimis eSt, ne ad hoc quisque proruat, φ. ς. quod se mundasse fletibus exultat; ne dum deplorara it rum culpa comittitur , in conspectu iusti Judicis ipsa etiam lamenta levigentur. Scriptum est in libro Ecclesiastici: Qui se ' baptizuitur a mortuo , iterum tangit illum, quid proin δη--uυatio ejus ' Post lavacrum enim mundus esse negli- 'i' git , quisquis post lacrymas vitae innocentiam non custo dii ; & Iavantur ergo , & nequaquam mundi sunt, qui commissa flere non desinunt, sed rursum flenda committunt. Baptizatur scilicet a mortuo, qui mundatur fletibus a peccato; sed post baptisma mortuum tangit, Fi culpam post lacrymas repetit.
IEccator, quum iam de iniquitate sua non confund DR tur, in iniquitate eadem etiam adminicialis pessimae Consuetudinis roboratur. Quasi quibusdam oblectationibus peccator fovetur, ut crescat, dum culpa consuetudinibus firmatur , ut vigeat. Quum prodire culpa in usum coeperit, nimirum se vel falsa spe divinae misericordiae , vel aperta miseria desperationis pascit ut eo nequaquam ad cor reptionem quisque redeat, quo vel sectorem suum pium sibi inordinate simulat, vel hoc, quod fecit, inordinate formidat. Beatus Job humani generis lapsus aspiciens, &qui-
524쪽
quibus praecipitiis mersum 'sit in foveam IniquItatis inten
dens dicit: Quare non in uuisa mortuus suum' id est, ina 3.1i. ipsa occulta perpetratione peccati, mur a carnis vita mortificare me nolui φ Quare, inquit, meeptus genibus , id est, etiam post apertam culpam, quur me adhuc in illa etiam consuetudo suscepit, ut valentiorem ad nequitias redderet , & pravis me usibus sustinens veret 8 Plerumque cum culpa in usum venerit, ei iam animus etiam sIappetat, debilius resistit, quia quot vicibus pravae frequentationis adstringitur, quasi tot vioculis ad mentem ligatur. Nonnumquam fit, ut enervis animus , quum solvi peccati consuetudine non valet, ad quaedam se solatia fessae. consolationis inclinet: quatenus venturum Judicem tantae sibi misericordiae spondeat , hi eos etiam, quos arguendos in- Venerit, penitus non occidat. Cui rei hoc deterius accidit , quod ei multorum similium lingua consentit, quum intilli male gesta hominum laudibus exaggerant: unde fit plerumque, ut incessanter crescat culpa favoribus enutrita Curari autem vulnus negligitur , quod dignum praemio , laudis videtur. Per Salomonem in Proverbiis dicitur : Fili io. mi , si te lactaverint peccatores , ne adquiescas. Peccatores enim lactant , quum vel perpetranda mala blandimentis inferunt , vel perpetrata favoribus extollunt. Esaias Propheta ait: Vae qui traitis iniquitatem in funiculis vanitatis. Iniquitas namque in funiculis vanitatis trahitur, dum per consuetudinis augmentum coelpa protelatur. Beatus David de peccandi consuetudine dicit: Funes peceasorum circumplexiiunt me. Quia enim lanis addendo torquetur , ut crescat, non immerito peccati consuetudo in fime figuratur, quod PerverSO corde, dum saepe frequentatur, multiplicius per
augmentum consuetudinis augetur.
CRebro peccatum , aut ignorantia, aut Infirmitate perpetratur : ut vel nesciat homo , quid veste debeat,ves non omne, quod voluerit, possit. Quum in peccato
525쪽
animus' 'orthir': citius ad vitam' reducItur, si super hoc
sollicitae cogitationes vivum.
orine. peccatum, quod citius non tergitur, aut cattim est & causa peccati, aut peccatum & poena IKccati. .pecPturis namque, quod mentientia non diluit, ipso suo pondere mox ad aliud trahit. Unde fit, ut non solum peccatum sit , ,ed peccatum & 'causa peccati Ex Illo quippe vitio culpa subsequens oritur , ex quo M cadi amens ducitur, ut peius ex alio ligemr. Peccatum, quod ex peccato oritur, non iam peccatum tantummodo, sed peccatum est & poena peccati: quia iusto iudicio omnipotens Deus cor Dccantis obnubilat, ut praecedentis peccati metito , etIam in aliis cadat. Quem enim liberare noluit, deserendo percussit. Non immerito poena peccati dicitur, quod iusta desuper inrogata caecitate ex praecedentis peccatIultione perpetratur. Quod videlicet agitur dispositione su perius ordinata , sed interius iniquitate confusa a ut & pr. cedens culpa sit causa subsequentis I & rursum culpa subsequens sit poena praecedentis. Paulus Apostolus in Infid IIbus & lubricis, quasi quoddam semen erroris aspexerat, quum dicebat: Qui eum eum Dissent Deum , non sicut Deum glorissaυerunt, aut gratias egerunt ; sed evanuerunt in eg atlanibus suis. Ecce est peccatum & causa peccati, ex qua causa quid sequatur, adjungit: Et obseuratum est insipiens cor eorum e dicentes enim se esse sapientes stulti facti sunt; ct mutaverant gloriam meorruptibilis Dei in similitudinem imaginis eorruptibilis hominis , volucrum, edi quadrur
dum serpentium. Ecce est seccatum & poena peccati. Sed peccatum solummodo, &. poena peccati esset, si non adhuc ex hoc peccato & allud sequeretur. Nam post infidelitatem eorum subditur : Propter ouod tradidit illos Deus in desideria cordis eorum , in immuniatiam , ut eontumeliis
526쪽
elant eorpora sua in semetipsis. I cognoscentes Deum non sicut Deum glorificaverunt, ex e, peccato causa peccati ad hoc quoque perducti sunt, ut ad cultum serpentium & volucrum laberentur. Sed quia per hanc etiam caecitatem usque ad immunditiam & carnis contumeliam ceciderunt , ipsa infidelitatis eorum caecitas praecedenti intellectui & peccatum est & poena peccati. subsequenti vero immundstiae peccatum faeta est & causa peccati. Qui cognoscentes Deum peccatum' superbiae intelligendo commIκ-runt, caecantur etiam , ne intelligant quod committunt. Et qui intelligentiam suam sequi nolunt in peccato &causa peccati, ipsum lumen intelligentiae perdunt in peccato & poena peccati. Prioris peccati merito peccatorum subsequentium so ea. tegitur z ut qui, malum sciens perpetrat, deinceps juste in aliis etiam neSciens cadat. Hoc Ibid.a.13. quippe agitur , ut culpis culpae seriantur 3 quatenus supplicia fiant peccantium ipsa incrementa Villarunt. Sunt multa peccata, quae comittimus , & idcirco UaVia nobis non vi- ω n. l. dentur, quia privato' nos amore diligente , clausis nobis oculis , In nostra deceptione blandimur. plerumque fit, ut& nostra gravia leviter, & proximorum mala levia graviter judicemus. Scriptum quippe est: Erunt homiras seipsos Et scimus, quia Vehementer claudit oculum cordis amor privatus 3 ex quo fit , ut hoc ἰ quod nses agimus, di grave esse non existimamus, plerumque agatur a proximo , & nimis nobis detestabile esse videatur. Sed quare hoc , quod nobis vile Videbatur in nobis , grave videtur in proximo , nisi quia nec nos simi proximum , nec prox, mum conspicimus sicut hos i i Si nos sicut proximum aspirceremus, no tra reprehensibilia districte: Videremus. . Et .
rursum, si proximum aspiceremus ut nos, numquam nobis ejus actio appareret intolerabilis, qui saepe sortasse talia mus, & nihil nos proximo intolcrabile fecisse putabis s. . Male divisum mentis nostrae judicisimi corrigeret perlegis praeceptum Moyses studuit, quiim: dIxit ut iustus
de uret esse moditas, aequusque sextarius. Hoc vero. Sa- ' lomon ait : Pondus ct poMus, mensura ct mensura, Dirum- Prav. xo. que abominabile est apud Deum. Scimus , quia in negotiatorum duplici pondere alivd i majus, aliud minus cst. Nam
527쪽
aliud pondus habent, ad quod pensant sibi, aliud pondus ad quod pensant proximo. Ad dandum pondera levIora, ad
accipiendum verδ graviora praeparant. Omnis homo , qui aliter pensat ea, quae proximi, & aliter ea , quae sua Sunt, pondus & pondus habet. Utrumque ergo abominabile est apud Deum ; quia kl sic proximum ut se diligeret; hunc in nobis sicut se amaret. Et si sic se sicut proximum aspice , ret, se in malis sicut proximum judicaret. - i X LI. . . De desperatione peccan tium
.. id 7 Alsa spes aliquando mentem pon intercipit; sed hanex deterior dispensatio configit; quae dum omnem spem veniae sunditus interimit, erroris lacte animam uberius num bH. u.33. trit. Beatus Job desperantis uniuscuiusque personam in sua j' Ioquutione adsumens , ait: Cur lassitatus sum uberibust Ac si dicat: Utinam blandiri mihi saltim post mala perpetrata noluisSem , ne tanto me culpae nequius adsicingerem, M. M. iti. quanto me in illa mollius foverem. Quisquis Impletati su 3 cumbit, vitam profecto iustitiae moriendo derelinquit. Qui vero etiam post peccatum mole desperationis obruitur, quid aliud quam post mortem In inferni supplicio sep ris,. it. litur ' In libris Salomonis scriptum est: Impius, quum di pro
venerit peccatorum , contemnit. Redire namque des-
, - simulat, quia misereri sibi posse desperat. Sed quum despe-' rando amplius peccat, quasi puteo suo landum subtrahit, neysid. e.ιε. ubi retineri possit , inveniat. Omnis qui viam vitae deserens in peccatorum se tenebras dejicit, semetipsum quasi in puteum , vel in foveam mergit; si vero diutina serpetratio, ne etIam consuetudine Iniquitatis opprimitur , ne ad sup riora iam possit exurgere , quasi angusto ore putet coarc latur. David Propheta sub specie peccantium exorat, es Fι.ε .is. 'cens: Non me demergas tempestas aqua , neque abrorbeat me profundum , neque urgeat iuper me putem ει mum. Quemcnim mali operis Iniquitas a bona stabilitate commovir, quasi tempestas aquae rapuIr. Sed si adhuc consuetudino
non praeuauit, non demersit. Jam in puteum cecidit, Pt
528쪽
hoc, quod divina lex prohibet, perpetrauli. Sed si adhue
longa consuetudo non deprimit nequaquam os suum puteus coangustavit. Tanto ergo facillus egreditur, quanto minori consuetudine coarctatur. Quasi quaedam conclusi Oris cres ubi angustia est, ab opprimente mala consuetudine exurgere Velle , nec posse, iam quidem desideri' ad superna tendere , sed adhuc aau in infimis remanere , praeire corde, nec tamen sequi opere, atque in semetipso contradicti
nem perpeti semetipsum. . ' i . I. Expliis liber quarturi
529쪽
Sila ineboat sui ordinis coeptis.
I. De dileistoribus mundL . . II. De cultu vestimentorum. Ill. De his, qui terrenis desiderili adstesaguntur. IU. De sapientibus hujus saeculi. V. De his , qui judicio Dei obdurantur. VI. De his, qui prae amore mundi vel praesentium cupiditate spontaneos tribulationum labores adeunt. VII. De reproborum prosperitate. VIII. De malorum concordia. IX. De Principibus mundLX. De bonis Principibus. XI. De superbis divitibus. . .
XII. De Judicibus. XIII. De appetitu laudis humanae , vel favoribus ada
lantium. 'XIV. De hypocritis , vel callidis. XU. De Apostatis. XVI. De Di. bolo & eius membris. XVII. Quid differt inter peccatores & ImpIos. XVIII. Quid differt inter Iniquitatem atque peccatum, sce tera atque delicta. XIX. De eo, quod scriptum est: Ego Dominus Deiens is num , ct creans mala. XX. De inferno superiore atque inferiore. XXI. De igne Purgatorio, quod post mortem peccata re laxari creduntur. XXII. De ira, vel indignatione Dei. XXIII. De flagellis divinis electis ac reprobis inlatis. XXIV. De variis percussionibus mundi. XXV. De Judaici populi circa finem mundi conver
530쪽
XXVI. De AntI-ChristI temporI LXXVII. De Atltl-Christo, vel ejus me m. XXVIII. De secundo adventu DomInl- nostri Jes
XXX. De tremendo aeterni Regis judicis. XXXI. De poenitentia reproborum sine fructu. XXXII. De damnatione diaboli vel daemonum. XXXIII. De attemis suppliciis reproborum. XXXIV. De sempiternis remunerationibus Hectorum.