장음표시 사용
421쪽
ρον τι κολαζεις, διδουσα αὐτοῖς καιρον σπολογAC παραι- του εἰς την κτλυ τους αὐθαδεις' τα γαρ πολλα ασκει αὐ
ω οις , ἡ φυσεως αλλου μνε δεομενον ' τοις Hρ μη GKω μενοις τοῖς ἰώοις , κατακωμένοις δὲ τοῖς αλλοις , δ' ι λουντο φορτίον η προς τυ δεδομένην τα μερη φυσιν αριιπον item causa ne mori graveris. Dux igitur cuiusvis actionis ratio sit , acros impiosque dominos a nobis repellens. Saue mes cstius est servire cupiditatibus, quam tyrannis: neque libor esse potest qui sui animi motibus obnoxius est: quot enim cupidines, tot sacvi domini sunt. 35. In servos ne iniuria sis , neque irata in eos anima vertas: quod si aliquando es punitura , sic Primum sentiant se non sine utilitate puniri, neque tempus dicendae causae neges. Arrogantes ne coemas. Multa tu ipsa per te facias; breve enim et expeditum cst quod hoc pacto sit. Oportet insuper membris uti ad id, cuius causa hominibus eadem a natura compacta sunt. Neque aliquid a natura alienuin exigendum est: qui enim propriis non utuntur , alienis autem abutuntur , bis Peccant , at -
422쪽
ψιλης δε ἡδονῆς μηδέποτε τοῖς μέρε- πολλῶ - αρ κρειττον τεθνανα ι, η δι' ἄκρα σλν την ψκγi -ρῶσαι lj ... κοίαν διορθου a. ενη - . . . Ωια δὲ οἰκέτα ς κοινωνου s. τιμης μεταδίδου το ς βελ ιοσω οὐκ ἔσθ' Oπως γαρ eeν Θροπιν αδικουντα σέβω θεὸν ἄλλα κρηπις ευσεβεἰας σοι νομιζέψω η φιλανΘρ ω καὶ . . . que in naturam membrorum parentem ingrati sunt. Solius voluptatis causa membris ne utaris e multo enim melius est mori, quam incontinentia animum Obscurare . . .
vitium naturae corrigens. . . Si quid servis das, meliorem honore praeser. Prorsus fieri nequit, ut iniustus homo Deum colat: sed sundamentum pietatis existimetur erga homines caritas. Et . . p. Reliqua desiderantur.
ci in Isaee et altera subsequeris, breves lacunae sunt. Post ultimam tamen laeuuam quanta pars libelli desideretur , nemo ρο- test divinare.
423쪽
i. HAEc ego prolixius sacri septenarii causa persecutus sum, quia Ostendere avebam, cunctas annuas sol-
Iemnitates quamdam esse progeniem septenarii , qui patris munere sangitur . . . insani simul sanique affectus. Ideoque in celebrioribus conventibus vitaque hilari r creationes cura ouini tristitiaque vacuae eorpus confirmant, animasque extollunt, partim delicato victu, partim religionis exercitio.
r) Ηue usque loeus extabat in londinensi Philonis editione anni MDCCXLII. T. II. p. 298. sequitur autem ibidem traetatus eontra moechos atque homieidas: ποτε χρονος ova φιλοσοφία etc. Porro quiequid hete a me editur. id in eodice florentino inter Pra dietos editionis lotidinensis Ioeos insertum est. Et quidem post stati in additur . nullo apposito laeunae indieio . aυφροσυνωHe. S d reapse loeum hiare nemo non sentit.
424쪽
a- Est autem, praeter haec, Dei quoddam sacrum, in eoque Conventus , quem cophi Dum vocitant , ob eam quam mox dicturus sum causam. Iam hoc sacrum ad sollemniorum dierum dignitatem et ordinem non Pertinere, multa declarant. Neque enim celebratur totius gentis Concursu, quod in ceteris usu venit; neque oblata munera in altari cremantur, perpetuo sacroque igni tra-
i Ita eodex. Sed omnino legendum videtur συνίστανωι, σῶ μα και νας ἀνασχούσας το μ ν τω αβροδιαίτει, τὰς δε τῶ φιλοσοφεῖν r jestorum dierum recreationes curas tristitiamque Pellunt. et corpora simul animosque subleseant. illa quidem delicato victu . hos autem religionis exercitio. αὶ Meum illustrant similes Philonis sententiae: ταύτης -κατης αἰτίας o πῶτα ρογας Μωσῆς εδικαιω- τοὐς ἰγγραφέντας αυτουτῆ ἱερα πολιυια, Θε τροῖς φυσεως ἔπορονους πανηγυρίζειν, ἐν ἱλαρίναις διάγοντας ευ Θυροας κ. T. λ. σχολα αντας μονω τῶ φιλοσοφεῖν. Item: παράδειγμα καὶ του eaῖν φιλοσοφεῖν. η ἐμδομη. καθ' di v ἐπιδεῖ, λεγε ται α εἰργασατο . o πως καὶ αὐτος ἐπιΘεωρῆς τὼ φυσεως καὶ ταὶ ι δια
em de haec eaerimonia deuteronomium XXVI . et Philonem libro de humanitate T. II. P. 59 I. v. lsi.
425쪽
irrανέ'ηών εἰς Aιγwροοπι ολιος ο τεc αριθμος ηυξηλ dita; neque dierum numerus, quibus sestum agitandum sit, desinite indictus est. 3. Sed tamen hunc ritum sollemni ratione ac paene Panegyrica hilaritate celebrari, facile quisque sentiet. Omnes enim, quibus agri praediaque sunt, ex quovis gen re fructuum vasa cumulantes, quos cophinos ut dixi ainpellant, primum copiae fructum non sine gaudio ad templum advehunt, stantesque anto aram sacerdoti tradunt, pulcherrimum illum mirandumque hymnum dicentes equem siquis sorte memoria nou teneat, Cum res Igiosa attentione sacerdotem praeeuntem auscultat. Est autem
hymnus huiusmodi. 4. Syria deserta nostri generis auctores in Aegyptum concesserunt. Ibi qui exigui numero erant , in magnitu-
si Notissimum est. Philonem ieetiouem σωου LXX. passim se . qui, quod heie quoque saei t. quo in loco hebraica exemplaria paulo aliter se habent.
426쪽
dinem iusti populi excreverunt. Iidem parentes nostri miris modis ab incolis excruciati, quum a mortalibus nulla salutis spes assulgeret, Deum deprecati sunt, atque ad eius praesidium confugerunt. Quorum precibus Dens amnuens, qui cunctis miseris solet Θsse benivolus, eos quidem, qui iniuriam inserebant, signis portentis spectris aliisque, quotquot eo tempore contigerunt , prodigiis comterruit; circumventos autem Daudibus iniustaque vi pressos non solum in libertatem vindicavit, verum etiam uberrima regione donavit: de cuius nunc senetibus ad te, qui beneficii auctor suisti, primitias serimus: si tamen is recte dicitur adferre qui accipit: haec enim omnia, Domine, tun munera donaque sunt, quibus nos a d-
427쪽
secti, ingenti gaudio esserimurr ea quippe bona tribuisti
quae spem omnem longe vicerunt.
5. Hie hymnus continenter modo ab his modo ab illis canitur ab ineunte ferIne aestate usque ad autumni exitum, nempe dimidiam per anni partem: quandoquidem haud eodem tempore cuncti, quasi ad condictam diem, maturos fructus adserre queunt, Verum alii alio tempore. Immo ne iis quidem , qui eandem regionem incolunt, ut eodem tempore conveniant, interdum accidit. Fructus enim partim cito partim Sero maturescunt, Itaque et propter locorum diversas rationes, quorum alii tepidiores sunt, alii Digidiores, et propter alias SeX centas Causas, merito cautum est ut primitiarum osserendarum tempus imdesinitum sit nullisque limitibus clausum, Praetereaque ut diu protrahatur. 6. oblatorum usura munerum sacerdotibus concedi
ii Cod. τρο in . quam lectionem prorsus non eontemno.
428쪽
tur, qui quidem quo tempore regio sorte divisa fuit, nullam eius partem acceperunt, omnique stabili reditu carent, Quorum loco primitiis a populo donantur, v eissim ipsi divino ministerio diu noctuque langentes. De septenario, et de ritibus qui ad illum pertinent per dies
et menses et annos, deque sestis quae Septenarium cognatione quadam attingunt, hactenus disputavi, secutus propositorum capitum seriem, prout ipsa sermonis ratio postulabat. Nunc consequens caput evolvam , quod nimirum inscribitur de honorandis parentibus. i) Codex. si bene memini. habet προσοδευορονας κνή ις. Disitig Cooste
429쪽
i. Quosi v de quatuor capitibus iam disserui, quae
et ordine et vi priora reapse erant, nempe de regimine quo mundus administratur, deque nullo simulacro ad Dei 1imilitudinem essingendo, et de non peierando sive omnino haud temere iurando, et de sacro septenario, quae omuia ad pietatem sanctimoniamque spectant; pergo
i De honorandis parentibus extat Simeonis logothetae orati tineola in s. Basil i i editione Garnerii T. III. Item tractatus inter spuria S. Hieron3mi seripta. 23 Septimum quemque diem apud Behraeos sestum fuisse. exisploratissimum est; isque scilieet est sacer septenarius, de quo saepe prolixeque agit Philo in scriptis. Quin adeo saeri septenarii no. mine omnia festa Hebraeorum interdum is designat. Vide initium philoniani libelli inseripti do septenario. De septenarii virtute Vasero apud Golsitim III. 3 . Sed videsis omnino Hieronymum epist. XLVIU. 39. et Narianaenum orat. de pentecoste ed. Aldi p. 24έ.
430쪽
DE HONORANDIS PARENTIBUS. 4 39
οιμ αι θεος ωρὸe κόσμον, τουτο in ανος τεκνα γονεις ἐπει- δη ως μεινος τὼ μη υπαρχοντι υπαρξιν κατειργαίατο , nunc ad quintum, quod est de reverentia erga parentes, quodque, ut in peculiaribus de eo sermonibus ostendi , inter humana et divina medium est. Quippe parentes me dii sunt inter divinam humanamque conditionem, et utramque contingunt di humanam quidem , quia et nati sunt et corruptione solventur; divinam autem, quia et genuerunt, et ea, quae non erant, ad naturam rerum exi- Stentium protraxerunt. Quantum igitur mihi videtur, eadem ratio est parentum cum liberis quae Dei cum muri
ci) Nempe in tractatu de deceta oraculis. Porro et alibi breviter hoc argumentum attingit Philo . Dempe in gaerarum allegoriarum libro I. edit. londin. T. I. p. 65. v. 56. Et lib. III. p. 89. V. 2I. Denique in tractatu, quisnam rerum divinarum sit heres p. 497. v. 8; qui loci cum hoc quem edimus tractatu valde
αὶ Ab his verbis οἱ γονιῖς usque ad το γε,ος αν-ζουσιν loeus utcumque breuis extat in notis Mangeli T. II. p. lae. Porro hie idem loeus ei latur nominatim ex Philone in antiquissimo florilegio vaticano p. 124. ex quo ego Dionis Cassii fragmenta inedita protuli colleci. vat. T. II. Unde iterum eonfirmatur Philoni a uetori hie tractatus. 5ὶ Cod. vati et Mang. καἰ οπερ οἶμαι. έγ Ita eod. vat. et Mang. At eod. florent. Ουτως.