장음표시 사용
121쪽
ut ait D. Leo Epist. 9. ad Theodorum apud De-
um nullampatitur venia moram vera converss.
Id ipsum fignificatur Ezech dis meta Injθ' non nocebit ei quacimque die id est, quandocunque, quampetimum conversu upris ab pietatesva
Minus requiratur isse sensibilis., i. 'IT' Enique ad eois tritionem justificativam
non requiritur dolor sensibilis, qui in actus sensibiles erumpat, utpote sensibiles mo- tus, alterationes ac teneritudines cordis, in Iachrymas, gemitus, suspiria, singultus,&e sed sufficit dolor rationalis, quo voluntas e motivo supernaturali vere aversetur detestetur, consequenter necessario doleat peccatum commissum. Cum eiusmodi sensibilitas frequenter non sit in nostra potestate,neque ad perfectionem contritionis ae dolorix spectet. Contingit enim paenitentem vere dolere, ac premere altum corde dolorem, absque eiusmodi signi sis sensibilitate, vehementius dolere animo, quam alii ex complexione faciles in gemitus, achrymas, singultus, isti sunt mulieres melancholici. Et plerum que maioris meriti est elle flere, de non posse, quam eiusmodi facilibus fletibus abundaret . interim supposito vero dolore interno animae,
122쪽
Instructis Confessarii, Caput u si
eti in sensibilem dolore, gemitu ,& lachrimas excitare, omnino ut utile, meritorium, Tatisfactorium magis, consultum est ijs, qui possunt. Univers consultum semper , alde utile est Ilia adhibere conatum ad dolorem eliciendum λvehementiorem diuturniorem, etiam sensibilem, quando facile quis potest titque homo de peccatis suis & vehementer saepius dola at: eoque magis, quo plura graviora sunt alicuiuς peecata uti saera scriptura IS P P. passim hortantur Et singulare exemplum prae bet David. lege eius Psalmos Poenitentiales, primum quartum praesertim Ratio est: quia licet in quocunque gradu veri doloris ,
a cinnio mento fiat remissio peccatorum quoad culpam;attamen pro magis magis intenso gradu, maioris mora doloris, copiosior gratia infunditur, eoque plus remittitur de poena , temporali possetque esse tanta intensio , ac vehementia doloris, ut tota poena temporalis peccatis remissis quantumvis gravibus debita simul plenarie remitteretur, ut notant D. communiter, pluribus patuit exemplis.
123쪽
0 Irocinii Sacramentasis, Rura III.
dilecti xcumfrmo prusta non peccandi de cateis ro. Ita in re omnes. Proposito e cater nuri peccandi, rursus in suum locum rejecto Explico
reliqua, quoad potero, clare & distincte. Est summus anima Mor. Contrula perfecta debet esse summus dolor,
Mn tantum appretiative ac super omnia alia in ta uti pratei eme explicatum est sed etiam objecti vidi, nimirum subobje isto formali motivo perfectissimo detestandi peceatum, quo peccatum est detestabile quatentissci i-cet est offensa DEI summi boni, seu quatenus est contra infinitam bonitatem DE super omnia amandam. quod est objectum formale charitatis Ratio dabitur .sequenti. Tu interim praenota diligenter. f. Cum
124쪽
s. Cum audis, audiesque toti A Bonitatem Dei aisi visan esse motivum di oblectum formu-lecharitatis, amoris D EI super omnia, adeoque etiam contritionis perfectae me intelligas 3 olum δε apprehendas cinitatem Dei specialem attributalem quae est speciale Dei attribu tum Leaeteris attributis S perfectionibus divinis forma licet, vel ratione di stinctum imporistans summam Dei perfectionem in operando, seu sese communicando optimo modo, quo
convel it d proprie exiguitas dicendarindefinitur a Lalso lib. de ιrfectionibw divinu.
Rositasseu benigritas Dei est naturalis Deiprν-- pensio ad cauno unicanduis pereaturis pro 'tueuiάsque. Ex hae bouitate provenitam Otia, qta Deus praestare vult, ieipsa praestat creaturis bonorum suorum communionem in esse , naturae, gratiae,& gloria: Si eut enim si amares Deum propter hanc *ecialem bonitatem, non amares Deum amore summo super omnia
perfectissimo; ita etiam si doleres de peccato propter offensam hanc specialem bonitatem, non doleres dolore summo persectissimo. - trum autem talis dolor vel amor sussiceret ad justificationem, patebit ex mox dicendis.
Intelligitur ergo in proposito infinita TEIIIx
tinitas naturalis, ' essentialis , sique coimplexio omnium inoumerarum ac infinitarum perinfectionum D EI. . Cogita infinitam poteΩtiam, infinitam sapientiam, quatram bonita-
125쪽
s. Uraciiiij cramentalis, Rura III
tem illam seu benignitatem, infinitam lucem, dulcedinem, deliciositatem, opulentiam gloriam majestatem, misericordiam justitiam , , ε c. 1 c. Haec omnia continet bonitas DEI
naturalis A elsentialis, seu ipsa divina essentia infinitum bonorum omnium pelagus. Habet haec omnia Deus a seipso , in seipso, una indivisibili entitate infinito, illimitato modo, in amissibiliter. Et haec bonitas Dei natura Iisa universalis est adaequata simplicissima bratio, ac motivum formale amandi Deum super omnia. Est enim Deus summe amabili ex infinita sua potentia .sapientia, bonitate,&c.& fingulariter ac principaliter in omnium infinitarum suarum perfectionum infinito cumulo, immensoque pelago. Atque eadem haec infinita DEI bonitas naturalis est supremum motivum detestandi peccatum cui omnia alia motiva velut imperfectiora Rinferiora sub ordinantur ita, ut quis detestans peccatum subhoe motivo perfectissimo hoc ips etiam virualiter ac eminente
illud detestetur sub quocunque alio motivo postibili vel excogitabili non e contra. Nam co ipso, quo aliquis detestatur peccatum sub
alio motivo particulariori se inferiori, V. g. quatenus est contra justitiam Dei, beatitudine privat,&c non esset detestatio peccati summa&super omnia, quia non detestaretur pec
eatum subimis perfectiori quo posset, nee
126쪽
sub motivo perfectissimo, quo est detestabile.
Ex motis charitatis. Contritionis perfectae motivum unicum, ex
quo procedere debet est motivumehari. tatis, nempe summa DEI bonitas offensa, ae ipse Deus summe bonus, super omnia dilectra, peccato offensus ipsumque objectum form Ia contritionis de stantis peccatum est offensa Dei summi boni super omnia dilecti adeoque contritio essentialiter includit aliquem saltem virtualem amorem D EI super omnia. Ita communissimiTheologorum fere omniunia
Clim D. Thomaq. 83. a. s. Scot in . oo'. 4. Ad ultimum conti a paucos in se. , referendor . I. Probatur authoritate SS. Scripturae4SS. 1 Patrum I. Ioan uus non diligit, manet in morte. I. Corinth. IJ icharitatem autem non habuero, De ut 4. Cum quaesieris Dominum Deum tuum invenies eum, si tamen ex toto corri vim ieris eum, ex amore DEI super olmaia octioia tribulatione anima tua. En contritior Denique Luc. 7. Dimittuntur ei peccata multa. quoniam dilexit multum. D. Augustinus i. d vera&falsa paenitenti c. 7. Mi 9. Mamore nemo unquam gnatiam invenit , aut Feniam
127쪽
tentiam certam non facit nisi odium pereat; se amor Dei. Idem lib. at Civit. c. 27. Nisi destinstinxit a peccatis habendo charitatem, quae non agit
perperam , nihil eis prodesse potest ae alibi eo .demque modo loquuntur alii S. Patres pas.s m. Qui tamen semper intelligendi sunt de
justificatione extra Sacramentum. Nain ex ceptio Sacramenti poenitentiae colligitur exa .lii locis scripturae &Is Patrum , ut optini εnotat Valent his dio . q. q. pu J. IL Principaliter uobatur ex Concilio Tri Adentino ses . 1 . e. q. ubi statuens differenti inam contriti' ni perni stat, imperfectae, ad uostificatio hem extra Sacramentum expressissim Erequirit contritionem charitate perfestam. Sic enim habet. Docet praeterea sacra Synodus Etli contritionem hanc aliquanda ebaritate per infectam ese contingat, hominemque Deo reconciliare priusiuam hoc Sacramentum adfususcipiatur, ipsam nihilominus reco Acilsationem ipsi covintritioni sine Sacramenti voto, quod in ipsa includi ur, non e se adscribendam. Illam ero eonir tionem imperfectam, qua attritio dicitur, quaeque vel ex turpitudinis peccati consideratione , vel eae
gehennae, poenarum metu communiter concipi tur, si voluntatem peceandi excludat cumste veniae, declarat donum Dei esse H aec Conciliam exaressissime significans contritionem perfe-idiam, quae extra Sacramentum justificat, illamelle, quae charitate perfecta elici utique charitate
128쪽
Instructis cra Varii, cap. II. 7
tate actuali, seu dolore elicito ex motivo charitatis, scilicet ad Deum summe dilectum, bisque ipsis aliquo saltem virtuali amore Dei si per omnia it s. sequenti deelarabo . Charitas autem habitualis infusa primo per contritionem acquiritur, estque ipsa formalis justificatio, reconciliatio cum Deo.
III Ratio a priori necessaria non est ali,
quam voluntas Dei per S. Scripturam expressa hanc potius quam alia in dispositionem requirentis ad justificationem Congruentiae sunt. r. Quia convenientissimum est ut homo non ptius admittatur ad Deci agniti'nem, quam alia quo amoris actu eundem diligat. a. Amor Dei est perfectissimus, ideoque maxime idoneus, ut
pro tali dispositione requiratur in de facto
requiri constat ex Scripturis allega is Per quodlibet peccatum mortale expellitur charitas, di per justificationem restituitur atqui charitas expulsa non debet resti cui nisi praecedente novo actu charitatis se ut enim fides 'Per haeresim amissa, non restituitur nisi inchoasi te novo adhu fidei spes per desperationcm amisia non restituitui nisi mediante novo adhu spei ,sicin charitas divina, quae per quodlibet peccatum mortale amittitur non debet restitui nisi praecedenti novo actu charitatis aut formalis amoris Dei super omnia , aut sal tem virtualis inclusi in contritione elicita ex mori Vocharitatis propter Deum summe dile-
129쪽
ctum. . opposita ratione 'ia ad Deum re vertendum est, quarti ab eo aversi sumus i sed
per peccatum voluntarie avertimur a Deo eiusque amicitia, ipsi summo bis no super omnia amando praeferendo, eoque plus amando bonum creatum , voluptatem v. g. ergo ad Deum , eiusque gratiam & amicitia mi reverti debemus denuo amando Deum summum Bo- ' num super omnia alia bona, saltem implicitε per actum contritionis perfectae detestando peceatum commissum,quatenus est offensa Dei
Summi Boni super omnia dilecti. Et hine initio dixi, perfectam contritionem essentialiter. includere amorem Dei super omnia saltei
IV. reontritionem persectam exdra sa- etamentum justificativam omnino susscere videtur virtualis amor Dei super omnia in ipsis actu contritionis detestantis peccatum super omnia, quatenus est offensivum Summi Boni super omnia amandi , essentialiter inclusus ut supra insinuavi, di mox clarius explicabo s. μ- quenti. neque necessὰ est semper adesse,prae cedere vel subsequi formalem amorem Dei s per omnia, etsi is, ut plurimum adesse soleat. Ita comitisinibHDD. Suareet hila.di*.A. Vasqueet, Valentia, Coninck, Tannerus aliisque citatis, Cardinalis de Lugotiis di λ. . ,.97. Ratio est equi ex una parte loca Scripturae, Ss. PP. '
unci lisTridentini supra allegata commodic
130쪽
fime intelliguntur de amore Dei vel formali vel virtuali ex altera autem parte eadem scriptura aeque saepe remissionem peccatorum tribuit poenitentiae ac Contritioni, uta Rig. I a.
Davidi post adulterium tomicidium sibi imis
properatum solum ingemiscenti: PeceaυiDominor statim dicitur: Dominioquoque transuislitpeccatum tuum utpote jam justificato communi sensu Ss patrum ac Interpretum. Deinde
ni s operosum dissicile videtur peccatori justificando semper necessario debere habere duos actus distinctos perfectissimo , scilieet Contritioiit, tendentis in peccatum, ut est offensa Summi Boni δε amoris Dei super omnia
tendentis in Deum Summum Bonum Deniq
solus amor Dei super omnia sussiet ad iustifi
cationem peccatoris, ut infra videbimus: ergo semper superflueret ipse actus contritionis, aut saltem ad justificationem, extra tempus poenitentiae obligationis neeessarius non esset. Contrarium tamen satis probabiliter docent formalem amorem Dei ad contritionem perfectam ae justificativam requirunt alii cob clare allegata loca intelligenda apud Lugo citatum,quem videre potes. Iam ergo satis patere potest aedebet definitio contritionis, qualiter debeat es esummu animi dolor detestatio peccati ex motivo charitatis. Addidi claritatis gratia S. III.