장음표시 사용
211쪽
amor DEI super omnia explicite vel implicito se ad omnia venialia quoque extenderet omnia quoque per ipsam remitti non est dubium. Ut si homo perfecte contritus detestetur omnia, quae quocunque modo Deo displicent, aut amoris actu se absolute penitus Deo subjiciat, volens ei in omnibus placere obtemperare, omnia ad ejus amorem referre,&e eo ipso implicite saltem detestatuet omnia peccata, ct gravia Hevia, quatenus omnia DE displicent talis perfect contritionis actus vel amoris, ad omnia etiam venialia se extenderet,in omnia deleret secundum reatum culpae, ut1 spra θεῖά . . . etiam indicatum est. Vide Suare et di p. II secti. 3.
ficationem peccata vere reipsa remittuntur,
delentur, extinguuntur, ut re ipsa in homine justificato non remaneant. Certum de fide Catholica apud omnes Catholicos. Exorident. Se g. 3 n decreto de eccato Orig. sest 6.c.7. can. II. contra Haereticos nostri temporis qui fingunt peceat per Christum nota deleri ed tantum tegi ac non imputari propter justitiam Christi nobis imputatam. Sumitur ex Scriptura innumeris locis, quae iactant peccata dimitti delari, ablui tolli, hominem ab iis mundari, purgari, super nivam dealbari,&c Quae omnia vere 'proprisignissicant, non peccata tantum tegi, sic ut la
212쪽
nt remaneant, sis vere deleri, eo modoo deleri possunt posse autem peccata verelari non est dubitandum ex parte potestatis inae desaurum maximum esset, si Adam per catum potuit vere delere justitiam, per ristum autem non posse vere deleri pecean Urgent Haeretici principaliter locum imi 3 i. Ubi David beatos praedicat, norum sunt peccata is beatum virum, cui noulutavit Dominus peccatum. Sed Resp. Psal-m sic incipere: Beati quorum remisse funi itates dei de more Scripturae ul: tatilian novis loquendi modis idem repeti incari, ut idem omnino sit peccata tegi, ac alit vel condonari ac ideo notu aniplius aulari, quia non amplius sunt Non enim sent peccata oculis D E omnia cernentisi, si adhuc vere essent. aegit ergo Deus
cata si ut curet , sicut emplastrum Curat
pus quod tegit, ut explicat D. Augiistinu eum locnm Psalmi Idemque docent alii PP. passim. eleganter D. Chrysostomus N. 8 . ad popul Antioch. Sinam, i inita
habens vulnera, paenitentiam egerit, sic ea ιs delet, ut neque sicatricem, neque vestigium,ue peccatorum osten/at indicium. II. Per eontritionem&c. ac justificatio ita penitus delentur&abolentur ut de fa-
se citridum ordinariam Dei legem quid - .i fit de potentia absoluta nunquam am-
213쪽
plius reviviscant propter subsequentla peccamia quaecunque. Ita contra Gratianum a. q. poenit aliosque nonnullos Communissima Theologorum cum B. Bonaventura, Scoto, D Thomo in . d. et a Ratio est quia Deus abso . lute simpliciter remittit peccatari semper, ni ii Scriptura significat absolute fieri remissio... nem,& absolute promittit poenitentibus 'remis sionem peccatorum: absolute enim dicit Deus Ezechielis 18. Omnium iniquitatum eis non rem cordabor amplius Christus ipse instituens Sacrament in Poenitentiae absolute si copitione dixit Apostolis si uorum remiseritis e rata,remittuntur eis: de factoque verba absolutionis nullam conditionem continent sed
s peccata semel remista redirent, non fuissent absolute& simpliciter remissa , sed secundu α quus, limitate,& sub conditione, donee homo re labatur quod nulli bi scriptum est et ergo Quod vero Deus in Scriptura dicatur aliqua do recor 8ari peccatorum praeteritorum, in κtelligendum est de poena tempcrali , quam Deus post peccata etiam remissa pro suo arbitrio infligit citius aut serius, aliquando tam se ro , ut humano modo , interim eorum oblitus, velut de novo recordari videatur, idque maxime Ob nova peccata commissa, quibus seclusis forte Deus illam poen/n prioribus peccatis debitam, ob fidelem in bono perseverantiam ,
omnino remisisset. De nivi in parabola Math.
214쪽
,de servo neqtiam nolente conservo rem itin ea oo. denarios,Cum tametIilii Dominus remisericio Oo. talenta, nullo verbo signifieatuistus rςatum primum delictorum semel restarum redire, sed totus parabolae scopus est: d seu Ite ille ire punivit servum suum conservum immisericordem, sic Pater:lastis magno rigore judicaturus , indicatus hominem crudelem contra fratrem suit: in Deus offensas incomparabilite majores mini remiserit. De reliquo non esti opus pa- olani in omnibus adaptari, ut in aliis quo parabolis advertunt P. Interpretes.
domque sensu explicari poli uni SS. PP. in
inCionibus contra peccata, maxime incle :ntiae ct odii fraterni tam acriter invehentes,nquid enim attenderunt ad has formalita- Scholasticas IV. Quaestio subtilis&intricata hic incidit reto aliter peccata venialia remittant ut postirtem, si forte forte saepissime homo, riatur in veniali aut habituali antea nonis retractato, aut actuali novo,aut pctuali aD tuin complacentia peccati veritalici de hoem variae fuerunt di adhuc sunt sentenriae. hi placet simplicitet dicere remitti ex viaritatis finalis per extrinsecam condonatiora Dei sine nova aliqua dispositio, e requi-
. Ita D. Bonaventura A. i. p. I. a. a.
i. dicens uui recedit in charitate, per illam meruit
215쪽
384 Irocinii Sacramentalis, Nis illi.
meruit etiam post hunc flatum is his emundari, quae retardant praemium charitatis. Sic ille quia nimirum decedens in charitate & gratia Dei, ex merito de condigno ius habet ad praemicharitatis, scilicet Beatitudinem , ipse auteproprio actu amplius se juvare non possit, iuxta illud Ioan . s. venit nox quando nemo potest Operari, scilicet meritori is proficue ad fallaetem, ne jure suo perpetuo frustretur Ob culpam venialem; quod est et inconvenientissimum, convenientissimum quoque est divina bonitati eam culpam condonare,' poena temporali in purgatorio persoluta, praemium conferre: quia tamen etiam hoc inconveniens videtur eulpam etiam venialem remitti in propria aliqua retractati ne, ideo non improbabiliter
Recentiores praesertimia Societate communiter cum Suare cit. d. II .sent. . VasqueZ, AZorius, Coninck, Valentia A e docent id fieri vino vae retractationis ab anima justi statim spo- te perfecte elicitae. Nam animae justorum in primo instanti post mortem ex nova notitia divinae bonitatis, culparum suarum ferventissimos actus amoris, de displicentiae peccatorum suorum exercent,ratione quorum actuum
Deus venialia oram dimittit et non per modum meriti, ut dicitum sed per inodum dispositionis vel conditionis sine qua non, seu per modum merae ablationis seu remotionis obicis
retardantis condonationem Dei. Non displi
216쪽
Displicet autem maxime crudelis quomini opinio apud Suare rit. peccatum veniale quam dimitti in altera vita , hac ratione. enim vivens dolet de illo,&ie ei remitti- aut non dolet, peccat mortaliter, ut quii iam ad Coelum impeditam reddit Cru- sententiae nullum vel apparens fundatum Quis enim obleve impedimentum t mortale contrahi Quid si quis in vinci-er peccati venialis dolorem vel detesta-em non elicia est non recordetur diste.
Nuenae Condomatis. E contritionem ac justificationem de
. facto, quando remittituripoena aeterna. um apud omnes Catholicos, docet Tri-inum est. s. c. I 4. docens satisfactionem iri,addit non quidem pro poena aeterna, uaamento, vel Sacramenti voto, una emis culpattitur;sed pro poena temporali , quae ut saera adoc nt,non tota semper, ut in baptismo sit, titur Ratio est: quia remisso peccato Onyter infusionem gratiae acceptatur justus in Dei haeredem vitae aeternae in Om. 6. lvero liberati a peccato , servi autem facti habentes fructum vestrum in sanctificatioinem vero vitam aternam: rursus ad Tit.
sanctimaturati ipsius haradessumis sed
217쪽
jus vitae aeternae non patitur secum reatum p nae aeternae. Nam, Rom. 8. Nihi ini damnatio ranis iis, qui sum in Christo JESI Gergo jure illo a haereditatis concesso pergratiam,remitti simul debet reatus gehennae. Hinc sacra Scriptura semper jungit , sicut statuna peccati mortaliseum reatu damnationis, ita & justificationem seu liberationem culpae mortalis cum liberatione a damnatione, redintegratione ad gloria ac Dixi .efacta Nam de potentia Dei absoluta non est nostrum disputare nec dubium
posse fieri oppositum. Vid Suare cit. d. IO. II. Percontritione misce ac justificationem extra baptismum di Martyrium plerumque
non remittitur tota poena, sed poena aeternata. mutatur in temporalem. Certum apud omnes
Catholicos ex clara definitione Concilij Tridentini modo citfess.6.ω4 dcsest . . can. 12. Constat ex veritate Catholica de Satisfactione Sacramentali, de IndRlgentiis , de Purgatorio: ipsa sacra Scriptura variis exemplis de poenis a eo inflictis post peccatum uam remissum, ut primis Parentibus Genes. 3. nos etiamnum luim post originale in baptissimo remissum Moysi inaron,A m. 22. Deut.
a Davidi a. Reg. in est a . Idemque docent SS. PP. passim, quos late recitant SuareZ hic dispa o. ect. 3. Bellar minus. Valentia,&c Ratio peten-
est ex divina justitia,qua reservatio ista poe-
218쪽
emporalis congruebat, tum ad coercenis hominum delicta, tum ad exercendum riis justitiae mi iericordia temperatum, utare notavit Tridentinum cit. Ieg l . t. 8.enim Deus nobiscum instar justi Gleis Regis Re poenam capitis merico con-ntis, alia mitiori temporali poena plecten-
Mia ratio est de baptismo cui privilegio paratur Martyrium qui est spiritualis re-
ratio , qua homo fit nova creatura. ideo. Iimnes veteris hominis culpas cum poenisibus erit ordinatione divina abluit' tot : manentibus solum mortalis vitae poenaliaus ob origincte contractis. Hanc autemtatem vitae postea culpabiliter amissam congruebat tam facile restitui tam ingra-aminibus,qui it loquitur Trident cit. ter templum Dei vi re Spiritum Sanin
contristare non formidaverunt.
Post peccatum contritione, ct e remis. 07 quam poena temporalis luenda in hael ter vita remaneat, nobis constare non l. Certum est, non semper esse aequale, sed rem vel minorem juxta inaeo u lita enina joris vel minoris gravitati sis multitu.
Deccatorum, tum minHs vel magis perseis c ferventis contritionis , qua plura triumucit ad remissionem poenae temporalis, se esse tanta, ut per eam tota poena impurisio luenda remitteretur, ut omnes passim ibi. 'b Cooste
219쪽
i 8 rocini sacramentalis Mars III.
DD. docent, constatque multis exemplisin expresse supponit rident. Is in .e.i4 supra allegatum dicens: non totam semper, ut i Baptismo remitti. Audi, Z non totam semper ergo saltem aliquando totam. Sed credo contingere rarissime hoc tempohe. Quo modo autem Contritio dce. aliquam pes nam temporalem. dc aliquando totam deleat, late disputant Scholastici, in varia abeuntes Placet mihi facilis modus dicendi sequens s l Deus ob contritionem magis vel minubserventem unica remissione mutat poenam arternam in temporalem inaequalem majorem minorem iuxta inaequalitatem Contritionis minus vel magis ferventis adeo, ut sicut contritio hominis peccatogis quoad substantiam ipsam generaliter disponit ad remittendam culpam ct poenam aeternam, ita diversitas dispo fitionis seu contritionis simul specialite disponat ad inaequalem remissionem poentemporalis, aliquando totius. Similiter dum justificatur homo per sacramentum, ficut disia positive per paenitentiam seu Contritionenti,i&moraliter effective per Sacramentum tollitu culpa&reatus pinnae aeternae; sic juxta inaequalem Sacramenti virtutem dispositionis dii paritatem poena aeterna mutatur. a Deo in disparem poenam temporalem: ita post alios noster Reverendissimus Herincks tom. 2. H f. .
220쪽
rum mortisicatorum. Ora Opera mortua dicuntur,inlaae fiunt ausa homine existente in statu peccati mor-ilis, adeoque nunquam meritoria ae velut via fuerunt quae nunquam reviviscere ad prae lium sic, ut meritoria fiant gratiae' gloriae,ertissimum indubitatum est apud Omnem. inde quantumvis oret jejunet, eleemosynas
icia h&c nihil ipsi prodest, nec unquam pro- erit in ordine ad meritum gratiae, iuxta exageratum illud Apostoli cruor i in Si linguis faminum loquaris Angelorum c. Attamene eougruo peccator per eiusmodi 'pera pie-itis potest impetrare a Deo gratiam digne cenitendi, sic justificatione adepta, dein-eps condigne mereri augmentum gratiae cloriae possit. Et ζ1 Thomas q. 39. a. 6: pie tenet opera nunquam abire sine praemio aliquo
emporali. Opera vero mortificata dicuntur, uae fuerunt exercita ab homine justo in staturatiae, adeoque tunc vere viva ac meritoria aerunt sed per subsequens peccatum mortale meritoria priuata ac velut mortificata fue-ant, sic, ut homine inmortali decedente nihil