장음표시 사용
251쪽
sed bene poenae temporales seu mala tempotaa Ita supernaturaliter cognitain apprehensa peesidem, atque ad Deum relata, nimirum tanquam a Deo peccatis offens*, justoque scelerum vindice imui iis vel permisis, immittenda vel permittenda , sunt motivum lassiciens attritionis supernaturalis ad Sacramentum sufficientis atque adeo dolor de peecato, quatenus ob id offensus Deus, immittit vel immittet poenas temporales morbos, bella, pestes.&c. est vera attritio supernaturalis sufficient ad Sacramentum paenitentiae. Ita jam satis
communis sententiam D. sua re toties ruatiis.
Conini clx his di f. . n. 39. Arriaga d. LI. n. Lugo di φ. s. n. iso Tamburinus opusc. Con insessi I. d. i. &iate ac optime aspar Hurta-dus hὶcuit'. 6 dissiciat. s. in dubitatum cenisset Gobat Alpha, Confit casua. n. Favet. imo potius urget Concit. Trident sest 34. 4 inter motiva salutaris attritionisin distinctὰ
ponens metum poenarum, ut loliue in Deum re-
Iatarum, cadjungit exemplum Nini vitarum dicensa Hoc enim timores scilicet subversionis urbis a Jona praedictae, poenae temporalis hutiliter concussi inivita plenam terroribus poeisiarantiam egerunt, ct misericordiam a Dominos etrarunt. Ratio est: quia talis timor poenarum sine dubio absterret, Vertitque peceato, convertit ad justum peccatorum vim
dicem Deum reconciliandum, ideoque sup-
252쪽
sita fide, iqua ad Deum referuntur, est actu ri Theologicae, quo homo generaliter Cetiinporalibus, bonum sibi concupiscit&sψε- a Deo. ecus olimia sunt de poenis tem-ralibus naturaliter cognitis&evenienhibui
Jacet aegrotus, dolet, ingemiscit, detestatus,
aeteritos excessus intemperantias: adulter
prehensus infamatus, utique dolet' de- statur commissum adulterium fur, vel latromprehensus, tortuos, dc supplicium expe-ans, non ficte deplorat, doletin execratur sitrata furta dc latrueinta die. ni tales, enas suas apprehendant mere naturaliter , latenus scilicetnatu aliter ad excessus tempe intiae, sequuntur morbi, chyragra, calculus, i c. Lad commissum adulaetium infamia a tria vel latrocinia debitum supplicium &c,re ullo Aodo ad Deum referunt , nihili agunt anus dolor, sicut vana motiv . Attritio e .im vera debet esse eum ali quo tespectu ad eum, conyersio ad Deum dcc Athienub is ad Deum respectus vel relatio, eonversic d Deum nulla, sed neque aversio a peccato molieiter, sed secundum quid tantum , qua enus nune nocet. Cesset malum ierie 'am praesens, tedibitu in antiquam sylva- est vero hi tMes , si poenas suas apprehendan
upernaturaliter, atque ad Deum referant,tat i
253쪽
suorum immissas, vel permissas, poenae in ae dirunt susticiens motivum omnino ad veram supernaturalem attritionem sic enim vere dolentis detestantur peccata sua ut offensanDei , ac propter Deum juste per tales poena peccata sua castigantem ibi reconciliandum Q iod ciuidem Confessari iis facile intelliget, poenitens poenas suas inanifeste ad Deum referat v. g. dicens doleo de peccatu meis; qui. Agnosco propter ilia Deum offensum meso visita
re, punire sc aut quando dolet propter poenas, quae nullam naturalem vel humanam habent connexionem cum peccatis commissis
v. g. Celeo de peccatis ρropter ista mila tempora .elia, pestem , flerilitatem c. Tun enim sig. num est eum poenas istas per fidem referre ac Deum peccatorum vindicem, tanquam flagella divinae justitiae. Semper tamen Confessarius, si commoditas adsit, conetur talem poenitentem disponere dc inducere ad altius supernaturalius motivum saltem attritionis v. g. dicendo A, gravius longe peccatis nostris offenditur bonus Deus, quam ut propte istas poenas mala temporalia tantum dolerdebeamus. Eternam damnationem meret a peccator,aeterna beatitudine privari,aeterni nam eo separari summo infinito bonold c.&c propter haec, quaeso,doleamus, has autem temporales plagas potius tanquam peccatorui medicinam artiserieordi DEO cum gratia rur
254쪽
Instructi confessarii, ea . II. aas
tione acceptemus, ut iis emendati tempora- er potius castigemur , quam suppliciis depu-mur aeternis. c.&c.
IV. Applicatis practica dictorum moti
vorum attritionis onfessarius poenitentem gravia peccat consessum, tandem more solito interro ins, an doleat ex toto corde, quod eiusmodi ceatis tam gravibus offenderit optimum&ilectum Dominum Deum nostrum, summum onum nostrum,maximum benefactorem,&c. nihil audiat, nisi frigidum, semivolens, se- ii nolensque ita, absque ullo signo interni do- ,ricae detestationis peeeati, statim proponati desei bene inculcet aliquod motivum attrionis ex dictis opportunu juxta conditionemersonae ac qualitatem delictorum, ultimata: mper suaviter ad aliquem, saltem imperfe-:um Dei amorem,&agnitionem divinae bonis
uis erga se,hoc sequenti vel simili modo: ego em nudeis simpliciter propono in gratiam 1 ronum simpliciorum Docti hic transeant. I. TURPITUDO PECCATI, prohais
estis verecundis: quaeso te, mi bone&e rem .am faedam, talem nequitiam aususne fuisses , atrare Coram hominibus, coram tuo Parene, tuolDomino, tuo marito, tuo Principe c.
quaiquid non Et nonne eis seu firmissimὸ
255쪽
credis Deum ubiquein omnibus intime prasentem omnia etiam occultisti main intima clare intueri, & nihil magis horrere, aboliinari, ac punire quQm peccatum. Quomos ergo tam faedam rem austis es patrare corali
Oculis Dei, divinae supremae maiestatis, suprmi Domini tui, Iudicis tui, summi ac optir Parentis tui, Benefactoris, Creatoris, Redeaptoris tui, tui amantissimi, imo summi Bontui, quod semper super omnia amare, ei se vire dc in omni actione placere omni studi debuisses Nonne pudendum nonnesum indolendum offendis te tam turpiter super omni amabilem Deum &c. S c. II METU GEHENNIAE, pro quibu libet maxim timorationibm. Quaeso te, bone, dilecte dcc Si pro certo scivisses, debere te pro tali peccato patrato vivum contburi, aut lento igne assari, an fuisses ausus contmittere coram hominibus, praesertim corat Magistratu, Iudice, Principes Et nonne cer tissimo credis Deum quodlibet peceatum mortal praesertim tam grave, tam sed um, tam atrox justissime punire laeterno igne infernali
Et quid si justissime jam fecisset quid si inho
sta. cum tantis sceleribus mori permisisset, ubi nunc es es tiam aliquot diebus, mensibus annis, tot d tot arderes in inferno , in stagnibulliente sulphureis pice arsurus ita per omnem aeternitate ' lardent jam centenis d
256쪽
Instructio Co fessaridi Cap. Π. 227
pluribus annis, qui longe minus peccaverunt, quam tu. Sed optimus misericordissimus Paterin Deus tuus amantissime pepercit dilectae sibi animae tuae, spacium' opportunitatem optimam ad paenitendum suamque gratiam amicitiam recuperandam , tandemque 3 ternam beatitudinem obtinendam indulsista. Eia ergo age serio ex intimo corde doletania bonum, ama missimum,amabilissimum Deum: ne tentes amplius e. e.
III METUS PAENARUM pro hone-astioribus, praesertim tempore morbi, infortuni', adversitatis privata veipublicae. Ecce ipse morbus iste calamitas haec, hoc infortunium, haec bella, pestis, fames, sterilitas, quaeso, nonne sunt manifestae poenae ab offenso DEO, justo Iudice inflicta propter peccata nostra Quidi ult optimus, misericordissimus Deus vultae nos perdere , a facie sua abjieere multo
nodo Vivo ego, dicit Dominus , nolo mortem eccatoris, sed ut magis convertaturi vivat. ult benignissimus Deus&Ρaternosa peeCas absterrere dc quos beneficiis prosperita: apud se tenere non potes, saltem adversita-bus Hagellis ad se traherein quasi vi ad ece-im compellere ad summum vult nos hic par ne punire, ut aeternum possit parcere c. onne ergo ex toto corde dolendum tam aviter offendisse tam bonum ac amabilem eum nonne adversitates istae in aliquam sa-
257쪽
tisfactionem pro peecatis gratanter acceptar dae, patienter sustinendae &a c.
te, pro hisce tam horrendis scelerib 'scis,qupoenae spectaret apud humanum Magistrum Iudicium ' Gladius , furca , rogus rota S. . i. Et putasne Deum non posse punire peccat; . . tua si omnino aeterna non apprehendas curas etiam phenis luppliciis tempora Muci Non putas posse manifesta facere muni sceleri tua&publicare, confundere, cartiis tradere, aliis mille modis animais eorpor te dere, perire sinere&c.&c Non fecit . . . , tempus iccasionem indulsit uno serio corde de peccatis eontra ipsum commissas dlore, tibi peccata dimittere,& ambobus expa sis brachiis in gratiam suam recipere paratu est, quod tui similibus plurimis non facit. -- gnosce infinitam eius in te bonitatem , is ricordiam. Sit tibi intimus cordis dolor amabilem misericordem Deum ac Patre retita
horrende offendisse, contempsisse, irritash,
tamen adhuc tam amanter parcere paratu
Poenite ergo dum tempus habes: ne subito
mat ira illius, ct in tempore vindicta dissi ero Inquies. Iam satis fuse explieata contritio attritio sed quis omnia memoreti ac Ergo pro coronide dccoinpendi
258쪽
Infructi confessarii, caput II. 229Jo brevissimas di faciles formulas
ontritis cum propollit expliciso Poenitet me et is intime de peccatis meis propter Deum an me bonum a me offensum, quem super . ania diligo, scpropono firmiter cum divinaratia non amplius peccare mortaliter. Errvius cum proposito implicito. Dolet 'oe-aso itet me peccasse, quia feci cortra te D TU Sieus sum mybon quem toto corde meo amo. Artritio cum proposito explicito. Dolet moe-ittet me de peccatis meis quia per illa animanea coram Deo deturpatur is propter illa aeus me beatitudine ex eludere, aeternum da -nnare, aliusque malis etiam temporalibus a Lligere potest. Brevitis cum proposito implic1o. Doletin displicet me peccaste propter bo-ia, quibus me Deus privare δε mala, quibus ne punire potest Contritio attritioni mixta. Obone et VI, Fb foedissima peccata mea coram divina tua Hajestate patrata iustissime mei inni mometo lamnare posses, dudumque potuisses a I iisque oenis gravissiimis puniret non fecisti, nec fa -: is adhuc nempe quia chara iretiosa est ti-3 anima mea, citi infinite bonus es: ego,ieti redditi tibi mala pro bonis. An sic de-nceps Ah non amplius in aeternum. Amo
259쪽
sed bene poenae temporales seu mala temporaa Ita supernaturaliter cognita apprehensa pee fidem, atque ad Deum relata, nimirum tanquam a Deo peccatis offensio, justoque scelerum vindice imui iis vel permisis, immittenda vel permittenda , sunt motivum lassicietis ah- tritionis supernaturalis ad Sacramentum sussicientis atque adeo dolor de peecato, quatenus ob id 'isensus Deus, immittit vel immi tet poenas temporales morbos, bella, pestesi&c est e attritio supernaturalis suffcient ad Sacranientum paenitentiae. Ita jam satiueommunis sententiam D. sua re tosi ὀscitatis.
Coninckhic diff. . n. 39. Arriaga d. I i. n. Lugo disp. s. n. 3 o. Tamburinus v c. Coninsess. L I. d. i. date ac optime aspar Hurta-dus hὶc di . 6 dissiculi. . Mindubitatum Censet Gobat Alpha, Gnsit casu 3. n. 4', Favet, imo potius urget Concit. Trident ses 34. . . inter motiva salutaris attritionisin distinctἐponens metum poenarum, ut loliue in Deum re-
Iatarum, cadjungit exemplum Nini vitarum dicensa Hoc enim timores scilicet subversioni urbis a Jona praedictae, poenae temporalis
tiliter concussi Ninisita planam Drroribus poen untiam egerunt, ct misericordian a Iomin s etrarunt. Ratio est: quia talis timotice harum sine dubio absterret, avertitque a pec stato, doconvertit ad justum peccatorum vi in
dicem Deum reconciliandum , ideoque sup
260쪽
, sita fide, iqua ad Deum teferuntur, est actus ei Theologicae , quo hismo generaliter etsi mporalibus, bonum sidii concupiscito spei a Deo. eeus o Ma sunt de Renis tetri .
oralibus naturaliter cognitis di evenienubus. xemplis rem deelaro.
Jacet aegrotus, dolet, ingemiscit, detestatus,
faeteritos excessus intemperantias: adultere prehensus infamatus, utique dolet di de e statur commissum adulterium fui, vel latro Ompraehensus, tortuos , de supplicium expe-'itans, non ficte deplorat, dolet execraturis patrata furta latroeinia. e. mi tales, poenas suas apprehendant mehe naturaliter , quatenu scilicetnaturaliter ad excessus tempe rantiae, sequuntur morbi, chyragra, calculus,&c Lad commissum adulterium infamia a furta vel latrocinia debitum supplicium dic, nullo modo ad Deum referunt , nihj aguntia, vanus dolor, sicut vana moti V Attritio enim Vera debet esse eum alii uo aspectu ad Deum,&conyersio aa Deum dcc Athlanuuius ad Deum respectus vel relatio, conversio ad Deum nulla, sed neque aversio peccato simoiieiter, sed securidum quid tantum , 'uatentis nune nocet. Cesset matum ierie tum praesens, tedibitur in antiquam lylvam. Moro hi tales, ' poenas suas apprehendane