장음표시 사용
71쪽
habeat aliquam ab illo dependentiam ; de : an ista
dependentia importet aliquam ejus Corporis Hierarchici supra Papa superioritatem y Ad qtaod
perspicacius intelligendum , lubeat cor pias humanum a suo capite praescindere non plΠ-fica separatione, sed mentali abstractione. Siab ejus odi namque praecisione mentali multas inhumano corpore vitales seu vegetativas, seu sensitivas, tum cordis, tum hepatis, alior sim vemetribro ium functiones reperimus, quae non sunt in capite, sicque adeo cum isto collatae faciunt quandam extensivam inajoritatem iaΙ-tra proprias capitis functiones, quae tamen. ab illis vel maxime & ut plurimum necessa. rio dependent. Quae nihilominus cλpitis quoad siui consierrationem, & in ordine ad functiones proprias a reliquis humani corporis mem-hris, corde praecipue ac hepare, dependentia, nullam in humano corpore pracile spectato super caput importat superioritatis quasi guberni livae rationem, quin potius capiat regimen quoddam teneat super totum corispus humanum, ejus ve membra, ac functiones istorum, saltem quoad mediatum aliqualis directionis ac moderationis in eas influxu. Sic proinde, si Ecclesiae Coi pus hierarchicum integrum consideremus secundum quandam Capitis ac reliqui corporis hierarchici in Concilio G nera It coadunati praecisionem mentalem , & secui dum aliquam inter se collationem,ueri fictatur equi-
72쪽
invicem Iuperioritar. οindigeat membris hierarchicis, Episcopis a Spiritu sancto postis, ut regerent Ecclesiam Dei. Quae indigentia spectat tum Episcopos sigillatim spectatos, qua diversarum Dioecesium Rectores, quas imposnibile foret ab uno Pa. store ad lassicientiam gubernari ; tum Epi DCopos in unum Generale Concilium coadunatos, quorum Episcopales Jurisdictiones in unum collatae faciunt aliquam superias expositam generalitatem extensivam. Quae etiam extensii pa Corporis hierarchici univeris salitas est necessaria, ut Caput ipsum, Summus Pontifex, potiatur praerogativa ultimata deconisminutae in fidei dogmatibus decidendis
infallibilitatis. Quippe cum ista sit per Christum repromissa consensui Capitis, una ac reliqui Corporis hierarchici, intra Concilium
Oecumenicum caedunatis membris. Ex qua
etiam in fallibilitatis praerogativa Capiti Ecclesiae accrescit majoritas quaedam intensiva, quam tamen superius demonstravimus, non importare proprie dictam superioritatem, neque Divinitus repromissam esse Concilio qua acephalo , id est sine Capite considerato, sed utrique consentienti . adeoque collective' sumpto. Quandoquidem igitur corpus hvma num secundunt mentalem, a ca.
pite praecisum , nihil habeat super istud Q. periolitatis , sed capitis econtra lit quaedam' supra reliquum corpus gubernativa seat moderativa superioritas: num dicere fas est,
73쪽
Concilium Generale qxa acephalum, fin/ capite sonsideratam, respectu Capitis; vel potius Papam, Ecclesia Caput, rejectu reliqui laterarchici Corporis in concilio Generati aggregati , habere praemiηeηtiam 'perioritatis ρmast,. Concilium dici potest aliqualiter
acephalum , quando legitima Papae auctoritate congregatum, praesidentes quidem h het Legatos seu Nuntios Apostoli eos, necdum tamen obtinuit personalem consensum Siam, mi Pontificis, decretorum inibi sancitorum eonfirmatorium e nam verismilius est, istius - consens iis dogmaticis sanctionibus auctoriatate Pontificia impertiendi auctoritatem ,
non esse delegabilem Legatis Apostolicis ,
sed esse personalem Pontificiae prae eminentiae
indi biliter annexam. Quia igitur omnim
dat & consummatae in fidei dogmatibus it falIibilitatis auctoritas , eκ Christi Domini institutione non competit Concilio oecumestico, nisi quatenus Duo, Caput scilicet, ac reliquum cclesiae Corpus hierarchicum com senserint. Idcirco Synodus quantumvis G neralis, quoad au4oritatem fidei dogma tum definitivam , non est in statu consummata Synodi, qua formaliter Oecumenicae, quousque ad sanctiones ejusmodi accesserit personalis Papae consensus. s. Nihilomimis pro quinto dicendum en, ubi per Summum Pontificem facta est indi. ἐbin. i. Qio Concilii Generalis, mandaro ad unive
74쪽
, Ad invicem superioritas. ssos Christiani Orbis Episcopos, Ecclesiaeque
Pr,latos directo, atque in vi hujus mandati Convenerint Praesules Ecclesiastici, praesidendentibus praecipue Pontificijs Legatis, Concilium jam esse in statu Oecumenicae Synodi, quoad Apostolicam huic Divinitus commissam ligandi & solvendi potestatem. Ex tunc enim verificatur, Concilium esse aggregatum viis cario Christi nomine , sive Antistitum tali
modo coadunatorum Conventum existere
insignitum Apostolicae, vicarium Christi nomen praeferentis, auctoritatis charactere. Nec interest, sive pauci, sive plures sub tali charactere fuerint coadunati ex Orbe Chri .stiano Praesules, Christo Domino Matth. in pronuntiante, se in medio eorum fore, tibi duove I tres in nomine suo congregati fuerint. m-
vis vero isthaec Christi a sisistentia Praesul ibus Ecclesiasticis in nomine ipsus aggregatis,uideri possit inferre omnimodam in rebus fidei infallibilitatem: nihilominus quia Christus
hane annexuit Duorum, scilicet Capitis, nomen suum vicarium praeferentis, ac reliqui hierarchici Corporis consensui: ideo priu , quam talis consensus fuerit persionaliter praestitus a Papa Christi vicario, Concilium quantumvis Generale ac Oecumenicum, in ordine ad fidei sanctiones non est adhuc in statu perinfecto, seu consummato: tametsi Apostolica ligandi & solvendi potestas indefinita Concilio Oecuinenico, qua Collegii Aposto-
75쪽
tecedenter ad illam consummatan , ex personali Pontificij consensus concursu subsilien intem omnimodae infallibilitatis perfectionem, jam locum habeat, ex quo Concilium in Christi vicario Nomine sub Sedis Apostolicae Legatorum praesidentia inchoari & continuari coepit. Sub eujusmodi proinde statu est pa- tritas & aequalitas, nullaque aded superioritas linter Pontificiam potestatem,& Synodum eκ lCapite per Legatos praesidente, ae reliquo Ecclesiae hierarchico Corpore coadunatam. II. penduntur Rariis adversae argumenta ex sacra Scriptura perbis petita.
Adversari i praetendunt, &qui de me.
rito, formam posteriorum conciliorum Oecum nicorum peten/am esse ex norma Concili, roseu misam, Actorum rr. a v. 6. descripti. Ar immerito subsumunt ex v. 17. ct ιδ. ac sequentibus. Iacobum Apostolum, postquam ' Prophetica ad disquisitionis de Legalibus tunc propositae decisionem facientia, adduxisset oracula, definitivam &judiciariam protulisse sententiam e Propter q d, inquiens, egojudico, non inquietari eos, qui ex gentibus convertuntur ad Deum , sed scribere ad eos, ut abstineant se a contaminatis-
76쪽
Ad invicem superiorisas. 7r, sanguine. Ex hac igitur Concilij Hierosoly-
mitant norma videtur evinci, quod definiti, va sententia in Synodo Oecumenica noni sit penes Petri successorem. Verum quis Ca-i tholicorum negare ausit, Petrum in Conciliol Hierosolymitano praesentem , jam prius at Christo obtinuisse Primatum , extitisse que, Caput Ecclesiali Quo su posito, quis rursusi Catholicorum praesumet negare , Capiti Ec-i clesiae intra Concilium Oecumenicum conve- nire ossicium Praesidentis Hoc igitur praeli dentiae munus in Conci. lio Hi ei osolymitano esse a Petro exercitum, praeter fundamentum alibi deducendum, ita demons ratur. Etenim is ex Apostolis Praesidis munus in eo Concilio subibat, qui quaestionem ibidem prop6sita in conquisitione magna a Coetu Concilij prius facta, primus taliter defini jt, ut caeteri Apostoli in ejus senteni Ita uniformiter condescenderent. Hi legenti sacrum te X tum cit. cap. rs. Actorum, perspicue
coni abit: magna prius conquisitione circa Propositam controversiam facta . Petrum I. primum surgentem definijsse quaestionem , dicendo vers. ro. Nunc ergo Oraculis Divinis in contextu recensitis ita se habentihus) quid tentatis Deum , imponere jugum super cervices discipκlorum , quod neque Patres nostri , neque nos portare potuimus p Qua sen. tentia per Petrum prolata, sacer contextus dicit vers. ra. tacuise omnem multitudinem, in
77쪽
signum scilicet consensus. inamvis proinde Petrus, dum conquisitio fiebat, non legatur primus suisse locutus, secus tamen est, rabideveniebatur ad definitionem, quae primo debetur Praesidi. . Neque huic muneri derogatur, licet Paulus , Barnabas & Iacobus post Petrum locuti
fuerint, quia ex sacro contextu rursus constat, hos Apostolos eon descendisse in Petri sententiam: specifice vero Iacobum Hierosolymorum Antistitem subijciendo, Divinis oraculis, Petrique sententiae eonformiter pria .endum esse gentibus ad fidem Christi conversis , in hoc suscepisse munus quasi executoris. Secund . Replicabitur ex parte adversa - . Apostolos& Seniores juxta sententiam a Iacobo pronuntiatam scribendo ad gentes fide Christi professas. U. u. talem efformasse
Epistolam Synodalem: Uisium estSpiritui sancto ,
or nobis, nihil ultra vobis imponere oneris, quam haec necessaria , ut abstineatis vos ab immolatis
r synodali Epistola nullam fuisse
.. habitam rationem Petri prateminentiae, quod las. merito faciendum fuisset, si Petro convenisi set aliqua supra Concilium superioritas. verum quia Concilium Hierosolymitanum erat Oecumenicum ex Petro ceu Capite Ecclesiae, ac reliquis Apostolis, delegationem Apostolicae auctoritatis licet per Onalem, ct cum ipsis extinctam praerogativam praeseserentibus
78쪽
consistens: ideo facile conceditur , Petro nulis Iam fuisse praeminentiam super ea Synodo: Neque enim quaestio est in praesenti de sit. perioritate Papae supra Oecumenicam, sed str-pra acephalam Synodum uti neque ex eo 'aliqua evincitur prae eminentia, quod Iacobus primus videatur fuisse in hoc , ut sententia definita scriberetur ad Ecclesia in Antiochenam. Quemadmodum enim Regis in Comitiis Regni sui generalibus praesidentiae nihil .
derogat, quod, ubi Ordinum consilia de vota sunt collecta , Rex decernat exinde ex Regiae Najestatis suae auctoritate indeque vero regni primus Cancellarius decretum scribendum demandet: sic neque praesidentiae Petri ossi-Cere potuit, quod Iacobus Apostolus urbis Hierosolymitanae intra quam celebrabatur
illud Oecumenicum Concilium ) Antistes in
via executionis , judicarit primus, gentes ad Deum conversas, juxta definitionem a Petro jam pronuntiatam, non esse per Legalia inquietandas, sicque ijsdem scribendum esse. Qia igitur neque corporis physici, neque Hierarchici a Capite seor lim spectati, potest
aliqua supra Capur, in Concilio Oecumenico praesidis munere fungi consuetum , esse su- ω perioritas, idcirco ex praeallegata Concilii Hierosolymitant norma evincitur, non Sy- nodum praecise sine Capite spectatam, sta pra Papam , Petri successorem, sed hunc erga Conis ilium qua habere superioritatem. Tιrii.
79쪽
Io. Tertio. Pars adversa suam praetensionem eontendit firmare ex Actorum ao. Attendite νο-
bi, inquiebat Paulus ) ct universo gregi, ira . ' Spiritus sanctus p it Epi copos , regere
Ecclesiam Dei. inae verba Apostoli vel maxime locum habent in Episcopis collective sumptis, seu aggregatis in Concilio Generali. At in Ecclesia, cujus regendae pstestas attribuitur Episcopis, in Concilio praesertim Generali aggregatis , includitur etiam Papa. Ergo pote itas gubernati va Episcoporum eκ- tenditur etiam ad Papam. EI. verum scuti in Comiti js publicis alleuias Reani, cujus Rex est Caput Monarchicam , conferuntur equidem in unum universae Regni gubernativae potestates , de quibus vero, dicitur, esse positas ad regendum totum Regnum ; nequit tamen inhinc concludi . eorum potet ates gubernativas, etiam in unum collatas, protendi supra Regem, maxime cum ex isto seu mediate, seu immediate sint derivatae universae illorum potestates, sintque ab ipso-met Rege ad Comitia publica convocatae , in ordine ad consulendum publico Regni bono, 'd quod ex intrinsieco μο fine transcende tali ordin4ntur cunctae particularium regiminum jurisdictiones civiles ac politica. Et hinc per status politicos, eorumque ordines in Comiti js cum Rege congregatos . fit quaedam exten ira cujuspiam Bono publiso perquam proficuae majoritatis, ad Regiam
80쪽
potestatein accessio , quae tamen majoritas supereminenter, quoad intensivae alicujus malo ritatis superiorem excellentiam, contineaturis niversim in ipsa Regiae Majestatis praecellentia. Nec adeo dicere fas est ; Comitia Regni esse supra Regem , si hic sit Monarcha,
sed hunc esse supra Comitia. Pro quarto igitur pari ratione dicendum est, si universae cunctorum etiam totius Or his Christiani Episcoporum jurisdictiones intra Concilium Generale aggregarentur in unum, cum suo ad universale Ecclesiae Bonum intri eco ct transtendentali ordine; inde quidem retuliaret extensiva quaedam maj ritas, publicae Ecclesiae utilitati, ac regimini universali perquam accommoda & proficua, ut propterea Pastor Oecumenicus in publicis Ecclesiae necessitatibus obstringatur ad talem Generalem convocationem authoritate Christi vicaria indicendam. Nihilominus tinta illa ex jurisdictionibus Ecclesiasti eis in
in unum collatis resultans majoritas supereminenter contineretur in Oecumenica Papae auctoritate: quippe cum ex ista eunctae
reliquat inter Episcopos dispertitae jurisdictio.
nes eatenus deriventur, ut earundem con
sortes , ceu agni Christi, quoad cunctam moralitatis lineam, semper subdantur Oecum .
nico Summi Pontificis Pastorali ossicio. Et quia universorum etiam Episcoporum iuris. dictiones in unum koncilium extra-