장음표시 사용
111쪽
atque hinc stilo sua s uritas dees. Sed
emendabimus 1llum naeuum , & ita dicemus: L. Mummius Corinthum sundinu deletiit. Sic Latina quidem S pura erit oratio , verum ne sic quidem haec verba quemquam delectabunt, quia nondum audimus periodum, ted propositionem logicam. Dabimus ergo operam , ut his verbis etiam sua constet CONCINNITAS, eaque proinde
hac periodo concludemus et L. Mummula Corinthum , quia Romanam maie-sarem parum retiereri videretur, mzraseueritate evertit. Sic omnia erunt Lati-
, iusta quoque & eoncinna erit periodi inensura: dc tamen nondum quidquam audies, quod admireris. Nondum enim ullus accellit ORNATUS. Age, ne hic quoque possi desiderari , ita dicemus: L. Mummius Corinthum ,
Graeciae omlam , quum Romanam maiestarem parum si picere videretur, mira se viritate effodit. Iam demum dc Lati-
na ct eoncinna ct ornata est oratio a adeoque non potest non placere. Et tamen si quis hac periodo in stilo his storico vel dissertatione di dactica vle. retur, i τη στιπιν vix videretur obier uasiu. Ex quo sequitur, ut & APTE CONGRU ENTERque dicendum sit. Verum enim vero quid aptum δέ co gruens sit, iudicari non potest, nisi ex tota compage & velut corpore orationis , totaque adeo illius circumstantia, Vt cogitemus, s/t is, quid, ubi, qua do, apud quos , qua in eatissa, qua ast clione animi et c. dicati cic ERO Orat. e. i. Hi eloquentia , Aut ceterarum re rum fundamentum sapientia. Ut enim invita, sic in oratione, nihil est difficilisu, quam quid deceat videre. Huitu rei ign ratisn/ non modo in vita, sed saepis
O in ptimatu Cr in oratione peceviura Et de ora . I. e. 2'. Roscivi Aeebat, in put artis esse decere, quod tamen unum
id esse, quia tradi arte non possit. G.
IIII. LATINE & pure quomodo dicendum sit, ita ostende- Quomo νre conati sunt eruditi, ut integris libris voces parum Latinas ac do voca suspectas collegerint ' ). Enim vero quum taediosa sit ea me- 'p' 'thodus: satius erit, regulas quasdam , quales neminem adhuc dare memini, de vocabulis suspectis suppeditare. possinit
Non est certior ratio, quin non est alia ratio diicendi, quae sint verba L tina , quae item non- Latina s barbara , quam ut de singulis vel ex ipsis scriptoribus, vel e bono Lexico edo cramur. ostendemus, nullam harum, quas regulas vocat, esse universilem , ac ne posse quidem a tirone applicari aut assumi. Cumque nemini temere contingat, ut non audiat lesatue, nisi quae Latina dc pura sunt, superest, ut cum accurate scribendum est, de singulis , quae non certe recordetur b ra esse, in consilium eat cum bono Lexico. Ad cauenda tanto facilius ver ba minus Latina subsidio esse possunt
libri quos laudat Auctor, & quidam
alii. Regulae autem , h. e. Obseruati nes quaedam , quibus plura exempla comprehenduntur , memoriam iuuara Postum: quo nomine Vossianae de v, iiis serinonis laudari debent. G.
Multi exstant hujus generis libri.
Noti sunt ox R. io. v si I de visiisse monιI, IO. -Rs Til de Latinitate salse meritoque Ju pecta , CHRIsT. cELLARI Anti barbarus o curae pshriores , dc quae ea occasione cum viris doctis Danis disceptauit auctor celeberrimu .
Horii liber pura distione, cui no. ras adiecit Io. IavR. MO H MIus, at que edidit Hanoiterae CIIIa xxv. g. 'Eodem pertinent Io. x R Obseruasi num linguae Latinae Part. II. Lond. cIn II v I ii I, 8. IE si I eossctanea prin
112쪽
PHANii obseruationes singulares in liuis guam Latinam, quas una cum aliis ejus generis opusculis lub titulo : de eleganis udire Latinitate eomparanda fori orer ρ- Iecti, editas nouimus apud Winstentos. AN. CUI CCHII. 4.
C ren- V. Prima ergo haec esto regula : ab omnibus di Garum origi dae sunt num vocibus tamquam ab hibridis , nis magna nos urgeat novoces hi- te pila, ), es abstinendum.
Sed nee uniuersale est hoc enunisciatum: re quis docebit tironem, qua sint diversarum originum voces G. ) vocantur hie hebridae voces, qua ex diversis linguis conflatae sunt, veluti ex Graeca oc Latina, ex Graeca dc Germanica, ex Latina & Germani-- , cet. Sine veterum exemplo itaque dicitur Mo Nocvr vs. Est enim hae vox hibrida, eonfiata ex Graeco μενος, α Latino oculus. Ueteribus magis placea UnocvLVS. Vid. PLAUT. Curta l. IILI. GELL. no I. Ara. III. I r. vel Lus cus , nam & hoc non strabonem n tat, rinen Schielenden , ut vulgo putant, sed unoeulum. CELLAR. AnIiban. p. 2 3. Aeque absurdum est BlGAMUS, Compositum quippe ex Latino bis & Gras.
Iovin. I, 8. di vis. dixit digamus, bimaritiat. Nola magis Latina sunt aa-CHIDA PIFER , ARC irpi NcERNA. Priores enim sillabae Graecae, posteriores Latinae sunt. Hoces vero hae semper Latinis auribus vfae sunt intolerabiles, nisi quod nonnumquam comici ioci caussa eiusmodi vocabula fingunt : tale est INANiL vs apud PLAvT. Pseud. I, 3. v. 1 . si is locus fisus est. Cerie sieltiam Gronouiana. G. Iubrides vel hishridae per metaphoram vocantur huiusmodi vocabula. Proprie enim hi i-dae sunt genus mixtum, ex diversis Parentibus natum, veluti ex apro &sue. PMN. Hip. nat. lib. VIII. e. 2. Ceterum quamuis Latini sermonis eastitas huiusmodi vocabula vix serat: qua tam tamen probasse usum animia ditimus, eorumque recensum dedit Quin-CTIta lib. I. Inst. Oras. e. s. Talia sunt BICGNIuM apud FLAVT. Bacchia. IIII,
Astis. II, I. p. I I. R. Graeu. G. in Aenescio an eiusdem generis sit ANTICA- το, uti cAFsAR inscripsit librum, quem Ciceronis Catoni opposuit. Quum enim nomina propria Latina non aliter Grae. ce exprimi possint, quam seruato sono
Latino: α tis, se aeque Graecum vocabulum esse potest, ac ex Graeco MLatino mixtum.
test in titulis magnorum principum , qui vix aliqi ando possunt elegantius Latiniusque reddi, ut non eorum dignitati quidquam detrahatur. Hic sine pruis dentia suadet, ut malimus parum L. tine , quam parum reuerenter loqui. Exemplo esse potest a C IDUCIS titulus, Austriatae genti proprius. Hib da hoc est vocabulum, sed quocumque modo illud reddideris , vix effugies r prehensionem. Si magnos duces vom ueris, pares illos reddes magno mei Hetruriae , sin sipremor dures, a nexu cum Romano imperio eos absolues Si primos dueer, hoe quoque insistenserit. Recte igitur atque ordine feceris. si Arahi eis titulum, parum Latinum licet, retinueris. Nescio an idem dicendum de titulo ARCHIMAR eHALLVI.
Nullum enim est vocabulum Latinum.
113쪽
quod Marachalli notionem ficia expri- hos laedere , ne Prisciani maiestatem Drat. Stultum esset, ut placeas gram- latasse videaris. maucis, principibus displicere velle, cicVI. Secunda regula haec e sto: voces omnes , quae analoriae Ut 3crrammaticae repugnant , vel ba rbarae ' , vel certe suspectae quae an sunt . logiae
Sed I. sum multa solitaria, quae EeONTRA. Non enim praepositio e utari' , ad Analogiam referri nullam possint, adverbiis solet iungi. Quin Exinie ha- bu
dc tamen recta. II. Analogiam tene- bet eandem formam. G.) Castioris Lare non nisi eius est , qui iam magnam tinitatis amantes ponunt cONTRA , Elinguae facultatem habeat. G. CONTRARIA PARTE, E CONTRARIO, CON- Hinc quilibet videt , barbaras TRA EA. Vid. cELLAR. Anti barb.p. 3 o. esse voces, quae siriuuntur: Huc etiam pertinent, quae ita pra p. v REQUANIMITER . Non patitur enim 27. notauimus: 1XTRINfEcvs , in se analogia, ut a substrativo animus de- ma adiectiva, INTRINSECE, uxoRA- ducatur adverbium animiser. Purius er- Tvs, aliaque hujus generis.
go dixeris aequo anzmo, aequissimo ani- Sunt enim quaedam dubiae au-νm. ctoritatis, dc licet analogiae repugnem.
- AMICABILiTER , eiusdem generis est. tamen apud veteres occurrunt. Tale
Nihil hic analoeiae aluerium. Sed est illud iN PRAESENTIA Rura , de quo auctoritas deest nimirum. G. 3 supra P. II.
VII. Sequatur regula tertia: omnia voeabula barbarae originis in Nee nos in cultiore I tinitate , tamquam scopuli, fugienda sunt, nis ea iam vocabula pridem riuitate donata esse conset P. barbaraa
Quis vero docebit tironem, quae ginem debent , vae ita , superiurisai, R 's' μ sint barbarae originisi quae item, a, succursui, saalidrum, sitriavi vel sit
stersa velut illa originis labe, in sese ris, reuolaris, reui io, resistentur , recommonem Latinum recepta vius scili- pensere , recommendare , raritare, pr cet, obseruatio. δc, quod vicem illam rectio, prioritat, partialis , neturast, mori hodie subire solet, Lexicon. G. ) demus , maxima, pro regula, Ma, lus Quum harbari, maxime Gothi, bricietas, irregularis, irreconciliabilis, imis Vandali, Langobardi , Franci, veluti portantia, pro momento vel pondere, ex compacto, prouincias Romani im- fartatutum, districtus, eorrespondere, e perii inuaderent, Latinitas antiqua senu soriare, cons9lentia , condueendere, com lim ad dialectos, Italicam , Hispani- placentia, capitaneiis, bestialisas, ast n-cam G. J dc Gallicanam, deflexit. Vid. xia, apprommare, appropriare, Zc quae CAR. DU PRESNE SON. Gissa r. med. sunt huius generis alia, quae ia indu-e insimae I in. praemiis. c L. Sis de dum e Latio proscripsit in Antibarbara origine lingvae Barieae. Ex quo sequi- silo CELLARIvs. Non satis haec vel
tur 1. τι omnia voeabula ex immia Ita- cum re ipsa, vel cum D FRE IN Ii , CEL- tua vel Galliea in Latinam inuessa bar- LARitque laudatis obseruationibus con-bara itidicentur. Talia sunt pleraque ad- ueniunt. Ita breuiter habendum. I. lectiva in osvs , v. c. - laeua, mi- Αucto lupra modum non imperio tan-racula us, rigorosius, serio , pomposis, tum sed Zc ciuitate Romana, multitu--rt v. Proba tamen sunt visiosus, do loquentium dc scribemium Analo- rosessu, pretis tu, prodin sur, cet. Nec giam nimis dilatauit, ut v. g. ad im
114쪽
vi, trist in , dc mica iiDsum , dc a se inson dicerent. Haec enim profecto prius
in Latinam consuetudinem inuecta, quam in Italorum, Gallorum, Hilpa norum , quales nunc sunt linguas transirent. II. Quaedam ex origine barbara acceperunt casum Romanum & sommam , ut Biera, Rodum, AElodium, Vaselisi, G rara ete. III. Nune illud accidit quotidie, ut prioris generis v cabula cκ usu Gallice, Hispanace, It lice loquentiu in quasi retro in linguam Latinam inserantur ob id ipsum, quod Latinae sunt originis, Latinam se mam siue analogiam adhuc praeserant, habeantque proinde naturam , ut sic di. eamus Latinorum, sola auctoritate aeui illius destituamur, quo merito Latinam linguam viri docti concluserunt.
G. Quum porro Germanicae linsuae nihil plane cum Latina commercii sit:
multo minus vorabula origine Germantea in elegantiore sillo inueniunt locum.
Talia sunt burgus, eine Burg, seudum , vasallax, GUAI, seabinus , em Schoeme ,scuherus, em Schuliae, & huius generis alia. ) Iam dudum enim veluti eiuNtate donata liint vocabula quaecam Per sica, veluti GAZA , pro thesauro , PARAsANGA , pro spatio itinerario , ACiNA-Crs, cet. item quaedam gallica, ut EsSEDUM. Haec omnia recte cic sine vitio adhibueris. Eiusdem generis v cabula Persica sunt f ATRA FA & PARA- nasus, scd quo vix utuntur, nisi stripic, res Christiani, quum Graecum -- ,διπιι etiam apud xεMOPHONTEM Occurrat. Gallica etiam vel Celtica potius sunt utNNA , vehiculi genus, BR ACc , ipsum Germanicum Broch, SAPo, Germ. Saepe vel Sei . , BvLGA , GR-SA , PF TRITUM , RHFDA , RVINET L. lib. I, e. s. Germanicam originem pro est νRA MEA, Pstiem , quemadmodum Britannicum dicitur Covi, vs , Hispanicum LANCEA , Punicum MAppA, Αegyptiacum ΣΥTHVS , Syriacum ΑΜΒv- BAIA, de quibus similibusque fusius actum est a GER. IO. Vossio de vir. serm. tib. I, c. v. 3. 4. 3.
rα parte VIII. Obseruandum quarto e vocabula Graeca . nisi veluti eiu etiam late donata ' in, in elexantiore oratione non ese adhibenda . Nec Graeca. usquam Latino textui voces Graecae immiscendae sunt, nisi vel
docendi vel amici cuiusdam eruditi oblectandi caussa .
Eaedem dissicultates premunt hanc obseruationem, quae superiores. Quis enim docebit id ipsum i uniores, quae sint Graeca ' quae sint quae non sint ciuitate donata ' G. Innumera sunt vocabula origine Graeca, quae veluti ius ciuitatis obtianuerunt e. g. antidotum , sesus, an e ra , tr paeum, ere. De horum probitate
non est, quod dubites. Commendari hic meretur DAN. VEcHNERI HAD- aeolrmat s. Parallelifimi Graeco- Latini l Hi o, etim aeresseombus luculentia &op imae frugis Io. NICH. INGERI, Gothae r 731. 8. Catalogus satis plenus singulorum vocabulorum e Grae- eis ad Latinos translatorum s praeter
eQ, quae immutatione quadam Latina facta sunt I est subtiletus libro memori si CPlla, lano. G.) De iis ergo hie loquimur vocabulis Graecis , quae sequiorum tem porum inuexit usus , di quae frustra
quaeras apud veteres. Sic ABYSSus ec clesiallicum est, pro quo veteres dicere maluerunt profundum , vorago. Pro AGON, vel AGONITARE ueteres didierunt, extrema , ammam agere. AUT HIRIA non modo nouum est,
sed Zc salsa signifieatione insignitum.' re eιe enim Graecis non est, qui sibi inieri manus, sed qui sua manu aliquid emeit, teste HEsYCHI . Non ina gis proba sunt, BLASPHEΜIA pro eo eras, ne: E EMus pro locis deserἰis: Exo. τERIcvs pro peregrino vel adtiemitio .
115쪽
uis exuis pro simulatione pietatis, Hy-
PHANus pro pupilio et PRAxis pro et sti : ZELUS pro aemulatione vel studio. Doquibus CELL. Amibarb. c. VI, p. 2Is.seq. Satis tamen Latina , vel ciuitate potius donata sunt MOEcuus , quo vias TERENT. Andri II, I. v. I 6. NOECHA, quod habet cATvLL. Carm. XI. III. &xv v AL. M. VI, v. 177. Iamno apud eumdem epigrammate spurcillimo, quod in isAAe I vossii editione p. 3II. o currit , bis habes verbum ΜOEcHARI.
Itaque auctoritate lese illud omnino tueturo quamuis familiarius finise videatur vulgo, quam bonis scriptoribus. Nam quum in disciplinis saepe contingat, ut res quaedam Graece , quam Latine possit facilius explicari ;nemo prohibebit, quo minus in scriptis didacticis Graecum sermonem Latino misceamus, dummodo abiit affe-
ctatio. Graeca enim ἔριψαπκ τυ ese debent, nisi risum mouere velis. Hinc risium moturus PLAovs Isudes. I , s. v. 67. Graeca, quae nihil emphaleos
habent, Latinis immiscet: SI. Ecquam scis silium tibicinam
meum amare 'PS. ου' δεῖ negare. SI. Liberare qu. velit '
Ridicula sane haec allectatio est, nee magis serenda, quam si quis Germanice dicere velit et Ex haι I ιne pedes
zobrech n. Debent ergo Graeca aliquanto ἔλιφ- esse, qualia exempla palliun apud C. ERON M , PLINIUM, aliosque auctores idoneos occurriant.
Exemplo esse possunt C CKE uis epistolae ad A ticum. Quum nim hic Ciceroni familiarissimus ellet,& maximopere amaret Graecas litteras , vix ullam ad eum dedit epist lain, quam non pluribus Graccis sententiis, tamquam gemmis quibusdam , disti meriti
VIIII. Nee a vocabulis tantum Graecis ab linendum es, verum Canenia etiam a Graecismis, id est, phratibus ad Graecae potius, quam etiam Latinae linguae analogiam compossitis , quamuis eas non numis inagcis
quam in deliciis habuerint auctores quidam ). Vide m
A. BuCHNERUM de comm. rat. dic. L. I. c. I9. p. 287. seqq.
Hane etiam obseruationem parum per se prodesse icribentibus apparet. I. Innumeros Graecumos cum maiori parte linguae sitae a Graecis recepere Romani et quod plenissime doeet laudatus paullo ante v ECHNestvs. II. Unde disecemus, quis sit Graecismus ' quis porro receptus in conlisetudinem Romanam ' Scilicet inde, unde reliqua r ex
usu legendi & obI.ruandi, ex Lexico. G. Talas Graecisim minus elegantes
I. Si infinitivi ponantur pro eoniunctivis, geruntis, participiis. F. c. in gariis petere Pro instigauit, ut peteret, HYGIN. Tab. G v I. Ad sumen exiis , sanguinem ab Ilainebu Fundam. Iian Latis. tuere, pro sanguinem allaturus , HYG. Fab. Lxxxviii. idoneus facere , pro ad iaciendum. Multa huiusmodi collegit
Valeri Flacci p. s6s. Et plura opirumorum scriptorum v ECuNE Us M HEUS INGERVS l. c. I , 1, et o sqq. G. in sed Fleraque ex poetis, quos ipsum metrum aliquando coegii laιανίζων. Saepe su uitaurm & decus inde petunt versibus. Quamuis ergo haec non sint f IOeca, minus tamen elegantia sunt. Quis enim non mallet dicere e een eo re dendum , quam renseo reddere ' quod
Veterum tamen auctoritate defendit Io. FRIDER. GRO DUI vs ad Lm. l. II. e. s.
II. Si res sionis Graecae Larinis
116쪽
DIst uantur. V. c. qivibus iusserat, pro rum, quin subinde GraeeIsmos adhὼ
quos iusserat. TACIT. Ann. XIII. o. ubi buerit, ut exempla docent, collecta a tamen adde IAC. P1RIZON. ad Sanct. SANCTIo in Miners. lib. III. e. I a. p. m. Minerv. p. Ix s. Ego audita tibi puta. 727. seq. Add. praeter VECΗΝ1RVΜ.ram, pro a te audita. CIC. ad Attιc. di Io. CONR. fCHVVARZlVs , qui Et mo-pist. XIII, 24. Manet hune poena, laret logiae & SPraxi Grammaticae tuae pome, deficit me. Quamuis haec omnia, culiaria capita de Graecismo subiecit. si rarius & in Ioeo adhibeantur, non G.ὶ Enimuero sunt, qui ad affectario- careant venustate. Cons insta min. xxii. nem usque graecissant, veluti TERTU not. hIANus , & e recentioribus LIPIIVS, vix ullus est veterum aucto- quos nemo temere imitabitur.
suspecta X. Quinta regula esto : nomina colorum in EDo dementia tan- quoque tum non omnia malae notae fiant ' ).
eolorum i Angulta admodum regula. Dam- tiore Latinitate, ALBEDO, FLAvEno , is nari non plane debent Rus Eoo Firmi- Ni GREDO, pro quibus apud veteres le ei , Nicagoo Apuleii & Martiam Ca- gimus r albisudo , albor , color arbus, pellae, ALBEDo Sulpicii Seueri, aucto- flatius, nigror, nigritudo, nigritier, ceraritate nixae G. Uid. C EI LAR. Antibara. p. F. 3 s. III.
Nee non XI. Sexto notandum suspecta esse adiectiva pleraque in ALIs vel adiu Aa ILIs , ut O ad ιerbia in ALITER vel AB LITER dementia, in uibus usurpandis ideo cautos nos esse decet ' P.
adverbia Ilae ratione nimirum nulla non Qv INCTlta Inst. orat. lib. IIII, e. 3. is in aliar serma suspecta esse debet. Nempe quo rationalis vel, ut alii legunt, inamma vel abui frequentiora erant vocabula horum ca- Hlis apud CELs. praef. I. τε C. epist. er. suum, tanto plura ad eam formam eiis LXXI. Qv NCTI L. decum. VIIII. Ela sunt, quae distinguere a sinceris si AMICABILis multi probant aula potest auctaritas ix singulorum O, claritate pLAvTi AMLgior. IIII, seruatio. . v. 8. Sed ibi mel ores codi Hinc CELLA Rivs laudato saepe ces habent a DivTABILIS. Vidis libello recte proscripsit adiectiva, ab DvΚER. de Latin. IO. p. 34 . minabilis, aetemesis. r, auernaeir, alιqua. τὶ CONDITIONALiTER dixit CAIustiter, a eabiluer, t bestialis, e natio, L II. g. 3. D. de cond. inst. dc IV--mmensus, collateratu, conditionaliter, fri Ni ANus f. 31. Ins. de legat. Sedeurabilis, fliatis , 'aliter O Maiis , ιn- si non iuridicum I salti in caden-ressabilis, incessabiliter , incurabilis , in- tis Latinitatis hoc vocabulum est. mnasis, intaolabiliter , inreconciliabilis, Vid. DuxER. de Iar. Ic . vet.p. 44s.legaster, meridionalis, momentaciter, ne- Magna quoque adhibenda est cautio tralis, o Iariter, partistis, perpendi I. in recipiendis huiusmodi substanti uis riser, primordiatis, proportionalis, totali- in v desinentibus , quum nulla sit ter, vernassis. Proba tamen sunt em serma, quae sub specie probatae Latinite, diralis, pro quo salso dicunt extem- tatis magis decipere possit. Vide in No
paraneus , vid. SVET. Aug. e. 84. &Fε THER. Lat. res. P. I. LXX X. p. 47. TRON. Sa r. e. s. eoaequalis, COLUME
117쪽
XII. Pareius septimo in elegantiore siti adhibenda suκt voeabu- tenustia ct pisces Geloiasticae , si elegantiore filo aeque commode re fuipo sint ). Si quid tamen ejusmodi vocibus inest ει--ριώδει, remus 24 au'
feceris, si eas adhibeas, quam si mutando profanus videaris stiea r
Eadem de hac regula , quae desuperioribus dicenda. Verbo , singulatim duci Sc comprehendi debent omnia i nullum hic compendium. G.) Multa in Latinitatem vocabula inuecta sum a Patribus ecclesiae occidentalis , ct maxime ab interprete illo scripturarum Latino, quem vulgatum vocari moris est. Ea diei solent eeel Austea. Sed quum pleraque elegantius possint exprimi I non video, cur si dio barbarismos conlectari velimus. D bimus operam, ut quomodo pleraques quin pauca de multis G. exprimimitat, doceamus. ABOMINATIO , res dete bius, res ab
fluere. Iudiciale verbum . rei ipsi
conueniens, quo cur non utamur, nihil eaussae video. G. AP TATA , religionis verae desertor, qui pamam religionem eιerauit. In Iu- sano Imp. quasi proprium. G.)BAPTIsrius , sacrum Lia i ta erum. Graecum nomen, eaque caussa tolerabile. G. BLASPHEMARE, exstera Colitum
CANONIZARE, in eaelitum numerum
referre. Non adeo aptum est CONSECRARE , quo Romani iplam απιθέωσυ . quam abominari se profitetur Romana
ecclesia, significabant. At si haec ratio valet, neque surificium, aeque Pon ii item maximtim, nee infinita alia, dicere licebit. Quos consecratam Gens les, eos non ideo Conditores rerum omnium putabant, sed sanctos, ted Au- CONICIENTIA BONA vel MALA , sin
tio officio quid fac, re, subia fide quid pos
se , refuιone imitatri, reugis est. id. Et C. pro S. Robe. Amer. e. i. O 3 . O ad diu es lib. VIIII. epist. idi. Malia minus ergo apud veteres reperias Ic pusita e scientia , pro quo dicere Iolent religiis me in s. TER. An i. IIII, 3. v. 1 F. Frequentes quoque veteribus sunt ibrmulae eo scientia Iactorum , r Oi, bene actae vitae, sceleris rati gid. CELLAR. Antibarb. IIII. p. 136. CORT. ad Sallis p. 36. CONTRITio , admissorum eriminum d lore excrueiari. Ed ores vi coguntur interdum Contritionem dc Am ιtionem di-
CREATURA , res errata. Eleganter quoque LACTANTIVS creaturam vocat
CRUCIFIGERE, pro quo semper v teres habent eruci affigere, sussiore, in
crucem agere, tessere. Uid. GRAEVIus ad SUETON. Domitian. e. Io. CELLAR. Antibact. p. I s. Rux , piorum eatamitas. DAMNARE , DAMNATIO , DAMNATI aeternu suppliciis mactare. CIC. Carum. I, 13. β uemis eruciatibus adirere, mar incipaFe. EXCOMMUNICARE , sacrorum usu pro. hibere, intericere Derorum commercio, escere ecclesia, iris deuouere. EXAUDIRE PRECES , audire preees, an nuere precibus, vota rara habere. ELEEMosv NA Ilipem conferre in egenor
ETHNICUS , paganus , profano euitia deditus, Deorum enItor. Pagani appellatio Theodosiano demum laetulo a re ipsa originem habuit. Ego neque Et, nicum neque Gentilem refugerim, cum ea non minus, quam olim Barbari a
pellatio, vim propriorum habeant. G. rmori, hoc substantiuo praeter stria E Ptores
118쪽
ptores ecclesiasticos etiam poetae utuntur : ast prosaici scriptores dicere main Iunt si si dies vel Hius dies. Vid. CicPhil. II, 1s. LIv. Hi s. 00, 14. RT. HII, 3. FLOR. III, r8. FORNICARI scriptoribus eeclesiasticis est fortari, sed Latinis veteribus idem,
HVΜILIs, HUMILITAs proba sunt, si denotent id, quod humi repit, vel paruuin est. At quum scriptores Meses sici humides vocant, qui abiectius de se sentiunt, rectius substitueres voces modisias vel modesta. CELLAR. Amaban.
IEIvNARE , cibo se abstinere. NE . --
IN POENITENs, improbias, impius , qui nullo pereatorum sensu tangitur. ΜPLERE LEGEM. CIC. epis. ad dives. II, ID RORAT. epist. I, I . pa
res implere. LONGANIMITAs, ira lenta, lento p ad vinciviam procedere, in v ciscendo ardior, remissior. CICERO post redit. ad
NON IA LIS , sacra virgo. . MINISTER lv Μ, ordo Deer.
MUNous ecclesiastico stilo modo pro1mpiorum eoliuiae, modo pro rebus humanis ponitur. Vita , saeculum , hoc intellectu veteres. G. OPERA BONA , sanctae actiones, sanctimonia, pietatis stidium.
PROPHETARE, vaticinari, praedicere.
PROXIMus , der Mechee, der A bem B seli , etesesiasticum est. Latinius dicitur alitis , alter . homo hominem ν
OENITENTIA , die Reue, probatum est. ast si notet die B kehrung, Russe , μι νε-; Latinius dices, emendacio DArae , redire ad melior m mentem, ad fria gem redire. REs IrisCENTI A vero plane
EcCATA RENITTERE, incscere, νε- mram .. are, gratiam delictorum Dure ,
remittere ablolute. Vid. LIv. XXXIIII,3 SALUIFICO, seruo, saluo, saluum reddo , ad sempiternam beatis mem perduco,
SCANDALUM, SCANDAL EO , impedirimentum pretMis, irritamentum malorum, corrumpree quem , priorem reddere, rim scelerare aticiatus aurer. LIV. XXXX, S. incestis voribus temerare aures. OVID
Tril. II, v. Ο3. SAE LARis Latinis est centesimus annus, vel centesimus decimus potius.
HORA r. Carm. I . e. v. II. Certus UNDENOS DECIES per annas
orbis τι eantus, refervique ludor. Ter die claro , totierque rata Nule frequentes. Cons. CENwRi N. de die natali ri r .
Unde dixere liuii saerulares. Ecclesiasticis haec vox notat profanum. s Cael rum consultissimum mihi videtur, ut hanc distinctionena sequamur. Quoties obiter, in vita enarranda , aut in simili oratione, Micquin pura & polita, incidat sacrarum rerum mentio , non absurduin , ' sed decens est periphrasi commoda, quaeque intelligi ab omnibus possit, explicare ea, quorum pro pria vocabula minus Latina lum. Sed cum in docendo versamur, di capi equodam doctrinae coelesiis explicando, serνami i sua Ecelesiae in loquendo proprietas, utendum nominibus & verbis quae vel vulgatus interpres vel Patres , qui vocamur, nobis tradidere I quae res, si alioquin bonus sit orationis e lor, Sc ad Lactantii citeterorumque eXemplum politus, minime illam coni
Caue ergo, voces e sacris proin fanis petitas nostrae religionis mysteriir Sc ritibus adplices. Id praecipue s eete s liti sunt olim BEMnus aliique, qui se CiCERONIANos vocari voluerunt. Hi eni in , quum religioni sibi duc rent, ullo vii vocabulo, quod Ciceroni
119쪽
Irum non esset, , heroa, quasi ex leniisse Deum re ex semisse hominem, baptis inum aquas lustrato, ang IOs gena,s, sacram eucharistiam sauci Dum eris dum vocare non dubitarunt. vid. IUL. CAER SCALIG. Poet. VI , p. 8oo. Notabilis praeierum locus ERA- Smi Ciceroniano p. 68. O FAVEM ANNI de Lingua Lat. p. 38. Add. Η. STEPHA-rivs in Metiam diu eala & Pseudo Caesereniano. G. ) Α quo vitio nec alienus fisit castae Latinitatis scriptor SEBAST.
CASTELLIO , quantumuis eum magno
adpar Mia defendat vir doctissimus , CHRIITOPH. NOLLE in disses t. rarit. de eo , qwd γιυνιιm is in versime Castentionis , nouae eius editioni praemissa g.
8. s. q. Vt enim alia omittamus , no uo , qualem profani Deorum cultores
vocabulo genius 1 ubiecerunt, non magis quadrat aucto , quam notio Iouis Deo optimo maximo. Neque tamen
ideo impietatis dicam scribimus CAs-TELLI I , cujus versioni, si quis alius, iustum pretium statuere videmur. Ut
tanto minus metuendum sit, ne qua labes linguae Launae puritau a CASTEL- Lloms interpretatione librorum sanct
rum inseratur, praestitit CL BUNEM AN NI Index Latinitatis stactae, vulgo ne gliciae , mo ita ae salso sit spe lae ex CASTELLIovis interpretatione Oe. Lips 736. 8. G. Viae sAoioAR. de υἱlι
XIII. Octauo eadem cura absimendum es a voeabulis quibusdam , quae iureconsultis ese solent iκ deliciis , dc in vetustis auctoribus nullum reperiunt praesidium ' P.
reconsultorum tantum non omnium di.ctionem, lippis ac tonsoribus notum est. Uid. CAR. ANDR. DURERI odistula de Latinitate veterum morum. edita Lugd. Bat. IIII. 8. KIRCHΜMERi Uitebergensis philologi libellos hujus argumenti laudant auctores. Bibl. Hallens German. Vol. 2. p. 393. G. Anamen& hic singulorum aetas discrimen sa-cit. Nam ALFENvM VARVM elegantius scribere , quam Iura UM PAULLUM, nemo mirabitur. Castior quoque esse s Iet eorum , qui Romae adoleverunt , quam peregrinae ori sinis iureconsultorum Latinitas , veluta vLPIANI , de quo
rectissime iudicat v. A. CORN. v AN I Y -κΕysuoEκ Observ. VIII, is. Fuere tamen ex ipsis peregrinis, qui maiore studio in cultiorem Latinitatem incumberent , inter quos nescio an reliquis omnibus palmam praeripuerit PAPINI-ANus , de cuius Latinitate videndus Ev. orm in Pa'niano e. s. ΟΜ PONII vocabula quaedam ab aliis damnata assexuit illustris Avocia huius libelli in Ira satione opuscudu ems holorisu prae missa. Praes. Ed. s. Ast sequiore aeuo
varia in iurisprudentiam inuecta sunt vocabula , quae ab antiqua Roman rum elegantia haud parum discrepant. Nempe quae alias aetates vel gradus Latinitatis in universum statuuntur, i
lae aetates , illi gradus speciatim ad ICtorum Latinitatem applicari debent. Infantia re puerilia spectatur in stagmentis Legum Regiarum & Nir. LR-bularum Oe. Illud hic monuisse sus- secerit, I. cum ICtis quorum isagmenta in Pandectas relata sunt, de rebuς ad jus pertinentibus loqui , neminem pudere debere. II. Plurima priscae pinritatis & elegantiae verba, sormulas infinitas ex Pandectarum opere peia posse, quae nullam orationem dede-zeant, esseque proinde inter classicos scriptores illud reponendum , cerim quantum ad antiquiorum ICtorum Da. gmenta. III. Latinitatem Codicis tum Theodosiani , tum Iustinianes , relin.
quendam Ictis, quoties ea earere non possunt : ac multo magis ea , quae Glossatores & Feudalium librorum auctores inuexere. Caeterum thesaurus
120쪽
quidam Launitatis ICtorum est BRIMUNIANUM Lexicon , varie a pluribus interpolatum, cuius noua cum maxime fc auctior emendatiorque editio post obitum auctoris sumtibus orphanotr
phei Halentis prodiit. De hodierni etiam sori rationibus Latine loqui docent Gu Ita EvDAEI Forensia. a j Taliassint, quae sequuntur t . t immo oc multo plura , veluti
A ANAGIATus, pro quo privarum dixit SALLHT. Iugurah. e. s. ubi quaedam notavit CORT VS p. 43 . CASus , pro quo veteres species:
TORTURA , pro qtio veteres tormen ra , CvRT. Litu IIII, c. Io. R PLICARE , pro quo veteres 2 exediptisnem replicatione elidere. Immo G referre, BURM. ad Ouid. Tom.
II. p. 89. ADVOCARE pro eatissam agere, adeo
reo in periculo. Uid. GRONOU. in Senee.
de Clementi I. 9. i Latino stilo ad-eat litigator patronum vel amicos, qui sibi in iudicio adsint, qui proinde .3
meatu vel πιιιoeatis dicuntur etc. G. )CAΜ si v Μ pro collybo, commutarione pecuniae. coripiacra pro sceleris vel amentiae sociis, audaciae satellisi ι, atque iam vis ir, ut vocat Ca C. Catilin. I, 3. ct 4.
paganos nominat complices secue impiae. DISpENsARE pro legibus soluere IVRAMEψvM, pro quo semper apud
veteres est ιusiurandum Vsi sacramen
ea aliquo ducere. Vid. SALLusT. Iug. BAL 32. Catii n. c. qῖ. Eri T. LIV. 6 . TORTURA , pro tormentis vel qua
Ilionibus. Non tamen est, cur quis in iurisprudentia abstinere velit a vocabulis veterum iureconsilit omni, si sorte illa in auctoribus clatilicis praesidium non reperiant. e. g. vs vatio pro interrupta usucapione , pisulare Pro caussam agere , constituere, traiIιο Metti ct longamanti. Sunt enim haee dc similia L, tina, sed i Ctis propria, quemadmodum
multa medica habet CELIVS, multa a chitectonica viTRVulus, multa rustica CATO, VARRO, COLUMELLA, quae Latina esse nemo negabit, quamuis apud Ciceronem aliosque non legamur.
Nee non XIIII. Nono omnium minime Latinitas elegantior polluenda esa vocabu- vocabulis philosephicis , maxime iis, quae medio aeuo reperit bariis phil in bara scholasticorum turba ).
kphitas. Sunt voeabula technica iam olim ciuitate donata , quae nemo adhibere dubitauerit. Sed nec desunt, a lch usticis inuenta , qui data veluti opera barbariem lectabantur. Non dicam iam de hae cetraιιbus. quiduitatibus, emalit is , initi duatione , quodlibeto , sorem , aliisque verborum monstris. Vide νLE-xi ACi I exicon Philosophicum, Hagare C mitis, CIIIDCCXvi. 4. recusum cumGIosiario Apim. Suffciat nonnulla no lare , qu bus sicilius ad sum itιuenes. AEQVI LLERE Pro aeqΠανι, aequiparari, eiusdem significationis vel notionis esse. ArriRΜATIVAE propositiones , quas
elegantius aientes vocat CICERO TFic. Ir. Negantia, e ιraria aientibus. CAUSSARI veteribus fuit eatissam interserere ἱ scholasticis pro iaci, generari CONTRADICTOR A vel CONTRADICTIONEM IMPLICARE dicebantur schola. sticis .