장음표시 사용
131쪽
aut ne ingeniis vescis videar si ere rs de tam perspicuis rebus Latius is
Haec quoque a ye metris mutuata est denominatio, io ιελη cnim dicuntur triangula ac ierit . Rhetoribus vero ita vocantur periodi trimembres, quarum duo membra paria lunt, tertium aut longius reliquis aut breuius. CICER. de odie. I. Nullum b sitim ut ii sum,mVi quod aus rebus r petitis geratur 'aut denuntiatum ante sit o iudicium.
reliqua magnitudine excedere debeat: illud maxime conuenire videtur potire-mo. Qua de re DEMEIR. P HALER. de et gliut. n. 8. In compsiis , inquit, peri is postremum memirum longius co
oportet, O tamquam contincnI atque ..m
plectens alia: μ enim magnifica eri. Ohonesia periodus , in honesthim ct longum desinens membram. Contrarium tamen videor obseruatie in ciCERONE,
id est , plures G. XXVI. Sed ut ad periodi ,rum genera redeamus: nec illud vi- Periodidetur Omittendum, ultra quatuor membra non excrescere debe- ηψ- Q re earum magnitudinem. Recte enim DEMETR. PHALERLus . vel 'ς quisquis sub eo nomine latitare voluit, in aureo libello de elo- i .ikiu,' qutit. n. I 6. αί μέγις δὲ εκ mr τὐων το ὲ ε . ρ τ σαμ- , tun ιτ άν ponun- ἐν me ει η περιοδικῆς συμπιτοας. Maximae periodi sunt cliuadrimem- tur. bres. Quod vero supra quatitor es. non amplius intra iustam mensuram periodi manet. Occurrunt quide in passtim apud oratores p. riodi prolixiores , quas tamen excusandas magis, quam laudandas arbitramur. Eae si certo colorum numero absoluantur, MO Talestius, si intra V. ad VIII. Cola periodi similitudinem . id est cis simi pe- cum ductionem illam seruent, G. mυοδικἀ fin sine certo xi di on, maiore quam dictum est, G. membrorum colorumue num cro P ζ' pro vigore spiritus serantur, πνεύμου P; si denique eo usque producantur, ut spiritus, quantumuis longus, eas ferre haud posse videatur, πιαμ ) dicuntur.
ὶ Πιε/.λκον ergo est periodus equinque vel pluribus membris consta-ια OCERO pro Mil. I. Et se vereor, iudiera, ne turpe sit, pro fortissimo viro dicere ιncipientem ti
minimeque dereas , quum T. Annius Alici ipse magis de res. salute, quam de sua perturbetur, me ad eius eas sam parem animi m gnitudinem adserre non posse: tamen hare novi iudieii nua forma
terret Omios, qui quocumque inciderint, vererem eonsuetudinem sciri ct pomum moremo iudieiorum minime vident. Ite eccii Fundam. Caelior. Latin. definiente FIERΜOGE
β nihil de patris fortimis amplissimis in
132쪽
s tibi optima fide sua omnia concessis,
si vessium, quo ipse rectus erat, annulumque de digito suum tibi tradidit ,s ex omnibus rebur se ipsi mr nudum ,
noque praeterea qui. itam, excepit: ut sibi pre te liseat innocenti amicorum qibas vitam in 'rsat a rore. Hoc exemplum 6' περιελκου l. periodicae dictionis nuncturam , qbam ita rado limus, nondum eXcedit. Sed termini ita accurate cons itui non poli mi.
G. Eiusmodi pneumata sane non inis elegantia sunt, si in loco adhibeantur, ut paullo poli os tundemus pluribus. m ms, id cit, ex: nseo, periodus est omnium di situma, quae plura
a cumulat membra , quam vel robustissimus quisque uno spiritu eloquatur. Vnde semper in vitio ponitur tam eno mis circumductio. Exstat tamen monstrosae eiusmodi τααωε exemplum apud Ci κ. Verrina vitima, sub finem , cuius initium eli: mure te , DI iter optime mavome, cultu ise doliam regale , cet.
ductio 'XXVII. orationi periodicae suae Cercae opponi diximus I, cam, qua uti dicuntur oratores, quoti cscumque vel incisim, vel membratim dicunt. Et huc pertinerat SCHOENOTAN Es ' , & quam iam supra descripsimus, PERIODICA CIRCvΜDuc Tlo .
Accuratius ita dixistet Auctor:
fa Oratione utuntur oratores, nen lan
tum Cum ιncisim vel men, bratim dicunt; sed in primis etiam, cum verba natu rati modo ratione , sine cura illa ambitus connectum. Caeterum medium
quoddam genus sunt Schoenotenes , Ode quo modo g. χαὶ diuimus πτω - οὶκεν, s permica eis clim cito. G. Schornotenes est, quando interie e is propositionibus incidentibus , vel una idea generali in specialiores quam plurimas soluta, longius ac inllar su-nis extenditur oratio. Non quaevis,
sed quae colon alias sutura erat. Sic voss. , 3 , ε. p. o. G. ) Inde enim nomen του σχιρο νοις , id usi, sunis eviensi accepit hoc dieendi genus. cICER. contra Rusi. I, I S.
Hoc cap. ω, stiirites, Omnet genter, nataenis, prouincias, regna , decem
turtim itioiui , itidicio , por IuιWi permi condonata ele duo. De periodi ea circium: mon2 iam supra actum. Hic addimus ea me At omnium cste pulcherrima, quae e m in bris oppositis consantur. CICER. pro
usu, pe- XXVIII. De usu periodorum Ut quaedam dicamus, illud prae-riod cipue notandum , non ferendam esse orationem . quae tota sit pe- um ' riodica η . Miscenda ergo oratio versa dc fusa, ita tamen misicenda , ut singulorum generum periodi suo D eque loco adhibeantur ). Quamuis enIm splendida in pri
ρενημόνευ s , iucunda, perceptu ac rὲ ten-
H Iari. ιs : Parum tamen a carmine disserret oratio, si ea integra constaret p.riodis. Quare parum iucundae sunt orationes a SOCRATIS , quae paene totae periodis conflant. ν MN. Itis. nat. VII,3 o. Idem collocationis & numeri studium in o ORGIA , Ilocratis Praecepto
133쪽
re , reprehendit DEMETR. PHALER. de eloquiv. I . qui euam praeclare obseruat, orationem nec totam periodicam, nec totam disEIutam esse debere.
in Incisim ac membratim diebmus in dialogis, epistolis ad familiares , narrationibus, maxime, si ea, quae
XXVIIII. Solent vulgo rhetores etiam de numero oratorio mul- Quid i. ta praecipere , quippe quem sonoram iucundissimamque reddere ii dum
intra breue tempus gesta sent, referre velimus. Pneumate ad excitandos vehe mentiores allectus I periodis quadri- membribus in exordiis Proponendisque enthymematibus I reliquas denique pro-
orationem existimant ). Sed satisfecisse nobis videbimur, si a ribus hic obsequamur, quarum superbillimum est, teste ClCi Ro-NE, iudicium. Hoc vero docebit, in clausulis periodorum clogantissimos esse dichoreum , antispasum ), & paeona tertium ). In principiis periodorum pedes & numeros sectari absonum videtur, multoque magis in medio, ubi susticit, si longae breuesque syllabae inter se misceantur .
De numero oratorio copiose diseserit OC O de orari. III, c in in re plerique cum sequvnuir rhetores. Ses multi tamen totam illam de numero:a oratione doctrinam vanam iudicant, maxime, quum tota illa res cuiusque stet iudicio. Enimuero negari nequit, multum gratiae accedere orationi , si periodorum clausillae certo quodam numero absoluantur. Dixerat aliquando GRACCHvs : abessa non potes,nu eiusdem hominis D, probos ian pro e , qui improbos probet. Latine sane id dulum eii de perspicue, sed parum numerose. Itaque crasto verbis iisdem concinnius collocatis hane eisinxit periodum: abesse non potes, quin eiusdem hominis D , qni improbos probet, probos improbare. Quis neget, iam ob numerum , qui accellit, multo grauiorem clegantioremque factam esse periodum l
Die reus est trocheus duplex Hine apud frequentia periodorum clausiulis sitatverba ei uimodi i comprobavit, ex jtima uit, audeamus.
pe CICERO Periodos eiusmodi claudit vocibus : 1 Meretur, haberemus. Paren tertius duabus i r Lbus, tertia longa , & quartia itidem breui constat υν-α Hinc in cie ERO-Nis operibus tam stequens est et .ius la : dbe et Ueatur, ut iam Qv IN IMANI tempore multi se existimarint illam CICEROvis ubertatem adsequutos , si plerisque periodis illud fissE VIDEA-
Tva adiungerent, UINCTI Ins. crat. X, 24- η' Cauendum etiam hic est, ne et iid nimis, insanire nonnullos in coniectandis numeris periodorum, rudite, ut solet, ostendit CAvssis. Deloquent. D profana , VII , io. p. 167. Huc pertinet versius in prosa, de quo iupra I, I, 1'. obis xvii. G.
Nobis de tota re ita videbatur. I. Numerus proprie inest in
Iongarum & breuium syllabamin permistione apta , i. e. ar mcnto & assectui atque moribus accommodata. a. Quantitas ivllabarum cum pronunciatione, quae hodie obtinet, Latina non clisce G a . natur
134쪽
natur nisi penultimarum , imperfecte admodum numerum Latinum percipiamus necesse est. 3. Praeceptis Occialibus includere num rum vix licet. q. Tanto minus, cum Giversa nimis lint hominum ut in rcliquis selisibus, ita in aurium quoque perceptione iudicia. s. Ratio igitur ad facultatem numerosae orationis perueniet di sola relinquitur, a ut legendo S pronunciando aures adsuefaciamus numeris eorum, quos probari accepimus : b ut inter scribendum induamus eum animum , quo esse velimus auditores aut lectores nostros: c θ meminerimus tristibus grauibusque & magnis rebus longas syllabas, contrariis breues magis videri aptas. 6. Quae in Latina collocatione praeter caetera huc faciunt, ea auctor tum hic, tum supra I, I. f. IS. R. praecepit. T. Pronunciatio ut iuuare nam erum potest, ita corrumpere. Caeterum denumero oratorio vid. quos laudat ad LONGI. 38, b. s. 9 no. 3TTOLI. Us, it . PE ARCE p. I FO ciston. G.
ornatam XXX. Et hactenus quidem de CONCINNITATE dictum ).
or :io- Iam porro, quid ORNATAM reddat orationem , curatius osten-
Πς dendum est. Et hic quidem primas partes TRANSLATlONI haesi, descrimus ), quae ii apta & moderata sit, ineretiones. dibilem orationi conciliat elegantiam.
άπιφα mc. . .ea ηκμπκη . ἐλεγι - . . A. - . purio dus mio la , inci Ea octa , Icm riosa , enunciaucia, inde rogati ita, re a Ziuoria, dem fleatitia, ne stata, rohibi itia. Sedimittis ek Havis non aliter differre vi. dentur , quam oratio .imensa & fissa. Plane aliter i ERMO AENER l. c. apud quem Cra in es m laus prosi ir d Aa totam argum nrationem compl. 6. G. Rο- tunies..s Omnium elegantium periodorum generale nomen est. Reliquae denominationes a materia sere de um-tae sunt, adeoque huc non pertinent. Quin si ad materiam reίpicimus, innumera erunt periodorum genera. Itaque his Graeculorum minutiis immo. rari noluimuν.
Translatio vocatur, quod vox a propria ad alienam significationem mmilitudine quadam. transfertur. Vt sis ortunam et irrcam dixeris pro inconstanti: aduolare pro celeriter accedere umore multitudinem pro con rrere. Eam necessiatis atque inopiae caussa initio inuentam, post eaque frequentatam ob ornatum ac dignitatem, obseruat cICEno de Orati III, 38. Vnde etiam quaedam metaphorae adeo rece.
prae sunt quotidiano usu , ut magis Ggnificent proprie, quam propria ipsae. c. mutar vol grmma vi is, pes nanis , flatu mi is, incendi vel in minari ira, tibi errore. Nescio an non & huc reseram lusi BLRE pro consilium eapore, sibi aliquid proponore, & ita in
mente ae cogi natione defigere, ut euelli non possit. Ita sane non modo Poetae loquuntur, veluti LucRErivs Lib.
Qui petere a piluis fasces, saeuasque
135쪽
non quod violari summa Dei m vis , Posa, ut ex ira poc 3 pctere IMBI
verum etiam CtCER. pro P. Quia i. &rav. Lb. XI. quae loca debemus MVRETO lecl. I. 6. Add. TvRNER. Adne s. XVIII, 1 i. hii μια, inquit QUINCTI LIANus inj . orat. VIII, 6. suis verbis, quam his are6μιs, magis proprium erat. v. ) Vt aptae sim metaphorae vel translationes , obIeruandae lunt aliquot
regulae. I. In translatιonzbus caiacndum,
ne inter se conferas di csimula. Hinc frigi
DEN r. - ημ. hymna VIIII. v. 14. Stin dio tumeta talia nonnumquam adsectant comici, ut rii iura moueant. Sic PLA T. Curcia. II, 3. v. 39. dixit tiΠιre denter, quum fame madent. Et metiaol. I, T. v. 74. lacrimas ex pitrre pro lacriminre. II. Cauendum , ne translationes in frigidas h pcrbesar Gaiant. Talis eli translatio illa ivvENALis SMira UI , v. 423. Qui de sono , qui fit inter ungendum , loquuturus, ait: Et summum dominae femur EXCLA
me magis serenda illa FLORI Hist. IIII,
II. qui descripturus naues M. ANTONII: eo listrum, inquit, bitim specie non Irie GEMITU marix LABOR 1 ventorum serebant . Quae iam calligauit BuCHNERus de eo tui. rari Leen. iti, I, 2. s. p. r8. III. In laude a metioeritas; in vituperatione a deterivribus petendae sunt metaphora'. Hinc recte C CERONEM laudaturus, eidem tribues fumear Ora conir , os cael ser at parum iudicii ostenderet, quisquis eidein tribueret a Drinos labores. IIII. In thlogranda arsebus grandabus . in tenurari a tinuioribus petendae sum metaphorae. Sic decora est translatio BUCHNER orat. pan g. V, p. I 26. Ego perinde , dum nuta pata v horum vota incipio sotuere , inde potis mum ducam invium, unde IsraRCEPTI
At si quis in describendis ludi magistri natalibus hac translatione uti vellet, risin prolecto deberet lectoribus. V. Tra uiam tres ad mi ilebem a relus notis , O honestis. Sic eleganter CICER. de ora . III, 4 i. dixit se, pictas patrim nil, vorago honorum : obscuriores suis. sum δεν. ta ct charybdis. Parum honestae translationes sunt illae, quas ipse inotauit cICER. Rhet. III , 1. friua respubιι ea , Arcus eu Me , pro quibus castius dixeris enervata resti bisca , purga mentum euriae. Nec serenda iija ---tae chartae, verba se ni re, rucyare verba, dc huius generis alia, qualia gra
da es opera , ut genur translationas scrinin itiιr , id quod allegoriam vocant. Sic insulse quis diceret: fori una v I TR FA es, dum ridet, mutatur. id enim υι trocum risu oc mutatione Elegantius P.
nee inistra teneri potes. Qua allegoria etiam vetitur SENECA Upist. CL Vides ergo absonas este loquutiones , h rire frutium', adgredi ν em illat: s manitiis. Fructus enim non hauriuntur, sed ea-ptuntur , nec manibus rem adgredimur, sed ait inomiir. Est tamen, ubi oc ve. teres hac in re lapsi. nuci NERus sine l. e. p. 49. notat verius illos RORA Hepi'. I, v. I. Nemo adeo FER Us es, ut non ΜΙ-
In una enim suntentia ter mutauit et nus translationis : Feritas animesium est . , mitesere frugum, cultura agro. tum. Hegantius ita concinnasset versus: Non adeo FERVs cs, ut non MAM
si DiscipLiNAE parientem a commo det aurem.
136쪽
3. Laudem Molucentis erasimo adrnecim alipti in etiam REDUNDARE
FRv VM. Quod sine elegantiis-mum eli. Id eni in vult CicERO, laude adolescentem tam veluti abundare , ut ad suu in commodum
aliquid redundare inde ponit. ) Cauendam, ne nimio S immode ito translatorum usi in aenigma degeneret oratio. Est enim & hic, vi in omni vita , apprime hoc ville, ne qui i nimis. Callior Ciceronis aeuo erat Latinitas, quum ea metaphoris , tamquam gemmas quibusdam, di lingueretur. AIt ceculo quarto callitas illa parum placuit AMMIANO MARCEL-
ra ΝΟ , SIDONIO APOLLINARI , ENNO-
Dio, aliisque huius commatis scriptoribus, qui nihil secis Latinum putabant atque clegans, nisi quod esset allegoricum. Qua de re CAVssi N. de cloiu. saei a ct profana, II, 9, 91. In uis
RUM CICERoxis Tulliana dictio vulgo dicebatur, contra aurea putatamur frigida quaeque a mina ct allegoriae, quibus illi scriptorei sta res; scrinit. Vt eXemplo res fiat clarior, considerii mihi, quaeib, illa ENNODia : diu fatum qua ris , verbis in saticne compsuis, ct i certa situ niis elementi placida oratione describis, dum sermonum cymbam inter loquelar scopulos rector diligens fraenas G αι istim arrisicem fabrieatus trulanasor evenit , pelagus oculis meis , quod a1 rum si labas, eloqaii dononstrasti. B ne Deus, quam frigida haec sunt, dcaenigmate quouis obscuriora i sed talia ferrea illa aetas serebat ingenia. Parum comtum videbatur, quod non urat ab legoricum, hinc non tussiciebat oratio, sed dicendum orationis vel sermonis cymba , nec placubat loquela, nisi adderentur scopuli. Quae omnia aeque absurda sunt, ac si quis in vernacula diceret: Man oesis mit dem Schus seiner Rede Airch die Euperi der rihue in die frem si semis. Adeo etiam illa , quae parce adhibita plurimum elegantiae conciliant orationi, eamdem frigidam di ridiculam reddunt, si nimis frequem tentur, maxime ubi non necessarium
est, has ampullas proiici. Quod si
veremur, ut probari postit Metaphora paullo audacior, licet addere pari iculas excusandi vim habentes, tanquam, v sis , qtiast, & smiles , quae ρ Ἀλω. m. id est emoliet ones vocat LONGI. Nus 32, 2 , ubi de tota re pulchre agit TOLLIUS P. I 3. In uniuersiam n tandum , viam etiam hic tyrannum, &delicias quasdam regnare, ut quae mo-delliora sunt & minus dii amilia, minus inhonesta, damnentur , probentur audae: ora. Vt in moribus quoque Dat
veniam e&ritis, vexat censuria eolumbas.
V. G. Irmicti in aliquem ita frequens ei Latinis de paullo alio sensu Germanis,
ut vix Μctaphoram esse sentiamus. In quitare volunt MACROBI Us & ARN nius, importuni putamur oc intolerabile . Sic Euro volare licet, agere licet mare , rqiutare per undas Siculas non liscet, ne per HORATIvM quidem. G.
An etiam XXXI. Reliqui tropi, in primis ΜETONYMI A & SYNEC-
metony- DOCH E non tam ' ad elegantiam orationi conciliandam, quam mi a N ad aptius explicanda veterum auctorum loca comparati viden-00 40' tur Nec tamen laude sua defraudandae loquutiones qua S dam meto numicae & synecdochicae ), iamdudum veluti ciuitate donatae. Verum de hic adhibenda est cautio, ne, dum elegantes esse cupimus, Vel profani, Vel obscuri, vel κακώολοι aD
137쪽
' in ius dixisset Auctor, non tan-
ir -l ACantιau a.d Giam et . Sunt enim multa lumina crationis, quae his Tropis constant. V tendunt enim auditori vel lectori eam par:em, faciem-ue rci, qua magis Piaccre, vel mouere, vel certe Peripici potuli. G. Duriuicale etiam vel crus non numquam loquuti sunt, in primis poetae , quod ut GPlicarent rhciores, .r pos inuenerunt. Quis vinquam a vitio atque ἀκορελεγα abibluerit illa HORATII , Carni. III ι, 4.
Sed ipio tamen latetur vir docti timus, audacem c e liane metaphoram O HORA
τι uri fecisse more suo, tu prefrit redir
a eorum vestigiis το τοῦ καινήν si quaereret, I que et tam longis one a trua O plebeia isqven si consuetudine abduceret. Inspice, lector, totum locum, & obieritabis, verbum eq:ι ita vir primario ad Dirum Astam, Annibalem, pertinere; verbum autem conueniens Flammae & Euro eisse e gen rati notione motus in verbo equitauit
repetendum. Taceo quod iudicium de talibus saepe gustu quodam constat, qui ex ipss poetarum bonorum CXemplis serinandus est. Vid. quae ad finem f. praeced. obseruata sum. G.) Nec melior est translatio CAHLM: Ipsa leui ferit volitantem flumine CUR
quamuis eam apud Apsc Rur,vΜ Sc EURIPIDEM reperint i DF Μ Lib. I. cap. D. Quis non duriuscule loquutum C CE, RONEM dixerit pro Marcello ε. dum alia gladitim vagina metium in urbe non vi
dimur. Id es sise vagina. Neque enim
vamus semper ad cauum quoddam inane refertur 3 sed absentiam tantum eius rei, qua quid vacuum esse dicitur, indicat. G.
Sie non ineleganter dicitur, vario Marte pugnare. Qv INCTI L. Ins.
elegantius quaesd illis rLIN. ps. I , α
tinent & notissima illa: ι ga pro pace, pii Fura pro regno, faseo, pro magistratu, laurea vel lato us pro victoria, se ius pro icelesto, seruitia pro seruis. Reeeptissmae sunt loquuti nes synecdochicae , t tam pro domo , mucro pro gladio, mcria r Pro hominibus, prob tim pro stupro vel adulterio, miles pro militibus , sex nia pro plurimis. In primis notari meretur, v
teres , ubi de se inis in plorali loquuntur , non hoc iactantiae , sed modestae carissa fatere , quaei omnia et mi alias communicare vellent. Hinc quum canit v I GILivs Aeneis. II, v. ου'. - - nos aliquod nomenqtre decusque Gigimur sΕRvius ad eum locum addit e nos , inquit, dixit , ad euitandam ructanIiam.
Nam ii singulari dixisset, EGO CEssI ,
exclusisse eeteros videretur. Cons nucHNER. de eom t. rat. dicendi I, 3, 1. p. 88. Cauendum ergo I. ne profa ni videantur, dum promiscue conuectamur tropos. Frigidissimum est , ubique inculcare Vulcanum , Iouem, Iuno nem , Mercurium, & huius generis alia. Ab his enim noxiis foris , ut vocat A vGVsTINus, merito abstinet Christianus, nisi constanti usu veluti in nomina adpellativa transierint. Sic nemo nisi nimium superstitiolus damnabit phrases e stio Marte aliquid facere, ae quo Hiie irascare S similes M.ti huitia generis. Verum nemo sanus probabit illas iurandi sermulas, me stur , -- herςis , aedem , a quibus non abstianuerunt
138쪽
nuerunt MAN ivs , n Erillus aliique viri ceteroquin doctus .ni. Cons. r Λα-ori Asri disses n. de Du e. hntcbιus circa Aia cita iurandi . Cauendum porro, II. tropus adjAlantis vel obscuri i ,γκόζηλοι fiamur. Id vero usmaxime concingit, qui poetas iequuti longius a vulgati significatione defie-ctuni. Sic obscurius eit illud CLAvDi A. Ni de raptu Proserp. II, r6. si da.a m . rito Abula, pro fibula a marito elaborata. Obscuriora cetiam sunt vitanus pro sagit .a apud vIRGIL. Aen. II. v. se.
polleriore Hass sub gutture vulnus r
Fieturae XXXII. Haec de tropis: magis ' orationem ornant figurae , etiam o- sed se lectiores, Plures enim sunt , quae vix quidquam venustati
'ς M liabciat. Aliae ad dinnitatem potius . quam clegantiam orationi conciliandam ; aliae aci assectus tantum excitandos comparatae sunt. Nos cas tantum , quae ad ornatum pertinent ' , recensebimus.
Recte virumque. Verum enim est. Vulnus Priamo intentabat Pyrrhus. Ubi telum haeria , ibi etiam vulnus. Sed si ita sumas minus pro gladio , ut dicas aliquem vulnere trita I eccus isse e vel mucronem , ut puerum iubeas mucronem tibi asser, e , stultitiae notam Metonymiae cic Synecdoches excusatione non
effugeris. G. Hoves ara o pro holi tis domus ardet apud HORAT. Smir. I, s. Talibus qui in prosa utitur, obicurus fiet. Diiudicantur haec consuetudine. Non obsi urus est Germanis, qui dicit S. mpronuvn di grasse, re so a Misanuι , i. e. domum illius. G. Certe non minus. Magis nolim
dicere, cum Metaphora nihil iit ornatius. Deinde affectuum concitationem non recte opponit Auctor pulchritudini. Pulchrum est quod placet. Placet autem oratio, quis affectus recte ex- Primit. G. Elegantissima e. g. est I. ANTANACLAS S , quia in vox ejusdem adpellationis, non vero significationis , re- Petitur. CIC. ad Avie. cybi. XIIII, 14. Quid ero ' sta eulpa Brutorum 8 mini md illorum quidem: sd aliorum brut
ram. Ita eodem exemplo dixeris: Aialis 3 e meras, haud macis. Elogans quoque II. ANAPHORA , quae Camdem YO-cem in principio repetat. c. g. CIC. CI-c . I, I. ΠιIut te nocti mum prased.um
palatii, nihil in bis vigiliae , nihil consensim boto tini omnium , nihil hic muntiis ui habendi Ienatus locus, ni VI horum
Ora vititurque mouerauit. Commendanda III. EPANODos , quum sententia acute conuersitur , C C. pro Planetis 28. Gratiam qui refert, habet, ct qui babet, νυσι. VELLEI. PAT C. II. Euam pri uincam p. inper duuii in ingres iis, eani disueι pauperem rcliquit. IV. PARONOMMSIA, quando voces eiusdem paene aut
non admodum dii limilis soni conium
guntur. IERENT. Anur. I, 3. Inc Ius haec est amentium. non amantium. Et comdum modo dixeris : tibi parata erunt verba, huic homini verbera. Musitim Iiberis magis, quam libris reseritim. Non aduersus hsem , sed aversu processu. N EP. Anic. e. II. Pial sophorum ιta percepta habuis praecepta. Eodem pertinet v. l ΜΑ-GO, de qua iam DLMEIR. pHAL . Obseruauit, nullam esse liguram, quae plus elegantiae adserat orationi. Est vero imago adsimilauo, Protasi aeque ac apodoti delii tuta, facta per particulas voluti, tamquam, infar, & huius generis
alias. NEP. Hanmb. e. I. Hic autem νγ
ιιι hereditate reiicium odium Patrenum erga Romanos se confirmariit, ut prius animam, quam id, LIobuerit. FLOR. Praef. A Caesare Augusto in saeculum nosrumhaia multo minus anni ducenti, quibur inertia Caeserum quasi eonsenuit atque
coxit , nis quod sub Traiano principe m
139쪽
ita laeerior, ct praeter spem omnium s
nectus imperii quasi reddis.r husentv e r iursu. UI. PARADrASTOLE , quum distinguuntur, Dau n. landi vulgo lenti sEN. σύ. II. NIn qui pari in habet, sed , Ut pius cupit, paupcr es. VII. ANTI SETON . quum contraria contrariis opponuntur. Cic. cati'. II, 3. Exhae enim parte pudor ptagna οῦ Plinc I tulantia: hine pud citu ine II prima : une fides; illine frauia ιο : tunc pi 'tat; illine se. hu: hine constan ta ; i line surtire hine honsat; illine itirpitudo: hinc ecu- tinnitia; illine libido. VIII. ANTI METASEΣlΣ . quando propositio ita iii-
uertitur, ut Contrarius inde emergat sensus. PLIN. Paneg. cap. II. Non ideo
vicisse videris, ut triumphares, sed triumphare , quia vinceres. SENEC. epip. II. Ouum te re non pisis, quantum hal ii ris , sat est , habere, quantum DPar. VIIII. OErΜΩPON , quum contriaria de eode .n dicuntur. sEN. epist. II. Nu -
commeatus es, NOLLE PUGNARE. X. ERIPHλ e , Ua rem Vnam multis an . bimus verbis. NEP. cub. I. pru dentiam Themistoclis laudaturus plurimis utitur verbis: coleriter , quae Uus crant, reterlibat; neque minus in rihus gerendis promtur , triam ex UιIanIιr,
erat: quia O de instansibus, ut ait 2 huc iaci, venis e micabat, ct dΡ se u- turis callidi fisne conficiebat. XI. E ΠΑ-NOPSΩΣΙΣ , quae tollit, quod dictumuit, ex pro co , quod magis idoneum
eli, reponit. SEN. eos l. ad Marc. I. Pintrem non minus, quam liueros direxsi: excepto eo, quos non optabar I per . :nee scio, an O hoc Optavcrix. PLIN. eis
pist. I, r. Qiod me ι .ngae desidiae indormientem excitauit, se modo is Itim go, qui excitari p spm.
XXXIII. Plurimum quoque clogantiae inest orationi, quaeri-Nec nontus formulasque antiquas aliis rebus sine adsectatione appli- torti' uidet
in Praeclarum opus de formulis Os lemuibus populi Romani verbis exstat,
conscriptum a nAnN. BRISSONIO , quod ex recensione V. C. FRANC. CAR. CON-RAni prodiit mae nostrae CIIIICCXXχl. in fol. Et nos quoque complures eiusmodi loquutiones antiquas ct Bllemnes explicauimus in I ragmate antiqπλ
m,. B. BAi stims Quastis Orator. Q. II. excerpsit e Brisbnii opere, quae in primis ad dicendi usum facere vibdebantur. G.
Ut exemplis nonnullis rem de..esaremus, antiqua ibrmula in laneribus adhibita eli r ILICET ACTVΜ EST. Eam eleganter ad herum accommodat Parmeno seruus apud TER. Eun. I, I. v. s. actum es, ilicet perusi, eludet ibi re victum senserit. QVISaetas ERIS , NO. ER ERIs , imperatorum eram verba , IIccineccii Fundam. Cubior. L.Min.
transfugam recipientium in fidem. Ea vero eleganter ad receptionem hospitis traducit vi RGIL. Ac n. II. T. I 43.
Euisquis es, amissos hinc iam obliuiseeere Graior. Noser eris.
Cons. sERv. schu. at h. l. Τales etIam fiant formulae r digna res, propter litam vadimonium deseras. PLIN. Is'. nat. 1 racs
Aurem cui vellere, VIRG. Ecis. I I. v. 3. Omne pirn sum ferre , MORAT. de arte Ioet. χα 34 I. Nec tu aram tibi nee d precat cm pararis. TERENT. Heacit. V,
2. v. 21. Censor vitio vel sine pruli si se stagio creari s , fasces submittere e Icria picrer proletarii vel capite censi, di id resementiam, S aliae innumerae , quas ex antiquitatibus Romanis explicandas esse, viri docti ad auctores veteres pansim monent. Omnia enim haec ac vel ideo elegantissima sunt, quod ritus an liquos ac formulas populi Romani Iol, I lcui nes
140쪽
lemnes nobis in memoriam revocant.
r iaa- XXX IHI. Nec gratia porro ac venustate carent adagia, inrte tia. in omnibus linguis idem pracsitae vicientiar, quoia in c bis con-' f cavencium, ne pro nascue omnes linguae idiotismos, aut comicorum iocos proverbia esse existimes , qua in re vel ipse ERAsrius haud raro deceptus videtur ).
vcro cjusmodi adabia iant instar condi- sequimit r. Integer enim locus poetae memi: sacile pateti insuilain insipidam- veteris, quem in animo habuit, talisque s potius, 'Ilam O' gra: m au- est : υγι nec P. septuarium festa, me sa-- vrr inse iga dicimus , quae nihil eo, mam at diam. CICER. Lb. VII. v. 3o. dc dimenti habenti G. suturam oratio- m. XI . a. Attie. elis. D. nem, adagiis iusto pluribus respersam. Magium scilicet est dictum aciι- Vnde recte monet cAvssi Nus de A tum vulgari omnium Irimone tritum , quem. sacra O pros IIII, 4. p. I 8s. quod p crumque ad sarium aliquod amoe- Erat in his affaris obfruandium , ne ereis num aυι risum vererem, arat Im.M qnidbra di obsitu a admisceamur orationi: respieit. Adagia noti fiant, I. quae nihil quod puerile es, ct vitiosum. Sed, ubi habent acuminis, v. c. bene eompo tam rer feret, commode quasi gemmulae pudi par ; simias si nisi gasset. Aeumen vix purae infraniin e maxime vero in epia poteit intelligi nisi ex applicatione. G. solari suo, qui paroemiartim amornitate Nec II. hoc nomen merentur vilius vel cultris eniti scis. Ut exempla quaedam alterius auctoris dicta, quantumuis a- subnectamus i quid pulchrius est illis cuta. Sic sum. Octav. e. 8 . notauit , CICER. ad diἐιers tib. VII. epist. 24. H Augustum quotidiano sermone virisbes Sardos venales, alium alio nequio- passe illa : AI Ealendat Grareas , id rem ' Quid elegantius illis TERENT Ir, est, nuinquam. Contenti s i s Me Ca-Etin. II, 3. v. 89. At enim ishaee in me tone, id est, contenti simus praesenticvdet uir faba Ita eleganter CiCER. de le- bus. Velocius, quam a parvi co tiamur, gib. III, I s. utitur prouerbio sitima in id est, cto. Sed haec quum Augusto Immo mouet. Immo & veteres aliquando suerint propria, vix adagia dixeris. Iim initium tantum adasii, si notum & pedi terim prouerbiorum omnium origo uulgatum esset, oblemamus adtcripsin inde repetenda, quod primus aliquisse, itemque factitasse in MoMERI alio- commode aliquid dixisse visus est, quem rumque poetarum dictis, quae in pri- deinde vel seculi simplieitas, vel eertamis celebrabantur, adducendis. Exem- ratione imitari sunt alii. Si quis Aucto-plum ex CicER. lib. xIII. as Attici ris ei reum criptiones adhibere omnes epist. 13. attulit MVRET. Viri G3. lib. x velit. pauca rei inquentur proverbia.
U. I . Sed , qua O , epistola mea ad G. Idem censendum ul. de linguae idio