Ioh. Gottlieb Heineccii, ... Operum ad vniuersam iuris prudentiam, philosophiam et litteras humaniores pertinentium, tomus primus °octavus Tomus primus, qui continet 1. Fundamenta stili cultioris, 2. Historiam philosophicam, elementa philosophiae rat

발행: 1744년

분량: 919페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

eis quae veteribus erant rTtignarina inter se, vel νε- eohaerentia. Dis RSus pro sermone vel Bllogismo scholasticorum sordes redolet. Veteribus di Icursus erat cursus ultro citroque s ctus , alas hin una her Lausea. Vid. CE LAR. Antibarb. p. Is s. Talia etiam fiunt in FOSSIBILE pro eo, quia feri non potes. PRAESUPPONE-

re, OPPONERE absolute, & fimilia fere

innumera.

Non male de culfiore stilo meritus

est vir doctus I s. v ERBVG , cum nouae Cieeronis editioni ex NIZOLII theis sauro indicem subiunxit verborum loquutionumque , quibus Cicero notiones philosophicas plerasque eleganter expressit. Nihil autem commodius est ad hoc, ut de philosiophia, etiam qualis hodie docetur, Latine & pure loqui discamus, Io. AvG. ERNESTI Initiis Doctrinae solidioris, in quo opere hodiernorum etiam philosopsiorum placita verbis Tullii di ut quisque illi est proximus, expressit seliciter. G.

XV. Decimo poetae quoque adeo faciles fuerunt in stigendis Et vocabulis . . - , A maxime epithetis ; in veteres opponere so- leant sermoni humano poeticum P. Vnde merito a propriis e rum loquutionibus abstaret, quotquot sunt purioris Latinitatis amantiores

serunt poetae, & in his etiam comici, qui tamen non adeo seruierunt metro. Plures eiusmodi voees & sermulas poeticas collegit CELLA R. Antibaσb. p. 2 6. seq. v. c. absqua uia esset: amare pro I

εμιι pro eaeis . es pro licet: festum pro festo die: genuis di genιtrix pro pinen-

ous : grates agere pro gratias agerer I tum pro morte; nassus vel gnatus pro θlio et obliuia pro oblisuone: potis vel pote es pro pons : Iesinari pro vocari: υenit pro is sequente participio in Novs. Metri caussa omisisse quaedam verba

Potiunt poetae, vel alitur in sterisse, contraxisse, produxisse, unde figurae Gram maticae adhibuisse metri caussa non videntur temere verba alioquin ine gnita. Sed huic rei oceasionem dedito ἰνφ--ἀ-ν , quaerunt verba, quutas imagines rerum animo conceptas efferant: itaque eo inponunt varia, sinno ipso res student exprimere , noua ruriunt, Graecissant etc. Hic itaque hoc teneant tirones, Quae Verba , epitheta, formulae in bono Lexico non aliam habent auclaritatem quam poetarum , illis non temere utendum in soluta omistione. Quis enim alioqui dicat tironi, quae sint propriae poetarum loquutio

rambica poetis familiarissima maxime

XVI. Denique quum non cum Euandri matre hodie loqua- λὰ mur, merito cauendum ab archaismis ct vocabulis obsoletis ' . Im- qu. mo CicERo ipse dicit: abietia ct obsioleta verba abiiciat orator: soleti ν. uibus tamen multos, nescio quamobrem, mirifice delectatos vi-

122쪽

in Arahis,ni sunt formae dicendi

scribendiue veteres, quae iam pridem ab usu recesserunt v. c. olli pro illi , mgitai pro asstia : Operam abicitur stram, pro crasua abutitur, Apud TERENT. pres. An- M. Tale ς archaismi innumeri occurrunt in columna Duilliana, alitique lapidibus vetustioribus, nec non in fragmentis XII. Tabularum, VARRONIS, FEs-M, ENNII, PACvVII , ac denique apud PLAUTUM , TERENTIUM, IALLUSTIUM, LUCREriv M. Sed talia obf. manda potisu, quam ιmitanda sunt. Plurimorum Archaismorum Catalogum dedit Io. M C. FUNec Ius de orione U' pueritia linguae I. atinae,cuius editio altera auctior prodiit Narburgi ci IIccxxxv. 4. Praec Κ-dit. s.

in Horum iacile antesignanus est IusTU LIpsius, qui quum iuuenis stilo nitido dc plane ad Ciceronianam dicendi rationem composito uteretur, et lepaullo post noetu in sibi ipsi finxit dicendi genus, abruptum, hiitrionicum, at

que innumeris resertum archaisIni, , Π saepe vetere quodam grammatico, aut si mauis, Delio natatore opus etat ad soluenda illius aenigmata. eIL HARES. Epist. I, 4'. . . mei Argumento stat ejus orationes octo, Ienae potissimum habitae, reeusae C

1 CC xxvi. de quibus recte HEου MLN-Nvsr In his orationibus L PSIUS non vitrurmo lapsiano,sed Gereonians, hoes, non stater argutus, non verborum

allusionibus, non ciei sementiosae σanuruariae brmitati, sed pro Menti Ui- ur stilo, utili, amomo. Moderate I. e. vere de Lipso iudicant T vAM AMNUs

diam secere Lipsis simiae quaedam, qui infamarunt deinde ipsum, cuius se imitatores serebant. Salie illos ridet

XVII Sed sussicere haec putamus de prima, quam commenda

uimus orationis virtute, id est, de puritate . proximum est vi cleCONCiNNITATE dicamus. Hanc oratior I conciliant periodi . de tota illa ars ueriodica . quam tam pauci recte norunt, paullo aIligentius hic vicietur inculcanda.

) Vnde periodis conclusa oratio CONCINNA vel dim. Ua dicitur, cui Opponitur oratio rusA. Graecis illa dicitur . haec vero ἐιe ρ νη. Viri utque est crimen luculenter exponit ARIs T. Rhetor. III, 9.

riodus

XVIII. Est vero periodus, ut ait Cicero , oratio in quodiam qua si orbe inclusa procurrens, quoad per sui in singulis perfectis absolutis que Ienien iis A

prini tum, O finem ex se ipsa, ct consipi- uam magniιudinem. Utraque definitio eodem redit, vi paullo post adparebit. Ratio appellationis haec est. Periodus,

ambisus, circiιuiu, comprehensis, comιntia

tis, circumfer ι io, ortis, S similia nomina hanc nobis similitudinem insinuant rQuemadmodum in cireulo principium nia connectuntur consti ruone Iram

123쪽

PARTIS I. C A P. II. I

mauca, ut sent Et Iector vel auditor, finem nondum ades , donec subuciatur illud, quod priina verba nos expe Lire

iubent. Haec euam acque etiam tenenda, dc exemplis aliquot Ciceronis 1..iύ- Laria reddenda: ne cum Auctore put mus Ambitum in periodo idem e te, quod verba amplificationis caussa addita. Verum est. via posse periodum dici,quae paucis tantum verbis constet: nec enim rotundum illud de circumductum pote: t ellisi, nisi etiam sint quae corrotundari dc circumduci poliunt: sicut ordo locum non habet nisi inter plura. Sed natura periodi non est in multa tudine verborum , verum in illa , quam dei cripsi-nuis conesusione. G. Praecipuas ergo periodi leges ac potiores characteres notari oportet. λdefinitionibus enim patet, I. Omnem periodum ambitu quodam seu circia tu gan

re, qui si absit, ex periodo fit propositio

Iogica. et C. epist. ad divers. II, I . ait :M. Fabro, viro optimo O homine doctiss mo, familia Fne utor. Tolle ambitum, verba nimirum: viro optimo O homine

a sum, Sc non periodum amplius habebis, sed propositionem logicam. Deinde ex iisdem definitionibus discimus, II.

pericidam omnem ita pro umore debere, msensus non nisi perseeta absoluraque memtia percipia:ur. Haec ταυτολοιὼ videmtur. Malim, non nisi pereepta tuta frie orationis intelligariιr. Nimirum pendere debet eonstructio ad ultima usque verba periodi. G. Hinc quando SAL vs T.

heli. IN Gh. e. Io. ait: mne dia paruaerer erest in , distordia maximae cti aluntur:

ea quidem non est periodus, quia singula membra separatim intelliguntur. Sed si

ita diceres: quema Mum concorda a partiae res insunt r ita discordia etiam maiι- mae Ga me: haberes periodiam, cuius sensus non nisi per tecta abiciatilietae lentemtii percipitur. EA q O Porro patet, IIJ.sues Petra ration in , I - 'ι ιμ- ei En , vel membratam procurril. Ivι loquitur e. g. C C. ps rea. t. in D catis c. Cum Loe nomine, an cum Ditis Aelbicipe.

Haec iuni paullo proponenda disertauri Dejum c Comma in hae Rhetorum doctrina est oratio intra VIIl circiter ij ii bas comPrehenta: Colons M. inlatim ad xvii syllabas procurrit: ita ut Commamaius paullo possit minus talon viderict vice conuerta. Iam Incisem loqui elibra loqui, ut sensus ti constructio Griammaticae finiatur intra incisum h. e. octo syllabas aut pauciores: Membratum loqui vel scribere adeo, ut finiatur intra viii de xvii syllabas. Alioquin perι dus ipsa suis memιειι c eolis constat, meminbra autem inrisis, in quantum nem ne e lon est maior pars periodi, a qua λαλες, τοκώλει ι cc. dicitur, ut mox doce

bitur. Ex ius de exemplis ab Auctora prolatis iudieandum est. α)

XIX. Ceterum periodus vel sIMPLEx est vel Co osIT A. Simplex

positione logica distingui, accedere debet anthii us vel circuitur quidam , t qui non potest intelligi, nisi haberet etiam

simplex t

124쪽

FUNDAMENTA STILI

inania qua Uam τι icta incute mus, et v si compi m. n a numerorum. Nihιι enim ρε-gidius es , tu illis, O a tela Ormanaque eloquentia magis alienum, quam ubi materia non patuur, scd res es pro er ω- tunde efferenda, Π, M Ibrrum tractu inanemigilantiTe ora non m. Parum a propositi ne logica abirent illa: hortatus es, Di epi-

si ar meas colligero . Ut periodus inde

Meiatemque. Propositio logica esset: istso amnam consci ii. Ast ambitu addito, hane inde periodum formauit cIc Roepis. ad siri. VII, 18. solam tuam, QUAM AccEPI AR L. ARu Tio , eo ridi

innocentem

duid XX. Compsit.ι periodus est, quae constat pluribus eolis θ', dua-

ς m i, bus autem partibus, quarum alteram πρόrασιν, alteram απασιν Vo-

- care solent P. Ea iterum vel bimembris, vel trimembris, vel quadrimembris es.

Colon sive membrum periodi est Propositio, quae tamen hie in periodo,

b particulain, aqua velut suspensa est, G. lenium non absoluit, sed eumdem ad reliquae usque parcis lubiectionem salpensum relinquit. v. c. apud CicFRONE N pro A. Ciaeein. I. prima orationis periodus quatuor constat cciis siue meimbris: Si quantum in agro locisq ue deseriis aut cιa potest, tantum in foro argese iudicus impudentia

valeret rnon minus nune in eausa cederet A. Caecina S. Aelauii impudentiae, quam tum in vi facienda eiust audaciae. En quatuor propositiones, quarum nulla per se & seorsum lentum abIoluit, Wniversae vero conjunctim absis luunt periodum, quae ideo quadrimembris vel

η) κ eoli, siue membris differum p.r ter, periodoram compositaruin, quarum duae sunt. N.- ς x άπασις, vel, ut philosophi voeare selent, An PF CEDENSN CONIEQv1Ns v. c. apud cic. Fis. HI x. hane reperimus periodum bimembrem : quisem l Derecundia fines transi rite eum bene O nauit oportet esse impudentem. Hic prior pars, duobus pum

posterior, puncto notata, απεhm u e n-Jriti. ns. De his duabus periodorum coinpositarum partibus haec notamus. I. Eas non An Perisse a quakx. Saepe enim pro rori tribus, aut duobus colis . apodosi v-nico constat, saepe etiam haec illa maior atque uberior elL v. c. cI c. crisi ad

Commageno, venissent in eastra H III. Non. S ptembrex, tique mihi nimius ent, regis Parthorum silium, qu rum esset nupta regis Asementorum soror, ad Euphralem mmmaximis Parthorrim copus, misitarumque praeterea gentium magna manu venisse, Euphrou.mque iam tum trian

sere me spe,

dieique Armenium regem tu Cappado eram impetum esse facturum rpit sui , pra n si a m eqsimine me hoeas te scrib. re oportere. Quum quatuor hie sint cola siue m8mbra . tria priora , eaque satis prolixa ad στασιν pertinent; postremum idque breuius ά- ιν absoluit. Ast p. ullo ante epise. XV, i. e crRo ita inchoat epistolanumsi non dubie mihi nuntia atur , Ilarinthos transiisse Euphrarem cum omni . bur fere eopiis: δmen,quoel arbisrux o procos.

125쪽

PARTIS

eertiora de his rebus ad vos scribipsse, sartiebam mihi non neces elle, publice scribere ea, quae de alimus 1 r in

pro Milon. s. Negant, initieri lucem, esse far ei, qui a se hsminem Mosum cs., sar a ui . Hic απ.lims inuerso ordine, priorem; π onem miluriorem locum Occupat. Malim itia: Praedicatum Iro pol tio. nis fieri στο-πν, απολω Subiectum, quod alias contra ituri amat. G. Ad li ecillud quoque ob eruari meretur, III. --

nus, RA ERTIM IN TANTIs AERARII ANGUSTII s.

Etiamsi postrema huius periodi verba toti

lures, absoluta tamen lutura esset dc pem secta sententia. Ergo haec accedunt, tamquam ἐπισυνα s. Denique IIII. o seruandum, aes em ma moωs DVO P vN-c7a; ad em totius periciat vNiCvM PUN. crv Μή ad finem retiqvortim m miserum,

si inrigors propositioniblis eonsent, COMMA; sin a iqi id aci persection propositionis desis, s EMi COLON eo ponendum. Id quod fundamentum est totius interpunctionis l. . v. c. cic. pro Mi . cap. I. Etsi vere. , iudices, ne turpe si, pros risimo tiro dicentem incipere timere, minimeque doceat, Fum I. Annius Mylo ipse magis de rei p.sulare, quam de sua periuriat tir, me ad eius causam parem animi magnitudinem adferre

non posse:

tamen haee noui judicii nova forma tem et ocula qui, quo metie inciderint veterem eon Detit lini m sorι, ct pristimim inorem iudicio in m nime bident.

Hic ad finem secundi membri eolon po- Eendum; ad finem Pollaemi punc Iu , re

Ι. C A P. II.

Iiqua membra, quia persectas propositi

nus continent, comminibus notantur. Ye

tum si ita diceres:

Sι quantum in me amoris ae dilerntia ritant tim in te Dei prulea ira Destit . neicer iam nostrum laborara. primum membrum exigeret semim On, quia non continet propositionem perlectam: secundum colon, quia ibi linitur eamMς : tertium punctum , quia eo claiaditur periodus.1ὶ Non iam diiquiremus, antiqua sit

haec interpungendi ratio, an a gram maticis excogitata ' Ex inllituto id e

III. se l. I. e. ro. Saltim utilissi

main dile hanc καὶ βειαν, res ipsa docet, & recte obseruat ARISTOTELEs Rhi. III, s. ea ei ci, ut sit λαναγνωσιν ra γεγραμμενον , κ ἔοφρας- , id est,

vi Iacue legi, ct progem Frisi, quoIJoi remes: immo addiderim, ut di intelligi eo fatalius poisit I : se enim A-

stinctio sit facienda. Haec ratio cum antiqua non est, sed aliquamdiu post

instauratas literas inuenta , tum non ita communi consent recepta, Ut non

passim ab ea discedi videas : quod apparebit, si quis hoc ipsum Milonianae initium inspicere velit. Deprehendit enim nemini adhue editorum hanc rationem, quam Auctor probat, placulisse. Et non dissiteor, mihi iahoe certe aliter videri, quod puto hosesie quasi gradus interpungendi: I. Comma, quo ieiungi possunt, qua

Cunque verba non prorii me unuin ab altero reguntur. Il. Semicolon; ubi maiorem seiun. ionem, maius inte uallum, oppositorum praesertim, indieare volumus. III. Colon: ad ΙYotasn dc Apo o in maiorum periodorum disiungendas. I f. Interpunctum F x mi in

126쪽

Periodus

bimem

mimis, quod litera maiuscula non sἡ-quitur, ubi Grammatica conitructi finitur, continuatur idem argumen tum. U. Interpunctum majus, poli quod vel litera maiuscula, veI nouus Plane versus, nouum initium noui argumenti, vel partis maioris indiscati G.

XXI. Periodus bimembris est, quae protast aeque ac apodosi v-nimembri absoluitur. Eam sermabis facile, si logicae propositioni vel caussam ' , vel conditionem , vel contrarium , vel comparationem P, vel aliud quidquam huiusmodi adieceris ).

C. Esto propc litio Iogica: nuteto tibi librum pro sum. Si caussam vel rationem addideris,nascetur inde periodus bimem-hris, quiuis est apud PMN. ιpis. I, 2.

librum, quem prioribus epistolis pom

Ita Sc propositio logica: multas ob caussas Romae me isse opic, addita ratione sa-eile in hane periodum bimembrem commutatur a ci C. epis. ad iuuers XV, I 3. Maxime mihi suu optruum, Romae esse

sed praecipue. ut O in petendo, er ingerendo consulatu meum tibi d. bitum sudium pervicere posses. Addita conditione nascetur p.riodus conditionalis. Talis ust illa ci-cLa. opis. adduins VI, Ii . S. m di reeiam non multae di issae causae amicitiae priuatim issent:

repeti rem initia amiciriae ex parentibus nostris.

- Esto propositio logicae erudiari is perpetua is possesso. Adde contrarium , exemplo PMN. epis . I, 3. α clusi modi habebis periodum: Rel ιιa rerum amara m pos te alium domuum sortientur, hoc nunqt am tuum desin i isse, si semes coeperit. Ita bc cI LR. de char. I. I. Ram qMi heiu qisistis ir questitatis sensimus fore etia. Hurari

in eo maximae moles moisiartim O tum bulen i mae tempestines easiterunt. Ceterum hic obseruari meretur, eas demum periodos huius generis uise Omnium elegantissimas, in quibus alterius membri verba singula verbis singulis prioris coli opponuntur. Ita PLIN. P

Ille piastam domi gloriam in publico; II, e ιn publico pariam Lmi perdidit. Eodem exemplo dicere possis: Maius princeps ei res imperii sui calis

Hic sibi opponuntur: princeps bonus ermalus ; imperii caussa o civium emissa Inaitim ct institutum. Eiusdem generis etiam haec periodus est:

Neronis selere Dentem ChriD euksam innumerir vexari s pl.ciis pConstantini viriure siniiciis texatam v Ititi renasci tissimus. Comparatio non selum inter contraria atque opposita , verum etiam

similia institui potest. Vnde periodos

comparativas a contrariis merito distii mimus. Exemplo esto periodus pLINII in Panem c. F. At, sectu maris ea lique temperiem turbis nes timp tesque commendant: ita a i augendam pacis tuae gratiam ibium tumultum praece P erediderim.

Saepe quidem dc contraria inter sis eomparantur, sed ideo periodus non dein sinit esse contraria, sed limul comparata

Vt enim, Di in Tillis intra eosse a m γ rarentur, quam Pi foris te Ham m sirentur , ignauiores habitos sic mi, qui sub umbra eisuratis inter moin via daesitis cunctaremur, quam νι

rura

127쪽

rura relerent admin rarentve operaeolanorum, signiores visor. .. Eod em enim pertinent P Hodi concupi ae, disiuncimae, copular: tiae, alia':ιe huius generis, quarum exempla Passim exstant. Concessiva est illa cica. no Nis, eps. VIM, 8. Eis muni ιι sagnare, quamvis quis ostenderis , ne populus quidem Her,nis concitatus: tamen ego exspectatione promissi mi mo

urar, in admoneam te , non ut flagi

tem.

Disiunctiua illa MORAT. Carm. III, 28. Vel nos in Capitolium, quo clamor vocat, ct turba Iauentitim ἐvel nos in mare proximum gemmas mi

ramus.

caesint voce reticea MI, nLmqttam,

pre M. Antonium, viatis sui. ubi vero adhiberi possit unumquodque genus periodi compositae, quantum satis est demonstratur in I. M. G. primis

lineis arru oratoriae Gottingae I 73 I. 8.recusis p. I9. sqq. quem locum exercit tionibus scribendarum periodorum tamquam regulam adhibuisse neminem po nituerit. G.

XXII. Connectendi sormulas. quae in his periodis adhibendae Par te videbuntur, ipsa suppeditabit materiae natura, ut adeo de illis con

non multum videatur laborandum 'eciendi

In illis

Sie ipsa sane ratio dictitat, periodos eatissater incipere posse a quum, quia,

quansopiadem, item a s: eondition es as: contrarias a quum, aut sine conne. xione statim a re ipsa: eomparatiuat aquodsi, quemadmodum, si tu concessi sis es, tametsi, quamvis, ut, utut , equi- sMIae. dem, quidem, disiunttivas ab atit, mel Icopulatιitas denique ab O, cum, tequen

te tum, non tantiam, sequento vertim intiam, cet.

XXIII. Ex periodis bimembribus facile fiunt trimembres siue e l- Perios

κωλοι, si vel πριτασις vel ἀωοδοσιν duplicetur . Vnde possunt to- Πmς 'tidem esse periodorum trimembrium, quot bimembrium, genera ε). sic supra adsuit periodus bimem-hris conditionalis: Si mihi tecum nim ermultae ct issae caicae amicitiae pririatimes eni: repeterem initia amicitiae ex parenti is nostris. Iam siue --ααν siue ἀπο- 1. . in duo membra diduxeris, habebis periodum trimembrem. V. C. Si m hi tecum non er muliae ct iustae causae amici. iae prissatim essent, ne tie iam ab inremte adia sentia complura inter nos mustia ossicia extitis sint ζrepeterem inhia amicitiae ex parentibus no ris.

Vel dup'icata απι isti e S mia teram non multae ct iust, Mussae amicitiae pris alim essem:

repeterem e fas amicitiae nsrae a parentibus mscis, laure quos magna semperatque artia imprimu familiaritas intera Ir. Dantur ergo & periodi trimembres caussales, a sit tituar, in Pararitiae, conditiona 'es Onees aci disiunctitiae, αρο- lativae, ea. Dabimus quarumdam e empla: Concelsiua est illa CtCER. epi'. I, s. Tani is nihil mihi fuit inarius, quam ut primum abs te ino, deinde a cete in omnibus gratu mus erga te esse cognsserer: tamen asscism fimmo doloere, ehismodi tempora pes tuam prosectionem eoninsequuta e se, M o meam, ct ceterorum erga te fidem

128쪽

Peric dus quadriis membris.

6 FUNDAME

n. ei. c. I.

hectutem. Contrariae exemplum inru suppeditat

interm isone constiet tisinis meae, si perioris ιιι temporibus ias ιe nutias litis teras misi: f ta priora rem ra in rimnis reipuishheae ncsri seque raci erunt, posteriora at rem me a1cribenti mis in-iosiusmis atque acri lugsntis incomm

Huic eodem loco statim stibiicit caussilem:

s titim vero O intret assum iam satis longum suib, O titam tirtiuem magnitudinemqme animi duligentius sem

non miti alientim insinuis meis, haee ad te scribere. Subiungit huic copulativam: Ego te, P. Sexti, o P urnis temporibus itis, quilus in iniuriam esse ii ct ino moen vocabare, defendi ;o, quum in tui sumitarissimi iudicio ae

nitita re saluti treae dequi. Ex his, qualia reliqua sint periodorunt genera, facile intelliges.

XXIV. Sed absolutissima omniumque magnis centissima est ρ

riodus quadrimembris vel πιτρακωλει, quia & persectam plerumque ratiocinationem continct ' , & ob numerum propositionum auribus, quarum superbissim uim est iudicium, quam maxime probatur. Constat ea , ceu ex ipso nomine adparet, quatuor membris, quorum duo plerumque ad τε aram, ac totidem ad reserun

rum fenus, quod totam ratiocinationem facilius ea piat, quam quadrimembre. Quod vel unico exemplo Ostendi poterit. MVREetvs Part. I. Orat. XXII. ita

Hisserit: S pro citisu ν Aue prepugnatione aedfensione plura pericvla si biis, pius

excepιι accrbiratum , plorabus quasi procellis ac ternis it dis aάιtatus est, eo piis gaudii ex iis, quae ad retinendam atqtie a1 Uicandam illius digni atem pertinent, ad eum pertientire credendum est: dubitare non νι δε bearissis e pater, quin Carolus Rex, te Pontifice creato, tanto reterox Reges eximia quadam percepta ex ea re gauis magnitudine sinperaueris, quarito non huius modo memσriae, sed nitim aetasum ac sat culorum Be- geryalvi ac ditu ornabus.7 torum pro Iedis apostolicae vi fio, cate labor umae ab iminum perpess. Onesi perauit. Uberrima haec est pεriodus, sed facile tamen includenda huic i)llogi Imo: Pi i plus pro Pontubice periculi Iubiit, is ruis Lotitiae ex dus felicitate percipiti Caroliti VIIII. plus Iericuli subiis pro

Irim fecinuergo laetitiae ex eius felicitate percipit. Iam conser periodum, dc adparebit, pro pestionis subiectium in primo; praedicatum in secundo; cccclusionem in te tio ι adi uum in quarto membro eon tineri.

riodorum

129쪽

riodorum genus regulas quasdam de illis componendis suppeditare iuvabit. P cimo ergo tales periodi fiunt ex quo uis stllogismo, maxime si accedat maiorix propositionis probatio. Hinc ΜTRET Us Part. I. Orat. I. laudaturus theologiam ita ratiocinatur. A nde, lector, an inuenias hoc ratiocinium in blureti perio-

Θιaescientia homines ad si Dion m Dei perlucis, illa est re gius praeferanda, Ratio: In fruitione enim Dei posita spersectio

dia, a i quam .iaturari quodam LMario serim: r. Theologia homines ad fruitionym Dei perdiuit. erra reliquis sciemus praeserenda. Inde emittit periodum quadrimembrem, in qua primum membrum probationem maioris; secundum ipse in propositionem; tertium conclusionem; dc postremum denique adsumtum continet. ιμα eius talis e:l: bam si eorum omnium, quae in imm Ga

hae rerum universerate cernuntur, se

numquodque naiurali perflaien is sui destieris te turidi animus nos r, ad similitudin m diit, nisatis Usctus, tanto postlim Ui,qzanio propius ad icita, ex qua diι-ctus es, exemplar accedit: dubitari profecto non vis, quin ea suomnium praestan: i una facultas, quae, quoad cius feri potes, eum hum

nis diuina copulando, mortalitatem nostram, quantum illius imbresistat patitur,divinae naturae ari rei a cotiti 'ione deuinci . Seeundo Sc tune nascetur periodus ma-dri membris, si duo membra opposita Ἀ- ter se compares, addasque discrepantiae rationem. CicERO pro A. Caecina I. has inter se contendit propositiones: A. Carrina cesse in vi facienda audariae S. Aebutii. Non autem in ratior elardem radet im-pt d. ntiae. Ratio Non enim in foro tantum valet impu-

Γειρ 'ria eius talis est r& qvanium in agro Ioc que desertis αι-dacia potes,tan vim in foro atque in iudicas impuridentia volni: non minus in cause rederet A. Caecinis S Aebutii impudentia , quam in ta fur nesa eius eost acidaria'. Eodem exemplo dicere polies: Si qua urtim in si ingendis careressur

valeret

non minus iam hie fur earnifera dei Grri audacia, quam liciarib u οιiminisse astutu Ter idi oc illa periodus quadrimembri est longe elegantissima , in qua duabus

propositionibus totidem redditioner re spondent, & contra. Talem pectodum rhetores vocant γαζομim. Viae CAHSIN. de eloqv. Iacra σ pro ana VII, s. p. 3σῖ. Dicitur a atem . quasi decussata, a ae littera, quae crucis in modum intersecantibus se ipiis duabus obliquis lineis figuratur. Vnde& χ αγμ ε figura , quando , quatuor propositis, tertium lecundo respondet, Ac conuenit quartum primo. Ita C Aus si No AH. p. 3ς3. Sed ego existimo, tertium primo , quartum secundo roespondere debere. Id enim docet exemplum DEMOSTHENis, ab ipsi CAva si No adlatum. Posilit Caudinus ternam definitionem, exemplum non co ueniens, unde appareat definitionem ab illo non satis intellectam. Ponamus breue Sc facile exemplum ex ClCER. pro Domo n. tam multa diurnuur, Pon ricaes , a maioribus nosti is inmenta atoque iustisuta sunt, tum vitii praeclarius, Fam quod vor insim L) Et religionibus Drerum i mort alium ,

prae go voluerunt r et t

remp. bene orando.

130쪽

interpretando rempublicam eonferuarent.

Iunge hie membra sibi respondentia priamum di quartum, itemque secundum aera th n lineis diagonalibus t existet κlitera s. decussiis. G. 3 Talis est illa DEMOSTHEN. in chynth. II. Equidem Philippus quanto plura prae ter dignitarem fecit, eo plus aptis omnes admirationis o

ria que eongc qinutus es erit initiam, ciues Atheoloses, quo immoderati s i rudentuuque rebus

vestris usi essu,

eo maiorem vestram oporter esse iudipiiudin .stiarιo quoties vel prorasis vel apodosis duobus tribusue membris constat , nouum inde nascetur periodi quadri- membris genus. Sic trium membro rum protasis est apud CICERON. epist.

VIIII, 18.2uum essem otiosius in Tustulano propterea quod diffsipulos obuiam mistis

ω tidem me quam maxime eonciliarena

familiari stio: aecipi tuas litteras penusiniata suaυisa

Duorum apud eumdem : eps. VIIII, 2. Caninias idem tuus, ct Hem mser . quam ad me peruesperi venisset, ct se postate mane ad te uiariam di xisset. diri ei me daturum aliquid mane,

O, ut peteret, roga M. Nec non vUL VIIlI, I .EVi contentus eram, mi Dolabella, tua gloria, sarisque ex ea magnam laetitiam voliariptare Me capti bam : amen non poss,m non confiteri, cummiari me maximo gaudio, Dod υulgo hominum opinio socium me .ciferitas ιιιιι laudibus.

Μembra XXV. Multa vulgo addi solent a rhetoribus de singulorum

PCriod membrorum magnitudine. Bimembres enim periodos Vel aeqvasi, hi , les Cisse aiunt, u idem fere in Utraque parte sit syllabarum nu-iniequ, merus , Vel inaequales, si partes dissimili syllabarum numero con-lic stent ). Sed & trimembres aliae ,-λευροι dicuntur, aliae ι- κελM ). Sed quum magna ea in re libertate usi snt veteres , praecepta illa omnia superuacua videntur. Vnicam ergo obseruari velim regulam : dandam esse operam, ne membra peri dorum compostarum snt nimis inaequalia .

Et has iterum vel Qv eant, si antecedens vel --αι sit lometor; vel . si comequen numero syllabarum excrescat. Aequalis est haec periodus CicER. post redi-rum ad 9 rher L. Izi mihi fratrem ineognitum , quasi futurus esset dederunt rmos spe latum incredulli pietas e eo iatum rei tristis. illa apud CICER. pro Ar-

ι h. s.

Ne ur enim F sequam es ram auersus a Musii,

qui non mandarit versibus aeternum uisborum Dorum praeconium patiatur. ΜώQει denique 'exstat apud eumdem ei CE R. pro Aulam s. Neque enum es vlla defensio contra vim umquam optanda: sed nonnumquam est necessaria.

' in E geometria desunta ast haee

denominatio ' --ευροι enim geom reae vocant triangua aequilatera. Quare & periodus in a aetati dicitur , quae cola omnia habet aequalia. Talis ex stat apud CiCER. pro Roscio 29. mereor, ne avi molesin sim vobis, rudices,

SEARCH

MENU NAVIGATION