장음표시 사용
281쪽
rio. Quare comitem me illi do, certusque ire, quo sata trahant, retrahantque . , composito ad festinationem grella praceuntem sequor. At illud hominis monstrum , non ire videbatur, sed repure, egoque aegre continebam risum , quod umbram quoque non volitare, sed leuatis tardillime vestigiis procedere, obseruabam. Neque hoc fugit nascitum senem , qui adri lcns : miraris , inquit, incestim pauta, quam huius sareuli mor sinerunt, tardiorem. Sed scias velim , iuuenes nos solidioribus immorantes udiis omnem fesinandi pruritum exuis D. Hodie ut quisque vidit academiam, ct tres annos in audιtoriis lapis lapidi insedit i , vista quaedam ae spiranssbi bibliotheca m videtur, cornicumque oculos configere D parat. Ba abso uise dicitur stadia , quem ne stmm te quidem ignorantiae sis claue abia seres o. Adeo vero festiuautibus vobis , O canam in War e Nilo bibentibus, sisnuque fugientibus p , pedes ad concitatiores gressus formari non miror. sis vero, qui in Diogenis contubernio non triennium vixi, sed consen ιi : patiuis tardius progrestis maius confeci spatium, quam vestrum q tiseriam hodie festinando condirier. Non ausus sum ego irritare illuὸ silicernium. Quamvis enim satis urbanus videretur Menippus meus I in alieno tamen regno etiam tuta omnia metuiq. Deprecatus itaque suspicionem, ad alia inflexi sermonem, conspicatu inue procul flumen, quale illud sit, interrogaui. At senex Stystium illud esse, monuit. Eius ad ripas adstantem vidi Charonta, squalidum illum portitorem, qui a Menippo iustas statim expedivit Cymbam, nosque in alteram ripam transmisit, ubi ingens umbrarum tumba vectorem exspectabat. Obstupui, ubi singulos fata sua narrantes audiui. Hunc amicae dolus; illum inimici furor ; illum luxuria & lasci ii asillulerat, & quum percontaretur Menippus, qui ac via de elsent, pleriquc
se e Germaniae Maaemiis aduenire fatebantur. Eos tantum non omnes
facessere iussit Charon, nee mo eum Menippo progressus, quo Peruenerint, sitis animaduerti. Menippus vero plerosque luxuria sua oeeubuisse intelligens : ehem, inquit, quanta hodie es Jιdio intemperantia ' omnes studiosi, ut audis , Catones facti suur. Ad academias enim coufumui, tamquam diuturnam sitim explere cupientes. Mirum m imbibisse litteras di-σantur , qui per tot annos plus viri, quam olei, consumunt. Interea dum de ea re confabulamur, urbem non adeo procul conspicimus, satis, vi Videbatur, populosam , cui propiores facti in turbam armatam incidimus,
gans elogium viri eruditi, quod LO Mino datum mutaui.
. Tata omnia metui) adlusio ad sentemiain. Vid. f. 3 s. p. 3'. m.
282쪽
tanto fremitu per vias publicas disturrentem, ut furerentne in Hannibalem ante portas exspectarent, addubitarem
ad pari. I. cap. a. g. 39. QVomodo te vetus bibliotheca tua y quomodo supplementum nouum placent ne libri, postquam tui facti sunt i Solet id quidem. Numquatit enim libelli aeque nobis cari sunt precario, ac iure possidentibus. Me libraria supellex raro possidet : delectat tamen, ut mea: alioqui longa desidia oblangui. Habet hunc finem diuturnum otium , ut ab otio desistere pigeat. Vale R
ad pari. I. cap. a. s. s. Eri satis audacter parumque verecunde facere videor, UIR DOCTIssIME , quum te tot grauimmis obrutum negotiis, litteris meis nee L tine satis 1criptis, & ab omni elegantia ac suauitate destitutis, interpello; quoniam tamen post tam diuturnam sterilitatem proximis his mensibus I bellum hunc enixum est ingenium meum, existimavi, me contra officium facturum , nisi eumdem ad te mitterem, tuumque ei nomen praescriberem b. Etenim quum codex, ex quo auctorem nunc maxime restitui, a liquus pariter atque emendatissimus ex bibliotheca tua mecum sit communicatus , sine eo autem nihil ego, quod operae sit pretium, fuissem profligaturus : nemini potius hoc, quidquid est, muneri mitti debuerat, quam
TIBI , n Safis adparet, beneuoIe Iector, latiram hanc tae Menippeam. Eam iuuenis
conseri . notaturus academiarum corinruptionem , moresque studiosorum parum compositos. Uerum quum non satirae exemplum, sed proin regularum de ornata oratione , dare constituerim, nec omnes facile serant acriora
eiusmodi remedia r licebit nobis hie filum orationis abrumpere , & partem posteriorem stipprimere, maxime quum
sontes ornatae orationis tantum non omnes peior haec pars ostendat.
riodus paucissimas continet ideas e risiaterit te interpellare sub buem e libe iam tamen hane sibi deleandum putari,
283쪽
TIBI, cuius iam antea χρησει - κτησει fuit e. Accipe ergo hunc libellum ea fronte, qua soles omnia, quae ab amicis proficiscuntur: & quum iam d dum humanitate omnes non modo tuae sortis, sed omnium ordinum homines longo post te reliqueris interuallo, fac quaeso , ut me nunc etiam spede te concepta minus excidisse iure possim laetari ae Quod si a te fuero consequutus, VIR DOCTISSIME, facile omnium non modo iniqua, verum etiam peruersa iudicia contemnam , omnibusque illis gloriam illam anteponam , quod TIBI, tanto Viro , tamque adcurato inseniorum censori, industria mea & summum bene de re litteraria merendi studium haud displi'
ad para. I. cap. a. g. I. aETsi satis audacter sacere videor, VIR DOCTIssIΜΕ, quum te litteris meis parum Latinis interpello: quoniam tamen proximis mensibus Ii- hellum hunc edidi, putaui, pro amicitia nostra me illum TIBI nuncupare debere. Quum enim codex risC. quo in recensendo hoc auctore maxime hsus sum, e bibliotheca tua mecum sit communicatus: existimaui id munus Potiore iure deberi nemini, quam TIBI, cuius iam antea id suit. Accipe e go hune libellum ea, qua soles, humanitate, nec patere, ut me spe mea meidisse existimare possim. Quod si fuero consequutus : non modo ali rum iudicia facile contemnam, verum etiam summam laudem gloriamque mihi adsequutus videbor. VALE. I
dus his paucis verbis exprimi potest: m ιnuasti enim metum eodirem MSC. M 'spm Merari Tot verba has ideas complectunt e bestimese erro pro humanitatettaa ne libellum accipe.
mas eontinet ideas essitatione mea να- mrer accepta, mihi maximam gloriam constingimitu videbor.
a Cap. i. g. I. studio eamdem epistolam e remi, ut stili Asiatici & medii disierimen tanto luculentius peripiciatur.
284쪽
SI id nobis eontigi tat, auditores, ut luctus, in quem incidimus, publiaeus, sisnis saltem quibusdam nobis ostenderetur : magno quidem mo rore animi ad dicendum adgred remur, sed nobis tamen paullo minus videremur infelices. Verum eheul praeter opinionem nobis accidit haec e Iamitas , priusque nos oppressit, quam id .metue posse videremur. Tanto ergo nos existimamus infeliciores, quanto minus doloris nostri caussam atque originem perspicimus. Amisimus eheul FRIDERI CVH REGEM, optimum non modo nostrae aetatis, verum omnium superiorum saeculorum princiapem , idque eo tempore, quo nihil subesse periculi credebamus. Bone Deus, quanta erat civium omnium per tot prouincias laetitia, quum melius te habere REGEN increbesceret At o vanas hominum spes I inceria gaudiat In publiea illa laetitia ingens nos dolor ae luctus incredibilis oppres, fit, intercepto rese, quem salvum atque incolumem esse, laetabundi Me Ieramus. Etiamsi itaque in hoc aeerbissimo funere ipsi veluti exanimati ad-are videamur e continebimus tamen, quoad fieri poterit, lacrumas , dc vel in laudibus principis nostri non ditam praedicandis , sed recensendis , latrum 'quaeremus. Interestsine ui publicae. interest posteritatis, ne tan-- principis nostri merita vel ingrati dissimulare, vel iusto verecundiores stentio praetermisisse dicamur. Quare vos auditores, ut dicturum de FRI- .ER C l laudibus attento beneuoloque animo audiatis, non quod de volum late vestra addubitem, sed quia mos est ita rogandi rogo. SI vel in eo nobis pepercisset fortuna, auditores, ut tristem illam, quae nos nihil tale cogitantes oppressit, tempestatem vel significatio quae
dam antecederet: maximo quidem colore hoc parentandi Omclo defung
Temur , sed videremur tamen nobis, in summa quamlibet infelicitate, paullo selia
ψ Hic quoque unum idemque exemplum Est vero exordium orationis parentalia iam is .cet di ambus exprimemus. laudem Fridenci, resis Prusiae.
285쪽
nlieiores. Sed iam elimi mex dictata in nos procella desaeuiit. omnesque fortunas nostras, ac propemodum spes ipsas, tristissimo istii turbauit. Quid ergo nobis potest esse infelicius, quorum dolori hic veluti accessit cum Ius, ut ipsa etiam celeritate haec calamitas duplo redderetur intolerabilior Vixit enim o triste ac lamentabile verbum l vixit eheu TRlDΕRi Cus, saeculi nostri delicium, ciuium amor. quo nemo vel pietate religiosior, vel iustitia sanctior, vel prudentia consultior, virtutibusque omlaibus ornatior ad mirabiliorque fuit: & quod maxime mens attonita isset, eo ipso tem re
deliit, quo iam conualuisse illum iucundo initio at postea trisultimo credebamus t Bone deus, quanta tunc erat omnium lactitia, quanta viuere detiit,
congratulatio, quantus Votorum per templa, curias. Palatia, ac priuatorum concentus, quando reuixisse credebamus optimum principem. Quocumque nuncius tam laetus penetrabat, omnes laetitia sumina , optimaque spe implebantur , seque siluo FRIDERICO, ipsos ciuoque saluos existimabant. At o vanas hominum spest o incerta gaudiat Eamne infelicitatem experiri nos oportuit, ut laetantes exultantesque tantus luctus opprimeret i Eamne ob causam nos sortuna breui hac perfrui voluptate voluit , ut ea interceinta tanto acerbius adfligeremur Z Ita est prosecto, auditores: immo ita eL se . nemo nisi rerum omnium ignarus dubitabit. Enimuero tametsi in P DERICO nos ipsos amisisse videamur: superabimus tamen . quoad fieri poterit , moerorem, & vel in meritorum eius virditumque contemplatione qua remus solatium. Hoc unum enim exigere a nobis videtur diuina anima ,
postquam ad caelestes illas sempiternae felicitatis sedes euolauit, ut ne morita illa , quae in nos exstant, innumera vel dissimulemus. quod ingratorum gvel tacite praetermittamus, quod iusto verecundiorum foret. Quum vero eius virtuti nulla umquam par inueniri possit oratio: ego quidem infantiae, quam animi parum grati suseicionem subire malui, statuique . id quod vestra pace facere sicet, breui oratione tot maximi principis merita complecti , geographorum imitaturus sollertiam , qui maximas Prouincias tabulis satis angustis solent delineare. Quod dum facio, quamuis ipsa, quae inani mis vestris adhue calet, pietas satis magnam mihi audientiam famara videatur 2 tamen magis consuetudine, quam quod id necessarium iudicem, a Vobis etiam atque. etiam peto ac contendo, ut orationi meae in emineristissimas maximi principis laudes excurrenti. exigui temporis attentione ne denegetis.
286쪽
ad para. l. eap. a. s. U. SI vel hoc malo nostro nobiscum transegisset foriuna, ut tristissima quae nos oppresiit, procella saltem signis quibusdam ae significationi bus nobis ostenderetur: maximo quidem cum dolore illaetabili huic parentandi ossicio accingeremur , at vicieremur tamen nobis, in summa quamlibet infeliestate, paullo feliciores. Verum iam e heul inexspectata in nos tempestas desaeuiit, eeciditque fulmen, non ante praeuisum, 'uam omnia quaqua versum Vno ictu terreret, concuteret, prosterneret. Ecquid proinde nobis potest esse infelicius, quorum infelicitati hic veluti cumulus a cessit, ut velocitate fatalis nuncii attoniti vix sensui nostro ac dolori credamus t Amisimus enim, heu triste ae illaetabile verbum amisimus, ii quam , FRIDERI CUM REGEM , aeui nostri Traianum, omnibus saeculis i gendum principem , qui nihil in vita, nisi laudandum , aut fecit, aut dixit,
aut cogitauit: ac eo quidem tempore grande hoc coeli depositum amasimus, quo iam laetitiae publicae sentan ex renunciata eius salute nobis praeciper videbamur. Bone deus, quanta erat omnium congratulatio l. quam effusa cunctorum laetitia, quum prouincias peruagvetur rumor, defunctum esto ineomparabilem priucipem fatali periculo, remisisse morbi pertinaciam, &melius habere eum, cuius salute omnium salus continebatur. Quocumque nuncius tam faustus penetrabat, tantos vhique excitabat plausus, Ut non tam REx , quam populus e diuturno morbo conualuisse videretur. Verum ovanas hominum spes t o tristes rerum humanarum vicissilud est Laeta tes atque ovantes tantus subito nos oppressit dolor, ut etiamnum . quid nobis acciderit, non sine stupore miremur. Proditum memoriae est, fama mendace de Germanici sanitate Romam perlata, auditas ubique esse gratulantium ac inter se concinentium voces: SALVA Μ ROΜΑΜ, fALVAM PATRIAN , sALvVΜ GERMANlCVM et eodem vero paullo post morte intercepto, eum confestim inseqqutum esse luctum publicum , qui nec solatiis vllis. nec edictis. potuerit inhiberi: lapidata tum templa, subuersas deorum aras,' Lares familiares in publicum abiectos, quin & partus expositos, tamquam infelices futuros, si tanto funeri superstites viverent. Enimuero deside- . rium istud, cum furore magis, quam ratione coniunctum, non tam inusitatus quidam, qui in defuncto sermanico enituerat, virtutum splendor, mon tam meritorum aut praestitorum humano generi beneficiorum magnitudo excitauerat; quam atrocitas temporum, & Tiberii, pessimi principis, - saeuia
287쪽
saeuitia, Guam Germanici reucrentia ac metu adhuc aliquantulum represisam esse Romani existimabant. Nobis aliae sunt. ac longe aequiores d 1rderii rationes. Interceptus nobis est princeps vcre GERMANICVs, quo ne voto quidem aut cogitatione meliorem fingere quisquam potui ilit, quo nemo erat pietate religiosior, iustitia sanctior, prudentia consultior , belli pacisque artibus maior atque illustrior. Quem unum in primis suspici cbat Europa, quem unum obseruabant principes, timebant hostes, peregritatvero non minus ac ciues incitatissima pietate colebant. Talis suit Augustus noster, auditores, talis fuit publicae salutis ac felicitatis custos, cuius sepulcrum, nulli mortalium indefletum , piis atque adsiduis lacrumis adsper
gimus, cuiusque nominis non sine dolore quodam umquam possumus recordari. Vt paucis dicam, quae sentio, eum lugemus principem, qui erat immortalitate, consentientibus omnium iudiciis, dignissimus, si aliud patuisset iter ad beatam illam, ad quam omnia referebat, aeternitatem. Tametsi igitur in hoc acerbissimo funere non tam REGEM , quam nos ipsos e se ferre : non tam PRINCIPI, quam nobis exsequias ire ius laque facere videamur: continebimus tamen, quoad eius seri poterit, lacrumas, dc vel inmeritorum. EIUS virtutumque eminent illimarum contemplatione dolori nostro adleuamentum quaeremus, miserum istud quidem, ac luctuosum. sed tamen adleuamentum futurum. Id unum enim exigere a nobis vid tur sanctissima anima, postquam relicta hae rerum humanarum caligine ad caelostes sedes, unde terris data erat, reuertit, ut diuina , quae culpare nefas, decreta religiose veneremur, eique non muliebribus lamentis, sed pia excelsarum virtutum ipsus memoria parentemus. Vtinam Vero supremus felicitati eius cumulus nunc accederet, disertus laudator. Vtinam, ut Achilli Homerus, Traiano Plinius, FRiDERi Co Gui LlELΜo Pusendorsius esc FRIDERICO MAGNO magnum superstes esset ingenium, quod eius imaginem ac simulacrum, tamquam Phidiae aliquod signum , aeternitati consecraret. Verum illud praestare eximie. atque ita laudare REGEM, ut simul praeclaram ingenii laudem reseras , excellentissimi ingenii ac consummati Dtimae secundiae esset, hoc est, nostrarum minime virium labor. At me, quem eloquentia non commendabit, excusabit pietas, cui quomodocumque dicere, quam tanti principis virtutem ac summa in genus humanum
merita tacere, aequius excusatiusque visum est. Vos vero , auditores. Vt
incomparabilem regem omni pietate estis prosequuti, ita mihi de gloria patriae deque saeculi nostri miraculo verba facienti non lingua modo, sed Manimis auribusque, favete.
288쪽
E si ea praeclara ae laudanda principis feminae moderatio. ut non m gis principem se esse, quam subesse principi, in tantoque fastigio posita. parum a priuatis abessse . existimet. Hoc animo praemunita non erit castrorum socia, non irrumpet in curiam, nec figendi refigendiue leses su vindicabit lieentiam, a quibus omnibus eam ipsa gynaerei penetralia, linse sexus pudor segregat a. Equidem Theodorum, Iustiniano non tori modo , sed Ec imperii consiliorumque sociam fuisse accepimus. Nec Liuiam ab Augusti latere umquam se diueui passam esse, veteres canunt annales. v rum quam parum sibi laudis utraque ea sollertia Peperit, vel inde intellia gas, quod facti infamia in ipsos maritos redundant. Et sane quis in muli ribus illis non dicam laude, sed excusatione dignam iudicaret impotentem illam dominandi libidinem Insidiabantur virorum adfectibus, leges ac imperii fata non publiea utilitate, sed sua libidine. metiebantur, modo liberis, modo adulteris, modo vilissimis eunuchis ac mathonibus consultare . Omnia habebant venalia. Vt paucis me expediam. sanctioribus maritorum consiliis, maiore fama, quam laude sua sese inserebant b. Quanto vero prudentius res suas composuit Plotina, digna Traiano coniux, digna saeculo illo femina, quae non alia ratione principem se probauit, quam quod ciniatate . modestia, sanctitateque morum omnibus laeculi sui feminis eminentiorem se probaret e t Ita scilicet est natura comparatum , ut seminae in senio variae, animoque molles, ad obsequium magis. quam imperium ae, nec tam consiliis atque auctoritate, quam precibus sanctisque votis nivitis prodesse posse videantur ae Quare illae demum sapiunt maxime. quae maiori sibi toriae ducunt, maritum habere principem, quam princiapi veluti demisso ad seruile obsequium cubiculario imperarema Thesis: prin es feminae non dabis sese
ingerere sanitaribus maristarum rem T.
M Illustratio ab exemplo contrario Theodo die ac Liuiae. H Noua iuultrauo ab exempla Plotinae. Aetiologia duplex. I. --a ad obsta maerem magis Psam imper m factae. IL
o Conclusio seu repetao theseos. XI.
289쪽
ad para. I. cap. 3. S. I J. seqv. ΝΙfi luctus & lacrumarum squalor omnem nobis aciem mentis praestringeret, neque homines, praesentium curiosi omnes rerum futurarum cositationes temere illicerente illud profecto statuendum videretur, quod qui ex misera hac rerum humanarum caligine ad sempiternam beatitudinem migrarim, non tam Iudita, quam congratulationibus uni a nobis prosequendis Quum enim ita sit naturi comparatum, ut illaetabile istud lacrumarum officium iis demum praestandum sit, quorum infelici casu non minas, ac nostro, adficimur: consequens profecto est, ut qui ad meliora transerunt, non lugendos, sed cum gratulatione dimittendos iudicemust. Ecquis quaeso umquam eorum concitioni illacrumauit, qui nondum in lucem prodierunt tVel eo enim nomine luctus iste nobis videretur ridiculus, quod qui nondum sunt, ne miseri quidem esse possint. Siecine vero eos, qui miseri nondum sunt, non Iusendos, hos vero, qui miseri esse desierunt, & felicitate numquam interitura fruuntur, deflendos gemituque prosequendos iudie himus h ρ Silenum saepe aiunt dicere solitum, non nasci optimum sibi via deri, proximumque. citissime moris; eamdemque Thracum fuisse sententiam accepimus, qui natales suorum lacrumis atque eiulatu, funera tripudio laetitiisque omnibus prosequebantur, mortuisque triumphum magis decernebant, quam exsequias. Quod si gentes, di, omni humanitate alienae, suorum iacturam animo tam intrepido Pertulerunt, quibus non nisi vana quaedam immortalitatis spes illusit: quia nobis faciendum existimabimus. quibus certiora diuinum numen pollicetur λ l Nonne gratulabimur nostris, qui hoc vitae mortalis momentum cum aeternitate. & breuem lucis usuram cum beata illa ae sempiterna luee commutarunt IZ Quicumque sane ex hae vita pie discedunt, procul ab hac rerum humanarum miseria constituti, perpetuo dei conspem perfruuntur. Non eos bellorum suror, non pesti-Iens aliquod sidus, non vlla alia, quae nobis incumbit, thrret calamiatas D Μaior propositior quicumque ex hac misseria ad meliora mesariant, ii mae sunt l. seni.
O Aetiologia maioris promtaonia primae
qui miseri esse deserunt η lliastratio maioris ab apophthegmate Sta
lani. Illustratio eius noua a consuetudine Thraeis
290쪽
tas in. Heu, quam iucunda erit illa patriai quam exoptata mutati ol sane quum Vlysses Ithacae suae saxum omnibus aliarum regionum deliciis antehabuerit: quid illos putatis facturos . qui post diuturnos errores veluti ad portum sempiternae felicitatis fausto sidere adpulerunt ni .Quare, si sapimus . non illacrumandum demortuorum sorti, sed felicitati illorum gratulandum putabimus, nosque ita potius comparabimus, ut eo, quo quemque deus ius Ierit. ordine, laeti sequamur o.
Rogasti me sententiam, cui potissimum academiae nomen a filio Tuo
dari velim. Verum cum non parere iniquum, tum parere ac sententiam dicere , temerarium uidetur. Quemadmodum enim de pictoribus, sevuptoribus ac Poetis non nisi artifices iudicant: ita non nisi sapientum , hoc est, non mei ordinis hominum, est . per icere sapientes. Quantum tamen video, Fridericiana academia vel eo nomine filio debebit esse commendatissima, quod in ea iuris prudentiae studium tanta cura ac industria excolitur, ut in ea vel Berytum vel Bononiam, sed feliciore sidere, renatam dixeris. Et quid diligentius quaeso tractari debet hoc aevo, quo ita ubique feruent lites, ut murices optent cordatiores. quibus fora & curiae sternanturi Nulli sane homines beatiores 'iodie videntur, quam qui vel maxime vacant litibus. Testis esse potest consobrinus tuus, qui quum annis, ut nosti, abhinc aribus caussas agere in vicinia nostra coeperit, tantam subito
Fem, tantumque corpus fecit, Vt eum nuper obuliam vix agnoscerem. Quod si hac via perrexerit mox eum habebimus non capite censum aut Proletarium, sed primi census aduocatum, egregium, considentem , loquacem. dc qui vel nutu ac reuutu, non secus ac oraculum Ammonium . omnia ciuium suorum fata Gmperabit. Ο egregium ac lautum in primis hominem l Vtinam vero & Quincto meo liceret esse aeque felici. Is ex quo pertaesus rei rusticae, medicinam in urbe nostra facere, coepit, numquam Aescul pium habuit propitium. Omnes enim vel mori, quam eius opera uti malunt. Nisi mature simum receptui dederit, ilicet, actum est, Quinctum ego meum m Quincto ipta amisi. Principem iuuentutis satis tristissimis nuper interceptum esse, iam ex ipsa fama omniumque sermonibus intellexeris. m Aetiologia minoris per descriptionem n Illustratio minoris ab exemplo Ulyssis,&sempiternae beautudinis e d i ec specta similitudine a nauigantibus desumta. . Iruuntur, nullamque calamimem senuram. H Conclusio. Ergo mortui non dant lumi.