Ioh. Gottlieb Heineccii, ... Operum ad vniuersam iuris prudentiam, philosophiam et litteras humaniores pertinentium, tomus primus °octavus Tomus primus, qui continet 1. Fundamenta stili cultioris, 2. Historiam philosophicam, elementa philosophiae rat

발행: 1744년

분량: 919페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

391쪽

- DE PHILOSOPHIA GRAECANICA. sa

tirri aiebant primum in sui conservationem , LM. T. VII, 8 s. dein ae in bonum. Bonum vero esse sol un virtutem, malam solum virium , ceteras res inae Tentes, quamvis elimiles aliae, aliae rej ctaneae, aliae perfecte iniusserentes videantur , LAERT. VII, Ioa. Hinc quum virtus sola expetenda, & materia tamen mali origo videretur : perturbationes Omnes supprimendas , corpus parce &duriter habendum, quin aliquando, carcerem animae pertringet dum , censebant. Ceterum virtutem consequutos solos liberos , sapientes. reges principes esse , id est omnia ex officio facere , arbitrabantur, LAERT. VII, IIT. seqq. CIC. paradox. Stoic. LlPs. Manuae III, II. sine Stoicorum doctrina de OR exposivit cicERO in libris de Officiis.

fictis, quam ex rerum mente optime

f. LXXXIV.

Hactenus de philosophia Ionica: sequitur ELEATICA, quae Seholae ab Elea vel Velia, magnae Graeciae vel Italiae urbe nomen re- Eleaticae petit. Inde enim prodiere ZENO Eleates, praeceptorum logi-Qx gQ'corum inventor, PARMENIDES, LEUCIPPUS , quamvis hi omnes a XENOPHANE Colophonio profecerint. At celeberri

mi in hac schola DEMOCRITUS & HERACLITUS ille Abderita, hic Ephesius, qui, quamvis ingenio diversissimo fuisse

dicantur, omnes tamen corpuscularem sequuti sunt philosophiam. quam postremo ad ακιον perduxit EPICURUS. De Deinoctit ivita & philosophia consulendi praeter BAELIUM, NIC. HII L. iurisiosephia Epicurea , Democritea O Theophrasica cI JOAN. CHRYSosT. MAGNEN Us in Democrito reviviscente. ') Heracliticam sectam diveriam a Gorrrato. OLEAR. Dissi. U. q. sqq-IOnic , Pythagorica, taealica quidam de prine is rer. natur i. ex nume sic statuum. Sed corpusculari plii lotophiae raccisi. eum dedise operam, erudite ostendit

LXXXV. Et EPICURUS quidem, domo Atheniensis, e p so Gorger Eiu, r

tio, qui magis ex Democriti libris, quam a praeceptoribus vid rmatio tur profeci sie , scholam in horto peramoeno, quem coemerat , per EPi' instituit , ibique eum amicis communem vitam egit , suaviter vi- cv m Vens , at frugaliter tamen . suosque voce non minus, quam striptis libris , quorum quamplurimos reliquerat, instituit. decellitque senex, ac tam earus sectatoribus, ut natalem ejus festum quotanniS haberent, LAERT. X, I9. PLIN. His. nat. XXXV, 2. itam eius praeter PETR. GAssENDUM accurate contexuere BAELIUS in Dictionan hissorie. O erit. T. II. &-RON-LLUs ia vita ta

392쪽

g. LXXXVI. iii dest. Scholam Epicuri in eodem hortulo, quem discipulis in hune usum cum bibliotheca legaverat , rexere post illuni IIER CHUS, POLYSTRATUS, DIONYSIUS, BASILIDES. Reliquorum Epicureorum etcnchum copiosum satis habes apud FABRIC. BUI. Gr. III, 33. p. 828.

f. LXXXVII.

Riu Quantumvis autem plerisque vapulet. . Epicurus, mores tamen ς probavit suo tempore omnibus. Phuo hiam ejus G ASSENDUS restituere conatus est. Et in rationali quidem , quam Epicurus canonicam vocabat, tria statuebat veritatis criteria , sensionem , anticipationem , ct passonem. De sensione docebat, cam numquam fallere, omnesque phantasiae perceptiones esse veras, opinionem autem, quae inde nascitur, vel veram , vel falsam esse, prout illi vel suifragetur vel refragetur sensus evidontia. Anticipatio ipsa est rei notio seu desinitio, ex eaque, si evidens est, inevidentis rei demonstrationem sumendam putabat. Denique de p.6sione proponebat canones : voluptatem , quae nullam habeat annexam mol Iliam, amplicitendam ; molestiam, quae Iine voluptate sit , fugisse m , minorem tamen voluptatem propter majorem negligenaam, minorem molestiam ad avertenciam majorem amplectendam esse, LAERT.X. 3a seqq,

Ex veteribus nios. LAERTtus in LUCRETII CARI Iibri de rerum ac deleribenda Epicuri philosophia tam est tura, quos luculento commentario ill copiosus, ut ipse huic sectae deditus suis- stravit casiuius, lato tuo Lucretio Gi. videatur. Cum eo conjungendi T. milis.

f. LXXXVIII.

Pili f. a. Unisersum ipsi erat systema ex corpore & vacuo compositum. cirpus desiniebat . quod tangi possi & tangere; vacuuo, quod natura tangi nequeat, LAERT. X, 39. seqq. cujus existentiam inde probabat, quod, si vacuum non daretur, corpora neque haberent ubi essent, neque ubi moverentur, LUCRET. Libr. I. v. 336.

27. seqq. Universum sibi concipiebat. tamquam infinitum , &immobile, quia extra illud nullus locus sit , in quo moveatur, ac immutabile, quippe quod ab aeterno tale fuerit , LLERT. MI seqq. Deos exsistere, ex anticipatione S. LXXXVII. d

monstrabat , CIC. de Nat. Deor. I, II. & eos quidem beatos . immortales, sempiternos, at otiosos, specie humana praeditos , corporeos , esse ubi persuadebat , tertii generis naturaeque rem , praeter corpul O inane mente concipi posse negans . LAERT. x. 39.

393쪽

DE PHILOSOPHIA GRAECANICA

LXXXIX.

Quum vero in rerum natura multa quotidie generentur, Ac ex Rua ihilo nihil fiat : omnem materiam primam sibi concipiebat , princiFatamquam atomos, LAERT. x. 38. F6. sequ. quas metuitudine, Du- 4ς ra o pondere, non eolore, calore, frigore, aliisque proprietatibus ' 'ita. differre, PLUT. de Har. p&I. I. q. LUCRET. II. O. 7a'. seqv. & du 'μ --μμplici motu , nempe gravitatis δc res ionis ferri, & ex quarum concretione Omnia generari, ex earumdem dissolutione omnia corrumpi, denique ex earum proprietatibus omnia rerum naturaliumphaenomena derivari. tradidit , LUCRET. L. N. IoaO. si M.

f. XC.

In philosophia morali finem omnis Vitae tacito hominum con- Eius phi sensu esse docebat felicitatem , sEN. de Vit. beat. Cap. L. non sum- losophiamam illam quidem, & cui nihil desit, sed subalternam , LAERT. moralis. X. I 28. sma. Eam consistere in voluptate, LAERT. x. I 288. sequ. hane in indolentia ct tranquillitate animi, LAERT. X. I 6. ac temperantia aliisque virtutibus parari tradebat, CIC. de Fin. I. Iq. Enimvero dum mentis immorialitatem , Dei providentiam, ipsumque numinis metum e philosophia sua proscripsit, eum maxima

ad virtutem incitamenta simul sustulisse, facile patet .

ὶ Et hine non mirum, quod Epi- rumiam masistri expresserint, sed pleri rei non omnes sbbrietatem S tempe- que vitam satis dissolutam vixerint.

Hi sunt, qui certae cuidam sectae nomen dederant, philosophi. Philo Fuere etiam, qui in nullius verba magistri jurare ausi , ECLECTICUM philosophandi genus praeferendum existimarent, quam- in 'vis hi sectariis philosophorum nomine vix digni judicarentur. Vid. I s. CAIAUBONI Diatrib. I. in Dion. cir os.

voss. de S l. philos Cap. vis. & Miscelliones, cui haee conjectura super NENAG. ad Diog. Lain. Proo . sem. struitur, de plii losephis plane non agit, r. existimant, eclecticos philosophos a ceu observavit Gorrva. OLEA rus ἀπωctariis Miserisioniam voeabulo traductos Eclin. philos Cap. uelle. Enimvero locus FEn I in vore

q. XCII.

Quamvis vero omnes fere sectarum auctorea , veluti tba Eelectri ras , Socrates , Zeno, Democritus , Epicurus, Plato , quin & ipse antiquiis. Aristoteles eclestici fuerint ' , & ideo plerique tot itinera sulce perint, ut quod verum ac scitu dignum occurreret, undique conquirerent : praecipuus tamen ecleeticae philosophiae auctor fuisse

traditur POTAMON. Vid. FABRIC. Bibl. Ge. Libri III. Cap. XXXII. S. VIII. p. 8a minueti Elem. risios Pars. I.

394쪽

C, Christia s. An hi

omnes

ELEM. HISTOR. PHILOS. CAp. III.

s ) Non ergo ipsi sectas initituerunt, opiniones deserere. ARIsToTtin ipsum s v paucos exceperis,) sed discipuli, ea de re sententiam habemus Lisr. I. mi nelas credέbant d horum suorum thiari cap. Iri.

g. XCIII. Fuit iste POTAMON gente Aeguptius, domo Alexandrinus ,

α paullo ante Diogenis Laertii aetatem, I AER T. in pro . segm. a I. tinnio ante Rugustum , & post cum dem, si SUIDAE in voce Ποταυών credimus , goruit & practer solχ μιν, seu prima philosio phiae clementa , ctiam Commentarium in Platonis opus de Re-ρ iblica reliqui ilia sci tur. I id. LAERT. ibid.

Diogenis tamen Lacriti tenten- jam oblemavit GOTI FR. OLEAR. de Pli, iram alicri S in Ae praeterendam esse, f. ec ecl. L. P. I.

g. XCIV.

Potamonis illius sectatores quaerere absonum taret, ita enim non citent ecloetici ut id certum . quum ille eclecticorum ante signanus Alexandrinus fuerit, Hus methodum se praecipue Alexandrinis philosopliis . corumque discipulis, Christianis aeque ac paganis, probasse, OLEAR. ibid. C. . I, p. 12OS. Hinc praecipui, qui eam philosophiam coluere sunt Ammonius Saccas, Christianus, eiusque disci2uli pagani Plotinus, He- rennius, Origenes, Porphyrius rabidus ille adversus Christum ea-nis , HIERONYΜ. in erooem. Catal. script. eeeles γ Iamblichus, Sopater Syrus, Aldelius, Chrysanthius, & relictui, qui vulgo recentiorum Platonicorum nomine veniunt. veluti Surianus, Olympiodorus , Proclus. Marinus, Hegias , Isidorus, Damascius, aliique plures, de quibus OLEAn. ibid. Cap. III. p. Iao9. seqv.

f. XCVI.

Inter eos, qui Christo nomen dederunt, eclecticae illi philosophiae studuerunt post Animoni uin Saccam f. XC . Clemens

Alexandrinus , Origenes Adamantius , Grcgorius Thaumaturgus, quo, ideo singulare quid prae aliis patribus ccclesiae habere, jampridem observarunt theologi. Vid. THO M. ITTIG. Bibl. parr. πο Tom. II. ia prole Om.

f. XCVII.

Enimvero, si dicendum quod res est, prudens quidem his omnibus placuit ιαλνγή, at ita tamen placuit , ut inter rcliquos omnes philosophos Platonem potissimum admirarentur . Unde & plerique, quos hactenus eclecticis adnumeravimus, inter Platonicos

quoque locum sibi vindicant. s. LXXI.

Hoede ipso Potamone verum est, commentario illustrasse a. XCIII. amquein ideo Platonis libros de Republica bivor. YH. -- . c. . ish r o .

395쪽

DE PHILOSOPHIA GRAECANICA. x S. XCVII.

Ne sabula morionibus careat, dogmaticia hisce philosophis sub- I iis . jangimus SCEPTICOS, qui & APORETICI a perpetua dubi- phi tatione , & , quia nihil omnino concipi posse existimabant, ACA- ioepti φΤALEPTICI vocabantur . Natales hujus philosophiae a PYRRHONE Eleaeo repetunt, Aristoteli aequali, qui quum, lectis Democriti libris & variis auditis philosophis, in primis Anaxarcho, nihil certi sibi reperire videretur, etiam nihil quidquam comprehendi posse, statuit, aut saltim id se statuere, prae se

tulit.

v Immo & 're nisi a Pyrrhone, et u seriis, quia veritatem semper ephectui is . να - χω . & quia sem- quaerebant , nunquam inv niebant , per linpendebam ludicium, oc Meriei LAERT. IX. 7 .

b. XCVIII.

Quamvis ergo nihil sit hae philosophia absurdius, quippe c. Eius si ius non alia erat doctrina, quam quo a nihil sciri possit : quamvis ruis hetiam sceptici toto vitae genere turpiter se darent, risumque vulgi provocarent T. IX, 6 a. seqq. eam tamen sequuti sunt non pauci, veluti rimo , Hecataeus Abderites , Molochus , Λ u- Aiphanes , dc scepticorum acerrimus doctissimusque Sextus Em risus, cujus scripta ipsa, quibus nihil scire posse contendit, Ostendunt, eum permultum scivisse. Vid. FABRIC. BisI. Gr. Libr. III. Cap.

XXXIII. S. V. p. SIT. seqq.

CAPUT IV.

DE PHILOSOPHIA ΜEDII AEVI ET NOVA.

S. XCIX. Ira philosophia in sectas quam plurimas distracta est in Graecia. i.

MEDIO AEVO eathedras academicas omnes occupaVerat phi philaetosophia Aristotelica. Sed quum primum Arabes eam in scholas se holasti. suas recepissent, & Aristotelis opera in suam linguam translata, cae origo,& commentariis AvERRHOIs & AvICENNAa illustrata jam pridem

praelegi ssent in scholis Aegyptiacis, Africanis, Hispanicis: sequuti hos Christiani ex illo lystemate Ariylatelisa & Arabis forma-Tunt novum chaos philosophiae SCHOLASTICAE.

396쪽

α3 ELEM. HISTOR. pHILOS. CAp. IV. ' i uti. LOI ARDUS, ALEXANDER AB HALES , ALBERTUS H. MAGNUS, THOMAS AQUINAS; IO. DUNS Scotus, D RANDUS 1 S. PORCIANO , GUIL. OCCAM & GABR.

BIEL non modo fastu scholastico, & malesana curiositate, f. VI. sed & absona dicendi docendique ratione cordaeioribus

hodie risum excitant merito.

doctrin te limVersam philosophiam ac theologiam crroribus quam plurimis inquitiarunt: veruin etiam in philolophiam moralem invexere se

eerrtina ista principia probabilismi, methodi dirigendi intentionem , reservationis mentalis, peccati philosophici, quibuν Jesultae etiamnum mirifice dclcctantur.

Aristote ii, doctri.

na etiam

in scholis

- . f. Cu

nt quamvis LUTHER Us, ut illis scholasti eorum sordibus reclesia purgaretur, nihil fecerit reliqui: SECKEND. Hist. Luth. Libr. I. Seet. VIII. n. Io. O Addit. VII. Sin. XIII. n. a. q. Sect. XXVI. n. a. Sect. LXX. n. s. sel. L XXII. n. 3. tantum tamen abest, ut ex voto ei res naccesserit, ut nihilominus etiam in academiis protessantium radices egerit Aristotelica philosophia, alibi merei cholassica, alibi vel a ΜELANCHTONE, vel ab aliis perpur ata,

ibique diutissime stomerit.

Et MELANCMToNl quidem pra cipue debetur conservatio philosopluae Aristotelicae in Academiis protestam Muni, BAELius dans le Dictionalis his rique o eritique,sub vore Melanchthon. ωt. X p. Isss. Tomo III. Scripsit is compendia plerarumque disciplinarum philosophiae ristotelicae,quae in academiis diu regnarunt. Heimstadii tamen α Al-torii ipsum Aristotelem interpretaba tur , di interpretes ejus Graecos praes rebrat Latinis. Hillos Nriri a x - . 'phi novi ....ti ,. 'ς qVidem Varii conatus, Aristotelem e throno do qui ur dandi. Hinc eum In ipsa Italaa impugnarunt Lais Halia, Ma- Rotesem o. ius Hadrianus Cardinalis, Frane. Patrietas; in Galliam Un tar. ἀμmus, δc ma Ore Impetu PETRUI GAME DUs; in Germania

397쪽

DE PHILOSOPHIA MEDII AEVI ET NOVA . a

Dan. Humannus: sed ad rei summam parum profecerunt.

UR. VALLA sere ubique ex instituto exagitat Aristotelem, EAEDUS Dictionairet hist. O c ra. voce Valla sim

H. r. Tom. IV. MAR. HILOM potitianum in Antiuarbaro, quem eum docta praefatione recussim dedit illustr. LEIENITIus. M DR ANI CARDi re aras de vera pialosophia liber editus est Colom erat xxx x viai. FRANCIICI vero Par Ici Disci Pnes periparincae,

Thι s ιnauginatibus , quibus, nihil omnino, quod Aristoteles Iret era, vorum esse, eontendit, legendus FRNa. in Vua Rami , p. y. Iern. de eius dem

Ammaure1ιon. Aristotelitu EA Trans in Dution. Η M. Crati voce Ramus lin. D. p. 161s. Tom. III. PITRI GASsEM DIExercitationes paradoxae iam sus Ari- sotelitas, Tomo III. ejus operum occurrunt. Denique de controversia Da M.

Hor νυ ANNI cum philosophis Helm- 1ladiensibus considendi stant RAEL ius iam honaris voce Dan. Hosta ann. Gm. II. p. I 48ς. dc a nox D. in Hist. εια di haeres

Nec magis philosophiae consuluerunt , qui aliquam ex sectis Qui ali. veteribus suscitare voluerunt. Nam quamvis FRANC. GEOR- tu in ex

menidis Eleatae pnilosophiam instaurare conati sint: tamen &horum labor paene irritus fuit ; omnesque Plausum non adeo ma

gnum retulerunt. Pertinent hue Io. PicI Mi R AN .u Laxi ses seu eonestisiones AVRomae non sine invidia propositae, in quibus tamen philosophiam Pythagori. eam cum Cabbalisti ea conjunxit, quod

tendebant , ut paene Christianismum dediscerent. Huius opera prodierunt Basi. eram x xi. sol. Tomis II. Et sorte in stholas pro Aristotelica recepta fuisset pluissophia Platonica, nisi Clementem Papam VIII. monuisset Rob. Belo tarm: nus, tanto magis cavendam eiis philosophiam Platonicam, quanto pro pius ad Theologiae Christianae placita

sophia Parmenidis , Telesi er Dem

CV. Majorem strepitum dederunt nova philosophorum systemata , Qui no- quae non modo medici aevo . sed & a restitutarum litterarum sae-va syst

culo excogitarunt RAIII. LULLUS, FRANC. PATRICIUS , m i , sed

398쪽

Laus

Franc

ciores sectatores repererint.

TR. PATRleii Nova de re, essp-: sophia prodiit Hen. CIBOL so . Sed quamvis eam dedicasset Gregorio l'apae xl . Inquisitorum tamen te 1 iram incurrit auctor, Tu UAM. Libri XCIX. p. 8a . adeoque dc philosophia mius Parum se probavit. ) prTRus RAMus sere dialecticam tantum excoluit. De ejus vita legendus Ralcius. De ejuidem fatis dc controversiis Lauti oti de vari Arist. fort. Cap. xIII. gAELius in Di t. hist. O Cnit. --ee Ramus p. 241 . se . Logica Ram,

M: in Praecogn. II. Tras. II. Cap. IV. dc etiamnum aliquo in pretio est Helvetiis, a axius , irid. p. 343 - vitam suam ipse deseribit CA DANU . Eius opera, in quibus lanaticisDmum pleraque redolent, quae de da monibus , somniis, divinationibus diit rit, prodierunt o. cinicLxut. sol.

jus philolophiam ex Cardam 5c Telesii principiis conflatam descripsit ERNUS A L. cvrRlauus in programmare ad philo rhin Tho. Carnianetae. qui misperi mentis operamded

Plurimum contra philosophia debet viris doctissimis, qui expori mentis institutis, eam novis subinde inventis atque observati

ΜARCELLUs Μ ALPIGHIUS, alia hujus generis alii invencrunt, aut inventa ab aliis perfecerunt. Sed his omnibus sere alii palmam

dubiam reddunt. Greulationem enim Iavrunis perspectam habuisse dicuntur

anu scivisse dicuntur. Et fieri sane potest, ut plures eandem rem inveniant , quamvis sibi invicem parum noti.

Nec parum ad incrementa philosophiae contulisse FRANC. BACONEM d. VERULAMIO, fatendum est, cujus exemplum

399쪽

rim alii , tum socii celeberrimarum societatum scientiarum , -- Baco.is Issianae, Paruienses , Naturae euriosorum, di mulinensis sunt se- de Veru'quuti. lamio.

S. CVIII.

At celeberrima recentioribus sunt j stemata CARTESIANUM , Cariefii MYSTICO-CHYMICUAΙ. 9 quod LEIBNITIUS, NEU TO- historia. NUS & alii excolere coeperunt, ΜΕΤ APHYSICO - MATHEMATICUM. Et CARTESIANI quidem auctor RENATUS CARTESIUS B, C rara, domo Haga unensis. gente Gallus, qui audita apud Iesultas philosophia, vitaque vaga aliquamdiu acta, demum ad philosophiam animum adplicuit, & in variis Belgii urbibus & surburbiis latitans, demum scripta sua non sine magno eruditorum plausu edidit , obiitque Holiniae Succorum anno CIDI DcL. Id. Febr. Vid. HADR. BAILLET VP. Caraestio S. CIX. Sectatores habuit quamplurimos , quorum praecipui Henricus de Lius se Roν , Dan. L sto ius , Hadr. mereboord, D. Craubergius , Ant. DGraiid, I ae de la Foree, quorum studio eo res Icdui, quamvis huic sectae initio se oppcnerent Theologi & philoso-- Brigae; In academiis tamen eorum hodie vix alia, quam Cartesiana, principia inculcentur ). Enimvero totum hoc sectae studium ipsius magistri principiis repugnare, jam ab aliis observatum est. Vid. FABRlC. Bibl. Gr. Ubr. III Cap. VI, p. I 83.

Incrementum ibi haee philos, quidam Cartesianismum paullatim ad phia praeeipue debet magni Cocceii sua principia detorserim , nata eli inter discipulis, maxime CHRis ror v. mir- iplos Cartesianos quaeitio de ginitinis Ticulo. vid EA IDvs Tom. mp. x879. docar uiama, unoquoque eorum quibus prudentia quaedam suasit, ut prius illud nomen adiectarue. te Cartesianis adlociarenti Sed quum

Ceterum Cartesius, quod ad Doeam attinet, de omnibus exi- Eiu .stimabat dubitandum. Ne autem in scepticismum degeneraret il- P la dubitatio , unum admittebat principium e ego cogito, ergo sum. Quumque de eo ideo dubitare non liceat. quia id clare & evidenter percipiamus. claram illam & evidentem perceptionem pro uniago veritatis criterio habuit. Qua vero via ad claram illam ac evidentem perceptionem pervenire liceat. discipuli ejus . & in primis ANT. LE GR AND & CLADEERGIUs scriptis libellis logicis ostendere conati sunt.

S. CXI. Exsistentiam Dei Cartesiani probant ex idea entis persectissimi , quae concipi non possit sine exsistentia aeterna. Quod argumen-P

400쪽

tum tanti nonnulli faciunt, ut eam demonstrationem a priore vocare non dubitent, RUARD. ANDALA Theol. nai. Part. I. Cap. II. Spiritus illis est substantia cogitans , quemadmodum corpus substantia extensa. At, dum ipsam spirituum essentiam quidam in cogitatione consistere serio autumarunt, non potuit non occasio

subnasci systematis occasionalis, & ipsius Bekkerianismi ).

Dicendum hie de si stemata oc- archiepiscopo Cantuariensi, qui anno casionali & MALERRANculo, nee non eramx. decessit, inventum este, obser de BALT. BEκκ. 1 Mundo 1 Istinato, varunt Hu T. in Censura philos Carus jusque libri fatis. Argumentum Carte- p. 2o . BLILLET in m . Car . Tom. II. fit pro exsistentia Dei jam ab ans LMO, p. s. m.

f. CXII.

Physica. In Mysidis trium generum elementa ponit, quae in infinitum extensia diversos vortices constituant, & ex parte in soles & planetas innumeros coaluerint, qui omnes vorticibus suis innatent. Systema mundi ipsi placet Copernicanum t ceterarum rerum n turalium adsectiones, motus, caussas ex rationibus mechanicis explicat , idque aliquando tanta sollertia, ut omnino laudem mereatur. Nec tamen omnibus probavit sententiam, quod animalia omnia praeter hominem, sensu careant nieraeque uni machinae, directore interno destitutae.

Moral . Moralem philosophiam vix attigit Cartesiup, quamvis in libello de passionibus animi quaedam suppeditaverit principia , quibus deinde discipuli etiam systema morale superstruxerunt. Sed dum adfectus intellectum adficere existimant, dum summam felicitatem

Ili recto tantum facultatum mentis usu ponunt, duin virtutem parum commode describuni r procul abes ita videntur ab illa cognitione sui ipsius, a quo omnem sapientiam proficisci oportet.

Maxime a quibusdam laudamur tale a Spinorisino , jam observavit Tu

Laus Itaque laude praecipua dignus est Cartesus. qui quamvis non Cμ φει. ubique rem acu tetigerit, jugum tamen servitutis philosophicae excussit, multasque egregias observationes reliquit posteris. Sed quemadmodum ipse a sectae studio alienissimus tuit: ita, quod discipuli in ejus verba jurant. ei non magis imputandum est; S.CIX. quam quod quidam his principiis abusi in varia opinionum portenta vel saltim in speculationes oppido inanes inciderunt. f. CXV. An spe Nec calumnia caret, quod BENEDICTU INOzAH ex Cari a su

SEARCH

MENU NAVIGATION