장음표시 사용
411쪽
Porro ideae aliae nobis rem ipsam sistunt, in individuo, e. g. in auarum: aliae , quod res cum aliis qui sitim commune hahet. e. g. regiam ejus dignitatem o aliae, quod res cum omnibus ejusdem naturae commune habet, e. g. humanitatem. Primi gene
ris ideae SINGULARES ; seeundi. PARTICULARES : tertii UNIVERSALES adpellantur. 6. XXXIV.
Universalia idea, quae varias sub se particulares complectitur, vocatur GENUS : particulares, quae rub universali comprehen tantur. & innumera sub se habent individua. SPECIES ; idea universalis, quae primario ad essentiam rei pertinet, dc qua reo
a re distinguitur, DIFFERENTIA ; quae secundario, PRO 'Im; quae rei quidem inest, sed ita ut ad ejus essentiam nihil faciat, eaque salva vel adesse vel abesse possit, ACCIDENS
dicabilia l. Quae differentia genua a genera duum ab indiriduo NUMERICA ait disternit, GENERICA quae sp iem dim
DE DEFINITIONIBUS ET DIVISIONIBUS. L. XXXV.
Ota sibi ideas rerum , distinctas & adaequatas adquisivit ei α
jam facile erit, res non modo disseritere, sed & definire ,& dividere. Quibus sane instrumentis carere non potest, qui veritatis investigandae studio tenetur. Ee DEFINITIO quidem est propositio rem ita determinans, ut ab aliis omnibus semper distin
'I Si enim distinctam habemus livet erit, quam eat. DIVIDERE s Liaeam , rem DEFlNIRΕ possumus , XX HII. II I, XXVI J Si adaequatam , nihil lac
s. XXXVI. DESCRIPTIO a definitione ita differt, quod licet utraque '
Vera sit, illa tamen rei non nisi certis sub cireumflantiis; haec' semper competat. t
s J Ε. g. fi dico, horologiam esse ma- pendeat: illud tantum iascribo. Sin diachinam argenteam , quae iam ex Catin eo, esse machinam ad horas vel sono
412쪽
finis. Quod enim ex eatenula pendet semper ei competit, quamdiu manet h horologium in pariete, aliquando I quod rologium. ad horas iniucandas comparatum est,
Definitio- Quum ergo DEFINITIO semper competere debeat rei r g. in partes, XXXV l. consequens est , ut primo id, quo cum aliis ejus nat rae rebus convenit, ac deinde ideam, quae ad essentiam rei primario pertinet, & qua a reliquis omnibus distinguitur, comprehendere debeat, acleoque constare ex GENERE & DIFFE
RENTIA SPECIFICA . XXXIV. e. g. triangulum es figu
ra tribus lineis circumscripta.
Quid d*' Quod si itaque differentiam illam speciscam desumo a nota aliqua, qua rem mihi obviam ab aliis omnibus semper discernere pos-no 'R definitio illa dicetur NOMINALIS, e. g. circulus es figura, cujus peripheria a reviro ubique aequaliter disi.ιt. Quid te, Sin disserentiam in eo pono, in ostendam modum, quomodo Es t illa res oriatur, vel quomodo possibilis sit, definitio RE ALIS emerget, e. g. circulus es Agina, quae radia circa punctum ei ctimasto deserιbitur. g. XL. Definitio Ex quibus facile patet, I. definitionem non debere esse negaris bonae livam , quia ita res a re non distinguitur per ideam, quae ad vi xuις ess entiam pertinet. A. XXXVII. I. Eamdem nec latiorem, nec angustiorem esse oportere suo definito, sed eum illo reciprocari debere, quia alias rem non determinaret. c F. XXX v. 9 3. Eamdem constare debere verbis propriis, perspicuis, aut certe jam antea definitis.
Hine si quis eirculum definitet figuram lineae curarae invisam esse es Mura meae eurvae metussam, procul culum , siquidem & ovalem tiguram, dubio vitio infigni laboraret haec dem aliasque complectitur. nitio, quia reciprocando dici nequii,
ρ. XLI. .. Ceterum definitiones aut everi nolo reperimus, fi ira re quavis, tibis.. justa attentione consideremus, quid cum aliis commune, quidve reperiam Proprium habeat, Vel per abbactionem, circumstantias quasdam auri omittendo, vel easdem mutana, vel novas quasdam aduendo. θ E. g. dum video, duos homines
emtionem venditionem mire, satis experior, hunet e trae um id commune habere cum aliis, quod corurahent convenire vel consentire debeant, id vero proprium , quod e semiant in rem, quae in commercio est, pro cerio Pr tio in Pecunia numerata consistente
413쪽
DE DEFINITIONIBUS ET DIVISIONIBUS.
si MUTO circumstantiam pecuniae &lango rem gratas ua feri, habeo da finitionem donarinuta , eri. Si denique circumstantias aliquas ADI o , veluti quod res transscratur ca lege , ut Hapso creto tempore resus que prelio resiliu tur, emerget definitia reir .nanianti. transferendam. E. RIUNDO ergo imveni definitionem: emuonem Uenditi nem ese conventionem de re, quae in commercia es , pro certa re inia trans se renda. Iam si OMITTAM cireum stantiam pecuiuae, habebo desiniuonem eonti allus in genere , quod sit conet en is de re, quae est in inmmercio, transferenda.
Quando definitio ex riundo reperitur, vel ab ejusmodi defini- An se tione hoe modo reperia ab irahitur : rem definitam exsistere, ne- per, quod gari nequit : at quotiescumque definitio mutando addenuove cir- 'μ, cum stant ira inventa est , demonstrandum est, rem exsistere , quia 'μμ μ& entia rationis hoc modo possunt definiri P.
sine e. g. quia experiundo didi- eoncipiam partem terrae exstantiorem eaeri, montem esse partim terea rasim forem merirpameaesar aureis composeam, habeo parauulti heterogeneu composilam e certiss- quidem definitionem montis aurei, quimus esse possum de montium exsisten. tamen seriauis non exitat in rerum na- . At si murem circumstartiam, S mihi tura.
Ex quo inferimus I. definitiones prioris generis Vere esse fun- Quando damentum demonstrationis veritatisque reperiendae : a. defini- definibtiones posterioris generis tale fundamentum non praebere, nisi uQRς
prius desiniti exsistentia demonstrata sit L J. dari.
Recte hoc vidit illustr. ποLνius tam sit de demonstratione exsistentiae tum de in Commentatione de m thoi. mahem. g. Dei ex idea entis periectissimi. non ir et L seqq. Et ex eo patet, quid sentien- .ionis.
Quum vero ad invest gandam veritatem praecipue utile sit, Quid disideas habere adaequatas , s s . XX. J eas autem adquirere nequeam, V D
nisi & notarum omnium, quae illas ingrediuntur, distinctas ideas habeam: Γν. XXVII. I ad eas viam expeditissmam munit DIVUSIO, quae est ideae universalis in Giι res particulares solutio. r. TOTUM ergo dividitur in partes; a. GENUS in speeter Quo in subordulatas ; a. SUBIECTUM in sua aecia tia seu modos ;
. ACClDENS per sua subjecta; s. EFFECTUS per suas causas , 6. CAUSSA per suos effectus. I. QUALI I AS per sua ubjecta D J.
PRIMAE exemplum esto: templum Hierololv Linum dividitur in atrium , sanctum, Ac sanctum sanctorum. SECUNDAE : animal est vel homo ivel Murum. TERTIAE; homines vel docti, vel indesiti. QUARTAE; bonum est vel animi, vel eorporis. QUINTA Et striptura lacra vel Irophetιra cit, Vel .po-
414쪽
ΜΑΕr amor est vel Dei, vel sia ipsius ἰ
soli ea , SEX Et verbum Dei aliud
peccata arguit, ut lex, aliud peccatoresetigit, ut, gelium. Denique SEPTI-
Membra Non solum autem res dividendae, sed & membrorum distri- divisi i ta men per novas definitiones , easque oppositas ostendendum est Γ J. rumdem Unde hic etiam negativae definitiones ferendae , quae alias in menda. vitio ponuntur. c ν. XL. I. Pquae tangi possum t ine porales autem ἰquae in iure consistum , vera quidem esset definitio, sed non opposita definitioni r rum corporalium, adeoque nec perspicuam redderet divisionem. Regulae bonae divisionis. E. g. ICti res dividunt in eorpor ι'r dc inmur ratis. Recte. Illas definiunt, quae tangi posisnι ; has, quae tang3 non possunt. Id quoque recte. Nam sie oppositae definitiones differentiam statim ostenia dunt. At si res tam ades describerem ,
Ex qua divisionis natura ac indole sequitur , I. ut membra divisionis debeant exhaurire totum divisum e a. Ut membra esse oporteat disjuncta, nec unum in altero contineri: i. Ut in tot
membra dirimenda sit idea . quot ipse natura suppeditat : 9 4. Ut ante divisionem idea dividenda ab ambiguitate liberanda sitis. Ut non diυyis, sed distinctio dicenda fit, quae non rem in suas partes dividit, sed tantum vocabuli diversas significationes discerni
mum, medium S infimum , & rectividuos fingant , quum ipsa natura tre constituerat.
dum s J Hine saeile patet, quam vana
sit Ramistarum regula de Dιchotomus. Quasi enim anatomi ei male dividant corpus humanum in tres Fentres, su-
,. XLVIII. . Quae de divisione monuimus, eadem & de fudimi nibus ii
telligenda, quamvis danda sit opera, ne subdivisones praeter necessitatem multiplicemus. Quo magis enim magnum saxum in pulverem secatur, eo minus ejus magnitudinem animo comprehen
Diditat illam, non concidi, utile est. Nam comprehendere quemadmodum maxima, hamimma , disse iis es. Deseri bimr in tribus populus, in tenturias exercitur. Quidquid in massus creυιι, facilιαι et seu ur , si discesset in partes t quar, in diat, is numera biles es e er part/as non oportet. Idem enim visit habet nimia, quod nulla div
415쪽
DE IUDICIIS ET PROPOSITIONIBUS.
. XLIX. Q Uando mens binas ideas, accurate perceptas, inter se comparat . easque vel componit, vel divellit : nascitur inde JUDICIUM 3. XI. 2. Iudicium autem verbis expressum PROPOSITIO vel ENUNCIA Ilo adpellatur. s. L. Quum itaque judicium binas ideas inter se comparet e s ν. XI. IX. consequens est, ut omnis propossitio constet SUBJEC- ΤΟ & PRAEDICATO , quos terminos inter se jungit COPULA . es, quamvis haec aeque, ac subjectum , saepe in praedicato latitet, adeoque tota propositio uno vel biniis vocabulis constet , e. c. terra movetur, pem, ningit, pluit.
A. LI. SUBIECTUM est, de quo aliquid enunciatur, PRAEDICATUM, quod de illo enunciatur, COPULA , quae relationem inter subjectum & praedicatum, seu, quomodo se invicem habeant,
Qui ideas duas inter se comparat, eas aut conjungi posse judicat, aut easdem separaudas existimat. S. XLIX. Priore casu propositio dicitur ADFIRMATIVA; posteriore sensu ΝEGATIVA, cujus signum est negatio NON, ad copulam referenda ).
quae vere adfirmativa est. c. g. nem βιtente res conmrrans decipitur. Iti ei sum Mammi, i. e. non populus meus.
Si enim negatio NON ad subiectum vel praedicatum reserendas Pro positio non est nigativa, sed in ua,
Quemadmodum porro judicantes facile animadvertunt, praedicatum aut semper huic subjecto convenire, vel disconvenire, aut aliquando tantum S sub certis circumstantiis r ita priore casu pr
positiones UNIVERSALES; posteriore PARTICULARES emergunt. SINGULARES enim . quae aliquid de individuo enunciant. loco universalium sunt, quoties de forma quaeritur λ
η Aliquando enim ratione materiae imitari solent propositiones par uisarcta quoties nimirum praedicatum non toti individuo, iud ejus auli convenit. Sic
Quid lucdicium t quid pro Positio lPropo. tionis Partes seu termini.
tio vel afirmati va vel nκgativa. Item vel
lis, vel particiniaris, via singula universiali fimilis est propositio : Socra res vixis , particulari, som ares suu s penr, Socr/tra cicurum bisu.
416쪽
Propoli. Aliquando non modo judicamus, praedicatum subjecto eonu tiones nire, vel non convenire : sed 3c modum, quo vel conveniat, Vel modiaei. non conveniat, definimus. Et tune propositiones dicuntur ΜΟ-DALES, quales modi sunt quatuor: necesse est, cooringis, ptilbι
ὶ E. g. necesse s , oculum , possis possibilat tam demonstrationem indir ad MLnutam reqrusicis, videre. Contin- ch. Lm, quam Ec mathematici aeliquando git , ut oculus b M alfectus non videat. non negligunt. 3. Reliquae propositio Pesilais es, circulum quadrari. Impossia nes, si de demonstratione ora quaeritur abile est, ut duo sint entia infinita De his raro aliam , quam probabilem verita tonendae regulae: r. Propositiones ne- tem suppeditant, quia non statim, quod cessariae funiamentum sunt demonstra- contingit, aut possibile est, etiam actationis firmissimae re directae. 1. Im- est.
Item ex- Addunt etiam propositiones EXPONIBILES . quarum alias possibiles. EXCI.USIVAS voeant, veluti: sola fides justificae. alias EXCEPsI VAS o. g. omnis possessio, praeter virtutem, es incerta talias RESTRICTIVAS e. g. Disievus , qua princeps , gaudet ju re x adii: alias denique COMPAR TIVAS, e. g. mens es cor pore praestantior.
cus ;i, Evovibiles Vocantur ideo , I. quod sensus earum non intel-.octiauit ligatur , nisi in duas resolvantur propositiones: a. quod saepe sint virtualiter negativae, quamvis adurmativae videantur.
ouiε Univerialem , an partieuiarem esse oporteat propositionem , fa- proposia cile intelligitur, si attendas ad Θρoiae in & thesin, quae vere om-tiones ni propositioni insunt. THESlS est ipsa enuneiatio, HYPO- universa- THESIS conditio, sub qua haec enunciatio vera est. Iam ob-ri. a iis se V regulam ζ quoties Θροthesis seu tanditis , sub qua propositio υ es , tviet tu i a subjecti natura , toties proposuis universalis es. Si ea extra subjecti naιuram quaerenda: non potes non partieularis
Hinc rocte dico : omnis aer pa- enim rarefieri debet, eonditio ponenda vis is. Conditio enim hic non alia fur est alia extra aeris naturam, e. pon Ida , quam acris ipsius natura, ex Ior. Ergo dicendum: quidam aer es rarqua era, itas manifesto fluit. At dicere res timnon Dossurri: omnis aer es rarefactus. Si
Qv d Mathematici, & qui hos imitantur. philosophi, singulis propo- ' sitionibus singula vocabula tribuunt. Quae enim immediate ex deuia i ' finitione fluunt, propositiones , si theoreticae sunt, AXIOMATA;
417쪽
DE IUDICIIS ET PROPOSITIONIBUS. D
E. g. esto definitio: circuitu s aequater, habeo axioma. Sin Inseram rfigura, eustus perioliaria a centro uinque di- nus descrisi cireudiu, si flum vel uneasia aequaliter. Si inde colli am : omnes circa punctum mοwatur: habeo postu- radii a centro circuli ad pollieriam sum latum.
Et hine Acile patet, quo sensu axiomata & postulata probatione An axi non indigeant. Si enim ipsa definitio Vera est. non potest non & maia &propositio, quae immediate inde fluit, vera esse. Quando autem l certa sit definitio, quando ipsa demonstratione indigeat supra di pr 'Vctum. S. XLII. rionem-6. LX. digeant tPropositiones, quae ex plurium definitionum comparatione nas- Quid cuntur, si theoreticae sunt, THEOREMATA: 1in praeticae theor PROBLEMATA vocantur P. mala d
E. g. ex definitionibus polorum, comparatis inter se definitionibus lineae aequatoris & horizontis inter se compa- meridionalis dc plagarum mundi, proratis masisello fiuit propositio: sub ,sis bima reperio: linea meridicinali per li-
amico dc antar meo dux aeque ac nox neam perpendictιlarem divisa, reperiri possunt sex mensium. En theorema. sie & c astina sex me ιιιm. En theorema. Sic & sint a tuor plagae mundi cardinata.
Theorematum & problematum veritara non ita incurrit in ocu- Ea sim Ios, ac axiomatum & postulatorum Hinc utraque sunt demon- per de-
stranda. monstraν Nascuntur enim ex eomparatio- cinatus sm, non unusquisque intelligit. vi ne diversarum definitionum. Quas au- Ergo id os landere, i. e. demonstrata tem ego habeam definitiones , quas nem subnectere teneor. inter se compararim, quomodo rati
Si quid novi ex axismate, ρυULtto , theoremate vel problemate Quid Co collisimus , ea propositio vocatur COROLLARIUΜ vel CON rollariumst SECTARIUΜ, Ε. g. ex theoremate illo S. LX. recte inferor sub polis diem ct uotum semper esse aequales e ex problemate: angulis
Quoties propositio aliqua illustratur, e. g. per exemplum, vel QVid ex historia. vel aliud quid notatu dienum adjicitur . toties id ψota i*λλψiiQ catur SCHOLION.
Quamvis autem rarius philosophi vocabula haee addant singulis Usius hvpropostionibus, quod accurate plerumque faciunt mathematici: γ i-- d utile tamen est , scire, quales sint propositioncs singulae. Ita enim φ 99 di statim intelligimus, an & quali demonstratione indigeant. Douum
Heriectat Elem. Philo. Pars I. G S. LXV.
418쪽
FOELΕΜ. LOGIC. CAP. II. 1ΕcT. f. LXV. IT uoma Quum ergo, ceu hactenus ostensum, f. LVIII. fetu.) ex una plici mo- propositione aliae fluant e sciendum, id fieri vel per CONVER-do propin SIONEM, vel per OPPOSITIONEM, vel per SYLLOGIS-
ne, falsam esse propositionem: quemdam muria ius alieno juri subffectum non isse. De lyllogistio intra suo lo dicemus. ) E. g. s sti ob omnem fidiariam has e se alieno iuri subjectum : per regulas de conversione scio etiam, quo am, Mnon omnes, alieno juristiGectos, esse fili familias, & per regulas, de oppositi.
CONVERSIO est transpositio subjecti in locum praedicati, Achrius in locum subjecti, ita instituta, ut utraque propositio vera m neat ' .
E. g. si propositionem hane: om- termini, sed altera tamen proposido est Hrfiuifamilias es alieno lari subre Aur, salia. Non rite ergo facti isti conversio ita invertam: omnia alimo juri Iu .ctus g. LXVL es Liuifamilias, transpositi quidem sunt
Quum itaque se convertenda sit propositio, ut utraque vera sit, Et ij, * LXVI. nec semper tamen Vera sit, quae transposuis terminis emergit: f. LXVI. ) consequens est, ut certae observandae sint
regulae, quae ita se habent: I. Propositiones universalis negans Scparticularis adfirmans recte convcrtuntur simpliciter. II. Umversaliter ad franaus ita convertenda. ut altera propositio fiat particularis. III. Particulariter uegans simpliciter conVertitur , quamvis negati-
Va non amplius ad copulam , sed ad subjectum pertineat, & sic fiat adfirmativa ' . f. LII.
& quoddam penetrabile esse erens s peTreg. I. g. LXVII. J Si verum est ,
omnes prchos se mortales , Verum etiam est, quo iam mortales esse probor. Per rr'. 2. g. LXVII. J Denique si v xum est , qt VIam homines non πν---rra, verum erit profecto, qu sdam 'riitrras use homines, i P S. 3. S.
s J Primam conversionem vocant simplicem , alteram per Melaens , tertiam per contrarasitionem, oc doctrinam utilem obscurissimis involvunt vocabulis, regulis, versiculis. Nobis non vaeat in re seria meas agere. En exempla: si verum est nul-n corpus esse infnnam , vel qa idam corpru esse penetrabile, vertissimum quoque erit, nullum infinisum esse e puri
An non Itaque universaliter adfirmantes propostiones omnes conVerri
Vm' possiant, si altera fiat particularis. g. I. XVII, a. At non omnes .ces.s ςonverti possunt simpliciter, sed illae tantum, ubi vel I. praedica-- .si xxus continet subjecti desinitionem c=. XL, a. uel a. vlter termi-
419쪽
DE IUDICIIS ET PROPOSITIONIBUS. yx
tius alterius caussam proximam comprehendit, Vel 3. differentiam, quando vel ε. proprium tale, quod omni soli & semper competere. cen- convenisetur ). possim
q. LXIX. Deinde & novas propositiones ex aliis elicimus, earumque falsi- ou atatem cognoscimus per regulas de OPPOSITIONE , quae est dua- positior rum inter se vel vere vel in speciem pugnantium propositionum
Quando ergo comparantur inter se propositiones universaliter Quoma Urmantes ct particulariter negantes, vel universaliter nerantes O plaxi particulariter Aormantes: oppolitio haec vocatur CONTRADICTORIA, sin universaliter Urmaus comparatur tum universaliter negante, CONTRARIA o si denique particularis opponitur parti
J Contradictoriae exemplum estor sempitemum f. subeontrariae denique et omne bonum es tueundum. Puoddam M- Euoddam bonum ad mentem periine znim non es meundum. Contrariae: omne quosdam bonum ad mentem non pertinen bonum est sempiternivn : nullum bonum
De CONTRADICTORIIS tenenda regula e contrisistoriarum propositionum altera semper vera, altera falsa es. De CONTRARIIS: contrariarum utraque falsa esse potes, at nunquam utraque vera. De SUBCONTR ARI IS denique: subcontrariae propositioncs am hae verae, at non ambae falsae, esse possunt. f. LXX II. Quae rogulae in investiganda veritate, in instituendis disputa- E,eum tionibus, in diiudicandis controversiis, ac detegendis in- usu . credibilem adserunt utilitatem in.
tri Quum enim ad investigasonem contradictoriae defendi debent: sane, veritatis pertineat etiam scire . quid fal- si id non fit, tota controversia vel dissum sit e cognita veritate, vi opposuin putatio aut in desinat, auenis contradictoriae certissime cognoleo , neuter disputanumn Icm acu linig io. quid falsum sit. Deinde quia in contro- OPCrtetiversis oc disputationibus proposiuoa
420쪽
DE RATIOCINATIONE VEL SYLLOGISMo.
Connε 'I Idimus , qnomodo duas inter se ideas eomparet intellectus. xio. V Si tres inter se confert, συλλογίζεσθαι seu ratiocinari dicitur ,
8. X. adeoque jam proximum est, ut de RATIOCINATIONE Vel SYLLOGISMO dieamus. g. LXXIV. Quom6- Quum vero in adornandis syllogismis intellectus se habeat ,
do mens tamquam arithmeticus, qui regula de tribus utitur, s. IX. 9 id- in ratio- que ipsum etiam vocabulum innuat: consequens est, ut quemad- i'δη40 , modum arithmeticus ex datis duabus quantitatibus cognitis ter- ροψ ς - tiam incognitiam elicii r ita intellectus, quoties ratiocinatur, e comparatione duarum idearum cum tertia colligat, componendae
illae sint, an seiungendae s 9.
t J Ita ex comparatione inruiis eum ne, statim disco, montem dc spiritum in Fore di cogitauicne, liuis intelligo, men- jungi poste, adeoque mentcm esse non tem dc corpus iungi non posse. Ex com- eorporum, sed spiritualem lubstant paratione mentis cum spriu & cogis tiam.
f. LXXV. ouid ,s Itaque RATIOCINATIO vel SYLLOGISMUS est operatio
iocinatio intellectus, qua ille instituta duarum idearum comparatione cum vel syllo- tertia , jungendaene istae sint, an separandae , cognoscit.
Eius non Quum itaque tres sint ideae hic inter se comparandae . f. possunt ps LXXV. o consequens est , ut simul ac quatuor ideas in unum syl xta' logismum compingimus, vitiosa emergat ratiocinatio ).s J Quod plerumque fit, ubi rae et mi es latissubsantia. Vocabulum enim bulum aliquod aequivocasione laboriat. Diritu, diversimode hic accipitur, adeo si sic male quis ratiocinaretur: Diauus que quatuor ideae in unum sillosilinum es suis ira ostiam. Ergo hirmu compinguntur.
. ,- LXXVII. Qui, te Tres istae ideae, si verbis exprimuntur, TERMINI vocantur. minus Et is quidem, de quo aliquid quaeritur, MINOR, quod de eo πι jo , quaeritur, Μ AIOR; & is , quo um hi duo termini comparan
s J Si e. s. scire velim,.an aer sit est, quod de Κ re quaeritur, pressis cor gravis, dc hinc has ideas comparem pisum erit terminus MEDlUS , qui eum pressisne e porum e are erit terminus eum hae idea duae reliquae coinPR Niri , quia de eo aliquid quaeritur, rδntur. Κ σωι terminus MAIOR, quia hoc ipsium S. LXXVΠΙ.