장음표시 사용
511쪽
A, vilis Eu, opinionem pd a puis s
tanquam drue hae venturus ad inri
scopum lmaeelara taee, Ac . . . sis Christiana, sed quorum similia permulta apud veteres illos pago deditos philosophos
Ex iisdem autem summi boni characteribus, quo Vinculo cum Deo γυDeo, tamquam summo illo bono, conjungamur, facile patet. Quia stuimur enim summum bonum perpetuum, & extra omne amittendi peri- ς*ς eulum constitutum esse debet: ν. CLXVII. sane non potest illud in corpore, tamquam substantia mortali consistere, sed in
mente substantia indestructibili ac immortali P. s S. XIII. I.
tri Quamvis enim & corpus sum. tet, quo sensu & corpus piorum dic. mam ex unione cum Deo utilitatem tur ναδε m. ia αυτηὶs Ω- I. Cor. capiat , primario tamen cum mente VI, I s.conjungitur Deus , 5c hine facile pa-
Quumque mentis facultates sint intellectus & voluntas, s XU. Et qui-XVI. J intellectus autem circa verum tantum versetur e experien-dem vo tia quidem docet, veri cognitione carere non posse, qui Deo fruitvR te cupit, at neminem ideo frui Deo , quod veritatis sit scientissi
l J Quare recte Hebr. n. s. Pon tur, eum , qui ad Deutri venire cupiat , gredere debere , quod exsistat, α se quaerentibus Ure ρομή sui rus sit. At acu rem non tetigere Philosophi, qui veritatis eognitionem veluti vinculum inter Deum dc homines elle eontenderunt. 'thagoras apud ST B.
ερωπτι λω σπιι νι quid facerem homines , ras similes Deo evaderem respondit ria. ἀλ- ri . si veru ui suaerenti S,
Itaque hoc vinculum in Voluntate quaerendum, cujus quum sint Specia- duae operationes appetere & aversari d fg. XXVIII. J unusquisi um amo. que videt, aversationem nos cum Deo haud conjungere , sed ap- petitionem, quae, dum in bonum fertur, uti semper fertur , AMOR
vocari solet XXXVII J. Est igitur amor vinculum illud, quo
A Deo nos amari, jam supra ex insigni ejus in genus humanum Qui viii.
512쪽
a 4 ELEM. PHILOS. MORA L. C r. III. SE T. II.
id, Deum benescentia domonstratum est D s. CLXXXIX J. Si ergo dc ho- homi- nio amore in Deum fertur non potest non inde praeclara illan - conjunctio oriri, iri qua verant consistere felicitatem, diximus.
F. CXCIX. Amor Distinguere hunc amorem solent in eum, quem COMPLA- eo inpl.i. CENTIAE vel PURUM . & CONCUPISCENTI ΑΕ vocant.
centi O quorum illo Deum tantum propter perfectiones; hoc etiam pro- 'ςu' pter bona, quibus nos cumulat, amari aiunt. Sed quum Deus simul ens periectissimi , s*. CLXXXI. J simul bonum summum sit: f ρ. CXCIV. J fieri non poteti, quin utroque genere amoris complectendus sit, Ac in abstractionem parum lolidam abeat subtilis illa de amore Dei puro disputatio .
'in Tam iam moverunt Epicurei ,
eorumque adlectae recutiti, Sadducaei Initauravit eam controversiam Cani racen fis, quae non sine invidia agitata diutilfinu . Prodiere initio ν NC. DE SALIGNAC FEN LOri Explication des maximer dex fuat s svr iatae interis ure, in quo libello auulor amorem purum inculcat. Huic LUD. A r. NOALI DI, archiepilcopus Parisensis, cum Bossu 1 Tra N GODExo, episcopis Μeldensi ex Carnotensi opposuere Deelaravonem , quae una cum superiore libello recusaeli Amsh . Cini CL xxx X. m. Sequum est νεμε toruit Instruition pa rate, e dum .urno ibidem recusa. Prodiere etiam lologia pro amore , quo Deum silum t μω disiare utrissiaree, cet. itidem Fene. Ionio opposita, Ams. Crat xcvIu.& Lratre ann Theolo seu de Gumun atin D. leur de Minenne, pro illo scripta , Lma. C IDCXC viti. g. Le Gνι- stan me delaurei, Amst. C DI CC. 0. jus auctor se medium inter istos litigantes gerit. Ut similes libellos ejus s neris Praetermittamus , m adde Actieria. Anno Iro I. p. 394. p. 3 7. Anno o . p. 4r . Anno 17 d. p. 338. p. i a. ubi sAu RiM , DE LA PLacra E , NALEBRANCHiI , Pol RETi , aliorumque ejus generis libelli recentemur. Nee non obedienistiae, amiis citiae eshenev lentiae.
more nos Deus complec-xatur 'S. CC. Et quia amore aliquem prosequimur vel tamquam ens perfectius . vel tamquam nobis aequale, Vel tamquam inferius atque -- perfectius. primi generis amorem DEVOTIONIS uel OBEDIEN
TIAL; seeundi AMICiTIAE; tertii BENEVOLENTIAE vo
care solent. . CCI. Ex quibus definitionibus consequitur . ut Deus homines se aman tes complectatur amore BENEVOLENTIAE . qui, quatenus nullo nostro merito provocatur, GRATIA; quatenus nos ex mis
riis nostris eripere cupit. MISERICORDIA adpellatur.
Eam & pago dediti philosophi Iemnes fuere, sed & iam apud a Raiau. agnovere. Hinc preces illae: κοα ἰλι- in miserri Epicteti tabr. II. Cap. VII. - . domine miserere, quae non modo occurrunti Chri ilianis a tot sieeulis in litanus Ib-
513쪽
Ex parte autem hominis non potest non hic amor OBEDIEN- Quare, ΠΑΕ vel DEVOTIONlS esse , qui totum Dei cultum comple- debe ctitur. Dum enim ejus persectiones ac bonitatem intuemur, cum mu molamare a dum illam cum ejus justitia & potentia conjungimus, eum- V dς dem timere; dum nobis praeter eius bonitatem & potentiam, etiam omniselentiam ad animum revocamus, omnem in eo IU.teiam colloeare ; dum ejus amorem & sapientiam contemplamur , in ejus πο- iantate adquiescere ; dum denique ejus justitiam eum nostra ab illo dependentia contendimus , ei parere ac obsequi nos debere facile animadvertimus.
Quumque, quem calidius amamus, ei, nos nostraque omnia Unde ex. mancipare, ac veluti devovere soleamus quam libentissme e facile ternus
patet, & linguam honorifice de Deo loquuturam, ejusque beneficia praedicaturam , ff. CLXXXVIII. & eum nemine colloquuturam libentius, quam cum Deo 9'. membra quoque reliqua omnia provehendae Dei gloriae consecrata fore.
Ex quo de quaestione , au cutiu etiam exιerno Deus Ili prosequen- An Deu. st facile potest serri judicium. Quamvis enim illo Deus haud etiam e indigeat sane nee interno indiget. Et ita natura comparatum est, m exter ut affectus animi in verba aliatque externas actiones non ponit non erumpere. sit
Q Uale sit summum bonum, hactenus vidimus. Iam demon- Summi strandum, non posse non eum ejus possessione veram felici- bomedeminueti Elem. Philos Pars u Τ tatem μ
514쪽
tatem conjunctam esse. Id quod, si effecta hujus possessionis ex penderimus , facile deprehendemus. Est illud simul ju
honestum, Nutile. Iline eius primus esse tu tram ui sit.H ani
f. CCVI. Verum bonum ab apparente in eo differt. quod illud simul IUCUNDUM, simul HONESTUM, simul UTILE st, s s. CXLIV.
J Id ergo de summo etiam bono, tamquam Vere tali, erit ad
IUCUNDUM illud esse facile patet. Quum enim Deus propter se ipsum expetatur, neque sit aliud bonum praestantias , pr pter quod lit expetendus: s CXCII. J non potest sane mens, quin in ejus possessione adquiescat. Ubi adquiescit mens, ibi nec tristitia , nec taedio , nec metu aliove adsectu perturbatur, s g XXXII. 4 adeoque summa suavitate perfruitur. id quod TRAN
QUILLITATEM AN IIvi vocant philosophi.
cap. III. Innumerabiles proprietare sunt, utu sine praemeto labor es , torquet ili, sed umis s.ctus viiii, Linlicere sibi. H- mruum dedecur , nee Ment, prata, sed oriιιιν M ιntemperia animι, o rupissitat, fristra voisisse. Tune illas ct poenitinnabur ii dis, avi parum pro peru , Mi coepti tenet, ct incipienda timor, subrepa-- non aratim , quantum concupistunt. que uia Iactatio anam4 , n imenientis aris non eo6quuntur , o in Dem toti exitum, quaa nee eupitat Lu suis imp prominent, semper instabiler, mo τι sque, rare, nec obsequi ps spint , O etinnaari u)d necesse ψι aceta re pendentιbus ad sitae, parum Ie ex uantιι, ct inter Δ- vota Da. Omnι visa pendent, O mison Itinua vota in emat an mι Ilius.
f. CCVIII. Quid Est itaque TRANQUILLITAS animi adquiescentia mentis in
fruitione Dei, qua homo omnia, quae mentem perturbant, vii cit, & in mediis calamitatum fluctibus non expavescit , sed suae conditione contentus dc vivit dc vivere desinit.
ut eauc Caussae tantae suaVitatis quam plurimae. Quum enim de eo: si prima quod vere amamus, adsidue ac cum incredibili voluptate cogi--ininus' temus : quam jucundam quaeso sapienti oportet esse contemplationem Dei, in quo immensam periectionem . bonitatem , gratiam, misericordiam, perspicit. 6c majora ea omnia quotidie experitur, quam mente umquam adsequi potuit M. CCX. Meunda Deinde quum improbis cruciatus maximos excitet mens, ad- in eo missorum scelerum sibi conscia: s s. C. J nihil est, quod eos ve-m reantur sapientes, qui summi boni facti sunt compotes. Quum cnim
515쪽
enim Deum ament, & a Deo amentur: S. CXCVIII. J cur ala eo
servili metu abhorrerent ' Et quum eum colant, honorent, oi obsequantur: cur se admissi sceleris reos peragerent I Nonne ipsa Potius conscia mens recti ipsis perpetuae epulae viderentur l
Quumque voluntas nuam maxime turbetur, si desiderium eius Testata haud expleatur il S. Cl. 9 iton est, quod id vereatur Vir sapiens, volunt qui dum solii in Deum anhelat , bonum infinitum anhelat, Idque te. tale , quod soluin illud desiderium omnino explero possit.
Cessabunt etiam illi animi tumultus, quos adsectus excitare G- Quam in lent. Oriuntur enim hi ex repraesentatione boni vel mali. s g. adsectis XXXII. J Qui autem summo bono potitus est, is nec bona mino- bus ris pretii tanti facit, ut corum jactura excrucietur, nec mala ullatam intolerabilia exit limat, ut eorum caussa se minus beatum judicet.
Aequo ergo animo carebit opibus, honoribus, & voluptatibus, Quinta inquum ea omnia nec meliores reddant homines, & saepe eosdem ni itu ho- vera felicitate privent. Quin, quum & siduciam in Deo omnem minis v e
collocet, & in ejus voluntate unice adquiescat, s f. CCII. J nec ea, quibus opus est , sibi dee sic, nec pauperiem , ignominiam , ' μdolores sibi nocere posse, pcrsuasissimus erit. . CCXIV.
Multo minus mortem metuo. Quamvis enim ea in se mali quid sEY a Irist: s f. CLIII. J accurate tamen antelligit sapiens, illi, qui cum moravi Deo unitus est, illam malam essc non posse, quia bonum illud summum est sempiternum, s 6. CXCIII. I adeoque a mente immoriali amitti non potest, si vel maxime corpus in sua elemen ta , ex quibus conflatum cst, resolvatur ).
mortalitatem mentis in dubium me runt , & cur tamen & Epicurei quidam, quin & athei, mita constanti diem obiisse supremum legantur. Addantur PETRUI RAELios in D L hae. . sub voce T. Luctere p. Isos. dc GOTTFRID. OLEARIus Di de mcirrem temn
s 3 1sine Gile patet, cur AR STO TELEs mortem adpellarit Nec minus unusquilque animadvertet, quid in PLATONII Phaedone, Zc mi Turi libello de consolati a
ex ph Msophia desiderandum sit. Denique non dissicile erit, judicare, an ulla ι, υνα pia eue portam eorum, qui uin
516쪽
Cohelu. Ita sisera suae se virtuti involvit. Ita si fractus illabatur ora fiodoo his , impavidum ferient ruinae. Ut paucis dicamus, sapientis an trinae de mas est, sicut Olympus, qua nubes transcendis: semper ibi sere
lirare. f. CCXVI. Alter Deinde quum omne bonum verum simul HONESTUΜ sitii ny CXLIV. ejus sane oossessionem eum vera VIRTUTE conjunctam esIe oportet, adeoque is alter e tactus erit, qui ex. - - stultioue summi boni prosciscitur.
Quid .pta Est autem VIRTUS constans ac sincera volantas actionestus I ad divinae voluntatis normam instituendi ' .s J Sike autem ex ratione, sive ex Delvitona volvata illa divi- innoteceat, perinde est. Non minus enim illi, quam huic, debemus obsequium, diaeque Peccant, qui contra rectam rationem , quam qui contra Iegem Dei positivam aliquid admittunt. Ex quo simul patet, quam absilrda sit illa Iosultarum de peccato philosephuo Ac the Hora doctrina, quae a NTOMO ARN Lin Do vera risa est haeresis, s H. g. XCI. Exstatu ejus Boiatriis lis e te dor
Vistus est Quum itaque virtus sit voluntas: f. CCXVII. eonsequens 'vi Π est , T. ut prudentia a veteribus philosophis pro virtute frustra ii beatur, quippe quam ad habitus intellectuales pertinere , nemo tomere negavcrit. a. Ut semper cum stadio inquirendi in voluntarem Deι conjuncta sit.
Constans. Quum deinde sit emstans voluntas : f. CCXVII. 9 consequens est. 3. virtutem conjunctam esse eum habitu tali, ut homo nullam actionem malam , vel omissionem honi cum vera virtute confisit tre polle statuat, adeoque q. numquam sponte S ta πυα ' ως C antra Voluntatem Dei peccet .s J Et hine rere, Stoici virtutem vel in renuante ae perpetua vitae rarione. Omnem Potiram arbitrabantur in eoim Idem de Ixsib. Libr. I. Cap. XVII. sentiente cum ratione N perpetua vita. Aieni. mitra Pandea. llar .I. S. II. conflantia. i ing. Paradox. III. Cap. I.
Unita. Quin exinde colligimus , s. virtutes omnes inseparabili vinculo
connullaa, iuuno C uuam tantum virtutem esse, quum unica tari tum
517쪽
tum si constans ac sincera voluntas ad normam divinae Volunta
Haec quoque viderunt Stoici, octe νβ ωλεν νοπιι Ψηρ. . σι 3 quamvis ideo ab aliis philolophis Per o. εα . γwε -- Iram : Qui enim peram exagitati. Vid. xiri. Manua. ad imam Iegem sem erra, ct transgressurpia fi . Drue. Libr. III. Dig. IV. Et fueris unam, timus violatae legis erus eris. quid aliud sibi volvat illa Apostoli et Iac. H. ia.
Praeterea, quum serium esse oporteat viri boni propositum I s. ia, secundum voluntatem divinam agendi S. CCXVII. 9 per se patet, T. virtutem non in solis actionibus externis, sed in emendata mente, consistere , & 8. ex hac deinde actiones virtuti co sentaneas sua sponte proficisci λ
Quumque verae virtutis norma si voluntas divina'. LCCXI II. Eiui ho facile adparet, μ non esse in hominis arbitrio, sibi ipli fingere ma vo . normam actionum suarum , adeoque IO. non excuserx temper , qua mΠxλε di-Rgunt secundum conscientiam , & II. multo minus pro virtute μ' prReditis habendos, qui quidquam agunt, quod Deus ab ullo h minum nec per rationem, nec per revelat,ianem, umquam exc-
s J Et hine adparet, ipsi sanae phi- dinem proximam, quin genuinam vi MisPhiae morali repugnare flagella , tutem esse, arbitrantur. Vid. RO LAUMMsque -- o. s. quas oc veteres oc H rsia fetessantur m , Oc do. FRANC. vi quidam sapientei viam ad beatitu- BEDDEi de Wicuo u
g. CCXXIII. Ex eodemi consequitur, I a. virtute praeditum ita iiirestigare Μηη o voluntatem divinam, ut observet mediocritatem, dc nec in e sese viriui, si, nec in defectu adversus Voluntatem divi am peccet ordor in L a Notum eli, Millo telum iram virtutem defituvule , quod se habitur da.
Non itishis omnis abstinens injuriae est, Sed qui, nocere dum potest, absimi. Me qui recusat parva , sed qui maximis Tentatus, antam robur intactum gerit. Me quispus ita lues Aet praefar m do
Sed qui, dolosi nesciuictui, integra. Probaare tu hu esse, non erei Dialec
518쪽
lso FLEM. PHILOS. MORA L. CAI . m. SE T. m.
cor eiu in mediocris . Quamvis autem haec definirio non nisi nominalis sit, &hinc inmitam virtutis minus obauriat: verum tamen est, virtutis eam ese proprietatem , quod neque in execti , --que in desectit peccet. Uti enim, qui plus probat, nihil probat; ita & qui plus facit, quam voluntas divina e igit, eam voluntatem Dei plane non videtur exsequutus. Hultoque minus, qui mi-
vlam Ii Denique quia virtutis amans actiones suas ad normam divinae .st Leere voluntatis instituit: f. CCXVII. nemo dubitabit , I 3. quin non ει omit- modo quod Deus praecipit, facietidum, sed & , quod prohibet ,
Prς. omittendum si, adeoque a b is minime omnium viri boni nomen mereatur , qui quidem multas actiones , legi materialiter convenientes , Edit, nec tamen a malo abstinet, vel II. qui a vitiis quidem abhorret, nec quidquam tamen boni facit.
nus, quam Deus exigit, facit. Μ ectheritas autem non rei, sed raticinis, lue intellisenda. Quod quum non animRO verterat LACTA T. Insiis. -m. I ιH. VI.Cap. XVI. male hanc veritatem ex ea ratione in dubium vocat, quod intre. dum CF moduι- gaia re tetriosum , in terarem eis exstitia6 laeucia , ιμ- - --minosim. Vid. HOR Mi Eιhae. Libr. III. cap. I. g. XUM.
Ex uti Nec minus res ipsa docet, i6. ob eamdem rationem Virtutem': oii. Don esse propositum bene & secundum voluntatem divinam agenia: di, nisi accedat usus mediorum, quibus ad eum finem pervenire
Talem esse oportet virtutem, quae id nomen cum laude tu ea Eiedhri, tur. Quam ris Vero non nisi una si S. CCXX. 6. θ negari t minatio- men non potest, eam versari circa objecta varia, variisque se exueti serere occasionibus, & hinc varias etiam denominationes adscisi
t J Quemadmodum una mens est, vetia obiecta versetur , vel certis occ N ea tamen , prout bonum adpetit, & sonibus sese exterit, modo fortaudo, malum averitur, μι tar adpellatur 3 modo justitia, modo aliis nominibus ita & unica illa virius, prout circa di- vocatur.
Quid pie- Sie eonstans illa ac sincera voluntas, actiones omnes, quae ad ιη a iusti Deum pertinent, ad normam voluntatis divinae exigendi, vocatur
δν ς PIETAS ; si voluntas illa nostra ei rea actiones, quae ad ossici P erga alios homines pertinent. oecupata est, IUSTITIA; si de nique circa ossicia, nobis ipsis debita versatur, TΕΜPERAN
s I Et hae vere tardinales virtutes, seu modificationes unicae istius rirtuus praecipuae , quas Sc Apostolus eonium sit , dum de gratia salutari, quae Om niuiu
519쪽
Quemadmodum autem vera virtus nec in excessu, nec in de-Vilia ον.
sectu peccat s. CCXXXIII. 9 ita facile patet, pietata ex una positas parie ATHEISMUM & 1MPIETATEM; ex altera SVΡΕR -- . STITIONEM quam maxime repugnare , quorum vitiorum illud
Deo ossicia, quae exigit, denegat; hoc cultum, quem non exigit , dc qui. a natura ejus abhorret, obtrudit.
Nec minus contra justitiam dc excessu & de Elii peccari potest, Iustiti in dum vel nimium uni, vel alteri justo minus tribuitur. Seci quia Utrumque extremum in una actione observatur, hinc justitiae unum tantum opponitur vitium, INIUSTITIA.
s. CCXXX. Porro temperantiae ex altera parte INTEMPERANTIA , τὸ o.
quae voluptatibus nec finem, nec modum statuit, ex altera rautiae. ANAIΣΘΗΣlx, quae nec licitis sevi sustinet, omnino repugnat .s J Unde qui genium defraudant, dc quid ex nummorum strue deminuatur , quum rebus omnibus abundent, serias ii non magis temperantus silui, quam agunt esuriales, & nudi incedunt, ne homines , fruges coiit umere tinti.
Ita porro voluntra constans ac sincera rebus utilibus recte uten oes, ita di varias potest sortiri denominationes. Dum enim aliena non ad- stinen a
petit. ABSTINENTIA; dum aliis subvenit, in privatis LIBE- liberali. 'R ALITAS . in viris principibus atque illustribus MAGNIFICEN- ω, --TIA vocatur. gnificentia ti J lae virtute ornatum Cyrum suum describit Xenophon. Talem ipse se esse gloriabatur Alexander M. qui, se a nemine beneficiis victum, dicere Iblebat. N. de Benes Libr. V. Cap. VI. Nec ignotum et , Titum vitum sibi diem perdidisse, si quando nihil cuiquam praestitum , meminisset, SUETON. Tu. tap. VIII. Egregia pro lecto virtus, si exeonstante ae sineera voluntate actiones ad normam volunt alis divinae institue di profici icitur. Si enim illa magniscentia ad captandam gloriam hominesque sibi devinciendos comparata est, non virius erit, sed virtutis simulacrum, splendidum illud quidem, at simul
. CCXXXII. Si his virtutibus ratio non constat: eae facile in RAPA- vitia ii CITATEM, vel CYNICm PAUPERTATIS ADFECTA- opposita TIONEM. in TENACITATEM vel PROFUSIONEM, denique in LUXUM vel SORDES degenerant. Non
520쪽
s J Non autem constabit ratio , si nee r. sacultatum nostrarum , nee 1. personae, cui benefaciendum, nec 3. necessitatis, in qua ei subveniendum, nec ε. effectus , quem illa liberalitas habitura sit, rationem habeamus. Sice. g. cum detrimento iamiliae saginare ventres otiosos, & hominibus eulpa sui mendicantibus alimenta pinguiora dincvrnere, denique magno sudore partalis elargiri, qui accepta in popinis ciclupanatibus male consumunt, non est liberalitas, sed profusio, quamvis in dubio nos minus suspicaces esse deceat.
Quid mo destia , Squae vilia ei repug nent Conti nentia, patientia, linitudo, iisque OP posita vis
Propositum sincerum ac constans circa honores recte versandi
vocatur MODESTIA, Gi SUPERBIA & CYNICUS OMNIS HONORIS CONTEMTUS opponuntur. g. CCXXXIV.
Ita & virtus, quae circa id, quod iucuntium vel injucundum est, recte se gerit. modo CONTINENTIA. modo PATIENTIA , modo FORTITUDO vocatur, quibus ex una parte INCONTINENTIA, IMPATIENTIA. PUSILLANIMITAS:
ex altera ANAI,ΘlITIA, de qua supra diximus. . CCXXX. SUI ODIUM, & TEMERlTAs opponunιur. . CCXXXV.
Sunt dc aliae hujus generis virtutis denominationes. Nam in primis etiam ici agit vir sapiens, ut in rebus indissercntibus. quoad fieri potest, se aliorum attemperet moribus. Inde nascitur studium DECORI, quod nihil aliua est quam qualitas moralis actionum indisserentium, quibus homo amorem aliorum sibi conciliare stu
. t J Homo enim virtutis amans non vivit in solitudine , lird in loci te hinmana. Qui in i ierate humana vivit, Commode non vivet, & nee sibi, nee aliis proderit, nisi aliorum sibi amorem conciliet. Nee aliorum amorem mi eonciliabit, nisi di actiones inditis rentes ad eorum sensum attempereti Idqui facit, decoro studeL Homo ergo virtutis amans decoro studet. Hine quid de Onicorum impudentia & d cori neglectu L H. g. LXX v. l statuentdum sit, facile patet. Decorum
Quaedam actiones indifferentes ita comparatae sunt, ut toti humano generi placeant, vel displiceant: quaedam non ubique, nec semper, placent vel displicent . Prioris generis actiones
ad DECORUΜ JURIS NATURAE: posterioris ad decorum POLITICUΜ pertinent.
Ε. g. nudum incedere, & vearendas corporis paries tonspiciendas Praebere, omnibus hominibus displi et, qui non omnem hur rutaris temsum amiserunt. At tegere caput aliis praesentibus, digitosque admovere lacistucae in patina pineuefactae, in Gemmania indecorum sidetur: alibi id s