장음표시 사용
681쪽
non eo oporteat beneficia: nemo tamen benefacit alteri, quin hunc tibi ad amorem mutuum devincire velit. Ac proim de alter, qui beneficia accipit, eo ipsos. laetae ad mutuum amorem omnino obstringit. rium fuerit, aestimo, sine quo victurus non sui: scd quam gratuitum, quod non ha-b iis civ , nisi emisy m, in quo mercator non cogitat it, quantum auxilii ad altariu Get m, hi, sed quantum iucrum Mi. Quod din.ι, non deIco. Quamvis vero hamata
dii; a bE f. CCXXII. Itaque BENEFICIUM eii, res vcl ael io , alteri nescen- pro utura, quam et Iine spe restitutionis aut retributionis praest mus. Studium vero alteri talia praestandi BENEFICENTIAM voc mus : quemadmodum studium & promtitudinem, alteri ea cum obligatione restitutionis vel eo inpensationis praestandi, quae ipsi pro suiu, OFFICIOSlTATE' adpellavit. Sidon. Apollin. Carm. XXIV. v. 478. Quamvis vero ea, quae ita praestantur, beMeficiorum nomine non veniant: magni tamen sieri omnitio debent, ct grato animo accipienda sunt, ii vel maioris sint, quam ut incrcedem admittant , Vel ab eo , quem ad ici praestandum non obligat ossicii ratio, praestantur ). DE quid
XV. Iso mota, inquit, ne messico qMsquam dei er/ te, nigi mercedulam, dices :nec Irae Pori, gula alι quid numeraseris. Atqui omnium horum apud nos magna e ritus, magna reverentia est. Ad.ersitu hoe respondetur, quaedam pluris esse , quam intumur. Emis a medico rem inasi ab Alem, vitam ac valetudinem bonam: a b riarum artium praeceptore sudia liberalia, o animi cultum. Itaque vis non rei pretium, sed operae, solvisur, qvod deserviunt, quod a rebur suis ariscati nobis Paeante Mercedem non meriti, sed occupationis suae, serum. Postea tamen S aliam ra tionem , cur & iis, qui talia praestant, gratum animum debeamus, reddit, dum Cap. m. ista subjungit. Etita eges quare medi praecipiora p ita quiddam debeo , nee adsersus illos mercea d. 1rον fritia ex medico ct pracertiore in amicum
transitim, O nos non arae, cliam et euἀrant,
obligani, sed benigna familiarι volun
ηεΛες CCXXIII. Quum ergo benescentia sit studium ea . quae aliace uia teri profutura animadvertimus, praestandi, f. CCXXII. nemo prasci sti non videt, al. eius virtutis laudem sibi frustra adrogare eos, qui, de x e ut ille servulus Terentianus, Heor. V, q. v. '9. plus saepe boni 'o' ' μ' ignorantes imprudentesque faciunt, quam scientes antea umquam . ta Em is *. XLVIII.) Vel a s. qui consilio nocendi alteri bonefaciunt, vellerenti. non alia ratione ad benefaciendum excitantur, quam quod id beneficium sibi magis , quam aliiv, profuturum existiment. Ex quo porro patet, aT. in dijudicandis boneficiis animum magis & confitium benefactoris, quam ipsum actum atque estectum, esse aesti mandum .
- Ut exemplis illustremus has con- quid nunciantes, tradidimus: nec quem clusiones: nemo dixerit, be.ficio adfi- quis commentat, tantum ut alio loco ei alterum, cui rei ignari lutieras, boni sit, ipse ae vaeua dominetur in aula,
682쪽
C p. VIII. DE OFFICIIS ERGA ALIOS IMP. y
nee qui arbores suao voluptatis eaussa Faceres, si eatissa mei: plantavit, si umbra earum & vicinus, Graium esset, O dedissem veniam sup-Praeter ejus animi sententiam 1 uatur. plui, Huc pertinet elegans fabella Phaedri I, Nune quia laboras, ut fruaris reliquiis,at. de mullela , ab hominu prehenia, Muaesint rosuri, ut sordet en quae, quum instantem etagere cupiens Noli imputare vanum beniscium mihi. necem, rogaret, ut sibi parceretur, me enim, ipso interpretante Phaedro, quum molestis muribus purget domum, in se disium debent illi agnoscere, quo metriste hoc tulerit responsum: privata servit utilitas sbi, O meritum inane jaffani imprudentibus.
CCXXIV. Quumque ex amore haec beneficia proficisci de- Beneficiabeant, isque semper conjunctus sit cum sapientia : f. LXXXIII. t 'en is sis. facile patet, 28. profusionem, & quidvis potius, quam libe-
Talitatem, esse, cui ratio non constat: nec 29. beneficiorum vocabulo digna videri, quaecumque ex ambitione magis & jactantia, quam ex amore , Vel 3O. non indisis , sed opulentioribus , immo 3 I. indignis potius , quam viris bonis, vel quae denique, 3 a. turbato illo necessitudinum ordine, de quo supra quae-cam monuimus, f. CCXX. praestantur.
Praeterquam enim quod haec be- antea perceptorum memoria, immo dcneficietu praeripiuntur indigis e plerum- civitatis, in qua versamur, mores, aeque etiam liant hamata oc captatoria, ae proinde Romae, nemo vitio clienti ve Proinde eo quoque nomine merito in- tere potuisset hujusmodi liberalitatem .digna sunt beneficiorum vocabulo. quia ius illud patronatus, a Romulo immatth. V, 4 s. 47. Luc. VI, 31. N. Prae- stitutum , exigebat etiam , ut patronisterea apud opulentiores, quidquid iis be- benefacerem clientes. Dionyc Halic. neficii praestiteria, nec gratum est, nec Lib. II. p. 8 . Plutarch. Romul. p. x . P beneficii rationum habet. Hine risisse M lyh. His. VI. p. 4 9. Nec magis Persae, lexandrum Μ. novimus beneficium, Regi suo Ofierentes dona & munera, ul- quum illi jus civitatis orirrent Corim lius raprehensionem jure incurrebant illiti, quamvis se id, praeter Herculem quum lex exstaret, παρ- βαμλι adc Alexandrum, nemini dedisse gloria- - πιν εα δ ἀμν εμε --.rentur. Seneca de Benef. LII. Fieri ta- tu omnes Persae Regi, singuli prosus samen potest, ut hujusmodi beneficia exin radiatibus, munera orerent. Αοlian. Varicusent officium, beneficiorum ab aliquo Hist. I, 3 I. seqv.
g. CCXXV. Praeterea ex eo, quod prodesse alteri debeant Et alte benescia, f. CCXXII. non abs re colligere nobis videmur , ' 33. beneficia attemperanda esse cujusvis conditioni & necessitati- 2. ,
hus t adeoque St. non esse beneficia, quae alteri nullam adserunt hi .nem utilitatem, s. multoque minus id nomen mereri, quae cum ma- peranda. ni festo alterius detrimento, vel saltim 36. cum maximo incommo
Hinc beneficus non est, qui K- Hosam, 'aegroto epaeum offert, per n. melico gemmam, siuenti vestem prat 33. Nec minus id nomen meretur Besi Ilaineceu Elam. Iur. NM. N ius.
683쪽
sim, qui eatenas aureas i Dario injecit. ductus ludibrioque habitus, recte expri Curi. Lib. V. Cap. XII. per nu. 34. bravit benefactori tuo, nihil ρ illi debe-Denique Romanus ille, servatus inter re, siser et erit, in haleret, quem se proscriptos, ac deinde perpetuo circum- dem. Seneca de Benes II, I I. Urn. 3
Nee mi, S. CCXXVI. Quemadmodum vero amor ille humanitatis &nus db beneficentiae, qui nos ad beneficia aliis praestanda inflammat, ne 'mgVς 'qui leni inimi eox negligi patitur: g. CCXIX. I 6. ita facile unu Gn... siti qui hae intelliget, 3T. multo magis amandos esse , qui nobis, quantum in ipsis fuit, beneficia praestiterunt : adeoque 38. eos esse pessimos mortalium, ipsisque brutis ferociores , qui se ne beneficiis quidem ad concipiendum nostri amorem moveri patiuntur: . quin 39. eosdem eo esse injustiores, quo minus negari potest, eo acceptando beneficia, se ad mutuum benefactorum amorem Ob
oblig. 6 CCXXVII. Amor erga benefactores vocatur GRATUS AHI-DQδος - Μus, vulgo GRATITUDO. Quamobrem quum unusquisque ad ah ta mandum eum, a quo beneficiis ornatus est , obstrictus sit S.. CCXXVI, 37. consequens est, s. ut unusquisque etiam obstrictus sit ad gratum animum benefactoribus quavis ratione ostendendum . qI. id tamen officium imperfectum esse, adeoque εχ. nec quemquam ad illud alteri exhibendum cogi, nec q3. ingratum actione forensi conveniri posse, nisi leges civiles ejusmodi actionem diserte invexerint. Quale quid de Persis tradidit Xenophon.
ropaeae La. T. p. 9. edit. Oxon. uidem vulgo distinguunt inter
ingratitudinem si M MCEM, cujus vitii reus est , qui benefactori non benefacit,& νRAEGNANT M, si quis beneficia In Iesachia atque injuriis pentat. Et illam quidem extra legum civilium poenas , hanc poena dignissimam esse, statuit Pusendorff. de jure nati O gent. III, 3, i . sed si dieendum quod res est, hoc uoque caeli non in ingratum anima vertitur, sed in iniuriosium, quippe poenas daturum, etiamsi homini, nullis sibi beneficus cognito , intulisset injuriam. Quamvis sicile largiamur, eo gravius. merito haberi delictum, cum turpissimo isto animi ingrati vitio conjunctum. Si
sane gravius merito animadvertitur in eos, qui in parentos, educatores, patronos, quam qui in extraneos, suere
De ea re- S. CCXXVIII. Quandoquidem vero gratitudo est amor erga benefactorem: S CCXXVII. consequens est, Μ. ut, delectari unumquemque benefactoris sui persectione dc selicitate, dc s. ejus benevolentiam verbis ornare & praedicare, quin & U. ben scia beneficiis, non. iisdem quidem semper, at beneficiis tamen , Ac officiis, quantum fieri potest, plurimis pensare oporteat: ac proinde . s. ut desint vires, tamen do voluntatem gratum ostendendi animum magnopere esse laudandam.
684쪽
C p. m. DE OFFICIIS ERGA ALIOS IMP. yy
s. CCXXIX. Denique quum de eum detrimento nostro prodosi obligarictse , & sine spe restitutionis ac retributionis henefacere aliis tene, rmur: I. CCXXI, a 3. consequens est, q8. ut multo minus al- teri denegare debeamus, quae sbi ille, certam restitutionem dc retributionem spondens, praestari petit, adeoque q9. unusquisque obligatus sit ad studium istiud alteri gratificandi, quod supra OFG-CIosITATEΜ vocavimus , f. CCXXII. 9 dummodo IO. non manifestum sit, illam alios juvandi promtitudinem cum periculo ac detrimento nostro non fore conjunctam. cf. XCIII. 6s. CAP. IX.
DE OFFICIIS ERGA ALIOS HYPOTHETICIS, ET PRIMO QUIDEM. CIRCA DOMINII ADQUISΙ-TIONEM ORIGINARIAM.
Q Uae hactenus di sseruimus, ea partim ad amorem JUSTITIAE, Gpartim ad eum, quem supra HVΜANITATIs & BENEFICEN- Tl AE amorem adpellavimus, s. LXXXIV. pertinent. Ex hoc of scia imperfecta, de quibus superiore capite disic imus; ex illo perfecta, tamquam ex fonte, promanant. Perrem in eo consistere di ximus, ut primum neminem laedamus, quod ossicium ABsoTUTUM vocavimus, ) deinde, ut suum cuique tribuamus, quod nobis ossit cium HYPOTHETicUΜ est. Quum igitur de illo tarp. VII. Quin sit, de hoc jam erit eadem cura exponcndum.
f. CCXXXI. SUUM proprie quisque Vocat, quod in DOMINIO uia
suo est. DOMINI UΜ vero vocamus jus, seu facultatem, alios usu rei se .u alicujus exeludendi . Ipsam detentionem rei, cujus usu alios domi- excludere statuimus, PossEssIoNEΜ adpellare mos est. Ceterum jus naum, nobis vindicamus, aut omnes praeter QOS, aut exceptis quibusdam aliis personis, reliquas omnes usu alicujus rei excludendi. Priore P ς eatu res in PROPRIETATE; posteriore Ha CONNUNIONE POSITIVAmuhio esse dicitur, quae vel AEQUALIS est, quando aequale omnibus jus in re communi competit, vel INAEQUALIS, quando alter altero
plus minusve juris in illa habet. Itemque vel PERFECTA , quando omnibus in re communi jus per etiam est, vel IΜPERFECTA, quando nemini tale jus perfectum est, qualis est inter milites exercitus, 9uibus certae pecuniae summae praemium a principe destinatum. Si nec uni, nec pluribus, jus animusve est, alios usu rei, nondum Na a,
685쪽
ab ullo possessae, excludendi: res in CoΜΜUNIONE NEGATIVA est, quae sola dominio opponitur, quia tunc res in nullius dominio est constituta.
In hae sola saeuitate, usu alicuius rei alios excludendi, dominium consistere palam eli. Oinnia enim reliqua dominii elsetta, quae alias in deliniti ne dominii enumerari lesent, ita separari possitnt a dominio, ut nihilominusquis inaneat dominus. Sic e. g. Druitatem , omnem ex re utilisaiem precipi ad , constituto usuiructu a proprietate separari, animadvertimus, salvo dominio. Facultatem labere de re disponendi non competere pupillis, notum ac pervulgatum eli. Et hos tamen dominos rerum rum este, nemo negaverit. Unde S neca de Benef. VII, Ia. Non est asgum n- tinn, ideo aliquid tuum non esse, quia Pen
dere non poler, quia consumere, grata mutare in deterius, aut meliu . Tuum enimes etiam , quod sis certa Iege turam es. Deanique & facultatem Unicandi rem comis motarum vel depositam a tertio possesesbre, domino ademtam esse Observamus, multis locis, ubi obtinet juris regulae Hana mis hand --ren. Quum ergo definitionem id duntaxat ingredi debeat, quod ad rei essentiam ita pertinet, ut abesse nequeat, tublata vero saeuitate alior rei usu eaeludendi illico quis dominus esi se desinat: dubitari nequit, quin haec sinta dominii definitionem ablolvat. Idque velle existimo Arrianum diis M. Diff. II,
1. dum dominum definit, τον τυν ὐπ' ἄλλων σπουδαζεπινων η ἐκκλινε ais ν
Τα ἐξουσι , qui, quae assi expetenda sugiendaque censent, in potestate habet.
g. CCXXXII. Iam quum ipsa ratio nos convincat, Deum com didit se homines: CXLVIs, I . seqv. eumdem sane volui me etiam, ut exsisterent, manifestum est. Quuinque qui finem cupit,
is & media velle videatur: consequens est, I. ut homines rebus omnibus, ad conservandam eorum exsistentiam necessariis , quas haec tellus producit, uti frui voluerit. Praeterea quum Deus homi
nem , animal praestantissimum , insigni prae reIiquis amore prosequatur : Phil. mor. Hem. g. CLYχχ. 9 dubitari profecto non potest , a. quin & felicitate ac perfectione nostra delectetur, c f. LXXX. a
deoque & iis nos frui velit, quae vitam nostram reddant perfectiorem, seliciorem, ac suaviorem , dummodo 3. rebus creati S non ab
Dubitatum est a quibusdam, an& brutis, quae sine dolore destrui, usi-husque humanis adhiberi nequeunt, utiliteat ad vitam conservandam Idque haud pauci negarant, quod & iniuriam his animantibus fieri millim.rem, &brutorum non uius, sed abusus e Te videretur, si quis, ut carne eorum Ue cain nar, ea jugulare non dubitet: maxime quum & sine feralibus illis epulis vitam e m ervare possem homines. Adiunt a- Id, esum carnis α minus Ialubre ax cole,& homines efferatos reddere, idque inprimis ursiste novimus Pythagoram, Jc postea Porphyrium tit lia uir mii amnia. Vid. Sehesser. de philos Italica Cap. XIRSed r. tota illa hypothesis, quod injuria& brutis inserri pollit, nititur alio errinre de transmigratione animarum, seu μα λκαia , , communi, quia n
biseum habean , animae iure, uti voca vit Pythagoras apua Diog. Laerti VIII, 3. quod explicaturus Empedocles apud eumdem Laert. VIII, 77. An
686쪽
Nam, n emini, fueram quondam puer,mque puella, Plantaque, O ignitus piscis, perni
Add. Iamblich. xui. Dinag. XVIR nia. 1o8. Porphyr. vit. Pythag. r. I 88. seqv. Sed salsum est, ullam nobis cum brutis esse juris communionem, f. m. atque hine falsum etiam, Mutis fieri ini riam, L. Non ideo abstinen tum est a rebus, quia iis carere possumus, quia Deus nos non modo esse , sed suaviter vivere cupiti Nec is usus abusus eli, qui Dei voluntati non refragatur. Denique s. insilubritas illa, quam urgent, nec latis probata eii, & procul dubio non a moderato carnis uia, sed ab ingluvie, ik rerum creatarum abusu, quem dc ipsi Mauramus, proficiscitur.
IGIS. CCXXXIII. Quum ergo Deus omnia, quae ad conservan- Initiodam suaviterque transigendam vitam humanam pertinent, utenda omnia i Rfruendaque dederit hominibus: . CCXXXII. procul dubio etiam commu voluit, ut nullus earum usu ab ullo excluderetur: adeoque s. ex D QRς Π intentione Dei initio rerum omnia in negativa communione, adeoque 6. vere in nullius dominio fuerunt constituta. s.
conditionem describum non modo sacrae litterae, Genes. I, 28. s. Verum etiam politae, qui oc eo nomine lauda. runt saeculum aureum, quod illo tempore, uti ait Virgil. Ge g. L, v. Ix s. Nulli subigebanι -- coloni, Nec signare quidem, aut partiri timue
f. CCXXXIV. Quod ipse Deus voluit, id voluit sapientissime, ac Sed ab ea
proinde illud sine summa necessitate mutari ab hominibus non debuit. discedere Quum vero & leges divinae adfirmativae, qualis est illa, ut res om- licuit, ur nes creatae veluti in medio positae omnium usibus pateant, exceptionem ob necessitatem admittant, g. CLIX , s 8. in censum au- - μ 'tem hic veniat non modo extrema necessitas, sed & illa, quae efficit , ut vitam suaviter ac commode transigere non possimus: S.CLVIII, sq. f. CCXXXII, a. consequens est, 6. ut, urgente necessitate, homines a negativa illa communione discedere, adeoque T. dominium , quod communioni illi opponitur, ν. CCXXXI. introducere omnino potuerint. f. CCXXXV. Iam facile quidem patet, si intra paucos stetisset Quae ne humanum genus, nulla circa primaevam illam ac negativam re- cei rum omnium communionem mutatione opus fui sse futurum, suffi- hQ φη ciente quippe omnibus naturae ubertate, ad vitam si non suaviter. '
ras erat: in meditim quaerebant: ipsa- qne tellus Omnia liberiar, nullo poscente, ferebat. Negant ergo, tum ullos agrorum fines, ullos limites fuisse, rebus adhuc in medio positis, ac universi humani generis usibus ita relictis, ut nullus earum ulu excludi potuerit.
687쪽
xi m ' at coni modo saltim , & qualiter tolerandam. At ex quo, perunt, ἡ,aud. Versum terrarum orbem δispersis , & in innum cras familias distrae si iis hominibus, quaedam res non lassicere omnibus coeperunt; qua dam omnino ob insignem copiam suffecerunt: ipsa homines impulit necessitas , 8. ut in ea , quae non omnibus sufficerent, domi
nium aliquod inducerent: s. CCXXXIV. . 9. solis inexhausti
usus rebus, quas in dominio esse nulla jussit necessitas, nec non Io. rebus , nihil ad vitam conservandam suaviterque traducendam pertinentibus, in pristina communione negativa permanentia
Ei Isine hujusinodi res commune esse jure naturali dixerunt iureconsulti, g. r. IV. de rer. divis S quidem non ira, sui piissica, quae in patrimonio sunt alicuius populi, sed ut ea, quae primum a n rura prodita sunt, ct ιn nullitis adhue dominium pervenerunt, uti ait Nuratius L
Iq. r. D. M a M. rer. dom. Nimirum hae res Omnes, quamvis optimae Omnium ac pulfherrimae, tamen ob insi
gnem copiam in primaeva illa ac negati a communione permanserunt. Hinc Petron. Satyri Cap. C. Liud non commune es, quod natura optimum feeit S. omnibus lucet. Luna, innumeratilibus e mitara siderius , etiam stras ducis ad Iam
publico tamen manam. Nec masis quis quam adsectit dominium in muscas, mures , glires, vermes, aliaque, quae vel noxia humano generi, vel cum nulla salti in utilitata conjuncta sunt.
1.1; ω S, CCXXXVI. Sic ergo dominium, sublata negativa comm itim hoe nione , in Vexit ipsa necessitas. Illud vero humani seneris insti-
non injin tutum II. cum nullius injuria fuisse conjunctam , vel inde patet , num esse. quod in communione negativa nulli mortalium sit jus , alterum
rerum usu exeludendi , S. CCXXXI. adeoque cuivis licere oporteat, rem quamvis nullius ita sibi vindicare , ut deinceps nemini illius usum concedere cogatur, sed eam sibi detinere, suisque seponere usibus possit D.
Nam in quo alteri nullum ius animusque est, me usu rei exesudendi, illud est nullius. At nullius essis desinit, simul ae eam usibus meis adhibere, ac iure a Deo mihi concesso uti statui. si . CCXXXII. Nam quum is me laedere dicatur, qui me impersectiorem infelicioremque reddere conarur : s.
XXVIII., procul dubio & is molaedit, qui eo, quod vitae servandae sua iterque traducendae caussa semel in hi vindicavi, me privare non dubitat. Hinc idem hic contingit, quod de theatro , quamvis Positive communi, ait Arrianus dissert. Din. II, 4. os, vo δὲ
σινἀάὐlia' Age, commune nomen est the triam omnium eivium ' In eo vero, si eonfederint, e Leo, si libet, aliquem eorume irim. Et Seneca de Benes VII, Ia. Pr pterea non mentiar, si dicam , me habere in equeskibus Bes . Sed quum in theatrum veri, septena sunt Hiiesria , di iure habeo laetim illic, quia Iedere miai licet rci non habeo, quia ab hir, qμibuscum Ius mihi tui cοσmune est, occupatus es.
688쪽
6. CCXXXVII. Quum ergo homines, coacti necessitate, inve- Ex eoxerint rerum dominium : s. CCXXX V. hoc vero vel in commmnione positi Va, Vel in proprietate consistat: I. CCXXXI. consequens est, I a. ut, ex quo a communione negati Va discellum, om- eommu
nes res vel positive communes pluribus, Vel singulis propriae esse nes, vel coeperint, & II. communio quidem nata iit inde, quod plures propriὸ eamdem rem pro indiviso possidere, omnesque alios ejus ulu excludere statuerunt : I . proprietas vero vel initio statim ex rerum nullius adprehensisne ac possessione, vel ex post facto ex divisione vel cessione rerum positive communium traxerit originem. Id procul dubio initio statim s
ctum, quum gentes & familiae la diverias terrarum partes secedere coepe runt. Tune enim alia familia aliam regionem sibi communiter pro indiviis tantisper vindicavit, donec urgente n cessitate res eommunes dividerent, vel ex pacto singulis, quantum indigerent, occupandi iacultatem darenti Piurium sine gentium , quae initio totas provincias communiter pro indivise possederint, mentionem faciunt veteres, Vel uti originum Iustin. XLIII, I. Scytharum cic Getarum, Horati Carm. III, 2 . Germanorum I acit. Germ. Cap. XXVI. ineolarum insulae Liparae, Panchae rum & Vaccaeorum Diodor. Sic. Biblioth. V, s. o 4 .
f. CCXXXVIII. Et quidem, si tanta esset generis humani se- Cura
licitas , ut omnes peraeque virtutis amore flagrarent e sane ne- commu
que dominio, neque pactis ullis, indigeremus, quia i c nihil ha- MOno ex bentibus nihil tamen, quod ad conservandam suaviterque transigendam vitam pertinet, esset nobis delatarum. Quum enim tunc somo hominem, tamquam seipsum , amaturus, eique ultro facturus fuerit '
esset omnia, quae tibi ab altero seri cupit: quid opus esset domi
nio inter amicos, quorum omnia communia sunt ' Enimvero, quum pro praesente rerum humanarum indole vix sperandum sit. aliquam multitudinem virtutis adeo studiosam esse futuram , ut alterius utilitati non minus, quam suae, serviat e facile patet, I s.communionem positivam naturae hominum, qualis nunc est , non congruere, adeoque eos , I 6. cur ab ea quoque discederent, causi
las non poenitendas habuisse s 2.
hujusmodi aliquando obsereatam mem in rant, ii simul homines illos suisse eximia virtute praeditos, posuerunt. Id l, ne jure dixeris de ecclesia Hiero lymi. ana. Aff. IV, 31. Nec eredibile fore suspicati lunt poetae, quod de Comminnione illa tmer homines aurei saeculi retulerunt, nisi simul illos fingerent virtuus ac honestius itu psissimos fuisse, qui,
Sponte sua, sine tega, fidem realimet
Porro Scymnus Chius communem hiniusmodi rerum omnium usum tribuit Scythis nomadibus ultra Maeotin , scd eoclem simul vocat τὰς reponat Is Mamr-τους, gentem piissimam. Sed dc a P thagora institutam Ierum cominu mo
689쪽
nem ex justitia, tamquam ex sente, pro- virtute, pietate, justitia, etiam comm Inunalle, tradit Iainblich. νιt. Pythag. nioni non esse locum, facile unusquil- fgm. CLXVIL Refrigescente itaque que intelligit.
. CCXXXIX. Ex quo sinul patet, quomodo invecta sit rerum
proprietas, & quot sint modi illam in certa re adquirendi. Res enim vel adhuc extra dominium est, vel jam in alterius dominio constituta. Si prius: tunc modos adquirendi cum Grotio Vocamus RIGINARI os, quibus quum vel substantiam. in nullius dominio constitutam , adquiramus , vel quae ei quacumque ratione accedunt, incrementa : priorem adquisitionem OCCUPATIONEΜ, posteriorem ACCEssIONEΜ adpellamus. f. CCXL. Sin res jam in alterius dominio sunt: tunc vel in plurium commvnione sunt vel in proprierate singulorum. f.CCXXXI. Priore casu res communes in proprietatem rediguntur per DIVISIONEM & CEssIONEM ; posteriore per TRADITIONEM. Neque ullus est dominium adquirendi modus DERIVATI v Us, quin ad hos paucos quam commodissime reserri possit. 'f. CCXLI, OCCUPAT io est adprehensio possessionis rerum nuralius. NULLI Us vero esse dicuntur res, in quibus vel nemini v quam alios usu istarum excludendi jus fuit, vel de quarum salti in clomino nihil certi constare potest, vel in quibus denique posse csese ultro jure alios usu earum excludendi abdicavit, quae PRO DL- RELICTO HABITAE dicuntur. Quum ergo in rebus nullius nulli sit jus, alios earum usu excludendi S. CCXXXI. consequens est, IT. ut quae nullius sunt, merito cedant occupantibus, nec tamen I 8. id intelligendum sit de rebus amissis, furtim vel vi surreptis, imminente nauseagio jactis, per bruta ablatis, quae neutro leniures nullius dici possiant, quum & habuerint antea dominos, dc hi dominio suo sese ultro numquam abdicarint. ine recte de piscibus, a se in
mari captis, plsilosophatur Gripus pillator apud Plautum Risu. IV, 3. v. 32. dum suos illos fustos contendit, quod a nemine eorum usta jure excludi possit Ecquem esse dices mari pistem meum 'suor quum capio, Aquidem cepi, mei funiihabeo pro meis: Nee MANU ADIERUNTυR , neque illis partem iussiquam pes uiat. In foro palam omnes vendo pro meis venalibur. At pessime ille sibi ex eadem ratione vindieat vidulum, naustagio amissium N a se mari extractum, dum ait: In manu non es mea, Ubi demisi rete viqise hamum, quidquid haesit, extraho. Meum , quod rete atque hami nacti sunt, meum potissimo est. Cui recte v. 42. obvertit Trachalio lQuid ais, impudensa
Aufus etiam comparare viaiauran cum
S. CCXLII. Diuili ed by Corale
690쪽
C p. IX. DE OFFICIIS ERGA ALIOS HYP. 1 os
. CCXLII. Quumque occupatio sit adprehcnsio possessionis re- Οceup vim nullius, g. CCXLI. possessio vero detentio rei, cujus usu so fram- alios excludere statuimus: f. CCXXXI. facile patet, I9. occu- m0 αpationem animo & corpore simul fieri, & ao. nec solum animum sufficere ad rem occupandam, si alius suo jure uti velit, nec zo. 'μ' solam adprehensionem sine animo alios usu rei excludendi: saepe tamen a I. tacita hominum conventione pro adprehensione haberi declarationem animi sibi rem habendi, cum signis quibusdam . in sensus incurrentibus , conjunctam ).
sie adprehendisse videtur praedii
possessionem, qui vacua possi ilione, non quidem singulas glebas circumambula Verit, L 3. g. I. l. 68. D. O l. 1. C. de --ctu. vel amur. que led titulum adfixerit, se-itucam e ianua, Caesipitem ex agro, ramusculum ex arbore exciderit, simulque testatum praelemibus secerit, se id animo praedium sibi tamquam suum habendi facere. Quum vero eX con entione tacita haec signa effectum habeanuea sane non sunt arbitraria, adeoque is,
qui iaculum immisit urbi a civibus d
Ieriae, non magis videtur occupata urbem, quam venator seram, quam jaculo petitam, nec occidit, nec Vulneravit.
Atque inde decidi poterit lis Andriorum& Chalcidensium, de Acantho occupata inter se decertantium, illis urgent bus legati sui tollertiam, qui quum loeursu a legato Chalcidensium super.iri animadverteret, jaculum portae prior infixerit: his contra nitentibus, urbes que iaculis occupari, negantibus, adeoque Acanthum tibi vel ideo vindicantibus , quod a tegato suo prius esset introita. Historiam habes apud Plutariactum Graee. XXX.
f. CCXLIII. Quum porro omnia, quae nondum in ullius do- Et quiminio sunt, possint occupari: g. CCXLI, II.) perinde profecto dςm
erit, sive toti terrarum tramis, dominio vacui, a pluribus; sive res singulares a singulis occupentur. Et priorem quidem occupationem ieri.kia PER UNIVERsITATEΜ; posteriorem PER FUNDos fieri, ait Grotius persum de jure belli ct pae. II, a. q. Quia vero, qui totum occupavit, sin- dos. gulas quoque partes occupasse censetur: Consequens est, II. ut intractu terrae, a pluribus, veluti populo, per universiitatem occupato, nihil omnino sit nullius, sed omnia, quae illius ambitu continentur, si a singulis occupata non sint, ad populum uniVersum, vel ad ejus rectorem, pertinere merito dicantur ).
) Hine in aliquo terrae tractu singuli possum res singulares tamquam sibi proprias possidere, quum tamen totum territorium sit populi vel reipublicae. Dio Uan lost. in Rhodiaea xXXI. η χα
ρ fluentium quissise rerum suarum domiis nus es. Plura eam in rem veterum loca adcumulavit Grotius de are belli pacII, 3.
g. CCXLIV. Hinc nemo nega erit, a . s TIONEM, AUCUPIUM esse species Occupationis, noci modo in I pisces,us