장음표시 사용
701쪽
Iris I UR. NAT. ET GENT. LIB. I. sex φης' tulimus. 6. CCL. Nam 89. plantae & arbores, antequam eoalue ubis es. runx , procul dabio citra notabile dispendium separari, adeoque a domino jure vindicari pos Iunt. S. CCLVII, 67.) Contra 9o. illae,
quae jam coaluerunt, nec non 9 I. sementa in agro sparsa quum commode separari a fundo non possint, nec tamen pretium ad tectionis admittant, domino soli adquiruntur, praestita aestimatione tum arborum seminumve, tum impensarum in culturam factarum ,
S. CCLVllI, 7o. seqv. nisi 'I. polleriore casu soli dominus me si sem pro justa pensione ei, qui agrum suum consevit, relinquere ma-
Cujus rei iustas ae idoneas caus rem exspectare liceat. Tune sane domissas habere potest dominiis agri. Ut eo no inutilis esse pol set messis, adeoque proce, si agrum alter male coluerit, male- illo militaret axioma primum. S. que conseverit, ut messem parum ube- CCLVI, 66.
Circa I. CCLXV. Postremo, quod ad ARBOREM in confinio positam attinet, is qui illam plantat, in id consentit, ut ramorum pars su- ,hah; ' per Vicini aream propendeat: dc vicinus, qui, dum alterum usu a positae. reae suae ocludere posset , id non facit, itidem in id consentit. Quum ergo accessio, utriusque consensu facta, rem reddat communem: f. CCLVI. consequens est, 9 q. ut arbor talis sit utrique communis , pro indiviso quidem . quam si v stat in consilio, pro diviso, simul ac eruta est, ac proinde 9 priore casu fructus & solia , 9 I. posteriore ipsa ligna pro rata inter utrumque vicinum merito dividantur .
'ὶ Hanc simplicitatem maiores . - de a u. reri iam. Germanicae enim ori. sti praetulerunt juris Romani sit btilita- ginis gentes magis ramorum, quam ratibus de alimentis, quae per radices at- dicum, habuisse rationem, ostendimus trahant arbores, ipsamque paullatim m. in Elam. jur. Germ. II, 3. εβ. . tent earum subtantiam, L 2 s. g. A. D.
DE DERIVATIVIS DOMINII ADQUISITIONIBUS, QUAE VIVO PRIORE DOMINO FIUNT. S. CCLXVI.
Transi Io C Emel adquisito dominio, aliquando mutatio quaedam eonti ad adqui- I git, ut alius in re quadam adquirat vel proprietatem, vel domisHones nium, quum antea horum nihil haberet. Idas ADQUISITIONES nos MyΦ'-xi' supia DERivATIvAs appellavimus. 9. CCXL. I m quum res, inqua
702쪽
C p. X. DE DERIVATIVIS DOMINII ADQUIS. i 1
qua proprietatem adquirimus, antea communis; in qua dominium primum consequimur, antea alicui propria fuerit: quoties ex re communi partem nostram accipimus propriam, tot Ies DIVIII N ΕΜ, quoties totam soli adquirimus, CE ssIONEΜ; quoties denique res alterius propria, eo Volente, in nostrum dominium tram sit. TRADIT io NEM fieri dicimus Paullo latius quidem alias patet
vocaculi Cissio Nis notio, ut omnem iuris vel actionis transt uionem in alterum signifieet. Enimvero quum tunc fere lub .ιhr i. ar comprehendi pol st, hic paullo armoribus limitibus circumscribimus significationem vocabuli, ut sit transueto Iuris ac dominii, pluribus eo-munis , in unum ex socus, reliquorum consensit, facta. Hinc si e. g. coheredes no men aliquod hereditarium totum in unum ex coheredibus transcribunt, cEs sissx illi hoc nomen dicuntur.
f. CCLX VII. omnibus his casibus id, quod antea nostrum fuit, Per eas
Vel totum, Vel pro parte , nostrum esse dc sinit, & in alterius domi fit aliena nium vel proprietatem transit: id quod vocamus AMENATION ΕΜ , μψ ς ΟΠ eaque, si ex anteriore adquirentis jure proficiscitur, NECEssARIA ; zi ζ' si de novo, consentiente utriusque Voluntate , decernitur, voLUN- luntaria TARIA adpellatur ). Utraque vero eiscit, ut alius in alterius lo- vel pura, cum, adeoque & in jus circa illam rem, dc onera cum illa conjun- Vel condi: cta succedat. Sic & alienatio, quae a nulla circumstantia suspendit x nou. transsationem dominii, PURA; quae suspendit, CONDIT IONALIs dicitur Sic e. g. necessaria est alienatio
rei communis, quae fit, socio ad divisionem provocante, quia socio, ursanti divisionem, in ea jam antea ius fuit. Necessaria item alienatio rei alicui oppignoratae, quippe quae itidem fit ob ius er ditori in illa re antea constitutum. Comtra voluntaria est alienatio aedium, quasis, qui alibi lares positurus est, vendit,&in quibus nemini omnino quidquam iuris est. Ita explicanda est divitio, quam& Romana jurispruduritia agnoscit, LI. D. de fiand. dor. l. 1. g. I. D. de rebus eorum, qui sub ttit. I. II. LIq. D. fam. re
risc. & alibi passim.=. CCLX VIII. Quum ergo voluntaria alienatio aliter , quam Fausutroque consentiente, fieri ac intelligi non possit: consentire vero vel in liceat in alienationem tum P RAEsENTEΜ , ut dominium nostrum in alterum, vivis nobis, transferatur , tum FUTURAM , ut quis post fata demum nostra possessionem rerum nostrarum omnIno con sin
uatur, denique ille consensus in futuram alienationem vel VERU sit, vel ex FINE & INTENTIONE hominis colligatur: a ex priore successo testamentaria; ex posteriore intestatorum derivari solet. Jam de alienatione praesente, sequente capite de futura erit dis I
703쪽
Ad alienationem ergo futuram reserimus eam, quando post mortem domum bonorum nostrorum possesso ad heredes omnino devolvitur. Id si fit, nobis virin id VERE volentibus, volumias haec vocatur resamentum, ipsaque successio te mentaria audit. Sin ex finentque intentione morientis eolligitur, itulum hereditatem in hos potius, quam in alios translatam voluisse, est haec si cessis ab intestato. Iam utrique successioni obstare videtur, quod nemo possit aliquid velle in illud tempus, quo velle amplius nequear,nec alienationem fieri hoc modo posne a vivo, quia nec ius nec dominium in heredes vivus transferat, nec a mor tuo , quia hic, quod ipse non habeat, in alium transferre nequeat. Unde ει testamenti factionem juris naturalis esse n
gant plures viri doctissimi, vesusi Μerili. Obs VI, 13. Thomas Noe. adiit. Inst.
de tisi orae P. I 73. Gotose. de Coccei. dig. de tisam. prine. Pare. I. g. XXII.μευ. Quorum argumenta si verae morientium voluntati, i. e. testamentis, obstant, multo magia obstabunt praemiumtae, ex qua successionem ab intestato repetunt, adeoque tota illa, quam hic inculcamus, AL ENATIO FuTUR A in ζό- ιυλ erit. Sed uti facile largimur, haec urgumenta penitus evertere testamenti
factionem , qualis jure Romano prodita est: Uid. exere. mstri de resam.jure Germ. mrct. lim. circumgeripta g. III. ita non obstant dilpositionibus de futura luccessi ne omnibus. Et de his vero quousque secundum rectam rationem porrigantur , capite sequente dicemus.
Quid aia f. CCLXIX. Ad proprietatem a communione fit transitus per Wisio, & DIVISIONEM , S. CCLXVI. quae est adsignatio partis , cuivis
cur ad ciorum ex toto Postive communi competentis. Quum enim socius eam Cui usu rei communis alios omnes, practer socios excludere possit. S.
V p in CCXXXI. consequens est. I. ut unusquisque sociorum usum rei,seeii ' pro parte ad se pertinente, petere, adeoque a. ad divisionem pro-Vocare possit; quin ut 3. eo minus audiendi sint reliqui, hanc di-Vistonem impedituri, quo minus praesenti generis humani condi
cioni convenit positiva communio S. CCXXXVIII.
Quum enim eommunio illa consistere tantum possit inter hominas exumia virtute praeditos, ac proinde rem- gestente caritate ae justitia, statim una oblanguescere illam oporteat : g. CCXXXVIII. ) qui fieri posset, ut no stris temporibus diu duraret communio Quis sociorum non invidet socios quis
rem communem tam diligenter curat,
ac propriam quis non sterum, aliquid,
in rem communem quod sit, acturum,
non impediti quis reliquis partem lucri
interveriere non studet Inde mille jurgia , ceu ex instituto adversus comm nionem Platonicam demonstravit Aristoti Polis. II, i. Ut adeo recte Romani
societatem ac communionem matrem
dixerim discordiarum , ac proinde Cui vis sociorum dederint facultatem ad divisionem provocandi, i. 77. S. I. D. M
Quomst CCLXX. Res porro communis vel DIvIDUA est facile, vel 40 8 iNDIVIDUA , quae vel ob rei naturam , vel legibus aut moribus Obia laui, stantibus, in Partes scindi non potest. Provocante ergo socio adsiψε indi- divisionem rei, sua natura dividuae, fi nihil est aequius, quam ut
704쪽
c p. X. DE DERIVATIS DOMINII ADQUIS. 119
tot fiant partes, quot sunt socii, resque sorti divisoriae committa tuta Individua autem res s. vel uni sociorum, qui solvendo est, I lurimum ve licitatur, quem ve aetas , vel sors reliquis praetulit, re- inquenda, ceterisque praestita aestimatione, satisfaciendum, vel 6. optimis conditionibus vendenda, pretiumque inter surgulos prorata dividendum , vel T. ejus denique usus ungulis per vices concedendus est. Sie serii rem in dividunda Pesae
stina commisisse novimus Hebraeos, eamque in paries stidisse, quod provincia ratione tribuum esset dividua. Contra inter statres coheredes saepe contingit , ut unus praedium individuum, vel volentibus reliquis, vel serie adjudicante , certo pretio emat, & ex reliquis partem quisque pretii accipiat. Quin eodem cassi laepe contingit, ut si nullus coher dum tam sit bene numatus, ut reliquis satisfacere posse videatur, praedium e maneo optimis conditionibus vendant, pretiumque inter se dividant. Deniquo alternum rei communis usum , quem a licubi vocant die Mur schirti , aliquando Datribus illustribus plaeuiisse, obl. vant Diether. in tantin. Thesauri Besold. voce Mushiri. v. p. 437. Weliner. Obsyras. ibid. p. 37o. Exemplum insene in domo Saxonica habes apud Mulieri in Saecus annal. p. zo3.
g. CCLXXI. Ceterum, quum in re communi vel par omnium Aequin jus sit, vel alter altero plus minusve juris habere sol at S. CCXXXI. facile patet , d. divisionem vel AEQUALEM Vel INAE- .inti';
QUALEM esse, & 9. in priore omnes ad partes aequales, Io. in po- dicision. steriore ad inaequales vocari. Quia Vero ipsa naturalis hominum rerum aequalitas id ab unoquoque exigit, ne in iis, quae jure perfecto peris, pluribus competunt, prae altero praerogativam sine justa caussa ad- ςommu
rectet: f. CLXXVII, s. nemo non intelligit, i I. divisionem in Riv dubio in acquales partes fieri debere , nec II. ) quemquam sibi poscere debere praecipuum, nisi jus suum luculenter probare possit ).ίη) Tale jus postendi potest alicui competere ex lege, ex pacto, Ec ex ultima prioris pos letioris volunt te , non autem ex majore vi dc potentia, quam tamen, tamquam justam praerogativae inter dividentes caussam, admittem
videtur Hobbesius, de eme III, Is.sequ. quamque ipse satis incommode vocat fomtem naturalem. Enimvero sic nulla seret ratio, cur non aequissima dici possit diviso a leone facta apud Phaedr. Fab. I. s. qui praedam partiturus inter venationis .eios: Ego, inquit, primam tolla, nominor quia leo et Secundam, quia sum Drtis, tribuens mihi r m, quia plus valeo, me sequetu ter
Malo a Daetur. si quis quartam refige
Sic totam prasdam sola improbitas abμι-
Hanc divisionem quisquis aequam & iustam dixerit: nae illum & Hob sit sortem naturalem probaturum, confidi
s. CCLXXII. Sed hae quidem regulae ad communionem PER An & H
705쪽
ret FECTAM pertinent. Praeter illam & IMPERFECTA datur, quoties
Ebho nulli sectorum Iure communi jus persectum est. S. CCXXXI.
inuri iuri Quum Vero ita res ex alterius benevolentia pluribus fiat commu- est obsera nas: consequens est, I a. ut nunc in hujus arbitrio sit, aequales parvandat tes faceru, an II. pro qualitate meriti uni plus, alteri minus tri inbuere malit, injusti rumaque proinde I . sit querela ejus, qui alterum minoris meriti hominem sibi aequiparatum esse, clamat, Matιh. XX, II. vel I s. qui ipse sibi de suis meritis sudicium temere ad rogat, vel I6. beneficia, uni vel alteri concessa, ad exemplum
trahenda, existimat. Et haee est i IIa justitia difbibino
vel διαHωλκῆ, comes earum virtutum,
quae aliis hominibus utilitatem acuerunt, ut liberalitatis, misericordiae, providentiae reiaricis. Groti de 3ure belli pac. LI. g. r. qui & hanc justitiam non semper observare proportionem compara tam, quam geometricam vocant , adeo que hanc Ari totelis doctrinam esse ex eorum genere, quae saepe Iocum habent, non semper, recte observat n. I . Nec Grotii lententiam evertit Pusend.
de ture nat. O gent. I, 79. quippo qui loquitur de distributione eorum, quae pluribus bene merentibus iure periecto , veluti ex pacto vel pronuit, debemur. Tunc verum omnino est, quod stribit
tione esse illa, qui sis deterior. At in iis, quae ex sila benevolentia proficitcuntur vix haec naturae lex urgeri potest : nec de injuria conqueri poterant veterani , quos idem Hadrianus te invicem in babneo deseiora jusserat, qui aliquot diebus
ante , unum ex illis, membra marmoribus atterentem, servis & sumtibus d naverat, Spartian. Hiar. Cap. M II, quia beneficia non sunt ad exemplum trahenda.
Qui dees- . CCLXXIII. Si res communis uni socioriun a reliquis totaso rei attribuitur, ea vocatur CE ssio. Quare, quum ita unus in reliquo- Coin v rum omnium locum succedat: consequens est, IT. ut & in eorumdem jura circa eam rem, nec non I 8. in onera & incommoda, cum
illa conjuncta, succedat. . CCLXXII. Quin ex eodem recte intulerunt jureconsulti Romani, I9. easdem omnino exceptiones orponi posse cessionario , quibus aciversus cedentem locos fuisset foturus. I. F. C. de bereae vel a I. venae oblἰgaiio S. CCLXXIV. Quum denique, sive dividatur res communis, sectoriun sive uni sociorum tota cedatur, id videatur agi, ut ii, qui rem R. iv ς' per divisionem vel cessionem accipiunt. ejus dominium, adeoque es,'' facultatem, alios rei istius usu excludendi, consequantur: f. praestan- CCXXXI. 9 per se patet, Io. utroaue casu socios emcere debere. dum. ut ei, in quem res translata est, illam habere liceat, adcoque a I. illos huic ad praestandam evictionem. Jc , a a. si ab alio jure & sine culpa possessoris evicta fit, ad omne damnum res ciendum Oh- strictoS
706쪽
CΑi . X. DE DERIVATIVIS DOMINII ADQUIS. in
strictos esse, a 3. dummodo suas portiones salvas habeant, dc aialteri res titulo oneroso obvenerit .
quae Zc in traditionibus locum invenit, ex ipsa aequitate naturali fluit, quamvis EI multa, non tam de novo adstruxerit, quam illustrationis caussa addiderit jus civile, quae ad ejus formam, & effectum pertinent, e. g. dum requirit, ut quis suo nomine rem in alterum transhuerit, ut poste r litem auctori in tempore d nunciarit, ut res ex causta contractum antecedente, di quidem non i malore, sed iure, evicta sit, cetera. Haec omnia enim ex iisdem, quae praemisimus, principiis prono alaeo fluere, nemo non inintelligit.
s. CCLXXV. Progredimur ad TRADITIONEM, qua dominus, Daditio qui jus dc animum alienandi habet, dominium in alium, illud ex quid' dc justa caussa accipientem , transfert. Dominium, dico. Quamvis enim Ru si jus Romanorum ipsam rem, ejusque possessionem, transferri jubeat, nee prius ullum fere jus in illa re naici patiatur: l. ao. C. ac paci. domi vix tamen probabile est, hanc subtilitatem probare ius naturae c nium n, gentium, uti recte observant Grol. de jure belli G pac. II, 6. I. cessaria la. II, 8. 2 s. dc Pusendorff. de jure nat. ct gent. IV, 9. 6. quum , ipsis
fatentibus jureconsultis, nihil tam conveniens sit naturali aequitati, quam voluntatem domini, volentis rem suam in alium transferre , ratam haberi. A. F. IV. de rer. divis l. 9. D. de adqu. rer. dom. Ex quo Colligimus, as. omnem voluntatem domini de dominio rei suae in alterum transferendo, sive expresse declaratam, sive ex certis signis elicitam, pro traditione ede, dominiumque in alterum valide
olim promiscue exegisse videmur. Tr ditio enim erat tantum rerum nec man
cipi , Ulpian. Tu. XIX, 7. veluti pra diorum provincialium. Simplic. inter rei agrar. scripti p. 76. Res mancipi plene alienabantur per aes Sc libram, ita, ut facto nexu & mancipio illico transiret dominium. Varro de lingua Lar. IV. Ex eo ergo tempore demum inter Romanos hoe jus invaluit, ut dominium sine traditione , vel potastionis datione non transiret, ex quo rerum manciti & nec
mancipi, dominiique Quiritarii & b nitarii diserimen sustulit Iustinianus, L
f. CCLXXVI. Quum ergo omnis voluntas domini de dominio Quomo- rei suae in alterum transferendo pro traditione sit, dominiumque in alterum valide transferat: f. CCLXXV, as. consequens ei
ut 26. perinde sit, sive quis absens rem verbis litterisve intervenientibus , sive 27. praesens de manu in manum, live 28. per inductionem in rem , sive a9. per longam brevemque manum , siVe 3 o. adhibito certo symbolo, inter homines alicujus provinciae rece
to, A. CCXLII, ai. tradat. 3I. Ut nihil obstet . quo minus Heraeceii Elem. Iur. Natur. Q dc
707쪽
Re non ex omni Cauta transfer tur dominium
iaci I UR. NAT. ET GENT. LIB. I.& jus sive traditione, sive quasi traditione in alium transferri possit. ) Equidem traditio VIa 6mbolica
ve ipsis quidem Romanis erat ignota, eu Patet ex i. r. f. pen. D. de a u. possI s. g. 6. D. de a M. rer. dom. l. 7 . Diri. r. emt. At multo acutiores hac in re fuerunt Germanicae originis gentes, quae in traditionibus 8c investituris res fere quascumque pro arbitrio, at praecipue tamen sestucam, baculum, mimum, caespitem, arbusculam, chirothecam, Ecsimiles res adhibebant. Uid. Eiem. nostra jur. Germ. II, 3. 7 .sequ. Quo dc fC TATIO Daniea periinet, G2. X. de c-suet. de qua ex instituto Strauch. Amo ri t. jur. can. ecl. H. Sc Gurissimi a Part. VII. dig. M.
f. CCLXXVII. Quum vero dominus tantum tradere possit, qui jus alienandi habet: ν. CCLXXV. consequens est, 32. ut nullus futurus sit effectus traditionis, ab eo factae, qui vel propter le
gem , vel ob conventionem, vel aliam quamcumque caussam, alienare nequit, 33. multoque minus valitura sit traditio, a non domi
no facta, quum , quod quisque jus non habet, illud in alium trans-serre nequeat . 34. Ut contra perinde sit, sive ipse dominus rem
tradat, sive ejus voluntate, mandato vel adprobatione alius. Attamen hujusmodi traditio alteri ignoranti facta, hune facit bonae mdei possessereni, donec verus dominus superveniens rem suam vindicet. Hunc vero, quid circa rem restimendam o servare, quos fructus retinere, quolite restituere oporteat: multis repertis regulis , ostendere conantur Grol. de Iure bel-B OpM. II, io. Pusendorff. de jur. nas. O gent. IV, I 3. s. seqv. Nos infra luo loco ea de re agemus ex insti-
redire ostendemus ad duas regulas: I. Bonae fidei possetarem tantisper, dum de vero domino non constat, loco do mini esse, ac proinde iisdem juribus uti , quibus dominus uteretur. II. Supervenienti domino eumdem rem exstan tem una cum fiuctibus exstantibus, re, si res non exstet, tantum . in quantum iactus sit locupletior, restituere teneri.
f. CCLXXVIII. Quumque ex justa caussa fieri alienationem in porteat: q. CCLXXV. ipsa res unumquemque monebit, 3 F. in telligi caullim, quae ad transferendum dominium lassiciat, adeoque
S non transire clominium, si cui res ex commodato, deposito, i cato tradatur , multo minus J7. si tradatur precario, vel ex alio tiatulo, pro tradentis arbitrio revocabili. 38. Imo ne quamlibet D
dem justam caussam sincere, si is, cui res traditur, alteri ex pacto non satisfecerit .
- Ubi enim ita fit alienatio, ut alter aliquid praestet 1 ibi eon iis alia est alienatio. Quae quum translationem dominii suspendat: f. CCLXVII. consu-quens est , ut, altero non praestante id , quod promisit, non transferatur dominium, ademae invalida sit traditio. Hinc Romani venditas res traditasque non aliter emtori adquiri statuebant, quam l luto pretio, vel satisfactione alio modo Praestita. g. 4 . Inst. de rer. dimis. Hinc illa Varronis de re rust. II, 1. Grex venditus dominum non mutat, nisi sit aer a m me alam.Quinctiliani Drei. CXXXVI
708쪽
Eiis jure vindicare potes eam rem, evius tia Cap. n. In ιum est, pretium non -- pretium non dedisι t Tertuli. de poenise habere: ad mercem manum e uere.
f. CCLXXIX. Praeterea traditurum rem suam, id animo si Nee semnandi transferendique dominii facere debere, diximus. CCLXXV.ὶ per quis Ex quo patet, 39. nullam esse traditionem, ab infantibus, furiosis. ζο Rnimo mente captis, similibusque personis, quae, quid rei geratur, non intelligere praesumuntur, factam: nec F. per eam transire dominium, si dominus commodandi, deponendi , oppignorandi similive consilio rem alicui dederit: quin ε I. posse sibi unumquemque in re sua
jus aliquod, quod non transseratur, excipere ac reservare, eoque casu εχ. tantum transmitti, quantum is, qui alienat, transmittere voluit.
g. CCLXXX. Ex quo facile intelligitur, φῖ. unde natum sit Do-Ο isod NINIUM ΜIN Us PLENUM. Quum enim per illud nihil aliud intelli- minii mi-gamus, quam dominium , cujus effectus inter duos dominos i naeia Ru Pico qualiter divisi sunt: admodum probabile est, illius originem repetendam esie a traditione cum exceptione, vel reservatione partis
cuiusdam dominii facta. Quo facto, H. binos dominos ejusdem rei .eile oportet, quorum alteri Φs. jus adquiritur, utilitatem omnem ex re percipiendi, aliosque fructuum utilitatumque usu & perceptione excludendi; alteri 66. facultas vel circa dispositionem de illare concurrendi, vel aliquid exigendi, ex quo de agnitione dominai constet, nascitur ).
Posterius dominii minus pleni genus jureconlulti medii aevi vocarunt
ganter quidem , 1ed vocabulis jam semel in schola ac foro receptis. Unde iis re pudium dare intempestivum videretur.
so Romanorum, qui patrem familias hertim maiorem; filiosfamilias heros mi-xores adpellabam. Plaut. Capt. III, s. v. o. Trinum. II, 2.1 3. Asinar. II, 1. 66.
. CCLXXXI. Quum ita comparatum sit dominium utile, ut Eius v major dominus sibi facultatem aliqtiam, vel circa dispositionem con- riae sp currendi, vel aliquid, ex quo cie agnitione dominii constet, exi-ci 3-gendi, reservet: ν. CCLXXX. 46. consequens est, qT. ut, quamvis innumera esse possint dominii minus pleni genera, & 68. res hic praecipue redeat ad conventionem partium: tamen G. si quis sibi a possessore rei traditae stipuletur lidelitatem, dc servitia, &ne res sine suo consensu alienetur, inde nascatur FEUDUM ; so. si canonem annuum , in agnitionem dominii solvendum , IUs EΜPHY- TEUTiCUM ; si denique s r. solarium, pro superficie in solo, nobis reservato, praestanaum, JUS SUPERFiCIEI : quae praecipua &
709쪽
apud plerasque gentes notissima sunt dominii utilis genera.
Gen. XLVII, 13. Hos hodie agrosque Ibor Pharaom emta IURIS SLPE LUCIARII exemplum illustre atque incgne est apud Iullin. last. X ι, s. De FEL DORUM inrigine certant viri docti, dc adhue sub judicu lis et , quaniras commune Euroapaeis fere omnibus factum sit hoc inititutum. Ceterum multa alia esse apud originis Germ. gentes dominii nunus pleni genera , ostendimus In Elim. Iur. Grem. II, 2. 33. Aqrt. IυRis ΕΜνMYTRUTICARII me plum Grues XLGI 26.se F. reperit Iosephus Antisti. Ad. II, 7. quamvis V sAegyptiorum cet. suales potius factos ei
se, existimet Herti aci P ind. jus nat. Ogent. IV, 8. 3. Sed s in eo ponit di crimen agrorum emphyleutieorum di cet sticorum, quod in illis milessori utile ;in his plenum dominium competat: Iuculenter lane probari poteli, dominii partem competitisse Pharaonibus. Eo e. ni in pertinent verba Iosephi patriarchiae
S. CCLXXXII. Si sa. non re ipsa ejusve dominium , sed usus a
liquis, traditur, ei, qui hunc accipit, in re aliena adquiritur sERVIT Us. & quidem s3. si is ustis ad utentis personam Vitamque restrinsitur PERso NALis , sin sq. ipsi utentis praedio, adeoque de omnibus in illo successoribus, ejus concedatur, REALIS Vel PRAPINA Lis. Quum crgo omnibus his casibus tantum juris uansferatur, quantum trans se
ri is . qui alienavit . voluit: S. CCLXXIX, qa. sequitur, F s. ut
& hic res redeat ad conventionem partium , adeoque juris mere positivi sint tantum non omnia , quae juris auctores de semvitutibus satis subtilit cr constituerunt ). Quo pertinent doctrinae notissi.
mphin, quod servitus consillat in patiendo vel non faciendo, non in faciendo: quod sit individua, quod caussam ejus esse Ο- porteat Perpetuam, quod, quia utendum siuendum sit alva rei subit antia , usus fructus ne in arca quidem subsillat quod insigne sit dilcrimen inter ultimfructum, usum, habitationem, operas servorum , quod quaedam' hujus odi jura noli usu
α capitis deminutione amittamur, quaedam non amittantur. Omnia enim irae ita comparata sunt, ut nec recta ratio ea abstita exigat, nee quidquam obitet, quo minus pactis & conventionibus m
tari aliterque definiri possint.
ius umst lf. CCI XXXIII. Aliquando res ita traditura domino creditori , ut salvum quidem tradenti sit dominium, creditor tamen rem in securitatem crediti possideat: tunc FT. constitui dicitur I Us pi-GNORIs , vel s8. si id ea fiat lege , ut creditor simul utilitatem ex pignore fructuoso percipiat in vicem usurarum , IUs ANTICHRLTICUM. Denique s9. si creditori jus pignoris in re quadam sine traditione constituitur: id NYPOTHECAM vocamus. Quemadmodum ergo μ. prioribus casibus creditori ias est , rem oppignoratam, non soluto debito, non modo retinere, verum etiam 6 I. distrahere, clam pretio, quae sibi debentur, deducerer ita 62. posteriore eidem in hypotheca possessionem in securitatem erediti persequi. & illam tunc itidem, vique dum nomen expungatur, retinere . vel distrahere licet. - S. CCLXXXIV.
710쪽
CAp. X. DE DERIVATIVIS DOMINII ADQUIS. ias
S. CCLXXXIV. Denique traditione rei dominium transferri di- Quomo-ximus in accipientem. CCLXXV. ACCIPERE vero aliquid vi- 40
demur Vel VER L, quoties consensum nostrum, quod rem traditam nostram fieri velimus, vel verbis, vel factis testantur, Vel eT PRAE- iranitati αSUMTIONE, quoties ex ipsa rei indole non potest non judicari, alte- accipi e rum rem, quam quis traditurus est, non adspernaturum. Similiter te & TRADI res potest, voluntate transferendi vel expresse declarata,
vel ex certis signis elicita. f. CCLXXV, as. Quale certissimum fgnum in primis suggerit finis & intentio ejus , qui quid adquisivit,
aciquisitumque tanta cura servavit ac tuitus est ).
Adquirentium vero siuaque magna cura administransum hominum finia atque intentio leni per est, non modo neshi ouid desit, sed S ut suis bene si, maxime se mortuis, S nulla re ampla indigentibus. Unde Euripides in Me
Dutie germen, eas vides curis Con ι omni tempore,
Priurum quidem, qua pacto bene issor e
Si liberi.desint, reliquis cognatis, neces 1arias ae amicis nos magis consultum velle, quam extraneis, ipsa experientis satis superque domus. CCLXXXV. Quum itaque cuivis, rerum suarum domino, li- Transi ioceat, easdem in alios transferre, s. CCLXXV.) eaque transsatio adsuecesseri possit quibuscumque conditionibus S. CCLXVII. conseia si Πς' cruens est, ut fieri etiam possit ea lege, ut alter quidem dominium , at posseisionem usumque demum post Iraedentis mortem con- ,r, sequatur. Quae quidem voluntas, suum & Vere declarari, dc ex ruto fine adquirentis, tamquam signo certissimo, elici possit, neutro vero casu vera & expressa alterius acceptione opus sit: f.CCLXXXIV. 64. priore casu illa TEsTAMENTI vel ULTlΜΑΚ voLUNTATIs nomine venit ἔ, posteriore sUCCEssIONIs AB INTEsTATO Senuinum ac solidissimum fundamentum est. De utraque jam ex instatuto eris agendum.