장음표시 사용
741쪽
116 IUR. NAT. ET GENT. LIB. I. f. CCCXLV. Ex illa vero DEPosi TI definitione A. CCCXLIV,
TI. 9 patet, s. depositarium teneri ad accuratam rei depositae custodiam: nec 77. eam vel involucro aut vinculis exuere, vol 3. sine domini consensu usibus suis adhibere posse : 79. re vero consentiente domino mota, depositum in aliud contractus genus, veluti in mutuum, vel commodatum transire. Denique M. depolitarium obligatum esse ad rem domino, quandocumque illam reposcit, restituendam, nisi aliud suadeat recta ratio: CCCXXIII. ac proinde 8 I. non modo ad aestimationem praestandam, verum etiam in poenam merito condemnandum esse, qui deposi
tum, in primis miserabile , sciens , dolo malo, abnegaverit.
) Quia enim in imputatione ratio
habetur cireumstantiarum : g. CLIII, s . ) merito hoc facinus tanto deterius habetur, quo inhumanior ille di. eendus est, qui non modo conceptam
de se spem amici turpiter destituit, &amicum stib amicitiae & fidei obtentu
etiam adflicto addere adflictionem non dubitat. Et hoc ipsium graviter urget Heeuba adversus Polymettorem , qui, Ilio exciso, Polydorum, Priami filium, occiderat , ut auro deposito potiretur Uid. Eurip. Hecub. v. IIIo. seqv.
cohises CCCXLVI. Denique idem humanitatis amor merito impeti
tu, min. lere unumquemque deberet, ut alterum, non minus , ac seipsum,
diti & ope juvaret. f. CCX VI, Quum vero ne id quidem certo ab al-
negotio. tero exspectare liceat: 82. opus fuit contractu , quo illum pers rum ge- Ete obligaremus ad negotia nostra , quae ipsi commisimus, gratis i QRi - & diligenter expedienda P. Quem contractum 83. MANDATUM vocari videmus, quemadmodum 84. is, qui negotia, sibi non commissa , ignorante domino, gratis ultroque expedit, NEGOTIA GERERE dicitur. . Uera ergo ac solida est obse
vatio Noodlii Hobabil. I, I 2. manda tum olim non persectam produxisse obligationem, ted ex amicitiae huma. nitatiIque legibus obstri tum misse uian. datarium, at negotia, tu te fidei com missa, diligenter curandae ejus autem fidei syinbolum fuit te metur citi ionem, qua alter alteri rem committere selebat. Unae & ipsum contractam MAN DATl n men accepit se , probabile est. Isidor. o. it. 4. Exempla oblatae manditariis dextrae dabunt. Plaut. Cartiri II, 3, 31. ubi adolescens:
Haec p r DEXTRAM tuam, te DEXTERA retinens manu,
Obseero, in elior imia ne suar, quam ego sum tibi.
Et Terent. Haul. III, I. υ. 84. Cedo DεxTERAM: Ioero te idem oro,
ut faciat, meme. olim ergo totum hoc negotium solo pudore magis, quam legibus , continebatur, donec, tepefcente paullatim caritate, ipsa necessitas suaderet, ut in contractam dedaceretur hoc negotium , dc sie mandatario persecta imponeretur negotium diligenter expediendi obligatio. Quot ex de reliquis contractibus gratuitis est observandum.
inlita. 3. CCC LVII. Quum ergo mandatarius negotium alienum, fi-
742쪽
C p. XIII. DE RERUM IN DOM. CONST. COM. is
& quantum alii committere quis velit, in dominii arbitrio positum sit e facile patet , 8 s. mandantem , vel certis limitibus circumscribere mandatarium, vel 86. ei liberam potestatem, omnia suo arbitratu agendi, dare, vel saltim 87. per modum consilii ei suggerere posse . quid fieri velit. Ubi 88. primo casu mandatarium fines mandati transsilire non posse, 89. altero eumdem dolum tantum praestare, M. tertio Vero mandatum etiam per aequi-
pollens recte expedire, nemo est, quin intelligat. Sed do 9 I. omnibus his casibus mandatarium ad rationes administrationis vel gestionis reddendas, 92. omnemque diligentiam praestandam , obligatum esse, vel ex ipsa hujus negotii natura ac indole colligi
Eo pertinet insignis loeus Cie
ronis pro Q. Rose. Cup. Xo III. Etitii recipis mandatum, s auι neglecturus, aruad commodum tuum conυersurus es t Cur mihi se Udrs, ae meis eommodis obsur 'Reeede L m aio : per alium transigam.
Suscipis onus sicli, quod te pias sustinere posse quia minime videtur gra- iis, qui minimὸ ipsi leves sun/. Ergo ideireo rurpes haee et ja es, quod duas res san-αqsimas violat, Aut CITIAM O FIDEM. Nam neque mandat quisitiam fere, nisi leo , neque credis ei, nis quem m lem pluar. Perditissimi is igitur hominis , sentit O amretitam distaeire, O sancte eum , qui laesus non esset, nisi crediasti.
s. CCCXLVIII. Sed & NEGOTIORUΜ GEsΤo R, dum negotium alterius, sibi a nemine commissum, ultro & gratis suscipit, f.
CCCXLVI. 8 . 93. hoc ipso facto suo se obligat tum ad uti
liter gerendum, tum 9 . ad omnem, quam negotium admittit , diligentiam praestandam, adeoque 9 s. etiam ad reddendas rationes , Sc 96. damna omnia, si qua ejus dolo vel culpa data sint, resarcienὸa. Qui iacti auctor dc eaussi est, ei
omnes ejus effectus merito imputantur.
f. CV , Q. ) Quum ergo auctor hujusmodi administrationis sit negotiorum gestor , qui alterius aegotia, nomine committente vel urgente, ultro
suscepit: g. CCCLXXXVI, 8 . ei
cum merito imputantur omnia, quae ex administratione rerum alienarum consequuntur. Atqui consequentia ad ministrationis fiant rationum redditio dc damni, dolo vel culpa dati , emendatio. Itaque negotiorum gestor ad reddendas rationes, damnaque , sive dolo malo, sive culpa lua, data resarcienda obligatus est. Atque ita nihil attinet , obligationem hanc ex consensu quindam ficto vel praesumpto cum jure n- sultis derivare , quum negotiorum gestor facto suo se ad haec omnia tacite quidem , at vera tamen , obstrinxerit.
. CCCXLIX. Et hi quidem sunt contractus, qui ct nondum
invento eminenti rerum omnium pretio. locum habuerunt, δc de quibus id unum adhuc monemus, quod, quum tribus postremis contractibus se quis obliget ad aliquid gratis dandum faciendumque, non Vero, ad damnum in alterius gratiam devorandum , 97.
743쪽
oe, ius in illis nemini ossicium suum damnosum esse oporteat, adeoque negotia 98. & commodans commodatario impensas non modicas , S.CCCXLIlI, 73. & 99. deponens deposittario quascumque neces sarias , & IOD. mandans mandatario , & IOI. dominus negotiorum estori necessarias & utiles restituere, simulque hi omnes ΙΟΣ. amna, quae commodatarius , depositarius , mandatarius & negotiorum gestor sine culpa sua propter rem negotiave aliena senserunt, resarcire teneantur.
Dieimus, ea damna esse rela etenda , quae mandatarius propter neso tium alienum senserit. Non enim sus-ficit , eum occasione suscepti negotii aliquid damni casu fortuito passum esse :qui , quum calum nemo praestet, eum nec mandans praestare tenetur. Hinc si mandatarius, dum mandatum eXpe
diri a latronibus spoliatus, vel dissicili morbo implicitus fuerit e damnum , quod divina providentia ita dirigente ,
passus est, imputare non poterit man danti. Nam Mee magu inlisur formis
Coatri =. CCCL. Progredimur jam ad alterum genus contractuum, qui tufriui inia invento demum numo locum habere potuerunt, quales praecipue vento O- sunt ΕΜΤ Io v ENDITIO & LOCATIO CONDUCTIO. Issit est contra- ' D ' de re pro certo pretio tradenda. Hare contractus de usu rei eum hi Vel operis pro certa mercede praestandis. Quemadmodum vero buerunt, PRETIUM EMTIONIS est aestimatio ipsius rei pecuniaria, ita ΜER- emtio, CES vocatur aestimatio pecuniaria ulus rei, vel operarum: ex iiDvenditio, que definitionibus patet, IO3. emtionem venditionem & locati bc lo δ' nem conductionem semper hodie requirere pecuniam numeratam , .uti IO eoque ipso hos contractus a permutatione, & contractibus
do ut des , do ut facias, facis ut des , O facio ut facias distingui: Ios. inter se ipsos tamen illos minime convenire, & omnia
tis, quam mandato, imputari oportet, in quit Paullus , i. x s. g. s. D. mandari.
Vid. Groti de jure belli pac. II, IMt3. Aliud tamen statuendum esse putant de legato, qui Principis imperio, publicorum negotiorum caussa, peregre abire iussus est , quem, quia in obsequio ei gloria relicta erat, merito
indemnem a republica praestandum esse, censent. Vid. Huber. Eunom. ad L s. D. manae disend. Iur. nat. ergent.
U, 4. Hert. de biro II, io. Quamvis enim permutatio aestimatoria emtioni venditioni quodammodo similis siti sq. CCCXXXVIII,
3. reipsa tamen ab ea differt, quod in venditione intercedat numerata pecunia , in permutatione aestimatoria res Pro re detur. Unde facile patet, quid seruiendum sit de vetere Sabinianorum dc Proeulianorum controversia , pr tium ne in emtione venditione in sola pecunia numerata , an dc in aliis rebus consistere possit de qua praeter viros doctos ad g. x. Inst. de emi. vendis videndus V. C. Gotts. Μalcov. de sca. Sabin. O Procul. IX, Io, I. seqv. VenditorMntori
s CCCLI. Quum ergo ENTIONE VENDITIONE id agatur, ut
744쪽
C p. XIII. DE RERUM IN DOM. CONST. COM. assi
res tradatur pro certo pretio: g. CCCL. P consequens est, IO6. rei vena
Ut emtori aeque. ac Vcia litori, rem seu mercem notam esse opor- lis
ac proinde IO7. non modo venditor ejus qualitates , Vitia, . oneraque, quae in oculos, sensusque reliquos non incurrunt . em-- ς
tori indicare, P verum etiam IO8. pati teneatur , ut hic rem lu- stret oculis, alii 'ue modis exploret: Ut adeo IO9. rerum, quae ad gustum veneunt, venditio non prius perfecta iit, quam factast degustatio ; IIo. rerum reliquarum, quae exploratione indigent, non prius, quam facta sit exploratio, quum, ii de ullo, sane de hoc contractu oneroso verum sit, quod dixit Euripides C clope υ.
currunt in oculos, quaeque indicari iu- pervacuum esset, quum , si quis in rosallitur , is caeritatis suae ac negligen tiae poenam merito serat : quo pertinet lis M. Marii Gratidiani cum C. Sergio orata, apud Ciceron aeOFcIII, 1M At leges Romanae, ut homines sibi invicem hoc osticium eo certius Prae. starent, statuerunt , ut in venditionibus ea etiam , quae nota essent venditori, vitia dicerentur , isque reticentiae poenam serret, quid quidquam dissimularet. Nam , quum ex duodecim tabulis satis UsPt, ea praesari, quae essent singua nuneupina, quae qui inficiatus esset, duplι poenam subirei: a im econsultis etiam
reticentiae poena est constituta. Cui iii erum est is praedio tisii, id satueriint, si venditor Irarer, nisi nominatim disium esset , prasari τοrtere. Cic. de sis. III, 16. qui & alibi Cap. XII. disputat, si
vir bonus Alexandria Rhodum ma num frumenti numerum advexerit in Rhodiorum inopia & fame , summaque annonae caritate , si idem sciat , complures mercatores Alexandria solvisse , navesque in cursu frumento o- nullas, petenteς Rhodum, viderit: dieturusbe id sit Rhodiis, an silentio situm quam plurimo venditurus De quaqua stione videndi etiam Grol. de jure belli paci II, ia, j. selu. Pusend. juri nat./ gendi V, 3 .
9 CCCLII. Ex eodem patet. m. in emtione venditione ae- Neuter in
qualitatem servandam rei & pretii, f. CCCXXIX , I s. ) adem h0ς
que III. laesionem omnem merito esse emendandam, sive illa III. alterutrius dolo ac vi, sive justo errori, debeat origi 'qμ lnem , quamvis II q. & hic merito repetendum sit, quod supra monuimus, laesionem alicujus momenti esse debere , quum & hic pretium non consistat in puncto, sed latitudinem aliquam admittat , nimisque calidum videatur, ob quodlibet levissimum damnum negotium rescindere, litibusque infinitis portam veluti aperire.
ί ὶ Si nimirum inculpabilis , invincibilis vel involuntarius sit error.
g. CVII, 31. ) Alias enim, si quis
rem nec satis exploratam , nec Visam , eerto pretio emit: error nocere debebit erranti, nisi venditor illum dolo circumvenerit, quod Laban em Iacin is, uxorem ementi, secula novimus: sens. 6IX , 13. quia merito po nas dat erroris , qui, nisi nimis lupi na fuisset negligentia , non errare po tuisset. Hi ac recte Germani de hominibbus , tam supine negligentibus, jactans adagium: Iscer die augen mchι avi ut, δεν thue den Mutet auf
745쪽
penes sit VENDITAE, nec tum traditae , statimne illud ad emtorem transeat, Pericu- simulac de re & pretio conventum, an ante traditionem penesivm venditorem maneat ' Equidem, quid jure Romano ea de re cau- dum rei tum tuerit , nenio ignorat et nec quisquam a nobis exiget, ut de drisi ad ratione istius decisionis multa hic dicamus. Nobis, de jure naturae ante inadi- nunc sollicitis, extra omnem dubitationis aleam possitum videtur,tionem. II S. casum ferre dominum: . CCXI. at nec minus certum esse arbitramur, II 6. non esse merum casum, qui ex alterius
mora vel culpa provenit, adeoque . qui facto suo alteri damnum dedit, ad illud resarciendum omnino esse obligatum. S. CCXI, . 9 Ex quibus sequitur, IIT. Di, quia emtor jure naturae sine traditione sit dominus, ν. CCLXXV. periculum , perfecta e
tione venditione, statim transeat ad emtorem, nisi II 8. venditor
Vel in mora tradendi, vel culpae alicujus reus sit 2.
Similis sere , s d paullo obscu- no, non senaper venditor in mora sit ἰrior , est philoQphia Pusendorinii de s d aliquando dc penes emtorem culpa
jure nar. O gont. V, s, 3. distinguen- illa esse possit: nos generatim emtoritis , utrum certus traditioni dies prae- periculum attribuimus, cujus in arbi- fixus sit, nec ite , &, si praefixus sit, trio suisset , rem emtam , soluto Pre ille ne jam elapsus fit, nes ne. Aequis sio , statim accipere. Sin vero ille ex simum enim illi videtur, ut ante ela- sua parte adimplevit contractus leges, plum terminum res sit periculo vendi- vel eas implere paratus est r venditor, toris: elapso vero termino, ob moram qui in mora tradendi est , periculum eadem emtori pereat. Enimvero, quum merito sullinet , sive cerius traditioni emtor jure naturae di sine traditione terminus praefixus fuerit, sive non fue- fieri possi dominus, & , elapso termi- rit.
Iuri, Ro- s. CCCLIV. Quum ergo emtor sine traditione statim sat domani di- minus, ac proinde periculum ferat: c g. CCCLIII, III. conspositio . sequens est, II9. ut vera quidem sit doctrina jureconsultorum de Π δ Min periculo rei venditae, sed ea cum reliquis juris Romani principiis., 'bh male cohaereat, quia , dominium sine traditione ad emtorem transveniat ' ire , negant. Iao. Ut quum domino jus sit & fructus δc accessi nes commodaque reliqua ex re sua percipiendi, S. CCCVII ,ε seqv. eidem etiam commoda rei venditae competant. III. Ut tamen id tunc demum procedat , si emtor venditori de pretio quocumque modo satisfecerit t. 9; siquidem alias simul haberet rem, simul pretium , adeoque cum alieno damno sine justa caussa fieret
Satisfecisse autem de pretio vi- Ios annos stipulatus. Hinc quamvis sim detur , non solum , qui illud reprae- plicissimum contractuum genus vide sentavit, sed &, cujus fidem sἡquutus tur illud, quando, soluto pretio, illi- in venditor, v. s. inuras sibi in tam- co res vendita traditDr, i. a. si Graeca
746쪽
με interi se mereantur homines, quod se , & ipsi experientia docet, eor commercii genus solum in republica mercia magis fide, quam mercator sua tolerare voluit Plato de Legib. Lib. vocant den eredit, quam rei pecuniae-XI. pro hac tamen rerum conditione que commutatione constare.
vix sperandum est , id semper fieri pos
g. CCCLV. Quandoquidem vero venditori, qui in mora tra- Quando dendi, culpaeue alicujus reus est, res merito perit: . CCCLIII, vendit 1 8. facile unusquisque intelligit; Iaa. emtorem a periculo im- τι in Ireri munem esse, si venditor, illi offerenti pretium , vacuam rei ven- - ditae possessionem tradere vel nolit, vel non possit, itemque I 23. si probetur, venditoris culpa, vel negligentia factum esse, ut res vendita , vel tota, vel pro parte , periret. . CCCLVI. Emtio vensitio porro sit eo consilio, ut res pro Uenstoecerto pretio tradatur, s. CCCL. & animo quidem, dominium emtori in alterum transferendi. A. CCLXXVIII. 3 s. Quum vero, qui dobex ς ἡ rei dominium titulo oneroso, veluti pro certo pretio, in sterum in*R-
transtulit, ad praestandam evictionem sit obligatus f. CCLXXIV.
12Φ. etiam venditor emtori tenebitur ad praestandam ΕVICTlo- ΝΕΜ, si res ab hoc ex caussa contractum antecedente evicta sit, non autem, Ias. si post venditionem demum aliouid evenerit, cujus caussa cluis re sua privaretur, nec I 26. si casu, vel vi m
Sane & quae vi majore contin- modum alia Pacta, quae huic contragunt, casu contingere videntur. Quan- ctui accedunt, rata esse oportet r. ita &doquidem ergo calum , persecto jam convenire inter se possint emtor & ven- Contractu emtionis venditionis, seri do- ditor, ne quid evictionis nomine prae- minus: g. CCCLIII, ri . etiam, stetur, sed res sit emtoris periculo, quare vendita casii vel vi majore sbi ere- Ie pactum virginis venditioni adjicit Sapta, damnum devorare , nec a quo- garistio apud Plaut. in Persa IV, 4. υ. o. quam petere evictionem potest. Cete- 'ma dico: hane MANCuram nemo idirum nullum est dubium, quin quemad- dabit, jam scis y DO. Seio.
. CCCLVII. Quia porro emtio venditio est contractus, uie eo CCCL. contractus vero duorum consensum requirit: cri tractui CCCXXVII, 6.) facile patet, Ia7. in emtione venditione om- quaevis nia redire ad consensum, adeoque I 28. ei qualiacumque pacta, pδω π modo non improba ac fraudulenta, adjici posse, veluti Ia9. Am '
praestanda, & si qua sunt ejus generis alia ' γ.
Definitiones horum pactorum ex ne vel perfieienda, si intra certum diea ipse iure civili nota sunt. ADDICTIO IN nemo plus obtulerit, vel jam perfecta Diala est pactum de emtione venditio- rescindenda, si quis intra istud icnima Hei erit Alem. Itur. Naium X pluia
747쪽
plus, nee prior emtor tantumdem obotulerit. 1 Ex coMMI IORI A pactum , quo venditor, rem inendam sere, cavet , si pretium ante certum diem non solvatur. Exemplum est apud Corn. Nep. in vita Attι ei Cap. VIII. νACTυΜDE RETROvENDENDO conventio de re vendita, pretio ante vel post certum diem, vel quandocumque restituto,
venditori reddenda. Qualis est venditio apud Liv. XXXI. 13. & Iulium Capitolin. in Mario Cap. XVII. Pactum eonventio de re it rum venali venditori potissimum ejusve posteris tantumdem pretium , quod alii Ofierunt, solventibus, vendenda. Reliquorum pactorum natura & iud Ies ex ipsis vocabulis facile intelligitur.
Nee non 8. CCCLVIII. Ex eodem axiomate colligimus, 13 s. licere ve exceptio- ditori in venditione sibi aliquid Ex CIPERE, I 36. utrique vero con-Rς ν ςOR' trahenti CONDITIONE H quamcumque, quae honestati bonisque m ribus non repugnat, itemque I 3T. DIEm, ante quem res tradenda, pretiumve solvendum sit, adjicere , quin I 38. dc ita con- Venire , ut pretio ab emtore nondum soluto, dominium tantispee penes venditorem maneat, Vel I39. ut emtor, pretii parte sub usurarum lege secum retenta, de evictione securus praestetur, I s. ut accetaria cum re principali veneant, IlI. ut fixa vincta quaedam tollere liceat, I 42. ut res vendita venditori pro certa mercede
locetur, cetera. ) Quin & ipsa venditio ad cer- pretium. Exemplo Anglorum , clepetum diem ita fieri potest, ut eucum- praedia sua hac lege vendentium, idcto tempore, pactione definito , res probant Pusend. 1ar. nat. θ gem. V, vendita ad venditorem ejusve heredes s , & ibi Hert. p. oso.
revertatur, nec emtor reposcere possit
um Io S. CCCLIX. Praeterea & id inde inserimus, I 3. quod, quam-Per auc- vis emtio venditio alioquin requirat aequalitatem, i. CCCLII,
tionem a Io. utriusque tamen contrahentis consensu conveniri possit de sub rati δ, generis emtionibus venditionibus , quae ob inaequalitatem ηbh. ' quantamcumque non rescinduntur. Tales sunt qq. AUCTIO, quan- spei. ' cio pretium non a venditore indicatur, sed ab emtoribus, licitando certantibus, definitur: Iqs. EΜTIO SUB HASTA, quippe quae nihil aliud est , quam auctio sollemnior, & auctoritate publica in stitutar I . EMTIO PER AvERSIONEΜ , quando res dii paris pretii , vel incertae mensurae, non singulatim , sed conjunctim, aestimatae , emuntur e denique I s. En TIO SPEI , quo & ollam se tunae, similiaque negotia, retuleris, quando quis pro re vel quantitate , adhuc incerta, ac ex eventu ciemum ceria futura, certum
pretium solvit. In quibus contractibus omnibus quum aequalitas non requiratur . n. I I. consequens profecto est, IV. ut ne ter contrahentium hie de laesione conqueri possit; nisi vel dolus alterutrius intercesserit, vel de re, quam eventus offert , a Con-hrahentibus non suerit cogitatum P.
748쪽
Et inde decidenda erat lis inter iuvenes Milesios, qui iactum retis
De tripode ex Phaebo quaeris, Alitem pubes ἐmis tripodem adsieo, mi sis sapientia
Laert. I, 18. UR Max. IU, I. Sed satis constat , tripodem , si de domino non constiterit, suisse piscatorum. g. CCCXXIU , sy. o. ) Nec obstabat
prosecto contractus, eum adolescentibus Milesiis initus, quippe qui sibi non
tripodas aureos, de quibus neutri con trahentium cogitaverant , sed pisces , quos capturi essent, fuerant stipulati.
CCCLX. Alter contractus , qui invento demum numo vel Loeatio pretio eminente, locum inter mortales habuit, est LOCATIO CON- etiam DucTro. S. CCCL Quamvis enim jure Romano in locatione ς'n'Vς praediorum rusticorum , quippe fructuosorum, etiam pars fructuum,
quam quantam vocant b, mercedis Vice fungatur, I. 2I. C. sec. mure pro. nae sic vero hic contractus, etiam ante inventum pretium emi- tio eminens, locum habere potuerit: nulla tamen est ratio , cur non po- nente, i
lius ad contractum DO UT DEs referri possit illud negotium , quum Cum bλ' tunc rei usus non cum numo, tamquam pretio eminente, sed cum μμ μ pretio vulgari fructuum comparetur, adeoque contingere possit. Ut, quia mactuum non eadem semper aestimatio est, sed illa prosterilitate ubertateque anni modo intenditur, modo remittitur. uno anno locator, altero conductor, laedatur. Si enim praedii dominus fibi
pro mercede partem quotam stipuletur e id negotium secietatis naturam induere, ex ipsa locietatis definitione , quam infra dabimus, satis constabit. C rerum locationem praedii fruiniosi pro Parte quanta fructuum a locationis conductionis natura plane degenerare , vel inde patet, quod, quum haec sit comtractus onerosus, in eoque requiratur
aequalitas, g. CCCXXIX, rs. hie tamen illa vix obtineri possit. Nam si
f. CCCLXI. Quia ergo locatio eonductio est contractus de rei Offeta lo. usu vel operis pro certa mercede praestandis : f. CCCLI. con- catoris. sequens est, IG. ut locator conductori debeat rei usum operasve conventas praestare, adeoque, ISO. si vel illius culpa, vel casu..ontingat, ut conductor re uti, vel ipse operas promi nas praesta-X a re
mihi pro praedii usu in sexennium,
in sngulos annos stipuler triginta medimnos tritici, totidemque siliginis: fieri potest, ut in hujus anni ubertate, vilescenteque annona, merces fit m diocris, & usui praedii proportionata, insequente anno ob sterilitatem ditacultatemque annonae immodica. Et hinc jam antea monuimus, locationem conductionem semper requirere pecuniam numeratam. g. CCCL, ros.
749쪽
re non possit: merito etiam pro rata cesset promissa merces immo i ii . locator aliquando ad id, quod interest, possit conveniri, idemque sit dicendum, IS 2. si locator conductorem , no dum finita loeatione, sine justa caussa expellere non dubitarit.
Hanc aequitatem omnes veteres .gnoverunt, veluti Selostris, Rex Aegyptiorum , qui, si cui de arro vis fi minis aliquid abralisset, pensionem pro rata minui jubebat. Herodot. Lib. II. . 8 i. edit. Dσh. Nec minus aequitatem ea in re servabant Romani, teste Polybio Hist. VI, is. & in his Caesar, teste Suetonio Cap. XX. Attamen intelle tu facile est, hic quoque damnum intelligi, non modicum, sed gravius, quum saepe illud majore comiuodo di maxime in praedus fructu sis, plerumque unius anni sterilitas bertate alterius pensetur, & incivile sit, lucro quovis sevi velle conductorem , damnum vero etiam Ievius illum se
3. CCCLXII. Similiter dc eoui ductoris est, Is 3. mercedem eo ventam justo temeore solvere, IS re, quam utendum accepit , quippe aliena, & in specie reddenda, boni viri arbitratu uti, damnum sua culpa datum resarcire, nec II 6. rem, nondum statisto locationis tempore, deserere , nisi Justae caussae , veluti h stium incursio, metus pestis, limitesque casus conductori id consilii extorqueant. Quum enim a locatore jure exigat, ut res ipsi integra & salva tradatur, ut indemnis praestetur, neque ante tem
pus expellatur: A. CCCLXI, Iso. seqvi aequissimum est, ut, quod ipse sibi vult vel non vult fieri, id & alteri faciat, vel non faciat, f. LXXXVIII, sq. se M. maxime quum & in hoc co
tractu , tamquam oneroso, merito servanda sit aedualitas. εCCCXXIX, Ic. g. CCCLXIII. Ceterum , Mum consensu constet hoc nego tium A. CCCXXVII, 6.) iacile patet, I s T. huic quoque con tractui adjici posse qualiacumque pacta, quae bonis moribus haud
repugnant ' P. Isb. Eum tum pure, tum sub conditione, tum in diem, recte iniri. Quumque consensus etiam tacitus verus consensus sit: merito inde colligimus, IS9. jure optimo maximo Valere etiam RE LOCATlONEM TACITAM, si, elapso tempore , neuter contractui renunciarit: & tunc Iω. aequissimum esse, ut iisdem legibus dc conditionibus facta intelligatur relocatio, quas uterque contrahentium antea in ipsa locatione probavit.
in Hinc saepe iis legibus Ioeantur 3 i. D. Leari, praeclare illustrata a RPraedia, ut in negotio illo parum ex A. Corn. van Bynkershoeh .f. VIII. natura locatronis conductionis supersit. i. seqti. Nec absimilis est eontractus , Hinc locationes perpetuae. Hinc irre- Germanis non ignotus , quem SOCI gulares, quibus simul dominium Sc Dagi vocant, de quo post Taboris Im- Periculum an conduc Orem devolvitur, gularem disert. nos quoque diximus qualem cum Saufeio contractam esse, Eum. M. Germ. II. 1 b. Ios.
narrat Alfenus Varus lege elegantissima S. CCCLXIV.
750쪽
s. CCCLXIV. Et hi quidem sunt contractus , quos invento de- Imre
mum pretio eminente, locum habere coepisse, diximus. Sequun- contraetur illi, qui & nondum invento mamo, α illo jam invento, lo- tus,qui Acum habere potuerunt. Eorum familiam ducit contractus MUTUI, 'd: ν. per quem intelligimus praestationem rerum fungibilium, ea lege PQit i factam , ut tantumdem quandoque in eodem Gnere restituatur . humuis Quum enim non solum pecunia, sed & quaelibet res fungibilis, loeum credi hoc modo possit: manifestum est, I 6 I. hunc contractum , habue- etiam antequam homines pecuniam, tamquam communem rerum rum, est mensuram, invexerunt, Iocum habuisse, & hodie esse frequen- murum tissimum.
Ras vero F GIBiLEs vocamus, tum ratione qualitatis reddere. Ilido quas adnumerare, admetiri, dc adpen- vero nora segnitur rerum sungibilium dere solemus. Earum vero haec indo- proprietas, nempe 3. quod in iis iantes est, i. ut nullus illarum sine abusu tumdem sit idem, nec . eae res s uti et consumtione usus sit, itemque x. recte observavit Thomac dili . de pre is in solutionem recipiant per iuncti adIecf. in res stino non eas.) recipiant nem, tum in genere, quam in specie. pretium adstationis, nisi sint rarissimae l. a. f. i. D. M νιε. eres. id est, ut si & tantumdem in eodem genere non dubeam centum aureos , Glutum sibi facile reperiatur. Sic quamvis Romae esse Dieatur creditor , sive eoΩem , vinum Falernum esui res iungibilis rquos mihi adnumeravit , sive centum adsectio tamen cadebat in Trimalcio- alios ejusdem generis, reddiderim. Ex nis vinum Opιmianum annorum centum, quo simul patet , quid nobis sit REM cuius memnit Petron. Arbit. Satyri Cap.
REDDERE UN EODEM GE ERE, nempe XXXIV. tantumdem , tum ratione quantitatis ,
S. CCCLXV. Quum itaque in mutuo ea lege debitori praeste- In debutur res fungibilis. ut tantumdem quandoque in eodem genere torem reddatur: S. CCCLXIV. consequens est, I 62. ut debitori detur πλn ser- facultas rebus illis, sibi creditis, abutendi, adeoque I 63. creditor ' se jure debitorem aliosque usu rerum illarum excludendi abdicarit, illudque sub conditione tantumdem recipiendi in debitorem nium. transtulerit. Quum vero jus illud, alios usu rerum excludendi , sit dominium: f. CCXXXI. inde porro colligimus, I . mutuum esse alienationem, rerumque creditarum dominium in debitorem omnino transire P.
Notum est, quos fluctus in si in viri doctissimi, ut eausa hodie peror
pulo moverit Alexius a Massalia , id ta videatur. Sed haec fundamenta osten- est, Claudius Salmasius, ut jureconsul- dunt, ne rectum quidem rationem re tos, hanc thesin defendentes, ludibrio fragari iureconsultorum sententiae, vel exponeret. Sed tela ejus, ex jure civili Salmasio favere. Verum Fidem est , depromta, tam sortiter retuderunt, aliam quantitatem non alienare creditorem , que multo insigniora in illum detorso quippe quam sibi lalvam esse cupit , runt ulcnbachau , Fabrinus, aliaque dum, ut tantumdem in eodem genero