장음표시 사용
21쪽
nusquis . non selumEpiscopos . sed etia Constantium utut alioquin hostem orthodosae doctrinae de Trinitate judicasse eos esse heresi Anti trinitariae Aetlanae addictos qui illi anathema dicere nollent. Et probe observandum eli Imperatore cum prudenter dixisset non esse conjecturis utendum in lata re; judicasse hoc probationis genus quo quis judicaturHaeres illi addictus esse cui anathema dicere non vult non esse conjecturale sed firmu & solidum. Habemus igitur judicium istud Ecclesiae orthodoxae firmatum testimonio ipsorum hostium , Constantii sc. & Episcoporum Ar morum qui juxta cum paucis O thodoxis numero plurimi interfuere Concilio illidissenti lates aeque ab Orthodoxis quam ab Aetio Haeresiarcha & sequacibus illius. E
dem rat: o est aliorum simulatorum Haereticorum, prout a me alibi cst ostensum exemplo simulatorum Eutycluanorum plurimorum in ConcilioChalcedoncsi. Sic igitur manifestum Do issimi Pomisi, quod dixi;eos Docitores qui profitentur doctrinam veram de Trinitate & tamen HaereticisAnti trinita iis anathema dicere nolunt aut tergivos atur antequam illis anathema dicant, revera esse posteriore genere Antiirinitariorum; adeoque Arminianos quiati s coriamq; doctrinae anathema non dicunt,sed contra faciendu esse colendui, eo ipso ostedere se revera & ex animo Antiirinitarios esse. Inquient Arminiani se non ideo nolle Antiti in tariis anathema
dicere,quod ipsi animo sito probent dogmata eorum sed se id facere ob alias cauta exempli gialia quod videre non possint dogmata O thodoxa de Trinitate eo necessa ia ad tautem: item quod sentiant
non ita ta ile esse damnados tot homines & ob alios praetextus quos allegant aut . llcga e possistat. l in quidem inqua ego, Arminianos r siponsuros dubiuna nullum est Sed ex dictis patet. cas causas quas allegat & quae in se summo frivolae sunt,meros & vanos praetextus esse quibus orbi imponere volui ut latere possint & tegere haeresinSocuen auarn. ten in primo ostendi in Ecclesiae experientia causam vera
ob qua ii qui profitentur doctrinam Orthodoxam de Trinitate&a nathema dicere nolunt tiirinitariis,esse hac,quod haeresibus illoruex mina' sint ad jcti. Deinde ii qui in vetere Ecclesia simulatores
rant titi initiarii certe non adeo simplices erant ut dicerentse ideo
22쪽
nolle dicere anathema Antili initariis qliod probarent dogmata corum, sed habebant suos praetextus & allegabant causa, multas, propter quas non possent dicere anathema Antii initariis etiamsi improbarent eorum dogmata, quemadmodum ipsi quidem dicebant, &probarent sententiam Orthodoxam. Hoc videre est manifestissime ex modo allegato exemplo Eudoxij , de quo Theodorctus est quod
εκ ρη -εκκλῶνα τὴν multis ustas eris an citi quibus declinaret tuis post latum , quo jubebatur anathema dicere t euo.
Quod Eudoxij exemplum Arminiani strenue imitantur. Inquiet secundo loco aliquis Esto; Anniniani hactenus anathema dicere noluerint Antiirinitariis: modo illud in posterum faciant ubi id ab ipsis postulatum fuerit. Respondeo : me vix dubitare quin ubi viderint rerum sitarum necessitatem illud requirere,& periculum sibi impendere, anathema dicturi sint Antili initarijs in cum finem ut
periculum effugiant ac tempori in se iant, u : dum melior occasio& faventior lcmpestas ipsis sese offerat. Docet enim experient a F clesiae Veteris praesertim,selcre simulatorcs nonnunquam anathema dicere propriae suae sententis & fidei contra propriam conscientiam. Sunt enim Antiirinitariorum simulatorum duo genera. Quidam fiant audaciores, qui malunt quidvis pati quam suae sententiae quam animo fovent anathema dicere. Tales crant Episcopi illi sex paulo antea nob. s commemorati, Eusebius Nicomediensis, Theogia s, Valens, Ursecius, Ai xentius, lacinophil's. Alij auic in sunt timidiores & improbiores prioribus, qui omni conscientiae nuncium mittunt metu peliculi aut spe praemii : unde fit ut publice execrentur doctrinam quam animo fovent. Talis erat Eudoxius Antiochenus,ut
paulo ante vid mim, qui metu ex ij dcamittendi Episcopatus pro-yriae suae fidei nathema dixit. Quod magis est, ipse cum aliis simulatoribus, qui Concilio isti Constantinopolitano interfuere cXquorum numero Eunomius filii scripsit Ep stolani Synodicam ad Georgium Episcopum Alciandrinum, in qua Actium. quem diligebat
etiam tum tem cris, ut aviismis convitiis froscaadit, Hi sciit talι. i. vocat nefaria, scandalola, scelerata, ideoque se de reliquos merito' 3 an missi denuncussi: Vocat eum aucto cin offendiculo.
23쪽
rum, turbarum. seditionum. Subscripsit eidem Epistolae contume liis plenissimae Eunomius.quamvis etiam haeres Aetij ex animo addictus es et,& in scriptis suis Aetium ad coelum usque extulisset, a que inter alia Elogia quibus eum ornarat , hominem Dei vocas set, &c cX quo videre est horrendam & scelestam indolem simul
Eadem est indoles&consuetudo aliorum simulatorum Haeretiacorum. Messaliani Haeretici seu Enthusastae quia non tolerabantur ab imperatoribus sed in exilium ejiciebantur &monasteria eorum comburebantur,simulabantorthodoxam religionem ac si fori quis ex suis deprehensus esset ab Orthodoxis . ipsi excommunicabant cum de damnabant, ut apud Theodoretum videre est. Priscillianillae etiam metu periculi simulabant Oahodoxam religionem, ac anathema dicebant Priscilliano ac ejus dogmatis, contram vero ad coelum extollebant Episcopos Orthodoxos, eos praesertim
qui se Priscillianistis strenue opponebant,ut A ustinus testatur. Sic denique Pelasius damnari metuens a Synodo Palaestinam thema dixit propriae tuae ii tres suam tamen pertinaciter retinuit, &scriptis suis posterioribus defendit, eodem Augustino teste Ex hissa. manifestu est primo quid soleant facere simulator Haeretici,speciatim Ant trinitarij metu aut spe ducti. Deinde per conseques vix dubium esse quin Arminiani qui ipsi in Vindiciis suis fatentur se inter
spem & metum haerere, an ema dicturi sint Anutrinitariis. ubi periculum sibi serio impendere viderint. Tertio patet non fidendum esse simulatori sin negocio religionis, ubi semel deprehensa est ipsorum improbitas ac simulatio ; quamvis postea anathemadicant
haeresi, cui antea anathema dicere nolebant. Vnde jam unicuique
sapienti, ac qui se ipsum & alios decipere non vult, dijudicandum relinquo,an ne fidem debeat habere Arminianis, ubi post tot & ta tu tergivedationes dixerint sorte, se velle anathema dicere Anutri
24쪽
C A P. III. Sccundum genu argumentorum quo idem pro
batur. a. fadem veritas, nimirum Arminianos Socisianae h. resi ex Miso addiaeus esse; obaturex doctrinaeo sim de cressequensti se argamentis qui doctriaci orthodoxa de Trinitate e Scriptura elicita est ac demens attinet. item ex reostrina eorum de modo tractandi m exitim hoc is Ete achrassata. 3. ex doctrina eorum de Asiau quae dicunt Iuleae doctrμηa O thodoxa, de Trinita .
i. A Tque hoc unum est Ego trissimi δ' Potentissimi V omlar,ri quod ves sol. ni siliscere posset ad ostendendam atque
cxtra omne dubium ponendam hanc veritatem, nimirum Arminianos si mulare tantum OithodoXam doctrinam de d rinitatis Sacrosancto mystei io, levera autem Anistrinitariorum sive Socianianorum haeresi ex animo addictos esse. Ut tamen res cx abundanti clarior fiat, proseramus etiam quaedam alia indicia certisssima, quibus id homines ut sorices se ipsos produnt. Hic brevia talis studio non allegabo omiua indicia certa ac verissima quibus simulatores Hoetici se prodere solent, quae a me in tractatu de prudentia vcteris Ecclesiae exposita sunt, & Arminianis verissime
applicari possiunt: Sed commemorabo talem dogmata quaedam
Armiluanorum, ex quibus manifestum fiet, anne quemadmodum ore profitclitur doctrinam Orthodoxam de mystcrio drinitatis, ita ctiam animo suo illam pro vera habeant, nec ne. Docent igitur; dogmata ista orthodoxa de Irinitate quae Antili initarii negant non cile educta ex Scriptura per evidcntem &necessariam consequentiam, nec etiam in1τως seu conceptis verius in Scriptura exilare. Certe qui rejicit doctrinam Romanensium de traditionibus, ut ipsi Arminiani ficiunt, & tamen trali loco habet dogma a Orthodoxa de Trinitate, ut credat ca nullos trado exstare in Scripturahoc est nec ρκπως nec per evidentem &C nccellariam
25쪽
necessariam consequentiam , ille non potest ea in animo suo pro veris habere. Do mata autem illa sunt ut diximus praecipue haec: in una est mi a divina esse tres persimas, Iesum christum esse v
rum Deum ejusdem essentiae cum Patie, adeoque Christhim non habere tantum naturam humanam sed etiam divinam Haec dogmata Arminianis non continentur rn Scriptura nec ρητως nec per evidentem & neccssariam consequentiam. Fanon esse inscriptura contenta per cuidentem consequentiana docent in Apologia Cap i. sol. 32-6. id quod ipsis objeceram Arcanorurn lib. t.
c 7 p. 7. quod quia non negant in Response seu Vindiciis suis
ideo locum illum non repeta. Ex quo patet eos dogmata illa non habere pro iis quare Scriptura educta sint per neces lariam consc-quentiam. Nam si per evidente consequentiam non sinat educta E Scriptura, certe etiam necessiriae veritatis non sunt. Id enim dogma Theologicum est evidentis veritatis seu per consequentiam evidentem c lucriam e Scriptura, cujus necessaria hoc est cellaveritas evidens est. Hinc etiam Vindiciarum lib. i. c. 7. p. 38. non dicunt ea dogmata educta esse e Scriptura per consequentias scalanthi dicunt a multis per conisequentias item profitentur se non agnoscere eas consequentias pro necessariis sed relinquere illud in medio, ac simul dicunt ea dogmata non exstare; ρητως in Scrupturis tibidem vocant consequentias illas controverses controvers una autem & verum, item controversum &certissimum inter se opponunt. Ita enim loco illo vindiciarum pag. 38. Remonsi a tes oderunt Mos audaces assertores I hoc est, Reformatos Liath ranos & Pontificios qui statuunt ea dogmata esse necessaria ad salutem se damnatores in re tam ardua. Iraerentia mysterii tanti facis ulsatue e quicquam non audeand nisiquod certissimum es Pomais exceptionem m. D quaquam vident isti dogmata ρητως in Sc pluris non exstare, per consequentias rade deduci a multis, Uo tamen ad huc gradu is cedant, ne quid divina emay sale indignum sentiam amprofiteantur; an con uentia ista nec saria sint in medio relinquere malunt, quam in alterutrampartem inclinare judicium , soluo se emi ter a mirandi Numinis
26쪽
reterem a. Item: Pe V eo etiam vera dicere perseularium testat obmi Gust ηm : quid ergo P an non magispericulosum esse censetisset per cox guentus conti oveis' de N eo sis tur quicquam cum myriadum innocentiatim i ita vocant blasphematores Anti trinitario; damnationisi ac aBathemaismis. Sic igitur illi consequentias illas ita controversa, vocant ut eas contradi itinguant illi quod verum est: non secus acii quod controversum contradistinguunt certissimo Apol cap. 3 . sol. I. a. t sit est, inqu unt, Chrisum iaci,cis adorandum sis quia
est Inus aeternus: aliud Christum idcirco Deum esse aeternum quia adora meis. Illud certis um es, hoc controve s . Quasi vel o etiam dogma verum controversum non sit certissimum s Observetur quod dicunt se reverentia iver4 Numinis ita sentire: quae profecto mera hypocrisis est. Nam dicunt reverentiam i uminis obstare quo minus ea dogmata & consequentias eas pro necessariis habeant i & tamen reverentia Numinis eos commovere non potest ut
pro peccato habeant haereses & blasphemias illas Turcicas Antitri tutariorum oppositas illis dogmatibus. Observetur etiam quod ibidem dicunt se etiamsi vident ista dogmata opposita Socinianis ρηῆως in Scriptura non exstare, sed tantum a multis deduci per consequentias e Scriptura tamen ADHuc suspense gradu inc dere. Qiiid hoc sibi velit, unusquisque sapiens facile intelligit: nimirum eos nondum aperte velle profiteri Socinianismum sed adhuc expectaturos, usque dum id tuto facere possint. Nam non
dicunt: temonstrantes quanquam vident dogmata Socinianorum in Scri' turis non ex me. dper consequentias inde deduci a mustis,su penso tamen adhuc radu incedunt 2 non condemnant ideo Socinianos. Ita non loquuntur, sed dicunt: Remons, antes quaqua vident ista dogmata Orthodoxa de quibus in praecedentibus verbis loquuti erant) non exstare inocripturis, sed per cosquentias inde deduci a multis, Assenseo tamen adhuc gradu incedunt. Quibus verbis quis non videt Armini nos velle hoc dicere : se quidem causas habere gravissimas cur aperte ea dogmara rejiciant & non solum declarent ea non esse necessaria adialutem sed nec vera quidem esse, quia scilicet nec nec
27쪽
per evidentem ac nece iam consequentiam in Scripturis contineantur: se nolle tamen adhuc illud facere. Huc pertinet quod dicunt Vindic. lib. I. cap. q. pag. 29. de mysterio hoc & essestituendum preter Sacriam acripturam. Atqui ut modo vidimus haec dogmata dicunt esse praeterScripturam Sacram: nam ajunt ea nec inScriptura contineri,nec per evidentem & necessariam consequentia D inde deducita esse. Ex quibus praemi Us quam conclusionem in animo ferant manifestum cst Nam ma oris serum talis est: Nihil est statuendum pro ter Scripturam seu quod in Scriptura non continetur At dogmata illa de Trinitate nec nec per cVidentem conscctuentiam in Scriptura continciatur. Conclusionem jam vel infans secerit hanc: Ergo dogmata illa non sunt statuenda, seu ergo non si statuendum Iesum Christum esse aeternum Deum, habere naturam divinam &c. His acccdit, quod loca Scripturae quae pro Orthodoxa doctrina de Trinitate contra Socinianos allegantur, pene ad unum omnia luxata csse dicunt, aut infirma judicata, aut errori &sensui Socinianorum aptata atq; accommodata Ita enim in Responsione ultima ad Excerpta D D. Pro f. L d. pag. i. inter alias causas seu potius praetextus propter quos anathema dicere nolunt
Socinianis, ctia hunc asserunt, qu e contra isos ex Scripturis algetata sint, rete in concitii side in bor tu orthodoxarum, penὶ adunum. Omnia muLtis ac ditis si interpretationabas eorundum orthodoxotum inata sunt, pleraque etiam aut i firma iudicata, terrori eoru essensiti aptata atq; accommodata.
aliae quidcin omnia salsissima sunt. Nam ctiamsi orthodoxi quaedam loca div crsimode interpretentur, aut quaedam minus pertinenter a quibusdam Doctor bus contra Haereticos allegata dicant non tamen ideo luxata sunt infinita ut sic dicam loca quae . dogmatum istorum veritatem in se revera continent. Nec etiam illa loca quae Sociniani cludere conantur, aptata ideo & accommodata corii ci roribus sunt sed ad cos ab psis detolia in ipsorum propriam exitium. Nec denique illae corruptelae & detorsiones Antiirinia
28쪽
Antitrinitariorum in fraudem ac praejudicium veritatis trahendae sint Iudicandum nunc unicuique relinquo etiam ex eo, an hi homines qui ita de argumentis quibus dogmata illa Orthodoxa nituntur judicant, ea dogmat ro veris in corde suo habeantΘQuemadmodum autem in genere ita sentiunt de dogmatis illis omnibus Orthodoxis quae Sociniani oppugnant; ita in si ecie hoc dogma, Spiritum S. esse adorandum dicunt quidem se prolateri.& tamen addunt se illud non posse nec praecepto nec exemplo uulo demonstrare ex Scriptura Ita enim Vindic tib icap 9. p. so.
Spiritum S. Moram um esse aperti profitentur Remonstrantes, quia Pem ect, id enim tribus argumentis probrisConfessonesua Sed negant argumento icto seposie uti: adorandus est, Ergo est Peus: quia antecedens argumentissitas nee praecepto nec exemplo ullo demoniarepossint ex Scriptura Sarea. Est ne hoc
ex animo ci edere Deum ita colendum esse ut Spiritus S. sit ado. randus, quando negant id aut praecepto aut exemplo ullo ex Scri-
iura clamonstrari posse e item quando dicunt in Apologia deS'
risu S. adorando ne quiuem in Scriptura es e & in Resp. ad Fκ-cerpta , d eo adorando non olum nullum indicium manifectum in Scriptura esse sed ne indicis quidem ullum.
His addendum est, quod eos habent pro praecipuis desenseriabus hujus mysterii, qui negant liud solide ex Scripturis probari posse: clim tamen deberent tales habere pro deriseribus & proditoribus mysterii illius utpote qui id ea ratione Antiirinitarii: turpiter prostituunt. Ita enim Vindic. lib. 2. ca. io. pag. I92. Certum in nonpaucosarioque praecipuos ejus defensores ac vindice fontificios tuta, ain fere ac palampra fiteri ron modὸ nec litatem istius Iu steriiritalem eius ex Scripturis divinis hia pruni aut demonstrari mη p
Atqui creditum hactenus suit contra ab omnibu; Orthodoxis eos esse praecipuos ac veros defensores hujus mystcrii contra Antia trinitarios, qui id non solum credunt Alide ex Scripturis probari posse,s d etiam solide illud ex iis ostendunt& exinde refutant contradicentcs. Sed inde patet quantum Arminiani praecipuaed stiloni hujus mysterii tribuant, nimirum quando adsuminum
29쪽
ventum est id ex Scriptura solide probari non posse: sed prosei cci tantum ex traditione humana siVe Eccletiae ut quidam ex Pol tificiis sentiunt. 2. Atque hinc tandem eo delabuntur Arminiani ut myst rium Trinitatis credendum esse dicant, tantum prout extra controversiam cst positum: Controveisa M.tem Gogmata Vera de . hoc mysterio, quae, ut vidimus, clare atquc aperte in Scripturis de finita esse negant, contendunt aut silentio praetereunda , aut
tantum conjecturis &prc babiliter de iis disputandum e se , aut libenatem opinandi unicuique de illis relinquoidam csse. Ita cnim in eadem Resp. ad tacerp. D D. Pror. pag. 61. dicunt sed falsissin e , se excenta loca cx Patribus proferre posse quae ma-mfesti di ni strant, Patres illos in i si ju esse fuscere ad salutem, tu ea
quae nare atque aperte de risieriti divisse tradunetur in Scriptur' periatim de Trinitatis mysieris ac nominatim in Ba seni formula, humili ac det oramente credantur proutjacent. deo Pero citra illa controve ae movensum, de qui 3 in Scriptura clare atque aperre nihil definitur , ei aut silentio pro DLeundas, nec profund- reuagandi, aut siti conjecturtio prolabiisti hi in iis inqui, en s laborandum esse , ct in m dijudicandu libertatem opia ni ac mutuam tolerantiam locum habere debere, proinde qui circa et ii
stagenda errores t f int nec fisi nec uti oscere. Et ne quis pulci Arminianos ibi non ex su a sed patriina ill xum hypotheti loqui sti it cos ex propria sua sciatentia ita dicere. Nam cum multa dicta & veterum Patrum & recentiorum Orthodoxorum Theologorum allegassent, sed plane contra me tem corum , adeoque falsissime &pessima i de , addunt pag.
67. Remos antes edunt riptores istos non tantum in ea parte non em se ,
sed ea, quae rus uni veris' ma es. Sed, ut dixi, scriptoribus illis omni ruis Orthodoxis veteribus & reccntioribus sumiana ab ipsis injuria fit. Nec enim illis impietas ista, quam Arminiani aucto inate corum palliare volunt, unquam in mentem venit. Sic igitur , ut his hominibus placeamus, & ut non ainplitis Belgium ab ipsis oc toruo orbis turbetur quase ingerere possunt; non am-
30쪽
pinis dicendum est, Te Iesii Christe aeterne fili Dei, esse a te
num Detim , Te habere naturam divinam& quidem eandem cum Patre , Te fuisse antequam nascereris ex Maria virgine ;aut saltem conjecturis & probabiliter de tua hac Deitate erit loquendum: aut Iudaeis, Turcis, Socinianis liberum ac par jus esse debet, Te blasphemandi, ac nobis Te recte colendi. Audi haec, aeterne Fili Dei, respice causam tuam ; respice provincias has, respice Ecclesiam tuam. Et vos, Imissmi Ordines, qui vultis ut Deus ac Servator noster Iesus Christus vos audiat, &vobis ac tenerae posteritati vestrae benedicat, audite haec, &justo cum zelo causam sesu Christi Dei vestri vestram facite.
3. Denique clarissime produnt intima animi sui sensa de liis dogmatis Orthodoxis mysterij hujus adorandi , dum dicunt
dogmata illa contincre in se multa absurda; omne autem dogma, quod absurda in se continet seu ex quo absurda sequuntur, fabrum esse. Quid hac consessione clarius esse potest ' Videamus an revera ita doceant, necne P Objeceram ipsis eos fenestram aperire Antiirinitarijs doctona sua, qua statuunt omnia mysteria rationi convenientissima elle debere, cum tamen ceditum sit omnia mysteria esse supra rationem, Bespondent illi
vindic. lib. I . cap. q. pag. 29. Enimvero congrarium verum est. V Veturi, Remos antes iacirco dogma hoc tueri, ne quicquam temere sistratur de mysteriis lis, quod ratio recta ab Adum ac falsum esse deprehendit,
atque ita non tantum Haereticis is G praeripiatarcalumniandi ve am de --
seriis istis sistentiam eamque as ditaribus gravandi: fideliam temerariis istis asotoribus fenum injiciatur , quo retineantur, ne cum de myseriis Mns agitur; praeter S. Scripturam quicquam audacter sinuarit aut Scriptura
acrae ejusimodi sensis a fingant , quos ratio humana sutim deprehendua .ndose et ab omni ver mesitudine alienos. Quibus verbis quid mussitent palam faciunt lib. a. cap. Io. pag. 92. Vbi inter ira cauta, cur mysterium Trinitatis non Uncscant, pro necessario q artam hanc ponunt: Certum sex his ipsis libris ridely miserium hoc quatenus controvesumes, sic de mu νι η loca afui duo rationi recta