M. Antonii Mureti, Variarum lectionum libri 15. Quibus ad Graecarum sententiarum versionem Latinam accesserunt hac editione Hymni Sacri, & varia eiusdem auctoris poemata

251쪽

Neque enim Peliam Medea , sed asone sene iuuenem reddidit : cum auῶem recepisset idem se facturam Peliae ; esiecit, ut infelax senex natarum suarum mani- bus concideretur. quod si coquus ille item fecisset iuuenem Ballionem, ut Me- , dea Peliam fecerat; non sane bonam neque ea petendam operam ei dedisset. fieri etiam potest, ut personae seruierit et Eccum loquentem induxisset hominem sordidum de abiectum, de industria per- peram ab eo narrari veterem illam fabu-

lam fecerit. -d si Ciceronis etiam illud e Catone maiore ita legendum csti ut sine legendum puto. Quo quidem me proficiscentem haud sane quis facile retra-α erit: neve tanquam Peliam recoxerit: nasini-rum tale aliquid hic quoque comminisse cendum est. nam aut decorum id & c5sentaneum Catoni credidit:quod & memoria vacillare :& inter- dum habet aliquid grauitatis in magnis ris minus accurata fabularum & talium rerum cognitio: aut hoc quoque inter μν Ἀμρνικα Ciceronis numerandum est. Euripidem aliter, quam ceteros omnes,de Helena adere locutum

252쪽

bas traditum est. Plinius quidem libro secando Naturalis historiae,de eo, ut nauigantibus exitioso, locutus est. nam cum geminas illas' flamas, quae Castoris ac Pollucis esse putabamur, salutares ac prosperi cursus praenuncias esse dixisset: Harum, in tu t, aduentu fugari diram illam ac minaeem,appellatam Helenam frunt. Solin us quoque cum exposuisset multa mala, quae menit uus mulierum efficeret cruor: Halet, i n q illaue id Dimsalutare, quod auertu sidus Helenae peruicississimu non: autibus. Papinius quoque idem de illis uigoribus sentire se ostendit hoc versu:

cum iam damnata sororis

' Igne veraphuaeis gfruut carbasusi tres. Quinetiam Franciscus Vi comercatus Aristotelis Mi eteorologica exponens, Mcur Castor ac Pollux salutares essent, αἰ cur diri ominis Helena, caussas , Ut in . eiusmodi re fatis probabiles reddidit. At Euripides tame in Oreste salutarem earn nautis esse pronunciat. Ita enini de ea

253쪽

C A P. I, I.

EDUNDARE videtur vox, volupt,-tibus, apud Plinium libro xiiij. ubi dena ura vini agitur. cum enim vulgo itale atur, Pro us vi : iure dici pol it, neque --ribus corporis a tibus aliud , neque aliud voluptatibus porniciosius, si modus absit: melior videtur fore sententia, si ea , quam dixi, vox deleatur. hoc enim dicet: immodico vino maxime debilitari corporis vires.qhod & Lucilius dixerat his vel sibus: Scito etenim bene longinquum mortalibumorbum

In vino rise. γbi qui iuuitauit dapsiliu/ se. Et Theognis:

agnoscunt. Emendatus mersim quidam Horatianus. CAPYT XII

254쪽

OR A T 11 versus hi sit ni e libr

Odarum tertio, i mearunis centimanus gigas Sententiarum notus, intinarintator Orion Diana

Vir iura domitus sagitta. Eam l. scripturam veteres Grammactei comprobant. qui etiam centimanum πι- santem Briareum accipiunt. ego autem in quibusdam non contemnendae aaetoritatis libris scriptum reperio Mongi , sed Gnes. & sane de Gyge illud etiam apud Ovid. legere memini. Dogas, Narnia serpei edespgigates, Oumanums Gagensemibouems virum. a Hesiodus quoque Caeli & Terrae filios facit Cottum, Briareum, & Gygen, cen .renis siligulos maWibus, quinquagenis capitibus metuendos:

Sed & iampridem admonui, scriptum esse in quibusda veteribus libris , Gyas: meq. de eo amplius quaerendum putare. quan-

255쪽

anquam enim mihi nouum erat illiud ' i nomen: tamen ne eam quide varietateni aut dissimulanda, a 't contemnenda esset duceba. Nuper ergo cum Apollodori bibliotheca, quae tuc primum in meas manus venerat, percurrerem: in ipso statim principio haec repperi: si O παν - γηριαῖ b γ υ,

. ita reddidit Benedictus 2Egius Spoletinus : Varius primus orbis universi imperio praefuit . qui ducta uxore Tellure priores ex ea filios sustulit, quos Centimanos appellarunt, Briareum, Gyan, ac - Coeu. quin & ρpud Hesiodsi in iis, quos citaui, versibus, quaeda optimae notae e Templaria non roγur, habent, se4 rυῆς. Correcti apud Ciceronem Ennii rues s.

ENN ii vexsus de Fabio Maximo

ita vulgo apud Ciceronem leguntur Visus homo nobis cunctando resiluit rem. Isson ponebat enim rumores antes utem. :εαρ pss magis iri nμnc gloria elaret. sed in multis veteribus libris eorum postiemus ita scriptus est, Ergo mulsi, viri nuuc gloria Haret.

256쪽

ut valde verear, nequis , ut versum , cuius mensuram aliquid deesse videbat expleret, de suo addiderit illud , ego autem potius credidςrim, illud, ma-- gemidandum esse. non raro enim contigit, ut eae voces, quae geminandae erant, semel tantum ab imperitis librariis ponerentur. notu in est autem, magis magis,& magis magisque,saepe ab antj- quis scriptoribus dici , pro quo Ennius sertassie dixerit, magii que magiεq'e. Vt si simile illi Catulliano: .. Omnibus tui; locis celebretur fama Bulsis . . . Ciarescat, magis mortuus araque magis.

Ecquid adbibenda fuit iis co iusi , acroama i

RE c τ t 'nefaciant an secus , qui tibi

cines, aut citharoedos, aut alia id ge-

T. M

nus acroamata in conuiuiis aὸhibent, im exito ut dubitari posse videatur , duorum in philos phia summorum homi- . num liac de re, ut videtur,dissentiendun, facit alictoritas. Nam apud Platonem in . Protagora, Socratos abiectos modὁ , Mimperitos, circumforaneos. homine sid facere solitos dicit: qui cum eam vim no habeat, ut Vrsana aliqua & eleganti collo-

257쪽

collocutione lepus illud epularis accu bationis traducere , & mutuis sermonibus animos suos hilarare possint,eius rei remedium a mimis,& ab hi sitionibus,&a vocum fidiumve cantibus petunt. at quas ad epulas boni & eruditi conuiu

conuenerint,in eis neque tibicinam, neque ps altriam audiri, neque saltatricem speistari ulla: ablegatis eos eiusmodi nugis atque ineptiis, modeste inter se & hilare colloqui: neque unqua deesse ipsis de quo sermones iucundissimos consecrant, etiam si multam in noctem conuiuium producatur. itaque ex illo nobili apud Agathonem c d uiuio elicitur tibicina , & aut sibi, aut mulieribus canere iubetur. At hercule alumnus eiusdem disciplinae Xenophon in id conuiuiii min quo dc Socrates esset, & Antisthenes,& alii sapientia praeitantes viri, non modo Philipp*m excitandi risus artificem induxit, verum etiam sublatis epulis, Syracusanum illum comessatorem eum tibicina, & saltatrice, & formoso puero, qui & ipse tum saltando,tum fidibus canendo , summa eos, qui aderant, voluptate perfunderet. In Homericis etiam epulis & Phemius canit, dc Demodocus,dc in Virgiliano Iopas.sed haec

258쪽

aeto M. AN T. M v R E T I

fortasse aliquis intemperantium proco- ,ru,&luxuriosi regis , & reginae iam lium amoris telo percussae dixerit esse conuiuia id quod epulantibus diis, canere Apollinem & Musas feruntὶNam Ea-iripidi quidem sententiam mirari saepe soleo: qui non in conuiuiis, sed in luctu potius Musicam adhibendam esse cenia. set: quod conuiuia satis ipsa per se laeta

sint: in luctu autem quaerendum sit ali- . quid, quo minuatur dolor. Ego vero n usquam, inter pocula maxime, talibus blandimentis & relaxationibus ani- mi locum esse duco:neque, dum ea moderatio retineatur,ut turpitudo omnis Mobscoenitas absit, caussam video vllam, cur in mensa aut comoedum auersari,

aut auloedum, fidicinύmve refugere sapiens debeat. nam si semper tam facundi ac diserti conuiuae c5tingerent,quam illi sunt Platonici: tum fortasse no immerito talia omnia excluderemur. quod enim esse potest tam mirabile acroama, quod non collatu cum illorum sermonibus sordeat ' quos Equidem arbitror, si Apollinem vidissent ipsum cum lyra Mplectro ingredientem, uno ore omnes oraturos fuisse, ut aut abscederet, aut net

cantu suo sermones abrsiperet institutos. Et

259쪽

Et tamen, nisi valde fallor , non multo turpius fuisset, tibicinae alicuius cantum audire , quam vel orationem Ati stophanis,vel ea quae de Socratis temperantia, ebrius Alcibiades intepet arissime narrat. corre ius Iocus e secundo De Divinatione.

C A P. XVI.

O τ Α s noctes somniamus : neque γει fere es qua non dormiamus miramur aliquando id , quod somniauimus, euaderer Ciceronis haec verba sunt e secundo libro De Divinatione, exagitantis vani talem somiaiorum, & negantis, si quaedam somnia euentus comprobet, ex eo effici, ut ne somnia pro somniis habe dasnt. nam in tanta copia & varietate, magis mirum foret,si nihil unquam eorum quae per quietem videntur , eueniret. quaquam autem, ut ego Ciceronis verba recitaui,ita in omnibus,quos vidi libris leguntur: tamen excuti hoc mihi non potest, quin deprauata illa, S: adhuc modum corii genda sint: Totra noritis dormimin: neque usia fere est, qua non somniemus: est miramur, aliquando id, quod semniauimus,euadere d quidem ita mihi perspicuum videtur, ut ne confirmatione

260쪽

aro M. A N T. M v R E T I fortasse aliquis, intemperantium proeo-ru,&luxuriosi regis , & reginae iam tum amoris telo percusta dixerit esse conubuia id quod epulantibus diis, cane-

re Apollinem & Mus asseruntὶNam E iripidi quidem sententiam mirari tabe soleo: qui non in conuiuiis, sed in luctu potius Musicam adhibendam esse cen. siet: quod conuiuia satis ipsa per se laetati unt: in luctu autem quaerendum sit ali- . quid, quo minuatur dolor Ego veros usquam , inter pocula maxime, tal bus blandimentis & relaxationibus ani- ' duco. neque, dum ea mo- est tio retineatur,ut turpitudo omnis &obscoenitas absit, caussam video vllam, cur in mensa aut comoedum auersiari,

aut auloedum, fidicinemve refugere s Pim debeat. nam si semper tam ineundi ac diserti conuiuae cotingerent,quam illi sunt Platonici: tum fortasse no imme-

ruo talia omnia excluderentur. quod enim ene potest tam mirabile acroama, quod non collatu cum illorum sermonibus λrdeat quos ὁquidem arbitror, si Apollinem vidissent ipsum cum lyra dc

plectro ingredientem, uno ore Omnes oraturos fuisse, ut aut abscederet, aut ne cantu suo sermones abruperet institutos. 4 Et