장음표시 사용
141쪽
m eum maritus, vetatius eius contem. platione dote in alixit. Secundus: cum patuem seris i vel a sus eius intuitu id secit . Tertiuseum mulier dotein auxit , vel alius eius mandato. Cum maritus auxit dotem , vel alius propter eurni, euidenS esse puto , mulierem non posse uti
dispositione e. ubriter, quia omnia , que in natione propter nuptias militant, huic augumento, pilli mes, idc aptissime appljcantur.3 Quo ad augumentum sectum a patre uxoris, vesab alio mulieris gratia,res ex eo dependere vide. tiir,au stultitudo,quam Doctores conli ituunt m. iter maritum, Ni uxorem,in proposita d.ibitatione habeat locum ,quod no credo; namque dicuntis,
cui maritus destinauit dote in ad onera sustine icla, ita mulier dotem destinauit ad se, & familianais malandam sergo sicuti maritus , qui ex dotes no potuit, re uxorem propter moram debit iris, petita moro, debitore compensationem,iti vidua,qua ex dote se, & familiam alere no potuit Proptepui'ram lavrctum mariti , compensati ne ab ipsis postulare poterit . Cum enim mulieri. dum in bitidos constituatur sequitur,eam alimemtis suis dotem tibi tunc constitutam destinate , Nper consequens stinilitudine in pridictam non possumus applicare augumento , quod postea fit. 6 At dice4 , quid si mulier huius,nodi augumenta a finentis suis destinauisset Respondeo, in pro posito non lassicere , ut destinatio fiat conita
re in atr:mollio quemadmodii accidit in marito, qui r .Q hir augumenti dotis no utitur beneficia d. e. Ialioruer , ut ex nosui supra c. 3I. nu. 1 3.7 His accinit, liuilasmodi alignentum essetit tum lucrativum respue a mulieris,cum dos respe- ct a mariti sit titulus ouercisus; sc per consequens facilius est marito , quam uxori subueniri . quia tractat de damno euitando; 3c re vera magna est di flerentia inter casum mariti in proposio , dccausam viduae ι quia maritus dicere quide potestan, n subiissem onera, que Iubii , nisi credidissem , dotem solutam iri , mulier autem idem dicere noi potest respecta eius, quod expendie in se tu Manee aliquid simile .s .inoadairgumentum aer uxore siniam, vel eius mandato dico , mulierem hoc casu , cum habeaeal,quid praeter dotem, non destinauisse eam suis alimentis eo modo, quo ea destinavit mulier nis
hil habens praeter dotem; le ideo etiam si deinde
bona extradotalia amiserit, non poterit uti ben fici huius textus,quandoquidem,sicut in marito attenditur destinatio dotis ad onera sustinenda, cum inducit adducendam uxorem amidebet attendi destinatio, quaesit imuliere eum nubit vide supra hoc eodem cap. m. 344csueri
s SMndaerat dubitatio, An statumn statuero possit , ut vi a ratione mone possis aliquid pet
re , quod alias de iure communi non liceret, do qua re conterulant Doctores . vide Couaritis. 3.
a saI Grauim. p. 3a Uept. an I aro , Ego sic me breuiter expedio. Duplua ratione porcii statutum in hac re vcrsati , vel usus conis cedenda , vel mulatam indicendo haepedibus viri ob moram; si eius mentis sitit auctores uasuri, ut v sutas hoc ita se velint concedete; tunc eo M lex velut iniit' reiici debet cap. q. deus , si ν re maerum Leredibus viret iudicunt ι rect d Eem aget e puto, cum M pter mulieris viduae conditionem, quae auxilio eget , tum etiam ne mair monium eius, si sorte nubere vellet, ob moram heredum retrudetur , dummodo tamen modumno excedant; ideoq; huiusmodi pinna poterit vidua salua conscientia exigere,etiam sis non in-.terfuerit, dotem non alie traditam a communis enim de recepta est sentetia, poenas legali ρομ se nos sine peceato exigere vltra id, quod iri rest vide Roti diuers. diss3- par. a. in αwi Rit Tertia succedit dubitatio, An xesu tot mandare possit haeredibus. ut quousque dotem restitu re distulerint, aliquid uxori sui sabianum qua albi
1 3 Haec quaestio, ut mihi videtur, non ex iure, sed ex facto dependet , idest ex voluntate test uoris A eum enim ei liceativxoriad libitum legare , certuest, posse eu Visa dote aliquid ei animum rel. , quere; m ergo testator damnat haeredes aliquid annuum dare uxori, inspicere debemus, suras ne inducere voluerit , an ex re sua legat Liucre. M.
pro Muris id solui voluit,nihil agita neque enim eius est,circa hanc rem iv aeter legis praescriWun disponere, violetime probat rex. μι-ωι.ει
i 3 Cum autem ex suo patrimonio moti aliquid, relinquit propter moram haeredum , lew- ler, quia licuit ei moram haeredum punire, eosquoad soluendam dotem excitare; cumque mulieri nihil dari uoluerit praeter dotem, euidens est,eunt dubitauisse , ne moram facerent in restitutionOdotis; mi teretgoleis calcaria addere uoluit, quo uxoris suae incolumitati consuleret . Itaque iudex , euius munus est quaestiones voluntatis exponere, L 7. c- de fidei mg. perpendat uerba testatoris, & in dubio legatum reliquis se iudicet ex regia. l. preties j derat. dis. δέ quia non est uerisimile, eum, qui de morte coorat,si am , de uxoris antinam uoluisse Murarum crimi ne illaqueare , ι in τM ,F. pro foc.
rq marto dis itMur , quid si uidua ad secunda
nuptias transeat, si secundo marito dotem promiserit, an possis usuras dotis nonsolutae peter eo casu , quo alias non liceret , de qua re etiania apud nostros dubitatur,ut facile est intelligere ex
142쪽
r 18 Antoni, Merendae I. C. de Cambio Nundinali Cap. XV.
' Responde Ndis sitionem c. I abrater de M. dependere ex impensis, qu vidi inseruemu eme ; loquor nimc ex intentione eoriam qui eius de eisio ni viduae adaptant , & ideo , cum ipsam secundus vir alii erit, no est cur velit uti huius textus beneficio.
Poterit tamen mariss aduersus eam uti dispo- ωi ne huius textus, ει oblitarie, ut mulier comdemnetur ad sibi reficiendum id auod in ea alem da impendit, quia morosa filii in solatione dotis. quo siso poterit mulier agere aduersas haeredes mariti , de obtinere, eos condemnari ad reficie dum sibi damnum , quod propter eorum moram
sensit; illud nempὰ , quod marito eoacta tuit dare propret eorum moram in restitutione dotis.
ne intensem Muci vemsitari ad Linrabis tact- Ἀ- ,σ-titi. cap. XV. x Um venditor rem tradidit emptori. vlaras, quas nostri compensati s appellant,ab em more qui morosus est in solutione pretii, soluem das esse, disertis verbis habetur ex inditas deas. mpti dum ait, Exura iramis
cuius verbarum sint, Cinae a Prμον virusam
concindar rex. m t. a. c. de Visis.
a Cia emptori in linc irete iuris nostri anct res iubeat velit. soluere usuras, no est dissicile exisplicare; id enim disertis verbit exponit Ι. C. dum ait, Nam, caminem inuancri sputi mentamus aspreris 'dere.'
Magna est, aure dissicultas intelligere, quemadmodum hee ratio satis sit apud nos , quibus non est permissum alia ex causa usuras exigere, quam in compensationem damni, quod culpa debitoris attulit, aut lucri quod nobix eius mora eripuerit
c. q. de M. 8e docent comuniter DD. ut constat ex Couar. Lb. 3. mora. l. n. I.&aliis passim, mala enim consequentia est, non patitur aequitas, ut quis te, &pretio fiuatur, ergo vendit in ea
cada est, ut possit ratione damni emergentis, reli veri e cis petere usuras pretii non soluit ;cum enim id, quod interest, in sacto eosistat L. t tenui s. de reg. iur. non semper accidit, ut ob moram emptoris venditor tammum sentiat, I crum ve omiseriis quid si enim meunias erat penes se retenturus t quid si eas profligare volebat λ quid si negotiatio, in qua exercere eas vole
bat, Amnosa tutura etate quid si denique no adsuerit oeca eas exercendi 3 An ratione perfidiae emptoris, via decepisse viridetur vend,torem , usurae huiusmodi exigenture quod scribit Bal. in ι. 1. c. de vaer. m. 3. non ut ue . quia alias aduersus debitores morosos emGem perfidiae participes idem observadum esset . quod tamen, nec urus forensis, nec interpretea admittunt, ει quidem rectissim8 , cum non liceae nobis ex perfidia debitoris lueram captarei lucruvero id eii, quod no petitur ratione damni emet gentis, vel lucriectantis.' . An ex regulis tuititiae.commitatiuae id dedam. mus eum enim venditor ex parte sua impleuerit,hurusinodi iustitiae regulae postulant, ut vicissim emptor id adimpleatiquod promisit, quod plaeet
Couar. d. c. q. wrs est' UM, Lupo de νμ c--.I36. nec hoc Fidem; cum enim iust tia commutatiua non patiatur, plus peti a vεω re, quam valeat res ab im vendita mis. v a r.evorat Aristota. eap. r. de omnes admittunt mora debitocis per se non poterit tilas caena. ut plus quam eouenerit ei tribuatur, eum ob mi ram non crescat valor rei traditae; de Istet eiusdem iustitiae regulae cogant eum . qui promissa non
impleuit,resarcire idquod hae de causa alteri paeti deest, non propterea sequitur, eas indistinctis
iubere ut usiuae, do quibus agimus, exsoluantur venditori, eum indistincte non sit verim, moram. venditoris aliquid venditori detrahere Ex quibus nonnullae aliae rationes, quae a reactioribus asseruntur, etiam refelluntur, & ideo e
rem examine praetermissol, quid mihi ia mentem
venerit proponam. Φs Vt usuras, de quibus agimus, venditor exigere ivaleat, inde proficisti reor, quod eulpa emptoris venditor careat te, quam penes seli ituriis su rat, cum enim huiusmodi eulpa efficiat , ut is mictibus rei eareat, aequitas postulati vitantunda ipsi restituatiar 6 Rem clarius explanabo, is qui ita vendit rem suam , ut nolit dilationem ad soluendum pretium
concedere, non erat utique venditurus, credidisset, emptorem numeraturiam non seisse int grum pretium; cuin ergo emptor pretium eo uentu ira integia non soluit, venditor iure ait, is
culpa eius carere re sua; ει ideo iure petit, ut sibi compentetur damnum , quod culpa eius sensit rquod eum consistat in amissione emolumentorii ipsi iis rei, iure dieimn emptorem teneri in eompensationem huiusmodi emolumentorum us asioluere , quae propterea usurae compensatiuae aDD. solent nominari, licet vere,&propriE lmquendo v surarum nomen haec compensatio non
7 At dices, hic j: est eardo dissimitatis, si pecunia
emptor tradidisset , eam venditor otiosam rei nuisset, vel profligauisset; naelum ergo damma mora debitoris ei attulit.
Respondeo, duplici iure agere posse venditora
contra emptorem. Primo, quia caepa eius caret
re sua, quam aliis penes se retinuisset. secimo. uia eulpa eius caniit pretio rei suae; si primo mo-o egerit, non quatitur quidquam de pecunia,set, solum de re agitur; an scilicet ea venditor cam tu eulpa emptoris,& ait hoc suaptὸ natura damnosum sit; cumque neutrum in dubium positer uocari, quia agimus de refiugi sera, nulla dubit tio esse debet, quin eius postὼatio compensati nem desideret. 8 Cum vero conqueritur venditor, quod pretiores suae culpa emptoris caruerit, aliter res se se habemum enim hoc suapte natura non asserat dasm
num, is qui hac de cavi compens nem texit .
143쪽
Antonii Merendae T. C. de Cambio Nundinali Cap. X V.
libet planἡ probare, sibi damnosam fuisse mora
demitoris. Cum vero dicimus, usuras indistincte venditoti deberi , agimus de eo, qui conqueritur. la eulpa emptoris re sua caruisse.' Ex quoiatelligimus, an venditori , de quo agimus, liceat petere plusquam ex re percepisset, qua de re tractant Cagno l. in d. l. curabit ,
λυμ οδμ s. 168. pili. Ioseph. d. conclus 76. D. Petri Bim. ccmf. I 3 7. m. 34. in 1. si enim venditor conqueratur,quod culpa emptoris re sua caruerit,
tune euidens est,nihil amplius eum petere posse, quam ob culpam huiusmodi fuerit damnificatus , , ideo eius postulatio ad emolumenta ipsius rei restrigi debet; si vero eoque ratur,culpa emptoris pecunia sibi promissa earuisse dicebit ei pollulare,
ut damnum, quod emptor sua culpa attulit, resadiciaturi hoc autem cum emolumenta rei longε excedere posili, non est dubitandum,eum tunc petere is e plus , quam ex re percepisset, duersariumque eius esse codemnandum, si in mora sue
cro cessante .po Huius assertionis veritas ex eo manifesta est. mod ius naturale iubet , eum qui damnum dedit damnum resarcire; qua de causa indistinct4 vnicuique conceditur agere ad id , quod sua intelestimi in tempore non fuisse satisfactum; cum enim
nulla causa extet, cur contarium in venditore consituatur, non possumus vςnditori hoc beneficiuι sine iniuria aclime . , i Nee his aduersantur
Quoniam animaduenedum est,duplicem que. tionem circa hunc tex. excitari posse . Prima, a debitor morosus teneatur de lucro cenatς.lac qa , si regulariter tenetur, an speciale ius contra vendatorem obseruandum sit; si de prima quaesione agatur, ingens altercatio est apud is in L viaea , c. de sera. piae pro eo quod merea priviri an de iure Digestotum peti potuerit id, quod inte test ratione lucri cellantis, quod negat ibi lola.
in verbo veteres , di alii sequuntur, de quibus ca DoLibi num. contrarium vero ibidem mustiurauit Bart. col. 8. vers. venio ad ultimum,
cui non desunt sectatores; quidquid sit, regula costitia itur a DD. debitorem morosum hoc tem pote teneri ad lucrum cessans debitis eoni tentibus circunsuntiis per d. Liscam ad set .
is. ubi D. des castissipara. I. cantro's. Ia in vero ad aliam quaestionem pertinet, ii
lud exploratum est mon esse aisrmandunt, specia latus contra venditorem fuisse hae in re introductum , nisi causa ineratur, cui durius cum ipso, quam cum alths fuerit actum , cum non una ioco.
noliti conditores assim uerint,ei se causim
summam continere aequitatem l. 2. c. de uri r Iulianus L ex Perdito, F de a L empl. & ideo si ad mittimus,in d. l. nia. spccialiter cle venditore ca ueri , ne interesse lucri cellantis petcre possit, non postumus aliam a me huius rei causalia, quam ea,
qnae proponitur a Io. det Castillo d. cap. i. mι. 39.
quia scilicet venditori licebat curtam usurarui quantitatem exigere, etiani si fructus quos recepturus erat,tanti non valuissent; cum enim emptor in eo grauatus esset , ut interdum plus userarum, i vimine solueret, quam ex re venditor erat percepturus quum erat, ut vicissim , quandoque in Mnus 'lueret, quam interesset venditoris, pretium non fuisse in tempore numeratum; quo admisso,tex. huiusmodi nobis non nocet, cum enim hodie certa usurarum quantitas sit blata sit non alias enim usurae quam ratione d mni emergentis, vel
lucri cessantis debent 2 sublatum utique est --damentum huiusmodi tex.&proitule eius deciso obtinere non potest; nam ubi cellat si dame. tum,cui lex innititur, ipsa quoque corruiti. Migrare faruamuis sinure. patrem: ex huiusinodi enim lundamento lianc legem pendete indubitatum est, cum non sit iustum, nite venditori ius petendi id, quod sua interest ratione Iucri cellantis in iis calbus, in quibus iure natura: id conceditur , nisi
damnum ei illatum aliqua ratione resticiatur Ca. ac emo diligenter venditorix e xaminet,
an sibi expediat magis,conqueri, uod re, vel pteretio caructat culpa emptoris i quod si queratur,cuIra emptoris re sta caruisse, poterit petere quid id industria sua ex te percepturus erat,di ex se Gibus eicis;idque optime docuerunt Cagnes. in dI.
curabar m. 88. Corsin. d. iis . a. vcrs Iocundo eadem ratione, Handes. cons Io. . et I lib. I. & alii ab lus relati; N iure merito,saut negligentia, aut ama Perim , tia emptoris, qui utinus ex re ec cepit, ιenditori nocere non debet.
rq Cum vero venditor conqueritur . quod culpa aemptoris re sua caruerit, facile coiistat, quid sit iu-lud , quod ei culpa aduertari; abuit, frumentum nempe , oleum, vinum, &-b uetia uni genera, quae ex re percipiuntur,& ideo eius postulatio de bet continere petitionem fructuum, qum ex rei percepturaei erat; & proinde certa pecuniae quat titas non erit rimc i utenda, qtita aliud pro alio inuito debitore non potest peti l. Uf. mutui 1. si ce t. erat. & haec est ratio, cur emptor culdennia et sm- .ctus venditori tradere debeat, quos pe cepit,& in
pecunia supplete id, quod deest qu*itat; tructuu ,
quos se amplius percepturum suille vu*tor prombauerit, fi modo melioris condiuiniis fructus lafuisse percepturum, venditor non probauerit Quod si tactus non exciterint, eo iuret ira ex .plicabitur,quo utim aduersiis debit res certatu. rerum, cum ipsae amplius non extant. irs Cum itaque probare tunc debeat ucatoriquos fruinis percepturus erat ex re vcdita ut obtineat, sequitur, eum hoc nomine nihil obtinere polimc qi constat, eum ex re nitul percepturum finite, et ianis ali lios fiuctus ex ea re emptor perqpperi quia: tunc tam num nou fou passus culpa emptoris a que ita docuerunt multi, de quibus D P M. m
ud tamen visum est Baldo,& nonii vilis aliis, de
144쪽
r 3o Antonii Merendo I. C. de Cambio Nundinali Cap. XV.
quibus . Gabri de empl. σwώit. intutu -- pciat. 6. quorum sententia tunc admitti potest, cum venditor probat se damnum sensisse , vel tu .crum amisisse ob moram emptoris in solutione Pretii iactam; tunc enim non quaeritur, quid de re acciderit, sed an ob moram emptoris venditor senserit damnum : & econtra cum venditor conqueritur se damnum sensisse ob moram emptoris
in solutione 'tis, nihil probandum erit pretieruuam ipsum damnum; & per se non setisse, qu
minus rem venditor haberet; neque enim tunc
opus est probare, se rem emptori tradidisse . vido
6 Exposuimus rationem , qua receptum fuit apud nos, qui usuram crimen esse existimamus , venditorem uti posse dispositione l. eurabit, cod.
vi in. empl. cum emptor morosus est in soluendo pretio; nunc est explicandum, quando ei locus sit. Primo autem exponere oportet, an , ut sit ei
locus , necesse sit,uenditorem , qui rem tradidit . sibi reseruare dominium quousque pretiu ei su
Ego illis assentior, qui negant hoe necessarium esse, nam ex dictis patet nihil referre , an dominium translatum fuerit, ut liceat venditori coninqueri de emptore, quod eius culpa re sua,vel pretio sibi promisso caruerit, cum ius ipsius in eo e sistat , quod culpa emptoris fructibus rei latuerit, vel amiterit lucrum, Lmnum ve per pessus fluerit ob moram sibi in solutione pretii factam. 37 Valde tamen utile est venditori,reseruare sibi dominium, quoniam si paciscatur, ut quoad pretium solutum fuerit certum aliquid soluatur,ex titulo locationis conuentio sustinebitur ι sicut emptio 2 2. 6 de locat. O conduct. γ l. sequenti , I. semiemptor I 6. g. de mic. in erem mod. reιvend. quod
et aadmittit Cui acius lib. I 6. siauti. a I. & ideo tutic non erit tractandum de quantitate mis tu A ureditor percepturias erat, nee qn id ipsi mcrsuerit, pretium non fuisse sol ut uni, quo. niam ua contracti locationis similes quaestiones nec solent nec debent excitari.
a 8 Et ideo nis possum assentiri D. Polydoro Ripae
Asci. I 68. a num. q. dum ex stimat, in hac specie quantitatem pentionis moderandam esse iuxta
sionem vi tomientionis, aliud eam petere ex dis, positione l. extabit; cum enim quis ius sinam e huiusmodi lese deducit , ad eius normam suania
debet redihete postulationem proinde licte
plus contipeat paet ina inter partes initum, quamis d. l. venditor consequi possit , tamen secundumodum in ea praescriptum , moderanda est res, quia pactiun eatentis valet , quatenus huiusmodi legi eonforme est, eonsule Lupum,& allegatos ab ipso do. I in. neque .n. ratio patitur,ut pacta in executionem legis famam plus contineat, qua . lax ipsa tribuat , de qua re infra latius. 9 Quado vero conuentionis iure se tuetur actor, tune tenor ipsius est inspiciendus,&secundum
ipsum res est expςdaeda, nisi aduersarius obtinuerrit eam moderari iuxta l. a. c. de rescind. ven proinde in specie nostra nihil est, quod de quDtitate fructuum quaeratur , cum ex locationis con
tram venditor sitam sendet intentionem , tres canon pendeat ex quantitate Baebium,*-pe cepturus venditor fuerat,non potest sub hoc praetextu impugnari , de ex his ςtiam refellitur Deo
O Cum autem venditor, qui dominium sibi res: uauit, rem locat emptoti quousque pretium savrit solutum,quemadmodum contra&us sit eo Hriendus, videamus. Andicemus,rem 1 Ita mercede Iocandam esse, quousque integre pretiusuerit solutum p non eqviciem , quia iniquissimus contractus esset , nam solueret mercedem pro ea parte rei, ius prytium numerauit. An dimus, rem locandam en ita ut soluat certum quid am
Duum pro rata parte pretii non solini 'nec istud
quidem; cum enim de locatione rei tradatre , orde constituenda pensione,non haberiirratiore teuniae promissae , & non solutae, sed rei locatae. 3I Quid ergo agendum erit e conuentio, ut mih videtur, sic ineunda erit,ut emptor possit suo iure uti,& sciri re venita pio rata pretii soluti , reliqua
autem partem iure condi ctio rus retineatr in conmilituenda aute mercede videamus , an haberi pos, stratio presi, non soluti, ita vi possit vendiise conuenire, ut partis locatae pensio soluatur secundum modum pretii, quo res distracta fuit, puta epro parte valente centum aureis soluantur qui que, aut sex, plus, mimis re singulis annis; hoc enim continet partis locatae demonstrationemine certam pensionem, quod exemplo planum fiet. si Titius Vedit predis Seio bis mille aureis , Beretento sibi dominio rem tradit , ita ut re utatur pro rata pretis soluti; mque reliquam partem rei locarς velit,*rousque pretium fuerit mimeri na, retinere opus est , partes inter se dii inguere,cum velintrem indivisam manere, necessc est, mri . sic eonstituere ut durisio non introducatur; hoc
autem novotest fieri rem diuidendo per tem norum positionem, sed id debet fieri per distinctionem stiris, quod iniisque eorum habet in re
hoc autem commodissime fit ea ratione , quam
1 diuauimus, nam ex numeratione pretii apparcitus , quod uterque in re habet . 3 At dices, pensionem sic constit iram inhillam esse, quia tanti res non solet locari; respondeo hanc quaestionem facti esse , quae ad hane dispia rionem non pertinet, & ideo eam omitto ; seus ramen, quod si venditor in nidicio huiusmodico
Dentione utatur, executiuoque processu remet.
pediri instet secundum illud ius, quo utimi me tinetitio non erit retardata sub praetextu, quod mo
dum excedat haec enini exceptio altro rem post
Iat discussione, atque ira recti finire docuit D. Ρ ' lyd. Ripa d. obsiem. 168. a nu. sr cima vero de re, constat, non debemus esse admodum sollieitide verbis contractus, que i no arsis in pei , e non ro conscribuntur l. in t vhBαημsst Ovemb. signis N ideo non possum assentiri Dec. ton'. sa, vers. se neo re bonistrur, dum contrarium scri- pq Secundo exponere oportet quid prosit conuoso partium taxantium id, quod venditori solue
dum est, si mora facta suerit in solutione pretii nulla
145쪽
Antoah Merendae I. C. de Cambio Nundinali Cap. XVI. I 3 r
isim autem contingere potest dubitatio, quin id , quod lex huirusmodi iubet praeitari venditori ,
in stipulationem possit deduci s dubitatio etia in nulla adesse debet , illicitam esse conuelationem , cum plus venditori tribuit,quam lex et concedat; asipponimus enim,ex dispositione ipsius,non iure conuentionis, ius velit oris pendere; Zc ideo DD. admittentes hoc pactum , dicunt , debere cor--respondere fructibus ut constat ex DD. relatisu Rota Romana p. I. duaers dec4.34 . m. Dubitatio itaque in eo consistit , an partium conuentio eniciat, ut venditor non teneatur probare id,quod alias eum probare oportet, ut in hu---odi iudicio obtineat, qua in re Dec.casit. Ii9.
Tatium partem tuetur , assirmando insit pec ex cutionem , quae alias instrumentis publicis coc idi solet, instrumento huiusmodi conuentionis esse denegandam, nisi actor per legitimas probationes ostenderit, tantundem sibi deberi,quatum n pacto continetur, idem scribit could. I 87.nu. aduersus quem disputat Paris conpil. 60.e-DAl. lib. I. 1α6 Deci; opinionem sequor; eum enim clari iuris sit, eum, cui sitam fundat intentionem in concessone conmitionali, debere prius docere , condi- ..tionem extitisse, non potest in dubium reuocari, debere venditorem mentem certum quid benescio huius legis , docere,se percepturum filisse exire id, quod petit , quia eius dispositio restricta elimi id, quod ipse ex re percepturus fuerat ; id autem ex huiusmodi conuentione probari non potest, cum enim incertum esset tempore, quo initasiit, quid, quantumque percepturus fuisset ver clitor, id, quia mea ex sessum est,non potest pN a se satis ad id, quod quaerimus, probλndum; Lucci
eum inquam erat, quia praediorum reditus ii certus valde est, &magna nox nas varietati; flexari: est disserentia, quae est uitet rem nostram, Ni maritum conuentionem ineuntem super interii-
sitiis iuxta cap. salubriter de usur. nam i cile est a
intelligere, quid expensurus sit maritus ducta , ivxore amplius,quam facere soleaticina modicami haec res suscipiat varietatem.
αδ opinio tamen Parisii recipi potest , eum agitur
de venditore prediorum urbanorumnam plerumque accidit,li dicam circa eorum pensionem v sietatem accidere; idem obseruandum erit in Praediis rusticis, quae venditor locaturus erat eoae ore , quo vend tio contracta fuit, vel non .imulto postaeum enen haud dissicile esset tunc cinyituere, manti locaturus suisset, conuentionem partium, de qira agimus, veluti de re partibus cq-Mira sequi iudex debeti nisi ex adueisu de eius 4
iniquitate doctum luerae . detraha tammionere .c8 md si inelementia cinis, aut alia ratione frinctuum iactura factassierit, vel ex praedio urbano ob aliquem aduersum casum non potuerit solita utilitas percipi, conuentione lauiusmodi erit o
fimanta ρ AEquissimum esse existimo, remissione
feri oportere eo modo, quo conductori lacta osustet; curi enim ex quantitate pensionis, quam cpi lictorem soluturpis suisse verisimilla erat, c uentio pendeat,ratio postulat, ut eius fortuna sequatur nis docuerit vςnditor, se sonu istorem,
in absque iure petende iunissimis ob sterilita s
eandem pensionςm, vel non multo minorem soluturus erat, in promptu habuisse, quod facile existimandiim est, si solitum sit in conductionibu huic beneficio renunciari. 9 Non omitto autem,Didac. Couar. dict. c. q. n. 6.existimare, fieri posse pactum de soluenda certa quantitate, quaestu 'iis excedat, dummodo fiat in vim annui redditus redimibalis, in bune modii, ut emptor constituat se soluturum venditoricem tam annuam quantitate ιn,donec pretium apud se , retinnerit titulo annui redditus constituti super re vςnditat aduersus quem insurgit Lupus d.' P. N. IV.&rectissime, quia cum venditor rei nolit, pretium ipsius apud emptorem manem, non potest in hac specie introduci contractus census, cum eius natura sit, ut pretium ipsius penes vetHditorem maneat liberὶ, ut omnes norunt. Nono Ommitto interim,excostitutione Pii Quinti pie
tiv ccosus debero in pecunia numer cosi siue,
TErtio explicandiim est,ao dispositio L
bit, c. deam empti,quam prae manibus habe, muri habeat locum, cum ex parte sua veditor qui rem tradidit, non impleuit; veluti quia non e
dit fideiussores euictionis, quos dare promiserat, vel aliud omissum fuerit ex iis, quae emptori prormisit. Locum esse dispositioni huius legis, post Bala & Castri in l. 2. C. de usuris , & alios quosdascribit Couar. lib. a. var. c. q. nu. 6. versic du decimo infertur ,& haec est comunis opinio teste et
Molo in hae lege nu. 3 1. & sequitur Lupus dia
Contrariam sententiam non obschre insinuat Bald. in L I. num. 3. C. de bon. matero. quem se quitur Assii α decis 2 o. tur. s. pro eade septe
Vt huius disputationis veram decisiouem assis quain induetaere oportet,in duplici specie postqhanc quaestionem disputari. Primo . si vendit dominium transtulerit. Secundo, si illud sibi re
seruauerit. Cumq; venditor transfert domiti M. in emptoren iverius esse existim nihil vendit
rem ab emptore petere posset cum enim fructo et rei ad dominum s ctent , nihil iuris xendit di recte habG super huiusmodi studibus ἶ indirecti
etiam habere non potest, quia nihil est,quod emiptoti imputar possit a cum culpa careat.ἱ nequeo enim prςt Gn sol re tenebatur prius, quam e pine debitoris promisso impleta biisset, hoc . n. in hac quaestiolae silpponitur; quod cIarius hac . tati inatione explicabo; quod quis teneatur at iter, Ametus rei suae tradere oriri potest ex iure ,. quod ille M at in re , vel ex conuentione, vel ex gladispositione. Is quo agimus , nullum. ius liabet jn eo , quia libere dominium in empto. m traiistulit; nullam etiam supponimus,factam Lisse conuentione in ut suctus venditori trada tuis essi nulla causa est, cur existimemus, ad id . emptorem teneri, cum nulla lex existat . quae id. rubeat c leges enim de Iaac materia loquentes . t non tractant de hac speeie) aut causa idonea
adsit id iubendi , cum nihil sit, quod emptori R a impin
146쪽
imputari pota 1 quod enim exaduerso dicitur,
non esse aequum, ut quis re , & pecunia fruatur , in Promptu responsio est , emptorem pecunia mainon posse , cum oporteat am in promptu hab re, ut quandocumq; venditor ex parte sea imple.
uerit , eam possit numerare , ne in iacturam incudat; re interim no onmtam,hane ratione non esse
satis ad id , quod quaerimus introducendum , viluculenter ostendi cap. antecedenti ni a. cu seq.6 Sed quid si conuenerit inter partes ,ut in specie, de qua agimus , fructus huiusmodi soluantur, v labit ne conuentio nNative respondeo ; cunia enim apud nos non pom quis pacisci,aliquid sibi dari ultra sortem , nisi ob id, quod sua intererit, strum non fuisse solutam cap. q. de usiur. Clem. mica de usuris , huiusmodi conuentio non potest subsistere, eum in easu in quo non adest mora d bitoris, eius quod interest nulla petitio sit,oc quia in hac sMeie sibi vendator imputare debet, noris autem debitori , precium non suisse numeratum. Agamus nunc de ea specie , in qua dominium non fuit translatum in emptorem I cumque conue. Derit inter partes , ut fructus sint venditoris , aut aliquid pro eis venditori soluatur; res fauore ipsius manifesta est,quia nihil est, quod huic eo ventioni resistat , cum res eius sit; si vero nulla conuentio facta fuerit, quaestio in eo consistit, an tradendorem, ius percipiendi mictus in emn rem transtulerit; hoc enim si admittimus, ea quae aduersus venditorem in superiori specie urgent, in hoe casu ineum sibi Windicant. 8 Non transhalisse autem venditorem huiusmodi ius, suadere videtur regula I. eum de indebito de Probat. , neminem scilieet praesumi iactare suum, di id quod panim nostri scribunt , errorem , stultitiamq; potius praesumi debere, quam donati rem . ntra eum vero maximὸ urget , quod nnua causa erat, cur res traderetur emptori , si noluisset, ad eum fructus pertinere , quia hoc nismis distata moribus , quibus vivimus; quis enim vidit, aut audiuit, aliquem,rem, cuius fructus ad se pertinere voluit, tradere et , ad quem non vult eam pertinere, nisi accepto pretio ξ ει haec comiectura potentior, mea quidem sententia, videri debet iudici , cuius religioni quaestiones volunt iis comm runtur l. 7. C. de fideicommisi. p iod si venditor existimabat, se haud dimet de posse adimplere id, quod promisit,res explorata
contra eum videtur; cum enim ex illimaret, breui
tempore suae se posse satisfacere obligationi rem tradendo, non existimabat,se de suo aliquid em. mori largiri, de proinde tunc euidenter ceuat reis gula dicte l. cum de indebito.
ro Qi arto tractare oportet, an ad fauorem venis ditoris, qui dilationem emptori concessit adso uendi in pretium, habeat locum lex nostra. An maduertere alitem oportet, hane dilatiota tempore contractus fieri posse, vel post cotractum perfecti im ι item venditorem, de quo agimus r seruauisse sibi dominium, veI illud in emptorem transtulisse; nec non,venditorem specialiterco
venisse, ut fructus huiusmodi sui egent, vel iis dispositioni legum remisisse. ι Cum agitur de venditore , qui dominium silal reseruauit, & pactus suit, ut fructus sibi traderen-rur,vel aliquid eorum vise , conuentio obserua da erit, siue dilatio tempore initi eontractus sim suerit, siue post, atque sta censet Caγα. - α63.
Lupus qui alios recenset d. commoniar. I. S. nu. 1 3: etenim cum res in dominio vendiarianianeat, eius est,fructus percipere, de proinde uenti O, ut vice eorum certum quid sibi singulis annis exsoluatur, conductionis contractum comtinet,qui propterea obseriundus erit , cum vnd quaque iustus sit; in caeteris enim terminos his tes supponimus; aliud tamen eonsuluit Decaeonct 1 9. num. Io. aduersus quem iusiurgit Modem Parisiensia ibi sequendo Mein. cons. I76. M. a. qui contrarium in eodem rasia consuluit. Is Cum vero non suis reseruatum dominium,nec
facta pactio eirea huiusmodi fructus,existimine non posse a venditore peti, quod etiam docet ouar. lib. 3. cap. q. m. I. vers. ωsane; cum enim res emptoris facta suerit, eique data ad soluta
dilatio, iuris ratio non patitur, ut quo ad tempus. quo dilatio durat,stactus venditori tradere tene tur , nam ex re sua eos percipit , ω eulpa caret sequitas in ostenderetur, quia cum datur dilatio in soluenuum, carius res venditur, quam fieret, si tepore eontractus pretium suisset numeratum tralatiindinem tamen iusti pretii . 13 id si reseruatum si erit dominium, nullaque
facta de fluctibus pactione res emptori tradatur amictusne pertinetiunt ad venditoremi negatis respondeo , quoniam venditor tradendo rem v cum emptori , nulla iacta de fructibus mentionci eorum percipiendorum ius tribuiste videtur emptori ; neque enim ei rem absque fiuctuum me tione tradidisset, si eos ad se laettinere uoluisset; humue trahi non debet mula l. eum de indebito sti de probat .: eum enim soleat homines carisus,intra latitudinem tamen iusti prεtij, data dii
tione vendete,no sequitat, ius percipiendi tactus largitus est, ergo ius situm iactauit ; in promptu nim responsio est,eum, cu cote diu secit, hec ante oculos habuisse, proiiideque verisimile est relisi rei suae ita statuisse, ut indeninis conseruareturia I 'Quarto explicati dum est i quid si cndatorem reseruauerit sibi dominium, pactionem rameria circa fructus conscripserit, an huiusni odi pactio
valeat , qtra de re contendunt nostri , nam nes titiam partem tuetur M. Ant. de Hilheis cons. 88. post nonnullos quos refert; eandem sentcntiam thabuerunt etiam Socin. me. Crau. Si tus,quoa refert Lupus d. S. 7. nu. - . si princ. Ii s Contrariam tamen post cam. in ι. Diti s L
. - mestatio ex eo pendet, an venditor maiori oretio rem distraxerit, proptereaque dilatuinem ' nuuismodi concessit; nam hoe mmisso cessata quitas, propter quam usime venditori praestantur, rea L a. c. dem Miliou axetrendiis, de in. n.: neque enim aequiun, ει bonum patitur, ut duplicem compensationem ereditor ob eandem causam obtineat. Cum vero nemo iactare sinam
existis tur, verisimillius est,inconstituendo pro tin habitam fuisse rationem temporis ad illud λυ ndum concessi, quia emptor non se obsimiis
147쪽
Antonii Merendae L dc Cambio Nundinali Can. XVI.
16 Rem elari deelam. Certii esti iustut pretium latitudinem habore; diuidi enim solet in
vile,rigorosum , & medipna I item constat, homi nes cum non Haesenti pecunia vendunt , de riginroso pretio non solere tantum diminuere, quantusicerent si pecunia numeraretur . Venditor ergo,
det quo agimus, dum certum quid annuum sibi Pulatur quousque pretium fuerit sibi numeratum, quantitatem huiusmodi velut partem pretis considerat, noli autem velut usuram pecuniae non sol
tae; de ideo conuentici valida est , & erit obserua vi , si modo de iniustitia eius doctum. non se itiana t. r. C. de sintnda L 7 Cum autem dilatio eonceditun emptori quo
usque venerit occasio emendet rei aliculo immo bilis , Quae pro. Mione eiu obligari Obeat, arparet, dilationis tempus incertum. sptiuum est Ideo tune non videtur ad uittenda liviusmodio Pinio , cum dilatio non sit talis, ut propter eam pretium augeri adi emptore dςbuerit; itaq; ex
stimo,tunc conuentionem,de quaagimus, .nor .
valere licet aliud probauerit P. Polydor. Ripa obstri v. I9. a M. Is Quinto exponeisdum est an fauore empto ris huic legi sit locus , si scilicet venditor moram sibi sererit in traditione rei , idque placet Baldo Soc. Castri Ggnolo, vox refert , dc se luitur Lupus de usuris comment. I. g. 7 nu. 1 3. Quae opinio verissima est si recte intelligatur vid licet ex die, quo.venditor diebat rem traderet cum enim antequam tradat maneat enudominus,lee. quoties C de rei vindic. non potest cogi,alteri fructus rei tradere, nisi ob culpam, qui
in eo nulli est, cum nondum venerit tempus, qu rem tradere debet; ex quo comiti id, quod scri-hit Bartol. in I. Iulianus g. rei de M. e in m. 34 versiam hoc, quem sequitur Salice in L curabit, ecl.
sta tune L quod scilicet emptor, qui partem pretiI. soluit, pomi soluto integro pretio fructras pro mista petere per t. nia. in fine, C. de sinu. Giai.Ubi
autem venit tempus rei tradi i dae , tunc manale
si ne it eum citi pa sua efficere, ne fructus rei emptor lubeat , R proinde tenetur remudcret quan tum ex huiusni odi re percepturo erat . I9 Qineret ab quis, stemptor dixerit, siegaer
didiclem rem tradendam non sunt e , ipsam nolia emillam, nec pretium nun eta lem; Pretio itaq,
careo culpa venditoris L rependet ergo. mihi quicquid mea interest, pecunia huius γα mec mita, iusta ne postulatio erit Z Respondeo, emptorem debuisset habere pecunιam Paratam , ut quandocunq; venditor rem tradidistet, eam potalet numerare; itaq2 pecuniam huiusmodi non poterat in filo usius conuertere citra omnliotieniaeonuentionis; & ideo hoe nomine non potest
dicere , dia interesse , pecuniam huiusmodi penes.se non habuisse. dio Quod si eiusmodi speetes inciderit , ut prius
res tradi i deinde pretium numerari debeat, ven inditor qui tempore conuento uon tradidit renutenebitur ad fructus erga emptorem. N emptor nihil venditori praestare tenebitur ratione pretiis quod retinuit: quia emptor culpa quidem vendistoris fluctu rei priuatus est, venditor autem culpa sua pretium non habuit. Quod si eodem tempore numerandum esset pret uni di res tradenda , debebit emptor interpellare venditorem , obla.
pretium conuentum reddoe venditori vii cum
lucro, Ood tortassis ex ipso coepit, etiam si illud
venditor non erat percepturus , quod, na tanti viri pace dictum sit, ysuram manifes iam contineta
quia ut quis ultra id, quod conuenit , liquid sobuere cogatur , necesse e st, ut culpa sua damnum . t tulent directe, vel indirecte aiu endo lucrum; nam exigere aliquid vita sorte sub alio praetextu usura est, inrae non permittitur cap. q. de usurae te. v dica eod. tit. : in specie enim huiusmodi utriatim deest; quod si venaetor ex pretio lucraturus aliisv:d fuerat, idem obseruabitur;sibi enim amissio-
hem Iucti acceptam serre debet, non emptori. Non recte etiam Lupus stribit, emptorem, qui offerendo pretium, venditorem constituerat In oloret , pinse non modo petere quantum ex re rircepturus fuerat . . sed etiam plus; veluti si pro Pretio vendi ori oblato, alteri, a quo illud acceperat usuras soluebat, vel si alia de cauri, occasione pretii damnum se iis me . vel lucrum a miserat,quod ante eum scribit Bald. in l. i. C. de
usuriv I. cum enim emptor adi tersus venditorem nihil aliud proponat, sitiani,cuni conuel Hlonem non obseruauit e , ab eo non poteli petere com pensationen dam ita incidati itide velit , prout est id,de quoagit L ipia Matn iuxta tenore II co
uentionas ad 1 pluui pertinc bat, pretium huiusmo di comparare , di in promptu habere, quod rectis sine animaduertit clicet. uad. l. 2. u. I. ad fine vers. hoc no percipio it interim no omitta ipsum ultro uenditorem interpellauisse ad rem tradenda oblato pretio 3 cum enim pretium a se non pet
retur, set erat ab huiusmodi damno immutiem se conseruare, rem sibi tradi non pollivando Sexta dubitatio est, an huic legi locus sit ad se uorem eius , qui uendidit actionem, quam haberibat ad rem an scilicet uenditor possit agere aduersus eum, cui actionem uendidit,ad scirius ex re ab ipso Perceptos pro rata temporis , qu d stulte pretium numerare, qua in rediti in Οἰ ut pactum factum fuit de fructibns soluendis Mousque pretium non filisset solutum , aut nul lana fuit hac de re conscriptiim pactum. si pactiun conscriptum fuerit puto, valere pro rata fructuum Pcrceptorum secutus auctoritatem amplisesimae Rotae Romanet, qua ita docet decis. 3 o. par . diuersi ea ratrone motus, qua in antecedenti capite eam sententiam secutus sum, quae docet vend torem, qui sibi non ruserit auit domi ni iam , possc pacisci ut ii vetus iei ad se pertineant quousque pretium fuerit se uiuaupro rara tauica pretii non soluti. iod si pactum non fuerit conscriptum , aliud existimo icum enim re sub lite esset , non poteth dicere veta.ditor, se carere stuctibus rei ctilpa eminiori cum incertum esset, an ipse rem obtenturus.& quo tempore obtenturus suisset; quod ei uin dicitur, non esse aequum,eum frui te,di pectioivi caetera omittam, non potest nocere emptori in hac
specie, quia ipse replicabit, diligentia labor,
148쪽
bus meis hoe commodum consequutus semis, quod iniuria tibi displicet, nisi ostenderis,hac ratione daninum aliquod te sentire; quod enim ti-hi non nocet,de mihi prodest, ςquitas vult ut con .cedariar , etiamsi iure deliciamur leg. a. S. item Vatin is. de aqua pluuia are. I quod si venditor replicataerit,culpa tua pretio rei meae carui ..ille r
spondendo dixerit; Si quid tua interest,pretiu nos se numeratum compensabo, suo muneri cumulatissimae satis iaciet; nisi enim mora ex pario debitoris fuerit damnosa, eius gratia ultra sortem qiud peti iura nostra non sinunt cap. q. de usuris . Septimo dubitatur , an procurator, qui nomine domini emit prMiunx, ex suo soluit pretius s rem p6ssideat , an fructus rei sibi retinere possit quousq; dominus pretium ei non restituerit , qua
a Contrariam sententiam tuetur Alatati in L s. mutui dario ad finem , nec non Lupuεῶν. T. . Is I. - adintendum per Isi vero non remuneraridi νδε ιιfm dat. in Leyin contrarias de UM. &quia militat ratio nostrae legis , aequum non e rimis re, & pretio fruatur . S. Priorem opinionem sequor, cum enim sponta mandatum sescipiatur , non potest conqueri de eo a cuius nomine emit,nisi ex die,quo is in mora
constitutias fueriti & proinde nul causa est, evelit ei eripere rei suae fructus a supponimus enim rem factam fuisse eius , cuius nomipe empta fulta quod si eum in mora constituerit, tunc de fi ctibus rei no est tractindum,sed de eo mod ipsius interest, pecuniam sibi non fuisset testitutam, doproinde nullo casuis potest uti dispositione hisei
. Adrumex adverso allegata respondeo, in illis quidem concedi usurarum exactionem eis de quo agimus , sed tamen a nobis alleganda non esio, quia aliud ius obseruam trire usuraria, quam e teres fecerint; apud nos enim notulicet , quidqiM vltra fortem exigere , nisi . rationem eius, quod eulpa debitoris pei pessi stamus, vel damnum sontiendb . vel lucrum amittendo , ut post alioseiplicat Cou .lib.,var. cap. 4 , quod utiqἰ do procuratore, de quo agimus, dici non potest reden lubens volun q; prenum ex stra pecuniam snritaverit,mn pol sit conqueri de eo, emus tim
hemit , nisi ex die minae, quae ubi adnenerit, pristionem suam ad id de het coarctare , quod sua intersitae, pecuniam non fuisse ibi restitutam , & deo petere non potest praecise fruehis rei, cum id quod interest in facto . non in .iure consistat l.
quatenus interest de reg. iur. 7 Ad id quod dicebatur , non conuenire aequita . ti, ut is, evius nomine res empta suit, re ερ pretio matur, in extera omittam , respondeo , causam procuratoris, de quo agimus, diuersam esse a camia uenditoris, nam uenditor iure dicit,ex re is emptorem lucrum percepisse cum sua iactur . procurator autem id nullatenus dicere potest , cum toto coelo distent, rem ex pecunia iocur
toris emptam fuisse,& rem procuratoris suisse,' ideo non recte ad hanc rem trahitur l. si Ti. Dum T de reb. cred. si ceti. Pet.
28 octava dubitatio pertinet ad id, quod str bi
Alex. cons. 69. nu. 3 , ει filium scilicet, Cui pater iure lagitim g reliquit certam quantitatent, pos se ex ratione nostrae legis petere fructus rei in haereditariarum quas iure legitimae consequutussiisset, si Ieratum non approbauisset, quyd et an placet Mala. decis a 3. . a. in fine, nu. q. L. .
as Ego existimo, nostram hane legem nihil eo inmune habere cum haere ς cum enim non lithherum patri, ius imitimae imminuere I. quoniam in prioribus de inosse. testam. utiq; x is mandum esu filium, qui aceipit legamin , de quo agimmus, id facere . quia utilius id esse sibi habere legitiniam in corporibus haered Gu iideo non potest quispiana dicere, eum este , id, toris instat,quasi res sibi ex corporibus. dit xiis pro Iegi ima debitas, diaerit pro Hljquq sibi legata Brivi laterin o oiniti Α, hiab M a auit aestimationem legitimae , corpora i d. riacu tua causa aestimase,N se eum iure pet Lip O dis hus; & ideo non est itenim fructu uia. Mi. O ita.
benda; iterum inquam, quia cum nemo, id-ιPOd certum est, cure incerta, didubia facile cfι. . c. tet, non est existimanta,eu ius conseqi:estdi iiii eius corporum haereditariorum conuitia φυ .i ea
cum iure eosdem fructus petendi, postq friquantitas legata tradita fuerit . . x so od si contrariam opinionem seqt iueas diligentinoportere prius iudicem μι-: re, quibus in rebus legitima ei fuisset assig this, si relictam pecuniam repudiauisset , dein ser c οῦ tum tactus molabit; itaq; sic lihellus cm .Pi
endus erit, narres it,patrem deeessisse,i ci i in νpro Iegitima certam quantitatem, si iam iiise acrceptavit; &quia haeres eam in tempore iapi sol. ait, uul consequi fructus rerum , quo habor serat, si legatum repudiauisset, instat ergo dici, rari, quaenam res pro legitima assignaodae. . ilegato repudiato,apsi'; declaratis
fructus, quos ex ipsis percepturus D Iat. n 33I-.. Nono dubitatur, an uenditor , cui de preti
satisfactum suit, possit usuras, de quibus agayt 1: postulare; qua in re sic distinguo, aut Dei nisuit, fpactum de illis soluendis , aut res in Ss iis ξ:.c iuris uiansit; si iactum fiterit pactum , ex alia o. hcere ei uti pacto, postqi I pretio ei sitit quia ex pacto oritur in Q particularis A Mapetit per se nec desitatac iste uendito, sic IIcoamimit ordinaeoti Quinti R. depositi. Ex
obligatione se obligauerit , 'on dicitur pactae, in quo agimu constri AEdo a io .. iiii visatione cameralι conii Nam obligati na, expensas,& interesse, tamen huiusu. δἰ oblis patio plurimima a re nostra dilla , ni cuun ustilae de quibus agimus, 4ςbe inruens Fo Vatis ii, eum rem tradidisse , eiusq; stuctilius caruisse .Hmstendi in cap.antecedentianu. 1. & adm it itDD. uno ore; tuemad id, quod intercst,agi possse,necesse est,multa probare, quae cumulant Dirites. Imica c. desent. apro eo quod iuu)οι de iovir mors ccias. 68. lib. a. Iu card. conclussequembas, Misos ina, a. in princqq. s.
149쪽
Antonii Merendae I. C. de Camino Nundinali Cap. XVII. 13s
r. Σ.-ποι- 89. O Io. Lud. inlin. de . est MV. -. 1. dii . ινδ. c nsequentitas, aus miti sinu longa serie recen et Ioan. des canulo ςontrouersmr. cap. r. Gι lati sinae de eadem retractat. 3δ M Si vero pamm non fuerit hac de re conscriptu, aluid dicendum est;eum eni in actio no ex vendito agendum sit, non potest venditor ea ampi ius uti, ita per solutionem pretii conuenti sublata fuit, atque ira docuerunt CA . in ι. Iulianus , Lex venad , . 3. f de act.em . Od ed. criaris. in L qui pereoliamnem, A. I. eod. tis. Actione inquam ex vendito usuras , de quibus agimus , peti, probatur Iegis auctoritate , de iuris ratione, audi I. C. in L Iulianus, s . ex vendito. Ea voidito, auine, aliis υenditori competit ad ea eon γ enda, piae ei ab emptore praeflari oportet. Vt iam
tem in Me iudicio tisa eripta. In primis pretium aquama res verit: item usura pretii ps diem bolutionis ascam eum re emptor fruatur, est cum υμ προση pendere. Iuris aut e ratio euidens est, quia quicquid venit ex natura comniercii gesti, id ex ipso commercio venire dubio procul dicitur ; neque enim negari potest, ex natis venditionis prolicisti, ut is di quo agimus, fructuum rationem reddat; ρο-
tio enim non numerato, non erat rem suam dia
fracturus ut exposui in capite antecedenti l n. 3. Hancqi sentetiam expresse admodum legimus in . iuper cinis em I. f. OG. emi, O τ dui, dum inquit.
Heres murari an teneatur satisfacere iis, qui υ συμω intres e portitatis sui cohaeredis, 4 quo eas cons
avi non pasi or ἔ or an inter creditores ex causa usurarum solutarum ἐσιδο, ω eos, qui μα eduores ex contractu licito, adsit ulla H
latio quando solam personalem actionem. γαι milis priuilegio munitamicap. XUM.s A N cohaeres teneatur soluere usuras quo ad I x partem sui cohaeredis, qui res haereditarias perdidit, nec est soluendo ex suo patrimonio, di-
mutant casuum conscientiae expolitores, quorum
aim recenset Io: de Salas in tractaee usuris dubio 63. : Ego iis assentior, qui ipsium huic oneri si bist
ciunt, quatenuς tamen se extendit suaruio haereditaria,motus ex regula l. vntcsC.ne si ex delin
defiancti, quod scilicet haeredes tenetur ex delicio defuncti, quatenus ex hu u modi delicto ad ipso
peruenit, ne alieno scelere ditentur: cum qua c&cordat I.inhaeredem a7.sside dolo malo; Αd autem peruenit utilitas useratum, ςum per hoc locupletior deiunctus iactus fuerit iux M, qua*di obaui supra lib. 7. e. q. nu T. dcisq. a Dicam clarius, illud agunt iuris nostri Condit resine heresutilitatem percipiat ex scelere deis db; ergo non patiuntur, haeredem retinere eas re dctincti, quae necessariae sunt, ut deleatur dei sectum quoad damnum eius, quem laesit delicto suo defunctus ; quid enim aliud est ditari ex stet re desulicti, quam retinendo res ipsius,huiusmodi scelus conseruare λ regula ergo ι. a. c. o b in L 3. infine de alim lex limitatur in actionibus, en
delicto de iuncti orientibus, quatenus velit cohaeres, ex scelere destincti ditari, o 3 Quam sententiam clare exprimit textus in e nos 9. dc usiir. v bi ex Alex. 3 haec verba habentur. tua nos uxustasernitas consulendos, quid de usurari ram filiis obseruandum, qm eis in criminen voraxmude reis succedunt , aut de extraneis , ad quos asseris .
MawWariorem esse deuolutae Tua igitur quam irris indemκs , qM sis ad restituendas uras sum detractione cogendi, qua parentes suini viverem, coae rentur; id ipsum etiam haeredes exercendo ἔilla verbatis in crimine surarumsuccedunt defunctu, non debent intelligi de continuatione in exen dis usuris iuxta morem paternum ; quia non οὐ ligarentur ad restituendas eas usuras i quas eorum
patentes pςr se ex erat,nec E contra; di prolata
succedere in crimine usurariam acςipitur a S. n-tifice, retinere r loeneratorum ἔ qiur interpretatio necessaria est, alioquin non revi argument tus suisset a filiis ad haeredes extraneos, de quorucontinuatione nihil in eo textu dicitur, quo uti, mur , nec in textu originali existente in ptim collectione decretalium apud Anti Augustimam .
4 Illud autem considerandum est, quod in textu ' originali haec hiausula his vel bis legiti iri 3 ad ro
xes, si visernit, geremur; id imum et m cominabar des extraneos, cdmus tur eodum, ex quo patet,
bos velut haeredes considerari, non autem velut
exactores usurarum: Cum ergo dicat S. Pontifex, eam aestrictionem aduersus hqredes esse exerincendam, ouae aduersus deiunctum dabain, consequens eu, singulos hsredes insolidum i intra l, nutes tamen portionis haeraeditariae, posse conueniri latestituendas usuras:Qui autem di mi, hoc esse intelligendum secundum portiones haereditarias, vim inserunt verbis textus; si enim diuidu- tur actiones pro rara parte haereditatis, non e
gentur filia ea districtione , qua defunctus pote ecossi ; quia actio, quae unica comp Gat coni: defunctum, respeM haeredum se diuiditur, ut in emax contra haeredes efferatur in ea specie, in qua contra defunctum esset incax; Si nempoquispiam ex haeredibus,ut foeneratorum successoribus solet contingere, perdiderit res sibi ades sto relictasia iunde non lubens, unde suae satisfaciat obligationi, si apud eius cohaeredes extiterinores haereditariae. iconeae restitutioni huiusmodi usurarum: Haec autem opinio apprime aequa est, di iuris ratiotu consentanea, habetq; plurimos
quaces; N proinde digna est νη an iudicias N.
r Quoa vero spectat ad aliam quaestionem, an sci
licet ulla prolationis ratio extet inter emi qui us ras solutas reperunt , & illos, qui actionem habent personalem priuilegio carentem; Contra se neratorem varia sunt Dinorum placita a quae. receniet Salas loco allagato nua . .ec seq. Praexplorato autem constituendum est , in concursu credidi rum solam actionem personalem habentium, causam debiti esse coli siderandam nullainq; haberi rationem temporis l. priuilegia ssi de privileg. cred. :& consequenter inspiciendum erit. an repetitio usurarum ullum habeat in iure nostro
priuileguam aliorum creditorum iura iniminues,
150쪽
ras Antonii Merendae I. C. de Cambio Nundinali Cap. XVII.
aut , an habere debeat: Cum vero nihil tale eo situlum fuerit , consequens est , pari ita et uti cum ordinariis obligationibus personalibus , de quibus nunc sermo est.
ut per hoc faciliorem reddant usurarum repetiationem; hoc enim eo tendit, ut foeneratores, &ipsorum successores legitimis modis compescumus ; ut vero id trahatur in damnum ered i totum, iuris ratio pati non potest , quia plenae tenere M. bent culpae aut hores I. sancimus C. de minis . Caueas etiam ab iis, qui dicunt , meliorem esse debere causam aliorum creditorum, quam scene. ratorem , quia illi non transtulerunt suum in debitorem , prout iaciunt ii, qui usuras soluerunt,non
modo quia sirequentissimε accidit, debita consti . tui habita fide de eo , quod tunc temporis sibi esset inluendum; sed etiam, quia usurae contra uo. I tatem soluimtur; per hoc sub rapina e onsti. tuiturissiquod pro usura accipitur, ut notat glossa , di eum ea Interpretes in Rubrica Decretalium de usuris, de alij parum eonsentiunt; haec aute ponunt Pro vera eam opinionem, quam defendi se L.
tib. s. e.q7. nullam scilicet dari hypoteram ijs,qui latas soluerant in rebus Beneratorum . Wynerea turitam eompetat in senis uris , merare , ortumn , ipsi delinquendo alienas res βιπι ιμμι damnificant . cap. XVIII. x Coibit ΒΔ in I. simi actione ninet. C. de surtiti P ex dispositione iuris Canonici tacitam otiri hypoteeam in bonis summin aliorum , qui delm-
quendo alios damnificant per extum in e. Parmchiano de sepulturis; sequitur ibi Salicetus nu. r. vers. cum bona sint,vbi adducit rationem , qu a anima de sincti maneret in captiuitate quouim restitutio fieret i quam rationem approbauerunt.
Et si avom pleriq; horum Interpretum de bonis
scaeneratorum solum meminerint,smissa latum mentione; optime tamen allegantur veluti contrarii opinioni Baldi loquentis generaliter de bonis delinquentis pro satisfactione obligatis, quia
foeneratores rapinam committunt c. H quis I
q. s.&lnter species surum recensentura glossa inrub. de usuris, cum qua ibi eommvn. sentituitCononistae ; de alii DD. Matholiet passim id admito
tunt; Quod autem dicit Gratianus nu. II. vlar rium habere pro se voluntatem domina pecuni rum , quod eximit ipsum a numero surum, no subsistit, quia voluntas huiusmodi non est spontanea , sed coacta a necessitate praesenti, vel sutura ut in eaῶ tu in fine de Diar. D.Tbum. 2 2 .qo. 78. artis. r. ad septimum, ct alis de quibus P. Natiari de restiti
IIb. 3. c. a. m. III, ara, a i , crat si demta
etiam lige declaratio fundamentum doctrint Ba di; agit enim de quocunq; damnificante Mollissicum obligatione restituedio, ne anima det immterim patiatur dilationem liberationis; haec enim in sceneratoribus vera esse, sicut in fure, tholi sides docet: Abbas autem,& Couar. a Cratiano
allegati nihil scribunt eius doctrinam adiuuans in locis ab eo adductis. 6 Fundamentum est solidissimum adductam ab
Auctoribus huius sententiae, quia nullibi cautum est, bona firmam , si eratorum, aut eorum , qui damnum dant, esse obligata legis authoritat ijs, quibus res suas abstulerunt;certa autem est i .ris reguIa, hypote cam tactum non esse admittetisdam, nisi appareat lex eam ni 'lacens ut notat glossa ab omnibus approbata in . r. in verbis priuilegium vers. ilcm illa fi de priuileg. cred.s Textus vero in d. e. cum tus. in fine vers. ρομsessiones vero de usur. dum dicit, possessiones usuris comparatas vendi debere, ut ex earum pro tio satisfiat iis, quibus usurae extorta fuerunt , n
potest pro sententia Baldi adduci , primo quia nodeclarat, an sint apud haeredes, an apud tertios possessores, & DD. cornmiuniter eum intelligunt de possessionibus existentibus apud haeredes, vepatet ex Authoribus allegatis n. a. Secundo, qtua decisio huiusmodi textus te Il gitur ad bona ex usuras aequisita; di pro incla S. Pontifex insinuat, aliud esse in aliis rebus i ceneratoris iuxta regulam
l. cum Praetor de iudicus; Tertio hoc fuit speci liter in erimine usurae introductum . si credimis Ilossae in verbis debent vendi vers. & l peciale est. qua D D. non discedunt ; &pioinde non debet trahi ad alios esus l. quod vero F de legibus.
tui' de haeredibus eius, qui damnum dedit , ut Patet ex illis verbis sed eius haeredes dec. & ibi noti glossa ,&DD. :&proinde ret critetur ; si enim ligata censerentur bona apud terimm existentias. Pomifex non restrinxisset suam decisionem ad secretates uniuersales, sed addidiis et , idem esse obseruandum in singularibus bonorum ρομsessoribus.
siderandum est id, quod scripsi supra lib. 7. in .
23. ex .m Secundo eonsiueranda sunt nota a glossa, Fe DD. in d. e. parochimo; dum enim dicunt, haeredem teneri exonerare conscientiam defuncti, significant, tertios possessores honorum ab eo alienatorum , ad id non teneri i & consi
quenterno potest hinc deduci hypotheca de qua
agimus , cum tendat in damnum corum, qui possident res a defuncto alienatas, ad quos iuγn Ur tinet cura anime desunta .