장음표시 사용
121쪽
Asticana Ecclesa , sir annos plusquam
centum, Schisma secisse dicuntur a tempore Bonisecij primi usque ad Boniiscium secundum, qui scillitras illas sarcis se dicitur, ut resertur in Epistola Bonifa-eij secundi ad Eulalium λlexandrinum, qua Pontifex testatur, se precibus ac sup-
filice libello Eulalij Cathaginensis molitum Catholicam communionem Asticanis Episcopis restituisse , & schisma sustulisse. Veriam haec mera est calumnia; quae si staret , S. Augustinus qui eo tempore quo Schisma Africanum durasse dicitur, in Astica floruit , in excidisset
communione Catholica, contra expicia
sum testimonium Caelestini Papae, qui in Epistola ad Episcopos Galliae diserte
tradit, S. Augustinum flisse semper Catholicae communionis participem. Vt taceam Aurelium Carthaginensem & Capreolum , quorum ille a Prospero l. de Piomiis. pari. cap. 38. iis laudibus exornatur . quae in Schismaticum non caderent; Hic vero, in Coticilio Ephesii no quod per Legatos adiit , non mod , communione Catholica potitus est, sed
de collaudatus, de quo videndus Vicen. tius Lyrin .in Commonit. cap. 42.& 43. Alia exempla communionis Catholicae Asticanorum intra illud seculum , quo fictilium hoc Schisma durasse dicitur, suggeret Baronius in Rom.Martyrol. I 6. Octobr. Litera B. Quare non licet ambigere . quin literae illae Bani fici j secundi, quibus tota haec fabula innititur sint commentitiae ; praesertim cum Syllabus Episcoporum Alexandrinorum, nullum per ea tempora exhibeat Eulalium, ad em literae Bonifici j dicuntur datae r Et certum etiam sit, tempore Bonifaci secundi, nullum sintse Cathagine Epia scopum Eulalium, aut alium quemcunquς cum mimus Episcopos Afiis re-lti ruit . fuerit Iustinianus post pulsum illinerem Arianum , atque adeo Post
Bonificium secundum. origo item rit ma huius figmenti, est plane vana. Ex eo enim quod Aurelius Carthaginensis,&alij Asticani Episcopi in causa Apiarii
Pieshrteri, paulo ardentius cum Bonificio l. de Caelestino Romanis Pontificibus agere visi essent,& usque ad Sciit ima causandum iem dedux ille ; otiolus quilpiam ad eam Ecclesiae ruinam instaurandam Epistolam Eulalis supplicem, &respontum Bonifacij iecundi iuppotuit. At falluiti est , contentionem illam pio causa Apiaiij,ad Schisma pertaenisse;cum S. Augustinus qui pio Aurelio stabat,
eumqtie consiliis & omni arte a uuabat, nec sinistrae sulpicionis saltem tumore asperius unqtiam sit , ut eum defendens Caelestinus Papa pronuntiauit. Calumniosa ergo illa substructio . de Schismate tot magnis Antistitibus aflicto, uti deci inqtie rimas agit. S. Plato Monachus , eiusque secundum carnem nepotes S. Theodorus Stu -'dita , & Ioseph Theodori Frater Archiepiscopus Thessalonicensis, Constantinopoli calumniam Iassi sunt, quod eia sent Schismatici, luccensente eis Nicephoro Patriarcha Constantinopolitano et eo quod nollent ipsi publice communi care pii usquam eiecisi et Iosephum Oeconomum , qui coniugio col illauerat Constantinum Irenes filium Imperatorem , cum pellice subinducta legitimae uxori, quam eiecit, ut fusius recitat ipse S. Theodotus Studita in S. Platonis panegyrico, late recensens mala irrogata viro Sancto & participibus eius, com munionem Iosephi Oeconomi, ac Nicephori fautoris eius,relagientibus. Nec vulgus duntaxat Constantinopolitanum, ut Schi malicos habuit SS. Platonem ac Theodorum, sed etiam transmarint,ipse que Romanus Pontifex Leo III. Ita liaquee ex litetis S. Theodori Studitae ad
Basilium Abbatem Monasteri, Romani S. abae, a quo S. Theodorus, de Roma-
122쪽
dii Semo II. Series I. caput Vi L.
notu in existimatione quod Schisma fe- cillet, est admonitus, nec absque anathemate nisi resipisceret. Sed vere calumnia ei ar, intra uentu Nicephori Patriarchae dilIeminata; qui infamem copulatorem coniugij Coni tantino exitialis , contra Canonus , gradui suo rcstituerat, nec multatum , nec poenitentem , ut proinde iustissimam caulam habuerint S. Plato &S. Theodorus, non modo aduertandi exlegem illum Oeconomum , sed etiam secedendi publice , fautore& patrono eius Patriarcha. Ac proinde non nisi per calumniam iactatum est, illos esse Schi ima
S. Anselmus Cantuatiensis Episcopus, de Schismate notatus est, sed calumnios L Rem ipse describit, de quam falso tali probro assiceretur, exponit, agens
eum Cardinali AIbanensi lib. 3. episto-Ia 36. verbis illis. I Dicitis quosdam illorum vobis dixiste , ideo vos offendisse in me , quia permiti me a Catholica Ec clesia transferri ad Schilmaticos. & ab illis conlectari, si fieri, sicut additis, potest ; de a Schismatico Rege inuestituram accc pii se, de illi fidelitatem dc hominium feci isse , quos omnes sciebamelle Schil malicos de diuisos ab Ecclesia
Christi, de a capite meo Vibano Ponti 'ce , quem ipsi me audiente abnegabant. Certe nesciebam, nec scio eos Schisma ticos, aut sic diuisos ab Ecclesia fuit se, ut dicunt: Et si aliquis eorum . qui hoc vobis dicunt, me praesente linc diceret. ostenderem rationabiliter , non ita esse. Illi enim non abnegabant canonicum Romano tum Pontificem quicunque eLset, nec Urbanum negabant esse Pontificem : sed dubitabant propter illam quae mundo nata est dissensionem, dc proptes dubitationem illum suscipere. quasi certum differebant : ure ullum indicium eos ab Ecclesia segregauerat, dc omnino obedientiam Romanae sedis tenere se sa-ιςbantur, de sub elossessione obedientiae
Romani Pontificis me consecrarunt. DC-nique Dominus Papa sciet at me est e conscia ratum , & a quibus , de cui Regi ceram , quod feci: Et tamen pallium, quod Archiepiscopus Cantuariae lolci habere, milii per vestram chai italcm non vi Schismatico , sed ut accepto I non ut reprobans' , sed ut approbans misit , Scsic quod de me factum erat, confirmauit. Ipse huius confirmationis Authot& Dominus Gualterus Episcopus Albanensis, de Cardinalis, haec eadem sciens, minister eius de execitror. Si vobis haec
calumnia attendenda videtur , cur eam
ante pallis concessionem mihi tacuistis si negligenda putatur , vos iudicate, quam diligenter sit a vobis inculcanda. Plura pollem adhuc dicere ad infirmandum verbum malitiae eorum, qui hoc quod dicitis vobis obtendunt ad excusariis das exculationes in peccatis: sed Sapientiam vestram , scio non indigere apertae rei multiplici ostensione. Videat igitur prudens simplicitas. dc simplex prudentia vestra, qualiter super haec qnae dixi, suscipere 3c exaggerare debeat confictas calumnias & calumniosas confictiones
adii ersum me, ab illis qui fecerunt conistra me pro excusatione sua, ne videamini velle confirmare quod autoritate Domini Papae , de vestra executione, non ignoranter est confiimatum. JB. Petrus a Luzemburgo, schismaticus a plerisque est habitus , ed quod a
Clemen. VII.Auenione contra Vibam mV I. sedente, cooptatus esset inter Cardis nates , eique adhaesistet ad 1 extremum usque spiritum, tanta constantia, ut sub mortem roganti cuipiam uter ε duobus
Pontificibus verus ac legitimus Christi Vicarius ei let habendus, intermortuis vocibus respondisse feratur ., sie me Demadiuvet, sicut Clemens cui adhasi , est τω - Papa. Itaque clate obiit in ichismate, quandoquidem Clementis Pontificatus. initus postea est habitus, δέ eius nomeni
123쪽
ex albo legitimotu Pontificii est explinctum. Alioqui Clemens VIII. qui nuperi edebat, dicendus fuisset Clemens I X.
Non est consiliu amoliti a B. Petro maculam lchilinatis materialis, quod id nequeat praestari abiquc discussione nego- iij cui vitet Pontificum qui Auenione te detunt nuper I Bo hieto reiallae, maio
res tenebras Offiide Lunt. Incumbunt au
tem in eas dit culciendas, duo clara capita; D. Henricus Suarea iunior, utriusque iuris Doci rar, in schismatis Auenionensis histocia, quam pro ingenio quo valet, Maccuratione quam. ubiuis adhibet, egregie illustratam, breui uti pes est, ὶ ex
hibebit; ac R. P. Nicolaus Malctus, multae vir lectionis &diligentiae, in antiquitatum ordinis Caelestinorum descriptione. Agens enim de Coenobio Alienio. nensi, in quo iacet Robertus Gebennensis, quem dixere Clementem VII. nauiter in hoc negotium incumbit, & eduistis Esiso instructissimo tabulario , plerisquc hactenus abditis scripturis,luce non exigua illud persundit. Hos adeat, cui in tricas illas descendete placuerit. Itaque de ea macula schismatis materialis, sit ne Beato Petro inurenda, an non, nihil hoc
Ab fuisse tamen a B.Petro labem schiseniatis formalis, quod solum vere ac proprie dehonestat, nec nisi per calumniam B. Petro pol se a Ticari eam suliginem, fere frustra monstrarem: C dira cetrum sit schisma esse mortale peccatum , δύ qui sciens ac volens illo inquinatur, Deo exosiim elle. Ac beatum nunc adolescentem, nam duodevicennis obiit, in tam multa & tam insignia diuinae beneuolentiae pignora honestarunt, ut plenε liqueat, Deo fuisse acceptissimum. Comstat, ad eius inuocationem, innumera Proph edita esse miracula, & in his re- Mocatos ad vitam mortuos duos sit praquadraginra, ut scribit Henricus Spon-danus annαι addcns, qI iuuis Rcac.
Francorum statim a viri sancti obitu, &postea Philippus Burgundiis Anno I 3 8.
a Synodo Basileensi canonismum cius Lustra expeti illient, tamen denique anno is 17. a Clemente V I I. Medicaeo, indultos eidem esse coeli tum honores. Quos postea cumulauit Vrbanus V III. concedens Monachis in quorum templo iacent sacrae B. Petri exuviae, ut sactum de eo tanquam de Consessore Pontifice celebrarent. Itaque certum est eum a formali schismate futile prorsus immimc m. Idque iti pra omnia miracula & hum. In alvifragia, persuadet in lignιs & rata vitae sanctimonia, quae illustrissimum saliguinem beati adolescentis, velut gemma pretiosis lima aureum anitulum in oculauit. Erat enim filius Guidonis Comitis S. Pauli, qui Reges ac Imperatores quam plures in maioribus numerabat. Homo ea stirpe . adeo demisse de se sensit,ue in procotrophio sepulturam sibi delegerit . de sola contra carnem& seculi illecebras sancta sup bia elatus, omnibus inserior in vita & in morte apparere voluerit: Quas certas sanctimoniae notas, nemo adeo iudicio exerrauerit, ut cum
mortalis ichismatis sormalis labe, cohaerere potuisse persuadeat .
De societate eum haereticis , Missere , impiis de qui-
piorum, O in via peccatorum non stetis, s in cathedra pestilentia non sedit. Hoc S. Basilius in Plal. i. post Clemen-rem 3. paedag. cap. II. de selicitate e rum accipit qui e pestilenti i meroborum conuictu non hauserint viro lentiam. Est enim improbus quilibet, veluti hom luc contactus, cuius vel attactus, luem M inscu
124쪽
inferte est idoneus. Et hanc ob cauam
Hebiret, autore S. Hieronymo in cap. 4. ad Ephes. circa illa verba, nolite locumdare Diabola , homines improbos nominant filios pestilentia; de ubi nos habemus
sit, Beliat, plerisque locis in antiquis Codicibus legiturAlij pestilentia; de qua
comparatione , pluscula notaui in Morali dis. 4. num. 438. Et addendus est qui insigniter omnino in hanc rem disserit S. Chrylostomus ad plat. 4. ad illud singulariter in spe constituisti me. Quid est inquit seorsum ab improbis. Hanc enim pacem, inquit, apud te praeclare habui, & separatim habeo, fugiens homines improbos dc corruptos. Et iure profectb. Quemadmodlim enim corpora saepe a corrupti aeris lue infecta pereunt : ita anima sepe damnum
accepit ex malorum congressione : &quemadmodum tantas oculus quando
laborantem aspexerit, asticitur qui est scabie resertus, iis etiam qui sani lunt, eam impertit : ita etiam iam contingit inconsuetudine improborum hominum. Et etiam litast Christus non solum eos qui sunt tales, fugere, sed etiam excindete . sic dictum Sisciam tuiti dexter te scandalia. Et, erue eum, ct elice a te. Non dicens de oculo, quid enim mali fecerit oculus, s sit ianus animus, sed de amicis
necessapis , de qui sunt nobis loco horum membrorum , & nos laedunt, haec constituit, iubens eorum etiam amicitiam comemnere . ut sua salus essiciat ut
tutior. mobrem ipse etiam rursus progrediens dicit. Non sedi cum concilio
vanitatis, ct cum inique agentibus non ingrediar. Quin etiam Hieremias eum dicitheatum , qui sedet separatim, & tollit
iugum ab adolescentia. Iam verd etiam Proverbia, multa de ea re verba laciunt, dicentia & suadentia omnibus, non so-ltim declinare, sed etiam resilite ab iis qui
mala consulunt, & non cum illis velinti.
Si enim quae sunt naturalia arse mutant
riaturam ex mala consuetudine; quantd magis quae sunt arbitraria de nostiae voluntatis 3 Calor enim & sanitas inest nobis natura: sed ea nonnunquam corrumpuntur ex alio habitu contrario , & tu
1as appetitus ciborum, & eum sepε perdidimus vitio aegritudinum: multa etiam alia licet videre eiusmodi, quae accidunt. Quod si ea quae sunt naturalia mouentur, multb magis ea, quae sunt voluntatis,quo facilius mutantur ad utrumlibet. Ne parum damni afferre existimemus malorum conluetudinem : sed ante omnia eos qui tales sunt, vitemus ; etiamsi sint 'xores, etiamsi amici, etiamsi quilibet. Nam hoc etiam malos illos perdidit Salomonem, inquam, de Sanpsonem. Quin etiam totum genus Iudaicum sic periit. Neque enim viperae ita pungunt,Vt hominum improbitas. Illae enim venenum aperte prae se serunt, hi autem insensibiliter & absque ullo strepitu vires quotidie paulatim detrahent. Quo circa
etiam impudicum aspectum Deus amoliatur, dicens. respexerit murierem ad concupiscendum eam, iam moechaim est iuu
corde suo ; propterea quod sit facile Ee
procliue exitium. Tu autem si in ciuit re aliqua iis habitaturus, de aere curios inquires, an non sit tali biis, non temperatus , non siccus I de anima autem rationem initurus, non es sollicitus de eorum consuetudine qui cum ea sunt congressuri : sed temere & inconsider te eam omnibus permittis.J In hanc sententiam, legendi inliapersunt Naz. mar.
i. Ambrosius I. de stiga seculi cap. vltimo, Seneca epist. I a alij quos late refero distinctione illa 4. num. 218.&n. 438.&439.ac dist. 3. n. 127. Insigne item in hanc rem est, quod Romana Ecclesi ne Acacio impiorum communione pol luto communicaret, clausit oculos adgrauia mala a Graecis Acacio obfirmatia inhaerentibus perpetrata; oc pacem cumcis, censuit non pacem, ut videm est
125쪽
apud Gelasium epist. ro. Legesis etiam
Italoniuin anno 488. dc anno 1 is. Quantopere insuper antiqui aversat entat Haeteticos dictum est alibi. Cum ergo adeo foedum & exitiale sit societate iungi cum improbis , probrum illius societatis quod alicui falso imponatur, ca- Iumnia est quae ad hunc locum merito teducitur, tanquam Upendix antedicta. rum calumniarum : sicut probrum societatis de qua agimus , appendix quaedam est probiorum calumnias illas constituentium. Signemus exempla quaedam calumniarum de tali societate. S. Cornelius, per Nouatum a Nouatiano pellectum de impullum, de secietate cum lapsis in Idololatriam, S: ρου
latione inde contracta, calumniam subiit. Rem totam paucis expressit Pacianus Epistol. 3. ad Sympron. quem adscribo. t Audite quaelo,& totum ordinem vestri erroris aduertite. Cornelius iam
Romae Episcopus 1 sexdecim Episcopis
factus, locum cathedrae vacantis accepem
tae, & in illa qua fuit praeditus castimonia virginali, crebras persecutiones irari principis sustinebat. Tum sorte quidam presbyter Nouatus , ex Aphtica, staudatis in Carthaginensi Ecclesia viduis, spoliatis pupillis, pecunia Ecclesiae
denegata, proiecto extra domum patre, & eodem fame mortuo nec sepulto, vXO-ris grauidae utero calce pracullo, partuque eius effuso, Romam venit. Et cum
apud Carthaginem, urgentibus in Ecclesia fatrihus , dies cognitionis ipsius immineret , & hic latitauit : nec multo post Nouatianu in istiim Episcopatu Comnelij anxium ;. nam sibi iperauerat cum
aliquantis ve in tali re ualet, ex sua
parte fautoribus , nutantem impellit,d bitantem seiret, ut magnum aliquid spe- .et, hortatur. Inuenit aliquos ex eorummumero, qui tempestatem persecutionis
illius e linunt . apud quos hanc ipsam Usis recusis. Conielisontaretio.
uidiam, dat ciorum epistolas ad Nouatianum. Ille ex autoritate epistolarum, le- delite iam Romae Episcopo, aduersum ses lacerdotii lingularis, alterius Epii copi sibi nomen allumit: Cornelium lapsis comiminicasse arguit, se vindicat innocentem. J Non potuit dilucidius ac breuius exponi Corneli innocentia , quae apud S. Cyprianum plerisque locis, uncialibus literis exarata legitur : Unde etiam Nouati perfidia comperta habetur: quandoquidem qui S. Cornelium ob societatem cum lapsis Romae infamauit, idem contraria de causa , Felicissimo Schil malico in Afiica iunctus, S. Cyprianum criminatus est, ob negatam lapsis communionem. Sed ea pelionae mutatio, Pro tempore, & affulgentis commodi ipe decuit Nouatum. Calumniae
illius quam S. Cornelio impaetiim dixi, mentio est apud S. Cyprianum Episto. 11. num. 33. ubi Iesertur eum mendacitet filisse infimatuita de communiO-
ne sacrilega cum Episcopis qui sacrificauerant ἔ ac nominatim cum Trophymo quodam,imo dictus est passim cum iacria ficatis communicat se, ac etiam libellum dedisse, ut securitatem exoraret.Quae Omnia Lisbdc inendaciter de eo sunt dii seminata a schismaticis, ut S. Cyprianus explicatissime tradit. Ex hoc porro studio aduersus communicationem cum pollutis labe quapiam, Nouatianos nomina
sibi adulaetata finxisse, ut S. Cyprianus Epistola loquitur,ὶ id est iuxta lyame-hum in vim S. Cypriani anno 23 2. C charos ac puros te denominalse, compertum est ex S. Epiphanio haer. 19. & ex D.Augustino lib.ad Quod - vult - Deum
haeresi I 8. vere autem dicuntur haec nomina adulteraste;quia nihil minus quam puri erant, homines.immanibus sordentes maculis, ut videre est apud Pam lium ibidem ad annum aso. dc a I. qui
praedi tu schismaticorum Ledas notas anc arsisS GIE niti cis diligeter eruae.
126쪽
Catholici Asticani tanquam polluti
coinnuinione Traditorum. Infamati lunta lacri lcgis quibusdam, queis vasa Eccle- si .e alii ea & argentea concredita fuerant, ne per tum pus perlectitionis raperentur.
Cum igitur Caecilianus Menuuio Catthaginenti Episeopo iubrogatus, supel- ctilem lacram te posceret; lacrilegi qui .hus teddere graue erat, conueneri int in
unum , cum Lucilla praediuite sed fastidio: i mulie .e, qtiae Ecclesiasticam Caeciliani diicipi tuam ferre nequiuerat; dc ad fodicandum ignem adhibuit Donatum a Caiis Nigris, in Numidia Episcopum Iunxere ic iis de Bottus de Coeilesius iuccessionis Menturis quam ambiebant, repullam passi, simulque omnes Coecilianum infamat uni, quod a traditore Menturio ordinatus ellet, atque aded illet impiorum iocietate pollutus; qtiae lues ad omnes Asios Catholicos horum criminatorum iudicio permanavit, quod Catholici communicarant Caeciliano. Vndecori flatum est dirum lchilnia quod in longa tempora prorogatum est, a Donato illo quem resercbam; vel quod Donat illae pollea maluerunt, ab alio Donato, Maiorini Coeciliano sellasmatice sub rogati iii ccelsore, dictum est schisbia Donatistarum , confusae mulieris iracundia satum, auaritia sonente formatum, ac infeliciter denique editum , specie auersandi pollutos contagio iocietatis impiorum ; hoc est Traditorum ; siue eorum qui urgente per edictum Diocletiano,
sacros codices ad exurendum tradiderant, quibus per calumniam annumerati sunt Menturius S Coecilianus. Reucra enim neuter tradiderat sacros codices ad comburendum ; sed ab potius ipsi qui in Tr
ditores praetensos maxime effervescebant, ut manifestum fuit in Concilio Cirtensi, ubi Secundus Tigi sitanus Numidiae Primas, in alios inquirens de traditione, compertus est traditor, de alijsere omnes Antistites . itaui necesse tu
rit rem Deo committere, fle omnes indiscriminatim ad communionem admittere, ne morbus ingraueiceret, de omnes ab inuicem scinderentur. manta damna extitet intab hac in Menturium & C E-cilianum calumnia, nemo satis explicet.
Legi autem pollunt, S. Optatus de ae hi tamate Donati starum disputans, & S. Augustinus priore parte Tomi 7. quae item est contra Donatistas. Vterque de hoc calumniolo tam dira ichismatis fundamento , multa habet, ex in illud vehe-
S. Baslius quod ad Apollinarem scil-psisIet, insimulatus est locietatis cum eo. Testatur hoc ipse S. Basilius epistol. 8 2. quae est ad Patrophilum, addens eo viaque progres iam esse calumniam , ut pala in audiret, ipsa fram ct versutia; corruptio Ecclesiam , ct an irnarum pernicies. Quae omnia longissime aberant a viro sancti Ismo, quem addentatae ab aduersa
riis calumniae grauariant supra modum, si a pra Virtutem, itaut taederet eum etiam
viuere. Caeterii in quoad calumniam de societate cum Apollinare, diluit illam ipse uno verbo, negans competiam sibi ni ille Apollinaris hane sim, com ad eum scriberet. Erat enim Apollinatis, do nae fama clatus .f Nam quid illo praestantius, acumine, exercitatione, doctrinar JInquit Vincentius Lyrinensis cap. I 6. Commonitoiij, ubi plura de eius immensis adii ei ius haereticos laboribus , ocimmani mole voluminum, nominatim aduersus Polyhytij in Chri stianos calum. nias. Quare ad tempus aliquod, facile fuit, S. Basilio fucum fieri, de cum eo literarum commercium habere , absque societate in haeresibus. Inio verbhaere-stun consutatio indefessa, omnibus ibis aliisque innumeris calumniis, virum sanctum grauauit, ut ipse variis locis expostulat, de nominatim dicti Epistola 8 1.& 64. Neque vero a S. Basilio di in taxata commendatus perliteras est Apolli paris,
127쪽
sed etiam c quod Iustinianus in Edicto
de fide ad Ioannem secundum transmissis aduertit: in a S. Damas , & a S. Athanasio, quos tamen nullum inde contraxisse contagiuin, in consesso est; quia incompertus tunc erat Apollinatas lapsus a recta fide . Quae exculatio aeque inde mitem
praestat S. BasiIium. Nonnulla ab Eustathio Sebasten o aduersus S. Baslium senedisseminata , obiiciendo ei societatem
cum impiis, diluit ipse fortissime Epistol. 9.Gregorius Naaianzenus, Basilio studiorum de inteistitionis haereticorum locius, accusatus est societatis cum Theodoto Mopsuesteno, ob varias ab eo datas ii teras ad Theodorum Episcopum. Verum is Theodorus longe alius fuit , Mopluestcno. Fuit enim Theodorus Episcopus Tyanensis in Cappadocia secunda , ut multis algumentis confirmat Iustinianus in Edicto de fide ad Ioannem
II. Itaque mera calumnia fuit in S. Gregorium , quasi cum Theodoro Mopsueste no communione iunctus fuisset. Et
indidem constat inane esse perfugium quod pro Theodoro Mopsuesteno ex his Gregorij Nazianzeni lite nis captauit Facundus lib. I. pro tribus capitulis cap.
S. Leo Magnus, altibus Anatolij Epi- copi Constantinopolitani, insimulatus est improbati Concilij Chalcedonensis,
addita postmodum ei accusationi accessione, sparsis in vulgus rumoribus,quod S. Leo hostes Catholicae fidei cum foueret & extollere satageret, Autores vero fidei depressos vellet. Sic per fraudes& calumnias Anatolij Constantinopolitani in sanctissimum Pontificem, iacta sunt fundamenta abiunctionis plenaequandoque consecutae, Graecorum a Latinis,dc excidij Ecclesiue Orientalis. Nam
S. Leo Neque haereticos fouit unquam, vel societate cum eis iunctus est, aut ad
deprimendos fidei defensores adiecit animum ; sed in Anatolij dlintaxat superbiam insurrexit, qua is tempore vlus, post conclutam i 3 nodum Clialcedonen iem, ab lentibus S. Leonis Legatis, Graecos Episcopos clam conuocatos, induxit ad Canones quosdam nomine Chalccdonentis Concilii procudendos I unumque praeter caeteros , quo Constantinopoli
tana sedes primo post Romanam loco
statueretur,& Alexandi inae ac Antiochenae praeeminere r. Adueitas quam clanculatiam Graecorum Ani Isti tum coitionem, postridie gi auiter expostularunt Legati Romani, oc postea etiam S. Leo ut
patet ex eius Epistola s . S 3 1 quibus
Anatoli) iuperbiam colithidit, S Omnia
per Gi os Episcopos clam extra Synodum gesta , Sc nomine lynodi π agnae apud imperitos iactata , contriuit. Hinc calumnia in S. Leonem maligne intorta Ierspicue reuincitiir. Neque enim S. Leoynodum Chalcedonentem cassam voluit, quam reuera firmauit: sed tantdmmolitiones Anatoli, disiecit, a Synodo Chalcedonensi nequaquam probatas,seda Graecis tantum Epit copis decorum gentis ac Regiae tuae plus iusto cupidioribus ..Quhd autem S. Leo haereticos fouerit, & fidei fautores deprimere cogitarit, ad eb tetrum figmentum est, ut vix Tartarus indignius quippiam in virum sanctum vomere potuerit. Eius sane pro fide Catholica ardentissimum ac inde festa sum studium, de ex eius Epistolis deprehendere licet, &ex luculent illiniis eii comi is quae illi Patres panxciunt. Videatur prae caeteris Facundus lib. I 2. cap. 2. S. Ioannes I. exagitante Arianos Iustino Orientis Imperatore admodum pio, adactus est a Theodorico Ariano, Italiae tunc dominante,legationem ad I iisti n ii msuscipere ; cdm ut pacem Iustimim inter ac Theodoti cum initam, cuius labef. ctio per senatorum arcanas cum Iustino molitiones a Theodotico timebatur,) eo sequestro consentaret ; tum ut libertasN Atianis
128쪽
Atianis perstaret. Profectum Constantinopolim Ioannem Papam , insignibus operibus supra naturam iter latim illustrasse s & honorificentissime a Iustino
exceptum, quaecunque petiit exorasse resciunt antiqua inon timeta:quoci Anastasius in Ioanne, Sc Autor Miscellae lib. I s. accipiunt de Arianis, intercedente Ioanne Papa a Iustino in integrum restitutis; eortimque Vexatione sopita, ne quod
Theodoricus comminatus erat, uniuersa
Italia Gotthorum gladio lubiiceretur. Qua ratione Ioannes Papa, ob bonum pacis, incolumitati Jc quieti Arianorum consuluille dicendus esset. Sed has esse meras calumnias in sanctissimum Pontificem, docuit euentus. Ipse siquidem reuersus in Italiam, carceri mancipatus est a Theodorico efferato, & in rabiem acto; alteriusque in Ioannem animi sacto, quam professus esset apud Cassi . l. I I. episto. a. ob alium quam spe prax:eperat, legationis exitum. Iple S. Ioannes ex carcere datis encyclicis literis ad unia uerlbs Italiae Episcopos, hortatus est eos, ut exemplo ipsius starent viriliter aduersus Arianos, & Ecclesias eorum quotiescunque possent ritu Gatholico expiarent, &ab iniquis derentoribus eriperent : quod abs te in oricntali legatione
accuratE factum testatus est. Eaque ex causa, carcere de vita multatum denique
esse S. Ioannem a Theodorico, scribit
Gregor. Turo. lib. de glor. mari.cap. 6O. Est ergo mera calumnia, quod S. Ioannes iuuerit aut fouerit Arianos.
Nicolaus. I. inuictissimi pectoris
Pontifex, societatis cum impiis accusatus est , a Gunthario Coloniensi &Teutgaudo Treuirensi Archiepit copis, ad Pontificem directis a synodo Metensi, ut diuortium Theulbergae, ac Lotharij,& Ualdradae cum eo nuptias comprobarent. Cum enim a Nicolao in synodo Romana decretum cliet, Metensem 1ynodum irritam esse, de anathemati
tam , nec donandam synodi nomine, sed prostibuli tanquam adulteris fauentem; insuperque duo eius legati Gunt huius 3c Theurgaudus, exuti fuissent tedibus suis, tanquam turpitudini a Lothario ad- millie lenocinati; ac etiam quod Engita
trudi a sulterae contra decretum Tadonis
Mediolanensis Antistitis , eiusque C piicoporum confirmatum a sede Apostolica iussi agati elsent ; Idcirco Antistites illi Nicolaum incularunt societatis Cum impiis , sic in eum in urgentes. Ergo
tuam prauamscii tentiam, a zelo rectitudinis alienam, iniustam 3c irrationabilem, Canonicis legibus contrariam, nequaquam recipimus, imo cum omni coetu fraterno quasi nefas atque maledictum frustra prolatum , contemnimus atquc abiicimus, tibique anathematizatorum 8c religionis sacrae abiectorum de contemptorum fautori & communicatori,
reuera communicare nolumus ; contenti
totius Ecclesiae communione ; de frater na societate, quam tu arroganter te su-Perexaltans despicis. J Praetextus huius societatis impiorum, fuit, quod Anasta-sarus Presbyter an ille Bibliothecariusὶ
Nicolao adesset, quem ambitus damnatum, Jc depositum, ac anathemati Eatum esse, querebatur. Caeterum haec omnia meram calumniam crepabant, Se rabiem
ob deiectionem e sede. Idque postea
agnouit Guntharius Romam regressus poenitens, ut habetur in Chronico Fuudenti anno 86 . ubi horum iam non Episcoporum epistola pr. emittitur, adeo
fellita & impudens, ve sola eius lectio, ad eorum malignitatem & Nicolai innocentiam detegendam, satis superque esse
possit. Episcopi Germani per Noricam, suo Be Cleri ac plebis Catholicae nomine
scribentes ad Ioannem VIII. Romanum
Pontificem, quessi sunt quod per Stauos seu Morauos calumniam passi ellent apud ipsum Pontificem, de societate
129쪽
eum Ungaris Ethnicis eorumque in Catholicos inductione. t Quod nos inquiunt , praeseri Slaui criminabantur, cum Vngatis fidem Catholicam violasse,
M per canem seu lupum aliatque nefandissimas de Ethnicas res, sacramenta Macem egisse , atque ut in Italiam tran-rent, pecuniam dedisse; si vobis coram posito ratio inter nos agitaretur , ante Deum qui cuncta notauit antequam fiant, & coram vobis qui vicem eius Apostolicam tenetis, eotum falsitas manifestaretur, & nostra innocentia prob retur. Quia enim Christianis nostris longe a nobis positis semper imminebant,& persecutione nimia semper assii gebant, donauimus illis nullius pretiosae substantiae pecuniam, sed tantum nostra
linea vestimenta, quatenus eorum alia quoties vitilitatem mulceremus, &ab eorum persecutione quiescere laceremus. Talia namque ut praescripsimus iuxta malitiam cordis sui argumentantes , de Pontifices vestros ad iniuriam nostram incitantes; adeo ut directa nobis epistola quasi ab Apostolica sede, haec omnia improperabant ; & diuerias iniurias inis gerebant ; atque inter alia diuino gladio feriendos, dignum dicebant. Impletur enim in nobis quod quidam sapiens ait, Iustus tulit erimen iniqui. Ipsi enim crimen quod nobis Biso semel faetiim imposuerunt, multis annis peregerunt. Eudoxia Valentiniani terti j Imperaetoris uxor pia admodum scemina, reserente Procopio, i ocietate iuncta est cum Genserico Vandalo homine Ariano quem furens in Maximum mariti tui Valentiniani interfectorem euocauit ex
Africa in Romani Imperij cladem. Ita quidem Procopius & ex eo caeteri. Sed fuisse calumniam in Eudoxiam late contendit Ioannes Tomeus lib. de sanctitare Regia Illyricana cum de S. Placidia Virgine valentiniani & Eudociae filia. Confirmat enim non plus verum esse quod ait Procopius de euocatis per eam ex foedere Arianis cum tanto imperis ac fidei damno quam quod idem Procopius de causa caedis Valentiniani per Maximum ob foedatam uxorem eius commentus est , cdm debui siet facinus illud superbiae Maximi principatum astectantis adscribere, non valentiniani flagitio quod nullum fuit. Similiter ergo Eudoxia, ut idem Adtot pensatis negoti, adiuncti demonstrat, de euocandis Gothis cogitare non potuit et atque adeo pe peram insimulaeut honendae illius culpae, quam fidei Catholicae profligatio
foedus illud consecuta inferret, si veretae sordus interuenisset. Nec lane fuisset cur Genleticus captiuam abduxisset eam a qua ex foedere euocatus dicitur: vel cur Marcianus pro Eudoxia vltor insutingeret, si ipsa ultro illum acciuisset ut fiu-gitur λBtuno Andegairensis Episcopus , societatis cum Berengario Sacramentariorum parente , passim insimulatur. Et ita diserte Baronius anno I 33. num. I. Imo si audiremus Duradum Leodiensem Episcopum, Epistola ad Henricum Francorum Regem, primasicelerum Berenis gari j serret Bruno, cuius Archidiaconus erat Berengarius. Vtrumque excitatos a Leutherico Senonensi ignes, a Rober to Henrici Patre sopitos, redaccendisse, scribit Baronius anno Io A. num. s. sed fallitur, de quoad enorem Leutherici, dc quoad Brunonem. Nam error Leutherici,
ve habetur ex Roberti Regis ad eum Epistola, deseripta ab Helgaldo in rebus gestis eiusdem Regis; in in eo situs erat,
quod diuinitati attribueret arumnas coryoris, ct infirmum doloris humani, diuina natura connecteret: quae quid ad Berengari, figuratam Eucharistiam 3 Imo cum Leuthericus postularet probationem in corpore dc sanguine Domini, ut eadem Epistola refertur, videtur perspicuum, quod non si aduertisus verirati corporis
130쪽
1oo Sectio II. Senes I. caput VIII.
Chiisti in Eucharistia. Quoad Brunο-nem autem, videtur Durando,& per eum aliis ini positi im esse, a vulgata perperam de eo fama. Cum enim Berengarius eliae
Archidiaconus Brunonis Epii copi, facile fuit impingi Episcosin, dogma Archi
dii aconi : usque increbuisse ipse Briso fateri videtur, ea epistola ad Berengariti in quam ex Veteri Codice repretentat Cl. Menardus in Notis ad a. S. Augustinii criptionem in Iulianum pag. mihi 499. Ait enim Eusebilis Bruno, sic nominatur in fonte epistolae & membranis Andegauentibus, ὶ famam quaestionis circa Eucharistiam tunc motae, pulsa iseipium, cum infami longinquorum ac
vicinorum redargutione. Subiuncta autem egregia , &explicatissima, ac nullicati illo obnoxia consessione verae fidei de Eucharistia, qua Berengaxij tropos &umbraticam Christi praesentiam plan Eiugulat, concludit Bruno in calce epistolae , te in ea fide quam Cluisti verba& vii animis sensus Ecclesiae semper tulerunt, fixum ac immobilem hae tere velle. Ac nullaim inquit in aliam de hac redii putationem, vel controuessiam , nec acculatores, nec defensores , nec testes, nec iudices, nec causidicos, nec auditores, me quaerere, procurare, congregare,
aliquando lciatis. Omnibus vero pro hac re me nolente; quod si parum est, quamuis parui pendatur, contradicente , con irentum publicum aggregare mollentibus, contensiim non tribuam; confluentibus humilitatis meae personam substraham, confligentibus audientiam, perseuerantibus communionem. Est enim causa , ter prouinciae nostrae iudicio terminata, quareb tedis Apostolicae synodi sententia extimsta. Hoc est suffragati Berengario, eiulque partes ace rrime propugnare, ut Brunoni affingit ut 3 Itaque Bru-no purus ello ab ea labe; nec ei siue communio dogmatis . siue Betengarii pro- Pugnatio impingitor . Trina porro cuius meminit causae in Turonens prouincia discussio, sub Geruasio primum, deinde sub Elde blanno , ac in alio conlessu cui Biluntinus Archepiscopus intei fuit, est instituta, ut in c.idem Epillo la Bruno memorat : iatis ibidem exponens, fomentum Errori Berengaris praebui illa , subobtaura quaedam loca Patrum , a praeter tim Buati Augustini a Lant Rancocnodata, nec non a Guit mundo de Al- gero. Ieivitas , consociationis cum Ana
baptiliis, arguit Ioannes Caluiniis l. Institur. cap. 3. g. 1. Verba Caluini quibus cons bciationis sundamentum insi- matur , sunt illa. omni rationis specie caret eorum deliramentum, qui via poenitentia exordiantur, certos dies luis
Neophytis perscribunt , per quos te i
poenitentiam exerceant ; quibus demum
transactis in Elian gelicae gratiae comm nionem ipsos admittunt. De plurimis
Anahaptistariam loquor, praesertim qui spirituales haberi mne gaudent,) eorumque Sodalibus Iesu itis & similibus quil quiliis. Tales scilicet mustus profert spiritus ille vertiginis, ut poenitentiam quα in totam vitam Proroganda est homini Cluistiano , paucis dieculis terminent. JErgo Iesu irae , Caluino teste sodales sunt, de studerati Alia baptistarum s icilicet ut Arianorum Athanasius, Eunonii,
Basilius & Nyllenus . Pelagi, Augustinus, Nestori, Cyrillus, Berengari, Lans ancuso similium alij. Non te pudet, in famis liliato douo flagrio. Anabaptistasi Recem haereticorum onantu, cum letuitis componere Quo porro fundamento Quia nisi post certos utrique dies luis
Nisi hytis , & praescriptam post illud
perbreue tempus poenitentiam , non admittunt illos in communem conti ictum.
Quid eiusdem cuius tu Lutheri germina spurci Anabaptistae faciant, videris apse. De les uitis impudenter plane mentiri S , cum ais eos arctare ad paucos dies poeni