장음표시 사용
341쪽
tate , iciae natique cogitationibus, quasti anquillitate in vocatis, animi marcentis cibicctate torporem, dc cibis potionibul- lite intra hortorum latebras , corpora
ignauia pallentia laginate. JSS. Anaclio retae,ob nimiam , sut quidem animalibus hominibus videbatur
elongationem a rebus humanis, non modo cuiuidam milanthropiae inculati sunt, sed etiam inertiae & inutilitatis in genus humanum, ut refert S. Augustinus l. de moribus Eccles. cap. 31. quem ista simul refellentem & variae calumniae damnantem audire iuuerit. Multi liint inquit
vique adeo Dei amore flagrantes , ut eos in funaria continentia atque mund Ihuius incredibili contemptu etiam lolitudo delectet. Quid est, quaeso , quod
vident, qui non pollunt hominem non diligere,& tamen pollunt hominem non videre λ l'rosecto illud quicquid est, praestantius est rebus humanis, cuius contemplatione potest homo sine homine vive: eia Iam enim accipite Manichaei pec- sectorum Christiano iuin, quibus lumina castitas non laudanda tantum , sed etiam cas e centa visa est , mores & continenciam singultirem: ne vos impudenter iactare apud animos imperitorum quasi dissicillima rerum abstinentia, ii quid in vobis pudoris est, audeatis. Nec ea dicam, quae vos ignoratis , led quae nobis occultatis. Quis enim ncscit summae continentiae hominum Cluistianorum multitudinem , per totum orbem in dies inagis magiique diffundi,& in Oriente maxime atque AEgypto , quod vos nullo modo potest latere. Nihil de iis dicam, quosIahild ante commemoraui, qui ie- cretissimi penitus ab omni hominum conspectu , pane solo, qui eis per certa
interualla temporum affertur , & aqua contenti , desertissimas terras ira colunt,
revivcnita colloquio Dei , cui puri
mentibus inhaeserunt, & eius pulchritudinis contemplatione beatissimi, quae nisi lanctorii in intellectu percipi non poteti. Nihil , inquam, de his loquar: videntur enim nonnullis, res humanas plus qu- oporteret deleruisse, non intelligentibus
quantum nobis e Ium animus in or
tionibus prosit, & vita ad exemplum, quorum corpora videre non sinimus. Sed hinc dii putare longum S supei uacaneum puto: nam hoc tam excellens falligi uiri sanctitatis, cui non tua sponte mirandum& honorandum videtur, oratione nostra videri qua potest 3Tantum isti admonendi iunt, qui sese inaniter iactant, in tantum piocessiile temperantiam S continentiam sanctissimorum Catholicae fiderChiistia notaim , ut restringenda nonnullis , & qitati ad humanos fines icuocanda videat tir : Vsque adeo iitria homines illotuin animos euasisse,ab eis etiam quibus id displicet iudicatur. JReligiosi, iam olim deiidiae & otiositatis lunt insimulati. Sic habetur ex Ori. gene homil. 3.: in Exod. ubi liactando moraliter increpationem Phalaon Is, arguentis Moyseni & Aaron, qu bd peruerterent populum ab operibus, ait: i Hoc quidem dicebatur antiquis. Sed& hodie si Moyses S: Aaron , id est propheti
cus & lacerdotalis sermo animam sollicitet ad seruitium Dei, invitetque eam exire de saeculo , renuntiare omnibuPquae possidet. operam dare diuinae legi,& sequi verbum Dei, continuo audie Ndici ab his qui Pharaoni via animes dia amici lunt': Videte quomodo seducuntur homines , de peruertuntur ; quales adolescentes ne laborent, ne militent, ne agant aliquid quod eis prosit, relictis rebus necessariis & uti litus ineptias sἡ-ctantur& otium. Qui destietuire Db-mino λ Laborare nolunt & inertis oti loc casiones requirunt. Haec crant tunc verba Pharaonis, haec & nunc amici cius αὐuiliarcs loquuntur. J. Valens Arianus
342쪽
A lege quae E eae s. ro. Cod. Iustinianei calumniam .Hoc confirmat: λugustinus estque 16.. ἀ'mulo de Decurionibu ,. bona parte libri de opererilonias. Mineode probro tussergit Monachos. Qui- quamuis contendit , pium esse de sin dani t in ivit ignauiae Sectatores deier- ctum,imitatione Apostoli laborare nianutis ciuitatum muneribus, captant solitu- bus, ad parandum victum ἱ & ut si pipedine ac secreta , & iub lpecie religionis tant quae egentibus erogentur e tamen cum coetibus monazonion congregan- admittit,cum laude aliquos,abique opeietur. Hos igitur atque in huiusmodi dein manuum, accipere ex aliena benescendia prehenios, erui latebris, consul ra praece- unde vitam sustentent. Et sane quoad prione mandamus , atque ad munia pa- eos qui laborant in verbo,aut qui se com- triarum subeunda reuocari, aut pro teno- parant ad laborandum, vel eos qui hiscere nostrae sanctionis familiarium rerum aut laborantibus , aut se ad les mandum
carere illecebris J comparantibus luntlubsidio ; liquidum Fucos ignatium pecus, & laboris refii- est ex Apostoli doctrina , fas eis elle tu-gas , Monachos vocat Libanius orat. pro stentationem aliunde accipere . qDana extemplis. Causidicus cum Monacho dil- suo manuum labore. Coeteros si qui sunt ceptans,apud Marcum Eremitam, dolens quos per valerudinem liceret operari,ex- quod Monachi litigandum negarent,ex- cii re potest opera in Deum laudanduin probrat eis otium,iplo disceptationis ini- nauata, vice populi. Quo pacto seminantio. Insistens eisdem vestigiis Gulielmus tes proximis spiritualia, magnum non clide S. Aniore q. de valido mendicante , & si eorum temporalia merant. Vides S.Ru-ispe in responsionibus ad obiecta, otio- pertum l. s. in Reg. S. Bened. a cap. q. statis & inertiae grauiter culpabilis dam- ad I 3. - nat Monachos validos , mendicantes Hanc inertiae&otiositatis calumniam .
quanquain metu consurae nonnullas in- non otiose tantum, sed & maligne, oin
terdum temperationes adhibet, & nomi- nibus Religiosis ut hactenus iecilli im- ' natim sub initium libri rei ponsionum I. pactam,specialiter Cariusianis ob plenam ct vi de materiis ubi septem limitationes a seculo lecessionem , impegere profani proponit,quibus appolitis haec calumnia quidam,ut late resert atque refellit Petrus vix potest in Religiolos cadere. Moxque Sutoris libet. de vita CartusTract.1.c. ap. thdit, se doctrinam illam de mendacitate mihi ηορ. Sed est calumnia quae in benε valentibus illicita , intellexisse per seipsam concidit. Potest enim Cartu praecipue de qui suam imo pentannu- Danus quisque profiteri , quod de te B. meris secularibus jgnanis; nominatim- Augustinxit,cum secedens a curis muneque de quibuidam imienibus, quos tunc ris Episco alis . captansque sanctum
vocabant bonos valetos, dc de quibusdam otium, sic cbntestabatur. f Meum otium, , mulieribus tui lenibus,quas Betui πα nO- magnum habet negotium . . J Itaque ne- minabant , qtiae omnes personae nullis gabat posse se inerim ac otiositatis nota-
astrictae legibus Religiosis, nec ullam ha- ri, ob eam secessionem . & negotiorumbente otij sui excusationem idoneam, humanςrum abiectionem. Nisi si Angeli praetextu orandi respuebant' operatio. & beati coelites , quia nugis Maiorumhem. His obiiciebatur inertia eura ca- nostratisis,quae nomenclatore eodem B.
Iumiliam. Augustino negotia vocantutinequaquam
Veris autem & γ aris Religiosis, distinentur,otiositatis Minertiae sunt in- etiamsi ec idonea eausa non operentur simulandi, quod nemo sanus in cogita- manibus,deudiis otiositas obiicitur per tionem admittat, cum ea sit maxima ac
343쪽
congruentissima de homine dignissim,
occulatio,vacare Deo soli,abiecta quantum fas est,cura de sollicitudine de rebus inferioribus quibuscunque. Et inde late depellit notam inertiae Monachis calumniose impactam. Monachus apud Marcum Eremitam in disceptatione cum Causidico. In hoc itaque nauiter incumbunt Cariusiani; atque aded per nequitiam non ferendam , nec ritu ex Satanae aspiratione conceptam,otiositatis de ineristiae sunt insimulati , quorum sanctum otium omni negotio humano negotiosius , nullo reuera praeconio aequari potest. S. Dudo Hasbaniae ciuis , ac demum Apostolus,cum I S. Rem acto Tungrent IAntistite, letas ad Glodulphum Episcopum missus,abeo perhonorifice ex ccptus esset ; inuidiam in se aduocauit domesticorum Glodulphi,quos Theodoricus Abbas l. I. de vita S. Trudonis c. I o. inducit expostulantes verbis illis. En quo deue nimiis, ut peregrina de otiosa paupertas honotetur,domestica dc officiosa familiaritas contemnatur λ JEt in serius cap. I 4. narratur, S. Trudonem legatis rebus suis
Ecclesiae S.Stephani Metensis, ab Oeco nomo qui annonae publicae dispensator erat audiuisse desidiolum& ignauum. Sic enitn habet Theodoricus , de Oeconomit ensu quoad sanctum virum. Circun-cunstante multitudine. id sibi, inquit, vult aduena is , ut de remotis terrarum partibus huc ingrMias veniret, & desidiosus absque opere , alieno cibario ventrim orem gereret Nunquid aut Hasbaniae tre solitum panes de habet; aut otio- 16s: nemo nisi Metis, i emper habetὶJ De- habet , barbare dixit, pro non habet. Exprobrat ergo viro sancto Oeconomus,satis elementorum suppetere ei posse in parita absque grauatione Metensium, in ci- 'aria ignavo suppeditanda. Calumniam, agens pro S.Trii done populus,sussicienter dit pulte. Nec Deus in tempore de-
fuit. Nam cam allegata esset eura 3e diligentia sancti viri in addiscendo psaltetio;& subsannans id studium Oeconomus, imprecatus sibi esset dolorem dentium, si aliquando illud mandasset memoriae; post annum cum vir sanctus plene didicisset
Psalterium , oeconomus tanto dolore dentium vexatus est, ut potius Energumenus videretur quam laborans dentibus , & ex eo dolore denique obiit, omnibus iustum Dei iudicium demirantibus t ut qui calumniose seruum Dei lacerauerat, dc infixo leonino dente discerpserat, vocans otiosum ac desidem,adnata dentibus veluti rabie,estiaret animam.
Q Vperbia tantum malum est, ut Deum habeat ad uersarium,iuxta illud, Dems perbis resistit. Idque D. Augustinus 3.
de doctr. Christ. cap. 23. dc serm. 3 3. de vetb. Dom. &in Enchiric. 8. altissimo ac saluberrimo sacramento , per Universam faciem ac quasi vultum sanctarum scripturarum, admoneri docet. t Vide frater , inclamat s Hieronymus epistol. ad Antonium, quale malum sit, quod Deum
habeat adueriarium. J Et in speciem qu dem,attollit hominem superbia ; unde meteorismiti O latio in sublime dicta est,
apud Lucam c. I 2.ut bene expendit Turrianus ad c. 94. S. Diadochi. Et idcirco 1 Blesensi episto. so. natione coelestis dicitur, quia semper tendit in altum, Sc e fier-tur. Re ipsa tamen deprimit &dei jcit, inquam rem optime Nysseniis l. de vita Mosis cum de Dathano & Cores & August. 24. Ciuit. cap. I 3 .qui etiam in Psal. I 8. vers. I a .delictum maximum interpret tur superbiam. Multis in hoc pestirerum malum conclamat Climacus gradu a a.dcchusostomus hom. de delperatione 6c superbia,
344쪽
Lperbia, & Castianiis l. 7. de institu.. accreditus Augustinus feci. 3I. ad erem. Huius impurissimae parentis filia primogenita, est ambitio matre nequior; quam esse ruinae causam,recte contestatus est S.
Cyprianus serm. de ieiunio : &patuisse in Arrio, qui altilus de contritus est prae ambitione Episcopalis fisti gij,monuit S. Cyrillus in lionailia quae habetur in Conis cilio Ephesino tom. 6. Concilij Ephes.
cap. 6. Hoc virus unde in Ecclesiam inferri solet exitium, S. Clarysostomus aureo ope te de sacerdotio, quod refugiendum potius quam ambiendum monstrat, insigniter inlectatur. Videndus etiam
Blerensis Epistola a 3. dc so. Auersati semper sunt Sancti superbiam & ambitionem, bene conscis malorum inde progerminantium ; neque tamen euaserunt
calumniam quM eis subiacerent,ut nunc liquebit. Christus Dominus, a Celso Epicuraeo. superbiae M vanitatis insimulatus est.Sed est calumnia blasthema, quam Origenes
l. 1. contra Celsum non malium ab initis,
his breuiter refelliti s ostendant velim, ubinam aliquid in Ieru dictis inueniatur, quod vel paululum insolentiae praeferat. Nam quo pacto insolens & superbus videbitur, qui huiusmodi dicat, Discite a me quia misissum ct humilis corde, ct --
uenietu requiam anima ι et UrisIvel quo- modis superbiae is argiatur, qui ubi coenatum est , veste deposita & linteo circuncinctus,essula in pelvim aqua, singlia lorum discipulorum abhietit pedes : dc hoc perferre nole4tem arguerit, dixeritaque , si hos Duer', mecumpanem nonia babisurus i vel cui dici elatus animo
potest, qui illudprotulerit k Et ego factus sum inter vos non ut recumbens,sed ut
minister. J Iusto prosecto mollias,Orige.
nes,hanc blaspheniam caumniam videtur repulisse, ni intuetis scriptura & v tus & noua , scateat molibus locorum,
quibus summa Cluisu humilitas ingeri
tur. Gregorius Nyssenus orat. I. debeatitud. paupertatem illam Spiritus quam Christus beatam dixit, interpretatus humilitatem,breviculum operum & adiunctorum penes quae humilitas Christi agnoscenda est,his paucis consecit. Nullum aliud naturae nostrae malum tale est,
qualis est is qui per superbiam nobis
morbus ingeneratur. Quoniam igitur omnibus propemodi ina, qui humanae natum participes lane , vitium elationis quodammodo innatum est : idcirco Dominus hinc initium beatitudines exponendi ficit,tanquam primordiale malum quoddam , & habitu nostro superbiam eiiciens , dum consulit ut imitemur eum qui sponte sua egenus fuit,qui vere beatus est,ut in quo possumus pro virili nostia parte assimilare ex eo quod nostra voluntate egeni paupertatem secuti fuerimus,etiam beatitudinis communionem attraliamus & adsciscamus. Hoc enim qui que sentiet, inquit , inter vos , quod Grin Christo Iesu : qui cum esset informa Dei, non rapinam arbitratin ιAh, quod Deo parct aqualis esset: sed forma Ierui sumpta,
seipsum exinanivit. Ecquid magis in Deo mendicum , quam forma serui ' Quid in
Rege rerum uniuersarum humilius,quam in communionem inopis ac mendicaenostm naturae vehisse λ Rex resnantium& dominus dominantium , sponte sua formam seruitutis induit : iudex rerum uniuersarum principibus tributarius existit : creatum dominus in spelunca diuersatur: qui mundum uniuersum cominplexus est,non inuenit locum in diuerso-tio,sed in praesepio brutorum animalium abiicitur: purus ille de incorruptus, humanae naturae sordes non respuit, ac pes omnem nostram mendicitatem peneri ans, usque ad mortis progredi tur expe rimentum. Videte voluntariae mendicitatis modum.Vita mortem gustat i iude in iudicium ducitur,dominus vitae rerimuvniuersarum subiicitur iudicis decreto: supra
345쪽
iiii a mundanarum omnium copiarum i cx , carnificum manus non repellit. Ad hoc, inquit, exemplum, inodus animi de-m: ilionis tibi spectet. J Sic medicanti lu- pcilii .ini liostram tanta humilitate sua, alitori hirnii litaris .iepie libri tu motis, sutuum appcllat S. Augustinus, thim.7 . de renat 3 cap. 7. qtio colore potuit iupe bia impingi ; Qui in Omnibus humilia quaeque S dem illa captauit , c de congilienter l, ne, ut diliarit S.Cyrillus l.6. in finem ) quanam tandem ratio ne ii Iil pci rabiem fanaticam, potuit audi- iupcibus de arrogans λil. A lai ia humi istatis exemplar, di ista est captaiie per ambitionem, ut christus mi- Iaculum ante tempus patraret, ideoque ic puliam patia elle. Dixit hoc vir landitis, sed non lancte, eumque excessille hac ita Parte, pronuiuiauit D.Thonin s.
Conllantiniis Magnus, ab Eunario in se desis . notatur ambitionis. Ait enim Eunari iis , Conliantinum i infinitam populi multitudinem , e debellatis urbibus Constantinopolim transtuli isse , accri cum l. habere volu ille ad captandos
In ille atro a temulentis 3c crapulam rit-ctanti biis plaultis,ambientem a tituban-re populo laudari , nolui narἱque ab his qui dilii culter nomen sonant ex via. JIndeque ait fustum, ut cum naues difficile appellerent Byzantium, ni secundus puniique Auster amaret, isque a longo tempore qui e siceret, persuaderi sibi Constan rinus a plebe sineret, Sopatrum vinxisse ventos : unde Sopatro , ab Imperatore laudibus vulgi ebrio , securis impacta; agunte pr.esertim Ablauio praetori, praefecto, qua Sopatri claritatem qua luperabatur , ferre aequanimiter non poterat. Haec omnia Euna pius : quae quatenus Con: tantinum spectant, merae sunt nugae calumniosae, ab Euna pio vel excogitatae, vel dii lentinatae in odium Constantini,
quem Ethnici omnes habuere exosissi
inum, ob abiecta Ethnica sacra, & susce-irtum Christianismum. Quae plaga cum recruduillet tempore Eunapi j , ob disiectum tunc templum Serapidis , mirum quantum homo Ethnicissimus in Christianos Principes , sed in Constantinum maxime , in conceperit odium, quod ad omnem occasionem est undit in scri pia . Atque adeo non plus ci Constantinuin laceranti fidendum est, quam hostiline prpbatioue, sine teste, hollam cui sit in se iiiiissimus,criminanti.
S. Athanalius , & Liberius Papa, in Colloquio Constant ij α Liberi j, dulcripto a Theodoretol. 2. histor. cap. I 6. --lumniam huc pertinentem sunt passi: quam te seram ex illius colloqui; contextu , qui relatus est a Cassiodoto in historiam Tripartiram l. F .cap. i p. quia quam
uis contextus alle nonnihil variat ab iis quae leguntur apud Theodore tu in ex nii. pera interpretatione, tamen non estinue
illimite dil putatione in quae legitur in Tripartita , et se primigeniam ; ita ut cum Liberius Constantius Latine snt collocuti, Epiphanius Interpres 1 Cassi ro adhibitus ad opus illud historiae Tripartitae Latinis tradendum . eam disputationem qualis Latine ex tabat non verterit, etiam si apud Theodoretum, in Graecum veri indeque iursus Latine reddita,
paulo aliter sonet. Sic igitur de Athanatio in ea dii putatione Constantius. Nos de eo quod Christianus sis , de Episcopus nostiae Ciuitatis , dignum hoc iudicaui
mus , ut euocantes , te moneremuS v P
communionem sceleratissimi Athanasii, de inestabili superbia detenti, abnegar πnon disteras. J Et inferius Epictetus Episcopus Imperatorem palpans, de Liberio . ait. o Imperator , non fidei causa hodie , neque Iudiciorium Ecclesiasticorum facit : sed ut apud Senatores in Romana constitutos urbe glorietur, quas superauerit Principem. J Itaquo S. Athanasius superbiae dc quidem inestabilis notarus Diuitiaco by Coos l
346쪽
est,Liberius autem captatae gloriae apud
Sed utraque calumnia filii omnino male inateriata Nihil enim S. Athanasio
humilius, qui omnes virtutes in se collectas continebat, ut ait NaE.ora 4 i. addens tamen , eum cum superbi siesistendum erat , futile in f aettim atque bellacem. Et haec est germana caula, cura
Constantio habitus sit superbus. Quia enim Constantius in Arri; haerelim iurauerat, & eius promotionem ac fidei Catholicae eradicationem receperat, ferre
non poterat ab uno sibi Antistite os sisti. caeteris ferε omnibus, qua pretio, qua honore, qua timore subactis,ut Naa. ibidem testatur, nec non Liberius in Colloquio de quo stipra. Eam ergo in Athanasio firmitatem animi , 5 acrem pro fide constantiam, calumnio se Constantius interpretabar ut superbiam Principi nequaquam cedentem. AEque calumniose Liberius , ob intrepidam , nunc quidem, pro Iustitia, in directeque pro fide, alacritatem di immobilitatem , spretis Consi inris muneribus Je minis, dictus est captasse inanem gloriam. Bene enim S.
seueritatis de excelsitatis in Sanctis lihe- te obsistentibus impiae Principiun voluntati, eouie arguentibus & increpantibus, non ad elationem animi , neque ad gloriae captationem , sed ad Eelum pro Domino omni ex parte approbandum docet
S. Basilius ambitionis insimulatus est, quali captasset sedem Neocae linensem. Resert iple eam calumniam Epistol. si ac potenter resellit , his praeter caetera. i Quid opus est ad inania ibinnia confugere , & lomniorum coniectores istos conducere,n6 que publicis conuiuiis te- mi lentorum inter pocula fibulam sacere λ Ego velo , etiam si apud nonnullos alios Iocum habuit lent istae calumniae, vos tamen animi ac tententiae meae testes aduocassem. Nunc igitur quemque vestrum oro , ut veterum actorum illorum recordemini , quae gesta sunt, csim nos urbs vestra vocaret: mittereturque legatio virorum , qui magistrarii apud vos funguntur. Deinde quomodo passi in nobis populus omnis cirrian fusus se. Hic quid non dabant omnes ὶ Quid non pol
licebantur Et tamen obtinete nOS nequibant. Quomodo igitur qui tum cum
vocabar non obediui; nunc citra vocatio
nem , mei plum intrii dei e conatus ellem Quomodo consectarer & ambirem iam calumniantes: cum aliquando laudantes me de celebrantes, fugerim Ne credatis hoc optimi viri. Non usque adeo nostra flocci facinius Neque enim prudens qui Lqitam nati igitim gubernatore desticulii m
ingredietur. J Subdit paulo post , haec
sitiise calumniosa figmenta Sabelliano-rtim occilliorum, qlii ne conuincerentilr,
auertere Basilium, dc exosum redde: e latagebant. Sane ut rationes propositae ad
illius calumniae depulsionem, non essent satis validae , sunt autem reuera validi Lsimae ; in tam sortiter tamque splendide humilitatem passim celebiae,& ambitionem ac superbiam inlectatur S. Basilius;
vi incredibile videri debeat , eum tales notas, imponentibus aemulis, subire potuisse. S. Gregorius Nazianaenus, affectatae per ambitum cathedrae Constantinopolitanae , est accusatus. Refert iplem et eam calumniam de purgat,tota orat. 27. Con testatur ea oratione Theologus, se per vim, & adactum , clamantesiaque & Ἀ- mentantem, impositum onus excepi lic:
nec gratius quicquam habiturum fuit te, quam sibi viuere. Itaque concludit. Ingratiam cu veritate tedeant,qiri nos alienam v xcite expetivisse aiunt, cum ne propriam quide habere voluerimus. Non est verisimile,qubd ad hunc lociim ait Elias. S. Gregorium fuisse patam calumniam captatae alienae uxoris,qui coelebs tempuR e vixerat, Diuitiaco by Cooste
347쪽
vixerat, ad grauem usquem aetatem, in qua haec oratio est habita. Nec lain Episcopus , setiam iuxta Graecorum naorem , P potuisset de uxore cogitare. Nec homo ea aetate-lan timonia,credendas est habitus idoneus, cui calumnia abductae viro suo uxoris ad abusionem, imponeretur Quare uxor propria quam habere noluerat, est Ecclesii a Sasi motum , quam aliquandiu rexit. Aliena vero uxor cui insidiatus ferebatur,est Ecclesia Constantinopolitana, quam vi adactus acceperat. Artes hae erant Maximi, ex Cynico Philolopho Christiani, qui per simulationes, & artes malas , in ledem Coninstantinopolitanam irrepete tentanat : &nisi fauor populi . ac praesertim diuina
prouidentia, rem disturbasset, ea ratione quae orat. 28. exponitur , alliculus e Geintentum. Porro purum te ab hac labe satis monstrauit S. Gregorius , cum ultro
denique cessit ea sede. S. Chrylostomus, ab Eudocia dc par-riariis, fastus 5c arrogantiae acini blentiae, ve ex interprete loquitur Metaphrastes in Sancti viri Actis,insimulatus est superbi.e. Socrates sane l. 6. eap. t . ex Seueriano Gabalotum Episcopo,Chryl ostomi eloquentiae aemulo , ad populum Constantinopolitanum agente cum primum extruuis est, haec verba refert. t Etsi in nullo alio vituperandus Ioannes est,eius tamen stiperbia, crimen est ad damnati nem sitfficiens. Omnia namque peccata remittuntur hominibus, superbis autem Deus te sistit, sicut sancta Scripturae d cent. J Caeterum hanc fuisse calumniam manifestum est ex perpetua superbiae insectatione & humilitatis commendatio apud S. Chrysostomum. Nec minus smetis comprobauit studium tuum erga humilitatem, quam oratione ae scriptis , ut v niuersa eius Acta testatum ficiunt. Neque veth sancta libertas in arguendis peccantibus quantumuis sublimibus, iure a Seueriano notata est superbiae : Alioqui Baptista, de omnes qui locuti sunt de diruuinis testimoniis in conspectu Regum.
quorum multos collegit S. Gregorius I. 7. Moral. c. 22. in limul adi ellent iii perbuercum tamen in icriptiua, tanquam probati fervi Dei commendentur, etiana 'ii Oad eum actuum libere admonendi,&argiredi peccatores,quantumcunque sublimes. Cum superbiae nuculam ex hoc capite
S. Chlyio stomo illi tam adsteisisset itisuo Dialogo Palladvis,addit, Theodoto Romano in Chrysostonii laudes effuso,
unum ex astantic iis in eam erupis te vo
cem. Quonam modo cum tot i n lignibus sanctitatis Ioannes excelleret, luperbus tamen erat. J Rogatus unde id haberet, respondit te qitidum Ioannem vidit se nunquam , aud ille autem de Cociario quodam, reterente Ioannem extra Collectam Ecclesiasticam, raro ad colloquium
admisille quenquam ι l Hoc autem sit
perbiae ac fastus apertum documentum est , consortia se quaerentium di altoqcii volentium fugere, J Haec filii in S.Ioannem , digna Coriario putoribus allaeto,ealumnia, ut Palladius recte ait,qui ad de
pulsionem huius piobti, subdit. Si superbiae indicium est vitare turbas, erit αIoannes Baptista superbus secundum rationem tuam , qui ad deserta secessita Saluator item non estugiet crimen ν occum sedisset, accesseriint ad eum diicipi li eius 8c non rurbae. Et rursus clim vidisset turbas . recessit scorium, cuius exer plum Ioannes quoque noster ex viribus imitatus .fiigiebat turbas, ei que maxime delectabatur, qui veraciter dii te aliquid vellent. J Et cum instaret aduersarius,
Ioannem a duobus quoque aut etiam civno . secessisse, de nona turbis tantum,
ponit Palladiust Et unus quoque, si nugator & inutilis fuerit, turba est. Denique
eiulinodi ille sit iste videtur, qui cunia
uatori diceret , sequarieris, audire meruit καιρα θανώ
348쪽
De Superbia se Ambitione 2 3is
. sanctus Alinvstinus, i secundino M victaeo accura ,s est,qubd prae ambitione , iuncto timore incommodorum quae inter Manicii s subiturus esset, ad Catholicos accessimer. Audi ipsum Augusti
num, eam carumniam, & referentem &refellentem Leontia Secundinum cap. I. f QDdde animo meo verum non ientis, mile contemno. Hoc enim sentis, quod etsi in me non agnosco, fieri tamen potest, ut sit in homine. Ergo etiam si erras
in me,non tamen ita erras, ut me de hominum numero existimat tua opinio:
quia id de me credis,quod fieriapotest in animo humano, etiam si non sit factum
in animo meo. Nec igitur opus est,ut tibi hanc suspicionem magnoperὶ coner auferre. Non enim spes tua pendet ex me, aut bonus elle non potero, nisi ego fuero. Senti de Augustino quicquid ii-bet , sola me in oculis Dei, conicientia non accuset. Quod enim ait Apostolus, hi minimum est υι avobis invicer, aut ab ha-ano die. Ego autem vicem tibi non rependam , ut de tua mente aliquid existimare in malam partem audeam, quod intueri non valeo. Nec dico, quod me subdole lacerare volueris . sed tantum de te opinor,quantum de te indicas verbis. Quamobrem etsi non bona de me suspicaciis sis. quod carnali timore alicuius incommoditatis, quae de vestra societate mihi accidere poterat, haeresim Manic eorum relinquerem 8, vel cupiditate honoris , quem in Catholica adeptus sum: tamen non de te vicissim mala sentiens credo esse beneuolam stispicionem tuam, & hoc non criminandi causa, sed eorrigendi studio scripsisse te existimo. Si autem mihi accommianes credendi beneuolentiam , quoniam latebras animi mςi arguis, quas utique promere ad ocumlos tuos de demonstrare non possum, facile de ipso mutares sententiam,& nolles
amplrias remere assi are d nescis. J. Idem S. Augustinus et uuit hominum ingenia ad mala de aliis pronuntiandum prona , calumniam superbiae passissest, cum ordine sacro initiandus ester. Audi Possidium cap. 4. Actorum S. Doctoris Eodem tempore in Ecclesia Hipponen-1i catholica. Valerius Sanctus Episcopatum gerebar. Qui cum flagitante eccie fiastica necessitate, de prouidendo & ordinando presbitero ciuitati, plebem Dei
tes Catholici sancti Augustini proposi-
tuin de doctcinam, manu iniecta , quoniam & idem in populo iecurus dc ignarus quid futurum esset, astabar. Solebat autem Laicus, ut nobis dicebat, ab eis tantum Ecclesiis, quae non habet ene Episcopos , luam abstinere praesentiam. Eum ergo tenuerunt , & , ut in talitus consuetum est,Episcopo ordinandum intulerunt,omnibus id uno consensu le d siderio fieri perficique petentibus , magnoque studio de clamore flagitantibus. ubertim eo flente: nonnullis quidem l chrymas eius, ut nobis ipse retulit, tunc superbὸ interpretantibus , dc tanquam eum consolantibus ac dicentibus ; quia locus presbyterij,licet ipse maiore digna esset, appropinquaret tamen Episcop tui. Cum ille homo Dei,ut nobis retulit, maiori consideratione intelligeret & semeret , quam multa de quam magna suae vitae pericula . de regimine ec guberna tione Ecclesiae impendere iam ac prou nite spectaret, atque ideb fieret. JEundem S. Augustimam a Cresconici intolerandae arrogantiae calumniam pat- suma ego libro aduersas illum G tantiu
S.Simeon Stylites,magnum ut The doletus in Relig. histor.recte vocat)Orbis miraculum,quique eodem teste Theodo. to , tamen supra humanum usum ac morem passus est,ut dubitatum siti nonnullis, veilne esset homo; , nonnullis. captatae per eam insolitam vitae rationem
-- gloriae in insimulatus , ut est i Rr 1 Actis
349쪽
,io Sectio II. Series III caput III.
Achis S. Danielis Stylitae a Metaphtaste
exhibitis 32. Decemb. ubi sic legitur.
l postquam fuissent in illo vico qui nominatur , ubi magnus ille in lanctitate Simeon , magnos illos peragebat labores exercitationis, cum ad ipsam iam venissent columnam ἱ contempsabantur& columnae altitudinem ,&aestatis calore fit, & minas imbrium , & vim ventorum , & omnem aliam corporis tolerantiam. Cum haec viderent , quidam insipientiores exili imabant, Samstum vana gloria adductum, tanta iustinere certamina. Quid hac calumniandi malignitate detestabilius λ Longe aliud S. Danieli vi-stim elle, Actorum eius scriptor testatur.
Et ut defuissent insignia miracula diuinae erga Simeonem beneuolentiae totis humillinus repensis pignora , idem poterat efficaciter petiuadere solida eius humilitas ; qua ad nutum subiacebat Maioribus;
ita ut de columna descendere ad minimum nutum paratus e iter, & profiteretur te grauari delatis honoribus, ut ipsemet contestatus est Bassilicum Saracenorum Regem, Vermem ex eius corpore de-eiduum colligentem dc oculis suis admouentem. Et iidem ad Basilium Imperato: em literas quibus te abinum Mona-ehorum appellat, repraesentat Euagrius i.
S Marcellus Abbas Monasteri, Acci
metabum , de quo Metaphrastes 29. De ccmb. notatus est luperbiae latentis , sed
per calumniam,& ex mera temeritate eois
rum qui notarunt. Alexandro enim Αbbate , a quo inter Monachos cooptatus erat, vita functo , electus eth condiscipulus eius Ioannes in Abbatem, cum ipse B. Marcellus notata istius coenobii erga se voluntare,certus se eligendum in Coenobiarcham si maneret, nullo conscio re cessisset a monasterio . amore quietis de
desiderio seruiendi Deo in humilitate Scsubiectione. Non desuerunt tamen , quilan ita eius animum ptiuerterent.Finxerunt itaque nonnulli , eum per super biam te cessisse. Quod emni piae uidisse e
re ut loannes ipii p. aescrretiar, Idcirco captatam ab co fugam diaerunt, co quod paliurus non citet aequo an Imo ςam con
dilcipuli ante te locationcm. Non iusti
irilit calumniam sancto viro irrogatana Ioannes Aobas , proh e conicius exumae humilitatis B. Marcelli: quam ut teliatiorem faceret, regiello Marcello post increpitos calumniatores , quod maxime turpe in monallerio ecat minit ei uim illi demand iit , curam scilicet ali norii iusquam Marcellus non modo demit se admisit, ted etiam animo tui, entasti ino, ita ut etiam tyngrapham extorie. it de miniis
steri, illius perennitate penes ipsum.
Quo facto calumnia totum malignitas pudore lustula est, Se omnium ardentissimis votis persectum ut adeo vile ministerium tanto viro abrogarerur,& m Oitrio Ioanne Abhate, subiret cathed cam honoris , ut hominibus Hi per capita linponeretur,qui asinos pro humilitate rexerat.
S. Maurus B Benedicti diicipulus Scinstitutorum Monasticorum in Gallia eximius propagator, Langillam quendam coementariae artis Praedi ctum , ex altissimo aedificio lapium atque collitum,
cum mortuus , aut perbrevi moriturus
putaretur, illico , crucis tantum signo
ei appret Ib . restituit lanitati , dc ad opus vigendum remisit. Itaque inquit Faustus Actorum S Mauri scii pror,) cum Clericus qui lanatus suerat ad opus tuum fuisset reuerim,quidam ex operariis Be ro Mauro detrahere coeperunt, dicentes, eum non religionis obtentu, ted gratia cupiditatis , quo honoratior in aliis ellet regionibus , iuum reliquille Monasterium , & tam longinquas adii Ile terras :Et liaec quae faciebat, non viri ue De I
sed potita quibusdam obtinere praecantamnibus. J En B. Maurum, horrendae ambitionis Magia cumulatae insimularum. Sed per abominandam Gaviniam.
350쪽
Nam S. Maurus , & ab honoris vani ca- .ptatione plurimum aberat; qui nobilissimo ortus genere , potui siet in saeculo splendere, si storiae amore captus esset:
Et praetema a societate nefaria cuin Satana tam erat abiunctus , quam citae coniunctus DebMe quo solidae eius virtutes,& imbres testatorum miraculorum , faciebant certiun fidem. Vix autem eruperat insana in virum sanctum calumnia, cum Deus innocentiae & veritati est iu
fragatus , insigni miraculo de quo in hunc modum Faustus. f Cum ergo haec
inter se termocinarentur. malignus i piritus tres ex illis subito inuasit, oc ita grauisliina vexatione atterere coepit , ut uni ex illis nomine Flodegiso , animam extorqueret. Quod ubi vir Domini quid
euellit set agnouit, vehementer flere coepit, iterumque Oratorium B. Martini ingressus, attentius Domino tam pro his qui torquebantur, quam pro illo qui
mortuus suerat, deprecabatur. Et cum per tres continuas horas orationi incubuisset, ad eos qui vexabantur, & se in-Micem dentii rus lacerabant. accessit; &sgnum Crucis tei tib contra eos ficiens, dixit ; Filius Dei unigenitus, Dominus noster I a s v s Christus , qui Discipuus tuis potestatem dedit calcandi supra serpentes de scorpiones teriae , & sit pervmnem irtutem inimici, i pie vos abloluat ab hac Daemoniaca vexatione. Et cum adhuc dentibus si cnderent, puluereque se conspergerent , vir Dei pcopius accedens , digitos utriusque manus , Illis in ora misi r. Spiritus vero immundi. sue trilari linquentes vestigia , Ventris egestione fugari iunt.JNon potuere digniorem exitum sortiti spurci spiritus. Et
congruenter quoque multati ea ratione sunt arreptitit illi calumniatores, ut quihus cis fuerat in podice , έ iuxta glosiam Artemidorioni rocritici l. s. num. 68. indidem egererent faedos inquilinos, panes calumniae in sanctum virum. Subdit
Faustus de mox peracta suscitatione plodegi si unius e calumniatoribus in peccato tuo mortui, quae plena fuit calunmiae S. Mauro impactae abstersio. Ex eo mali dato; quo rediuiuum gi auauit ad Platis, suum N inanis gloriae declinationem, ne se vivo, eum locum sequentaret lessio, alioqui confestim dedendus, plane litonstrauit, quam ellet ab honoris S gloriae cupiditate , sibi percalumniam impacta,
f S. V vandregi silus ex Comite Palatis
Dasoberti Regis , pco bacissilivs Monachus de Abbas FotaneIlentis,cum accorlι- tus a Rege iubitato,quod eius iniuisu ue culum deseruisset, properaret in Regiam incidit in miselum hominem in cinno Iacentem , eueno vehiculo quod illi pro tuguriolo ac domo erat. Omnibus aurem miterum praetereuntibus,noluit saccrd tem & leuitam imitari, sed equo dc siliens , ad pauperem in medium Ioluta brum accesse . indeque extractum, x de luto sarcas eductum, statii it supra petram, ita tamen ut ipsemet egregie cinno ob Iitus , dc conlpurcarus emerserit. Coialpicati qui aderant, lancti viri in si ibi citando muero charitatem; unde aedi hcari debebant , de ei laudes pangere , Inde c-lumniandi acceperunt occasionem ι iactantes , subleuationem iacentis, tu ceptam ab eo suis se per superbiam, ac vL uram popularem colligeret. Sed obsurduit vir lanctus ad has calumnias, illud secum reputans leue sibi este debere , ii audiret Sus ινλω; qui discipulus eius ellet, quem impis Bιelcebub nominare nouerubuerant. Deus ipse, syncerae in eo facto viri sancti intentioni, est astipulatiis. Nam laetantem do opprobrio indigne il-nto , exit plo coelitus ni uco induit
amictu id est ut seipsum sic locutum
interpretami vim Autor, Angelus vestem illius. diligenter emundans, candi diorem quim antea suerat, reddidit , , b struens os loquentium iniqua i de mon-