장음표시 사용
311쪽
181 Os ERASolvite me, & in triduo resurgam , squidem Vere commixtio confusioque fuisset facta. Nunc autem ostendit & templum solvendum Sc resuscitaturum Deum. Superflua igitur per substa tiam ε νωας, qua pro commixtione, ut opinor , Utuntur. Suffcit autem ἔνωαν dicere, quae Mnaturarum proprietates ostendit, & unum adorandum praecipit Christum.
- Ecce iterum iste barbarus ex minimis fortuitisque causis occasionem maledicendi nobis invenire festinans , reprehendit dictionem, quod rex substantiam dixerimus, & eandem insolitam esse desinit, &, novo more eam factam esse a nobis adfirmat l, nec considerat quod impiorum haereticorum argutiis vcritatem Opponens, con vellit id quod videtur obsistere. Nestorio igitur ubique cvacuante Dei verbi secundum. carnem generationem dc solarum dignitatum unitatem nobis instituente , & dicente nominem Deo coniunctum filietatis ιμωνυμὶ fuisse honoratum , necesse fuit ut nos adversus illius dicta agentes, per substantiam . λωπι factum fuisse dicamus. Hic autem sermo nihil aliud fgnificat nisi quod tantum verbi natura sive substantia , id est, ipsum verbum humanae naturae Vere aduna tum, absque omni conversione & confusione, ut saepe diximus, unus intelligitur & est Christus, ipse Deus & homo. Id autem , ut opinor ,. ipsi videtur dicenti humanai natura Deum non fuisse separatum, nec absque deitate humanitatem intelligi. Igitur nec absque substantiis servi
312쪽
MARII MERCATORII. . 283& Dei sormas conjunctas dicimus, nec communem hominem aequalitate sola dignitatis honoratum eχετικως conjunctum esse verbo defini
mus I sed ipsum, ut.upra dixi, filium Dei unia
genivum , qui vere carnem adsumpsit habentem animam rationabilem , hominem factum, ita ramen ut remaneret & Deus. Sed vehemens Oratione & cogitatione acerrimus commixtionem
significare hujusmodi dictionem definit & dice
re audet, & ea quae ex naturarum commixtione Contingant proponit in medium, quasi nos ignoremus. An forte quadam insolentia gloriatur , dc existimat neminem alium orationem
Posse quantum voluerit propagare, si quod a nullo sit di etiam, tamquam verum sibi propOsuerit, ut aliquid videatur 'esse apud eos qui discernere nesciunt qui sint vaniloqui mendaces
que, dc qui rectam viam teneant veritatis, dc prudentes exerceant necessariosque serinones.
Opinabar quidem, confiteor, a principio ca Vida sistrapitulorum vim ipsum minime ignorasse , sed si- pag. 17 .mulare ignorantiam & hoc quibusdam gratim
cari. Verum eum ignorasse Vere comperi.
Trabet autem se ita anathematismus tertius.
Si quis in uno Christo dividat substantias
post unitatem, & conjunctione sola conjungat secundum dignitatem vel auctoritatem vel dori minationem, ac non magis conventione quadam quae si facta per ἴmm naturalem , anathema sit.
Obscura quidem dictorum caliginosaque sen- .
313쪽
it p E R Atentia, plana vero apud pios ipsorum dementia. Cui enim non sit perspicuum quod conjunctio& conventio nihil differantὶ Nam & conventio eorum est quae erant alte separata, & co junctio eorum quae erant ante clivisa. Sed ii jusmodi verborum prudentissimus generatorramquam contraria posuit verba sibi convenientia. Non enim oportet , inquit, conjungere conjunctione substantias, sed complexione& conventione naturali , aut forte quid se quod dicat ignorans, aut sciendo blasphemans. Natura enim res est quaedam imperiosa & cogens quaedam agere non voluntate. Est autem rate quod dico. Natura esurimus, non volunta-' . te, sitientes , sed necessitate ; ac, ni ita esset, pau-- peres ἱ mendicitate liberarentur sua , ut non esumant possidentes. Naturaliter sentimus , naturaliter dormimus, naturaliter spiritum ducimus. Vcrum haec omnia , sicut dixi , non vo-
luntate. Nam quisquis horum aliquid non admittat, necessario ' vitae sentiet finem. Ergo si Uida infra naturalis conjunctio facta est formae Dei & for- ῆ7 mae servilis, compellente quadam necessitate, non sua clementia Deus verbum conjunctumi est formae servili , & invenietur legislator necessariis legibus serviens. Verum non ita nos beatus Paulus edocuit, sed contra magis quod' se exinanivit formam servi accipiens, dicendo se
exinanivit, significat voluntatem. Si igitur suo
arbitrio & voluntate naturae ex nobis adsumptae conjunctus est , superflua est dictio natur iis conjunctionis. Confiteri enim sufficit δω-wν. ενω ' porro de divisis accipitur. Nam ni-
. si sit ulla divisio, nunquam i ι- fiat ; & qui
314쪽
MARII ME Re ATORI s. a admittit , admittit & divisionem. Quare ergo dicit substantias sive naturas dividi non Sportere , sciens maxime quod perfecta quiadem erat Dei verbi substantia , perfecta autem ab ea adsumpta est forma servilis , ideoque substantias dixerit, non substantiam 3 Ergo si utraque natura persecta est, & ambae in unum convenerunt, Dei forma scilicet & formam adsumentis servilem, unam quidem personam de unum filium Christum similiter confiteri pietatis
ratio poscit l, duas vero substantias adunatas si Ve naturas dicere non ineptum, sed ex causa magis consequens est. Nam si in uno homine n turas dividimus, dc mortalem quidem corpus
Vocamus , immortalem vero animam, utriunque
Vero hominem, multo magis adsumentis Dei de adsumpti hominis naturarum proprietates co Venit scire. Invenimus etiam beatum Paulum unum eundemque hominem in duos homines dividentem & modo dicentem , Quanto
exterior homo corrumpitur , tanto interior reno- 4 vatur , modo , Condelector enim legi. Dei secun- Rom. τ.
dum interiorem hominem. & statim in homine in-- .habitare Christum. Si igitur naturalem conjunctionem ejusdem temporis naturarum Apostolus dividit , quare impietatis arguit eos qui dividunt Propria naturarum Dei sempiterni & ejus hominis qui in novissimis temporibus adsumptus est, ' rille qui commixtionem nos ahis nominisus do
Animadverte quamvis sapiens , primum qui dem quid obscura dicta nostra esse mentiatur, A
315쪽
cum ipse caliginosam offusamque habeat me tem, obscurum esse ait tam planum sapientibus evidentissimumque sermonem. Arbitratus est a tem quod conventionem ac non magis conjun-- ctionem nominari debere nostra adfirmet oratio. Deinde calliditatem suam cupiens ostentare, unum ait nobis idemque significari , sive conventionem sive conjunctionem factam esse dicamus. Ego vero hoc quoque loco mentis ipsius acumen admiror. Solus enim fortasse didicit quod a nullo est unquam ignoratum dc quod sit adeo inculcatum ut eis etiam qui sunt omnino a doctrina & liueris secularibus alienissimi notissimum videatur, eis etiam qui auditu tantummodo fabularum ad levem incertamque sciemtiam pervenerunt. Admirans igitur ipsius doctrinam, hoc ad eum dico : Minimum evigila, velut ex ebrietate aut somno , qui tam magnum in nos os aperire con- . - tendis , animadverte subtiliter acuteque myste-
bium unitatis quod de Christo dicitur. Faciunti quidam calumniam in foeditate & in id quod i
libuerit sacrarum litterarum sententias trans; ferentes. Aiunt enim divisas quidem esse a sese naturas & a sese sejunctas, & seorsus & in parte sua esse utramque , hominem Vero conjuncturn esse Deo contendunt secundum solam dignitatem sive auctoritatem secundum filietatis . - κω. Huic anathematismus opinio ni repugnat, & tam prophanis vocum novitati- bus reluctatur. Adfirmat etenim adunatum fuisse verbum natura , id est, non sed veritate, carni habenti animam rationabilem, & nul
lo modo dividi oportere, ne duos filios intellib
316쪽
MAMI MERCATORI S. 23Igamus individuum dividentes. At ille non intelligens quid sit unquam adunatio naturalis, quod est , vera , quae neque naturas confundat, nec commixtionem faciat, ita ut utraque aliud esse quam quod erat incipiat, infantile aliquid frivolumque adsumit ad probationem eorum quae bene se habere arbitratus est. Denique ait: Si naturalis facta est adunatio, em Vid. βρνλgo non voluntaria est exinanitas verbi , sed tanquam ex necessitate ct violentia. imperiosa enim na
tura. Ad hoc quilibet ad eum dixerit quod esuritio dc sitis & cetera, quemadmodum dixisti,
carnis sint infirmitates naturales dc in nobisme ipsis habeant motum, quod scilicet naturam pas
sonibus habeamus obnoxiam. Divina vero arcanaque verbi natura non necessitatis nec passionis capax, omnino a nullo coacta est , ne a se quidem, ut contra voluntatem fieret caro sive adsumeret humanitatis mensuram dc Abrahae asprehenderet semen. ι
Quod vero inconsulta vehementer si ipsius oratio non est difficile volentibus invenire. Ait enim omnino & procul dubio omnia naturalia necessitatis legibus subjacere , dc ad hujus rei proba- 'tionem protulit nos contra voluntatem esurire atque stire, ad hoc nos provocante natura, & siquis forte noluerit. Sed erat hominis docti de in his rebus exercitati alias etiam causas videre
quae oratione majore requirendae sunt. nisi forthiit falsum hominem rationabilem esse natura. Ergo contra volu0tatem coactus cst rationabilis esse. Deinde, dic mihi, Dcus ne omnipotens non natura est Deus, non natura sanctus, justus, bonus, vita, lumen, sapientia, dc virtus
317쪽
s ix. Cor. 6.188 op ERAVtrum ipse quoque contra voluntatem & coa tus id est quod est 3 Sed iis opinari vesanae stoliditatis est certissimum argumentum. Quid igitur nobis praetendit mendacium tamquam inexpugnabile & invincibile munime tum , & tam imbecillis utitur argumentis ut audiens naturalem factam esse adunationem, id est, veram & conversionis liberam & inconfusam omnino substantiarum conventionem , to quae conatus vim sententiarum , ut parum recte positae esse credanturὶ Nec horrescit vir strenuus exemplo nostro, naturam verbi inevitabili necessitati subjacere commemorans. EXinanivit se, non contra voluntatem , sed volu tarius unigenitus factus est homo ; ac non, ut tu ais, adsumpsit hominem, ei praebens conjunctionem, & filietatis beneficio honorans eum juxta nos. Ergo etsi intelligamus adunatas esse substantias & nominem factum de incarnatum Dei Verbum , proptereaque Videamur aliquo modo dicere adunationem natur tem , quae illam quae non est vere, sed eχετικη, magis excludat, quam nos etiam habuimus per fidem & Bnctificationem, quod & divinae naturae participes fuerimus, & sic, ut ait Paulus, ui adhaeret Tomino ' unus spiratus est, non tamen necessitati & violentiae naturali impassibile& liberum Dei verbum subicimuS. te Quod vero post adunationem divinam nolumus ea quae adunata sunt a sese esse sejuncta. nisi fallor, nec criminosum omnino nec culpabile videtur , cum praesertim ipse Vir egregius Theodoretus unum hominem ex nobis exempli
causa proponens, in duo dividi non sinat: quamvis
318쪽
MAR 11 MERCATORI s. 189 quamvis quantum ad hominis theoriam pertinet, divisionis patiens esse possit, eo videlicet quod intelligamus aliud animam esse natura, aliud na- tura propria carnem. Ergo simili ratione curio sus inquirentes adunationem quae in Christo facta esse intelligitur , secundum theoriam qui dem divinitatis dc humanitatis conventionem
Veram per smm factam esse dicimus, non ignorantes aliud quidem esse praeter carnem Dei verbum , aliam vero juxta suam naturam carnem Praeter verbum. Adunatum vero semel dividere criminosum est , nec in duos filios separare unum. Christum dc filium & Dominum rectae rationis permittit intuitus. in hanc enim scientiam nos sancta de divina scriptura deducit. Verum ille dogmatum veritatis nullam habet penitus curam,
nec laborat discere aliquid necessarium & quod vel mediocriter ipsi prodcsse possit, sed id tamquam aliquid quod nocere possit evitat. Verun tamen quod mendacio glorietur, & calumniandi jactet se habere calliditatem, audiat a nobis: Quid gloriaris in malitia qui potens es iniquitate ' Psa si. Tota die injustitiam cogitavit lingua tua.
Si quis personis duabus sive substantiis voces quae sunt in evangelicis vel apostolicis scripturis dispertiat quae vel de Christo a sanctis dicuntur, vel ex se ipso , & has quidem homini qui praeter verbum seorsus intelligitur deputet, has vero, ut divinas, soli Deo verbo, anathema sit.
319쪽
θ Cognata haec quoque supradictis. Vult enim, tamquam commixtione facta, nullam esse verbo, . rum differentiam quae in sacris evangeliis sive apostolicis libris dicta simi, cum praesertim Aserio dc Eunomio dc ceteris haereseon auctoribus hostem se esse glorietur. Dicat igitur divinorum' dogmatum peritissimus magister quomodo haereticorum blasphemiam possit arguere, humilia Aservi formae verba convenientia Deo deputans verbo. Illi enim hoc facientes , minorem & creaturam & facturam & servum & ex nihilo factum filium asserunt Dela Cui igitur nos, qui ab illis diversa sentimus , es qui ejusdem substantiae de coaeternum cum Deo & patre filium confitemur, opificem omnium & factorem dc ordinatorem &gubernatorem & . arbitrum sapientissimum &omnipotentem , immo vero ipsum per se viri tem , ipsum vitam, ipsum sapientiam depute- Maiis. 17. imus. Deus , Deus meus , ob quid me dereliquisti. Matth. ic & illud et Pater, si potest feri, transeat a me calix Ioan. xx. Ge. & : Pater salva me ab hora ista. dc : Horam Morc. 13. illam nemo sit, nec filius hominis. & cetera quae humiliter ab ipso dicta sunt & a sanctis Apostolis de ipso conscripta sunt. Cui esuritionem ata scribamus , cui fatigationem & somnum , cui ignorantiam & timiditatem Quis est qui ad- - jutorio eguit angelorum Si haec Dei verbi sunt, quomodo sapientia ignoravit. Vel quomodo sapientia nominatur quae ignorantiae habeat v tium a Vel quomodo verum dixisse videbitur omnia patris se habere commemorans, cum non ii
320쪽
scit diem iliam. Vel quomodo imago sit simillima
genitoris, qui non omnia habeat genitoris ξ Et si non mentitur dicens se ignorare haec quae de ipso existimenturὶ Sin vero novit diem, occultaret Volens ignorare se dicit, vides qualis ex hoc blaia
Phemia contrahatur. Veritas enim mentitur Z An scilicet veritas non vocetur quae contraria habeat
Veritati ξ Et si non mentitur veritas, neque Dei Vide infra verbum ignorat diem quam ipse disposuit, in qua se judicaturus est orbem terrarum , sed habet patris scientiam imago simillima , ergo non Dei verbi est ignorantia, sed servilis formae, quae illo tempore tanta sciebat quanta inhabitans deitas revelabat. Haec de aliis similibus potest dici. Quid enim habet rationis Dei verbum dicere ad ipatrem : Pater, si potest fieri, transeat a me calix
iste. veruntamen non scut ego volo, sed sicut tu. Ex hoc rursus irrationabilia multa eveniunt , & primum , discordare patrem S filium, δc alia velle patrem , alia filium. Ait enim : Veruntamen non sicut ego volo, sed scut tu. Deinde ingentem rur---ἐ esus ignorantiam in filio esse videbimus. Invenietur enim ignorans dicere : Si potest fieri , transeat calix. Hoc autem de Deo verbo dicere impium est & blasphemiae plenum. Sciebat enim certissi- ame, qui hujus causa advenit, qui sponte nostram naturam adsumpsit, qui se exinanivit, dispensa- - . tionis mysterii exitum , propter quem S sanctis praedicabat Apostolis : Ecce ascendimus Hierosol - Matth. Eo.mam, ct filius hominis tradetur in manus gentium,
O flagellabitur, ct cruci metur, ct tertia die resumget. Qui igitur pronuntiavit, & qui Petrum obiurgavit , qui deprecatus cssiet ne fieret, qui pi