장음표시 사용
251쪽
quoque haud dubie maris Deum esse Nereum Putavit, eum tamen a Ponto diversum esse voluit, nec tam Physicum illud in Nereo, quam, quae ferrentur, virtutes eius, tributamque ei senis appellationem spectavit. Quod v. 234. dicit, καλέουσι γεροντα vulgo receptum huius adpellationis usum arguit. Gytheatas Laconas marinum aliquem Deum, ipsis γεροντα dictum et Nerea habitum, coluisse auctor est Pausanias III. 22. Memorat etiam Homerus Il. Σ. 38. 141. patrem Nereidum γερονθ' αλιον , sed non addito Nerei nomine. Itaque Schol. Vict. ad Il. Σ. 38. p. 488. Behh. emi asse statuit Hesiodum, qui Nereum sibi confingendum duxerit, ut adpareret, unde dictae Nereides; γερονθ' αλιον autem apud Homerum intelligendum non Nereum putat, sed vel Proteum vel Phorcyn. Sed suadero videtur analogia, ut Nηρείδας, quarum certe mentio apud Homerum exstat Il. Σ. 38. 49. 52.), dictas censeamus a patre Nereo, ut diserio, θυγατηρ Θέτις dicitur H. in Ap. v. 319.
Quaestio autem restat, unde dictus Α ναω , νέω unde ναρος, νερος, νηρὸς i. e. πρὸς repetendum nomen
duxit Salmasius ad Trebellium Poll. mist. Aug. T. II. p. 303.3 ut iam Schol. Vict. ad Hom. l. c. a via Nηρκιδες.
Cons. Elym. Μ. p. 507. 43. P. 604. 40. Cornutus I. c. At Hermannus de Mythol. Gr. ant. Opusc. II. p. 178. Nηρέα intem pretatur Nomum t. e. landum, sto ducto nomine a νη neganto et ρυω. Ab hoc verbo illud repetiisse videri potest otiam Scholiasta ad h. l. , Nηρεα exponens την ρευσιν, Sed qui igitur επιτατικὸν habuerit. Equidem Salmasium sequi malo. Ceterum nescio, an possit item repetendum videri nomen, ac fortasse repetendum poetae visum sit nνη επιτατικω et ερέω, ut sit Nηρευς Verax.M αψευδέα καὶ α θεα h. l. item ad versus infra 240 242. ot 264. respexit Aelianus Ilist. Anim. XIV. 28. Diuitiam by Corale
252쪽
v. 234 seq. αυταρ καλέουσι γέροντα sed senem Mocanι non, quia πρεσβυτατος πωδων, verum) quia νημερτής τε καὶ prιος. Hanc metae mentem non adsecutus, Wernich. ad Tryphiod. p. 30. Pro αυταρ malebat δῆ. γέροντα Nerea ex hoc, ut videtur, loco memorat Eustathius ad Il. p. 116. med. ad Od. p. 1428. 53. qui sic dictum vult a canescentibus in mari spumis, ut Γραας. Alios etiam maris Deos hinc γέροντας dictos aevoleum et Phorcyn apud Hom. Od. Δ. 385. N. 96.ὶ opinatur Servius ad Georg. IV. 403. Conf. et Cornutus i. c. Sed videntur etiam antiquitus suisse, qui in Nereo causam adpellationis eius hinc repet rent, quod haberetur, ut in Pseudo Orphei Argon. 328. dicitur, morum maris omnium et sc ιστος, ut in II. Orpl1ic cit. αρ 1 απιαντων, qua ratione scilicet Homerus Il. E. 201.
'sὶκερωὸν θεων γένεσιν καὶ μητερα Tηθυν, Thales autem
aquam dixit omnium rerum esse Principium. Sic Nereus fuerit alio nomine dictus Πρωτευς, Primus omnium. Cous. II. Orphic. in Proteum. Contraria est Hesiodeae sententia, prodita ab Hemio ad Il. Σ. 39., tractum osse ab ipsa hac notione senis, ut vulgo non modo iustus ac verax, sed Otsuturi prudens haberetur Nereus. At vero etiam Nerei siliae memorantur v. 261 seq. iisdem praeditae virtutibus, et pariter iusti verique et fatidici ab Homero et aliis inducuntur Oceanus, Proteus, Glaucus, maris Dii. Mare etiam scelerum ac Perfidiae renas exigere vulgo creditum. Itaque cum maris notione coniuncta fuisse videtur illa iustitiae aliarumque virtutum notio. Fortasse, ut Ceres dicta est θεσμοφόρος, quod cum agricultura si In ut leges natae, ita maris Dii habiti sunt mites, iusti, prudentes, quod iurudem adhuc Graeciam per mavo melioris vitae institulati iraque venerant. Poreo, cuin iis, qui mare navigando pi- Scandoque exercent, Propria Usse soleat pruderalia, saepeotiam illa rerum suturarum, tompostatum Pula ac ventorum Diuitiaco by Cooste
253쪽
Praescio, vero simile videri potest, haec ab hominibus ad Deos marinos transtul Isse vulgus. v. 237. Θαυμ)ωτα μεγαν) Sub huius Dei persona latere miranda Naturae phaenomena, illa in primis, quorum frequentior tu mari inter navigandum Observatio est, tum nomen ipsum declarat, tum, quod Thaumas infra, v. 265 seqq. genuisse dicitur Iridem, arcum coelestem et Harpyias procellas. Ceterum rara est huius Τhaumantis mentio, neque ulla ferme, nisi cum mentione Iridis coniuncta, ut
apud Cicer. de N. D. III. 20. αγυνορα e)ορκυν Dicitur apud Homerum m. A. 72. Plio cys αχος ατρυγμοιο μεδων m. N. 96. 345. α ιος γέρ- , possitque nomen ipsum videri senem indicare, cum apud Hesychiuin φορκον exponatur λευκὸν, πόλιον, ρυσον : ut sortasse idem maris numen ab aliis in Graecia Nηρευς, ab aliis e ορκυς dictus fuerit. Idem Hesychius: Νηρευς θαλασσιος δαμων' 'Αλκμιαν καὶ Πορκον μορια ι. Dixit Φορκου υδωρ pro mari Phanocles in Elegia apud Ruhnhenium
Ep. Cr. II. p. 302. Minus manifestum, quo sensu dicatuc apud Lucanum IX. 645. Phorcus secundum niamen aquis. Potest enim esse ordine secundum et nautis in aquis secundum s. saveris. Φόρκυν autem Hesiodus, πηνορα vocatas, uxoremque ei Ceto tribuens v. 270 seqq., maris Deum habuisse torribilem videtur, fortasse ob varia ex animantium genere in mari vel maris littoribus monstra. Memorati Piritius generis Phorci chorus apud Virgilium Mn. V. 249. Phorci exercitus ibid. 822. apud Plinium XXXVI. 4. S. 7. iunctim Tritones chorusque PLOrci et pristes. Eum signo dato Phocas toto aequore contrahentum lacit Val. Flaccus III. 727. Φορκυν παρα τὸ φέρε α ωκεως dictum volunt Etym. M. ii. 798. 38. Eustathius ad Od. p. 1392. 54. Zonaras p. 1818. Diuitiam by Cooste
254쪽
Eudocia p. 417. Ad maris περιφοραν reserunt etiam Scitolia h. I. Hermanno autem Opu c. II. p. 179. Φόρκυς est Furcua, quo promontoria, inquit, et quivis alii exstantes tu mari scopuli indicantur. Equidem ipse quoque Functis, Furca et Φόρκυς cognata esso puto vocabula, Sed a πεφορκα, auserendi significatione, ducta. Apud Lycophr. v. 477 seq. λαμω ψόρκω belluae marinae, cui Priami s
ror Hesione exposita Interpretes gutture cano reddiderunt secundum supra citatam Hesychii glossam. Dubites, an non potius reddendum fuerit runci. v. 238. πω λωελλιπαρηον Solemne lioc Deae epitheton apud Hesiodum, etiam cum sub Deae nomine res monstr me atque horrendae latent. Cons. infra v. 270. 298. Ad Κττω Gl. Par. C. τὸ πλατος rati τὸ βαθος. Hermanno I. c. Κιπω est Iacua, alIineui cum verbo κεῖσθαι originem habens, quae latentia sub undis SaXa Occultosque scopulos significet. Mihi Potitis est Capacina, continens in se magna Omnia atque immania, celo et huius generis alia, ut sit stirps κa , χα- Suadent hoc vocabula κητωεσσα, με-
γα της. Conf. IIun. ad Il. B. 581. O. 222. v. 239. Εὐρυβίηνὶ Dubium esse vix potest, quin per hanc
Deam significetur ingens Vis maris, saXa ex Vantis, molos aggerum sternentis, naVigia quamvis magna subvertentis.
Dicitur hinc quoquo Tριτων εὐρυβιης Τh. 93l. ερουβιας Ποσειδα- apud Pindarum Ol. VI. 98.
v v. 24 264 recensetur numerosa Nerui soboles e D
rido inoani filia. Viguisse Nereidum religi ouem in muritima Magnetum ora Sepiade auctor est Herodotus VII. 191 ex tr. Cons. Eurip. Andr. v. 1241 seqq. Ed. Malili. Sed eas otiam in aliis Graeciae Iocis cultas docet Pausanias II. I. T. Disitig Corale
255쪽
III. XXVI. 5., quo contulit, quod ἀπὸ χρυσέων Nηρηίδων
genus suum repetebant Aeacidae. Vid. Pindarus Nem. V. I seq. Nerei uxor Doris etiam ipsa pro mari ponitur, certe apud Latinos poetas. Vid. Virgil. Ecl. X. 5. Ovid. IV. Fast. 673. v. 242. Dicitur 'Ωκεανὸς τεληεις πόταμος, ut item infra v. 959. m. A. 638. et alibi. Est τεληεις, cui nihil ad perfectionem deest; in suo genere perfectissimus. Sic apud II merum passim τεληεσσα εκατομβαι memorantur et H. in Merc. 541. τόληεντες οι ol. Versibus 243 263 recensita nomina Nereidum Plei aque exstant etiam apud Homerum I l. Σ. 39 seqq. Apollod. I. II. T. Hyginum in praes. Ducta sunt ea partim a mari ipso, rebusque in eo vel circa illud conspicuis; partim ab iis, quae mare exercentes sibi ud prosperam navigationem optant; Partim a commodis, quae navigatio et commercia hominum per mare asserunt. Memorata quidem, etiam ab Homem l. c. v. 43.), Πρωτω cum ab Hesiodo prima omnium
hic ponatur v. 243.) huic certe visa id nomen habere, quia primo genita. Sed μιρατη , quam v. 243. Plures C d.
agnoscunt, haud dubie dicta est a mari temperato: in cuius locum Nereidis si recipiatur, ut a nobis recepta est, B ραντη, fortasse eadem Apollodori l. c. Κρα ru', notio perficiendao solicitor Davigationis suberit. Dicta Σαω v. 243. esse potest, vel a servandis navigiis et nautis, vel a σαω moseeo, unde σαλος aestus maris. 'AμφιτρΘη ibid. et 254. 930.ὶ nomen habuit a cavernis, quibus scopulosa maris littora abundant,
ut est ἁμφιτρης spelunca apud Sophocl. in Philoct. 19. δωρη v. 244. d icta ab repulantibus bona, quao per mare ad se delata acceperant. Dictae indo similiter Δωρὶς v. 250. cuius apud Homerum morati , l. c. v. 45; Δγτω v. 248. memorata Homero ibid. v. 43. etiam Virgil io IX. Aon. 102.
256쪽
Valer. Flacco I. 134. , sano culta eadem, teste Pausania II. I. T. Λειαπορη item et D πορη, quae multis mercibus advectis facilem in foro annonam redderent. Reserendum huc qu quo nomen Πουλυνηυ v. 258. multos pascens. Eμεso1 v. 246.ὶ pertinet ad bonam cum mercibus navigantium aemulationem. Sed Θέτις v. 244. 1006. , etiam ex Homero notissima, sitio dubio a ponendis sive componendis dicta fluctibus. Γαληνη v. 244. est maris tranquillitas, a cuius hilaro stalii dicta etiam videri potest Γαλατεια, apud Homerum l. c. v. 45. insignita opitheto αγακλειτη, celebrata
Theocrito Id. XI. Virgilio Ecl. VII. 37. Aen. IX. 103. Cir. 393. Ovidio XIII. Met. 735 seqq. II. Am. XI. 34. Certe Γλαυκη v. 240.) cuius et Homerus meminit l. c. v. 39. dicta est a colore maris, ut Γλαυκονομιη v. 256.); a sluctuum autem celeritate Κυμοθοὴ iv. 245.ὶ memorata eadem Homero ibid. v. 41. Virgilio I. Aeti. 144; a fluctibus dicta etiam Κυμὼ v. 255. , ut ab excipiendis illis Κυμοδοκη v. 252. Virgil. Aen. V. 766. , a sed audis iisdem Κυματολπη v. 253. . Σπειω sv. 245.), quam agnoscunt Hom. I. c. v. 40. Virgil. V. Aen. 826. adpellata vel a fluctuum vel a currentium per eos navium celeritate; Θοἡ v. 245.) item a celeritato vel huius vel illius cursus. Est ' i' ibid. et Hom. l. c. v. 40.) marina. ' ρπω v. 246. et More v. 247.ὶ Nereides dictae navigantibus propitiae. Mentio huius etiam apud Homerum d. l. v. 42. et Virgilium V.
v. 42. sic vocatae a spectabilibus et admirandis in mari multis. Dicta Ευλιμένη lv. 247.ὶ quae in bonum portum duceret navigantes; Φθουσα v. 248.), quae navem et ipsos, quo vellent, ferret. De IIρωτω ibid.) cons. Varr. Loct. Δυναμ6η ibid. et Hom. I. c. v. 42.ὶ est Potens, Sed, ut videtur, in bonam partem. v. 249. , memorata item Homero l. c. v. 42. hinc Virgilio V. Aon. 826. et Diuitigod by Corale
257쪽
Propertio II. XX. 6. ab insulis dicta, ut Niπω v. 261.). 'Aκτρυη v. 24s. Il. Σ. v. 41. littorea dicta est ab ακτ', ut v. 255) ab ηἰων. Memorat illam etiam Homerus d. I. v. 41. Vocala Πρωτομεδεια v. 249. . quae praecipuam
curam gereret navium. Namque navibus et navigantibus Consulero omnes Nereides credebantur, unde intelligendi
Properi. III. v. 33 seqq. Ovid. II. Am. XI. 34 seqq. Cons. et Apollon. Rh. IV. 843 seqq. Leonidas Tarentinus A. P. VIII. Ep. 550. Virgil. Aen. I. 244. V. 240. Itaque dictae hinc quoque 'Aλιμηδη v. 255. , Ποντοπορεια v. 256.), - πηλ v. 261. , δεα λεδεια sv. 257. et Λυσιανατσα v. 258),
solvens haec reges a maris periculis. Πανόπη v. 250. n men habuit a prospectu, qui in mare quaqua Versus Patet. Iunguntur Δωμις et ΓI MD1 etiam apud Homerum I. C. v. 45. Est Panopea virgo apud Virgil. I. G. 437. et V. n. 240 et 825. inter praecipua maris numina, ut item Ovidio VI. F. 59s. Auctori Cons. ad Liv. 435. Valerio Flacco I. 134. II. 590. Panopae greges sunt Pisces in Sereni ca mine apud Terentian. Maurum v. 2630. 'Imroθρη, 'Imroνοη
ab equis primum mari in Graeciam advectis, vel quod optima essent prope mare pascua. Εὐαρνη v. 259. dicta item a pascuis vel lavandis in mari agnis. Ψαμαθη v. 260. 1004.ὶ, eadem sortasse 'Αμαθεια Homeri l. c. v. 48. certe utraque dicta ab arena. Denique, cum, ut Nereus ipse Prudens et iustus, ita prudentes iustaeque eius etiam filiae haberentur, id significarunt quoque nomina quarundam:
Quod autem Homerus et Hesiodus eadem haboni plera-rurnque nomina Nereidum, arguore mihi videtur, eos in his memorandis antiquiorem de illis traditionem secutos esse, non, ut vult Eustathius ad Il. Σ. p. 1130. 35 seqq. ipsos Diuitigod by Gooste
258쪽
primum ea nomina finxisse. Ceterum factum esse non negem, ut Varia uulus Deae marinae epitheta, variis ei locis tributa, opinione vel fictione poetarum deinceps in totidem abierint PerS RS. vv. 265-270. Congrue poeta seu primus, seu Post alios
Ponti filio Thaumanti Mirino) uxorem dedit Oceani filiam
infra v. 349. 'F λέκτρην, a splendore sic dictam, ut 31M κτωρ, ἡλεκτρον. Ex his nuptiis natae Iris et Harpyiae. 'lρις iam apud Homerum I l. Ρ. 547. adpellatur arcus coelestis: Cicero autem de N. D. III. 20. Arcus, inquit, quia meciem hesbet admirabilem, Thaumante dicitur esse notus. Cui praeiverat Plato in Theaet. p. 155. D. ubi, Hesiodea haec respiciens, και εοικεν ο τὸν 'Iριν Θαυμαντος εκγονον φήσας οὐ κακως γενεαλογειν. Cons. Proet iis in Alcib. I. Τ. II. p. 113. ed. Cous. Sed probabiliter etiam ad Ponti miliam arcus refertur, qui ad speciem velut exsurgat ex aequore, ex quo illum etiam aquas haurire Veteres credebant. Vid. Lucanus IV. 81. Attamen, ut apud Homerum, sic etiam apud Hesiodum Iris et Deae Personam habet, et inducitur ut Deorum nuntia vid. infra 781. 784.), quo perlinet epitheton ωκεῖα. Creditur quoque dicta 'Iρις pro Κρις, ab Πρω, εἰρέω ilico, nuntio. 'Αρπυιας pmprie dictas suisse abripientes omnia procellas, ipsis indicari videtur earum nominibus v. 267. Attamen 'Αρπυιας vocatas suisse putem haud omnes, sed certas quasdam in mari, Praesertim Euxino, Procellas, unde Iocus quoque iis datus in Argonauis licis tum ab aliis, tum ab Hesiodo. Vid. Milol. ad Apollon. Rhod. II. 276. 296 seq. Illas, ut mas sibi insormaius, Poeta ηυκομους dixit. Diversam Harpyiis originem, nec tamen
dissimilem, aliain alii tribuerunt, silicis quidam Pont i et Terrae, quidam Neptuni, quidam Typhonis opinati. Vid. Val. Flacc. IV. 428. Serv. ad Aen. III. 241. Dicta 'Mλλω
259쪽
ab αεω spiro, 'O πετη a celeri voIatu. Has duas cum
Hesiodo memorat Apollodorus I. II. 6. Sed ex eodem I. IX. 21. discas, alteram a quibusdam 'Aελλόπουν, ab aliis Nικοθοην, alteram a nonnullis 'LMυθογ' dictam fuisse. Apud Homerum I l. n. 150. est 'Αρπυια Ποδαργη. Apud Virgilium Aen. III. 211. 245. tertia Celaeno memoratur; apud Hyginum in Praef. tres hae, Celaeno, Ocypete, darge. Cons. Hunius in Exc. VII. ad Aen. III. Harpyias Hesiodum Τhaumantis et Electrae filias dixisse, testatur Serv. ad Aen. III. 212. v. 270 ut Hesiodi in Theogonia citant Draco de Metris p. 94. 15. Lascaris Gratum. Gr. I. III. B. VIII. f. v. ed. Ald. Cum Hesiodo, coniugem Phorcyi tribuente cito, faciunt Apollod. I. II. 6. et Hyginus in praef. At Typhaoni Ceto coniungit Euphorion apud Etym. M. p. 396. 28. ,
cuius poetae dolendum est non nisi unum ibi versum citari 'Oσπους ευρυκόωσα Tυφοι- κυσσacro Κητω. Namque ex integro lucem forsitan accepissent, quae do prole Cetus hic
traduntur, quam Omnem interpretationem respuere censuit
Heynius. Attamen ad primam generationem quod attinet, ost sane, ut aliquis, cum tot γέροντες in mari memorentur, etiam Γραας memorari haud miretur, idque similiter vel cum Scholiis ad h. I. ad maris ex spumis canitiem, vel ad alias causas reserat, de quibus supra diximus ad v. 233. sicut ipse Heynius cano colore Γραων ipsarum prudentiam
designavi putat, oris. ad Apollod. p. 119. Hermarino Opusc. II. p. 17s. Γραια sunt undau, quae littori allisae spumas agunt nunc Veniendo, nunc recedendo, Γόργονες
magnae et torribiles undae. Mihi, quod Gracis sorores dantur horrenda specie Gorgones, quodquo harum esse dicitu Phabitatio trans Oceanum v. 274. , cuius undae uori hoc Praemari mediterraneo vel Ponto Euxino peculiare habuerunt. Diuitig le
260쪽
ut spumas agerent et magnae subinde terrorem sacerent, Potius repetenda Omnis haec Phorci stirps videtur a narrationibus Phoenicum, qui, littora Oceani legentes, vel Phocas aliasvo huiusmodi belluas marinas, vel Varia simiarum genera, vel mulieres adeo viderint mirationem aspectu facientes, in Asricae quidem trans fretum Herculeum littore Nigritias nigro crispoque capillitio, in Borealibus Europae plagis Celtici generis seminas εκ γενετης πολιας v. 271ὶ quippe quibus admixtae parvulae, similem crinium colorem
exhibentes, eum naturae non senectutis esse demonstrarent. Sive autem Graeae reapse mulieres fuerunt, sive ex aliquo
de memoratis supra mihi genere bestiae, sive aliquod naturae φαινομιενον, seminas inde atque adeo Deas poetae sibi insormarunt, quamobrem etiam epitheta iis tribuerunt mulieribus ac Deabus convenientia. Quas Hesiodus Γραίας, eas a Patre Φορκίδας dixere Aeschylus in Prom. v. 819. Apollod. I. II. 6. II. IV. 2. alii. Quod καλλια νους dixit Hesiodus, indicat, eas sibi illum informasso non vetulas, sed ho γενετῆς, vetularum instar, hoc habentes, quod erant πολια. Ab hoc crinium colore κοραι κυκνομιορφοι dictae Aeschylo I. c. v. 271 seq. Γραιας καλέουGν 'Aθανατοι τε θεοὶ, ερχομανοι τ' ανθρωποι in quas non alio nomine Dii, sive antiquius saeculum, alio recentior hominum aetas adpellavit; sed quas ab Omni aevo Γραας dixerunt. Declaratur his, ni fallor, mythi antiquitas, cuius tamen apud
v. 273. Πειφρηδω τ' ευπεπλον 'Eνυω τε κροώπεπλον Duabus hic ab Hesiodo memoratis Graeis tertia Δεινὼ additur apud Apollod. II. IV. 2. Tres otiam Aeschylus iam noverat l. c., nequo tamen hinc cum Goeti litigio colligas Diuitiam by Corale