장음표시 사용
571쪽
est ue itas. An autem obligatio patri per filium quaesita,eo
tra patrem reflectatur ex persona filii debentis 3 Reto contra Hugo. tenuit non ressecti. Pater enim ex persona filii aliis creditoribus de peculio obligaretur tantummodo ciuiliter,non naturaliter, quae tamen ciuili ς habet uinculum exigendi: at inter patrem de filium non est recepta ciuilis obligatio . Nos opin. Azonis ueram quidem credimus, ratio tamen sua non uidetur tuta: siquidem patrem de peculio filii extraneis haeredibus ciuiliter & naturaliter teneri puto: quia concedendo peculium, etiam in obligationes peculiares consensisse censebitur. l. qui peculii. intra de pecul. Accur in investiganda ratione hic sese fatigat,& sibi ipsi parum constat. Vera tamen ratio est, quia no denet quisquam sibiipsi esse obligatus, o stante regula perplexitatis.l. si Titius . infra de cond.instit.l. si Titius . infra de uerb. Ali.&fa. l. si Stichum. A additio in fra de sol .l. si quis pro eo. s. j .infra de fideius Sed si obligatio filii mutuantis quaesita patri ex persona alterius filii debentis in eum reflecteretur, iam euet sibi ipsi ex eadem causa debitor de creditor, & essent duo contraria in eodem subie Sto,ex cadem causa,codem tempore: quod est impossibile. EthKc etiam ratio est, quare in s. quaesitum. infra ead. l.cum pater filio sit obligatus,ea obligatio non reflectitur. Sed opponas d. g. quaesitum. loqui de obligatione directa, qua uel pater filio uel filius patri crediderit. At in casu nostro obligatio Titii fratris,patri per obliquum, id est,ex persona Meuii alterius statris acquiritur, ut sic in patrem reuerti deberet. d. l. si quis pro eo. Respodomus obliquas obligationes tuc in patre reflecti, cum cxtranea persona interueniat. at ubi fiater fratri mutuatur, licet uideatur per obliquum patri acquiri, tamen quia no interuenit extranea persona ambo enim fiatres sunt filii patris unde ea obligatio ad naturam directarii accedet, ut patri acquisita in patrem non refundatur, ne ea obstet perplexitas, de qua supra diximus. Quod autem de extranea persona dixi, intellige cum tomperamento: utpote si extraneus principaliter cum filio adtiue uel passive contrahat: hoc enim casu patri & in patrem obligatio acquiritur: si quidem ex di uerlo contractu hic debitor,illic creditor constituetur, nulla
obstante perplexitate. Caetcrum si interueniat extraneus tanquam fideiussor, hic refert an pater filio det fideiussorem, de non tenebitur: fideiussbriam enim obligationem filius patri acquir
572쪽
acquiredo,inueniretur fideiutar eidem pro eodem esse obligatus:an filius patri det, & tenebitur, quia cessat ca perplexitas d. l. si quis pro eo. g. l .Paria prorsus in seruilibus debitis decidi posse videmus: seruus cnim cum extraneis contrahendo , dominum obligat, & ei acquirit. arg.l. quam Tuberonis. in fin .l. si semus meus. M.fin .infra de pecul. Sin uero fideius r extraneus intcrueniat, praedicta seruabitur distinctio ut d .l.si quis pro eo.At uero debita inter conseruos contracta, domino quidem acquiruntur, sed in eum non refunduntur, ne ipse sibi ex eade causa obligatus inueniatur. Proinde in tota hac re perplexitas uel interueniens, uel cessans,
obliquas obligationes reflecti uel uetat uel admittit. Sic dc qui seruus institutus est, sibi ipsi substitui non potest, in pamtem autem cohaeredis & suam substitui potest. l. si plures. g. sin. infra de uulg.& pii p. qudd perplexitas illic obstat, hic t
peretur. Praedictis consequens eiae probabiliter credimus, quod si ex contractu inter conseritos tacto, dominus se debitorem credens manumisso soluisset, posse solutum repeti,
non obstante i. si id quod . insta eod. ut sic d. l. per huc casum
noue limitctur,ctim eo contracta una tantum sit orta obligatio naturalis, quae acquisita domino, eum non obligat, ut modo declarauimus. Quae omnia tanquam scitu digna,nec ab seliis ita resolute tradita, notari conueniet.
r ruissET. Patri quaesita in totum,&soli patri, ut si pra dix imus contra Accursium: quae tamen obligatio naturalis post mortem patris sublata est, tum quia pars debiti ex successione Meuii debitoris erat confusa, tum quia quo ad aliam partem debiti ad Titium creditorem, ex peculio Meuiano tantum ex successione peruenit,quanta erat eadem di
u CON s Ecv T v.f. Ex diuisione, qua fratres peculium Meuianum diuiserunt, sicut alia bona paterna. Cum enim quinque ex codem peculio sit consecutus Titius iam est sta lata obligatio in parte debiti extantis,ut iam diximus: ut me rito quod Meuius insupersoluerat, possit repetore. Sed non ne idem Titius partem peculii Meuiani, non tanquam a fratre in uim solutionis, sed ex causa haereditaria, & sic proprio iure est consecutus, ideo debitum fratris non extingui, - , Κ nisi
573쪽
nisi reali solutione interueniente, quod nonnulli tenuerunt, de eo modo textum praesentem accoperunt Sed nihil est: nam
obligatio dicti Meuiani debiti in peculio suo, & in qualibet
eius parte ita coli rei, ut quocunq; peculium uel totum uel in partem vadat, onus debiti comitetur, sicut lepra leprosum. arg. l. si quis seruum infit depecul. ut merito cum pars peculii Meuiani ad Titium fiatrem ex diuisione uenerit, cense tur cum onere suo,id est, cum parte debiti, quod Meuius tenebatur, peruenisne, ut ita Titius ipse se persoluerit. Et hoc tenet Ioan . & docet aperte text. nostor, cum dicit, quod peculii partem sit frater consecutus: unde opinio aliorum per
ipsum texi .reprobatur.Accurchoc ex sentcntia Ioan . exemplo comprobat. Finge in peculio filii mei decem esse, eumq; tibi in decem obligari: si tibi quinq; peculiaria donauero, iatua obligatio in quinq; sublata est, cum tu illa quinq; pec
tiaria cum onere susceperis, dc pater non ultra peculium conueniatur. Quod autem per Bartol.praetenditur ideo tibi d Donatis noes nari, ut tuum debitum compentes, non crodo, quia tunc non qua ad eosten, cssct donatio. l. donari. infra de reg tur. Verius ergo est, lutione redin quod ista quinque obligationem tuam pro dimidia tollant. no alia ratione, quam quia ad tecum onere transierint. Quibus consequens est, ut si etiam peculium filii mei augetur, postea non rediret obligatio in totum debitum: quia obligatio semel sublata, M. Instit. quibus mod.toll. oblig. Nec obstae l. quaesitum. in prin. & s .isqui.infra depecul. quia alio casa loquuntur . Sed finge in casu text. nostri,ambos fiatres habuisse peculia: uidetur ergo dictum debitum utraque peculiarespexisse:& proinde Meuius, qui ex peculio Titii fiat istantum consecutus est, quantum Titius ex peculio cius, solutum non rcpetet, sed compens abit: nam & altera pars debiti sic extincta uidetur successione Meuii in utroque peculio facta. Respondemuς non esse ita: praedictum enim debitum peculio duntaxat Meuii inhaesit, qui & ea ratione a parte debiti fraterni liberatus est, quod in partem eiusdem sui pec lii successerat cum onere. Vnde merito fit, ut Titius fiater, ad quem altera pars peculii Meuiani peruenit, onus debiti, quo ad eandem partem, etiam agnoscat:& sic utraq; pars suis est finibus contenta .arg. d. l. si quis scruum. De peculio enim
Titii nihil hie disceptatur, utpote quod libere, sicut alia bona paterna,inter fratros diuidatur, nulla habita ratione debi
574쪽
tia, dicti. Accur prae dicta multum obscure attigit, qui etii qua clam dissu se tractat, ad hoc quod ostendat debitum p
culiare esse onus peculii: sed non erat necesse in eo tantopere laborari,cum idipi tam ex textu nostro tribus argumentis colligatur. Unde praetereunda hic putamus, quae de per Accurceomode prae teriri poterant: in sequenti tamen xl. aliqua eorum attingentur.
debitu esse onus peculii Meuiani, nunc tribus rationibus confirmat. Et est prima ratio: Si pater filio Meuio suum peculium uaelegasset, quod praelegatum pro parte dimidia, quam ha-nturus fuisset Titius frater, constitit. l. qui filiabus. g. fin. cu. seq. infra de leg. j .certe Titius deducere potest partem de-γiti ad sese, propter successionem spectantis ex dicto pecuislio praelegato, antea uam hoc Meuius accipiat: utpote quod hoc debitum in peculio tanquam in subiecto sit infixum. Caeterae rationes post sequentur.
y pi I IO. Meuio debitore fratris Titii. et I D). Peculium. Nam pater filios instituendo peculiu M uio praelegare poterat: sed pro dimidia tantum, ut dixi, constiterat hoc legatum, quia Meuius aliam dimidiam tanquam haeres habuit. d. l. qui filiabus. gl. l. quid ergo. ij . de leg j. a DEBITi. Quod adhuc pro ea tantum parte constiterat oua Titius mutuans patri, hae res successit:aliam enim partem debiti successione Meuii alterius fratris, confusam esse supra
e Ex co. Praelegato peculio. Sed quid si dimittatur Meuio hoc pr legatum, nulla facta deductioneZPutamus miremutuantem, si errans dimiserit, condicere posse condictione incerti, id quod ad eu peruenisset, quasi pinguius solutu, quam fieri debuerat. arg. l. sed etsi me putem. s.fin. supra eo. l. qui exceptionem. Mai pars.l. si is qui .inta cod.d in Q vll. Secundo argumento ostendit Iureconcinu- tuum fiaturnum esse onus peculii. Nam si dictus Meuius filius extraneo aliquid ,puta decem debuisset, & is creditor ab eo post mortem patris debitum exegisset, Meuius contra Titium fiatrem, ad que dimidia sui peculii peruenisset, iudicio famil. erciscundae experiri potuit, & tantum recuperabit pro parte peculii Titium respiciente, quantum ereditor ab eodem
575쪽
TIlIo, si cum conuenisset, consequi potuit. e DE B v iss ET . Filius Meuius. Obligatur autem filius familias extraneo dupliciter. Aut enim ex peculio, & tunc hactenus tenetur, quatenus sunt uires peculii: quae amo contra cum cessat,adempto per patre peculio: tunc enim pater iuxta uires peculii, fatuis deductionibus peculiaribus, tenetur, nil dolo ademerit. l .summa. s. j .l. si quis cum filio.& l. seq. infra de pecul. Quo casu posset procedere opinio Io. qui dicebat, adempto peculio filium nee naturaliter teneri, scilicet de pesculio quod ademptum est. Aliquando ex persorra tua conuenitur, & tunc in solidum tenetur, exigi tamen inui a patris non potest, ut not. inl.deniq;. s. sed utrum. supra de min. SI tamen post morte patris exactus soluerit,aec haeredibus in ter quos suum peculiu diuisum est,recuperabit quod plus sua parte peculiari solucrat, & tenebuntur cohaeredes in tantum, quantam ex peculio ad cos peruenerat , sed non nisi pro partibus haereditariis, ut post dicetur. Caeteram si filius uel non habeat peculium,uel minus peculii sit, in solidum nihilominus post mortem patris exigi potest, nisi ei competat priuilogiu, de quo in i .ij .infra quod cum eo. Et hoc casu cu filius Ox pc
sona sua conuenitur,uera est opinio Hug. uolentis filia, et adempto peculio,teneri. l. & ideo. infra de pecul. nec a cohaeredibus, cum ad eos nihil peculii peruenerit, iudicio famil. erciscundae quicquam consequetur ex suo enim contractu loluit .arg. si unus. g. ante omnia. supra l. de paci. f A n eo. Meuio filio extraneus creditor exegillet: tunc enim cohaeredibus recuperat,ut supra plenius diximus. R RECvPER AT v RV Μ .)Licci enim hoc debitu ellet hae reditarium, & sic etiam alios cohaeredes respiceret tame quia leuius a creditore in totum exigi ex suo contractu potcrat,
d. l. quςsitum. g. j .l.& ancillarum. A . illud.infra de pecul. unde partem debiti, quae suum cohaeredem respiciebat, necessario soluit, & propterea hoc iudicio eiusdem debiti excursum recuperat. l. haeredes. s. sed si unus. supra famil. erciscundae Secus si haeres uoluntarie pro cohaeredo solueret, quia tuc nogo. gest . competit. I. si quis putans. s. ν .lupra comm. diuid. ii Meo HAEREDi Bus Jplurale pro singulari, i po Tu IssET. Sed nonne creditor extraneus totu exige re poterat a Titio coli rede,si uiros peculii diuisi hoc paterentur quod etia Accurs. tenuit.facit i.certum.in fi. C.famil. e
576쪽
esscsid. l. quare. d. l. si quis seruit .infri depecul. Videtur ergo ex tox. nostrq inferri, fratrem debitorem, si creditor totum ab eo exegisset, a Titio fratre totum quod 1 oluit, secundum uires peculii posse recuperare:sed hoc esset iniquum, ut toturecuperaret, qui & ipse ad partem tenebatur. Respondemus,
textum cum temperamento accipiendum . Cum enim dicitur , Mevium tantum recuperaturum, &c. supple, ita tamen, ut cohaeres ultra portionem haereditariam in peculio no grauareturi licet enim creditor debitum,siue totum, siue partem,
a quolibet cohar inde iuxta uires peculii persequi possit,is tamen qui exactus est, iudicio famil. erciscundae quod plus
exoluerat, recuperabit, habita ratione partis haereditariae. text. est in l. his consequenter. g. si filius. supra famil. erci cundae.& sic temperabitur d.l. certum. in fin. principit. facie quod creditor exacturus haeredem debitore de peculio,cogitur mandare actiones contra cohaeredes: quae cessio no ultr1 operabitur, quam partes debiti sint in cohaeredibus peculiaribus. d. l. quaesitum. g.sinuero. incta depccul. l. Modestinus. infra desolui.&utrobiq; hoc tenet Accur. Nec obstat l. quaesitum. g. j . in fi. 3.de pecul. ubi dicitur, haeredem ex parte tantummodo conueniri: quia intelligitur ex parte peculii quod ad cum peruenit, quod idem g. in prin. clare demonsttat. In exigendis igitur debitis peculiaribus,creditor peculium pem sequitur, non habita ratione partis haereditarie: sed in recuperando a cohaeredibus, quod haeres plus parte peculiari soluerit, pars haereditaria considerabitur. Ex quibus apparet Bart. non bene sensisse,dum uoluit cohaeredem in peculio no nisi pro parte haereditaria a creditore conueniri potuisse: imo in tantum couenietur, quantae sunt uires peculii Meuiani, quod ad eum peruenerat, ut iam diximus. Et nisi text. noster sub dicto temperamento intelligatur sequentia praecedentibus male cohaerebunt. k i G 1 T v R in Tertio argumento ostenditur obligationem peculiarem esse onus peculii . nam si extraneus habuisset Meuium obligatum,& nondum ab eo exegisset ipsi autem duo fratres iudicio famil. crciscundae accepto, bona paterna cupeeulio Meuiano diuidere pergerent, Meuius suum huiusmodi peculiu non aliter diuidcre cogctur, quam Titius frater cautionem iuxta quantitatem peculii ei cedentis praestat de se
uado Meuio fiatre indemni, si forte a creditore impeterctur. Quar
577쪽
Quae cum ita sint,&Titio incumbat defensio fratris aduersus creditorem extraneum, quanto magis idem Titius aduersus seipsum indemnitati fratris prospiciet, si partem peculii acceperitiatq; ita repetenti Meaio restituet, quod post diuisi . nem indebite fuit solutum. I Rs integra. Id est,antequam Meuius filius a creditore pe. culiari sit exactus. - m PE cv v M.) Nota peculium prosectilium sicut caete- ras res paternas diuidi debere, non conferri. n AD quantitatem. Pro mensura & modo quantitatiς, quae ex peculio Meuiano ad Titium ex diuisione perueniret: in tantum enim indemnitas praestabitur. Si tamen M
uius in totum exigeretur, non plus ex ea cautione recupπabit, quam supra suam partem haereditariam excurrerat, ut supra diximus. Variatis nu- O A' COHAEREDE. Supra dixerat cohaeredibus: sed limeri uel plura bertas numeri, quae teste Quintil. magna est, hanc variatio-bi uel singula- nem recipit, ut iam singulari, lain plurali numero uti liceat:
ru recipitur. thema tamen text. nostri de uno cohaerede fratre loquitur Sed quid si mortuo patre, plures essent confratres Z Bart.piserat tex. nostrum eo casu non procedere. Nos subtilius credi- . mus non referre,etiam si plures sint, siue cum croditore extraneo cotractum sit, siue Titius Meuio mutuarii. In creditoro extraneo qui Meuio mutuasset,res aperta est: quia quemlibet
ex statribus creditor pro quantitate peculii diuisi exiget, Se
alia procedent quae supra diximus. Sin uero frater fratri, cum plures essent fratres, mutuasset, adhuc procederet text. nam mortuo patre,obligatio peculiaris pro ea parie, qua frater debitor successit,confundetur: pro partibus residuis obligatio. naturalis ex persona patris, cui erat ea obligatio quaesita, apud alios confratres residebit, qui & omnes pariter caepe sona patris creditores erunt. Attamen si ex peculio fratris debitoris tantum ad eos perueniret, quanta erat pars debiti cxtantis talis obligatio etiam eo casu extingueretur, quod iam
quilibet ex fratribus creditoribus sese ex peculio Meuiano soluisset. Unde si idem Mevius fiater debitor,cis postea tan quam assertis creditoribus solueret, repetere posset iuxtae, uires peculii penes hunc uel illum existentis: laluo tamen, quod dicti confratres iudicio fami l. erciscundae intor se pro uidebunt,ne ultra haereditariam portionem grauentur, ut su-
578쪽
pra in praecedentibus gli. diximus. P E v M. Fratrem debitorem.' 1N eo.) Mutuo, quod Meuius fratri mutuanti debebat. r F R AT R. i. Titio mutuanti .s E v M. Mevium fratrem debitorem. Etest sensus: si Titius Mevium fratrem antequam poculium diuideretur, aduersas creditorem indemnem reddere teneretur, longe magis aduersus seipsum indemnitati fratris prospiciet, ut lic post peetilium diuisum a sese repeti possit quod insuper solutu erat. Alii hunc text.aliter acceperunt, scd is est uerus sensus, ouem etiam Iasprobat. Colligit hic Accursius argumentum, quod in aliorum persona faccre cogar, & in mea oportere: ut plenEPer cum notatur in l. cum in co.supra de paci.
'Ato libro X V. scribi poenasicertae pecuniae promis Ia, si quid aliter factum sit, mortuo
promit Iore si sex pluribus haeredibus unus contra quam cautum sit fecerit,aut ab omnibus haeredita 'Ant' tex.habuS Poenam committi prosportione haereditaria, h', 'ρ auig ab uno)pro portione sua Ab omnibus, si id factum de quo cautum est, individuum sit, ueluti ter fieri': quia quod in partes diuidi non potest, In antἱL. ab omnibus quodammodo i factum uidetur. At si ciat, uri
de eo cautum sit, quod diuisionem recipiat, uelu 'ρ'ti ampliusqnon agi, 'tum eum haeredem qui aduer. sus ea fecerit,pro portione sua situ poenam' comα tune, mittere.' Differentiae hanc esse rationem, quod in plerisq-e alijs priori casu omnes commisiise uidentur:i quod nisi Ainsolidum' peccari non poterit illam stipuIatiois nem per te non fieri ,quominus mihi reingere lita crat Sed uideamus ne n67idem sit hic, sed magis ' sis b. idem quod in illaestipulatione,Titium haeredemq; neqμe per l/πιπeius ratum habiturum: si nam hac stipulationecde '' solus tenebitur,qui non habuerit ratum, Sc in solus
579쪽
sis V DAL RICIII ZAs II in antiq- aget, e quo fuerit petitum. Idq; εί Marcello uiα detur, quamuis ipse dominus pro parte ratum hari
In g.Cato. Zoisibolia. CAτo a. Finge secundum uerum intellectum: Promis rat mihi Titius iter fieri : hoe est, iter exhiberi: id est, pati& non prohibere, ut ire & agere mihi liceat. Secundo loco promiserat se non amplius alturum contra me ad fundum: Mutrobiq; fuit adiecta poena pecuniae certet, si cotra fieret. Mortuo promiss)re,relictis haeredibus, unus ex eis me prohibet ne iter faciam, id est uadam: & porro unus ex eisdem haeredibus pro parte sua agit contra me ad fundum: quaeritur qualia ter poena committatur. Respodet Cato: In promissione prio ris facti, quod est individuum, scilicet iter exhiberi, & praestari patientiam, uno contra faciente, omnes teneri ad pC nam, sed pro portione haereditaria. At in altera promissione facti, quod eu diuiduum, scilicet amplius non agi, solii eum
haeredem teneri, qui ad fundum pro parte sua cgerat, caeteros non teneri. & esse differentiae rationem inter utrosque casus. In facio enim indiuiduo omneς commisi ne uideri, quod iter fieri, quae est indiuidua stipulatio,in partem comitti non Po terat. Hactenus decisio Catonis. Post plura temporum in te ualla uenerat Paulus Iurecon1ultus, & uidens hanc distini dilonem Catonis imperfectam, adiecit manum persestio-Z p rem inquiendo, Videamus ne non hic, scilicet in posteriorinatio μς hq'' stipulatione, amplius non agi, idem sit quod in superiore, ext/ω Π s' uolan potius idem sit eum stipulatione rati. & hoc sub figura
dubitationis approbat, scilicet stipulationem amplius non agi cum sit diuidua, potius conuenire cum stipulatione rati, qu1m cum iter fieri. Probat Iurecos. quia in stipulatione rati, quaTitius promittit se ratum habiturum aliquid, si moriatur relictis haeredibus, & unus ratum non habeat, solus tenebitur. sic in stipulatione amplius non agi, si unus ex haeredibus egerit, pari modo solus tenebitur.& si mortuo etiam stipui tore relictis haeredibus, unus ex haeredibus promissoris egerit contra unum ex haeredibus stipulatoris, iste solas aget ad poenam, a quo fuerit petitum: quem casum tex. noster hic adduxit:& hoc etiam Marcello placuit. Ipse tamen promissor si
uiueret,& sub poena promisi siet se ratum habitura, non pos-
580쪽
set in partem contra facere. Hic est uerus & indubitatus intelIccius, de quo nihil minus quam de ipsa ueritate dubitare co-
b c ERTAE. Id est,certa poenain undam Accur pretes nutur tamen quantitas loco poenae adiecta, etiam si non e
c FAC TvM sit. Quam promissum est. d Ex pluribus haeredibus. Scilicet mortui promissoris. Inhaeredibus itero stipulatoris non recipitur usquequaq; haec distinctio .l .ij. g .fin. supra eod. e FECE RIT. Et sic obligatio incoepit ab haerede. f po R Tio NE haereditaria. scilicet tantum, secundu Ac- contra l. ij .g.cx his .ij.respons supra cod. Solutio, ibi agitur ad ipsum individuum,unde quilibet in solidum tenetur : hic autem ad poenam, quae pro portione haereditaria committitur. Et nota hic, dictiones simpliciter positas, sub DEIAtinatiua intelligi: de quo saepe in iure diximus. iis Me g An uno. Vt si poena erat uiginti,&quatuor hqrudes,ca tarativa inteldet contra iaciens in quinq; &alii nullo modo.
h PRO portione sua. Accurs. hic intelligit, quod quilibet
neatur pro portione sua, etiam uno solo faciente cotra promissionem: quod cerae noncst ucrum, & est contra text. quia
in hoc facto diuiduo amplius non agi, alii cohaeredes in nihilum tenebuntur: quod & idem ipse Accursalibi tenuit. i AB omnibus. Coinmittitur scilicet poena, sed proportione haereditaria. Sed cotrat. de pupillo. g. si plurium. supra deoper. nov. nunc. Solutio ibi, factum non descendebat a causa haereditaria. Sed contra hoc est l. in depositi. cum l. seq. supra deposit. Solutio ibi in contractu bonae fidei. uel ibi,in factorem restitui: quod non est simpliciter individuum, nec uno delinquete, omnes excessisse uidebuntur: quod in repetitio ne nostra latius tractamus. . k 1 T E R feri.) Antiquus textus adiecit ea uerba, uel no feri, quae tamen sunt subdititia& adulterina : quapropter gl.Ac- cur supcr uerbo, Non ficri, superuacaneam putamus. Quod
autem Accursin fi .eiusdem glossae disserentiam ponit inter iter fieri, Ino fieri, dec. ita scilicet, quod iter feri intelligatur, ut & fiat iter,& prae stetur, nihil habet momenti, licet Doctor gl. hoc loco comendent, quod fefellit forsan Accursium Iter fieri.
Latinior figura loquendi. Nam tunc dicitur iter fieri, quado non seri, bis